In the passage from Testimonies¸ volume five, which we have been considering for a few articles now; we are informed of the vision of the temple given to Ezekiel, Isaiah and John:
हामीले केही लेखहरूदेखि विचार गर्दै आएको Testimonies, volume five को उक्त अंशमा; इजकिएल, यशैया र यूहन्नालाई दिइएको मन्दिरसम्बन्धी दर्शनबारे हामीलाई जानकारी दिइएको छ:
“These lessons are for our benefit. We need to stay our faith upon God, for there is just before us a time that will try men’s souls. Christ, upon the Mount of Olives, rehearsed the fearful judgments that were to precede His second coming: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars.’ ‘Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places. All these are the beginning of sorrows.’ While these prophecies received a partial fulfillment at the destruction of Jerusalem, they have a more direct application to the last days.”
“यी पाठहरू हाम्रो हितका लागि हुन्। हामीले परमेश्वरमाथि आफ्नो विश्वास अडिग राख्नुपर्छ, किनकि हाम्रो सामुन्ने यस्तै समय छ, जसले मानिसहरूको प्राणलाई परख्नेछ। ख्रीष्टले जैतूनको डाँडामा, आफ्नो दोस्रो आगमनभन्दा अघि आउने भयावह न्यायहरूको वर्णन गर्नुभयो: ‘तिमीहरूले युद्धहरू र युद्धका हल्लाहरू सुन्नेछौ।’ ‘जाति जातिको विरुद्ध उठ्नेछ, र राज्य राज्यको विरुद्ध: अनि विभिन्न ठाउँहरूमा अनिकाल, महामारी, र भूकम्पहरू हुनेछन्। यी सबै वेदनाहरूको आरम्भ मात्र हुन्।’ यद्यपि यी भविष्यवाणीहरूले यरूशलेमको विनाशको बेला आंशिक परिपूर्ति पाए, तिनको अझ प्रत्यक्ष प्रयोग अन्तिम दिनहरूमा हुन्छ।”
The Ninth of Av
आवको नवौँ दिन
Tisha B’Av, which means “the Ninth of Av” in Hebrew is the Jewish day that commemorates the destruction of both the First Temple by the Babylonians in 586 BC and the Second Temple by Titus in the year 70. Both destruction's occurred on the same calendar date—the 9th day of the Hebrew month of Av (usually falling in July or August on the Gregorian calendar). When Sister White aligns the destruction of Jerusalem to the “time that will try men’s souls” in the last days, she is identifying two destructions which both illustrate the soon-coming Sunday law.
हिब्रू भाषामा “अभको नवौँ दिन” भन्ने अर्थ हुने तिशा ब’आभ यहूदीहरूको त्यो दिन हो, जसले ईसा पूर्व ५८६ मा बाबेलीयाहरूले पहिलो मन्दिरको विनाश गरेको घटनालाई तथा सन् ७० मा टाइटसद्वारा दोस्रो मन्दिरको विनाश भएको घटनालाई स्मरण गर्दछ। यी दुवै विनाशहरू एउटै पात्रो-मितिमा भएका थिए—हिब्रू महिनाको अभको ९औँ दिनमा (जो सामान्यतया ग्रेगोरियन पात्रोअनुसार जुलाई वा अगस्टमा पर्दछ)। जब सिस्टर ह्वाइटले यरूशलेमको विनाशलाई अन्तिम दिनहरूमा “मानिसहरूको प्राणलाई परीक्षा गर्ने समय” सँग समरेखित गर्नुहुन्छ, तब उहाँले दुईवटा विनाशहरू पहिचान गरिरहनुभएको छ, जसले दुवैले निकट भविष्यमा आउने आइतबारको व्यवस्थालाई दृष्टान्तस्वरूप चित्रण गर्दछन्।
Verse sixteen of Daniel eleven represents that Sunday law, and aligns with verse forty-one. In Ezekiel the destruction of Jerusalem is used to illustrate the separation of the wise and foolish virgins at the Sunday law. Ezekiel was a captive in Babylon when he was miraculously transported to Jerusalem to view that very separation in chapter eight through eleven.
दानिएल ११ को सोह्रौँ पदले त्यस आइतबारको व्यवस्था-लाई प्रतिनिधित्व गर्छ, र यो एकचालीसौँ पदसँग मेल खान्छ। इजकिएलमा यरूशलेमको विनाशलाई आइतबारको व्यवस्थामा बुद्धिमान् र मूर्ख कन्याहरूको पृथक्करणलाई दृष्टान्तस्वरूप देखाउन प्रयोग गरिएको छ। इजकिएल बाबेलमा बन्दी थिए, जब अध्याय ८ देखि ११ सम्ममा त्यही पृथक्करण हेर्नका लागि उनलाई आश्चर्यकारक रूपमा यरूशलेममा लगियो।
And it came to pass in the sixth year, in the sixth month, in the fifth day of the month, as I sat in mine house, and the elders of Judah sat before me, that the hand of the Lord God fell there upon me. Then I beheld, and lo a likeness as the appearance of fire: from the appearance of his loins even downward, fire; and from his loins even upward, as the appearance of brightness, as the colour of amber. And he put forth the form of an hand, and took me by a lock of mine head; and the spirit lifted me up between the earth and the heaven, and brought me in the visions of God to Jerusalem, to the door of the inner gate that looketh toward the north; where was the seat of the image of jealousy, which provoketh to jealousy. Ezekiel 8:1–3.
