योएलको पुस्तक र लाओडिसियाको सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्ट चर्च - तेईसौँ नम्बर

लेख बाइसमा मैले यस्तो लेखेको थिएँ, “त्यसपछि अध्याय एघारमा, शेमदेखि अब्रामसम्मका दस नामहरूद्वारा चुनिएका मानिसहरूको वंशावली प्रस्तुत गरिएको छ। अध्याय एघार बाबेलको धरहराको कथा हो, तर अब्राहामद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका चुनिएका मानिसहरूको वंशावली पनि हो। अध्याय एघारले एउटा चुनिएको मानिससमूहलाई परिचय गराउँछ, जसले परमेश्वरसँग त्रिविध वाचामा प्रवेश गर्नुपर्ने थियो। तेस्रो र अन्तिम चरण अध्याय बाइसमा इसहाकको बलिदान थियो। अध्याय “एघार” अल्फाको प्रारम्भ हो र अध्याय “बाइस” ओमेगाको अन्त्य हो। नामहरूको अर्थमा परमेश्वरको स्वर सुन्न आवश्यक पर्ने विश्वास, उहाँको वचनको सङ्ख्याङ्कनमा उहाँको स्वर सुन्न आवश्यक पर्ने विश्वासभन्दा कुनै भिन्न छैन।”

अध्याय एघारले कयिनको करार र हाबिलको करार प्रस्तुत गर्दछ। बर्सौँदेखि हामीले बारम्बार देखाउँदै आएका छौँ कि बाबेलको धरहराको भविष्यसूचक विशेषताहरूले एक जाली करारको प्रतिनिधित्व गर्दछन्। जलप्रलयपछि, व्यवस्थाहरूमा परिवर्तन भयो—जलप्रलयअघि अदनको द्वारमा आराधना गरिन्थ्यो, र जलप्रलयपछि आराधना वेदीमा हुनुपर्ने भयो। वेदीका निम्ति बाइबलीय रूपमा निश्चित आवश्यकताहरू थिए। त्यो प्राकृतिक ढुङ्गाले निर्माण गरिएको हुनुपर्थ्यो, जसमा मानिसको हातले ढुङ्गा काट्ने वा छिन्ने काम गरिएको हुनु हुँदैनथ्यो। त्यो गारोविनै, ढुङ्गामाथि ढुङ्गा राखेर बनाइएको हुनुपर्थ्यो।

धरहराको उद्देश्य निम्रोदका अनुयायीहरूलाई एउटा नाम दिनु थियो, जसले चरित्रलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। त्यस धरहरामा हामी मानिसहरूले आफूलाई आफैं बचाउने प्रयास गरिरहेका, र आफूलाई स्वर्गका देवताहरूझैँ उचालिरहेका देख्छौँ। त्यो धरहरा यस्तो मण्डलीको प्रतीक हो जसले आफूले आफैंलाई बचाउन सक्छ भनी ठान्छ, र आफू उचालिनु पर्छ भनी पनि ठान्छ; जसरी भजनसंग्रह ८३ मा ती दस राजाहरूले गर्छन्, जब उनीहरूले बाइबलीय अगमवाणीको दुष्ट महासङ्घमा पोपीय शिरलाई उचाल्छन्, जुन आइतबारको व्यवस्थाको समयमा घटित हुन्छ।

संसार भर्खरै नूहको जलप्रलयद्वारा नष्ट भएको थियो, र परमेश्वरले जलप्रलयपूर्वको संसारमाथिको अनुग्रहको अवधि समाप्त भएको कुरा चिनाउनुभएको कारण यो थियो कि मानिसका विचारहरू निरन्तर दुष्ट भइसकेका थिए। बाइबलले एकताको विषयमा विभिन्न तरिकाले बोल्दछ, जसमध्ये एउटा भनेको “आँखा-आँखा मिल्नु” हो। के दुई जना एकमत नभईसँगै हिँड्न सक्छन्?

परमेश्वरले निम्रोदको राज्यमाथिको न्यायमा भाषा भ्रमित पार्नुभएको घटनाले यो स्पष्ट गर्छ कि त्यस भ्रमित हुनु अघि तिनीहरू सबै एकतामा थिए, र त्यसकारण तिनीहरू सबै एउटै स्वभावका थिए; अनि त्यो स्वभाव मानवका कामहरूमा आधारित धर्म थियो—त्यही अध्यायमै अब्राहामद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएकाहरूको विपरीत। निम्रोदको समयमा शेम एक विश्वासयोग्य प्राण थिए। इतिहासकारहरूले शेमलाई परमप्रभुको सामु महान् विद्रोही निम्रोदलाई मार्ने व्यक्तिका रूपमा औंल्याउँछन्। इतिहासकारहरूको धारणाविना पनि यो कुरा यथावत् रहन्छ, किनकि शेम करारका मानिस हुन्, जसको रगतको वंश नोहतर्फ पुग्छ, जो करारका मानिस थिए, जसको रगतको वंश फेरि शेतसम्म पुग्छ, जो अर्का करारका मानिस थिए, जो आफ्ना भाइ हाबिलको स्थान लिन करारको इतिहासमा आएका थिए; हाबिल पनि अर्का करारका मानिस थिए, जो आदमका प्रत्यक्ष सन्तान थिए।

उत्पत्ति अध्याय एघार जीवनको करार र मृत्युको करारको सन्दर्भमा ख्रीष्ट र शैतानबीचको महान् विवाद हो। निम्रोदले परमप्रभुको सामु महान् शिकारीको प्रतिनिधित्व गर्दछ, किनकि उसले धेरै भक्तजनहरू भएको एउटा मण्डलीको प्रतिनिधित्व गर्दछ। अब्रामले, शेमद्वारा, थोरै मात्र भक्तजनहरू भएको एउटा मण्डलीको प्रतिनिधित्व गर्दछ। निम्रोदले आफ्नो धरहरा निर्माण गरिरहेको बेला शेम करारका मानिस थिए, तर अध्याय एघारका ती दुई करारहरू शेम र निम्रोदद्वारा होइन, निम्रोद र अब्राहामद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका छन्। पावलले यस भविष्यसूचक नियमलाई स्पष्ट रूपमा पहिचान गर्छन्।

मेल्कीसेदेकको विषयमा वर्तमान सत्यको धेरै अंश निहित छ, तर म केवल यति औँल्याइरहेको छु कि पावलले प्रत्यक्ष रूपमा सिकाउँछन् कि वाचाका मानिसहरूको अगमवाणीसम्बन्धी विशेषताहरू—र यसद्वारा मेरो अभिप्राय प्रेरित साक्ष्यभित्रका त्यस्ता पुरुष र स्त्रीहरू हुन्, जसको शास्त्रीय साक्ष्यले परमेश्वरको मानवजातिसँगको वाचाको अगमवाणी-रेखामा एक मार्गचिह्न पहिचान गरिरहेको हुन्छ—त्यसलाई पावलले सिकाउँछन्। पावलले सिकाउँछन् कि मेल्कीसेदेक, जो सिनैमा लेवीय पुजारीत्व स्थापना हुनुभन्दा पहिले जीवित थिए, र यसकारण लेवीय पुजारीत्व अस्तित्वमा आउनुभन्दा चार सय वर्षभन्दा बढी पहिले, उनले लेवीबाट दशांश ग्रहण गरेका थिए। लेवीय पुजारीत्वमा हुनका लागि, तिमी लेवीबाट आफ्नो रक्तवंशीय अवतरण प्रमाणित गर्न सक्ने एक लेवी हुनुपर्थ्यो। मेल्कीसेदेकले आफ्नो वंश लेवीको रेखाबाट भएको थियो भनी देखाउन सक्दैनथे, किनकि लेवी त अझै जन्मेकै थिएनन्।

परमेश्वरको आदम र हव्वासँगको करारलाई प्रतिनिधित्व गर्ने भविष्यवाणीको रेखा वास्तवमा दुई करारहरू हुन्। पहिलो एउटा सरल परीक्षासहितको जीवनको करार थियो। पतन र परीक्षामा असफलता भएपछि, अर्को करारमा वस्त्र प्रदान गर्नका निम्ति थुमाको रगत समावेश थियो। त्यसपछि इन्द्रेणी, नूह र वेदी-आराधनाद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको मानवजातिसँग परमेश्वरको करार आयो। त्यसपछि उत्पत्ति अध्याय एघार आयो, जहाँ हिब्रू भनिने एक चुनिएको जनतासँग परमेश्वरको करार आरम्भ भयो। ती प्रत्येक कथामा बाइबलीय पात्रहरू करारका पुरुष वा स्त्रीहरू हुन्।

उत्पत्ति अध्याय ११ मा, चुनिएको प्रजासँग जीवनको करारको प्रारम्भ प्रस्तुत गरिएको छ, र यो ठीक त्यहीँ प्रस्तुत गरिएको छ जहाँ निम्रोदले मृत्युको करार स्थापित गर्छ, जसको प्रतिनिधित्व इँटा र गाराले गर्दछ; ती वेदीद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका नकाटिएका ढुङ्गा र गाराविहीनताको जालसाजी थिए। सिस्टर ह्वाइटले हामीलाई सूचित गर्नुहुन्छ कि वेदीले ख्रीष्टको प्रतिनिधित्व गर्दछ; यसरी निम्रोदको धर्म, जो एक जालसाजी धर्म हो, जालसाजी ख्रीष्टको प्रतिनिधित्व गर्दछ।

अन्य सत्यहरूका बीचमा, उत्पत्ति अध्याय एघारबाट भविष्यवाणीगत रूपमा निकालिने पाठहरूमध्ये एउटा यो हो कि यसले एक भविष्यवाणीगत रेखाको प्रारम्भलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। नूहको जलप्रलयले एउटा भविष्यवाणीगत विभाजनलाई चिह्नित गर्दछ। जब नूह जहाजबाट बाहिर निस्के, तब उपासनाको एउटा नयाँ विधि हुनु पर्ने थियो, र उपासनाको त्यो विधिले सधैं उपासकहरूको दुई वर्ग उत्पन्न गर्दछ, जसरी कैन र हाबिलको इतिहासमा प्रस्तुत गरिएको छ। उत्पत्ति अध्याय एघार एउटा नयाँ संसार हो, प्रारम्भिक इतिहाससहित, जो अन्तिम इतिहासको आधारभूत कथामा परिणत हुन्छ, जब परमेश्वरका अन्तिम दिनका करारबद्ध जनहरूले आइतबारको व्यवस्था-संकटका समयमा बाबेलबाट एघारौँ घण्टाका कामदारहरूलाई बोलाउँछन्। निम्रोद आइतबारको व्यवस्था-संकटका समयमा पापको मानिस हो, र शेम, अर्थात् अब्राहाम, त्यही सङ्कटकै समयमा परमेश्वरका मानिस हुन्। उत्पत्ति अध्याय एघारमा भएको तितरबितर र भाषाहरूको भ्रम, नूह जहाजबाट बाहिर निस्केको चाँडैपछि आरम्भ भयो। अध्याय एघारको विषयवस्तु दुई करारहरू हुन्, र यो कथा आफ्नो निष्कर्षमा तब पुग्छ जब अब्राहामी करारको तेस्रो चरण अध्याय बाइसमा प्रस्तुत गरिन्छ।

अध्याय एघार अब्राहामको रेखाको अल्फा इतिहास हो, जो अध्याय बाइसमा ओमेगा इतिहाससम्म पुग्दछ। निम्रोदको बाबेलको प्रारम्भिक कथा र इसहाकको बलिदानको अन्तिम कथा—दुवैले मानवजातिमाथिको अन्तिम न्यायलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। यो रेखा निम्रोदको धरहराबाट आरम्भ हुन्छ, र इसहाकको बलिदानसम्म विस्तार हुन्छ, अनि यो रेखा परस्पर विपरीत दुईवटा बलिदानहरूमा पराकाष्ठामा पुग्छ। निम्रोदको बलिदानले परमेश्वरको कार्यकारी न्याय प्राप्त गर्छ, र अब्राहामको न्यायले परमेश्वरको आशिष् प्राप्त गर्छ। निम्रोद अध्याय एघारको अल्फा हो र अब्राहाम अध्याय बाइसको ओमेगा हो। ओमेगा सधैं ठूलो हुन्छ, कम्तीमा हिब्रू वर्णमालाअनुसार बाइस गुणा, र भाषाहरूलाई अलमलमा पार्ने तथा राष्ट्रहरूलाई चारैतिर तितरबितर पार्ने क्रममा प्रकट भएको शक्ति क्रूसको शक्तिले धेरै नै उछिन्यो। निम्रोदको धरहराले 9/11 का ट्विन टावर्सलाई प्रतिनिधित्व गर्छ र इसहाकको बलिदानले सन्डे कानूनलाई प्रतिनिधित्व गर्छ।

चयनित प्रजासँगको वाचाको रेखा एघार संख्याको प्रतीकबाट आरम्भ हुन्छ र बाइसको प्रतीकमा समाप्त हुन्छ। यो रेखा निम्रोदको अल्फा इतिहासमा पनि, र अब्राहामको ओमेगा इतिहासमा पनि, परीक्षाकालको समाप्तिमा अन्त्य हुन्छ। निम्रोद र अब्राहामको यही इतिहास बाइबलको पहिलो पुस्तकमा प्रस्तुत गरिएको छ, र यो नूहको जलप्रलयको अति हालसालैको विनाशपछि बाँकी रहेका टुक्राहरू समेट्ने प्रसङ्गभित्र स्थापित गरिएको छ। बाइबलको पहिलो पुस्तकमा, दुई वाचाको दृष्टान्तले दुई साक्षीहरू प्रदान गर्दछ, जसले एघारौँ अध्यायदेखि बाइसौँ अध्यायसम्मको रेखाभित्र परीक्षाकालको समाप्तिलाई प्रस्तुत गर्दछ।

निम्रोद अझै पनि अन्यायी र अशुद्ध नै छ, र अब्राहाम अझै पनि धर्मी र पवित्र नै छन्, जसरी उत्पत्ति ११–२२ को अल्फामा पहिचान गराइएको छ, र साथै प्रकाश २२:११ को ओमेगामा पनि। अनुग्रह-अवधि बन्द हुनुअघि नै, पद १० मा यस पुस्तकको भविष्यवाणीका वचनहरूलाई मोहर नलगाउनू भनी एउटा घोषणा गरिन्छ। अनुग्रह-अवधि बन्द हुनुअघि नै, त्यसको लगत्तैको पदमा, प्रकाशमा एउटा यस्तो भविष्यवाणी हुने छ, जुन मोहरबाट खोलिनु पर्नेछ। पद एघारको दुई पदपछि, ख्रीष्टले त्यस भविष्यवाणीको मोहर खोल्नका लागि कुञ्जी प्रदान गर्नुहुन्छ।

बाइसौँ अध्याय सम्पूर्ण बाइबलको ओमेगा अध्याय हो, र प्रकाशितवाक्यमा मोहोरबन्द गरिएको भविष्यवाणीलाई खोल्ने कुञ्जी त्यो सिद्धान्त हो जसलाई ख्रीष्टले प्रकाशितवाक्यको पहिलो अध्यायमा अरू सबैभन्दा माथि पहिचान गर्नुभयो। पहिलो अध्याय हिब्रू वर्णमालाको पहिलो अक्षर हो, र बाइसौँ अध्याय अन्तिम हो। पहिलो अध्यायका पद नौदेखि एघारसम्ममा, यूहन्नाले आफ्नो परिचय दिन्छन् र ख्रीष्टलाई अल्फा र ओमेगा भनी पहिचान गर्छन्।

एघारौँ पदमा यूहन्ना पत्मोसमा छन्, तर बाह्रौँ पदमा उनी फर्कन्छन्, र त्यसपछि उनी स्वर्गीय पवित्रस्थानमा छन्। यसरी, ९/११ पदहरूमा हामी यूहन्नाको गवाही भेट्टाउँछौँ, जसले येशूलाई अल्फा र ओमेगा भनी चिनाउँछ, जुन कुरा येशूले ८ पदमा आफैँबारे पहिल्यै व्यक्त गरिसक्नुभएको थियो:

आठौँ पदमा, यूहन्नाले ख्रीष्टले आफ्नै विषयमा बोल्नुभएको कुरा आफूले सुनेअनुसार लेखिरहेका छन्। नवौँदेखि एघारौँ पदसम्म, भने यूहन्ना आफ्नै विषयमा बोलिरहेका छन्। यसले पहिलो एघार पदहरूमा ख्रीष्टलाई अल्फा र ओमेगा भनी चिनाउने दुई साक्षीहरूको प्रतिनिधित्व गर्दछ। नवौँदेखि एघारौँ पदसम्मले आफ्नै विचार-एकाइलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। सम्पूर्ण अध्यायसँग सम्बन्धित भए तापनि, यी पदहरूमा यूहन्ना आफ्नै विषयमा बोलिरहेका छन्; जबकि, चौथोदेखि आठौँ पदसम्म यूहन्ना परमेश्वरत्वको तर्फबाट उहाँका मण्डलीहरूलाई सम्बोधन गर्दै बोलिरहेका छन्। चौथो पदले विचारको एउटा एकाइ आरम्भ गर्दछ, जुन आठौँ पदमा समाप्त हुन्छ। यो कुरा ख्रीष्टका आरम्भिक विशेषताहरूद्वारा चिनिन्छ—जो हुनुहुन्थ्यो, हुनुहुन्छ, र आउनुहुनेछ—जसको पहिचान चौथो पदमा गरिएको छ र फेरि आठौँ पदमा पनि गरिएको छ।

अध्याय एकका पहिलो तीन पदहरूले येशू ख्रीष्टको प्रकाशन प्रस्तुत गर्छन्, जुन अनुग्रहको अवधि समाप्त हुनुभन्दा ठीक अघिमात्र खोलेर प्रकट गरिन्छ, किनकि पद ३ ले भन्छ, “समय नजिकै छ।” “समय नजिकै छ” भन्ने कथन अध्याय बाइसको पद १० को उही कथन हो, जसले भन्छ, “यस पुस्तकको भविष्यवाणीका वचनहरूमा छाप नलगाऊ, किनकि समय नजिकै छ।” जस भविष्यवाणीको छाप खोलिएको हो, त्यो येशू ख्रीष्टको प्रकाशन हो।

पद चारले मुहर खोलिने कार्यको आरम्भ गर्दछ, र पद चार यूहन्नाको “म यूहन्ना” भन्ने साक्षीबाट आरम्भ हुन्छ; त्यसपछि पद आठमा ख्रीष्टले स्वयंलाई चिनाउनुहुन्छ। यी पाँच पदहरूमध्ये पहिलोमा मानवीय साक्षी छ र अन्त्यमा दैवी साक्षी। पद चारले स्वर्गीय पितालाई “जो हुनुहुन्छ, जो हुनुहुन्थ्यो, र जो आउनुहुनेछ” भन्ने व्यक्तिको रूपमा चिनाउँछ। पद आठले ख्रीष्टलाई “जो हुनुहुन्छ, जो हुनुहुन्थ्यो, र जो आउनुहुनेछ” भन्ने व्यक्तिको रूपमा चिनाउँछ।

येशू ख्रीष्टको प्रकाशलाई खोल्ने कुञ्जी अल्फा र ओमेगाको सिद्धान्त हो। प्रथम र अन्तिम हुनुहुने भएकाले, ख्रीष्ट अतीतमा हुनुहुन्थ्यो र भविष्यमा हुनुहुनेछ, तापनि उहाँ वर्तमानमा पनि अवस्थित हुनुहुन्छ। येशू र पिता दुवै “जो हुनुहुन्थ्यो, जो हुनुहुन्छ, र जो आउनुहुनेछ” ती नै परमेश्वर हुनुहुन्छ भन्ने तथ्य ख्रीष्टलाई अल्फा र ओमेगाको रूपमा प्रस्तुत गर्ने अर्को अभिव्यक्ति हो। उहाँ अल्फा र ओमेगा, प्रथम र अन्तिम, आरम्भ र अन्त हुनुहुन्छ, र उहाँ आरम्भमा हुनुहुन्थ्यो र अन्तमा पनि हुनुहुनेछ। कैसरिया फिलिप्पीमा मण्डलीलाई दिइएका राज्यका “साँचाहरू” नै यशैया २२:२२ मा एलियाकीमको काँधमा राखिएको “साँचो” पनि हो। प्रकाशको पुस्तकको अल्फा पहिलो अध्याय हो र ओमेगा बाइसौँ अध्याय हो, त्यसैले हामी प्रकाशका अध्यायहरूमा सम्पूर्ण हिब्रू वर्णमाला भेट्टाउँछौँ। तेह्रौँ अध्यायले संयुक्त राज्य अमेरिकाको विद्रोह र त्यसपछि संसारको विद्रोहलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। पहिलो अध्यायले ख्रीष्टलाई अल्फा र ओमेगाको रूपमा प्रस्तुत गर्दछ, र बाइसौँ अध्यायले उही सत्यलाई चिन्हित गर्दछ, तर पहिलो अध्यायमा उल्लेख गरिएको मोहोर खोलिने सन्दर्भसँग सम्बन्धित रूपमा। पहिलो, तेह्रौँ, र बाइसौँ अध्यायहरूले मिलेर “सत्य” शब्द निर्माण गर्ने तीन हिब्रू अक्षरहरूको प्रतिनिधित्व गर्दछन्।

मत्तीको तेइसौँ अध्यायमा येशूले फरिसीहरू र सदुकीहरूमाथि आठवटा धिक्कारहरू उच्चारण गर्नुहुन्छ। बाइसौँ अध्यायको अन्तिम पदमा ख्रीष्टको कुतर्क गर्ने यहूदीहरूसँगको संवाद दाऊदको रहस्यसँगै समाप्त भयो, यस्तो रहस्य जुन केवल अल्फा र ओमेगाको सिद्धान्त बुझिएमा मात्र समाधान हुन सक्छ।

बाइसौँ अध्यायको निष्कर्षले करारको इतिहासको एउटा मार्गचिह्न पहिचान गर्छ। यर्मियाले पनि सत्यको यस धारालाई सम्बोधन गर्छन्:

यर्मियाहलाई प्राचीन इस्राएलका लागि प्रार्थना नगर्नू भनेर भनियो, किनकि तिनीहरू फर्कन नसकिने बिन्दुमा पुगेका थिए, जसरी बाइसौँ अध्यायको अन्त्यतिरका कुतर्क गर्ने यहूदीहरू पुगेका थिए। जब मोशा (एक करारका मानिस) चुनिएका करारका मानिसहरूलाई नष्ट गर्ने परमेश्वरको निर्णयसँग सामना भए, तब मोशाले प्रार्थनाद्वारा मध्यस्थता गरे। सातौँ अध्यायमा, यर्मियाहलाई त्यही करारका मानिसहरूकै लागि प्रार्थना नगर्नू भनेर भनिएको छ। शीलोको भविष्यसूचक इतिहासलाई, जब कुनै चुनिएको करारका मानिसको पाप उद्धार गर्न नसकिने बिन्दुमा पुग्छ, तब परमेश्वरले त्यस्ता चुनिएका करारका मानिसहरूलाई अस्वीकार गर्नुहुन्छ भन्ने तथ्यको पङ्क्ति-पङ्क्तिमा प्रमाणका रूपमा पहिचान गरिएको छ, जसरी यो एक पदमा व्यक्त गरिएको छ।

करारको इतिहासमा परमेश्वरले आफ्नो करारगत सम्बन्ध अन्त्य गर्नुहुने बिन्दु एउटा विशिष्ट मार्गचिह्न हो। दशौँ परीक्षालाई चिह्नित गर्ने यहोशू र कालेबको प्रतिवेदनको अस्वीकृति अर्को उदाहरण हो। केही अध्यायपछि यर्मियालाई पनि यस प्रजाका निम्ति प्रार्थना नगर्नू भनेर भनिएको छ।

सातौँ अध्यायमा, शिलोहको प्रतीकात्मकताद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएअनुसार आइतबारको व्यवस्थाको समयमा लाओडिकीहरूलाई उकेली फालिने कार्य प्रस्तुत गरिएको छ, र उहाँले निकट भविष्यमा के “गर्नुहुनेछ” भन्ने कुरा पहिचान गरिरहेको छ।

अध्याय एघारमा, प्रार्थना नगर्नू भन्ने आज्ञा त्यस भयसँग सम्बन्धित छ जसले लाओडिसियाहरूलाई त्यतिबेला आक्रान्त गर्नेछ, जब तिनीहरू आइतबारको व्यवस्थापछि आउने सङ्कटकालमा आफूलाई पाउनेछन्। तिनीहरूले अनुभव गर्ने त्यो भय वाचालाई अस्वीकार गरेको तिनीहरूको इतिहासभित्र स्थापित गरिएको छ।

एक लाख चवालीस हजारमध्ये पर्नका लागि उम्मेदवारहरूको पुनरुत्थान प्रकाश 11:11 मा पहिचान गरिएको छ; र तिनीहरूको अन्तिम जम्मा गरिनु यशैया 11:11 मा पहिचान गरिएको छ; र अजिङ्गर, पशु, र झूटा अगमवक्ताको बाह्य रेखा दानियल 11:11 मा पहिचान गरिएको छ; आइतवारको व्यवस्थासम्बन्धी जुँवाको न्याय इजकिएल 11:11 मा पहिचान गरिएको छ, र मूर्ख कन्याहरूउपरि आउने दण्ड र भय यर्मिया 11:11 मा पहिचान गरिएको छ।

यस प्रजाका निम्ति प्रार्थना नगर्नू भन्ने आज्ञा मत्ती अध्याय बाइसका अन्तिम पदहरूमा रहेको मार्गचिन्ह हो, र अध्याय तेइसले एड्भेन्टवादमाथि आठवटा धिक्कारहरू पहिचान गर्दछ। अध्याय तेइस या त अक्टोबर २२, १८४४ हो, वा आइतबारको व्यवस्था हो। ती दुवै मार्गचिन्हहरू विवाहको परिपूर्ति हुन्, र विवाह दुलही र पतिको बीचमा हुन्छ, जो एक देह भएर एकसाथ आउँछन्। विवाहको परिपूर्ण मिलनले प्रायश्चित्त, अर्थात् “at-one-ment,” को प्रतिनिधित्व गर्दछ। मानिस परमेश्वरको स्वरूपमा सृष्टि गरिएको थियो, र उहाँले नर र नारी सृष्टि गर्नुभयो। तिनीहरूका सन्तानलाई पुरुषका तेइस गुणसूत्र र स्त्रीका तेइस गुणसूत्रद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। तिनीहरूका जम्मा छयालिस गुणसूत्रहरूले मिलेर मन्दिर निर्माण गर्छन्। प्रत्येक व्यक्ति एक मन्दिर हो, किनकि के तिमीहरूलाई थाहा छैन कि तिमीहरू परमप्रभुको मन्दिर हौ?

विवाहको परिपूर्णता, जब दुई एक बन्छन्, त्यो तेईस-तेईसका दुई मन्दिरहरूको संयोजन हो, जसले छयालीसको एक मन्दिर बनाउँछ। ख्रीष्ट मन्दिर निर्माण गर्नुहुने एक हुनुहुन्छ, र उहाँले आफ्नो कलीसियालाई स्त्री मन्दिरको रूपमा निर्माण गर्नुहुन्छ, जो उहाँको पुरुष मन्दिरसँग एकताबद्ध हुनुपर्ने हो। यो सम्बन्ध तब स्थापित हुन्छ जब मानव मन्दिर परमेश्वरको मन्दिरको परमपवित्र स्थानमा दिव्यसँग संयुक्त हुन्छ। “तेईस” एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने कार्यको प्रतीक हो, र त्यो काम तेईस सय वर्षको भविष्यवाणीको अन्त्यमा आरम्भ भयो। मत्ती तेईस लाओडिसीयाई सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्टहरू विरुद्धको घोषणा हो, जो एक लाख चवालीस हजारको नक्कली स्वरूप हुन्।

एक लाख चवालीस हजारहरू सातमध्येका आठौँ हुन्, र तिनीहरू ती हुन् जो आठौँ दिनमा पुनरुत्थान गरिन्छन्, अनि तिनीहरू नोआको जहाजका आठ प्राणहरू हुन्; तिनीहरू सेथका आठ सन्तानहरू हुन्, र तिनीहरूका निधारहरूमा रहेको छाप आठौँ दिनमा सम्पन्न गरिने खतनाद्वारा पूर्वछायित गरिएको थियो। तिनीहरू ती याजकहरू हुन् जो आठौँ दिनमा सेवाका लागि अभिषिक्त गरिन्छन्, र तेइसौँ अध्यायमा एडभेन्टवादमाथि उच्चारित आठ विपत्तिहरूको घोषणा नक्कली आठका विरुद्धको घोषणा हो।

मूर्ख कुमारीहरूउपरको धिक्कारको घोषणा अध्याय बाइसको अन्तिम पदमा परमेश्वरका जनहरूको छाप लगाइने घटनाद्वारा अघिसम्म बढाइएको छ। अध्याय बाइस उत्पत्तिको अध्याय बाइससँग समरेखित हुन्छ, किनकि पुरानो करारको पहिलो पुस्तकले नयाँ करारको पहिलो पुस्तकको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्दछ। मत्ती ११ देखि अध्याय बाइससम्मको भविष्यसूचक रेखाको मध्यभागमा, जसले बाह्र अध्यायहरू प्रतिनिधित्व गर्दछ, ती बाह्र अध्यायहरूमध्ये छैटौँ अध्याय अध्याय सोह्र हो, जहाँ सिमोन बारजोना को नाम परिवर्तन गरी पत्रुस राखियो।

मत्ती अध्याय एघारदेखि बाइससम्म ४५९ पदहरू छन्। यसको मध्य पद अध्याय सोह्रको पद १७ हो, तर त्यो पद पद १८ र १९ बाट अलग गर्न सकिँदैन, किनकि ती एउटै कथन हुन्।

अध्याय एघारदेखि बाइससम्मको ठीक केन्द्रमा ख्रीष्टियन धर्मका लागि आधारभूत करारको उद्घोषणा अवस्थित छ। त्यस उद्घोषणामा सिमोनको नाम परिवर्तन गरी पतरस राखिन्छ, जसलाई—अङ्ग्रेजी भाषाका प्रत्येक अक्षरले धारण गर्ने संख्यात्मक स्थान लागू गर्दा; जस्तै “a” एक हुन्छ, र “z” छब्बीस—तपाईंले “p” 16, “e” 5, “t” 20, अर्को “e” 5, र “r” 18 भएको पाउनुहुन्छ। जब तपाईं 16 X 5 X 20 X 5 X 18 लाई गुणन गर्नुहुन्छ, यसको परिणाम 144,000 हुन्छ, र पतरसको नाम-परिवर्तनको उल्लेख, जो करारगत सम्बन्धको एउटा प्रतीक हो, अध्याय 16 पद 18 मा पाइन्छ, अनि Peter को पहिलो अक्षर 16 संख्या हो र अन्तिम अक्षर 18 संख्या हो। यी सबै कुरा बाह्र अध्यायहरूको केन्द्रमा छन्, जो एघारको प्रतीकबाट आरम्भ हुन्छन् र बाइसको प्रतीकमा समाप्त हुन्छन्।

त्यो रेखा उत्पत्ति अध्याय एघारदेखि बाइससम्म पनि पाइन्छ, र त्यस रेखामा ३०५ पदहरू छन्, जसले अध्याय सत्र र पद एघारलाई त्यस रेखाको केन्द्रका रूपमा चिन्हित गर्छ। पुरानो नियमको पहिलो पुस्तकका ती बाह्र अध्यायहरूको रेखाले अब्राहामसँगको करारलाई चिन्हित गर्छ, र नयाँ नियमको पहिलो पुस्तकका उही अध्यायहरूमा भेटिने ओमेगा रेखासँग मिल्ने अल्फा रेखाको प्रतिनिधित्व गर्छ। मत्तीमा ओमेगाको रेखाको केन्द्र एक लाख चवालीस हजारको करारगत सम्बन्धको उच्चतम बिन्दु हो, जो आइतबारको व्यवस्थाको समयमा उचालिने करारको चिन्ह हुन्। उत्पत्तिको रेखाको केन्द्र पदले केवल केन्द्र पदलाई मात्र होइन, अब्राहामसँग भएको त्रिस्तरीय करारको दोस्रो वा मध्य चरणलाई पनि चिन्हित गर्छ, र त्यति नै महत्त्वपूर्ण रूपमा करारको चिन्हलाई पनि।

हामी यी कुराहरूलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौँ।