The Book of Daniel - Number Thirty-Two

Daniël hoofdstuk zes is de derde lijn in de eerste zes hoofdstukken van Daniël, die rechtstreeks een illustratie van de zondagswetcrisis presenteert. In hoofdstuk drie vertegenwoordigen Nebukadnezars gouden beeld en de drie getrouwen het banier dat wordt opgericht en dat door de gehele wereld wordt aanschouwd.

In hoofdstuk drie weigerden de drie waardigen zich neer te buigen, en hun handelwijze bracht de vervolging van de vurige oven over hen, terwijl Daniël in hoofdstuk zes driemaal per dag neerbuigt, en zijn handelwijze de vervolging van de leeuwenkuil over hem bracht. Gebod op gebod stellen zij de vervolging van de zondagswet voor als een beslissing inzake aanbidding, die in beide gevallen reeds door de getrouwen is genomen. Degenen die worden voorgesteld door de combinatie van drie en één, die de honderdvierenveertigduizend symboliseert, zijn in de waarheid bevestigd voordat het schudden van de vervolging aanbreekt.

In hoofdstuk vijf behandelt de zondagswet het einde van het beest uit de aarde en het oordeel dat werd gebracht door de vijanden die door de muur heen kwamen.

In hoofdstuk zes wordt de verzegeling van Gods volk aangeduid, voorgesteld door het aanbrengen van het zegel van de koning op de leeuwenkuil.

De drie lijnen dragen alle bij aan de kenmerken van het banier dat in een wolk wordt opgeheven, tijdens het uur van de grote aardbeving in Openbaring hoofdstuk elf.

Daniël hoofdstuk zes duidt op de verzegeling van Gods volk, maar het behandelt meer specifiek de bestraffing van het verbond van de „stadhouders, de landvoogden en de vorsten, de raadslieden en de bevelhebbers”, die de koning misleidden om Daniël te doden. De misleiding van de koning (een symbool van de staat) is een belangrijk profetisch onderwerp, dat verscheidene profetische getuigenissen bevat. Anders dan Nebukadnezar in hoofdstuk drie, of Belsazar in hoofdstuk vijf, die beiden geen oog hadden voor Daniël en de drie getuigen dan nadat de crisis was aangebroken, duidt Darius’ „voorkeur” voor Daniël, voorafgaand aan de crisis, op een andere context voor de crisis van de zondagswet.

Daniël werd boven de andere twee stadhouders „verkozen”, en de drie stadhouders stonden over de honderd twintig vorsten. Daniël wordt in de eerste plaats tegenover de stadhouders en vorsten geplaatst, en hij wordt begunstigd boven de twee die een samenspanning van misleiding vormen, voorgesteld door vijf (vijf dwaze maagden).

Darius wordt gebruikt om een misleiding te illustreren die tegen de koning wordt uitgevoerd, welke de tien koningen (de Verenigde Naties) aan het einde van de wereld vertegenwoordigt. De misleiding draagt bij aan de haat die de tien koningen (de Verenigde Naties) tegen de hoer (het pausdom) openbaren, waardoor zij haar „verwoest en naakt maken” en „haar vlees eten en haar met vuur verbranden.”

De Verenigde Naties (het zevende koninkrijk) zullen het pausdom vernietigen, hoewel zij haar kort daarvoor juist hun koninkrijk hebben gegeven, want zij regeren slechts voor een „korte tijd”.

Bij de zondagswet heeft het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie, het beest uit de aarde van Openbaring dertien (de Verenigde Staten), zojuist zijn heerschappij van de zeventig symbolische jaren voltooid, waarin het vijfde koninkrijk van de Bijbelse profetie, het beest uit de zee van Openbaring dertien (het pausdom), gedurende die zeventig symbolische jaren van Jesaja hoofdstuk drieëntwintig vergeten is geweest.

Bij de zondagswet begint het zevende koninkrijk van de Bijbelse profetie, de tien koningen (de Verenigde Naties), te regeren, maar slechts korte tijd, want de voornaamste koning van de tien koningen begint dan zijn werk om de gehele wereld te dwingen zich te schikken onder de structuur van het beest, dat de vereniging van kerk en staat is en wordt gesymboliseerd als het beeld van het beest.

Een hoofdelement van de symboliek van het beest uit de aarde (de Verenigde Staten), dat begint als een lam en eindigt met te spreken als een draak, is zijn spreken. Profetisch gezien duidt spreken op een handeling van de wetgevende en rechterlijke autoriteiten.

Toen de Verenigde Staten voor het eerst spraken als een lam, brachten zij de Grondwet van de Verenigde Staten voort en vestigden aldus een toevluchtsoord voor hen die vluchtten voor de vervolging door het pausdom en de koningen van Europa.

Aan het einde van de zeventig symbolische jaren spreekt het beest uit de aarde opnieuw, maar dan als een draak, wanneer het de zondagverering oplegt, die het merkteken van pauselijk gezag is. Wanneer het merkteken van pauselijk gezag wordt afgedwongen, wordt het pausdom in herinnering gebracht, en het wordt in herinnering gebracht wanneer het gebod dat nooit vergeten mocht worden, door de wet verboden wordt te onderhouden.

Op nationale afval volgt dan nationale ondergang, en de drie machten die de wereld naar Armageddon voeren, slaan de handen ineen.

Wanneer „het protestantisme” (de Verenigde Staten), „de Romeinse macht” (het Vaticaan) en „het spiritisme” (de Verenigde Naties) elkaar bij de zondagswet de hand reiken, beginnen zij de wereld naar Armageddon te voeren, hetgeen wordt voorgesteld als allereerst het dwingen van de wereld om het gezag van een wereldregering te aanvaarden, die uit kerk en staat bestaat, waarbij de kerk de verhouding beheerst. De kracht van de wonderen die door het beest uit de aarde worden aangewend, brengt niet alleen de hoererij van de hoer van Tyrus met de koningen der aarde teweeg, maar handhaaft ook het „spreken” van het wereldomvattende beeld van het beest. Volgens de profetische definitie betekent dit dat de wereldregering een wetgevend lichaam moet hebben (gevestigd te New York), en een rechterlijk lichaam (gevestigd te Den Haag).

Het beest uit de aarde (de Verenigde Staten) zal de gehele wereld misleiden tot het aanvaarden van een wereldwijd beeld van het beest, hetzelfde beeld dat de Verenigde Staten hadden gevormd toen zij de zondagswet tot stand brachten en die uiteindelijk afdwingen. Vervolgens zal het de ene-wereldregering machtigen haar wetten op te leggen op straffe des doods en/of economische sancties. De misleiding van koning Darius is een symbool van de misleiding van de koningen die herhaaldelijk in de profetie wordt aangeduid; want wanneer het beest uit de aarde de wereld begint te dwingen de ene-wereldregering te aanvaarden, luidt het argument dat wordt gebruikt om de wereld te dwingen deze regeling te accepteren, dat de macht die de volken heeft vertoornd (de islam), moet worden bestreden met een wereldwijde oorlog.

De Verenigde Staten handhaven het merkteken van pauselijk gezag, want de oordelen van God hadden in de Verenigde Staten, in de aanloop naar de zondagswet, een zodanige crisistoestand teweeggebracht, dat als oplossing werd voorgesteld dat door terug te keren tot de god van het katholicisme, een einde gemaakt zou worden aan de economische moeilijkheden die steeds groter waren geworden. Maar bij de zondagswet brengt de vijand, die onder de lagere muur was binnengeslopen, het oordeel van nationale ondergang.

In het „uur” van „de grote aardbeving” van Openbaring hoofdstuk elf klinkt vervolgens de „derde wee” van de islam, die tevens de Zevende Bazuin is, en zij zal de volken vertoornen. Die toorn van de volken tegen de islam zal worden gebruikt om de wereld te misleiden tot het aanvaarden van dezelfde ijdele belofte die zojuist voor het beest van de aarde had gefaald. Die ijdele belofte houdt in dat, door zich te onderwerpen aan het gezag van het katholicisme, zoals vertegenwoordigd door het merkteken van het pauselijke gezag, de toenemende oordelen van God zouden ophouden. Die belofte, waarvan reeds bewezen is dat zij voor de Verenigde Staten krachteloos is, zal dan als een belofte aan de in paniek verkerende wereld worden voorgehouden.

Er zal worden betoogd dat, indien de naties van de wereld slechts zouden instemmen en zouden toestaan dat de ene wereldregering wordt opgericht met het doel de door de islam teweeggebrachte oorlogvoering het hoofd te bieden, de stabiliteit zou terugkeren. De islam is de macht die in de Schriften wordt aangewezen als die welke alle mensen tegen de islam samenbrengt, maar dat samenkomen is de uiteindelijke misleiding van de koningen.

Ismaël is de geestelijke vader van de godsdienst van de islam. Het is waar dat Mohammed, de vader van de islam, in de geschiedenis pas in de zevende eeuw verscheen, maar de oude letterlijke volken zijn wat God gebruikt om de geestelijke volken in de laatste dagen te vertegenwoordigen.

Voordat Ismaël werd geboren, werd hij bij name genoemd en werd zijn profetische rol aangewezen. De handen van zijn geestelijke nakomelingen zouden „tegen ieder mens” zijn, en de hand van iedere mens zal tegen „hem” zijn. En in tegenstelling tot de dwaze leer van het progressieve liberalisme, leert de Bijbel dat Ismaël „wonen zal in de tegenwoordigheid van al zijn broeders.” Zij assimileren niet in de cultuur om hen heen, maar velen veroordelen haar veeleer, protesteren ertegen en vallen haar aan. De geest van Ismaël is dat „hij” „een wild mens” zou zijn. Het denkbeeld dat er binnen het islamitische geloof een vreedzame klasse bestaat, vindt geen steun in Gods Woord, noch in de Koran.

Het bedrog van de twee presidenten en honderdtwintig vorsten in Daniël hoofdstuk zes, duidt op het bedrog dat over de tien koningen wordt gebracht wanneer zij ertoe worden gebracht te geloven dat het doel en de urgentie van de invoering van een wereldregering, onder de heerschappij van Rome, gelegen zijn in het aanpakken van de escalerende crisis van de islamitische oorlogvoering die de „derde Wee” is. Zodra het beeld van het beest is opgericht en gemachtigd om te „spreken”, zal de wereld te laat ontdekken dat het oogmerk van het pausdom gericht is op hen die de sabbat van de zevende dag handhaven (Daniël), en niet op de vijand die door de onbewaakte zuidelijke muur is binnengeslopen.

Het bedrog van de Verenigde Naties dat door het pausdom ten uitvoer wordt gebracht en de wraak van hun harten voortbrengt, wordt in de Schriften dikwijls uitgebeeld, en het verhaal van Darius is een voornaam voorbeeld van deze waarheid. Het is een bedrog dat eerst in de Verenigde Staten wordt volbracht en vervolgens over de wereld wordt herhaald. Deze waarheid wordt aangeduid in het verhaal van Elia en Izebel, vervolgens opnieuw in het verhaal van Johannes de Doper en Herodias, evenals in de kruisiging van Christus. Het opwekken van de toorn van de volken door de islam is de list die door de pauselijke macht wordt aangewend en die haar het strategische voordeel verschaft om sabbathouders overal ter wereld aan te vallen.

De eerste vermelding van de islam is de introductie van Ismaël in de Schriften, en de rol die aan de islam wordt toegeschreven aan het einde van de wereld, namelijk de wereld in een universele paniek te brengen zodat men elk voorstel als oplossing zal aanvaarden, is wat het mogelijk maakt dat de misleiding wordt volbracht. De misleiding is wat de Verenigde Naties (de tien koningen) ertoe beweegt Gods wil te volbrengen en overeen te komen hun koninkrijk (het zevende koninkrijk) aan het pausdom (het beest) te geven.

Het bedrog dat door Darius en de andere profetische lijnen wordt geïllustreerd, omvat de rol van de islam in het vertoornen van de volken, de uiteindelijke reden waarom het pausdom door de Verenigde Naties wordt vernietigd, en evenzeer belangrijk wijst het op de omstandigheden rond het raadsel van het achtste koninkrijk, dat uit de zeven is en als het hoofd van het moderne Babylon wordt aangesteld.

Daniël in de leeuwenkuil is een zeer complexe profetische voorstelling, maar het begrip ervan wordt slechts toegankelijk wanneer de methodologie van „regel op regel” wordt toegepast.

Wij zullen in het volgende artikel verdergaan met Daniël hoofdstuk zes.