छैटौँ वर्षमा, छैटौँ महिनामा, महिनाको पाँचौँ दिनमा, जब म आफ्नै घरमा बसेको थिएँ र यहूदाका अगुवाहरू मेरा सामु बसेका थिए, तब त्यहीँ परमप्रभु यहोवाको हात ममाथि आयो। तब मैले हेरेँ, र हेर, आगोजस्तो देखिने एक स्वरूप थियो: उहाँको कटिदेखि तलतिर आगो थियो; र उहाँको कटिदेखि माथितिर ज्योतिजस्तो देखिने कान्ति, मानौं अम्बरको वर्णजस्तो। अनि उहाँले हातको एक रूप फैलाउनुभयो, र मेरो शिरका कपालको एक लट समात्नुभयो; अनि आत्माले मलाई पृथ्वी र आकाशको बीचमा उचालेर परमेश्वरका दर्शनहरूमा यरूशलेममा, उत्तरतिर फर्केको भित्री ढोकाको प्रवेशद्वारसम्म ल्यायो; जहाँ डाह जगाउने, डाह उत्पन्न गराउने मूर्तिको आसन थियो। इजकिएल 8:1–3.
The four chapters of eight through eleven are a description of the separation, and Sister White, when commenting on Ezekiel nine identifies not only that it was the same sealing as Revelation chapter seven, but that Jerusalem represents the Laodicean Seventh-day Adventist church in the latter days.
आठदेखि एघारसम्मका चार अध्यायहरू छुट्याइने कार्यको वर्णन हुन्, र सिस्टर ह्वाइटले इजकिएल ९ माथि टिप्पणी गर्नुहुँदा, यो केवल प्रकाशको पुस्तक अध्याय ७ कै उही छाप लगाउने कार्य हो भनेर मात्र होइन, तर पछिल्ला दिनहरूमा यरूशलेमले लाओडिकीया सातौँ-दिन एडभेन्टिस्ट मण्डलीलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ भनेर पनि पहिचान गर्नुहुन्छ।
“The class who do not feel grieved over their own spiritual declension, nor mourn over the sins of others, will be left without the seal of God. The Lord commissions His messengers, the men with slaughtering weapons in their hands: ‘Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’
“आफ्नै आध्यात्मिक पतनप्रति शोकाकुल नहुने, न त अरूका पापहरूका निम्ति विलाप गर्ने वर्ग, परमेश्वरको छापविना छोडिनेछ। प्रभुले आफ्ना सन्देशवाहकहरूलाई—आफ्ना हातमा संहारका हतियार लिएका पुरुषहरूलाई—यो आज्ञा दिनुहुन्छ: ‘तिमीहरू त्यसको पछिपछि सहरभरि जाओ, र मार; न तिमीहरूको आँखाले दया गरोस्, न तिमीहरूले करुणा देखाओ: वृद्ध र जवान, कुमारीहरू, साना बालबालिका, र स्त्रीहरू—सबैलाई पूर्णतः मार; तर जसमा यो चिन्ह छ, त्यस्तो कुनै मानिसको नजिक नजाओ; र मेरो पवित्रस्थानबाट आरम्भ गर। तब तिनीहरूले घरको सामुन्ने भएका वृद्ध पुरुषहरूबाट आरम्भ गरे।’
“Here we see that the church—the Lord’s sanctuary—was the first to feel the stroke of the wrath of God. The ancient men, those to whom God had given great light and who had stood as guardians of the spiritual interests of the people, had betrayed their trust. They had taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God’s power as in former days. Times have changed. These words strengthen their unbelief, and they say: The Lord will not do good, neither will He do evil. He is too merciful to visit His people in judgment. Thus ‘Peace and safety’ is the cry from men who will never again lift up their voice like a trumpet to show God’s people their transgressions and the house of Jacob their sins. These dumb dogs that would not bark are the ones who feel the just vengeance of an offended God. Men, maidens, and little children all perish together.
“यहाँ हामी देख्दछौँ कि परमेश्वरको क्रोधको प्रहार सबैभन्दा पहिले मण्डली—प्रभुको पवित्रस्थान—माथि पर्यो। ती प्राचीन पुरुषहरू, जसलाई परमेश्वरले महान् ज्योति दिनुभएको थियो र जो जनताको आत्मिक हितका रक्षकको रूपमा उभिएका थिए, तिनीहरूले आफूमाथि राखिएको भरोसालाई विश्वासघात गरे। तिनीहरूले यस्तो धारणा लिए कि पहिलेका दिनहरूमा जस्तै चमत्कारहरू र परमेश्वरको शक्तिको विशेष प्रकटता अपेक्षा गर्नुपर्ने आवश्यकता छैन। समय बदलिएको छ। यी शब्दहरूले तिनीहरूको अविश्वासलाई अझ बलियो बनाउँछन्, र तिनीहरू भन्छन्: प्रभुले न त भलाइ गर्नुहुनेछ, न त अनिष्ट नै गर्नुहुनेछ। उहाँ आफ्ना जनहरूलाई न्यायमा दण्ड दिन अत्यन्त दयालु हुनुहुन्छ। यसरी ‘शान्ति र सुरक्षा’ भन्ने पुकार ती मानिसहरूबाट उठ्छ जो फेरि कहिल्यै तुरहीझैँ आफ्नो स्वर उचालेर परमेश्वरका जनहरूलाई तिनीहरूका अपराधहरू र याकूबको घरानालाई तिनीहरूका पापहरू देखाउनेछैनन्। नभुक्ने यी गूँगा कुकुरहरू नै अपमानित परमेश्वरको न्यायोचित प्रतिशोध भोग्नेहरू हुन्। पुरुषहरू, युवतीहरू, र साना केटाकेटीहरू सबै एकसाथ नाश हुन्छन्।”
“The abominations for which the faithful ones were sighing and crying were all that could be discerned by finite eyes, but by far the worst sins, those which provoked the jealousy of the pure and holy God, were unrevealed. The great Searcher of hearts knoweth every sin committed in secret by the workers of iniquity. These persons come to feel secure in their deceptions and, because of His long-suffering, say that the Lord seeth not, and then act as though He had forsaken the earth. But He will detect their hypocrisy and will open before others those sins which they were so careful to hide.
“जुन घृणित कर्महरूका कारण विश्वासीजनहरूले सुस्केरा हाल्दै र विलाप गर्दै थिए, ती त सीमित मानवीय आँखाले देख्न सकिने मात्र थिए; तर तिनभन्दा धेरै नै भयानक ती पापहरू, जसले शुद्ध र पवित्र परमेश्वरको ईर्ष्यालाई उत्तेजित तुल्याए, प्रकट गरिएका थिएनन्। हृदयका महान् खोजी गर्नुहुनेले अधर्मका काम गर्नेहरूद्वारा गुप्त रूपमा गरिएका प्रत्येक पापलाई जान्नुहुन्छ। यी मानिसहरू आफ्ना छलकपटमा सुरक्षित अनुभव गर्न थाल्छन् र उहाँको धैर्यशीलताका कारण यसो भन्छन्, ‘प्रभुले देख्नुहुन्न,’ अनि उहाँले पृथ्वीलाई त्यागिदिनुभएको छ जस्तो गरी आचरण गर्छन्। तर उहाँले तिनीहरूको कपट प्रकट गर्नुहुनेछ र अरूहरूको सामु तिनै पापहरू खोलिदिनुहुनेछ, जसलाई लुकाइराख्न तिनीहरू अत्यन्त सावधान थिए।”
“No superiority of rank, dignity, or worldly wisdom, no position in sacred office, will preserve men from sacrificing principle when left to their own deceitful hearts. Those who have been regarded as worthy and righteous prove to be ring-leaders in apostasy and examples in indifference and in the abuse of God’s mercies. Their wicked course He will tolerate no longer, and in His wrath He deals with them without mercy.
“पद, प्रतिष्ठा वा सांसारिक बुद्धिको कुनै श्रेष्ठताले, पवित्र पदमा रहेको कुनै स्थानले पनि, मानिसहरूलाई तिनीहरूका आफ्नै छलपूर्ण हृदयको भरोसामा छोडिँदा सिद्धान्तको बलि चढाउनबाट बचाउनेछैन। जो योग्य र धर्मी ठानिएका छन्, तिनीहरू नै धर्मत्यागका अग्रणी र उदासीनतामा तथा परमेश्वरका कृपाहरूको दुरुपयोगमा उदाहरण सिद्ध हुन्छन्। तिनीहरूको दुष्ट चाललाई उहाँले अब उप्रान्त सहनुहुनेछैन, र आफ्नो क्रोधमा उहाँले तिनीहरूसित कुनै दया नगरी व्यवहार गर्नुहुन्छ।
“It is with reluctance that the Lord withdraws His presence from those who have been blessed with great light and who have felt the power of the word in ministering to others. They were once His faithful servants, favored with His presence and guidance; but they departed from Him and led others into error, and therefore are brought under the divine displeasure.” Testimonies, volume 5, 211, 212.
“जसलाई महान् ज्योति प्रदान गरिएको छ र जसले अरूलाई सेवा गर्दा वचनको सामर्थ्य अनुभव गरेका छन्, तिनीहरूबाट प्रभु आफ्नो उपस्थिति हटाउनुहुन्छ भने, त्यो उहाँ अनिच्छापूर्वक गर्नुहुन्छ। तिनीहरू कुनै समय उहाँका विश्वासयोग्य सेवकहरू थिए, उहाँको उपस्थिति र अगुवाइद्वारा अनुगृहीत; तर तिनीहरू उहाँबाट विमुख भए र अरूलाई पनि भ्रममा पारे, त्यसैले तिनीहरू दैवी अप्रसन्नताको अधीनमा ल्याइएका छन्।” Testimonies, volume 5, 211, 212.
The entire book of Ezekiel is set within the context of the destruction of Jerusalem. In Ezekiel’s testimony the siege of Nebuchadnezzar that lasted a year and a half is specifically marked, but the “more direct application” of Jesus' warning in Matthew twenty-four is in the latter days. In Ezekiel that line of truth is found in chapter twenty-four.
यहेजकेलको सम्पूर्ण पुस्तक यरूशलेमको विनाशको सन्दर्भभित्र स्थापित गरिएको छ। यहेजकेलको साक्षीमा डेढ वर्षसम्म चलेको नबूकदनेसरको घेराबन्दी स्पष्ट रूपमा चिन्हित गरिएको छ, तर मत्ती चौबीसमा येशूको चेतावनीको “अझ प्रत्यक्ष अनुप्रयोग” अन्तिम दिनहरूमा छ। यहेजकेलमा सत्यको त्यो रेखा अध्याय चौबीसमा पाइन्छ।
January 15, 588 BC
ई.पू. ५८८ जनवरी १५
Again in the ninth year, in the tenth month, in the tenth day of the month, the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, write thee the name of the day, even of this same day: the king of Babylon set himself against Jerusalem this same day. Ezekiel 24:1, 2.
फेरि नवौं वर्षमा, दशौं महिनामा, महिनाको दशौं दिनमा, परमप्रभुको वचन म कहाँ आयो, यसो भन्दै, हे मानिसको सन्तान, तैंले यस दिनको नाउँ, अर्थात् यही दिनको नाउँ लेख; किनकि बाबेलका राजाले यही दिन यरूशलेमको विरुद्ध आफूलाई खडा गरेको छ। इजकिएल 24:1, 2.
On this date, which is also established on other biblical witnesses, a siege of eighteen months began. The word of the Lord that came to Ezekiel on that date consisted of the parable of the bloody city that is illustrated with a boiling pot followed by a great fire. The parable clearly is representing the judgment upon Jerusalem, and it is followed in the same chapter with Ezekiel’s wife being laid to rest by a stroke as a symbol that the siege that would ultimately destroy the sanctuary had begun.
