योएलको पुस्तक र लाओडिसियाको सेभेन्थ-डे एड्भेन्टिस्ट मण्डली - संख्या बीस

योएलको पुस्तकले परमेश्वरको दाखबारीको विनाश चौथो पुस्तामा घटित हुन्छ भनेर चिनाउँछ।

दश कन्याहरूको दृष्टान्त एडभेन्टवादको दृष्टान्त हो, र त्यस दृष्टान्तमा हुने जागरण गहुँ र झार छुट्याइँदा हुन्छ; त्यस बेला झारहरूले आफूहरू “नयाँ दाखमद्य” बाट “काटिएका” रहेछन् भन्ने तथ्यमा सचेत हुन्छन्। “काटिएका” भन्ने शब्दले अब्रामको करारसम्बन्धी पहिलो चरणलाई जनाउँछ, जहाँ रगतद्वारा करारको अनुमोदन गर्न गरिएको अनुष्ठानमा एउटा गाई, एउटा बाख्री, र एउटा भेडालाई दुई टुक्रा पारिएको थियो। त्यही करारको खण्डमै, परमेश्वरले चौथो पुस्तामा आफ्ना जनहरूको न्यायमा दर्शन दिनुहुनेछ भनी पहिचान गराउनुहुन्छ।

जब यो भविष्यवाणी चौथो पुस्तामा, अर्थात् मोशाको पुस्तामा, पूरा भयो, तब परमप्रभुले परमेश्वर र उहाँका चुनिएका जनहरूबीचको करारको प्रतीकस्वरूप दस आज्ञाहरू प्रकट गर्नुभयो। ती दस व्यवस्थामध्ये दोस्रो व्यवस्थामा अब्रामका चार पुस्ताहरूको ज्योति महिमित बनाइयो।

अब्रामको करारका चार पुस्ताहरू परमेश्वरको चरित्रलाई ईर्ष्यालु परमेश्वरको रूपमा उच्च पारिने प्रसङ्गमा समावेश गरिएका थिए। उहाँको ईर्ष्या कुँदिएका मूर्तिहरूसँग विरोधमा उभ्याइएको छ। अब्रामको चौथो पुस्तासँगै हामी एक क्रमिक न्याय पनि पाउँछौँ। त्यो न्याय परमेश्वरका जनहरू बन्धनमा रहेका राष्ट्रमाथि थियो, साथै परमेश्वरका जनहरूमाथि पनि; र त्यसपछि अमोरीहरू न्याय गरिने थिए। अब्रामले एक क्रमिक न्यायदण्डको प्रक्रियालाई चिनाउँछन्, जो परमेश्वरको घरानाबाट आरम्भ भई संसारभरि क्रमशः अघि बढ्छ; र दोस्रो आज्ञाले त्यो न्यायदण्डको प्रक्रियाले मानवजातिलाई परमेश्वरलाई घृणा गर्नेहरूको एक वर्ग र परमेश्वरलाई प्रेम गर्नेहरूको एक वर्गमा विभाजित गर्दछ भनी चिनाउँछ, यसरी “यदि तिमीहरू मलाई प्रेम गर्छौ भने, मेरा आज्ञाहरू पालन गर” भनी उच्च स्वरले घोषणा गर्ने आइतबारको व्यवस्थालाई प्रतीकात्मक रूपमा प्रस्तुत गर्दछ।

जुनै अवधिमा, जसमा सीनैमा व्यवस्था प्रदान भइरहेकी छ, मोशालाई परमेश्वरको चरित्र देखाइन्छ।

व्यवस्थाको दोस्रो प्रदान 1850 अग्रगामी चार्टसँग मेल खान्छ। पहिलो पत्थरका पाटीहरू फुटाइए, र पहिलो पाटीका अंकहरूमा एक त्रुटि थियो। त्यसपछि प्राचीन इस्राएललाई व्यवस्थाको निक्षेपाधिकारी बनाइयो, र आधुनिक इस्राएललाई परमेश्वरको व्यवस्था तथा परमेश्वरको भविष्यसूचक वचनका व्यवस्थाहरूको निक्षेपाधिकारी बनाइयो। जब ती दुई पाटीहरू पहिलोपटक प्रस्तुत गरिएका थिए, तब शिविरमा वास्तविक विद्रोह थियो, र जब 1850 चार्ट प्रस्तुत गरियो, तब शिविरमा आत्मिक विद्रोह उब्जँदै थियो। चौथो पुस्तासम्बन्धी अब्रामको भविष्यवाणी मोशाद्वारा चौथो पुस्तामै पूरा भयो, जहाँ परमेश्वरले दोस्रो आज्ञामा चौथो पुस्तामै न्यायको प्रकाशनलाई विस्तार गर्नुभयो। कुँदिएका मूर्तिहरू परमेश्वरको साँचो आराधनाको नक्कली विकल्प बने, र परमेश्वरको चरित्रको डाह न्यायसँग गाँसियो। त्यसपछि मोशाले परमेश्वरको महिमा देखे। उहाँले परमेश्वरको “नाउँ” द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएझैँ, परमेश्वरको डाहलाई उहाँको चरित्रको एक तत्त्वको रूपमा देखे, र आराधक तथा उसका पिताहरूका पापहरूबीचको सम्बन्ध प्रस्तुत गरिएको छ।

जब ख्रीष्टले पहिलो पटक मन्दिरलाई शुद्ध पार्नुभयो, तब चेलाहरूले सम्झे कि उहाँको घरप्रतिको जोसले उहाँलाई निलिसकेको थियो। “जोस” भनेको “ईर्ष्यालु उत्कटता” भन्ने शब्द हो। परमेश्वरको स्वभावमा प्रकट हुने उहाँको ईर्ष्यालु उत्कटतालाई व्यक्त गर्ने चरित्र नै ख्रीष्टलाई उहाँको मन्दिर शुद्ध पार्न प्रेरित गर्ने कारण थियो, र तिम्रा पितापुर्खाहरूका ती पापहरू स्वीकार गर्नुपर्ने आवश्यकताको भविष्यसूचक गुण पछि लेवीव्यवस्था छब्बीसको “सात पल्ट” न्यायमा पश्चात्तापको आह्वानको एक अनिवार्य तत्त्व बन्न गयो। अब्रामको “चौथो पुस्ता” करारको इतिहासभरि अघि बढ्दै जाँदा झन्-झन् बढी गहिरो महत्त्व ग्रहण गर्दछ। योएलको पुस्तकले पछिल्लो वर्षाको समयलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जुन अन्तिम दिनहरूमा घटित हुन्छ। योएलको पुस्तकले आफ्नो सन्देशलाई चार पुस्ताको सन्देशको परिचयमाथि स्थापित गर्दछ, जो परमेश्वरसँग अब्रामको त्रिविध करारको अत्यन्त पहिलो चरणमै अभिलेख गरिएको विषय थियो। त्यो विषय योएलको पुस्तकमा पुगेर आफ्नो निष्कर्षमा पुग्दछ।

प्रतिज्ञात देशमा पुगेपछि, करारको सन्दूक शीलोमा राखियो, जहाँ प्रधानपूजारी दुष्ट र मूर्ख एली तथा उनका दुई भ्रष्ट छोराहरूलाई शमूएलको बोलावटको विपरीत रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। शीलो करारको प्रतीक रहेको सन्दूकको यात्राको एक चरण बन्ने थियो। यरीहोका पर्खालहरू ढाल्न प्रयोग गरिएको प्रतीकका रूपमा सन्दूकको प्रयोग भएपछि, एली र उनका दुष्ट छोराहरूको मृत्यु नहोउञ्जेलसम्म करिब चार सय वर्ष सन्दूक शीलोमै रह्यो। त्यसपछि यो पलिश्तीहरूले कब्जा गरे, र त्यसपश्चात जब दाऊदले सन्दूकलाई यरूशलेममा सारे, तब यरूशलेममा विजयी प्रवेशको पहिलो दृष्टान्त पूरा भयो। करारको प्रतीकलाई यरूशलेममा सार्नुको घोषित उद्देश्य यो थियो कि परमेश्वरले आफ्नो नाउँ यरूशलेममा स्थापित गर्न चुन्नुभयो, र उहाँको नाउँ उहाँको डाहसँग सम्बन्धित छ, जुन चौथो पुस्तासम्मको उहाँको डाही न्यायसँग सम्बन्धित छ।

आइतबारको व्यवस्था लागू हुँदा परमप्रभुले विजयी मण्डलीलाई सबै डाँडाहरू र पर्वतहरूभन्दा माथि उठाउनुहुनेछ, र अन्यजातिहरूले भन्नेछन्, “आओ, हामी परमेश्वरको भवनमा जाऔँ।”

परमप्रभुको वचन यरूशलेमबाट प्रस्थान गर्दछ, किनकि उहाँले आफ्नो “नाम” त्यहीँ राख्ने छनोट गर्नुभयो। मोशासँग, “परमप्रभु बादलमा ओर्लनुभयो, र त्यहाँ उनीसँग उभिनुभयो, र परमप्रभुको नाम घोषणा गर्नुभयो। अनि परमप्रभु उनका सामुबाट बित्नुभयो, र घोषणा गर्नुभयो,

उहाँको “नाम” उहाँको चरित्र हो, र परमेश्वरको चरित्र अत्यन्तै जटिल र अत्यन्तै सरल छ। “परमेश्वर प्रेम हुनुहुन्छ” भन्ने वचनले उहाँको चरित्रलाई सिद्ध रूपमा, तर सरल अभिव्यक्तिमा प्रकट गर्दछ। अब्रामको करारसम्बन्धी “न्यायको चौथो पुस्ता” भन्ने सत्यलाई दोस्रो आज्ञामा चौथो पुस्तामाथि थपिएको प्रकाशद्वारा “पङ्क्तिमाथि पङ्क्ति” विस्तार गरियो। त्यसपछि मोशाको अनुभवले, उहाँको डाहको प्रकाश थपेर, चौथो पुस्ताको परमेश्वरको चरित्रसँगको सम्बन्धबारेको प्रकाशलाई अझ विस्तार गर्दछ। प्रेरणाले चरित्रलाई “विचार र भावनाहरूको संयुक्त रूप” भनेर परिभाषित गरेको छ, तर प्रेरणाले हामीलाई यो पनि जानकारी गराएको छ कि हाम्रा विचारहरू परमेश्वरका विचारहरूजस्ता छैनन्। उहाँको चरित्र उहाँका विचार र भावनाहरूको संयुक्त रूप हो, र उहाँको चरित्रमा हाम्रा साधारण मानवीय विचार र भावनाभन्दा पर असंख्य पक्षहरू छन्; त्यसैले भिन्नता यो हो कि पृथ्वीको सम्बन्धमा आकाश जति उच्च छ, उहाँका विचारहरू पनि त्यति नै उच्च छन्।

त्यसैले, मनन गर्न योग्य एउटा मानवीय विचार यहाँ प्रस्तुत छ; यदि परमेश्वरको चरित्र उहाँको नामद्वारा प्रतिनिधित्व हुन्छ भने, उहाँको नामको प्रत्येक प्रकटीकरण उहाँको चरित्रकै प्रकटीकरण हो। यहूदाको कुलको सिंहले आफ्नो भविष्यसूचक वचनलाई मोहर लगाउनुहुन्छ र मोहर खोल्नुहुन्छ, पाल्मोनी रहस्यहरूको अद्भुत गणक हुनुहुन्छ, जो सुख्खा भूमिबाट उम्रेको जरा पनि हुनुहुन्छ, र जलिरहेको झाडी पनि, आगोको स्तम्भ पनि, प्रधानदूत मिखाएल पनि, र यस्तै निरन्तर। उहाँका विभिन्न नामहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका परमेश्वरको चरित्रका गुणहरू अनन्त छन्। ‘मनन गर्न योग्य मानवीय विचार’ यही हो। परमेश्वरको चरित्रका यति धेरै विभिन्न अभिव्यक्तिहरू अस्तित्वमा छन् भनी ज्ञात हुँदा—अब्रामसँगको त्रिविध करार-प्रक्रियाको अति पहिलो करारगत चरणमै—“चौथो पुस्ताको न्याय” नै करारको आधारभूत उद्घोषणा हुनुको—जुन उहाँको नामलाई प्रतिबिम्बित गर्दछ—के महत्त्व छ?

मानिसहरू र राष्ट्रहरूका न्यायीको रूपमा परमेश्वरको चरित्रले मानिसहरूलाई परीक्षाको एउटा अवधि प्रदान गर्दछ, जसलाई चार पुस्ताद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। परमेश्वर न्यायी हुनुहुन्छ, उहाँ दयालु हुनुहुन्छ, उहाँ धैर्यवान् हुनुहुन्छ, र उहाँ मानिसहरू तथा राष्ट्रहरूमाथिको न्यायलाई चौथो पुस्तामा पुगेर निष्कर्षमा पुर्‍याउनुहुन्छ। उहाँले चुनिएको जनसमूहसँग बाँध्नुभएको आफ्नो करारमा परमेश्वरको आधारभूत उद्घोषणाभित्र चौथो पुस्तासम्बन्धी न्याय समावेश छ। जसरी पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशमा ती तीनवटै पृथक् स्वर्गदूतका सन्देशहरूका सबै विशेषताहरू निहित छन्, त्यसरी नै अब्रामको करारको पहिलो चरणमा सम्पूर्ण त्रिविध करारका विशेषताहरू निहित छन्। परमेश्वरको नाउँ यही हो कि उहाँ दयालु न्यायी हुनुहुन्छ, जसले चौथो पुस्तामा न्याय गर्नुहुन्छ। चुनिएको जनसमूहको करार-इतिहासमा आउने प्रत्येक अन्य चरणले यही आधारमाथि निर्माण गर्दछ।

जब योएलको पुस्तकलाई पाँचौँ पदमा मध्यरात्रिको पुकारको जागरणसँग राखिन्छ, र “नयाँ दाखमद्य” तिनीहरूका मुखबाट “काटेर हटाइन्छ,” तब चुनिएको करारका जनसमुदायको त्यस अन्तिम करारगत पृथक्करणको परिचय करारको त्यही आधारभूत सन्देश हो, जसले करारका जनसमुदायको विद्रोहलाई उद्घाटित गर्दछ, जो त्यसपछि चौथो पुस्तामा पूरा भएको ठहरिँदै “काटेर हटाइएका” हुन्छन्। तिनीहरू “काटेर हटाइएका” छन्, किनकि तिनीहरूले करारको आधारभूत सन्देशलाई बुझेका छैनन्।

उत्पत्ति अध्याय पन्ध्रका ती चार पदहरूमा निहित करारको त्यो आधारभूत सन्देश नै मापन-दण्ड हो—त्यो न्यायको डोरी हो, जसको प्रयोग तब गरिन्छ जब करारको शिरोभागको सन्देशलाई अन्तिम दिनहरूमा “नयाँ दाखमद्य” को रूपमा प्रस्तुत गरिन्छ। “नयाँ दाखमद्य” “छिनालिँदा” एप्रैमका मतवालाहरूको जागरणसँग सम्बन्धित गम्भीरता वास्तवमा त्यतिखेर मात्र सही रीति बुझिन्छ—जब यसलाई पछिल्ला वर्षाको परीक्षाको अवधिमा विद्रोही चुनिएका जनताको अन्तिम चौथो पुस्ताविरुद्धको न्याय-घोषणाको सन्दर्भभित्र राखिन्छ।

उत्पत्ति सत्र अध्यायमा, हामी अब्राहामसँग गरिएको त्रिस्तरीय करारको दोस्रो चरण पाउँछौं:

दोस्रो चरणले “काटी अलग पारिनु” भन्ने प्रतीकको दोस्रो साक्षी प्रदान गर्दछ। “काटी अलग पारिनु” भनी अनुवाद गरिएको शब्दको मूल अध्याय पन्ध्रमा अब्रामले जनावरहरूलाई दुई भागमा काटेको घटनामा पाइन्छ, र उक्त खण्डमा जो कोही खतना नगरिएको छ, त्यो करारबाट “काटी अलग पारिनेछ।” करारको इतिहासमा, जहाँ ख्रीष्टले यिनै सत्यहरूलाई पुष्टि गरिरहनुभएको थियो, त्यहाँ खतनाको स्थान बप्तिस्माले लियो, र यही कारणले गर्दा उहाँ, हाम्रो उदाहरणको रूपमा, आठौँ दिनमा पुनर्जीवित हुनुभयो।

त्यो चिन्ह आठौँ दिनमा पूरा गरिनु थियो, जसको प्रतिरूप जहाजभित्र रहेका आठ प्राणहरूद्वारा देखाइन्छ। दोस्रो चरणमै दृश्य परीक्षाको प्रतिनिधित्व गरिएको छ—चाहे त्यो एलियाहद्वारा कार्यान्वित न्यायभन्दा अघि इस्राएलले यिजेबेलका अगमवक्ताहरू र एलियाहबीच गरेको छनोट होस्, अथवा दानिएल, शद्रक, मेशक र अबेदनगोको मुखाकृति राजाको भोजन खानेहरूका भन्दा अझ सुन्दर र पुष्ट देखिनु होस्; दोस्रो परीक्षा दृश्यात्मक हुन्छ। खतना जीवनको चिन्ह हो, र जहाजमाथिका ती आठ प्राणहरूले मरेकाहरूको विपरीत जीवित रहेकाहरूको प्रतिनिधित्व गर्छन्।

ख्रीष्टको इतिहासमा, जब करारको चिन्ह बप्तिस्मातर्फ रूपान्तरित भयो, तब प्रेरित पावलले यी पदहरूको करार–इतिहासकै प्रयोग गरेर करार–इतिहासमा भएको त्यस महान् परिवर्तनलाई प्रदर्शन गरे। उनले खतनामा काटेर अलग गरिने देहलाई, दिव्यतासँग सम्बन्धित अवस्थामा मानिसको प्रतीकको रूपमा, तथा मानिसको उच्च प्रकृतिसँग सम्बन्धित अवस्थामा मानिसको निम्न प्रकृतिको प्रतीकको रूपमा प्रयोग गरे। पावलले परमेश्वरको भविष्यसूचक वचनको प्रयोग गर्दै आफ्ना विद्यार्थीहरूलाई शिक्षा दिए, र “चयन गरिएको व्यक्ति” को रूपमा (जसरी उनको नाम शाऊलको अर्थ हुन्छ) उनको उद्देश्य परमेश्वरका करारका जनताको रूपमा शाब्दिक इस्राएलबाट आत्मिक इस्राएलतर्फको रूपान्तरणद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको करार–इतिहासको त्यस महान् परिवर्तनलाई पहिचान गर्नु थियो। आफूलाई तोकिएको कार्य पूरा गर्ने क्रममा, उनले आफ्नो भविष्यसूचक सन्देशलाई करार–इतिहासकै सन्दर्भमा प्रस्तुत गरे।

उत्पत्ति सत्र अध्यायले तीन आधारभूत करारगत चरणहरूमध्ये दोस्रो चरणलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जसको ओमेगा-परिपूर्ति प्रकाश १४ का तीन स्वर्गदूतहरूमा पाइन्छ। दोस्रो चरण खतनाको चिन्हद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, जसले एक लाख चवालीस हजारमाथि परमेश्वरको छापलाई प्रकाररूपमा जनाउँछ; तिनीहरू नै ध्वज हुन्, जसले दृश्य परीक्षणलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। तीन स्वर्गदूतहरू अब्राहामको अल्फा-करारका ओमेगा हुन्। अब्राहामका लागि तेस्रो चरण बाइसौँ अध्याय थियो।

अध्यायको पहिलो पदमा यसो भनिएको छ: “अनि यिनीहरूका पछि यस्तो भयो कि परमेश्‍वरले अब्राहामलाई परीक्षा गर्नुभयो, र उहाँले उसलाई भन्नुभयो, अब्राहाम: अनि उसले भन्यो, हेर्नुहोस्, म यहाँ छु।” परमेश्‍वरले अब्राहामलाई परीक्षा गर्नुभयो, यसरी तेस्रो वाचागत घोषणाअघि अन्तिम परीक्षाको पहिचान गराउँदै। जब अब्राहामले त्यो परीक्षा उत्तीर्ण गरे, तब अब्राहामको त्रिविध वाचाका अन्तिम चार पदहरू प्रकट गरिए। किनकि अब्राहामले परमेश्‍वरको “आज्ञा पालन” गरे, जुन यस खण्डमा उहाँको “वाचाको स्वर” हो, अब्राहाम राष्ट्रहरूको पिता भएर आशिषित हुनेथिए। तेस्रो स्वर्गदूत एउटा परीक्षा हो, जसले अब्राहामझैँ चरित्रलाई प्रकट गर्ने परीक्षाको प्रतिनिधित्व गर्दछ, र चरित्र यस कुरामा आधारित हुन्छ कि तपाईं अब्राहामलेझैँ परमेश्‍वरलाई विश्वास गर्नुहुन्छ कि गर्नुहुन्न। जसले अब्राहामलेझैँ त्यो परीक्षा उत्तीर्ण गर्छन्, तिनीहरूलाई संसारका सबै राष्ट्रहरूलाई भेला पार्न प्रयोग गरिनेछ। तीन अध्यायहरूबाट लिइएका ती सत्र पदहरूले परमेश्‍वर र एक चुनिएको प्रजाबीचको वाचालाई चिह्नित गर्दछन्; र यसो गर्दा तिनीहरूले एक चुनिएको प्रजाको वाचागत इतिहासको अल्फालाई प्रतिनिधित्व गर्दछन्, र त्यसै प्रकारले ती पदहरूले एक लाख चवालीस हजारलाई खडा गरिनुको प्रतिनिधित्वद्वारा वाचागत इतिहासको ओमेगालाई पनि प्रतिनिधित्व गर्दछन्।

हामीमध्ये कति जनाले कुनै घर वा सवारीसाधनको करारका सर्तहरू पहिले जाँच नगरी नै किन्नेथियौँ? कति जना लाओडिसियाली सेभेन्थ-डे एड्भेन्टिस्टहरूलाई थाहा छ कि परमेश्वरसँगको तिनीहरूको करार-सम्झौताको एकदमै पहिलो सर्त यही हो कि परमेश्वरले आफूलाई चौथो पुस्तासम्म न्याय गर्ने कृपालु परमेश्वरको रूपमा चिनाउनुहुन्छ? दुःखद कुरा के हो भने, तिनीहरूलाई मिलेराइट इतिहासका आधारभूत सत्यहरू थाहा छैनन्, न त तिनीहरूलाई आफूहरूले स्वीकार गरेको करारगत सम्बन्धका आधारभूत सत्यहरू नै थाहा छन्; र यसै कारणले, प्राचीन इस्राएलझैँ, तिनीहरूले आफ्नो दर्शन-समय चिन्दैनन्। 9/11 मा आरम्भ भएको त्यस दर्शन-कालको निष्कर्ष यही हो कि मध्यरातमा तिनीहरू ब्यूँझाइन्छन्, केवल यो महसुस गर्नका लागि कि तिनीहरू काटिएका छन्।

हामी अर्को लेखमा जारी राख्नेछौं।