Het boek The Keys of This Blood: The Struggle for World Dominion Between Pope John Paul II, Mikhail Gorbachev, and the Capitalist West werd geschreven door Malachi Martin en voor het eerst gepubliceerd in 1990. Martin onderzoekt de rol van paus Johannes Paulus II als een transformerende figuur in de wereldpolitiek en diplomatie gedurende de tweede helft van de twintigste eeuw. Hij bespreekt de rol van de paus bij de ineenstorting van het communisme in Oost-Europa. Het boek biedt een katholiek perspectief op de dynamiek die de vervulling van vers veertig van Daniël elf teweegbracht, ten tijde van het einde in 1989.
Martin analyseert de interne dynamiek van de Sovjet-Unie onder het leiderschap van Michail Gorbatsjov, waarbij hij zich in het bijzonder richt op Gorbatsjovs beleid van „glasnost” (openheid) en „perestrojka” (herstructurering). Hij bespreekt de uitdagingen waarmee de Sovjet-Unie werd geconfronteerd en Gorbatsjovs pogingen om het communistische systeem te hervormen. Hij onderzoekt de geopolitieke spanningen en machtsstrijd tussen de Sovjet-Unie (de koning van het zuiden — de draak), de Katholieke Kerk (de koning van het noorden — het beest) en wat hij het kapitalistische Westen noemt (het proxyleger van de koning van het noorden — de valse profeet). Hij bespreekt de ideologische conflicten, spionage en geheime operaties die het tijdperk van de Koude Oorlog kenmerkten en onderzoekt de inspanningen van verschillende actoren om de toekomst van de wereld vorm te geven.
Martin benadrukt de betekenis van het katholicisme als een kracht in de wereldpolitiek en de diplomatie. Hij betoogt dat de Katholieke Kerk, onder leiding van paus Johannes Paulus II, een doorslaggevende rol heeft gespeeld in het bepalen van de loop van de geschiedenis gedurende deze periode en in het beïnvloeden van de uitkomst van de Koude Oorlog. Hij plaatst de invloed van Johannes Paulus in de context van de Mariaverschijningen te Fátima, Portugal, en duidt de invloed van Fátima op de wereldgebeurtenissen aan, evenals de rol van de Katholieke Kerk bij het bepalen van de loop van de geschiedenis. Martin stelt dat de gebeurtenissen te Fátima belangrijke profetische en geopolitieke implicaties hebben, in het bijzonder in de context van het tijdperk van de Koude Oorlog.
Martin onderzoekt de drie geheimen van Fatima, die naar verluidt in 1917 te Fatima door de Maagd Maria aan drie jonge herderskinderen werden geopenbaard. Hij suggereert dat het derde geheim, dat aanvankelijk door het Vaticaan geheim werd gehouden en pas in 2000 werd onthuld, apocalyptische waarschuwingen bevatte over de toekomst van de Katholieke Kerk en van de wereld. Martin betoogt dat de gebeurtenissen te Fatima, waaronder de verschijningen en de boodschappen die door de Maagd Maria werden overgebracht, verstrekkende implicaties hadden voor de wereldpolitiek en voor de strijd tussen communisme en kapitalisme gedurende het tijdperk van de Koude Oorlog.
Martin belicht de rol van paus Johannes Paulus II als een sleutelfiguur in de vervulling van de profetieën van Fatima. Hij suggereert dat Johannes Paulus II zichzelf zag als de „bisschop in het wit” die in het derde geheim van Fatima wordt genoemd, en dat hij zijn pontificaat beschouwde als een zending om de krachten van het kwaad het hoofd te bieden en geestelijke vernieuwing binnen de katholieke Kerk en de samenleving als geheel te bevorderen.
Martin stelt dat de boodschappen van Fatima het belang van geestelijke strijd benadrukten en de noodzaak voor de Katholieke Kerk om de machten van het kwaad te confronteren, zowel binnen als buiten de Kerk. Hij betoogt dat de gebeurtenissen te Fatima een geestelijk en moreel kader boden om de uitdagingen waarmee de mensheid in de moderne wereld wordt geconfronteerd te begrijpen en aan te pakken. De boodschappen van Fatima vertegenwoordigen de satanische boodschap die het katholicisme ertoe brengt Satan als Christus te aanvaarden, wanneer hij Christus „nabootst” bij de spoedig komende zondagwet.
„Satan zal wonderen verrichten om hen die op de aarde wonen te misleiden. Het spiritualisme zal zijn werk doen door de doden te laten nabootsen. Die godsdienstige lichamen die weigeren Gods waarschuwende boodschappen te horen, zullen onder een krachtige misleiding verkeren en zich met de burgerlijke macht verenigen om de heiligen te vervolgen. De protestantse kerken zullen zich met de pauselijke macht verenigen in de vervolging van het gebodenhoudende volk van God. Dit is die macht welke het grote stelsel van vervolging vormt dat geestelijke tirannie zal uitoefenen over de gewetens der mensen.״
“‘Het had twee horens als van een lam, en het sprak als een draak.’ Hoewel mensen belijden volgelingen van het Lam Gods te zijn, raken zij vervuld van de geest van de draak. Zij belijden zachtmoedig en nederig te zijn, maar zij spreken en vaardigen wetten uit in de geest van Satan, en tonen door hun daden dat zij het tegendeel zijn van wat zij belijden te zijn. Deze lamachtige macht verenigt zich met de draak in het voeren van oorlog tegen hen die de geboden van God onderhouden en het getuigenis van Jezus Christus hebben. En Satan verenigt zich met protestanten en papisten en handelt in samenspanning met hen als de god van deze wereld, terwijl hij de mensen gebiedt alsof zij de onderdanen van zijn koninkrijk waren, om naar zijn welbehagen behandeld, bestuurd en beheerst te worden.
„Wanneer mensen er niet mee instemmen de geboden van God met voeten te treden, wordt de geest van de draak geopenbaard. Zij worden gevangengezet, voor raden gebracht en met boeten bestraft. ‘En het maakt dat aan allen, kleinen en groten, rijken en armen, vrijen en slaven, een merkteken gegeven wordt op hun rechterhand of op hun voorhoofd’ [Openbaring 13:16]. ‘En het had macht om een geest te geven aan het beeld van het beest, opdat het beeld van het beest ook zou spreken, en maken dat allen die het beeld van het beest niet zouden aanbidden, gedood zouden worden’ [vers 15]. Zo eigent Satan zich de voorrechten van Jehovah toe. De mens der zonde zit op de zetel van God, verkondigt dat hij God is, en handelt boven God.” Manuscript Releases, deel 14, 162.
De antichrist is een symbool van zowel de paus van Rome als van Satan, want de paus van Rome is Satans aardse vertegenwoordiger. „Aldus eigent Satan zich de voorrechten van Jehovah toe. De mens der zonde zit op de zetel van God, verkondigt zichzelf God te zijn, en handelt boven God.” Satan is voornemens de wereld zó te beheersen wanneer hij de macht grijpt, dat hij zal voorschrijven „aan mensen alsof zij de onderdanen van zijn koninkrijk waren, om naar zijn welbehagen behandeld en geregeerd en beheerst te worden.” Om een religieuze troon te hebben vanwaaruit hij kan heersen, schiep hij de Katholieke Kerk, en om een politieke troon te hebben vanwaaruit hij kan heersen, schiep hij de Verenigde Naties.
„Dit compromis tussen heidendom en christendom leidde tot de ontwikkeling van ‘de mens der zonde’, die in de profetie is voorzegd als iemand die zich tegen God verzet en zich boven God verheft. Dat reusachtige stelsel van valse godsdienst is een meesterwerk van Satans macht—een monument van zijn pogingen om zich op de troon te zetten teneinde de aarde naar zijn wil te regeren.” The Great Controversy, 50.
Het wonder van Fatima en zijn satanische profetie zijn wat Satan heeft aangewend om een profetisch kader te scheppen dat het katholicisme in staat stelt zijn kerk snel aan zijn macht over te geven wanneer hij verschijnt en Christus nabootst. Zijn nabootsing van Christus begint bij de spoedig komende zondagswet, voorgesteld in vers zestien, vers tweeëntwintig, vers eenendertig en vers eenenveertig van Daniël hoofdstuk elf.
„Door het decreet dat de instelling van het pausdom handhaaft in overtreding van de wet van God, zal onze natie zich volledig losmaken van de gerechtigheid. Wanneer het protestantisme haar hand zal uitstrekken over de kloof om de hand van de Roomse macht te grijpen, wanneer het over de afgrond zal reiken om de hand te slaan met het spiritisme, wanneer ons land, onder de invloed van deze drievoudige vereniging, elk beginsel van zijn Grondwet als een protestantse en republikeinse regering zal verwerpen en voorzieningen zal treffen voor de verbreiding van pauselijke onwaarheden en misleidingen, dan mogen wij weten dat de tijd is gekomen voor de wonderbaarlijke werking van Satan en dat het einde nabij is.” Testimonies, deel 5, 451.
Bij de zondagwet in de Verenigde Staten is „de tijd gekomen voor het wonderbaarlijke werken van Satan.” In Openbaring hoofdstuk dertien, vers elf, „spreken” de Verenigde Staten als een draak, en vervolgens in vers dertien, dat eenvoudig aanduidt wat er gebeurt wanneer de Verenigde Staten „spreken” door de zondagwet aan te nemen, schijnt Satan vuur uit de hemel te doen neerdalen.
“Dienaren van God, met hun aangezichten verlicht en stralend van heilige toewijding, zullen zich van plaats tot plaats spoeden om de boodschap uit de hemel te verkondigen. Door duizenden stemmen, over de gehele aarde, zal de waarschuwing worden gegeven. Wonderen zullen worden verricht, zieken zullen worden genezen, en tekenen en wonderen zullen de gelovigen volgen. Ook Satan werkt, met bedrieglijke wonderen, en doet zelfs vuur uit de hemel neerdalen voor de ogen van de mensen. Openbaring 13:13. Zo zullen de bewoners der aarde ertoe worden gebracht hun standpunt in te nemen.” The Great Controversy, 611, 612.
De boodschappen van Fatima werden bevestigd door een wonder waarvan door de atheïstische regeringskranten die het gebeuren bijwoonden, getuigenis werd afgelegd, met het doel de beweringen te weerleggen die waren gedaan over de zogenoemde Maagd Maria die de drie kinderen op de dertiende dag van de maand bezocht, vanaf mei tot aan het wonder op 13 oktober 1917. Elke atheïstische nieuwsorganisatie die zich ten tijde van het wonder in Fatima bevond, bevestigde de gebeurtenis. Het was een echt wonder (van Satan).
Zoals Malachi Martin in zijn boek vaststelde, werd paus Johannes Paulus geleid door zijn toewijding aan Onze-Lieve-Vrouw van Fatima. De geheime profetie van Fatima, die pas in het jaar 2000 werd onthuld, was uiteraard een satanische profetie, maar in de laatste dagen herhaalt Jezus de eerste dagen. Het oudste boek in de Bijbel, het eerste boek dat Mozes schreef, is het boek Job, en daarin wordt aangeduid dat Job, die de honderd vierenveertigduizend vertegenwoordigt, want alle profetieën worden in de laatste dagen op de meest volmaakte wijze vervuld. Satan mag in het verhaal van Job dood en verwoesting over Job brengen, met het doel Job op de proef te stellen. De wonderen die Satan in de laatste dagen mag verrichten, zijn werkelijke wonderen. Het zijn satanische wonderen, maar God heeft Satan toegestaan zijn kroonstuk te volbrengen, met hetzelfde doel als waarvoor Hij Satan toestond Job op de proef te stellen.
Velen trachten rekenschap te geven van geestelijke manifestaties door deze geheel toe te schrijven aan bedrog en goochelkunst van de zijde van het medium. Maar hoewel het waar is dat de resultaten van kunstgrepen dikwijls als echte manifestaties zijn opgediend, zijn er ook duidelijke openbaringen van bovennatuurlijke macht geweest. Het geheimzinnige kloppen waarmee het moderne spiritisme begon, was niet het gevolg van menselijk bedrog of sluwheid, maar het rechtstreekse werk van boze engelen, die aldus een van de succesvolste zielverdervende misleidingen invoerden. Velen zullen verstrikt raken door het geloof dat spiritisme louter een menselijke misleiding is; wanneer zij oog in oog worden gebracht met manifestaties die zij niet anders dan als bovennatuurlijk kunnen beschouwen, zullen zij worden misleid en ertoe gebracht deze aan te nemen als de grote kracht van God.
„Deze personen negeren het getuigenis van de Schriften aangaande de wonderen die door Satan en zijn werktuigen worden verricht. Het was door satanische hulp dat de tovenaars van Farao in staat werden gesteld het werk van God na te bootsen. Paulus getuigt dat er vóór de tweede komst van Christus soortgelijke openbaringen van satanische macht zullen zijn. De komst van de Heere zal worden voorafgegaan door ‘de werking des satans, met allerlei kracht en tekenen en wonderen der leugen, en met allerlei verleiding der onrechtvaardigheid.’ 2 Thessalonicenzen 2:9,10. En de apostel Johannes verklaart, wanneer hij de wonderwerkende macht beschrijft die in de laatste dagen geopenbaard zal worden: ‘En het doet grote tekenen, zodat het ook vuur uit de hemel doet afdalen op de aarde voor de ogen der mensen, en het verleidt hen die op de aarde wonen door middel van de tekenen die het macht had te doen.’ Openbaring 13:13, 14. Hier worden geen loutere bedriegerijen voorzegd. Mensen worden misleid door de wonderen die Satans werktuigen macht hebben te doen, niet door die zij slechts voorwenden te doen.” The Great Controversy, 553.
De boodschappen van Fatima worden in het boek van Malachi Martin voorgesteld als de profetische structuur van het katholicisme in de laatste dagen, in verband met een interne strijd binnen de Kerk, die kan worden weergegeven als óf de goede paus tegenover de slechte paus, óf de conservatieve paus tegenover de liberale paus. De conservatieve, en volgens Martins lezing van het wonder de goede paus, grondt zijn begrip op het Eerste Vaticaans Concilie, ook bekend als Vaticanum I, dat plaatsvond van 8 december 1869 tot 20 juli 1870, bijeengeroepen door paus Pius IX en voornamelijk gericht op het definiëren van het dogma van de pauselijke onfeilbaarheid en het behandelen van diverse theologische en leerstellige kwesties waarmee de Katholieke Kerk destijds werd geconfronteerd. Het Tweede Vaticaans Concilie, algemeen bekend als Vaticanum II, vond veel later plaats, van 11 oktober 1962 tot 8 december 1965. Het werd bijeengeroepen door paus Johannes XXIII en na diens overlijden voortgezet door paus Paulus VI.
De laatste dagen van het katholicisme, zoals Martin het verwoordde, duiden op de strijd tussen de onfeilbaarheid en het primaat van de kerk van Rome zoals uiteengezet in Vaticanum I, versus het liberalisme dat thans wordt uitgedragen door Franciscus, de woke-paus, en vertegenwoordigd wordt in de documenten van Vaticanum II. Martin suggereert dat te midden van de strijd tussen deze twee benaderingen om de kerk te beheersen, de derde wereldoorlog uitbreekt, en Jezus terugkeert, neerdaalt op aarde, zijn zegen legt op de goede paus en de troon van de Katholieke Kerk inneemt.
In de verzen dertien tot en met vijftien van Daniël elf beschrijft de geschiedenis die onmiddellijk voorafgaat aan de zondagwet van vers zestien, de derde en laatste slag van de proxy-oorlogen. Het is de slag die volgt op Poetins overwinning in de verzen elf en twaalf, maar midden in die drie verzen duidt vers veertien aan wanneer het katholicisme zijn intrede doet in de geschiedenis van de laatste dagen.
Volgens Jesaja wordt de hoer van Rome vergeten gedurende de symbolische zeventigjarige heerschappij van het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie. De eerste keer dat het pausdom in 538 op aarde werd verheven, was het wegmerk dat aan haar troonsbestijging voorafging het decreet van Justinianus in 533.
De geschiedenis rond Justinianus’ decreet maakt duidelijk dat Justinianus ernaar streefde zijn heerschappij over zijn rijk te consolideren door een einde te maken aan het godsdienstige geschil dat onrust in het rijk had veroorzaakt. Dat geschil betrof de vraag of de kerk van Constantinopel in het oosten, of de kerk van Rome in het westen, het hoofd was van de zogenoemde christelijke kerk. In vers dertien zal de laatste president van de Verenigde Staten worden geconfronteerd met een controverse die hem ertoe dwingt de geschiedenis van Justinianus te volgen en te verklaren dat de Katholieke Kerk het hoofd van de kerken en de bestraffer van ketters is, teneinde de noodzakelijke politieke steun te verwerven om zijn macht te consolideren.
Wij behoren geen enkel vertrouwen te stellen in de satanische voorspellingen van Fatima, maar wij zijn verplicht te zien wat in Gods Woord is geopenbaard. Aan het begin van de twintigste eeuw traden beide horens van het beest uit de aarde in hun derde generatie, namelijk de generatie van het compromis. De Republikeinse horen leverde haar financiële stelsel over aan de wereldbankiers, die hun oorsprong terugvoeren tot het huis van het Rode Schild, de Rothschilds, en zijn mysterieuze verbinding met de Illuminati, de Vrijmetselarij, geheime genootschappen en de jezuïetenorde. Zuster White waarschuwt rechtstreeks voor deze entiteiten. In dezelfde periode leverde het Laodiceïsche Adventisme, als de protestantse horen, zijn onderwijs- en godsdienstige instellingen over aan het bestuur van de wereld.
In precies diezelfde tijdsperiode begint de moderne koning van het zuiden zijn geschiedenis met de Russische Revolutie, en begint de moderne koning van het noorden zijn geschiedenis met het wonder van Fatima. Zoals Malachi Martin in zijn boek benadrukt, wezen de boodschappen van Fatima, afgezien van de innerlijke strijd van de goede en de slechte paus, op de strijd van het katholicisme tegen het atheïsme in het algemeen, maar meer in het bijzonder tegen het atheïsme van Rusland. Het geheim waarnaar de paus in 1917 moest handelen, bevatte de (satanische) belofte dat, indien de paus een conclaaf zou bijeenroepen en Rusland aan de Maagd Maria zou toewijden, er geen tweede wereldoorlog zou komen. Het maakte ook duidelijk dat, indien de paus zou weigeren, Rusland zijn filosofie wijd en zijd zou verspreiden en er dan opnieuw een wereldoorlog zou uitbreken.
De Tweede Wereldoorlog omvatte de oorlog van het katholicisme tegen het communisme van Rusland. Het proxyleger van het katholicisme in die oorlog was nazi-Duitsland. Het pausdom maakt altijd gebruik van proxylegers. In 1933 sloot de Katholieke Kerk, door het werk van kardinaal Pacelli, een concordaat met Adolph Hitler dat Hitler in staat stelde de controle over Duitsland over te nemen, en volgens Hitlers eigen getuigenis was het dat contract (concordaat) dat Hitler in staat stelde de Joodse kwestie op te lossen. De nazi’s waren in de Tweede Wereldoorlog het proxyleger van het pausdom tegen het atheïstische Rusland, en in de tweede slag van de proxyoorlogen, die nu in Oekraïne wordt voltrokken, wordt die uitgevoerd door een ander nazi-proxyleger.
Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.
„Door de twee grote dwalingen, de onsterfelijkheid van de ziel en de heiligheid van de zondag, zal Satan de mensen onder zijn misleidingen brengen. Terwijl de eerste de grondslag legt voor het spiritisme, schept de tweede een band van sympathie met Rome. De protestanten van de Verenigde Staten zullen de eersten zijn om hun handen uit te strekken over de kloof om de hand van het spiritisme te grijpen; zij zullen zich uitstrekken over de afgrond om de handen ineen te slaan met de Romeinse macht; en onder de invloed van deze drievoudige vereniging zal dit land in de voetstappen van Rome treden door de rechten van het geweten met voeten te treden.
“Naarmate het spiritisme de naamchristelijkheid van deze tijd nauwkeuriger nabootst, heeft het groter macht om te misleiden en te verstrikken. Satan zelf wordt bekeerd, naar de moderne orde der dingen. Hij zal verschijnen in het karakter van een engel des lichts. Door de bemiddeling van het spiritisme zullen wonderen worden verricht, de zieken zullen worden genezen, en vele onloochenbare wondertekenen zullen worden gedaan. En daar de geesten geloof in de Bijbel zullen belijden en eerbied zullen betonen voor de instellingen van de kerk, zal hun werk worden aanvaard als een openbaring van goddelijke kracht.
„De scheidslijn tussen belijdende christenen en de goddelozen is thans nauwelijks nog te onderscheiden. Kerkleden hebben lief wat de wereld liefheeft en zijn bereid zich met haar te verenigen, en Satan is vastbesloten hen tot één lichaam te verenigen en aldus zijn zaak te versterken door allen weg te vagen in de gelederen van het spiritisme. Rooms-katholieken, die zich beroemen op wonderen als een zeker teken van de ware kerk, zullen gemakkelijk door deze wonderwerkende macht worden misleid; en protestanten, die het schild der waarheid hebben weggeworpen, zullen eveneens worden verleid. Rooms-katholieken, protestanten en wereldlingen zullen evenzeer de gedaante van godzaligheid aannemen zonder de kracht daarvan, en zij zullen in deze vereniging een grootse beweging zien tot bekering van de wereld en tot de inleiding van het langverwachte millennium.
“Door het spiritisme verschijnt Satan als een weldoener van het menselijk geslacht, terwijl hij de ziekten van de mensen geneest en beweert een nieuw en verhevener stelsel van godsdienstig geloof te brengen; maar tegelijk werkt hij als een verderver. Zijn verzoekingen voeren menigten ten onder. Onmatigheid onttróónt de rede; zinnelijke overgave, twist en bloedvergieten volgen. Satan schept behagen in oorlog, want die wekt de slechtste hartstochten van de ziel op en sleurt vervolgens zijn slachtoffers, doordrenkt van zonde en bloed, de eeuwigheid in. Het is zijn doel de volken tegen elkander ten oorlog aan te zetten, want aldus kan hij de gedachten van de mensen afleiden van het werk der voorbereiding om stand te houden op de dag Gods.”
„Satan werkt ook door middel van de elementen om zijn oogst van onvoorbereide zielen binnen te halen. Hij heeft de geheimen van de laboratoria der natuur bestudeerd, en hij gebruikt al zijn macht om de elementen te beheersen, voor zover God het toestaat. Toen hem werd toegestaan Job te treffen, hoe snel werden kudden en vee, knechten, huizen, kinderen weggevaagd, de ene rampspoed na de andere, als in een ogenblik. Het is God die Zijn schepselen beschermt en hen afschermt tegen de macht van de verderver. Maar de christelijke wereld heeft minachting getoond voor de wet van Jehovah; en de Heere zal precies doen wat Hij verklaard heeft te zullen doen—Hij zal Zijn zegeningen van de aarde terugtrekken en Zijn beschermende zorg wegnemen van hen die in opstand zijn tegen Zijn wet en onderricht en anderen dwingen hetzelfde te doen. Satan heeft macht over allen die God niet in het bijzonder bewaart. Sommigen zal hij begunstigen en voorspoed geven om zijn eigen plannen te bevorderen, en over anderen zal hij rampspoed brengen en de mensen doen geloven dat het God is die hen treft.” The Great Controversy, 588, 589.