यस मितिमा, जुन अन्य बाइबलीय साक्षीहरूद्वारा पनि स्थापित गरिएको छ, अठार महिनासम्म चल्ने एउटा घेराबन्दी आरम्भ भयो। त्यस मितिमा इजकिएलकहाँ आएको परमप्रभुको वचन उम्लिरहेको भाँडो र त्यसपछि ठूलो आगोद्वारा चित्रित रक्तपातपूर्ण नगरको दृष्टान्तबाट बनेको थियो। त्यो दृष्टान्तले स्पष्ट रूपमा यरूशलेममाथिको न्यायलाई जनाउँछ, र सोही अध्यायमा त्यसको पश्चात् इजकिएलकी पत्नीलाई आघातद्वारा विश्राम दिइनु पनि अन्ततः पवित्रस्थानलाई नष्ट गर्ने घेराबन्दी सुरु भइसकेको थियो भन्ने प्रतीकको रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ।
Also the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, behold, I take away from thee the desire of thine eyes with a stroke: yet neither shalt thou mourn nor weep, neither shall thy tears run down. Forbear to cry, make no mourning for the dead, bind the tire of thine head upon thee, and put on thy shoes upon thy feet, and cover not thy lips, and eat not the bread of men. So I spake unto the people in the morning: and at even my wife died; and I did in the morning as I was commanded. Ezekiel 24:15–18.
फेरि परमप्रभुको वचन म कहाँ आयो, यसो भन्दै, हे मानिसका पुत्र, हेर, म एकै चोटिमा तेरा आँखाको चाहना तँबाट खोस्नेछु; तैपनि तँ न विलाप गर्नेछस् न रुनेछस्, न तेरा आँसु बग्नेछन्। सुस्केरा हाल, तर ठूलो स्वरमा नरो; मृतकका लागि शोक नगर्नू; आफ्नो शिरको पगडी बाँध, आफ्ना खुट्टामा जुत्ता लगाऊ, आफ्ना ओठ नढाक, र मानिसहरूको रोटी नखाऊ। यसरी मैले बिहान मानिसहरूसित बोलेँ; र साँझ मेरी पत्नी मरिन्; अनि बिहान मैले आज्ञा पाएअनुसार नै गरेँ। इजकिएल २४:१५–१८।
Then the people around Ezekiel asked the meaning of the parable and his wife’s death.
तब यहेजकेलका वरिपरिका मानिसहरूले दृष्टान्त र तिनकी पत्नीको मृत्युको अर्थ सोधे।
And the people said unto me, Wilt thou not tell us what these things are to us, that thou doest so? Then I answered them, The word of the Lord came unto me, saying, Speak unto the house of Israel, Thus saith the Lord God; Behold, I will profane my sanctuary, the excellency of your strength, the desire of your eyes, and that which your soul pitieth; and your sons and your daughters whom ye have left shall fall by the sword. Ezekiel 24:19–21.
तब मानिसहरूले मसँग भने, “तिमीले यसरी जे गरिरहेछौ, यी कुराहरू हाम्रो लागि के हुन् भन्ने हामीलाई बताउनेछैनौ?” तब मैले तिनीहरूलाई उत्तर दिएँ, “परमप्रभुको वचन म कहाँ आयो, यसो भन्दै, ‘इस्राएलको घरानासँग भन, परमप्रभु परमेश्वर यसो भन्नुहुन्छ: हेर, म मेरो पवित्रस्थानलाई अपवित्र तुल्याउनेछु—तिमीहरूको शक्तिको गौरव, तिमीहरूका आँखाको अभिलाषा, र तिमीहरूको प्राणले दया गर्ने वस्तु; अनि तिमीहरूले पछाडि छोडेका तिमीहरूका छोराछोरी तरवारले ढल्नेछन्।’” इजकिएल 24:19–21.
Ezekiel’s wife and the sanctuary are both identified as the “desire of your eyes” in the passage. Biblical historians identify the siege lasted eighteen months, whereas the sieges of Cestius and Titus lasted four years from the year 66 unto the year 70. A close count of the time from the first siege of Cestius unto the destruction is three and a half years, but when applying “inclusive reckoning,” which is the most often employed application in the Bible, it is four-years. Knowing that both reckonings are valid allows us to see both three and a half years from Cestius to Titus and also four years.
यस खण्डमा यहेजकेलकी पत्नी र पवित्रस्थान दुवैलाई “तिम्रा आँखाहरूको अभिलाषा” भनेर पहिचान गरिएको छ। बाइबलीय इतिहासकारहरूले घेराबन्दी अठार महिना टिकेको थियो भनी ठहर गर्छन्, जबकि सेस्तियुस र तीतसका घेराबन्दीहरू सन् 66 देखि सन् 70 सम्म चार वर्षसम्म रहे। सेस्तियुसको पहिलो घेराबन्दीदेखि विनाशसम्मको समयलाई सूक्ष्म रूपमा गणना गर्दा साढे तीन वर्ष हुन्छ, तर “समावेशी गणना” लागू गर्दा, जुन बाइबलमा सबैभन्दा प्रायः प्रयोग गरिने पद्धति हो, त्यो चार वर्ष हुन्छ। दुवै गणनापद्धति मान्य छन् भन्ने कुरा थाहा हुँदा, हामी सेस्तियुसदेखि तीतससम्म साढे तीन वर्ष पनि देख्न सक्छौं र चार वर्ष पनि।
We have two witnesses of the Sunday law in the two destruction's of Jerusalem, and the details of both histories are to be applied to the soon-coming Sunday law—where Laodicea is spewed out of the mouth of the Lord. The beginning of the siege of Nebuchadnezzar is marked by the death of Ezekiel’s wife. At her death, Ezekiel was commanded not to openly mourn, for he was the sign of the Jews being carried away into captivity.
यरूशलेमका दुई विनाशहरूमा हामीसँग आइतवार व्यवस्थाका दुई साक्षीहरू छन्, र ती दुवै इतिहासका विवरणहरू चाँडै आउन लागेको आइतवार व्यवस्थामा लागू गरिनुपर्छ—जहाँ लाओदिकिया प्रभुको मुखबाट उगलिन्छ। नबूकदनेसरको घेराबन्दीको आरम्भ इजकिएलकी पत्नीको मृत्युबाट चिह्नित गरिएको छ। उनको मृत्यु हुँदा, इजकिएललाई खुल्लमखुल्ला शोक नगर्न आज्ञा दिइयो, किनकि उनी यहूदीहरू बन्दीवासमा लगिइँदै गरेको अवस्थाको चिन्ह थिए।
The beginning of the four-year period of 66 to 70 is marked by the sign of the abomination of desolation, which was the sign for the Christians in Jerusalem to flee.
६६ देखि ७० सम्मको चार-वर्षीय अवधिको प्रारम्भ उजाड पार्ने घृणित वस्तुको चिन्हद्वारा चिह्नित गरिएको छ, जुन यरूशलेममा रहेका ख्रीष्टियनहरूका लागि भाग्ने संकेत थियो।
When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place, (whoso readeth, let him understand:) Then let them which be in Judaea flee into the mountains. Matthew 24:15,16.
यसकारण जब तिमीहरूले अगमवक्ता दानिएलद्वारा भनिएको उजाड पार्ने घृणित वस्तु पवित्र स्थानमा उभिएको देख्नेछौ, (जसले पढ्छ, त्यसले बुझोस्:) तब यहूदियामा हुनेहरू पहाडतर्फ भागून्। मत्ती 24:15,16.
Two sieges that clearly align with each other, and both sieges contain a “sign” at the beginning of the siege. When Ezekiel explains what was meant by the death of his wife and the lack of mourning on his part, he explained and then recorded:
दुईवटा घेराबन्दीहरू, जो स्पष्ट रूपमा एकअर्कासँग मिल्दछन्, र दुवै घेराबन्दीहरूको आरम्भमा एउटा “चिन्ह” समावेश छ। जब इजकिएलले आफ्नी पत्नीको मृत्यु र त्यसप्रति आफूले शोक नगरेको कुराको अर्थ के थियो भनी व्याख्या गरे, तब उनले व्याख्या गरे र त्यसपछि यसरी अभिलेख गरे:
Thus Ezekiel is unto you a sign: according to all that he hath done shall ye do: and when this cometh, ye shall know that I am the Lord God. Ezekiel 24:24.
यसरी यहेजकेल तिमीहरूका निम्ति एउटा चिन्ह हुनेछ; उसले जे–जे गरेको छ, त्यहीअनुसार तिमीहरूले गर्नेछौ; अनि जब यो हुनेछ, तब तिमीहरूले जान्नेछौ कि म परमप्रभु परमेश्वर हुँ। यहेजकेल 24:24.
The sign of the death of Ezekiel’s wife was an identification of the soon-coming destruction of Jerusalem and the temple and the following captivity in Babylon. The sign of the abomination of desolation, spoken of by Daniel was a warning to escape the destruction, but both sieges have a sign at the beginning.
यहेजकेलकी पत्नीको मृत्युको चिन्ह यरूशलेम र मन्दिरको चाँडै आउन लागेको विनाश तथा त्यसपछि बाबेलको बन्दीवासको सङ्केतात्मक पहिचान थियो। दानिएलद्वारा कथित उजाड पार्ने घृणित वस्तुको चिन्ह विनाशबाट उम्कनका लागि एक चेतावनी थियो, तर दुवै घेराबन्दीको आरम्भमा एउटा चिन्ह रहन्छ।
There will be a prophetic siege before the soon-coming Sunday law and Ezekiel’s wife’s death is the symbol that the Laodicean Seventh-day Adventist church has been fully passed by, whereas; Ezekiel is a symbol of the one hundred and forty-four thousand, and is the symbol of the ensign that is lifted up at the beginning of the siege. Ezekiel is the ensign of the one hundred and forty-four thousand at the beginning of the siege of Babylon and the sign of the abomination of desolation at the beginning is the “sign” of Rome. One sign speaks to an internal warning and the other to an external warning. There was certainly a warning to the Christians in the year 66, but the warning sign was Rome. The sign in the destruction of Babylon was Ezekiel's wife. Rome is the class who receive the mark of the beast and Ezekiel the sign of those who receive the seal of God.
चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाअघि एक भविष्यसूचक घेराबन्दी हुनेछ, र इजकिएलकी पत्नीको मृत्यु त्यो प्रतीक हो कि लाओडिसीयाको सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्ट मण्डलीलाई पूर्ण रूपमा पार गरिसकिएको छ; जबकि इजकिएल एक लाख चवालीस हजारको प्रतीक हुन्, र घेराबन्दीको आरम्भमा उठाइने झण्डाको पनि प्रतीक हुन्। इजकिएल बाबेलको घेराबन्दीको आरम्भमा एक लाख चवालीस हजारको झण्डा हुन्, र आरम्भमा हुने उजाड पार्ने घृणित कुराको चिन्ह रोमको “चिन्ह” हो। एउटा चिन्हले आन्तरिक चेतावनीतर्फ बोल्छ र अर्कोले बाह्य चेतावनीतर्फ। निश्चय नै सन् 66 मा ख्रीष्टियनहरूलाई एउटा चेतावनी दिइएको थियो, तर चेतावनीको चिन्ह रोम थियो। बाबेलको विनाशमा दिइएको चिन्ह इजकिएलकी पत्नी थिइन्। रोम त्यो वर्ग हो जसले पशुको छाप ग्रहण गर्छ, र इजकिएल तिनीहरूको चिन्ह हुन् जसले परमेश्वरको मोहोर ग्रहण गर्छन्।
Two Ending Periods
दुई अन्त्यकालीन अवधिहरू
The first siege lasted eighteen months and the second siege lasted four years. Both sieges find their “more direct” fulfillment in the latter days, and both sieges are directly connected with the prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days located in Revelation nine verse fifteen.
पहिलो घेराबन्दी अठार महिनासम्म रह्यो र दोस्रो घेराबन्दी चार वर्षसम्म रह्यो। दुवै घेराबन्दीले आफ्नो “झन् प्रत्यक्ष” परिपूर्ति अन्तिम दिनहरूमा पाउँछन्, र दुवै घेराबन्दीहरू प्रकाश ९:१५ मा अवस्थित तीन सय एकान्नब्बे वर्ष र पन्ध्र दिनको भविष्यवाणीसँग प्रत्यक्ष रूपमा सम्बन्धित छन्।
The beginning of the five months of Revelation nine, verse ten included a history that marks a thirty-eight-year period that culminates in a four-year siege, that is associated with the number thirty-eight, and identified the rising up of Islam. That four-year siege finds its counterpart in the history that began when the (five months) one hundred and fifty years concluded and the three hundred and ninety-one years and fifteen days began. It began on July 27, 1449 and four years later, Islam brought a siege of fifty-five days against Constantinople that concluded on 29 May 1453.
प्रकाशितवाक्य ९:१० का पाँच महिनाको आरम्भमा त्यस्तो इतिहास समावेश थियो, जसले अठतीस-वर्षीय अवधिलाई चिह्नित गर्दछ, जुन चार-वर्षीय घेराबन्दीमा पुगेर समाप्त हुन्छ; यो अठतीस संख्यासँग सम्बन्धित छ र यसले इस्लामको उदयलाई पहिचान गरायो। त्यो चार-वर्षीय घेराबन्दीले आफ्नो समकक्षता त्यस इतिहासमा पाउँछ, जुन बेला (पाँच महिना) एक सय पचास वर्ष समाप्त भए र तीन सय एकान्नब्बे वर्ष र पन्ध्र दिन आरम्भ भए। यो २७ जुलाई १४४९ मा आरम्भ भयो, र चार वर्षपछि, इस्लामले कन्स्टान्टिनोपलविरुद्ध पचपन्न दिनको घेराबन्दी ल्यायो, जुन २९ मे १४५३ मा समाप्त भयो।
When the time prophecy that began on July 27, 1449 concluded on August 11, 1844, the four years of the movement of the first and second angels from 1840 unto 1844 aligned with the four-year siege of 1333 unto 1337, and also the four-year period from 1449 unto 1453. Those three witnesses, which are all directly part of the same prophetic line, represent a symbolic four-year period when the first and second angel’s movement of 1840 unto 1844 is repeated in the history of the movement of the third angel. Those three witnesses typify a four-year siege in the history of the one hundred and forty-four thousand. That four-year period is also illustrated by the sieges of Jerusalem in 66 and 70.
जुलाई २७, १४४९ मा आरम्भ भएको समयसम्बन्धी भविष्यवाणी अगस्त ११, १८४४ मा समाप्त हुँदा, १८४० देखि १८४४ सम्मको पहिलो र दोस्रो स्वर्गदूतको आन्दोलनका चार वर्षहरू १३३३ देखि १३३७ सम्मको चार-वर्षीय घेराबन्दीसँग, साथै १४४९ देखि १४५३ सम्मको चार-वर्षीय अवधिसँग पनि मेल खाए। ती तीन साक्षीहरू, जो सबै प्रत्यक्ष रूपमा एउटै भविष्यसूचक रेखाका अङ्ग हुन्, १८४० देखि १८४४ सम्मको पहिलो र दोस्रो स्वर्गदूतको आन्दोलन तेस्रो स्वर्गदूतको आन्दोलनको इतिहासमा पुनरावृत्त हुने एक प्रतीकात्मक चार-वर्षीय अवधिको प्रतिनिधित्व गर्छन्। ती तीन साक्षीहरूले एक लाख चवालीस हजारको इतिहासमा रहेको चार-वर्षीय घेराबन्दीको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्छन्। त्यो चार-वर्षीय अवधि ६६ र ७० मा यरूशलेममाथिका घेराबन्दीहरूद्वारा पनि चित्रित गरिएको छ।
The beginning of the four-year siege by Cestius in 66, and then the ending by Titus in 70 produces an alpha symbol and an omega symbol to a period of four years. That same period is also a represented as three and a half years, which in turn aligns with the three and a half prophetic years that papal Rome trampled down the sanctuary.
सन् ६६ मा सेस्टियसद्वारा आरम्भ गरिएको चार-वर्षीय घेराबन्दीको सुरुवात, र त्यसपछि सन् ७० मा टाइटसद्वारा गरिएको यसको समापनले, चार वर्षको एक अवधिलाई अल्फा-प्रतीक र ओमेगा-प्रतीक प्रदान गर्दछ। यही अवधि साढे तीन वर्षको रूपमा पनि प्रस्तुत गरिएको छ, जसले पालकीय रोमले पवित्रस्थानलाई कुल्चीमिल्ची पारेको भविष्यवाणीगत साढे तीन वर्षसँग मेल खान्छ।
But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11: 2, 3.
तर मन्दिरबाहिरको प्राङ्गणचाहिँ छोडिदेऊ, र त्यसको नाप नगर; किनकि त्यो अन्यजातिहरूलाई दिइएको छ; र तिनीहरूले पवित्र शहरलाई बयालीस महिनासम्म कुल्चनेछन्। अनि म मेरा दुई साक्षीहरूलाई अधिकार दिनेछु, र तिनीहरूले टाटका वस्त्र पहिरी एक हजार दुई सय साठी दिनसम्म अगमवाणी गर्नेछन्। प्रकाश ११: २, ३।
And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.
अनि तिनीहरू तरवारको धारले मारिनेछन्, र सबै जातिहरूमा कैद गरेर लगिनेछन्; अनि अन्यजातिहरूका समय पूरा नहुँदासम्म यरूशलेम अन्यजातिहरूद्वारा कुल्चिइनेछ। लूका 21:24।
It is essential to note that I am employing both “inclusive” and “exclusive” reckoning to the period represented by the alpha symbol of Cestius unto the omega symbol of Titus. This identifies that two applications of time are represented with one history. We have already dealt with this biblical principle when we considered (many articles ago), the time between Jesus’ visit to Caesarea-Philippi (Panium) and His trip to the Mount of Transfiguration. Two biblical authors record six days and one eight days.
यो ध्यान दिन अति आवश्यक छ कि म सेस्टियसको अल्फा प्रतीकदेखि टाइटसको ओमेगा प्रतीकद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको अवधिमा “inclusive” तथा “exclusive” दुवै प्रकारको गणना प्रयोग गरिरहेको छु। यसले एउटै इतिहासद्वारा समयका दुई अनुप्रयोगहरू प्रतिनिधित्व गरिएका छन् भन्ने चिन्हित गर्दछ। हामीले यस बाइबलीय सिद्धान्तसँग पहिले नै व्यवहार गरिसकेका छौँ, जब हामीले (धेरै लेखहरू अघि) येशूको कैसरिया-फिलिप्पी (पानियम) भ्रमण र उहाँको रूपान्तरण पर्वततर्फको यात्राबीचको समयलाई विचार गरेका थियौँ। दुई बाइबलीय लेखकहरूले छ दिनको अभिलेख गरेका छन् र एकले आठ दिनको।
And after six days Jesus taketh Peter, James, and John his brother, and bringeth them up into an high mountain apart. Matthew 17:1.
छ दिनपछि येशूले पतरस, याकूब, र उनका भाइ यूहन्नालाई साथ लिएर तिनीहरूलाई अलग्गै एक उच्च पर्वतमा लैजानुभयो। मत्ती 17:1।
And after six days Jesus taketh with him Peter, and James, and John, and leadeth them up into an high mountain apart by themselves: and he was transfigured before them. Mark 9:2.
छ दिनपछि येशूले पत्रुस, याकूब र यूहन्नालाई आफूसँग लिएर तिनीहरूलाई अलग्गै एक अग्लो पर्वतमा लैजानुभयो; र उहाँ तिनीहरूका सामु रूपान्तरित हुनुभयो। मर्कूस 9:2.
And it came to pass about an eight days after these sayings, he took Peter and John and James, and went up into a mountain to pray. Luke 9:28.
अनि ती भनाइहरूको करिब आठ दिनपछि यस्तो भयो कि, उहाँले पत्रुस, यूहन्ना र याकूबलाई साथ लिनुभयो, र प्रार्थना गर्न पहाडमा उक्लनुभयो। लूका ९:२८।
The destruction of Jerusalem has a “more direct” application to the latter days, and that destruction is two witnesses represented by Babylon and Rome. The two witnesses align with one another but provide different and essential prophetic characteristics in order to amplify the truth. The siege by Rome (66 to 70) was four years that also represents three and a half years. The three and a half years connects with the trampling down of the sanctuary and host accomplished by both paganism and papalism. The trampling down by papalism was for three and a half symbolic years as typified by a literal three and a half years in the siege by Rome.
यरूशलेमको विनाशको उत्तरकालीन दिनहरूमा अझ “प्रत्यक्ष” अनुप्रयोग छ, र त्यो विनाश बाबेल र रोमद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका दुई साक्षीहरू हो। ती दुई साक्षीहरू एक-अर्कासँग मेल खान्छन्, तर सत्यलाई अझ प्रबल बनाउनका लागि भिन्न तथा अपरिहार्य भविष्यसूचक विशेषताहरू प्रदान गर्दछन्। रोमद्वारा गरिएको घेराबन्दी (६६ देखि ७०) चार वर्षको थियो, जसले साढे तीन वर्षलाई पनि प्रतिनिधित्व गर्दछ। साढे तीन वर्षले पवित्रस्थान र सैन्यदलको कुल्चाइसँग सम्बन्ध राख्दछ, जुन दुवै मूर्तिपूजकता र पापसीद्वारा सम्पन्न गरियो। पापसीद्वारा गरिएको कुल्चाइ प्रतीकात्मक साढे तीन वर्षसम्म रह्यो, जसको पूर्वछाया रोमद्वारा गरिएको घेराबन्दीका वास्तविक साढे तीन वर्षमा देखाइएको थियो।
That four-year siege also connects with the four-year periods associated with the prophetic line that identifies the lifting up of Islam and thereafter the lifting up of the movement of both the first and second and then the third angels. Cestius to Titus intersects with the wheel of papal Rome and also the wheel of Islam. The wheel of Rome and the three and a half years of Cestius and Titus intersects with papal Rome’s three and a half symbolic years, thus identifying the two entities of pagan and papal Rome. The wheel of Islam is connected by the same history as understood as four years, but just as with the wheel of Rome in that history, Islam is associated with a second power subject to the wheel of Islam—that being Adventism. The period of three and a half years represents Rome in both its phases, and the four-year period represents Islam and Adventism. Pagan and papal Rome cannot be separated prophetically and neither can Islam and Adventism.
त्यो चार-वर्षीय घेराबन्दीले त्यस भविष्यसूचक रेखासँग सम्बन्ध पनि जोड्छ, जसले इस्लामको उठाइ र त्यसपछि पहिलो र दोस्रो अनि तेस्रो स्वर्गदूतहरूको आन्दोलनको उठाइलाई पहिचान गर्दछ। सेस्टियसदेखि टाइटससम्मको अवधि पापीय रोमको चक्रसँग पनि र इस्लामको चक्रसँग पनि प्रतिच्छेद गर्दछ। रोमको चक्र र सेस्टियस तथा टाइटसका साढे तीन वर्षहरू पापीय रोमका प्रतीकात्मक साढे तीन वर्षहरूसँग प्रतिच्छेद गर्छन्, यसरी मूर्तिपूजक रोम र पापीय रोम यी दुई सत्ताहरूलाई पहिचान गराउँदै। इस्लामको चक्र पनि उही इतिहासद्वारा, चार वर्षका रूपमा बुझिएको, सम्बन्धित छ; तर त्यस इतिहासमा रोमको चक्रजस्तै, इस्लाम पनि इस्लामको चक्रअन्तर्गत पर्ने दोस्रो शक्तिसँग सम्बन्धित छ—त्यो हो एडभेन्टवाद। साढे तीन वर्षको अवधि रोमलाई उसका दुवै चरणहरूमा प्रतिनिधित्व गर्दछ, र चार-वर्षीय अवधिले इस्लाम र एडभेन्टवादलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। भविष्यवाणीको दृष्टिले मूर्तिपूजक र पापीय रोमलाई अलग गर्न सकिँदैन, र न त इस्लाम र एडभेन्टवादलाई नै।
This demands prophetically that when we consider the siege of Babylon that two understandings of time should be seen in the illustration of the eighteen-month siege. Two representations of time in the siege brought by Rome, prophetically demand two representations of time in the siege brought by Nebuchadnezzar. Nebuchadnezzar’s siege of eighteen months also can be understood as a symbol of one and a half years. Eighteen months is one and a half years, and one and a half can be expressed as 1.5 years. The siege of Nebuchadnezzar was both eighteen months and one point five (1.5) years.
यसले भविष्यवाणीगत रूपमा यो माग गर्दछ कि जब हामी बाबेलको घेराबन्दीलाई विचार गर्छौँ, अठार महिनाको घेराबन्दीको दृष्टान्तमा समयका दुईवटा बुझाइहरू देखिनुपर्छ। रोमद्वारा ल्याइएको घेराबन्दीमा समयका दुईवटा प्रतिनिधित्वहरूले, भविष्यवाणीगत रूपमा, नबूकदनेसरद्वारा ल्याइएको घेराबन्दीमा पनि समयका दुईवटा प्रतिनिधित्वहरू माग गर्दछन्। नबूकदनेसरको अठार महिनाको घेराबन्दीलाई डेढ वर्षको प्रतीकका रूपमा पनि बुझ्न सकिन्छ। अठार महिना भनेको डेढ वर्ष हो, र डेढलाई 1.5 वर्षका रूपमा व्यक्त गर्न सकिन्छ। नबूकदनेसरको घेराबन्दी अठार महिना पनि थियो र एक दशमलव पाँच (1.5) वर्ष पनि थियो।
The eighteen months addresses the power that was to trample down Jerusalem and the 1.5 years addresses Islam. The prophetic wheel of reckoning that identifies eighteen months identifies Babylon and the other prophetic wheel of reckoning identifies Islam. We have not yet set forth an explanation of how we arrive at the application of the 1.5 years in connection with Islam, but it should be noted that the two reckonings of time in the destruction brought by Rome connected with the prophetic wheel of Rome, (both pagan and papal), and the other reckoning connected with the prophetic wheel of Islam. These characteristics are found in both the alpha and omega destruction's of Jerusalem.
अठार महिनाले यरूशलेमलाई कुल्चने शक्तिलाई सम्बोधन गर्दछ, र १.५ वर्षले इस्लामलाई सम्बोधन गर्दछ। अठार महिनालाई पहिचान गर्ने भविष्यसूचक हिसाबको चक्रले बेबिलोनलाई पहिचान गर्दछ, र अर्को भविष्यसूचक हिसाबको चक्रले इस्लामलाई पहिचान गर्दछ। इस्लामसँगको सम्बन्धमा १.५ वर्षको प्रयोगमा हामी कसरी पुग्छौं भन्ने व्याख्या हामीले अझै प्रस्तुत गरेका छैनौँ, तर यो ध्यान दिनुपर्छ कि रोमसँग सम्बन्धित भविष्यसूचक चक्रसँग जोडिएको रोमद्वारा ल्याइएको विनाशमा समयका यी दुई हिसाबहरू पाइन्छन्, (मूर्तिपूजक तथा पोपसम्बद्ध दुवै), र अर्को हिसाब इस्लामको भविष्यसूचक चक्रसँग जोडिएको छ। यी विशेषताहरू यरूशलेमका अल्फा र ओमेगा विनाश दुवैमा पाइन्छन्।
The four-year siege of Jerusalem with Cestius and Titus represent the ending of a prophetic line that began with a thirty-eight-year period that concluded with a four-years siege symbolizing the lifting up of Islam, and the final four-year period in that very same line represents the lifting up of the ensign of the one hundred and forty-four thousand.
सेस्टियस र टाइटससँग सम्बन्धित यरूशलेमको चार-वर्षीय घेराबन्दीले एउटा भविष्यसूचक रेखाको अन्त्यलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जुन अठतीस-वर्षीय अवधिबाट आरम्भ भएको थियो र चार-वर्षीय घेराबन्दीसँगै समाप्त भयो, जसले इस्लामको उचालिनुलाई प्रतीकित गर्दछ; अनि त्यही एउटै रेखामा अन्तिम चार-वर्षीय अवधिले एक लाख चवालीस हजारको ध्वज उचालिनुलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।
We will continue these things in the next article.
हामी यी कुराहरूलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौं।