पानियम — संख्या तेह्रौँ

यसकारण, हे सिय्योनका सन्तान हो, आनन्दित होओ, र परमप्रभु तिमीहरूका परमेश्वरमा हर्षित होओ; किनकि उहाँले तिमीहरूलाई उचित मात्रामा अगिल्लो वर्षा दिनुभएको छ, र उहाँले तिमीहरूका निम्ति वर्षा, अर्थात् अगिल्लो वर्षा र पछिल्लो वर्षा, पहिलो महिनामै वर्षाइदिनुहुनेछ। अनि खलाहरू गहुँले भरिपूर्ण हुनेछन्, र रसकुण्डहरू दाखमद्य र तेलले उर्लेर बग्नेछन्। अनि सलहले, फट्याङ्ग्राले, किराले, र सुन्डीले खाएका वर्षहरू म तिमीहरूलाई पुनःस्थापित गरिदिनेछु—ती मेरो महान् सेना हुन्, जसलाई मैले तिमीहरूका बीचमा पठाएको थिएँ। योएल 2:23–25.

यसकारण पश्चात्ताप गर, र फर्क, ताकि तिमीहरूका पापहरू मेटाइऊन्, जब प्रभुको उपस्थितिबाट ताजगीका समयहरू आउनेछन्; अनि उहाँले येशू ख्रीष्टलाई पठाउनुहुनेछ, जसको विषयमा पहिले तिमीहरूलाई प्रचार गरिएको थियो। उहाँलाई स्वर्गले सबै कुराको पुनर्स्थापनाका समयसम्म ग्रहण गर्नुपर्छ, जसको विषयमा परमेश्वरले जगत्को प्रारम्भदेखि नै आफ्ना सबै पवित्र अगमवक्ताहरूको मुखद्वारा बोल्नुभएको छ। किनकि मोशाले साँच्चै पितृहरूलाई भनेका थिए, ‘प्रभु तिमीहरूका परमेश्वरले तिमीहरूका दाजुभाइहरूमध्येबाट मेरो जस्तै एक जना अगमवक्ता तिमीहरूका लागि उठाउनुहुनेछ; उहाँले तिमीहरूलाई जे जे भन्नुहुनेछ, ती सबै कुरामा तिमीहरूले उहाँको सुनिराख्नू। अनि यस्तो हुनेछ कि प्रत्येक प्राण, जसले त्यस अगमवक्ताको कुरा सुन्दैन, त्यो जनतामध्येबाट नाश पारिनेछ।’ हो, शमूएलदेखि लिएर त्यसपछिका सबै अगमवक्ताहरूले, जति जनाले बोले, तिनीहरूले पनि यी दिनहरूको भविष्यवाणी गरेका छन्। प्रेरितहरूका काम ३:१९–२४।

किनकि समय आइपुगेको छ कि न्याय परमेश्वरको घरानाबाट सुरु हुनुपर्छ; र यदि त्यो पहिले हामीबाट नै सुरु हुन्छ भने, परमेश्वरको सुसमाचारलाई आज्ञापालन नगर्नेहरूको अन्त के हुनेछ? अनि यदि धर्मी जन बल्लतल्ल उद्धार पाउँछ भने, अभक्त र पापी कहाँ देखा पर्नेछन्? त्यसैले, जो परमेश्वरको इच्छाअनुसार दुःख भोग्छन्, तिनीहरूले असल काम गर्दै आफ्ना प्राणहरूलाई एक विश्वासयोग्य सृष्टिकर्ताको हातमा सुम्पिउन्। १ पत्रुस ४:१७–१९।

किनकि प्रभु आफैं स्वर्गबाट गर्जनसहित, प्रधानदूतको आवाजसहित, र परमेश्वरको तुरहीसहित अवतरण गर्नुहुनेछ; अनि ख्रीष्टमा मरेकाहरू पहिले उठ्नेछन्। १ थिस्सलोनिकी ४:१९।

तथापि प्रधानदूत मीकाएलले, जब शैतानसँग मोशाको शरीरको विषयमा विवाद गर्दै प्रतिवाद गरिरहेका थिए, उसमाथि निन्दात्मक दोषारोपण गर्न साहस गरेनन्, तर भने, “प्रभुले तँलाई हप्काओस्।” यहूदा 1:9।

“परमेश्वरले आफ्ना जनलाई जागृत पार्नुहुनेछ; यदि अन्य उपायहरू असफल भए भने, तिनीहरूका बीचमा विधर्महरू प्रवेश गर्नेछन्, जसले तिनीहरूलाई चाल्नेछन् र भुसालाई गहुँबाट अलग गर्नेछन्। प्रभुले उहाँको वचनमा विश्वास गर्ने सबैलाई निद्राबाट ब्युँझन आह्वान गर्नुहुन्छ। अमूल्य ज्योति आएको छ, जुन यस समयका लागि उपयुक्त छ। यो बाइबलीय सत्य हो, जसले ठीक हाम्रो सामुन्ने रहेका संकटहरू देखाउँछ। यस ज्योतिले हामीलाई धर्मशास्त्रहरूको लगनशील अध्ययनतर्फ र हामीले ग्रहण गरेका मतहरूको अत्यन्त सूक्ष्म परीक्षणतर्फ डोर्‍याउनुपर्छ।”

“पत्रुसले आफ्ना भाइहरूलाई ‘अनुग्रहमा, र हाम्रा प्रभु तथा मुक्तिदाता येशू ख्रीष्टको ज्ञानमा वृद्धि गर’ भनी आग्रह गर्छन्।” जबजब परमेश्वरका जनहरू अनुग्रहमा वृद्धि गरिरहेका हुन्छन्, तबतब तिनीहरूले उहाँको वचनको अझ स्पष्ट समझ निरन्तर प्राप्त गरिरहेका हुन्छन्। तिनीहरूले त्यसका पवित्र सत्यहरूमा नयाँ ज्योति र सौन्दर्य देख्नेछन्। यो कुरा सबै युगहरूमा मण्डलीको इतिहासमा सत्य रहिआएको छ, र यसरी नै यो अन्त्यसम्म जारी रहनेछ। तर जब वास्तविक आत्मिक जीवन क्षीण हुँदै जान्छ, तब सत्यको ज्ञानमा अघि बढ्न छोड्ने प्रवृत्ति सधैँ रहिआएको छ। मानिसहरू परमेश्वरको वचनबाट पहिले नै प्राप्त भएको ज्योतिमै सन्तुष्ट भई बस्छन् र धर्मशास्त्रहरूको कुनै पनि थप अनुसन्धानलाई निरुत्साहित गर्छन्। तिनीहरू रूढीवादी बन्छन् र छलफलबाट जोगिन खोज्छन्।

परमेश्वरका जनहरूका बीचमा कुनै विवाद वा उद्वेलन नभएको तथ्यलाई उनीहरू शुद्ध सिद्धान्तलाई दृढतापूर्वक समातेका छन् भन्ने निर्णायक प्रमाण ठानिनु हुँदैन। उनीहरूले सत्य र त्रुटिबीच स्पष्ट रूपमा भेद गरिरहेका नहुन सक्छन् भन्ने डर गर्ने कारण छ। जब धर्मशास्त्रहरूको अनुसन्धानबाट कुनै नयाँ प्रश्नहरू उठाइँदैनन्, जब यस्तो मतभेद उत्पन्न हुँदैन जसले मानिसहरूलाई आफूसँग सत्य छ भन्ने निश्चय गर्नका लागि बाइबल आफैं खोज्न लगाओस्, तब प्राचीन समयझैं अहिले पनि धेरै जनाले परम्परालाई समातिरहनेछन् र आफूले केको उपासना गरिरहेका छन् भन्ने नै नजानी उपासना गर्नेछन्।

“मलाई देखाइयो कि वर्तमान सत्यको ज्ञान भएको दाबी गर्ने धेरै जनाले आफूले के विश्वास गर्छन् भन्ने कुरा जान्दैनन्। तिनीहरूले आफ्नो विश्वासका प्रमाणहरू बुझ्दैनन्। वर्तमान समयको कार्यप्रति तिनीहरूमा उचित कदर छैन। जब परीक्षाको समय आउनेछ, अहिले अरूलाई प्रचार गरिरहेका केही मानिसहरूले आफूले अडिग भई धारण गरेका मतहरूको परीक्षण गर्दा, त्यहाँ धेरै यस्ता कुराहरू छन् जसका लागि तिनीहरूले कुनै सन्तोषजनक कारण दिन सक्नेछैनन् भन्ने पाउनेछन्। यसरी परीक्षा नभएसम्म तिनीहरूले आफ्नो ठूलो अज्ञानता चिनेका थिएनन्। अनि मण्डलीमा पनि धेरै जना छन् जसले आफूले के विश्वास गर्छन् भन्ने कुरा बुझेका छौँ भनी सहजै ठान्छन्; तर विवाद उत्पन्न नहुन्जेल तिनीहरूले आफ्नो कमजोरी चिन्दैनन्। जब समान विश्वास भएका व्यक्तिहरूबाट अलग पारिनेछन् र आफ्नो विश्वासको व्याख्या गर्न एक्लै र स्वतन्त्र रूपमा उभिन बाध्य हुनेछन्, तब उनीहरूले सत्यको रूपमा स्वीकार गरेका कुराहरूबारे आफ्ना धारणाहरू कति अलमलिएका रहेछन् भन्ने देखेर आश्चर्यचकित हुनेछन्। यो निश्चित छ कि हाम्रा बीचमा जीवित परमेश्वरबाट टाढा जाने र मानिसतर्फ फर्कने प्रवृत्ति भएको छ, यसरी दैवीय बुद्धिको स्थानमा मानवीय बुद्धि राखिएको छ।”

“परमेश्वरले आफ्ना मानिसहरूलाई जागृत तुल्याउनुहुनेछ; यदि अन्य उपायहरू असफल भए भने, तिनीहरूका बीचमा विधर्महरू प्रवेश गर्नेछन्, जसले तिनीहरूलाई चाल्नेछ, र भूसीलाई गहुँबाट अलग गर्नेछ। प्रभुले उहाँको वचनमा विश्वास गर्ने सबैलाई निद्राबाट जाग उठ्न आह्वान गर्नुहुन्छ। यस समयका लागि उपयुक्त बहुमूल्य ज्योति आएको छ। यो बाइबलीय सत्य हो, जसले ठीक हाम्रा सामुन्ने रहेका संकटहरू देखाउँछ। यो ज्योतिले हामीलाई धर्मशास्त्रहरूको लगनशील अध्ययनतर्फ र हामीले धारण गरेका मतहरूको अत्यन्त सावधानीपूर्वक परीक्षणतर्फ डोर्‍याउनुपर्छ। परमेश्वर चाहनुहुन्छ कि सत्यका सबै पक्षहरू र मतहरू प्रार्थना र उपवाससहित पूर्ण रूपमा र दृढतापूर्वक खोजी गरिऊन्। विश्वासीहरूले सत्य के हो भन्ने विषयमा अनुमानहरू र अस्पष्ट धारणा-मै विश्राम गर्नुहुँदैन। तिनीहरूको विश्वास परमेश्वरको वचनमाथि दृढ रूपमा आधारित हुनुपर्छ, ताकि जब परीक्षाको समय आउनेछ र तिनीहरू आफ्नो विश्वासको जवाफ दिन परिषद्‌हरूका सामुन्ने उभ्याइनेछन्, तब तिनीहरू आफूभित्र भएको आशाको कारण नम्रता र भय सहित दिन सक्षम होऊन्।”

“उत्तेजित गर, उत्तेजित गर, उत्तेजित गर। हामीले संसारसमक्ष प्रस्तुत गर्ने विषयहरू हाम्रो निम्ति जीवित वास्तविकता हुनुपर्छ। हामीले विश्वासका आधारभूत सिद्धान्तहरू ठान्ने शिक्षाहरूको पक्षसमर्थन गर्दा, पूर्णतः दृढ र सत्यनिष्ठ नभएका तर्कहरू कहिल्यै प्रयोग गर्न नदिनु महत्त्वपूर्ण छ। यस्ता तर्कहरूले विरोधीलाई मौन पार्न त सक्लान्, तर तिनले सत्यको सम्मान गर्दैनन्। हामीले यस्ता सुदृढ तर्कहरू प्रस्तुत गर्नुपर्छ, जसले केवल हाम्रो विरोधीलाई मौन पार्ने मात्र होइन, अत्यन्त निकट र सूक्ष्म परीक्षणसमेत सहन सकून्। आफूलाई वादविवादकर्ता बनाउँदै शिक्षित गरेकाहरूमा परमेश्वरको वचनलाई निष्पक्षतापूर्वक व्यवहार नगर्ने ठूलो खतरा रहन्छ। कुनै विरोधीसँग सामना गर्दा, केवल विश्वासीलाई आश्वस्त तुल्याउने प्रयत्न गर्नुको सट्टा, उसको मनमा दृढ विश्वास जागृत होस् भन्ने रीतिले विषयहरू प्रस्तुत गर्नु नै हाम्रो हार्दिक प्रयत्न हुनुपर्छ।”

“मानवको बौद्धिक उन्नति जे-जस्तो भए पनि, उसले एक क्षणको लागि पनि यसो नसोचोस् कि अझ ठूलो प्रकाशका लागि पवित्रशास्त्रको गहन र निरन्तर अन्वेषणको कुनै आवश्यकता छैन। एक समुदायको रूपमा हामी प्रत्येकलाई व्यक्तिगत रूपमा भविष्यवाणीका विद्यार्थीहरू हुन बोलाइएका छौं। हामीले यस्तो गम्भीर तत्परतासहित निगरानी गर्नुपर्छ कि परमेश्वरले हामीसमक्ष प्रस्तुत गर्नुहुने प्रकाशको कुनै पनि किरणलाई हामी चिन्न सकौं। हामीले सत्यका प्रथम झल्काहरू समात्नुपर्छ; र प्रार्थनापूर्ण अध्ययनद्वारा अझ स्पष्ट प्रकाश प्राप्त गर्न सकिन्छ, जसलाई अरूहरूको सामु प्रस्तुत गर्न सकिन्छ।”

“जब परमेश्वरका जनहरू आफ्ना वर्तमान ज्ञानप्रकाशमा निश्चिन्त र सन्तुष्ट हुन्छन्, तब हामी निःसन्देह हुन सक्छौँ कि उहाँ तिनीहरूसँग प्रसन्न हुनुहुनेछैन। उहाँको इच्छा यही हो कि तिनीहरू निरन्तर अगाडि बढिरहून्, ताकि तिनीहरूका निम्ति चम्किरहेको अझ बढ्दो र निरन्तर बढिरहने ज्योति ग्रहण गर्न सकून्। मण्डलीको वर्तमान मनोवृत्ति परमेश्वरलाई प्रसन्न पार्ने खालको छैन। तिनीहरूमा आत्मविश्वास पसेको छ, जसले तिनीहरूलाई अझ बढी सत्य र अझ महान् ज्योतिको कुनै आवश्यकता छैन भन्ने अनुभव गराएको छ। हामी यस्तो समयमा बाँचिरहेका छौँ जब शैतान दायाँतिर र बायाँतिर, हाम्रो अगाडि र पछाडि काम गरिरहेको छ; तैपनि हामी एक जातिका रूपमा निदाइरहेका छौँ। परमेश्वरको इच्छा छ कि उहाँका जनहरूलाई कार्यमा जागृत गराउने एउटा स्वर सुनियोस्।”

“स्वर्गबाट आउने ज्योतिका किरणहरू ग्रहण गर्न आत्मालाई खोलिदिनुको सट्टा, कतिपयले विपरीत दिशामा काम गरिरहेका छन्। पत्रपत्रिका मार्फत पनि र मञ्चबाट पनि बाइबलको प्रेरणासम्बन्धी यस्ता दृष्टिकोणहरू प्रस्तुत गरिएका छन् जसलाई न त आत्माको स्वीकृति छ, न त परमेश्वरको वचनको। यो निश्चित कुरा हो कि यति महान् महत्त्वको विषयमा कुनै पनि मानिस वा मानिसहरूको समूहले तिनलाई समर्थन गर्ने स्पष्ट ‘परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ’ बिना सिद्धान्तहरू अघि बढाउने साहस गर्नु हुँदैन। अनि जब मानिसहरू, जो मानवीय दुर्बलताले घेरिएका छन्, वरिपरिको प्रभावबाट बढी वा कम मात्रामा प्रभावित छन्, र जसमा वंशानुगत तथा संस्कारित प्रवृत्तिहरू छन्, जो तिनीहरूलाई बुद्धिमान् वा स्वर्गीय-चित्तको बनाउने कुराबाट धेरै टाढा छन्, परमेश्वरको वचनलाई कठघरामा उभ्याउन र कुन कुरा दैवी हो र कुन कुरा मानवीय हो भनी न्याय गर्न उद्यत हुन्छन्, तब तिनीहरू परमेश्वरको सल्लाहविना काम गरिरहेका हुन्छन्। प्रभुले यस्तो कामलाई समृद्ध गर्नुहुनेछैन। यसको प्रभाव विनाशकारी हुनेछ—यसमा संलग्न व्यक्तिमाथि पनि र यसलाई परमेश्वरबाट आएको काम मानेर स्वीकार गर्नेहरूमाथि पनि। प्रेरणाको स्वरूपबारे प्रस्तुत गरिएका सिद्धान्तहरूका कारण धेरैका मनमा सन्देहवाद जागृत भएको छ। सीमित प्राणीहरू, आफ्ना साँघुरा र दूरदर्शिताविहीन दृष्टिकोणहरू लिएर, आफूलाई धर्मशास्त्रको आलोचना गर्न सक्षम ठान्छन्, यसो भन्दै: ‘यो खण्ड आवश्यक छ, र त्यो खण्ड आवश्यक छैन, र प्रेरित पनि होइन।’”

“पुरानो नियमका धर्मशास्त्रहरूको सम्बन्धमा, अर्थात् बाइबलको त्यही अंशको सम्बन्धमा जुन उहाँका समयका मानिसहरूसँग मात्र थियो, ख्रीष्टले त्यस्तो कुनै निर्देशन दिनुभएन। उहाँका शिक्षाहरू तिनीहरूको मनलाई पुरानो नियमतर्फ निर्देशित गर्न तथा त्यहाँ प्रस्तुत गरिएका महान् विषयहरूलाई अझ स्पष्ट प्रकाशमा ल्याउनका निम्ति अभिप्रेरित थिए। युगौँदेखि इस्राएलका मानिसहरू आफूलाई परमेश्वरदेखि अलग गर्दै आएका थिए, र उहाँले तिनीहरूलाई सुम्पनुभएको बहुमूल्य सत्यहरू तिनीहरूको दृष्टिबाट ओझेलमा परेका थिए। यी सत्यहरू अन्धविश्वासी रूपहरू र विधिहरूद्वारा ढाकिएका थिए, जसले तिनीहरूको वास्तविक महत्त्वलाई लुकाएका थिए। ख्रीष्ट त्यस ज्योतिर्लाई ढाकेको फोहोर हटाउन आउनुभयो। उहाँले ती सत्यहरूलाई बहुमूल्य रत्नझैँ नयाँ जडानमा स्थापित गर्नुभयो। उहाँले देखाउनुभयो कि पुराना, परिचित सत्यहरूको पुनरुक्तिलाई तुच्छ ठान्ने कुरा त परै जाओस्, उहाँ त तिनलाई तिनको वास्तविक प्रभाव र सुन्दरतामा प्रकट गराउन आउनुभएको थियो—जसको महिमा उहाँका समयका मानिसहरूले कहिल्यै ग्रहण गरेका थिएनन्। यी प्रकट गरिएका सत्यहरूका स्वयम् कर्ता भएकाले, उहाँले मानिसहरूका सामु तिनको साँचो अर्थ खोलिदिन सक्नुभयो, र अगुवाहरूले आफ्नै अप्रतिष्ठित अवस्थालाई अनुकूल पार्न, आफ्नो आध्यात्मिक दरिद्रता र परमेश्वरप्रतिको प्रेमको अभावलाई सुहाउने गरी अपनाएका कुत्सित अर्थघटनाहरू र मिथ्या सिद्धान्तहरूबाट तिनलाई मुक्त गरिदिनुभयो। उहाँले ती सत्यहरूलाई जीवन र जीवनदायी शक्ति लुटेर लगेका सबै कुरा पर फ्याँकिदिनुभयो, र तिनलाई तिनको सम्पूर्ण मौलिक ताजापन र सामर्थ्यसहित फेरि संसारलाई फर्काइदिनुभयो।”

“यदि हामीसँग ख्रीष्टको आत्मा छ र हामी उहाँसँग सहकर्मीहरू हौं भने, उहाँ जुन काम गर्न आउनुभएको थियो, त्यस कार्यलाई अघि बढाउनु हाम्रो कर्तव्य हो। बाइबलका सत्यहरू फेरि रीतिरिवाज, परम्परा, र झूटा सिद्धान्तद्वारा अस्पष्ट बनाइएका छन्। प्रचलित धर्मशास्त्रका भ्रान्त शिक्षाहरूले हजारौंमाथि हजारौंलाई सन्देहवादी र अविश्वासी बनाएका छन्। धेरैले बाइबलको शिक्षा भनेर निन्दा गर्ने त्रुटिहरू र असङ्गतिहरू वास्तवमा धर्मशास्त्रका झूटा व्याख्याहरू हुन्, जो पोपीय अन्धकारका युगहरूमा अपनाइएका थिए। जसरी यहूदीहरू आफ्नै समयका त्रुटिहरू र परम्पराहरूद्वारा भ्रमित भई ख्रीष्टबारे झूटो धारणा राख्थे, त्यसरी नै असंख्य मानिसहरूलाई परमेश्वरबारे भ्रान्त धारणा पाल्न लगाइएको छ। ‘यदि तिनीहरूले यो जानेका भए, तिनीहरूले महिमाका प्रभुलाई क्रूसमा चढाउने थिएनन्।’ परमेश्वरको साँचो चरित्र संसारसमक्ष प्रकट गर्नु हाम्रो कर्तव्य हो। बाइबलको आलोचना गर्नुको सट्टा, यसको पवित्र, जीवनदायी सत्यहरू संसारसमक्ष प्रस्तुत गर्न, उपदेश र उदाहरणद्वारा प्रयास गरौं, ताकि हामी ‘अन्धकारबाट आफ्ना अद्भुत ज्योतिमा तिमीहरूलाई बोलाउनुहुने उहाँका प्रशंसाहरू प्रकट गर्न सकौं।’”

हाम्रो माझमा क्रमशः पस्दै आएका दुष्टताहरूले अज्ञात रूपले व्यक्तिहरू र मण्डलीहरूलाई परमेश्वरप्रतिको श्रद्धाबाट टाढा लगेका छन्, र उहाँले तिनीहरूलाई दिन चाहनुहुने शक्ति बन्द गरिदिएका छन्।

“मेरा भाइहरू हो, परमेश्वरको वचन जस्ताको तस्तै रहन देओस्। मानवीय बुद्धिले धर्मशास्त्रका एक पनि कथनको प्रभाव घटाउने धृष्टता नगरोस्। प्रकाशको पुस्तकमा रहेको त्यो गम्भीर धिक्कारले हामीलाई यस्तो अडान लिन नदिई चेतावनी दिनुपर्छ। मेरा प्रभुको नाउँमा म तिमीहरूलाई आज्ञा दिन्छु: ‘तेरा खुट्टाबाट जुत्ता खोल, किनकि जहाँ तँ उभिएको छस् त्यो स्थान पवित्र भूमि हो।’” Testimonies, volume 5, 707–711.