योएलको पुस्तक र लाओडिसियाको सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्ट मण्डली - एकतीसौँ

मत्तीको पुस्तकभित्र अवस्थित अन्तिम तीन मसीहीय परिपूर्तिहरूले आइतवार व्यवस्थाको मार्गचिह्नका तीन तत्त्वहरू पहिचान गर्छन्; अर्थात्, आइतवार व्यवस्थामा परमेश्वरका जनहरूको छरपस्ट हुनु, जसको प्रतिरूप २२ अक्टोबर १८४४ मा सानो बगालको छरपस्ट हुनु र क्रूसमा चेलाहरूको छरपस्ट हुनुमा देखिन्छ। दुवै छरपस्टताहरू आइतवार व्यवस्थासँग मेल खान्छन्। गालीलसँगको सम्बन्धमा, जो अगमवाणीगत मोडबिन्दुको प्रतीक हो, आइतवार व्यवस्थासम्म अन्धकारमा रहेका मानिसहरूलाई अन्धकारबाट बोलाइनेछ। ती व्यक्तिहरू परमेश्वरको अर्को बगाल हुन्, एघारौँ घण्टाका कामदारहरू, जो बाबेलोनबाट बोलाइँदा सब्बाथ-विवादको विषयमा जागृत गराइन्छन्। बाबेलोनबाट तिनीहरूको आह्वान न्यायको दोस्रो चरण हो, जो परमेश्वरको घरबाट आरम्भ हुन्छ, र त्यसपछि आइतवार व्यवस्थामा यरूशलेमबाहिरकाहरूको सामना गर्छ।

आइतबारको व्यवस्थाको समयमा पछिल्लो वर्षा असीमित रूपमा खन्याइनेछ, र अन्यजातिहरूले महान् ज्योति देख्नेछन्। सतावटले विश्वासीहरूलाई तितरबितर पार्नेछ र सन्देश फैलाउनेछ।

न्याय ९/११ मा परमेश्वरको घरानाबाट आरम्भ हुन्छ र आइतबारको व्यवस्थासम्म पुगेर समाप्त हुन्छ, त्यसपछि न्याय परमेश्वरको घरानाबाहिर रहेको उहाँको अर्को बगालतर्फ सर्छ।

परमेश्वरका घरानाका लागि न्यायको समाप्ति सन् २०२३ को जुलाईमा आरम्भ भयो, जब मोशा र एलियाह मृत सुक्खा हड्डीहरूको एउटा उपत्यकामा मृत अवस्थामा परेका ती सडकहरूमा एउटा स्वर सुनियो। जब त्यो स्वर सुनियो, तब परमेश्वरका घरानाका लागि न्याय समाप्तितर्फ अघि बढ्न थाल्यो, र अन्यजातिहरूको न्यायतर्फ अघि सर्‍यो। मत्तीको पुस्तकमा बाह्र वटा मसीहीय परिपूर्तिहरू छन्, जसले एक लाख चौवालीस हजारको सुधार आन्दोलनका प्रमुख मार्गचिन्हहरूलाई पहिचान गर्छन्। ती बाह्र मार्गचिन्हहरू मसीहद्वारा प्रतिरूपित छन्। १९८९; १९९६; ९/११, २००१; जुलाई १८, २०२०; जुलाई २०२३; २०२४; मध्यरातको पुकार, पूजाहारीहरूको पृथकीकरण र आइतवारको व्यवस्था—यी सबै पहिचान गरिएका छन्, जहाँ ९/११ सँग आन्तरिक र बाह्य साक्षी छ, र आइतवारको व्यवस्थासँग तितरबितर पारिने एउटा आन्तरिक साक्षी, अनि एघारौँ घण्टाका कामदारहरूको न्याय-अवधिका दुई साक्षीहरू छन्। एक लाख चौवालीस हजारको सुधार आन्दोलनका नौ मार्गचिन्हहरू मत्तीको पुस्तकमा प्रत्यक्ष रूपमा पहिचान गरिएका छन्।

मत्ती नयाँ करारको अल्फा हो र प्रकाश ओमेगा हो। मत्ती एउटा भविष्यवाणीसम्बन्धी उत्कृष्ट कृति हो, जसको महत्त्व पछिल्ला दिनहरूसम्म छापबन्द रह्यो। यसमा ओमेगाका बाह्र अध्यायहरू समावेश छन्, जुन उत्पत्तिको अध्याय एघारदेखि बाइससम्मको अल्फासँग मेल खान्छन्। प्रकाशको अल्फाको रूपमा, यसले दानियल र प्रकाशको प्रेरित सम्बन्धसँग समानान्तरता राख्छ। दानियल र प्रकाशका पुस्तकहरूको भविष्यवाणीसम्बन्धी सम्बन्धबारे जे प्रकट गरिएको छ, त्यो मत्ती र प्रकाशको सम्बन्धमा पनि सत्य ठहरिनेछ। ती आधारहरूमा हामीलाई जे जानकारी दिइएको छ, त्यसको समतुल्य यो हुनेछ:

मत्तीको पुस्तकमा प्रकाशको पुस्तकमा जस्तै भविष्यवाणीको उही क्रमलाई ग्रहण गरिएको छ।

मत्तीको पुस्तकले प्रकाश र दानिएलमा रहेको “उही अगमवाणीको रेखा” लाई अघि बढाउँछ, र यो प्रकाशको पुस्तकमा पूर्णतासम्म ल्याइन्छ, किनकि “complement” शब्दको अर्थ पूर्णता हो।

मत्ती, दानियल र प्रकाश एउटै पुस्तक हुन्।

योएलको पुस्तकतर्फ अध्ययनलाई पुनः फर्काउनु अघि पत्रुस कैसरिया फिलिप्पीमा भएको कुराको भविष्यवाणीसम्बन्धी महत्त्वलाई जोड दिन सक्ने गरी मत्तीको पुस्तकलाई प्रसङ्गमा राख्न केही समय लिनु महत्त्वपूर्ण देखियो। म मत्तीको पुस्तकसम्बन्धी आफ्ना अवलोकनहरूलाई संक्षेपमा प्रस्तुत गर्ने प्रयास गर्नेछु, ताकि कैसरिया फिलिप्पीमा पत्रुसको उपस्थितिको अत्यन्तै महान् भविष्यवाणीसम्बन्धी महत्त्वलाई चित्रित गर्न सकूँ, जुन दानिय्यल अध्याय एघार पद तेह्रदेखि पन्ध्रसम्मको पानियम हो।

मत्तीको पुस्तक तीन भिन्न भविष्यवाणीसम्बन्धी रेखाहरूमा संरचित छ। पहिलो रेखा पहिलो दश अध्यायहरू हुन्; दोस्रो रेखा त्यसपछि आउने बाह्र अध्यायहरू हुन्, र तेस्रो रेखा छ अध्यायहरू मिलेर बनेको छ। पहिलो दश अध्यायहरूले प्रकाश १४ को पहिलो स्वर्गदूतलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, त्यसपछिका बाह्र अध्यायहरूले प्रकाश १४ को दोस्रो स्वर्गदूतलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, र अन्तिम छ अध्यायहरूले प्रकाश १४ को तेस्रो स्वर्गदूतलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। मैले यो अवलोकन अझै स्पष्ट रूपमा प्रमाणित गरेको छैन, तर यो सजिलै सिद्ध गर्न सकिन्छ। त्यसो गर्नुअघि, म मत्तीको पुस्तक रूपी क्यानभासमाथि केही व्यापक रेखाचित्रहरू कोर्न जारी राख्न चाहन्छु।

अध्याय एघारदेखि बाइससम्मको दोस्रो पङ्क्ति दोस्रो स्वर्गदूतद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, र दोस्रो स्वर्गदूतले सधैँ दोहोरोपनलाई सङ्केत गर्दछ, किनकि “बाबेल पतन भयो, पतन भयो।” उत्पत्तिको एघारदेखि बाइस अध्यायहरूले प्रतिज्ञालाई, र त्यसपछि कुलपिता अब्रामद्वारा चुनिएका जनसमूहसँग भएको परमेश्वरको तीन-चरणीय करारलाई प्रस्तुत गर्दछन्। ती बाह्र अध्यायहरूको ठीक मध्यवर्ती पदले “खतना”लाई करारको चिह्नका रूपमा चिनाउँछ, र त्यो तीन चरणमध्ये दोस्रो चरणमा स्थापित गरिएको थियो। मत्तीको समानान्तर करार-पङ्क्तिको ठीक मध्यवर्ती पद त्यो हो, जब सिमोन बारजोना को नाम परिवर्तन गरी पत्रुस राखिन्छ।

पत्रुसको नामले एक लाख चवालीस हजारलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, र उसले त्यस वर्गको प्रतिनिधित्व गरिरहेको छ जसले ख्रीष्टको सन्देश सुनेर आफ्नो विश्वासको आधार राख्छ। केवल येशूको विषयमा भएको सन्देश मात्र होइन, तर त्यो सन्देश जसलाई येशूले स्वयं प्रभुद्वारा पत्रुसलाई दिइएको भनी चिनाउनुभएको थियो।

पत्रुसको विश्वास यस तथ्यमा आधारित छ कि येशू ख्रीष्ट—मसीह हुनुभयो। अब्रामको नाम करारसम्बन्धलाई चिन्हित गर्न परिवर्तन गरिएको झैँ, पत्रुसको नाम पनि परिवर्तन गरिन्छ, र उसको नाम १४४,००० सँग समतुल्य ठहरिन्छ; अनि त्यही पदमै, महान् विवादलाई एउटा शिला—एक मण्डलीको जग—का रूपमा पहिचान गरिएको छ, जसले नरकका मण्डलीहरूमाथि विजय प्राप्त गर्नेथियो। एक लाख चवालीस हजार अन्तिम रूपमा प्रकट भएको चुनिएको करारका जनसमूह हुन्, र पत्रुसले त्यही समूहको प्रतिनिधित्व गर्दछ।

पत्रुसले एकै समयमा पहिलो ख्रीष्टियन मण्डली, अर्थात् चेलाहरूको मण्डलीलाई पनि प्रतिनिधित्व गर्छन्, किनकि त्यही इतिहासमा ख्रीष्टले आफ्नी मण्डलीको जग बसाल्नुभयो। ख्रीष्ट नै जग हुनुहुन्छ र उहाँ नै शिखरको मूलढुङ्गा पनि हुनुहुन्छ, र पत्रुस पहिलो ख्रीष्टियन दुलही तथा अन्तिम ख्रीष्टियन दुलहीका प्रतीक हुन्। त्यसकारण, पत्रुस एउटै पदमा अल्फा र ओमेगा दुवैका प्रतीक हुन्।

त्यो एउटै पद बाह्र अध्यायहरूको केन्द्रीय पद हो, जसले दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशलाई प्रतिनिधित्व गर्छ, र पत्रुसले पहिलो दुलही र अन्तिम दुलही दुवैको रूपमा “दोहोरिएको” भूमिका निर्वाह गर्छन्। अन्तिम दुलही शैतानको सभाघरसँग युद्धमा हुनेछिन्, र अन्तिम दुलही दुई समूहहरूबाट बनेकी हुनेछिन्। एउटा समूह एक लाख चवालीस हजार हो, र अर्को समूह ठूलो भीड हो। ठूलो भीडलाई स्मुर्नाले प्रतिनिधित्व गर्छ र एक लाख चवालीस हजारलाई फिलाडेल्फियाले।

