येशू ख्रीष्टको प्रकाश — संख्या पन्ध्रौँ

हामी स्वर्गीय पवित्रस्थानबाट पवित्र आगोको उण्डेलाइको विषयमा विचार गरिरहेका छौं, त्यस इतिहासको अवधिमा जब संयुक्त राज्य अमेरिकाले पहिलो स्वर्गबाट अपवित्र आगो तल ल्याउनेछ। प्रकाशको पुस्तक अध्याय १० मा सात गर्जनहरूले जे उच्चारण गरे, त्यसको प्रकाशन अनुग्रहकाल बन्द हुनुभन्दा ठीक अघिसम्म मोहोरबन्द राखिनु थियो। सातौँ मोहोर खोलिँदा अनुग्रहकाल बन्द हुन लागेको छ भन्ने कुरा पनि त्यसैद्वारा चित्रित गरिएको छ।

सातौँ मोहोर खोलिनु सात स्वर्गदूतहरूले तुरही फुक्न तयार हुँदा हुन्छ।

जब अनुग्रहको समय समाप्त हुन्छ, तब “कुनै पनि मानिस” “मन्दिरभित्र प्रवेश गर्न सक्षम हुँदैन,” किनकि मानिसहरूका पापहरूको निम्ति ख्रीष्टको मध्यस्थता समाप्त भइसकेको हुन्छ। अनुग्रहको समय समाप्त भइसकेको हुन्छ, र सात स्वर्गदूतहरूलाई परमेश्वरको क्रोधका कटोराहरू खन्याउन आज्ञा दिइन्छ।

प्रकाशको पुस्तकका अध्याय नौदेखि एघारसम्म सात तुरही फुक्ने सात स्वर्गदूतहरू, अन्तिम सात विपत्तिहरू खन्याउने सात स्वर्गदूतहरूभन्दा भिन्न हुन् भन्ने कुनै सङ्केत छैन। यसको विपरीत, सात तुरहीद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका न्यायहरूको भविष्यसूचक विशेषताहरू, अध्याय सोह्रमा परमेश्वरको क्रोधका सात कचौराहरूको स्थान र प्रभावसँग समानान्तर छन्। अझ प्रत्यक्ष सम्बन्धका रूपमा, तुरहीका न्यायहरूलाई सीधै विपत्तिहरू नै भनिएको छ।

सातौँ मोहरको खोलिनु जानीजानी अनुग्रहको समयको समाप्तिको निकटताको सन्दर्भभित्र राखिएको छ। सातौँ मोहरले ती सात गर्जनहरूले “भनेका” कुराको दोस्रो साक्षी प्रस्तुत गर्दछ, जुन यूहन्ना र साथै पावललाई पनि लेख्न निषेध गरिएको थियो।

सात गर्जनहरूद्वारा “उच्चारित” गरिएको कुरा मुद्राबन्द गरियो, र अध्याय बाइसमा, प्रकाशको पुस्तकमा मुद्राबन्द गरिएको भविष्यवाणी खोलिनु थियो; र सातौँ मोहोरको जस्तै, अनुग्रहकाल बन्द हुनुअघि ठीक त्यसै बेला त्यो खोलिनु थियो।

सिस्टर ह्वाइटले पहिचान गर्नुहुन्छ कि सात गर्जनहरूले “उच्चारण गरेका” कुराहरूलाई मुद्राङ्कित गरेर बन्द गरिनु, यहूदाको कुलको सिंहले दानिएललाई अन्तको समयसम्म आफ्नो पुस्तक मुद्राङ्कित गरेर बन्द राख्न आज्ञा गर्नुभएको कार्यकै प्रतिनिधित्व थियो। दानिएल र प्रकाशका पुस्तकहरू एउटै पुस्तक हुन्, र प्रकाशको पुस्तकमा येशूलाई यहूदाको कुलको सिंहको रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ, जब उहाँले सात मुद्राले बन्द गरिएको पुस्तकको मोहर खोल्नुहुन्छ; त्यसैले यहूदाको कुलको सिंह नै उहाँ हुनुहुन्थ्यो, जसले दानिएललाई पनि अन्तको समयसम्म आफ्नो पुस्तक मुद्राङ्कित गरेर बन्द राख्न आज्ञा गर्नुभयो। यहूदाको कुलको सिंह नै उहाँ हुनुहुन्छ, जसले आफ्ना वचनलाई मुद्राङ्कित गर्नुहुन्छ र मोहर खोल्नुहुन्छ, किनकि उहाँ नै वचन हुनुहुन्छ।

दानिएल र प्रकाशको पुस्तकहरूमा पाइने आन्तरिक प्रमाणले यो देखाउँछ कि सातौँ मोहर खोलिनु भनेको सात गर्जनहरूले उच्चारण गरेको कुराको मोहर खोलिनुको दोस्रो साक्षी हो। दानिएलको पुस्तकको मोहर खोलिनु र सात मोहरले मोहरबन्द गरिएको पुस्तकको मोहर खोलिनु—दुवैले यो जनाउँछन् कि कुनै भविष्यसूचक सन्देशको मोहर खोलिँदा प्रकट हुने सत्यहरू स्वभावतः प्रगतिशील हुन्छन्। यही कारणले दानिएलको पुस्तकले यसलाई ज्ञानको वृद्धि भनेर चिन्हित गर्छ, र प्रकाशको पुस्तकले यसलाई एकपछि अर्को मोहर हटाइँदै गएको रूपमा चित्रण गर्छ।

यो त्यस्तो ज्योति हो, जो सिद्ध दिनसम्म झन्‌झन्‌ उज्यालो हुँदै जान्छ।

जब “सत्य” को खोला जाता है, तब वह प्रगतिशील होता है।

जुलाई २०२३ को अन्त्यमा, येशू ख्रीष्टको प्रकाश खोलिन थाल्यो।

सातौँ मोहोर तथा सात गर्जनका उच्चारणहरूसित जस्तै, येशू ख्रीष्टको प्रकाशन पनि अनुग्रह-अवधि समाप्त हुनुअघि नै खोलिन्छ। यसले सातौँ मोहोर हटाइनु र सात गर्जनद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको उही सन्देशको तेस्रो साक्षी प्रदान गर्दछ। प्रकाशको पुस्तकमा भएका ती तीन प्रतिनिधित्वहरू येशू ख्रीष्टको प्रकाशनको सन्देश निर्माण गर्न एकसाथ मिल्ने तीन साक्षी हुन्। यी तीन साक्षीहरूको उन्मोचन क्रमिक छ। यसको प्रभावहरू पनि क्रमिक छन्।

येशू ख्रीष्टको प्रकाशको समझको प्रगतिशील विकास सन् २०२३ को जुलाई महिनाको अन्त्यतिर प्रकाशित हुन थालेको थियो। त्यस समयमा प्रकाशित हुन थालेका सत्यहरूको समझको प्रक्रिया सन् २०२० को जुलाई १८ लगत्तै आरम्भ भएको थियो।

सातौँ मोहोर खोलिने सन्देशमा चिन्हित गरिएको सत्यले मध्यरात्रिको पुकारको मार्गचिह्नलाई सम्बोधन गर्दछ। मिलेरवादी इतिहासमा मध्यरात्रिको पुकार सत्यको क्रमिक विकास थियो, र त्यो तथ्य स्यामुएल स्नोको कार्यको ऐतिहासिक समीक्षा द्वारा प्रदर्शन गर्न सकिन्छ। येशूले तेस्रो स्वर्गदूतको आन्दोलनलाई पहिलो स्वर्गदूतको आन्दोलनद्वारा दृष्टान्त दिनुहुन्छ, किनकि उहाँले सधैँ अन्त्यलाई आरम्भद्वारा दृष्टान्त दिनुहुन्छ।

मध्यरातको पुकारको सन्देश निर्माण गर्न एकसाथ आउने सत्यहरू भनेका परमेश्वर को हुनुहुन्छ, र उहाँको चरित्र उहाँको वचनमा कसरी प्रतिनिधित्व गरिएको छ भन्ने समझ हुन्। ती सत्यहरूमा अन्ततः मध्यरातको पुकारको सन्देश घोषणा गर्नेहरूले पूरा गर्ने ऐतिहासिक प्रक्रियाको अत्यन्त विस्तृत वर्णन पनि समावेश छ। सात गर्जनहरूको गुप्त इतिहासले नै त्यस ऐतिहासिक प्रक्रियालाई पहिचान गराउँछ। सातौँ छाप त्यस विस्तृत ऐतिहासिक प्रक्रियाको एक अंश हो, तर यसको प्रकाशन त्यस समयावधितर्फ निर्देशित छ जुन मध्यरातको पुकारको सन्देश अन्तिम रूपले सम्पन्न भएपछि आरम्भ हुन्छ, र यसरी एक लाख चौवालीस हजारको छाप लगाउने कार्य कहिले सम्पन्न हुन्छ भन्ने चिन्हित गर्दछ। सातौँ छापको क्रमिक हटाइ सुरु हुन्छ जब मध्यरातको पुकारको सन्देश पूर्ण रूपमा विकसित भइसकेको हुन्छ, जसरी 1844 को ग्रीष्म ऋतुमा भएको Exeter camp meeting ले चित्रण गर्दछ। यी लेखहरूले तपाईंलाई Exeter camp meeting मा आउनका लागि तपाईंको व्यक्तिगत निमन्त्रणा प्रस्तुत गर्दछन्।

जब सातौँ मोहोर खोलिन्छ, वेदीबाट आगो पृथ्वीमा फालिन्छ, र “आवाजहरू, गर्जनहरू, बिजुलीहरू, र एक भूकम्प” हुन्छन्। “आवाज” ले एक तुरहीलाई जनाउँछ।

तुरहीको आवाजले आसन्न न्यायको चेतावनी दिने सन्देशलाई चिन्हित गर्दछ। जब यशैयाले परमेश्वरका जनहरूलाई आफ्नो आवाज तुरहीझैँ उठाउन आज्ञा दिन्छन्, तब उनीहरूले उच्च स्वरमा “पुकार” गर्नुपर्ने हुन्छ। मिडनाइट क्राइको सन्देश आइतबारको व्यवस्थासँग सम्बन्धित भूकम्पको घडीभन्दा ठीक अघि अनमुहरित हुन्छ। चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्था ठीक अघि अनमुहरित हुने मिडनाइट क्राइको सन्देश नै चर्किँदै गएर ठूलो पुकारमा परिणत हुन्छ। जब यशैयाले भन्छन्, “जोरले पुकार,” तब उहाँले तेस्रो स्वर्गदूतको ठूलो पुकारको संयोजनलाई सङ्केत गरिरहनुभएको हुन्छ, जुन मिडनाइट क्राइको सन्देशसँग जोडिने दोस्रो आवाज हो। शक्तिशाली मिडनाइट क्राइको सन्देश सातौँ तुरहीको चेतावनी हो, जुन तेस्रो धिक्कार हो। परमेश्वरका जनहरूले यो बुझ्नैपर्छ कि जब त्यो तुरहीको सन्देश फुकिन्छ, तब उनीहरू आफ्नो अनुग्रहको अवधिको अन्तिम क्षणहरूमा हुन्छन्। यसकारण यशैयाको आज्ञा अनुग्रहको अवधि समाप्त हुनुअघि तयारी गर्नुपर्ने चेतावनी हो, यस्तो चेतावनी कि इस्लामको तेस्रो धिक्कारको तुरही-न्याय परमेश्वरको शबाथलाई अस्वीकार गरेको कारण संयुक्त राज्य अमेरिकामाथि प्रहार गर्नै लागेको छ। आइतबारको व्यवस्थाको समयमा, प्रकाश अध्याय अठारका दुई “आवाज” मध्ये पहिलो मिडनाइट क्राइ ठूलो पुकारमा चर्किन्छ। जसरी परमेश्वरका अन्य सन्तानहरू, जो अझै बाबेलमा छन्, बाहिर बोलाइन्छन्।

तेस्रो स्वर्गदूतको “ठूलो पुकार” को “बढ्दो सामर्थ्य” सीनैमा त्यस बेला प्रतिरूपित भएको थियो, जब दश आज्ञाहरू स्वयं यहोवाले घोषणा गर्नुभयो। त्यस घटनामा पर्वत काम्दै र धुवाँले भरिँदै जाँदा तुरहीको ध्वनि सामर्थ्यमा बढ्दै गयो। भय यति महान् थियो कि मोशा स्वयं पनि अत्यन्तै थरथर कामे। त्यसपछि मानिसहरूले भयले आफ्ना “स्वरहरू” उठाए, र परमेश्वरको “स्वर” अब नबजिरहोस् भनी बिन्ती गरे।

तिनीहरूले “सुनेको” “स्वर” तेस्रो स्वर्गदूतको चेतावनी सन्देशको “स्वर” को प्रतिनिधित्व गर्दछ। भयङ्कर वेदनामा तिनीहरूले आफ्नै “स्वरहरू” द्वारा प्रत्युत्तर दिए। आइतबारको व्यवस्था सम्बन्धी स्वरहरू तेल मागिरहेका मूर्ख कन्याहरूले पनि प्रतिनिधित्व गर्छन्, र बुद्धिमान् कन्याहरूका स्वरहरूले तिनीहरूलाई आफैंका लागि गएर किन्नू भनी भन्छन्। मानव अनुग्रह-अवधिको अन्त्यमा, आफूहरू नष्ट भएका छन् भनेर चिन्न सक्नेहरूका “स्वरहरू”, जसरी आइतबारको व्यवस्थाको समयमा मूर्ख एडभेन्टिस्ट कन्याहरूले चिन्छन्, चट्टानहरू र पहाडहरू तिनीहरूमाथि खसून् भनी पुकारा गर्छन्। आइतबारको व्यवस्था सिनै पर्वतमा व्यवस्था दिइएको घटनाद्वारा प्रतीकित गरिएको छ।

जब वेदीबाट आएको आगो पृथ्वीमा फालिन्छ, त्यहाँ “आवाजहरू, गर्जनहरू, बिजुलीहरू, र एउटा भूकम्प” हुन्छन्। “गर्जन र बिजुली” परमेश्वरका न्यायका प्रतीकहरू हुन्। आइतबारको व्यवस्थाको समयमा, संयुक्त राज्य अमेरिकाले आफ्नो “अधर्मको कचौरा” पूर्णरूपमा भरिसकेको हुनेछ, र “राष्ट्रिय धर्मत्यागपछि राष्ट्रिय विनाश आउनेछ।” “अधर्मको कचौरा” चौथो पुस्तामा पूर्ण हुन्छ, किनकि पृथ्वीका पशुका दुवै सिङहरू बढ्दो विद्रोहका चार पुस्ताहरू हुँदै अघि बढ्छन्। आइतबारको व्यवस्थाले त्यो बिन्दुलाई चिन्हित गर्दछ जहाँ परमेश्वरका न्यायहरू, जो “गर्जन र बिजुली” द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका छन्, प्रेषित गरिन्छन्, र ती चौथो पुस्तामाथि प्रेषित गरिन्छन्।

बहिनी ह्वाइटले आइतबारको व्यवस्था लागू हुने क्षणदेखि आरम्भ हुने न्यायहरूलाई “परमेश्वरका विनाशकारी न्यायहरू” भनी पहिचान गर्नुहुन्छ। उहाँले सिकाउनुहुन्छ कि मूर्ख लौडिकीया एडभेन्टिस्टहरूका लागि, जसलाई मध्यरातमा संकटका निम्ति तयारी गर्ने अवसर दिइएको थियो तर जसले त्यसो गर्न इन्कार गरेका थिए, अब धेरै ढिला भइसकेको हुन्छ। मूर्ख कुमारिकाहरूका लागि विनाशकारी न्यायहरूको त्यो समय, सत्य अझै नसुनेका मानिसहरूका लागि “कृपाको समय” हो।

जब सातौँ मोहर खोलिन्छ, तब “आवाजहरू, गर्जनहरू, बिजुलीहरू, र एउटा भूकम्प” हुन्छ। प्रकाशको अध्याय एघारको “भूकम्प” पहिलोपटक पूरा भएको “घडी” फ्रान्सेली क्रान्ति थियो, र त्यस “घडी” को सिद्ध परिपूर्ति चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थामा “पृथ्वी” नामक पशुको “कम्पन” हो। त्यही “घडी” मा सातौँ मोहर पूर्णरूपमा खोलिन्छ। क्रूसले आइतबारको व्यवस्थालाई प्रतीकात्मक रूपमा जनाउँछ, र क्रूसमा एउटा ठूलो भूकम्प भएको थियो।

क्रूसमा एक शैतानी राज्य परास्त गरियो, जसरी आइतबारको व्यवस्थाको समयमा पनि गरिनेछ।

क्रूसको भूकम्प “सत्य” को एक प्रतीकात्मक प्रस्तुति हो, जो अल्फा र ओमेगा हो। “सत्य” आदि, मध्य र अन्त्य हो; यो हिब्रू वर्णमालाको पहिलो, तेह्रौँ र अन्तिम अक्षरलाई एकसाथ ल्याएर निर्मित भएको हिब्रू शब्द हो। ख्रीष्ट मर्नुहुँदा भूकम्प आयो, र त्यसपछि उहाँको पुनरुत्थानमा अर्को भूकम्प आयो। क्रूसमा पहिले एउटा भूकम्प आयो, त्यसपछि चिहान, र त्यसपछि उहाँको पुनरुत्थानमा भएको भूकम्प। दुवै भूकम्पमा चिहानहरू खुलाइए।

पहिलो भूकम्पमा चिहानहरू खोलिए, र अन्तिम भूकम्पमा ख्रीष्टको चिहान खोलियो। प्रकाश अध्याय ११ मा, दुई साक्षीहरू भूकम्प भएकै घडी आफ्ना चिहानहरूबाट निस्कन्छन्। भूकम्प भनेको आइतबारको व्यवस्था हो, जसको प्रतिरूप क्रूस हो। त्यसकारण, आइतबारको व्यवस्थाको घडीमा दुईवटा पुनरुत्थान हुनुपर्नेछ। पहिलोले ती एक लाख चवालीस हजारको जन्मलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जो स्त्रीलाई प्रसववेदना सुरु हुनुअघि हुन्छ; दोस्रोचाहिँ उसको प्रसववेदनाकै समयमा हुन्छ। प्रकाश अध्याय १२ की स्त्रीले पहिले कुनै प्रसवपीडा बिना नै फलामको लट्ठीले जातिहरूमाथि शासन गर्ने पुरुष-सन्तानलाई जन्म दिन्छे। त्यसपछि आइतबारको व्यवस्थाको समयमा उसका प्रसववेदनाहरू सुरु हुन्छन्, र उसले दोस्रो सन्तान जन्माउँछे। पहिले, उसले एलियाहलाई जन्माउँछे, र अन्त्यमा उसले मोशालाई जन्माउँछे। आइतबारको व्यवस्था प्रकाश अध्याय ७ का जुम्ल्याहा सन्तानहरूको पुनरुत्थानको घडी हो।

जब आइतवारको व्यवस्था लागू हुँदा सातौँ मुहर पूर्ण रूपमा खोलिन्छ, तब स्वर्गमा आधा घण्टासम्म मौनता हुन्छ।

भूकम्पको घडीको पहिलो आधा घण्टाले दुई साक्षीहरूको पहिलो जन्म वा पुनरुत्थानलाई प्रतिनिधित्व गर्छ। त्यस आधा घण्टामा दुई साक्षीहरूलाई छाप लगाइन्छ। आइतबारको व्यवस्था लागू हुनु अघि नै उनीहरूलाई छाप लगाइनु आवश्यक छ, किनकि बाँकी आधा घण्टाभरि अर्को सन्तानलाई चिहानबाट बाहिर बोलाउने ध्वज तिनीहरू नै हुन्। दोस्रो सन्तानलाई केवल आइतबारको व्यवस्था-सम्बन्धी सङ्कटको प्रसव-वेदनाका बीचमा परमेश्वरको छाप भएका पुरुषहरू र स्त्रीहरूलाई देखेर मात्र जीवनमा ल्याउन सकिन्छ।

स्त्रीका जेठा-सन्तान भनेका ती एक लाख चवालीस हजार हुन्, जसलाई प्रकाशको पुस्तकमा प्रथमफलका रूपमा पहिचान गरिएको छ। तिनीहरूले त्यो चिन्हको प्रतिनिधित्व गर्दछन्, जसलाई अर्को बथानले आइतवार-व्यवस्थासम्बन्धी युद्धको सङ्कट र संघर्षमा अवश्य पहिचान गर्नुपर्छ। त्यो चिन्ह शबाथ हो, जसलाई एक लाख चवालीस हजारले त्यसो गर्नु अवैध भएको समयमा पनि दृढतापूर्वक कायम राख्छन्। सिस्टर ह्वाइटले तिनीहरूको ध्वजलाई “राजकुमार इम्मानुएलको रगतले रञ्जित पताका” भनी सम्बोधन गर्नुहुन्छ।

रगतले रञ्जित ध्वज त्यही हो, जुन आइतबार-व्यवस्थाको सङ्कटको समयमा परमेश्वरका अन्य बगालले देख्नैपर्छ। त्यो ध्वज एक उदयमान ज्योति हो, जसलाई एक लाख चवालीस हजारले वहन गर्छन्। त्यो ध्वज रातो वर्णको छ, किनकि त्यो रगतले रञ्जित ध्वज हो। त्यस ध्वजको पूर्वछाया यरीहोको युद्धमा देखाइएको थियो, जब राहाबले गुप्तचरहरूलाई ग्रहण गरी संरक्षण गरिन्, र त्यसपछि आफ्नी झ्यालबाट रातो डोरी झुन्ड्याएर यहोशूको सेनाप्रति आफ्नो अधीनता स्वीकार गरिन्। राहाबले आइतबार-व्यवस्थाको सङ्कटमा परमेश्वरका दोस्रो-जन्मेका सन्तानहरूको प्रतिनिधित्व गर्छिन्, जसले त्यो रातो चिन्ह देख्छन् र स्वीकार गर्छन्, अनि यहोशूको सेनाको आज्ञापालनमा आउँछन्। राहाबले प्रयोग गरेकी त्यो रातो डोरी यहोशूको सेनाले राहाबको घरानालाई नष्ट नगर्नुपर्ने चिन्ह थियो।

राहाबले ती मानिसहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छिन् जो आइतबारको व्यवस्थासम्बन्धी संकटको समयमा अझै पनि बेबिलोनमा छन्, र यहोशूको सेनाले एक लाख चवालीस हजारका पहिलौठाहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छ। रातो धागो परमेश्वरको शबाथको प्रतीक हो। रातो धागो ती गुप्तचरहरूले राहाबलाई दिएको आज्ञा थियो, जसलाई उनले परमेश्वरको सुरक्षा प्राप्त गर्न चाहने हो भने अवश्य पालन गर्नुपर्ने थियो।

बाबेलोनमा अझै रहेका मानिसहरूले देख्नुपर्ने चिन्ह रातो दोराद्वारा प्रतीकित गरिएको छ, जो सबाथ हो, तर जसले ती दुई जुम्ल्याहामाझको भेदलाई पनि चिनाउँछ। जेठो जन्मेको जुम्ल्याहा एक लाख चवालीस हजार हो, किनकि तिनीहरूले आफ्ना हातमा प्रधान इम्मानुएलको रगतले रञ्जित ध्वजा बोकेका छन्।

जेठो जुम्ल्याहाको रातो चिन्ह छ, जुन जेठो सन्तानलाई चिनाउने रातो धागो हो। जेठो जन्मेको जुम्ल्याहा जारह हो, र दोस्रो जन्मेको फारस हो।

जरहको अर्थ उदाउँदो ज्योति हो, र फारेजको अर्थ बाहिर निस्कनु हो। जब जुम्ल्याहा फारेजले आफ्ना जुम्ल्याहा दाजु जरहको हातमा रहेको रातो धागोको चिन्हको उदाउँदो ज्योति देख्छ, तब ऊ “बाहिर निस्कन्छ,” अर्थात् बाबेलबाट बाहिर आउँछ। रातो धागोको उदाउँदो ज्योतिको जरहद्वारा गरिएको पहिचानले अन्त्यमा जन्मिएको जुम्ल्याहाले पहिला जन्मिएको जुम्ल्याहाप्रति गरेको अधीनतालाई चिह्नित गर्छ।

सात गर्जनहरूको गुप्त इतिहासले तीनवटा मार्गचिन्हहरू पहिचान गर्दछ। पहिलो र अन्तिम मार्गचिन्हहरू निराशाहरू हुन्। पहिलो निराशा र मध्यरातको पुकारको सन्देशबीचको अवधि तड्पाइको समय हो। दोस्रो मार्गचिन्ह भएको मध्यरातको पुकारदेखि समयको अवधि मोहोर लगाउने समय हो। मोहोर लगाउने समय भएको त्यो अवधि अन्तिम निराशामा अन्त हुन्छ।

सात गर्जनहरूको लुकेको इतिहासले तीन वटा वेमार्कहरू पहिचान गर्दछ। पहिलो र अन्तिम वेमार्कहरू भूकम्पमा चिहानहरू खुल्ने घटना हुन्। पहिलो चिहान खुल्ने घटना र मध्यरातको पुकारको सन्देशबीचको अवधि नै ढिलाइको समय हो। दोस्रो वेमार्क अर्थात् मध्यरातको पुकारदेखि समयावधि छाप लगाइने समय हो। छाप लगाइने समय भएको यो अवधि अन्तिम चिहान खुल्ने घटनामा समाप्त हुन्छ।

सात गर्जनहरूको गुप्त इतिहासका तीन चरणका यी दुई साक्षीहरूलाई ख्रीष्टको मृत्यु र पुनरुत्थानद्वारा पनि साक्षी दिइएको छ। चिहानको पहिलो खुलाइ ख्रीष्टको जलसमाधिमा भएको बप्तिस्माद्वारा प्रतीकित गरिएको थियो, अन्तिम चिहान क्रूस थियो। ख्रीष्टको बप्तिस्मा र क्रूसको बीचमा, ख्रीष्टले आफ्नो सन्देश घोषणा गर्नुभयो, जसले मध्यरात्रिको पुकारलाई प्रतीकित गर्‍यो। उहाँले त्यो घोषणा बाह्र सय साठी दिनमा पूरा गर्नुभयो। क्रूसपछि, आफ्ना चेलाहरूको व्यक्तित्वमा, मध्यरात्रिको पुकारको सन्देश स्तिफनसको मृत्यु नहोउञ्जेल बाह्र सय साठी दिनसम्म पुनः दोहोर्याइयो।

प्रकाशको पुस्तक अध्याय एघारका दुई साक्षीहरूलाई बाह्र सय साठी दिनसम्म मध्यरात्रिको पुकारको सन्देश दिन सामर्थ्य प्रदान गरिएको थियो। त्यसपछि तिनीहरू मारिए, र बाह्र सय साठी दिनसम्म सडकहरूमा राखिए, जबसम्म तिनीहरू फेरि जीवित पारिएनन् र सामर्थ्य प्रदान गरिएन।

हामी अर्को लेखमा यी सत्यहरूको अन्वेषण गरिरहनेछौँ।