Inspiration is clear that chapter three of Daniel, represents the Sunday law in the United States. In Isaiah chapter twenty-three, the whore of Tyre, who commits fornication with the kings of the earth, is the whore of Revelation that commits fornication with the kings of the earth. In Revelation seventeen, that whore has Babylon the Great written on her forehead.
De inspiratie maakt duidelijk dat het derde hoofdstuk van Daniël de zondagswet in de Verenigde Staten voorstelt. In Jesaja hoofdstuk drieëntwintig is de hoer van Tyrus, die hoererij bedrijft met de koningen der aarde, de hoer van Openbaring die hoererij bedrijft met de koningen der aarde. In Openbaring zeventien staat op haar voorhoofd geschreven: Babylon, de Grote.
And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. Revelation 17:4, 5.
En de vrouw was bekleed met purper en scharlaken, en getooid met goud en kostbare stenen en parels, en zij had in haar hand een gouden beker, vol van gruwelen en van de onreinheid van haar hoererij; en op haar voorhoofd was een naam geschreven: GEHEIMENIS, HET GROTE BABYLON, DE MOEDER DER HOEREN EN DER GRUWELEN DER AARDE. Openbaring 17:4, 5.
Before 1950, English dictionaries correctly identified the woman represented in these two verses, as the Roman Catholic church. The whole world knew after the Dark Ages of Catholic persecutions that were accomplished from 538 through 1798; that the Roman church was the whore who commits fornication with the kings of the earth. The Declaration of Independence was designed as a rejection of the rule of Catholicism and also the rule of the earthly kings that had formed unholy relationships with the whore. Isaiah chapter twenty-three, identifies that the whore would be forgotten. You would never find the definition of the whore of Revelation seventeen as the Catholic church in any modern search engines, for God’s Word never fails, and God’s Word states that she would be forgotten.
Vóór 1950 identificeerden Engelse woordenboeken de vrouw die in deze twee verzen wordt voorgesteld terecht als de Rooms-Katholieke Kerk. Na de Donkere Middeleeuwen van katholieke vervolgingen, die werden voltrokken van 538 tot 1798, wist de hele wereld dat de Roomse Kerk de hoer was die hoererij bedrijft met de koningen der aarde. De Onafhankelijkheidsverklaring was bedoeld als een verwerping van de heerschappij van het katholicisme en tevens van de heerschappij van de aardse koningen die onheilige betrekkingen met de hoer waren aangegaan. Jesaja hoofdstuk drieëntwintig maakt duidelijk dat de hoer vergeten zou worden. U zou in geen enkele moderne zoekmachine ooit de definitie van de hoer van Openbaring zeventien als de Katholieke Kerk aantreffen, want Gods Woord faalt nooit, en Gods Woord zegt dat zij vergeten zou worden.
And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. And her merchandise and her hire shall be holiness to the Lord: it shall not be treasured nor laid up; for her merchandise shall be for them that dwell before the Lord, to eat sufficiently, and for durable clothing. Isaiah 23:15–18.
En het zal geschieden te dien dage, dat Tyrus zeventig jaren vergeten zal worden, overeenkomstig de dagen van één koning; na verloop van zeventig jaren zal het Tyrus vergaan als een hoer. Neem een harp, ga de stad rond, gij vergeten hoer; maak zoete melodie, zing vele liederen, opdat gij in gedachtenis gebracht moogt worden. En het zal geschieden na verloop van zeventig jaren, dat de Heere Tyrus zal bezoeken, en zij zal wederkeren tot haar loon, en hoererij bedrijven met alle koninkrijken der wereld op de aardbodem. En haar koophandel en haar loon zullen de Heere geheiligd zijn; het zal niet weggelegd noch opgehoopt worden, want haar koophandel zal zijn voor hen die voor het aangezicht des Heeren wonen, om overvloedig te eten en zich duurzaam te kleden. Jesaja 23:15–18.
God’s Word never fails, and since 1798, the whore has been forgotten, but in the last days she will be remembered. She is remembered when God’s seventh-day Sabbath is attacked, and it is the one commandment of the Ten Commandments, that was always to be remembered. She is remembered when she takes her harp, travels around the city and makes sweet melodies and many songs. She sings her songs at the end of seventy years, that are the days of one king. A king, according to Daniel chapter two, is a kingdom.
Gods Woord faalt nooit, en sinds 1798 is de hoer vergeten geweest, maar in de laatste dagen zal zij in herinnering worden gebracht. Zij wordt in herinnering gebracht wanneer Gods sabbat van de zevende dag wordt aangevallen, en het is juist dat ene gebod van de Tien Geboden dat altijd in gedachten moest worden gehouden. Zij wordt in herinnering gebracht wanneer zij haar harp neemt, de stad rondtrekt en lieflijke melodieën en vele liederen voortbrengt. Zij zingt haar liederen aan het einde van zeventig jaren, die de dagen van één koning zijn. Een koning is, volgens Daniël hoofdstuk twee, een koninkrijk.
And wheresoever the children of men dwell, the beasts of the field and the fowls of the heaven hath he given into thine hand, and hath made thee ruler over them all. Thou art this head of gold. Daniel 2:38.
En overal waar de mensenkinderen wonen, heeft Hij de dieren des velds en de vogels des hemels in uw hand gegeven, en Hij heeft u tot heerser over hen allen aangesteld. Gij zijt dat hoofd van goud. Daniël 2:38.
A “head,” or a “king” are both symbols of a kingdom. The kingdom that is represented by the “days of one king,” is the United States. The United States began its prophetic rule as the earth beast when the deadly wound was delivered to the whore of Babylon in 1798. It continues as the sixth kingdom of Bible prophecy until the Sunday law. The literal kingdom of Bible prophecy that actually ruled for seventy years was Babylon.
Een „hoofd” of een „koning” zijn beide symbolen van een koninkrijk. Het koninkrijk dat wordt voorgesteld door de „dagen van één koning” is de Verenigde Staten. De Verenigde Staten begonnen hun profetische heerschappij als het beest uit de aarde toen in 1798 de dodelijke wond werd toegebracht aan de hoer van Babylon. Het blijft het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie tot aan de zondagswet. Het letterlijke koninkrijk van de Bijbelse profetie dat daadwerkelijk zeventig jaar regeerde, was Babylon.
Behold, I will send and take all the families of the north, saith the Lord, and Nebuchadnezzar the king of Babylon, my servant, and will bring them against this land, and against the inhabitants thereof, and against all these nations round about, and will utterly destroy them, and make them an astonishment, and an hissing, and perpetual desolations. Moreover I will take from them the voice of mirth, and the voice of gladness, the voice of the bridegroom, and the voice of the bride, the sound of the millstones, and the light of the candle. And this whole land shall be a desolation, and an astonishment; and these nations shall serve the king of Babylon seventy years. And it shall come to pass, when seventy years are accomplished, that I will punish the king of Babylon, and that nation, saith the Lord, for their iniquity, and the land of the Chaldeans, and will make it perpetual desolations. Jeremiah 25:9–12.
Zie, Ik zal alle geslachten van het noorden ontbieden en doen komen, spreekt de HEERE, ook Nebukadnezar, de koning van Babel, Mijn knecht, en Ik zal hen brengen tegen dit land en tegen zijn inwoners en tegen al deze volken rondom; en Ik zal hen met de ban slaan en hen maken tot een voorwerp van ontzetting, tot een aanfluiting en tot eeuwige verwoestingen. Bovendien zal Ik van hen wegnemen de stem van vreugde en de stem van blijdschap, de stem van de bruidegom en de stem van de bruid, het geluid van de molenstenen en het licht van de lamp. En dit gehele land zal worden tot een woestenij en tot een voorwerp van ontzetting; en deze volken zullen de koning van Babel zeventig jaar dienen. En het zal geschieden, wanneer de zeventig jaar vervuld zijn, dat Ik de koning van Babel en dat volk, spreekt de HEERE, zal straffen om hun ongerechtigheid, ook het land der Chaldeeën; en Ik zal het maken tot eeuwige verwoestingen. Jeremia 25:9–12.
Literal Babylon ruled for seventy years, typifying the kingdom in the last days which will reign for seventy symbolic years. Nebuchadnezzar, the king of Babylon, attacked Judah three times. The first attack was against Jehoiakim, and the seventy years of Jeremiah’s prophecy then began. It ended with the death of Belshazzar, when God punished “the king of Babylon,” as he had punished king Jehoiakim in the beginning of the seventy years. The prophetic kingdom that is represented as “days of one king” (one kingdom) as “seventy years” was Babylon, and the kingdom of Bible prophecy that rules for the seventy symbolic years during the time when the whore of Tyre is forgotten, is the earth beast of Revelation thirteen. The transition from the fifth to sixth kingdom of Bible prophecy in 1798, is part of the truth that John is illustrating in Revelation chapter thirteen.
Het letterlijke Babylon heerste zeventig jaar en was een voorafbeelding van het koninkrijk in de laatste dagen, dat zeventig symbolische jaren zal regeren. Nebukadnezar, de koning van Babylon, viel Juda driemaal aan. De eerste aanval was gericht tegen Jojakim, en toen begonnen de zeventig jaren van Jeremia’s profetie. Die eindigden met de dood van Belsazar, toen God „de koning van Babylon” strafte, zoals Hij koning Jojakim had gestraft aan het begin van de zeventig jaren. Het profetische koninkrijk dat wordt voorgesteld als „de dagen van één koning” (één koninkrijk) als „zeventig jaren” was Babylon, en het koninkrijk van de Bijbelse profetie dat gedurende de zeventig symbolische jaren heerst in de tijd waarin de hoer van Tyrus vergeten is, is het aardbeest van Openbaring dertien. De overgang van het vijfde naar het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie in 1798 maakt deel uit van de waarheid die Johannes in Openbaring hoofdstuk dertien uiteenzet.
And I stood upon the sand of the sea, and saw a beast rise up out of the sea, having seven heads and ten horns, and upon his horns ten crowns, and upon his heads the name of blasphemy. . . . And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:1, 11.
En ik stond op het zand van de zee en zag een beest opkomen uit de zee, met zeven koppen en tien horens; en op zijn horens tien kronen, en op zijn koppen de naam van godslastering. ... En ik zag een ander beest opkomen uit de aarde; en het had twee horens gelijk een lam, en het sprak als een draak. Openbaring 13:1, 11.
The seashore which John stood upon in Revelation chapter thirteen, represents 1798.
De zeekust waarop Johannes stond in Openbaring hoofdstuk dertien, vertegenwoordigt 1798.
“At the time when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, is represented by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea; but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which it symbolized—the United States.” Signs of the Times, February 8, 1910.
„In de tijd toen het pausdom, beroofd van zijn kracht, genoodzaakt was van vervolging af te zien, zag Johannes een nieuwe macht opkomen om de stem van de draak te laten weerklinken en hetzelfde wrede en godslasterlijke werk voort te zetten. Deze macht, de laatste die oorlog zal voeren tegen de kerk en de wet van God, wordt voorgesteld door een beest met lamachtige horens. De beesten die eraan voorafgingen, waren uit de zee opgekomen; maar dit kwam op uit de aarde, waarmee de vreedzame opkomst wordt voorgesteld van de natie die het symboliseerde — de Verenigde Staten.” Signs of the Times, 8 februari 1910.
The beast from the sea was divided by the sand of the sea from the beast of the earth. The fifth kingdom of Bible prophecy in 1798 (the seashore), represented past history, and the sixth kingdom was future history. The Millerites did not see this truth. William Miller was given insight into the dragon power of paganism and its relationship with the following kingdom represented as the beast of Catholicism. Revelation thirteen, opens up the story of the false prophet, that is the third of the three powers which lead the world to Armageddon. The story begins on the seashore of 1798.
Het beest uit de zee werd door het zand van de zee gescheiden van het beest van de aarde. Het vijfde koninkrijk van de Bijbelse profetie in 1798 (de zeekust) vertegenwoordigde de geschiedenis van het verleden, en het zesde koninkrijk was toekomstige geschiedenis. De Millerieten zagen deze waarheid niet. Aan William Miller werd inzicht gegeven in de drakenmacht van het heidendom en haar verhouding tot het daaropvolgende koninkrijk, voorgesteld als het beest van het katholicisme. Openbaring dertien ontvouwt het verhaal van de valse profeet, dat wil zeggen de derde van de drie machten die de wereld naar Armageddon leiden. Het verhaal begint aan de zeekust van 1798.
The United States begins its history with the symbolism of the lamb, but ends its history speaking as a dragon. The history of the symbolic seventy years of the reign of the earth beast is represented in one verse, in chapter thirteen of Revelation, for the verse identifies both the beginning and ending of the earth beast in the same sentence.
De Verenigde Staten beginnen hun geschiedenis met de symboliek van het lam, maar beëindigen hun geschiedenis door te spreken als een draak. De geschiedenis van de symbolische zeventig jaren van de heerschappij van het beest uit de aarde wordt weergegeven in één vers, in hoofdstuk dertien van Openbaring, want het vers identificeert zowel het begin als het einde van het beest uit de aarde in dezelfde zin.
And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:11.
En ik zag een ander beest opkomen uit de aarde; en het had twee horens als van een lam, en het sprak als een draak. Openbaring 13:11.
When the United States speaks as a dragon, it passes the Sunday law. Before it accomplishes the enforcement of Sunday worship the apostate churches of Protestantism will come together and take political control of the apostate government, as they form the image of the beast. When inspiration identifies (and it does so repeatedly), that Nebuchadnezzar’s dedication service of the golden image represents the Sunday law, it is marking the end of the seventy symbolic years of the earth beast. Daniel chapters one through three, represent the three angels’ messages of Revelation chapter fourteen. The third angel becomes a living truth at the Sunday law.
Wanneer de Verenigde Staten spreken als een draak, vaardigen zij de zondagswet uit. Voordat zij de handhaving van de zondagsverering tot stand brengen, zullen de afvallige kerken van het protestantisme zich verenigen en de politieke controle over de afvallige regering overnemen, terwijl zij het beeld van het beest vormen. Wanneer de inspiratie aanwijst (en zij doet dat herhaaldelijk) dat Nebukadnezars inwijdingsdienst van het gouden beeld de zondagswet voorstelt, markeert zij daarmee het einde van de zeventig symbolische jaren van het beest uit de aarde. De hoofdstukken één tot en met drie van Daniël vertegenwoordigen de boodschappen van de drie engelen van Openbaring hoofdstuk veertien. De derde engel wordt bij de zondagswet een levende waarheid.
Prophetically, chapters one through three in the book of Daniel, represent the seventy symbolic years of the earth beast of Revelation thirteen. The dietary test represented in chapter one, and the symbolism of Jehoiakim, identify that chapter one, prophetically begins at the empowerment of the first angel, either on August 11, 1840, or on September 11, 2001, in the history of the third angel.
Profetisch vertegenwoordigen de hoofdstukken één tot en met drie in het boek Daniël de zeventig symbolische jaren van het aardebeest van Openbaring dertien. De voedselproef die in hoofdstuk één wordt voorgesteld, en de symboliek van Jojakim, maken duidelijk dat hoofdstuk één profetisch begint bij de bekrachtiging van de eerste engel, hetzij op 11 augustus 1840, hetzij op 11 september 2001, in de geschiedenis van de derde engel.
Babylon is the nation that ruled for seventy years, and those years, represents the history of the United States. Babylon’s seventy years did not conclude until well after Nebuchadnezzar’s dedication of the golden image, but prophetically the seventy symbolic years that Isaiah employs in chapter twenty-three, ends in chapter three of Daniel. When Nebuchadnezzar’s orchestra plays the music for the dedication ceremony, the mark of the beast is enforced, and at that time the whore of Tyre and of Babylon begins to sing her songs to the kings of the earth, while apostate Israel bows and dances.
Babylon is de natie die zeventig jaar heerste, en die jaren vertegenwoordigen de geschiedenis van de Verenigde Staten. Babylons zeventig jaar werden pas geruime tijd na Nebukadnezars inwijding van het gouden beeld voltooid, maar profetisch eindigen de zeventig symbolische jaren die Jesaja in hoofdstuk drieëntwintig gebruikt in hoofdstuk drie van Daniël. Wanneer Nebukadnezars orkest de muziek voor de inwijdingsplechtigheid speelt, wordt het merkteken van het beest afgedwongen, en op dat moment begint de hoer van Tyrus en van Babylon haar liederen te zingen voor de koningen der aarde, terwijl het afvallige Israël zich neerbuigt en danst.
Nebuchadnezzar the king made an image of gold, whose height was threescore cubits, and the breadth thereof six cubits: he set it up in the plain of Dura, in the province of Babylon. Then Nebuchadnezzar the king sent to gather together the princes, the governors, and the captains, the judges, the treasurers, the counsellors, the sheriffs, and all the rulers of the provinces, to come to the dedication of the image which Nebuchadnezzar the king had set up. Then the princes, the governors, and captains, the judges, the treasurers, the counsellors, the sheriffs, and all the rulers of the provinces, were gathered together unto the dedication of the image that Nebuchadnezzar the king had set up; and they stood before the image that Nebuchadnezzar had set up. Then an herald cried aloud, To you it is commanded, O people, nations, and languages, That at what time ye hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, dulcimer, and all kinds of musick, ye fall down and worship the golden image that Nebuchadnezzar the king hath set up: And whoso falleth not down and worshippeth shall the same hour be cast into the midst of a burning fiery furnace. Therefore at that time, when all the people heard the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and all kinds of musick, all the people, the nations, and the languages, fell down and worshipped the golden image that Nebuchadnezzar the king had set up. Daniel 3:1–7.
Koning Nebukadnezar maakte een gouden beeld, waarvan de hoogte zestig el en de breedte zes el was; hij richtte het op in de vlakte van Dura, in het gewest Babel. Toen zond koning Nebukadnezar bevel om de vorsten, de stadhouders en de landvoogden, de rechters, de schatbewaarders, de raadslieden, de ambtlieden en alle overheden van de gewesten bijeen te brengen, om te komen tot de inwijding van het beeld dat koning Nebukadnezar had opgericht. Toen werden de vorsten, de stadhouders en de landvoogden, de rechters, de schatbewaarders, de raadslieden, de ambtlieden en alle overheden van de gewesten bijeenvergaderd tot de inwijding van het beeld dat koning Nebukadnezar had opgericht; en zij stonden vóór het beeld dat Nebukadnezar had opgericht. Toen riep een heraut met luider stem: U wordt bevolen, o volken, natiën en talen, dat gij, zodra gij het geluid hoort van hoorn, fluit, citer, luit, psalter, doedelzak en allerlei muziekinstrumenten, zult neervallen en het gouden beeld aanbidden dat koning Nebukadnezar heeft opgericht; en wie niet neervalt en aanbidt, zal op hetzelfde uur in het midden van een brandende vurige oven geworpen worden. Daarom vielen op dat tijdstip, toen al de volken het geluid hoorden van hoorn, fluit, citer, luit, psalter en allerlei muziekinstrumenten, al de volken, natiën en talen neer en aanbaden het gouden beeld dat koning Nebukadnezar had opgericht. Daniël 3:1–7.
At that “time,” or in that same “hour,” which is the Sunday law in the United States, anyone who refuses to worship the golden image will “be cast into the midst of a burning fiery furnace.” The only book in the Old Testament that contains the word translated as “hour,” is the book of Daniel. The word “hour” in chapter three, represents the arrival of the mark of the beast. The word “hour” also represents the message of the first angel in chapter four, for it there symbolizes the warning to Nebuchadnezzar of the coming “hour” of God’s judgment.
In die „tijd”, of in datzelfde „uur”, wat de zondagwet in de Verenigde Staten is, zal eenieder die weigert het gouden beeld te aanbidden, „in het midden van een brandende vuuroven geworpen worden”. Het enige boek in het Oude Testament dat het woord bevat dat met „uur” is vertaald, is het boek Daniël. Het woord „uur” stelt in hoofdstuk drie de komst van het merkteken van het beest voor. Het woord „uur” vertegenwoordigt eveneens de boodschap van de eerste engel in hoofdstuk vier, want daar symboliseert het de waarschuwing aan Nebukadnezar voor het komende „uur” van Gods oordeel.
Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:19.
Toen was Daniël, wiens naam Beltsazar was, ongeveer een uur lang verbijsterd, en zijn gedachten verschrikten hem. De koning nam het woord en zei: Beltsazar, laat de droom en de uitlegging daarvan u niet verschrikken. Beltsazar antwoordde en zei: Mijn heer, moge de droom gelden voor hen die u haten, en de uitlegging daarvan voor uw vijanden. Daniël 4:19.
Daniel presented the warning to Nebuchadnezzar of his coming hour of God’s judgment, that Nebuchadnezzar later rejected. The “hour” in chapter four, when used again in the chapter, then represents the “hour” that the judgment arrived. In Millerite history the first “hour” in chapter four, would represent the arrival of the first angel in 1798. That message was fulfilled when the investigative judgment began on October 22, 1844. The “hour” in chapter four, is first a symbol of a message of coming judgment and then it is employed as the symbol that the judgment has arrived. The first use of the word “hour” represents 1798, and the arrival of the first angel, and the second use represents October 22, 1844, and the arrival of the third angel.
Daniël bracht Nebukadnezar de waarschuwing over diens komende uur van Gods oordeel, welke Nebukadnezar later verwierp. Het „uur” in hoofdstuk vier, wanneer het later in het hoofdstuk opnieuw wordt gebruikt, vertegenwoordigt dan het „uur” waarop het oordeel kwam. In de Milleritische geschiedenis zou het eerste „uur” in hoofdstuk vier de komst van de eerste engel in 1798 vertegenwoordigen. Die boodschap werd vervuld toen het onderzoekend oordeel op 22 oktober 1844 begon. Het „uur” in hoofdstuk vier is eerst een symbool van een boodschap van komend oordeel en wordt vervolgens gebruikt als het symbool dat het oordeel is gekomen. Het eerste gebruik van het woord „uur” vertegenwoordigt 1798 en de komst van de eerste engel, en het tweede gebruik vertegenwoordigt 22 oktober 1844 en de komst van de derde engel.
The same hour was the thing fulfilled upon Nebuchadnezzar: and he was driven from men, and did eat grass as oxen, and his body was wet with the dew of heaven, till his hairs were grown like eagles’ feathers, and his nails like birds’ claws. Daniel 4:33.
Op hetzelfde ogenblik werd dit aan Nebukadnezar voltrokken: en hij werd van de mensen verstoten, en at gras als de runderen, en zijn lichaam werd nat van de dauw des hemels, totdat zijn haren gegroeid waren als arendsveren, en zijn nagels als vogelklauwen. Daniël 4:33.
The “hour” in chapter four is therefore a symbol of both 1798 and 1844, which are the ending points for the two curses of “seven times,” against the northern (beginning in 723 BC) and southern (beginning in 677 BC) kingdoms of Israel. Those two curses, representing twenty-five hundred and twenty years of scattering and slavery, represent the execution of God’s first and last indignation against His apostate people. They both started with God’s judgment, and their respective endings represent the warning message of God’s approaching investigative judgment, or the arrival of the investigative judgment. Both of the judgments represented by the ending of the two judgments of “seven times” are represented by the word “hour,” in Daniel chapter four.
Het „uur” in hoofdstuk vier is daarom een symbool van zowel 1798 als 1844, die de eindpunten vormen van de twee vloeken van „zeven tijden”, tegen de noordelijke (beginnend in 723 v.Chr.) en de zuidelijke (beginnend in 677 v.Chr.) koninkrijken van Israël. Deze twee vloeken, die tweeduizend vijfhonderd twintig jaar van verstrooiing en slavernij vertegenwoordigen, beelden de uitvoering uit van Gods eerste en laatste gramschap tegen Zijn afvallige volk. Beide begonnen met Gods oordeel, en hun respectieve eindpunten vertegenwoordigen de waarschuwingsboodschap van Gods naderende onderzoekend oordeel, of de komst van het onderzoekend oordeel. Beide oordelen, vertegenwoordigd door het einde van de twee oordelen van „zeven tijden”, worden in Daniël, hoofdstuk vier, weergegeven door het woord „uur”.
In Millerite history the “hour” represents the beginning of the movement at the time of the end in 1798, when the first angel arrived, and the second “hour” in chapter four represents the end of the movement, when the third angel arrived on October 22, 1844. The Millerite movement of the first angel is repeated in the movement of the third angel, so the two usages of “hour” in chapter four, also mark the time of the end in 1989, and also the soon-coming Sunday law. The Millerite movement of the first angel announced the opening of the investigative judgment, and the movement of the third angel announces the opening of God’s executive judgment, which is progressive, beginning at the Sunday law, and continuing and escalating until the Second Coming of Christ.
In de Milleritische geschiedenis vertegenwoordigt het „uur” het begin van de beweging ten tijde van het einde in 1798, toen de eerste engel arriveerde, en het tweede „uur” in hoofdstuk vier vertegenwoordigt het einde van de beweging, toen de derde engel arriveerde op 22 oktober 1844. De Milleritische beweging van de eerste engel wordt herhaald in de beweging van de derde engel, zodat de twee gebruiken van „uur” in hoofdstuk vier ook de tijd van het einde in 1989 markeren, en eveneens de spoedig komende zondagswet. De Milleritische beweging van de eerste engel kondigde de opening van het onderzoekend oordeel aan, en de beweging van de derde engel kondigt de opening van Gods uitvoerend oordeel aan, dat voortschrijdend is, beginnend bij de zondagswet en voortgaand en in intensiteit toenemend tot aan de wederkomst van Christus.
We will continue our study of Daniel chapter three, and conclude our consideration of the word “hour” in the next article.
Wij zullen onze studie van Daniël hoofdstuk drie voortzetten en in het volgende artikel onze beschouwing van het woord „uur” afronden.
Behold, I send you forth as sheep in the midst of wolves: be ye therefore wise as serpents, and harmless as doves. But beware of men: for they will deliver you up to the councils, and they will scourge you in their synagogues; And ye shall be brought before governors and kings for my sake, for a testimony against them and the Gentiles. But when they deliver you up, take no thought how or what ye shall speak: for it shall be given you in that same hour what ye shall speak. For it is not ye that speak, but the Spirit of your Father which speaketh in you. And the brother shall deliver up the brother to death, and the father the child: and the children shall rise up against their parents, and cause them to be put to death. And ye shall be hated of all men for my name’s sake: but he that endureth to the end shall be saved. But when they persecute you in this city, flee ye into another: for verily I say unto you, Ye shall not have gone over the cities of Israel, till the Son of man be come. The disciple is not above his master, nor the servant above his lord. It is enough for the disciple that he be as his master, and the servant as his lord. If they have called the master of the house Beelzebub, how much more shall they call them of his household? Fear them not therefore: for there is nothing covered, that shall not be revealed; and hid, that shall not be known. What I tell you in darkness, that speak ye in light: and what ye hear in the ear, that preach ye upon the housetops. And fear not them which kill the body, but are not able to kill the soul: but rather fear him which is able to destroy both soul and body in hell. Matthew 10:16–28.
Zie, Ik zend u uit als schapen te midden van wolven; weest dan wijs als de slangen en oprecht als de duiven. Maar wacht u voor de mensen; want zij zullen u overleveren aan de raden, en zij zullen u geselen in hun synagogen; en gij zult om Mijnentwil voor stadhouders en koningen geleid worden, tot een getuigenis tegen hen en de heidenen. Maar wanneer zij u overleveren, weest dan niet bezorgd hoe of wat gij spreken zult; want in diezelfde ure zal u gegeven worden wat gij spreken zult. Want gij zijt het niet die spreekt, maar de Geest van uw Vader, Die in u spreekt. En de broeder zal de broeder overleveren tot de dood, en de vader het kind; en de kinderen zullen opstaan tegen hun ouders en maken dat zij ter dood gebracht worden. En gij zult door allen gehaat worden om Mijns Naams wil; maar wie volharden zal tot het einde, die zal zalig worden. Maar wanneer zij u in deze stad vervolgen, vlucht in de andere; want voorwaar, Ik zeg u: gij zult met de steden van Israël geenszins gereed gekomen zijn, voordat de Zoon des mensen gekomen zal zijn. De discipel staat niet boven de meester, noch de dienstknecht boven zijn heer. Het is de discipel genoeg dat hij worde als zijn meester, en de dienstknecht als zijn heer. Indien zij de heer des huizes Beëlzebul genoemd hebben, hoeveel te meer zijn huisgenoten! Vreest hen dan niet; want er is niets bedekt dat niet ontdekt zal worden, en verborgen dat niet bekend zal worden. Wat Ik u zeg in de duisternis, spreekt dat in het licht; en wat gij in het oor hoort, predikt dat op de daken. En vreest niet voor hen die het lichaam doden en de ziel niet kunnen doden; maar vreest veeleer Hem Die zowel ziel als lichaam kan verderven in de hel. Mattheüs 10:16–28.