एक लाख चवालीस हजार जन फिलादेल्फियाका हुन्, र अठारौँ पदमा पत्रुसको नाम परिवर्तनले एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइनु प्रतिनिधित्व गर्दछ। उनी छाप लगाइएकाहरूको प्रतीक हुन्, र त्यो पदमा—वाचासम्बन्धी बाह्र अध्यायहरूको ठीक मध्य पदमा—उनी उत्पत्तिका बाह्र अध्यायहरूको ठीक मध्य पदसँग समरेखित हुन्छन्, जहाँ खतनालाई चिन्हको रूपमा पहिचान गरिएको छ। प्रकाश अध्याय ११ देखि २२ ले वाचागत साक्ष्यका बाह्र अध्यायहरूका लागि तेस्रो रेखा प्रदान गर्दछ, र ती बाह्र अध्यायहरूको मध्य पदले प्रकाश १७ की वेश्याको पृथ्वीका राजाहरूसँग भएको विवाहलाई पहिचान गर्दछ।

यो पद महाबाबेलको अन्तिम पतनको पहिचानसँग सम्बन्धित छ, र बाबेलको पहिलो पतन उत्पत्तिको बाह्र-अध्यायी करार-रेखाको पहिलो अध्यायमै थियो। पत्रुसले केन्द्रीय पदमा एक लाख चवालीस हजार जनाको प्रतिनिधित्व गर्दछ, जुन उत्पत्तिको केन्द्रीय पदसँग मेल खान्छ। प्रकाशको केन्द्रीय पदमा महाबाबेलको पतनले बाबेलका महान् शिकारी निम्रोदको कथालाई निष्कर्षमा पुर्‍याउँछ।

यी तीन भविष्यसूचक रेखाहरूमध्ये प्रत्येकको केन्द्रीय पदहरूले या त परमेश्वरको छाप, या पशुको छापलाई चिन्हित गर्छन्। उत्पत्ति ग्रन्थमा आरम्भ भएको बाबिलोनी मृत्युको करार प्रकाशको पुस्तकमा आफ्नो अन्त्यसम्म पुग्छ। यसो गर्दा, जब यी सबै तीन रेखाहरू रेखामाथि रेखा जोडिँदै एकसाथ ल्याइन्छन्, तब यसले तिनै रेखाहरूमाथि एउटा आरम्भ र एउटा अन्त्य राख्दछ। जहाँ पत्रुसलाई चट्टान र नर्कका ढोकाहरूबीचको महान् विवादको प्रतीकका रूपमा प्रयोग गरिएको छ, त्यहीँ दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश हो, किनकि दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश यही हो—बाबिलोन पतन भयो (निम्रोद), पतन भयो (रोमकी वेश्या)। मत्तीका तीन रेखाहरूमध्ये दोस्रो रेखा दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश हो, किनकि यसले बाबिलोनका दुई पतनहरूलाई चिन्हित गर्छ। यसले साँचो विवाह पूर्ण हुने स्थानमै—आइतबारको व्यवस्थामा—एउटा जालसाजी विवाह प्रस्तुत गर्छ। यसले “8” सङ्ख्यालाई परमेश्वरका जनहरूको जालसाजीका रूपमा प्रस्तुत गर्छ, जो साँचो आठ हुन्। पापसत्तालाई परमेश्वरको जालसाजी गर्दै गरेको रूपमा पनि चित्रित गरिएको छ, किनकि त्यो थियो, र तैपनि छ, र उक्लनेछ। त्यो त्यहीँ उक्लन्छ जहाँ ध्वज उक्लन्छ—आइतबारको व्यवस्था।

मत्तीमा मसीहासम्बन्धी पूर्तिहरू बाह्रवटा छन्, र पुरानो करारमा मसीहासम्बन्धी अगमवाणीहरू तीन सयदेखि पाँच सयसम्म छन्। मत्तीमा प्रत्यक्ष रूपमा चिन्हित बाह्रवटा पूर्तिहरू समाविष्ट छन्, जुन अन्य तीनवटै सुसमाचारहरूमध्ये कुनैभन्दा पनि धेरै माथि छन्। ती बाह्र पूर्तिहरू एक लाख चौवालीस हजारको सुधारात्मक आन्दोलनका नौ विशिष्ट मार्गचिन्हहरूसँग मेल खान्छन्। नौले पूर्णताको प्रतीक जनाउँछ, किनकि “नौ” भन्दा पर कुनै संख्या छैन; किनकि “नौ” पछि आउने प्रत्येक अन्य परिमाणले एकदेखि नौसम्मका नौ अंकहरू र शून्य मात्र प्रयोग गर्छ। नौ पूर्णता हो। ती नौ मार्गचिन्हहरूमध्ये दुईवटासँग मत्तीका एकभन्दा बढी पूर्तिहरू सम्बन्धित छन्। 9/11 सँग दुईवटा छन्, र आइतबारको व्यवस्थासँग तीनवटा छन्।

सन् १९८९ मा अन्त्यको समय, सन् १९९६ मा सन्देशको औपचारिकीकरण, त्यसपछि ९/११, त्यसपछि १८ जुलाई २०२० को निराशा, त्यसपछि २०२३ को जुलाईमा उजाड-स्थानको आवाज, जसले २०२४ को पुनरुत्थानतर्फ डोर्‍यायो, जसले मध्यरात्रिको पुकारतर्फ डोर्‍याउँछ, त्यसपछि याजकहरूको विभाजन, जो आइतबारको व्यवस्थामा गएर पराकाष्ठामा पुग्दछ। नौ वटा मार्गचिह्नहरू, जसमा एउटामा दुई साक्षीहरू छन् र एउटामा तीन साक्षीहरू; ९/११ मा दुई छन् र आइतबारको व्यवस्थामा तीन। यसको अर्थ यो हो कि एक लाख चवालीस हजारको सुधार-रेखामा, ९/११ का दुई साक्षीहरूदेखि आइतबारको व्यवस्थाका तीन साक्षीहरूसम्म—एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने समयलाई चिह्नित गर्दछ। बाह्र वटा मार्गचिह्नहरू प्रत्येक सुधारात्मक आन्दोलनसँग समरेखित हुन्छन्, र यसो गर्दा, तिनीहरूले ९/११ देखि आइतबारको व्यवस्थासम्मको एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने समयलाई जोड दिँदै पहिचान गराउँछन्।

यसरी, यसले 9/11 मा दुई साक्षीहरूलाई, र आइतबारको व्यवस्थाको समयमा तीन साक्षीहरूलाई पहिचान गर्दछ। 9/11 का दुई साक्षीहरू दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश हुन्, र आइतबारको व्यवस्थाका तीन साक्षीहरू तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश हुन्। त्यसकारण, मत्तीमा मसीही भविष्यवाणीहरूको परिपूर्तिद्वारा उत्पादित रेखाले मोहर लगाइने समयलाई पृथक् गर्दछ र विशेष रूपमा उजागर गर्दछ, साथसाथै दोस्रो स्वर्गदूतलाई मोहर लगाइने समयको इतिहासको अल्फा, र तेस्रो स्वर्गदूतलाई ओमेगा भनी पहिचान गर्दछ। यसको अर्थ, मोहर लगाइने समय दुई भन्ने संख्या र तीन भन्ने संख्याको बीचमा सीमाबद्ध छ; यसरी प्रायश्चित्तको प्रतीक तेइसलाई—मोहर लगाइने सम्पूर्ण इतिहासमाथि—स्थापित गर्दछ।

मत्तीको पुस्तकमा तीन वटा भविष्यवाणीसम्बन्धी रेखाहरू छन्, जसले क्रमशः पहिलो, दोस्रो र तेस्रो स्वर्गदूतहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, र मत्तीको दोस्रो रेखाभित्रका बाह्र अध्यायहरूले एक लाख चवालीस हजार जनासित भएको करारलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, किनकि त्यो उत्पत्तिको अब्रामसँग भएको अल्फा करारको ओमेगा हो। यसको अर्थ यो पनि हुन्छ कि दोस्रो स्वर्गदूतको रूपमा, जब पत्रुसले पहिलो र अन्तिम दुवै ख्रीष्टियन दुलहीलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, तब पत्रुसको दोहोरोपनले दोस्रो स्वर्गदूतभित्र दोहोरोपनको भविष्यवाणीगत आवश्यकतालाई स्थापित गर्छ। तीन जना साक्षीहरूको आधारमा बाह्र संख्या त्यो डोरी हो जसले बाह्र अध्यायका ती तीन रेखाहरूलाई एकसाथ बाँध्छ, त्यसैले जब हामी मत्तीको पुस्तकमा बाह्र संख्याको अर्को प्रतिनिधित्व भेट्टाउँछौँ, तब त्यो मत्तीको पुस्तकभित्रका अन्य बाह्रसँग समरेखित हुनैपर्छ।

मत्तीका बाह्र अध्यायहरू, जो प्रतीकात्मक संख्या एघारबाट आरम्भ हुन्छन् र यसको प्रतीकात्मक समकक्ष संख्या बाइसमा समाप्त हुन्छन्, बाह्र मसीही पूर्तिहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको एक लाख चवालीस हजारको सुधार-रेखासँग मेल खान्छन्; यसरी दोस्रो स्वर्गदूतको रेखामा दोस्रो “दोगुना” प्रकट हुन्छ। बाह्र मसीही पूर्तिहरू, बाह्र अध्यायहरूसँगै, दोस्रो स्वर्गदूतको “दोगुना” हुन्; तर जब तिनीहरूलाई गुणा गरिन्छ, तिनीहरूले 144,000 लाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। पत्रुस दोगुना गरिएको छ, र संख्या बाह्र पनि दोगुना गरिएको छ। ती दोगुनाइहरूले बाबेलोन दुई पटक पतन भएको दोगुनाइलाई पूरा गर्छन्।

एघारदेखि बाइससम्मका अध्यायहरूले प्रकाश १४ को दोस्रो स्वर्गदूतलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। दस परीक्षा (जाँच) को प्रतीक हो, र तीन परीक्षामध्ये पहिलो, मत्तीका पहिलो दस अध्यायहरू हुन्। “दस” ले परीक्षालाई प्रतीकात्मक रूपमा जनाउँछ। किनकि मत्ती प्रकाशको ओमेगासँग सम्बन्धित अल्फा हो, यीमध्ये कुनै पनि पुस्तकको पहिलो अध्याय येशू ख्रीष्टको प्रकाशबाट आरम्भ हुन्छ। पहिलो अध्यायमा, यूसुफले स्वर्गदूतलाई विश्वास गर्ने कि नगर्ने भन्ने विषयमा परीक्षा भोग्छन्। उनका समकक्षी यूहन्ना बप्तिस्मा दिनेका पिता जकरिया थिए, जसले अविश्वास गरे र त्यही परीक्षा असफल भए। एक जनाले ईश्वरीय प्रबन्धद्वारा भएको जन्मलाई स्वीकारे, अर्काले शङ्का गरे।

दोस्रो अध्यायमा हेरोदले नयाँ राजाको जन्मदेखि डरायो, र यूसुफ र मरियम मिश्रतर्फ भागे। तेस्रो अध्यायमा यूहन्ना बप्तिस्मादाताले पहिलो परीक्षा ल्याए, यस्तो पहिलो परीक्षा जसलाई सिस्टर ह्वाइटले जीवन वा मृत्युको परीक्षा भनेर चिनाइन्; किनकि उनले लेखिन् कि “यूहन्नाको सन्देश अस्वीकार गर्नेहरू येशूद्वारा लाभान्वित हुन सक्दैनथे।” पहिलो स्वर्गदूतको सन्देश एक परीक्षाको सन्देश हो, जसले यूहन्नाले जस्तै मानिसहरूलाई परमेश्वरको भय मान्न आह्वान गर्दछ, किनकि परमेश्वरको न्यायको घडी आउँदैछ। यसको प्रतिनिधित्व यूहन्नाले यसरी गरे, जब उनले सोधे, “आउने क्रोधबाट भाग्न तिमीहरूलाई कसले चेतावनी दिएको छ?”

त्यसपछि चौथो अध्यायमा, येशूले चालीस दिनसम्म उपवास बस्नुहुन्छ, जसको परिपाक तीन भिन्न-भिन्न परीक्षाहरूमा हुन्छ, किनकि ती तीन परीक्षाहरू सधैँ पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशमा प्रतिनिधित्व गरिएका हुन्छन्। त्यसपछि येशूले आफ्ना चेलाहरूलाई छनोट गरेर जगहरू निर्माण गर्न थाल्नुभयो, किनकि एज्रा र नहेम्याहको साथमा पहिलो आदेशको इतिहासमा मन्दिरका जगहरू राखिएका थिए, र मिलेराइटहरूको साथमा पहिलो स्वर्गदूतको इतिहासमा जगहरू राखिएका थिए। ती जगहरू धन्यवचनहरू हुन्, जसको पछि उहाँका आश्चर्यकर्महरू आउँछन्, जसले अध्याय दसको अन्त्यसम्म उहाँले बाह्र चेलाहरूलाई पठाउनुभएको घटनासम्म डोर्‍याउँछन्। त्यसपछि ती बाह्र चेलाहरू स्थापित भइसकेका थिए, र प्रेरणाले चेलाहरू नै मसीही कलीसियाको जग थिए भनी पहिचान गराउँछ। अध्याय एघारसम्म आइपुग्दा ती जगहरू पूरा भइसकेका थिए।

अध्याय एघारमा चेलाहरू आफ्नै रूपमा सेवा-कार्य गरिरहेका छन्, र येशू एक्लै हुनुहुन्छ, जसले अध्याय दस र एघारबीचको स्पष्ट विभाजनलाई चिन्हित गर्छ। अध्याय एकदेखि दससम्म पहिलो स्वर्गदूतको सन्देश हो; त्यो दोस्रोको आगमनमा समाप्त भयो। दोस्रो स्वर्गदूतले एउटा विभाजन, एउटा पृथक्करण उत्पन्न गर्छ, जस्तै मिलेराइटहरू र प्रोटेस्टेन्टहरूमाझ भएको थियो। अध्याय दस येशू चेलाहरूबाट अलग हुनुमा अन्त्य हुन्छ, र अध्याय एघारमा उहाँ एक्लै हुनुहुन्छ।

अध्याय एघारदेखि बाइससम्मले दोस्रो स्वर्गदूतलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जसले अध्याय तेइसदेखि अठाइससम्मलाई, तेस्रो स्वर्गदूतको तेस्रो रेखाको रूपमा, निम्त्याउँछ। निःसन्देह तेस्रो स्वर्गदूत आइतबारको व्यवस्थासम्म पुग्छ, र अध्याय छब्बीसदेखि अठाइससम्मको निस्तार-चाडले यही कुरालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। “23” प्रायश्चित्तको प्रतीक हो, र ती छ अध्यायहरूमध्ये पहिलोले पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशलाई प्रतिनिधित्व गर्छ भने अन्तिम तीन अध्यायहरूले तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। बीचका दुई अध्यायहरू (24 र 25) ले दोस्रो स्वर्गदूतलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। अन्तिम तीन अध्यायहरूमा “23” विशिष्ट मार्गचिन्हहरू छन्, जसले अध्याय “23” लाई पहिलो स्वर्गदूत वा आरम्भको रूपमा, र अध्याय छब्बीसदेखि अठाइससम्मलाई तेस्रोको रूपमा, “23” मार्गचिन्हहरूसँग, समरेखित गर्दछ। अध्याय 23 पहिलो स्वर्गदूत हो, र त्यसपछिका दुई अध्यायहरू दोस्रो स्वर्गदूत हुन्, अनि अन्तिम तीन अध्यायहरू तेस्रो स्वर्गदूत हुन्।

मत्तीको तेस्रो पङ्क्तिले तेस्रो स्वर्गदूतलाई प्रतिनिधित्व गर्छ, र यो तीन चरणमा विभाजित छ। अध्याय 23 पहिलो चरण हो, र पहिलो स्वर्गदूत। अध्याय 24 र 25 दोस्रो चरण हुन्, र दोस्रो स्वर्गदूत। अध्याय 26, 27, र 28 तेस्रो चरण हुन् र तेस्रो स्वर्गदूत। पहिलो स्वर्गदूतका लागि एक अध्याय, दोस्रो स्वर्गदूतका लागि दुई अध्याय, र तेस्रो स्वर्गदूतका लागि तीन अध्याय। तेस्रो, जो निस्तार-चाड हो, जसले क्रूसलाई प्रतिनिधित्व गर्छ, र जो त्यसैअनुसार आइतबारको व्यवस्थासँग मेल खान्छ, त्यो पेन्तिकोसद्वारा पनि प्रतिनिधित्व गरिएको छ।

पेन्तेकोस्त संख्या ५० हो, र ५० जुबिलीको प्रतीक हो। जुबिलीभित्र उनन्चासौँ वर्ष समावेश हुन्छ, अर्थात् सात-सात वर्षका सातौँ चक्रको अन्त्य। संख्या ४९, संख्या ५० भन्दा अघि आउँछ, तर त्यससँग प्रत्यक्ष रूपमा जोडिएको हुन्छ। मत्तीको तेस्रो रेखा अध्याय २३ बाट आरम्भ हुन्छ, त्यसपछि दुई अध्यायहरू (२४, २५) आउँछन्, जसको योग ४९ हुन्छ, तेस्रो स्वर्गदूतभन्दा ठीक अघि, जसले संख्या ५० को प्रतिनिधित्व गर्दछ।

छ अध्यायहरूको शृङ्खलाको आरम्भ “23” मार्गचिन्हहरूबाट हुन्छ र अन्त्य पनि “23” मार्गचिन्हहरूमै हुन्छ; अनि अध्याय 26 लाई 27 र 28 सँग जोडेर प्राप्त हुने संख्या “81” हो, जुन स्वर्गीय प्रधान पूजाहारीले आफ्नो प्रधान पूजाहारीय सेवकाइमा प्रयोग गर्नुहुने रगतको बहावटलाई पहिचान गराउने ती पदहरूभित्र नै अन्तर्निहित पूजाहारीहरूको प्रतीक हो। यस कारण, The Desire of Ages को अध्याय “81” को शीर्षक मत्ती 28 मा आधारित छ।

“81” भन्ने सङ्ख्याले पूजाहारीत्वलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, र लेवीव्यवस्था 8 मा पूजाहारीहरूको अभिषेकका सात दिन प्रस्तुत गरिएका छन्। गन्ती अध्याय 8 मा लेवीहरूको शुद्धीकरण प्रस्तुत गरिएको छ। 2 इतिहासमा “81” जना पूजाहारीहरूले राजा उज्जियाहको विरोध गर्छन्, र उक्त खण्डले प्रत्यक्ष रूपमा एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाउने सन्देशलाई स्थापित गर्न योगदान पुर्‍याउँछ।

एकासी प्रतीकको रूपमा ती पूजाहारीहरूसँग सम्बन्धित छ, जसले उज्जियाहले पवित्रस्थानमा बलिदान चढाउने प्रयत्नको विरोध गरे। उज्जियाहसम्बन्धी खण्डको भविष्यसूचक संरचना दानियल ११ का पद ११ र १२ को भविष्यसूचक संरचनासँग मेल खान्छ। दुवै खण्डले एउटा दक्षिणी राजालाई चिन्हित गर्छन्, जसको हृदय सैनिक विजयहरूका कारण, र विशेषतः हालसालै उत्तरका राजामाथि प्राप्त विजयका कारण, उचालिएको हुन्छ। जब दानियल ११ को पद ११ राफियाको युद्धमा प्टोल्मीद्वारा पूरा भयो, तब उसले पनि, उज्जियाहले जस्तै, यरूशलेमको पवित्रस्थानमा बलिदान चढाउन खोज्यो, तर पूजाहारीहरूले त्यसको प्रतिरोध गरे। पङ्क्ति-माथि-पङ्क्ति, ती दुई साक्षीहरूले लगभग समाप्त भइसकेको युक्रेनी युद्धलाई चिन्हित गर्छन्।

द डिजायर अफ एजेसको अध्याय एकासी, मत्ती २८ मा आधारित छ, र स्वर्गीय महायाजकको रूपमा आफ्नो कार्य आरम्भ गर्न ख्रीष्टको स्वर्गारोहणलाई पहिचान गराउँछ।

“81” संख्या पूजाहारीहरूको प्रतीक हो, र मत्तीमा तेस्रो रेखाको तेस्रो चरणका अध्याय 26, 27, 28 को योग 81 हुन्छ। दोस्रो चरणको योग 49 हुन्छ र पहिलो चरण 23 हो। उज्जियाहको साक्ष्यमा एकासीले 80 पूजाहारीहरू र एक प्रधान पूजाहारीलाई जनाउँछ। यस स्तरमा ती 80 पूजाहारीहरू मानवीय छन्, र प्रधान पूजाहारी दैवी हुनुहुन्छ। 81 ले दैवत्व र मानवत्वको संयोजनलाई जनाउँछ। एकासी संख्याभित्रको एकले दैवत्वलाई जनाउँछ।

एघार सङ्ख्यामा रहेको एकले मानवता र देवत्व दुवैलाई जनाउँछ। एक्काइस सङ्ख्यामा रहेको एकले देवत्वलाई, र बीसले मानवतालाई जनाउँछ। दुई र एकको संयोजन एम्माउस जाने बाटोमा रहेका चेलाहरूमा देख्न सकिन्छ।

तीन र एकको संयोजन मानवता र दिव्यता हो, जसको प्रतिनिधित्व शद्रक, मेशक र अबेदनगोको आगोको भट्टीले गर्दछ।

चार र एकको संयोजनले दिव्यत्व र मानवत्वको संयोजन चौथो पुस्तामा सम्पन्न हुन्छ भन्ने कुरा संकेत गर्दछ।

पाँच र एकको संयोजनले दूलहाको प्रतीक्षामा रहेका पाँच कन्याहरूलाई चिनाउँछ।

छ र एकको संयोजनले मानिसको सातौँ-दिनको विश्रामदिनसँगको सम्बन्धलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जसका प्रभु दिव्यता हुनुहुन्छ। “छ” संख्या मानिसको प्रतीक हो, र “एक” ख्रीष्ट हुनुहुन्छ।

सात र एकको संयोजनले लाओडिसियाको सातौँ मण्डलीको फिलाडेल्फियाली अनुभवमा संक्रमणलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।

८१ पुरोहितहरूको तथा उनीहरूको महायाजकसँगको सम्बन्धको प्रतीक हो।

नौ र एकको संयोजनले पूर्णतालाई जनाउँछ। गर्भावस्था नौ महिनाको हुन्छ। नूहसम्म पुग्ने नौ पुस्ताहरू थिए, र त्यसपछि वाचासम्म पुर्‍याउने नौ पुस्ताहरू थिए। येशूले नवौँ घण्टामा आफ्नो प्राण त्याग्नुभयो। नौ र एकको संयोजनले उहाँका जनहरूलाई छाप लगाउने कार्यको समाप्तिलाई जनाइरहेको छ।

यस प्रसङ्गमा, एक भनेको मानवता र दिव्यताको संयोजन हो; दुई भनेको दिव्य शिक्षक हो, जसले मानवतालाई शिक्षा दिनुहुन्छ। तीन भनेको तीन स्वर्गदूतहरूको सन्देश हो, जुन सन्देश तिनीहरूलाई दुईमा सिकाइन्छ। चारले चौथो पुस्तालाई चिन्हित गर्दछ, यसरी त्यो भविष्यसूचक इतिहासलाई पहिचान गर्दछ जब पाँच बुद्धिमान् कन्याहरू प्रकट हुन्छन्, र छैटौँ सृष्टिदिनद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएझैँ पुनःसृष्टि गरिन्छ। त्यसपछि सातौँ चरणले फिलाडेल्फियातर्फको संक्रमण र सातकै मध्येका आठको रहस्यलाई चिन्हित गर्दछ। त्यस बिन्दुमा वाचा पूरा हुन्छ र “81” को पूजाहारीत्वलाई माथि उठाइन्छ, ताकि नौ सङ्ख्याद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको कार्य समाप्त गरियोस्। प्रत्येक चरणमा एक भनेको यहूदाको कुलको सिंह हो, जो पाल्मोनी पनि हुनुहुन्छ, अर्थात् अद्भुत सङ्ख्याकर्ता। 81 पूजाहारीहरूको प्रतीक हो। पाल्मोनीले सबै सङ्ख्याहरू सृष्टि गर्नुभयो।

एघारले बाइसको आधा जनाउँछ, र यी दुवैले दैवीत्व र मानवताको संयोजनलाई जनाउँछन्। हालैको एक लेखमा मैले आरम्भ र अन्त्यलाई सम्बोधन गर्ने दुईवटा कथनहरू समावेश गरेको थिएँ।

पहिलो कथनले यो पहिचान गरायो कि जब एलेन ह्वाइटले पवित्रस्थानसम्बन्धी आफ्ना प्रारम्भिक दर्शनहरू प्राप्त गरिन्, तब उहाँलाई देखाइयो कि सबथको आज्ञा अन्य आज्ञाहरूभन्दा अझ उज्यालो रूपमा चम्किरहेको थियो। उहाँलाई यो पनि देखाइयो कि अन्तिम दिनहरूमा “अवतारको सिद्धान्त” कोमल ज्योतिद्वारा आलोकित थियो। आरम्भमा सबथ एउटा यस्तो ज्योति थियो जसले अन्त्यमा अवतारको सिद्धान्तको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्‍यो। दिव्यता र मानवताको संयोजन नै अवतारको सिद्धान्त हो, किनकि यही ख्रीष्टले आफूमाथि मानवीय देह धारण गर्नुभएको सिद्धान्त हो, र यसरी दिव्यता मानवतासँग संयुक्त हुँदा पाप गर्दैन भन्ने उदाहरण स्थापित गरियो।

एघारमा एघार जोड्दा बाइस हुन्छ, र संख्या एघारले बाह्र-अध्यायी करारका प्रत्येक रेखालाई आरम्भ गर्दछ, र प्रत्येकको अन्त्य बाइसमा हुन्छ। धर्मशास्त्रभित्रका एघारौँ अध्यायहरू र एघारौँ पदहरूले एक लाख चवालीस हजारका मार्गचिह्नहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्।

युक्रेनी युद्ध सन् 2014 मा आरम्भ भयो, र यो एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाउने समयको बाह्य रेखा हो।

पहिलो निराशा लाजरसलाई बिउँताउन जानमा येशूले ढिलाइ गर्नु थियो—त्यो परम चमत्कार र परमेश्वरको छाप। लाजरसलाई पुनर्जीवित गर्नु अघि येशूले चार दिन पर्खनुभयो। यूहन्नाको उक्त पदले यूहन्नाको सुसमाचारमा प्रत्यक्ष रूपमा चिन्हित गरिएका सात चमत्कारमध्ये अन्तिम चमत्कारलाई पहिचान गरिरहेको छ। पहिलो पानीलाई दाखमद्यमा परिवर्तन गर्नु थियो। यूहन्ना ११:११ मा टुङ्गिने ती सात चमत्कारहरूलाई विचार गर्दा धेरै ज्योति प्राप्त हुन्छ, र प्रत्यक्ष रूपमा चिन्हित गरिएका ती चमत्कारहरूको आधारमा यूहन्नामा केवल सातवटा चमत्कार छन् भन्ने कुरामा सबै धर्मशास्त्रीहरू सहमत छन्। यही कारणले उनीहरूले ख्रीष्टको पुनरुत्थानलाई आठौँ चिन्हका रूपमा समावेश गर्दैनन्; तर त्यो एक चमत्कार थियो, र उहाँको पुनरुत्थान करारको चिन्ह हो; त्यसैले यूहन्नाको पुस्तकमा पुनरुत्थान आठौँ चमत्कार हो, जो ती सातका नै हो, किनकि अघिका सातै चमत्कार उहाँको पुनरुत्थानको शक्तिद्वारा सम्पन्न भएका थिए।

जुलाई २०२३ मा, उजाड स्थानमा पुकार गर्ने स्वरले जीवनको आत्मा धारण गरेको एउटा सन्देश घोषणा गर्न थाल्यो।

यूहन्ना आइतवारको व्यवस्था लागू हुनु आठ दिनअघि जन्मन्छन्, किनकि उहाँका पिता जकरिया आइतवारको व्यवस्थाकै समयमा बोल्नुहुन्छ। आइतवारको व्यवस्थाको समयमा यूहन्नाको नाम जकरियाबाट परिवर्तन भई यूहन्ना हुन्छ, जब उहाँको नाम-परिवर्तनले एक करारगत सम्बन्धको पहिचान गराउँछ। यो जन्मले १८ जुलाई २०२० मा सडकहरूमा मारिएकाहरूको पुनरुत्थानको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्दछ।

यशैयाले 1849 मा पूरा भएको दोस्रो भेलाकरणको पहिचान गर्छन्। दोस्रो भेलाकरण 2023 को जुलाईमा आरम्भ भयो, र परमेश्वरका जनहरू मोहरबन्द हुँदा समाप्त हुन्छ।

येशूले भर्खरै विजयी प्रवेश सम्पन्न गर्नुभयो, यसरी उहाँले मध्यरात्रिको पुकारबाट आइतवारको व्यवस्थातर्फको संक्रमणलाई चिन्हित गर्नुभयो। उहाँसँग बाह्र जना चेलाहरू छन्, किनकि तिनीहरू आइतवारको व्यवस्था अघि नै चुनिएका भइसकेका छन्।

जब एक लाख चवालीस हजारमाथि छाप लगाउने कार्य पूरा हुन्छ, अर्थात् आइतबारको व्यवस्थाभन्दा ठीक अघि, तब दिव्यत्वका पति र मानवताकी पत्नीको परस्पर मिलन सम्पन्न हुन्छ, र प्रायश्चित्त सम्पन्न भइसकेको हुनाले ती दुई अनन्तकालका लागि एक हुन्छन्।

१८६३ को विद्रोहदेखि नै धेरै ढिलो भइसकेको साराहको चमत्कारिक जन्म, प्रकाशको पुस्तक अध्याय बाह्रकी स्त्रीले जुम्ल्याहा सन्तान जन्माउँदा पूरा हुन्छ। पहिलो बालक मध्यरात्रिको पुकारमा आउँछ, र दोस्रो बालक आइतबारको व्यवस्थाको समयमा। दोस्रो निस्किएको बालकसँग रातो धागो थियो, जसले यरीहोमा राहाबको चिन्हलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।

यर्मियाले लाओदिकियाको सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्ट मण्डलीमाथिको न्यायलाई चिन्हित गर्छन्।

इजकिएल एडभेन्टिज्ममाथि यर्मियाको न्यायसँग सहमत छन्।

परमेश्वरका करारका प्रजाका रूपमा प्राचीन इस्राएललाई पर राखिनुमा, तिनीहरूले फ्याँकेको कुरामाथि परमेश्वरले पहिलेका करारका प्रजालाई डाह गराउनु पनि समावेश छ। यो कुरा आइतबारको व्यवस्थाको समयमा एडभेन्टवादमाथि पुनः दोहोरिन्छ।

उनीहरूले अस्वीकार गर्ने विलियम मिलरको कार्यमा आधारित एडभेन्टवाद नै अझै पनि मन्दिर निर्माण गर्ने आन्दोलन हो; तर मन्दिर निर्माण गर्ने सुलैमानसँग भएझैँ, तिनीहरूले करार भङ्ग गरेका छन्, र तिनीहरूको राज्य तिनीहरूबाट खोसिनेछ, अनि परमेश्वरले निर्देशन गर्नुभएबमोजिम उहाँको दाखबारीको हेरचाह गर्ने एक जातिलाई दिइनेछ।

आइतबारको व्यवस्थाको समयमा भविष्यद्वक्ताहरूअनुसार विजयी मण्डलीलाई आफ्नै देशमा स्थापित गरिन्छ, र त्यो देश पछिल्लो वर्षाको सन्देशले प्रशस्त भएको देश हो। यरीहो 1863 मा पुनर्निर्माण गरिएको थियो, र आइतबारको व्यवस्थाको समयमा यरीहो ढल्छ।

एउटा सहर एउटा राज्य हो, र विजयी मण्डलीले ख्रीष्टको महिमाको राज्यलाई प्रतिनिधित्व गर्छ। विजयी मण्डलीको त्यो राज्य आइतबारको व्यवस्था लागू हुँदा आरम्भ हुन्छ, जब उहाँको मण्डली सबै पर्वतहरू र पहाडहरूभन्दा माथि उठाइन्छ र उच्च पारिन्छ।

नवौँ घण्टामा स्वर्गदूत कर्नेलियसकहाँ आएर उनलाई पत्रुसलाई बोलाउन पठाउनू भनी निर्देशन दिए; यसरी आइतबारको व्यवस्थाको समयमा सुसमाचार अन्यजातिहरूकहाँ जाने समयको पहिचान गराइन्छ। जब परमेश्वरले पत्रुसलाई जानू भनी निर्देशन दिनुभयो, त्यो अशुद्ध जनावरहरू खाने दर्शनको सन्दर्भमा थियो। यसको परिपूर्ति आइतबारको व्यवस्थामा हुन्छ। नवौँ घण्टा त्यस नवौँ घण्टासँग मिल्छ, जब ख्रीष्ट मर्नुभयो। नवौँ घण्टाले त्यस अवधिको अन्त्यलाई जनाउँछ, जुन तेस्रो घण्टामा सुरु हुन्छ, जब येशूलाई क्रूसमा टाँगियो, र उहाँ छ घण्टापछि मर्नुभयो। यही पत्रुसको पनि उही अवधि हो, जो तेस्रो घण्टामा माथिल्लो कोठामा छन्, अनि नवौँ घण्टामा मन्दिरमा छन्। एउटा नवौँ घण्टा ख्रीष्टको मृत्युमा अन्त्य हुन्छ; अर्को नवौँ घण्टामा पत्रुस मन्दिरमा योएलको सन्देश घोषणा गर्दै छन्। ख्रीष्टको मृत्युले इस्राएलसँगको वाचागत सम्बन्धको अन्त्य गर्‍यो, र कर्नेलियसद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका अन्यजातिहरूका लागि ढोका खोलिदियो।

हामी यस अध्ययनलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौँ।