पद चालीसको लुकेको इतिहास - संख्या सत्ताइस

इजकिएलको पुस्तकमा मितिहरूका ‘तेह्र’ वटा सन्दर्भहरू छन्; तीमध्ये छ वटा यरूशलेमसँग, छ वटा मिश्रसँग, र एउटा टायरसँग सम्बन्धित छन्। यी सबै सन्दर्भहरू विद्रोहको प्रसङ्गभित्र स्थापित छन्, जसको प्रतीक ‘तेह्र’ संख्या हो। इजकिएलकी पत्नी पक्षघातका कारण मरेपछि, तेस्रो घेराबन्दीको आरम्भलाई चिह्नित गर्ने त्यसको अर्को वर्ष, इजकिएललाई मिश्रको विरुद्धमा बोल्न आज्ञा दिइयो, र यसरी यो चालीस वर्षसम्म उजाड रहनेछ भनी घोषणा गरियो।

घेराबन्दी ईसापूर्व ५८७ मा सुरु भयो, जुन बेला इजकिएललाई बोल्न आज्ञा दिइएको थियो। पद ‘सत्र’ मा ईसापूर्व ५७१ मा गरिएको घोषणाले प्रदान गरिएका सेवाहरूको प्रतिफलस्वरूप मिश्र बेबिलोनलाई दिइनेछ भन्ने जनाउँछ। बाइबलका कालक्रमविद्हरूले ती पदहरूमा उल्लिखित चालीस वर्षको अवधि ईसापूर्व ५६७ देखि ईसापूर्व ५२७ सम्मको समय हो भनी सुझाउँछन्, र ईसापूर्व ५८७ मा घोषणा गरिएको न्यायको प्रारम्भिक सन्देशदेखि प्रभुले मिश्रलाई नबूकदनेसरको हातमा सुम्पिदिनुभएको थियो भन्ने पद सत्रको ईसापूर्व ५७१ मा गरिएको घोषणासम्म हामी ‘सत्र वर्ष’को अवधि पाउँछौँ।

नेबूकदनेजरको सेनाले टायरको विरुद्ध लामो र कठिन अभियान लड्यो (घेराबन्दी करिब १३ वर्षसम्म चल्यो, लगभग ५८६–५७३ ईसा पूर्व)। सिपाहीहरूले अत्यन्तै कठोर परिश्रम गरे (हरेक टाउको तालु परेको थियो, र भारी बोझ बोक्दा हरेक काँध घोटिएर नाङ्गो भएको थियो), तैपनि उनीहरूले टायरबाट स्वयं कुनै उल्लेखनीय ज्याला वा लुटको माल पाएनन्। यस अलाभकारी श्रमका कारण, परमेश्वरले टायरको विरुद्ध उसको सेनाले गरेको कामको क्षतिपूर्तिस्वरूप (“ज्याला” का रूपमा) नेबूकदनेजरलाई मिश्र दिनुहुने निर्धारण गर्नुभयो।

त्यसकारण नबूकदनेसरले पहिले सोरमाथि कब्जा गरे, र तेह्र वर्षको घेराबन्दीपछि उनलाई मिश्र दिइयो। सोरमाथि कब्जा गर्नुअघि उनले ईसापूर्व ५८६ मा यरूशलेममाथि कब्जा गरेका थिए; त्यसपछि उनले सोरविरुद्ध तेह्र वर्ष लामो घेराबन्दी सम्पन्न गरे, अनि त्यसपछि मिश्रमाथि कब्जा गरे। यरूशलेम ईसापूर्व ५८६ मा कब्जा गरिएको थियो, र सोरको घेराबन्दी ईसापूर्व ५८६ मा सुरु भएर ईसापूर्व ५७३ सम्म चल्यो। तेह्र सङ्ख्याको सम्बन्ध संयुक्त राज्य अमेरिकासँग छ।

बहिनी ह्वाइटले हामीलाई जानकारी दिनुहुन्छ कि इजकिएलको पुस्तकमा यरूशलेमले लाओदिकीया सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्ट मण्डलीलाई प्रतिनिधित्व गर्छ, र उत्तरका राजा नबूकदनेस्सरले अन्तिम दिनहरूमा पोपसत्तात्मक शक्तिलाई प्रतिनिधित्व गर्छ। उनन्तीसौँ अध्यायको ऐतिहासिक दृष्टान्तमा, “तिम्रा मानिसहरूका अन्तिम-दिनका डाँकाहरू” ले पोपसत्तात्मक रोमलाई प्रतिनिधित्व गर्दै, त्यस अध्यायमा तीनवटा सत्ताहरूलाई विजय गर्छ। पहिले उसले यरूशलेमलाई लिन्छ, त्यसपछि टायरलाई, र अन्ततः मिश्रलाई।

न्यायको आरम्भ परमेश्वरको घरबाट हुन्छ र आइतबारे कानुनभन्दा अगावै संयुक्त राज्य अमेरिकामा रहेको प्रोटेस्टेन्टवादको सीङलाई सर्वप्रथम पराजित गरिन्छ। संयुक्त राज्य अमेरिकामा रहेको धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवादको सीङमा लाउडिकियाली सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्ट मण्डली पनि समावेश छ, जसले “पूर्ववर्ती” करारबद्ध जनहरूको प्रतिनिधित्व गर्छ; सन् ३४ मा प्राचीन इस्राएललाई र सन् १८४४ मा प्रोटेस्टेन्टहरूलाई जस्तै ती जनहरूलाई पनि छोडेर अघि बढिन्छ। परमेश्वरका ती पूर्ववर्ती करारबद्ध जनहरूलाई सन् ३४ र १८४४ मा छोडेर अघि बढिएको कुरा दानिएल ८:१४ को दुई हजार तीन सय वर्षे भविष्यवाणीको भविष्यवाणीय इतिहासमा चित्रित छ। न्यायको आरम्भ परमेश्वरको घरबाट हुन्छ र गणतन्त्रवादको सीङभन्दा अगावै प्रोटेस्टेन्टवादको सीङको न्याय गरिन्छ।

मिस्रको न्यायको पहिलो उल्लेख उनन्तीसौँ अध्यायको पहिलो पदमा पाइन्छ, र इजकिएलले मिस्रको सम्बन्धमा उल्लेख गरेको अन्तिम मिति यही अध्यायको ‘सत्र’ पदमा छ। यस अध्यायले आधुनिक रोमले पहिले प्रोटेस्टेन्टवादको सिङलाई, अनि टायरलाई, जो चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थामा पराजित हुने रिपब्लिकनवादको सिङको प्रतिनिधित्व गर्दछ, परास्त गरेको देखाउँछ। जब टायर (संयुक्त राज्य अमेरिका) आइतबारको व्यवस्थामा नबूकदनेसरद्वारा जितिन्छ, तब मिस्र पनि उसको हातमा सुम्पिन्छ। त्यस बिन्दुमा पोपसत्ताको प्राणघातक घाउ निको हुन्छ। पोपसत्ताको प्राणघातक घाउ त्यतिबेला मात्र निको हुँदैन, तर इजकिएलले हामीलाई यो पनि जानकारी दिन्छन् कि यो पछिल्लो वर्षाको अवधिमा हुन्छ।

यशैयाले इस्राएलले कोपिला हाल्छ, फुल्छ, र सारा पृथ्वीलाई फलले भरिदिन्छ भनी चिन्ह लगाउँछन्। कोपिला हाल्ने, फुल्ने र फल फलाउने यी तीन चरणहरू ल्याउने कुरा वर्षाले नै हो, र यशैयाका अनुसार “कडा बतास” थामिँदा पछिल्लो वर्षा आउँछ। उनले अझै यसलाई पनि स्पष्ट पार्छन् कि कोपिला हाल्ने, फुल्ने र फल फलाउने अवधिमा याकूबका पापहरू शुद्ध पारिनु पर्दछ, र “शुद्ध पारिएको” भनेर अनुवाद गरिएको हिब्रू शब्दको अर्थ प्रायश्चित्त गरिएको हो।

जब कलहका चार बतास (उहाँको प्रचण्ड बतास) रोकिन्छन्, तब एक लाख चवालीस हजारलाई छाप लगाउने कार्य सुरु हुन्छ, र अन्ततः एडभेन्टवादका बुद्धिमान् र दुष्टहरू अलग पारिन्छन्, अनि यी सबै कुरा “पूर्वीय बतासको दिन”मा सम्पन्न हुन्छन्। छाप लगाउने समय ९/११ मा भएको छर्काइसँगै सुरु भयो, र आइतबारे कानुनको समयमा पूर्ण रूपमा खन्याइँदा यसको अन्त्य हुन्छ; त्यति बेला पृथ्वी फलले भरिन्छ। छाप लगाउने समय मलाकी तीनअनुरूप हुने क्रमिक शुद्धीकरण र परिशोधनको प्रक्रिया हो। तर इजकिएल उनन्तीसका प्रारम्भिक र अन्तिम मितिहरूले जनाउने सत्र वर्षको अवधिमा, प्रोटेस्टेन्टवादको सीङ—मण्डली—को प्रतीक यरूशलेम र गणतन्त्रवादको सीङ—राज्यसत्ता—को प्रतीक टायरद्वारा चित्रित बाइबलीय भविष्यवाणीको छैटौँ राज्यमाथि विजय प्राप्त हुन्छ। टायरको तेह्र वर्ष लामो घेराबन्दी सकिएलगत्तै, मिश्रद्वारा चित्रित दस राजाहरूको सातौँ राज्यमाथि विजय प्राप्त हुन्छ। यरूशलेम, टायर र मिश्रमाथिका यी तीन विजयहरू त्यति बेला प्राप्त हुन्छन्, जब “इस्राएलको घरानाको सीङ” पलाउँछ र त्यसलाई मुख खोल्न दिइन्छ।

याजक इजकिएल र याजक जकरिया दुवैको मूकता आइतबारे कानुनको समयमा अन्त्य हुन्छ, जब संयुक्त राज्य अमेरिका र बिलामको गधिनी दुवै बोल्छन्। प्रभुले आइतबारे कानुनको समयमा इस्राएलको घरानाको “मुख खोलिदिनुहुन्छ”। त्यतिबेलासम्म याकूबका पापहरू पखालिइसकेका हुन्छन् र उनको नाम बदलेर इस्राएलको घराना राखिन्छ। उनीहरूले घोषणा गर्ने सन्देशको प्रतिनिधित्व अगमवाणीय मूकताको तेस्रो साक्षीले गर्छ, जसको प्रतिनिधित्व दानिएलले गर्छन्; उनलाई तब दानिएलको एघारौँ अध्यायको सन्देश दिइन्छ, जुन हबकूकको दर्शन पनि हो र त्यो दर्शन तब ‘बोल्छ र झूटो बोल्दैन।’ इजकिएल, जकरिया र दानिएल तेस्रो स्वर्गदूतको उच्च स्वरको पुकारको घोषणासँग मेल खान्छन्; पन्ध्रौँ अध्यायमा यर्मिया पनि त्यसरी नै मेल खान्छन्, जहाँ पहिलो निराशाबाट पुनः सम्हालिएमा उनी परमेश्वरको मुख हुनेछन् भनी उनलाई प्रतिज्ञा गरिएको छ।

येशूले अन्त्यलाई आरम्भद्वारा दृष्टान्तित गर्नुहुन्छ, र ९/११ मा छर्काइले कोपिलाहरू उत्पन्न गर्‍यो र याकूबको बिरुवा बढ्न थाल्यो; अनि अन्ततः जब याकूबको अधर्म शुद्ध पारिन्छ, तब इस्राएलको घरानाले बोल्नेछ। ९/११ मा वर्षाद्वारा सम्पन्न भएको त्यो कोपिला फूट्नुले छाप लगाइने समयको अन्त्यमा हुने एक कोपिला फूट्नुलाई प्रतिरूपित गर्दछ, जब इस्राएलको घरानाको “सिङ” अंकुराउँछ—ठ्याक्कै त्यहीँ, जहाँ धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवाद र रिपब्लिकनवादका सिङहरू नबूकदनेसरद्वारा परास्त हुन्छन्।

त्यस बिन्दुमा प्रोटेस्टेन्टवादको झूटो सिङलाई प्रोटेस्टेन्टवादको साँचो सिङको विपरीत प्रस्तुत गरिएको छ, जसको पूर्वप्रतीक इस्राएलका कुलहरूका अन्य लौराहरूको विपरीत टुसाएको हारूनको लौरो हो। इजकिएलको उनन्तीसौँ अध्यायका दुई मितिले छिट्टै आउन लागेको आइतबारसम्बन्धी कानुनका बेला एक लाख चवालीस हजारको झन्डा उचालिने इतिहासको पहिचान गराउँछन्।

कोपिला लाग्ने, फूल फुल्ने र पृथ्वीलाई फलले भरिदिने प्रक्रिया 9/11 मा पछिल्लो वर्षाका छिटा छर्किँदा सुरु भयो, जसरी ख्रीष्टले आफ्ना चेलाहरूमाथि श्वास फुकेर केही थोपा दिनुभएबाट पेन्तिकोसको समय सुरु भएको थियो र त्यसले पूर्ण वर्षण भएको पेन्तिकोससम्म पुर्‍याएको थियो। याकूब (अरूको स्थान हडप्ने) को शुद्धीकरणको प्रारम्भमा, अर्थात् छाप लगाइने समयमा, 9/11 मा कोपिला लाग्ने घटनाले आइतबारे कानुनको समयमा इस्राएल (विजेता) को घरानामा कोपिला लाग्ने घटनाको पूर्वप्रतिरूप प्रस्तुत गर्‍यो। अन्तमा कोपिला लाग्ने घटनाले पहिलेका करारबद्ध जनहरू र एक लाख चवालीस हजारबीच भिन्नता स्पष्ट पारिरहेको छ, जसरी कर्मेल पर्वतमा आगोको वर्षणले अगमवक्ता एलिया र बालका अगमवक्ताहरूबीच भिन्नता स्पष्ट पारेको थियो। यो भिन्नता शान्ति र सुरक्षाको नक्कली सन्देशका कारण भविष्यवाणीअनुसार लज्जित हुने एउटा वर्गद्वारा दर्शाइन्छ, जबकि अर्को वर्ग भविष्यवाणीअनुसार आनन्दित हुन्छ र तिनीहरू कहिल्यै लज्जित हुनेछैनन्।

इजकिएलले मिश्रसँग सम्बन्धित अन्य चारवटा मिति उल्लेख गर्छन्, जसमध्ये दुईवटा मितिले बन्दीवासको एघारौँ वर्ष र बाँकी दुईवटा मितिले बाह्रौँ वर्ष जनाउँछन्।

बन्दीवासको एघारौँ वर्षमा, तीसौँ अध्यायमा मिश्र र फारोका पाखुराहरू भाँचिन्छन् र बेबिलोनका पाखुराहरू बलिया पारिन्छन्। एघारौँ वर्षमा, एकतीसौँ अध्यायमा मिश्रको पतन र त्यसले संसारमा पार्ने प्रभावलाई स्पष्ट पारिन्छ।

बाह्रौँ वर्षका ती दुई मितिहरू इजकिएल ३२ मा अवस्थित छन्।

मिस्रमाथि एकतीसौँ अध्यायको घोषणामा, अन्तिम पदहरू यसो भन्छन्:

बत्तीसौँ अध्यायमा मिश्रविरुद्ध गरिएको घोषणाका अन्तिम पदहरूले एकतीसौँ अध्यायको विषयवस्तु दोहोर्‍याउँदै त्यसलाई थप विस्तार गर्छन् र एउटा समानान्तर समापन कथन पनि समावेश गर्छन्।

उनन्तीसौँ अध्यायमा प्रतिनिधित्व गरिएको सत्र-वर्षीय अवधिमा रहेका मितिहरूले नबूकदनेसरले मिश्रलाई विजय गरेको घटना, र मिश्रको चालीस-वर्षीय उजाड अवस्थाको अवधिलाई पहिचान गराउँछन्। चालीसले उजाडस्थानलाई जनाउँछ, जसले पृथ्वी उजाड रहने एक हजार वर्षको प्रतीकात्मक संकेत गर्दछ।

इजकिएल उनन्तीसमा वर्णित मिश्रको चालीस वर्षको उजाड अवस्थाको अन्त्यमा, दुष्टहरूको अन्तिम पुनरुत्थान र तिनीहरूको अन्ततः हुने विनाश प्रस्तुत गरिएका छन्।

मिश्रसँग सम्बन्धित छवटा मितिद्वारा एकसूत्रमा बाँधिएको इजकिएलको सन्देशले पार्थिव अजिङ्गर शक्तिको अन्तिम विनाशलाई औँल्याउँछ, जुन चाँडै आउन लागेको आइतबारको कानुनबाट सुरु हुन्छ र सहस्राब्दीको अन्त्यमा दुष्ट मिश्रीहरूको अन्तिम विनाशसम्म जारी रहन्छ।

भविष्यवाणीसम्बन्धी साक्ष्यमा पशु र झूटा भविष्यवक्ता आगोको तालमा आफ्नो अन्त्यमा पुग्छन्, जसले ख्रीष्टको दोस्रो आगमनलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ; तर अजिङ्गरको शक्तिको आगोको तालद्वारा हुने विनाश सहस्राब्दीको अन्त्यमा हुन्छ।

पशु र झूटा अगमवक्ता भविष्यवाणीगत रूपमा ख्रीष्टको दोस्रो आगमनमा अन्त्य हुन्छन्, तर अजिङ्गरले आफ्नो भाग्य ख्रीष्टको तेस्रो आगमनमा, एक हजार वर्षपछि, भोग्छ।

इजकिएलको उनन्तीसौँ अध्यायमा दिइएका दुई मितिहरूले निर्दिष्ट गरेको ‘सत्र’ वर्षको अवधि बन्दीवासको दशौँ वर्षमा सुरु भयो र सत्ताइसौँ वर्षमा समाप्त भयो। तीसौँ र एकतीसौँ अध्यायका सन्देशहरू एघारौँ वर्षमा प्रस्तुत गरिएका थिए, र बत्तीसौँ अध्यायमा उल्लिखित दुई मितिहरू बन्दीवासको बाह्रौँ वर्षमा दिइएका थिए। दशौँ वर्षमा, लगभग यरूशलेमको घेराबन्दी सुरु हुँदातिर आरम्भ भएको सत्र वर्षको अवधिपछि तीसौँ र एकतीसौँ अध्यायमा प्रस्तुत गरिएका एघारौँ वर्षका मिश्रसम्बन्धी दुई सन्देशहरू आए। एघारौँ वर्षका ती दुई सन्देशले संयुक्त रूपमा आइतबारको कानुनभन्दा ठीक अघिको एउटा सन्देशको प्रतिनिधित्व गर्छन्। बाह्रौँ वर्षका मिश्रसम्बन्धी अन्य दुई सन्देशहरू ईसापूर्व ५८६ मा यरूशलेमको विनाश हुँदाताका वा त्यसको केही समयपछि आएका थिए।

ख्रीष्टको आगमनको सन्देश मध्यरात्रिको पुकारको सन्देशको अंशका रूपमा घोषणा गरिन्छ, जुन आइतबारे कानूनको समयमा ठूलो पुकारको सन्देशमा परिणत हुन्छ। मिश्रका दुई सन्देशहरू आइतबारे कानूनअघि घोषणा गरिन्छन् र मिश्रका दुई सन्देशहरू आइतबारे कानूनको समयमा वा त्यसको लगत्तै पछि घोषणा गरिन्छन्। यरूशलेमको विनाशमा परिणत हुने घेराबन्दीको समयमा एउटै वर्षमा दिइने सन्देशहरू तथा आइतबारे कानूनको समयमा दिइने अन्य दुई सन्देशहरूको दोहोरो घोषणाले दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको पूर्वरूप प्रस्तुत गर्छ, जसमा सधैँ दोहोरो घोषणा हुन्छ।

दोस्रो सन्देशलाई सधैं तेस्रो सन्देशले अनुसरण गर्दछ।

तेस्रो सन्देशको समयमा अनुग्रहकालको ढोका बन्द हुन्छ। संयुक्त राज्य अमेरिकाका लागि आइतबारसम्बन्धी कानुन लागू हुँदा अनुग्रहकाल समाप्त हुन्छ, र मिखाएल खडा हुँदा संसारका लागि अनुग्रहकाल समाप्त हुन्छ। बन्द भएका यी दुवै ढोकाले तेस्रो सन्देशलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, जसअघि सधैँ दोस्रो सन्देश आउँछ, र त्यो दोस्रो सन्देश सधैँ दुई भाग भएको सन्देश हुन्छ।

दोस्रो स्वर्गदूतको सशक्तीकरण तब सम्पन्न हुन्छ, जब मध्यरात्रिको पुकारको सन्देश त्यससँग जोडिन्छ। अध्याय तीस र एकतीसमा मिश्रदेशमाथि इजकिएलले गरेका घोषणाहरूद्वारा चित्रित मानवजातिमाथि घोषित ती दुई सन्देशहरूले मध्यरात्रिको पुकारको सन्देश दोस्रो स्वर्गदूतसँग कहिले जोडिन्छ भन्ने कुरा स्पष्ट पार्छन्, र अध्याय बत्तीसका दुई सन्देशहरूले उच्च स्वरको पुकारमा तेस्रो स्वर्गदूतको सशक्तीकरणको पहिचान गराउँछन्।

मानवीय घटनाहरूको जटिल अन्तरक्रियालाई दर्शाउने इजकिएलका पाङ्ग्राहरूले मानवजातिका लागि अन्तिम चेतावनीको पहिचान गराउँछन्, जुन तेस्रो स्वर्गदूतको चेतावनी हो, र तेस्रो स्वर्गदूत पहिलो र दोस्रो स्वर्गदूतका चेतावनीहरू मिलेर बनेको छ। आइतबारको कानुनअघिको मध्यरात्रिको पुकार र आइतबारको कानुनपछिको उच्च स्वरको पुकारलाई इजकिएलका ती चार मितिहरूले दर्शाउँछन्, जुन उनन्तीसौँ अध्यायका अल्फा र ओमेगा मितिहरूबीचका ‘सत्र’ वर्षभित्र पर्छन्; ती अल्फा र ओमेगा मितिहरू दानिएलको एघारौँ अध्यायको चालीसौँ पदको गुप्त इतिहाससँग मेल खान्छन्, जसलाई सोही अध्यायका एघारदेखि सोह्रसम्मका पदहरूमा दर्शाइएको छ।

दानिय्येल अध्याय दसमा, इजकिएलझैँ, दानिय्येललाई गूँगो बनाइन्छ। दानिय्येलको गूँगोपन तीनवटा स्पर्शहरूको बीचमा ल्याइन्छ; पहिलो र तेस्रो स्पर्श स्वर्गदूत गब्रिएलबाट आए र बीचको स्पर्श ख्रीष्टको स्पर्श थियो। दानिय्येल, कैसरिया-फिलिप्पीदेखि क्रूससम्मको अवधिबीचमा रहेको पत्रुसझैँ, बीचमा छ। बीचमा पत्रुसले महिमित ख्रीष्टलाई देख्यो, जसरी दानिय्येलले अध्याय दशमा देख्यो। तीन स्वर्गदूतहरूमध्ये बीचको स्वर्गदूत दोस्रो सन्देश हो, जुन दुईवटा सन्देशहरूको संयोजन हो।

इजकिएलको पहिलो अध्यायका पहिलो र दोस्रो पदमा, इजकिएल चौथो महिनाको पाँचौँ दिनमा छन्, जुन सन् १८४४ को सातौँ महिनाको आन्दोलनको मध्यबिन्दुसँग मेल खान्छ। इजकिएल सन् १८४४ को अप्रिल १९ र अक्टोबर २२ को ठीक मध्यबिन्दुमा छन्; सन् १८४४ को मध्यरातको पुकारका सन्देशवाहक सामुएल स्नो पनि त्यही मध्यबिन्दुमा थिए, जब उनले अप्रिल १९ को ९३ दिनपछि र सन् १८४४ को अक्टोबर २२ मा ढोका बन्द हुनुभन्दा ९३ दिनअघि बोस्टनमा यस सन्देशबारे आफ्नो पहिलो स्पष्ट बुझाइ प्रस्तुत गरेका थिए। सामुएल स्नो सन् १८४४ को जुलाई २१ मा, सातौँ महिनाको आन्दोलनको मध्यबिन्दुमा, बोस्टनमा थिए, तर आफू भविष्यवाणीय रूपमा रूपान्तरणको पर्वतमा पत्रुससँग, सत्रौँ जुबली चक्रको तीसौँ वर्षमा रहेका इजकिएलसँग र दशौँ अध्यायको दर्पणको दर्शनका क्रममा दोस्रो स्पर्श पाएका दानिएलसँग उभिइरहेको कुरा उनलाई थाहा थिएन।

हामीले यरूशलेमसम्बन्धी इजकिएलका छवटा सन्दर्भहरूको मितिनिर्धारणतर्फ पुनः फर्कनुभन्दा पहिले, टायरको विरुद्धमा घोषणा गरिएको त्यो एकमात्र मितिलाई पहिला पहिचान गर्नुपर्छ।

यरूशलेम नष्ट भएको वर्षमा टायरको सन्देश घोषणा गरिएको थियो, र यसले चाँडै आउने आइतबारको व्यवस्थामा बाइबलीय अगमवाणीको छैटौँ राज्यको पतनलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। आइतबारको व्यवस्थामा संयुक्त राज्य अमेरिका (टायर) अगमवाणीअनुसार हर्षित हुन्छ, किनकि त्यसले यरूशलेमलाई परास्त गरेको हुन्छ, जसलाई सिस्टर ह्वाइटले लाओडिसियाको सेभेन्थ-डे एड्भेन्टिस्ट मण्डलीको रूपमा चिनाउनुहुन्छ, र जसलाई इजकिएलले “जातिहरूका ढोकाहरू” भनी सम्बोधन गर्छन्। टायरले यरूशलेम “थियो” भनी, भूतकालमा, जातिहरूका ढोकाहरू थियो भन्ने पहिचान गर्दछ। अगमवाणीअनुसार “ढोका” भनेको एक मण्डली हो।

“बेथेल” शब्दको अर्थ परमेश्वरको घर हो, र टुरोस आफूले लाउडिकियाली सेभेन्थ-डे एड्भेन्टिस्ट मण्डलीलाई सूर्यको उपासनाको अनिवार्य कार्यान्वयन स्वीकार गर्न बाध्य पारेकोमा हर्षित हुन्छ। तर सूर्यको उपासना अनिवार्य गराउनेहरूको भ्रमपूर्ण हर्षोल्लासका बाबजुद, परमेश्वर इजकिएलद्वारा भन्नुहुन्छ, “हे टुरोस, म तेरो विरुद्धमा छु, र समुद्रले आफ्ना छालहरू उठाएझैँ म धेरै जातिहरूलाई तेरो विरुद्धमा उठाउनेछु। अनि तिनीहरूले टुरोसका पर्खालहरू नष्ट पार्नेछन् र त्यसका धरहराहरू भत्काउनेछन्।”

“टायरसका पर्खालहरू” ले टायरसको संरक्षणलाई जनाउँछन्। “पर्खाल” दश आज्ञाहरूको प्रतीक हो।

परमेश्वरको व्यवस्था सुरक्षाको पर्खाल हो, तर बहुवचनमा उल्लिखित पर्खालहरूले ती दुई सिद्धान्तको प्रतिनिधित्व गर्छन्, जसले संयुक्त राज्य अमेरिकाको गणतान्त्रिक सिङको प्रतीक टायरसलाई ‘सुरक्षित’ राखे र त्यसको समृद्धि तथा सफलतालाई जन्म दिए।

संयुक्त राज्य अमेरिकाको आधार स्वतन्त्रताको घोषणा र संविधानद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, जसले क्रमशः प्रोटेस्टेन्टवाद र गणतन्त्रवादलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। संरक्षण र समृद्धिका “पर्खालहरू” गणतन्त्रवाद र प्रोटेस्टेन्टवाद हुन्, र आइतबारको व्यवस्थाको समयमा स्वतन्त्रताको घोषणा र संविधान दुवैका सिद्धान्तहरू उल्टाइन्छन्, किनकि नबूकदनेसरले “तेरा पर्खालहरूका विरुद्ध युद्धका यन्त्रहरू खडा गर्नेछ, र आफ्ना बञ्चराहरूले तेरा गढीहरू भत्काइदिनेछ।”

आइतबारको कानुन लागू हुँदा सबै “धरहराहरू” भत्काइन्छन्, र धरहरा त्यस्तो मण्डलीको प्रतीक हो, जसको आधारभूत दर्शन आफ्नो उद्धार आफैँ गर्ने मानिसको प्रयासद्वारा अभिव्यक्त हुन्छ। महाविद्रोही निम्रोद र उसको धरहराबारे अगमवक्ताहरू र राजाहरूमा हामीलाई यसरी बताइएको छ, “धरहराको निर्माण आंशिक रूपमा पूरा भएपछि, त्यसको एउटा भाग निर्माणकर्ताहरूको बसोबासस्थलका रूपमा प्रयोग गरिएको थियो; भव्य रूपमा सुसज्जित र अलङ्कृत अन्य कक्षहरू तिनीहरूका मूर्तिहरूका लागि समर्पित गरिएका थिए। मानिसहरू आफ्नो सफलतामा रमाए, चाँदी र सुनका देवताहरूको प्रशंसा गरे, अनि स्वर्ग र पृथ्वीका शासकको विरुद्धमा उभिए।” आइतबारको कानुन लागू हुँदा यरूशलेमको पतन भएकोमा टुरोस आनन्दित हुन्छ, तर राष्ट्रिय धर्मत्यागपछि राष्ट्रिय विनाश आउँछ, अनि उत्तरको राजाले संयुक्त राज्य अमेरिकाका पर्खालहरू र धरहराहरू ध्वस्त पार्नेछ।

अर्को लेखमा हामी इजकिएलमा उल्लिखित यरूशलेमका छवटा मितिहरूको चर्चा आरम्भ गर्नेछौं।