We addressed the “burden of the valley of vision” of Isaiah twenty-two in a recent article. There we identified the “valley of vision” as a geographical symbol of the distinction between the Laodiceans and Philadelphians in the “last days.” That which bound the foolish Laodicean virgins into bundles for the fires of destruction were the “archers.” The archers of biblical prophecy represent Islam.
In een recent artikel behandelden wij de „last van het dal des gezichts” van Jesaja tweeëntwintig. Daar identificeerden wij het „dal des gezichts” als een geografisch symbool van het onderscheid tussen de Laodicenzen en de Filadelfiërs in de „laatste dagen”. Datgene wat de dwaze Laodicese maagden in bundels bond voor de vuren van vernietiging, waren de „boogschutters”. De boogschutters van de bijbelse profetie vertegenwoordigen de islam.
And God said unto Abraham, Let it not be grievous in thy sight because of the lad, and because of thy bondwoman; in all that Sarah hath said unto thee, hearken unto her voice; for in Isaac shall thy seed be called. And also of the son of the bondwoman will I make a nation, because he is thy seed. And Abraham rose up early in the morning, and took bread, and a bottle of water, and gave it unto Hagar, putting it on her shoulder, and the child, and sent her away: and she departed, and wandered in the wilderness of Beersheba. And the water was spent in the bottle, and she cast the child under one of the shrubs. And she went, and sat her down over against him a good way off, as it were a bowshot: for she said, Let me not see the death of the child. And she sat over against him, and lift up her voice, and wept. And God heard the voice of the lad; and the angel of God called to Hagar out of heaven, and said unto her, What aileth thee, Hagar? fear not; for God hath heard the voice of the lad where he is. Arise, lift up the lad, and hold him in thine hand; for I will make him a great nation. And God opened her eyes, and she saw a well of water; and she went, and filled the bottle with water, and gave the lad drink. And God was with the lad; and he grew, and dwelt in the wilderness, and became an archer. Genesis 21:12–21.
En God zeide tot Abraham: Laat het niet kwaad zijn in uw ogen vanwege de jongen en vanwege uw slavin; hoor in alles wat Sara tot u gezegd heeft naar haar stem; want in Izak zal uw zaad genoemd worden. Maar ook van de zoon der slavin zal Ik een volk maken, omdat hij uw zaad is. Toen stond Abraham des morgens vroeg op, nam brood en een fles water, en gaf die aan Hagar, legde die op haar schouder, ook het kind, en zond haar weg; en zij ging heen en dwaalde in de woestijn van Berseba. Toen nu het water in de fles op was, wierp zij het kind onder een van de struiken. En zij ging heen en zette zich op een afstand tegenover hem neer, zo ver als een boogschot; want zij zeide: Laat mij de dood van het kind niet aanzien. En zij zat tegenover hem, hief haar stem op en weende. En God hoorde de stem van de jongen; en de engel Gods riep Hagar uit de hemel toe en zeide tot haar: Wat scheelt u, Hagar? Vrees niet, want God heeft de stem van de jongen gehoord, daar waar hij is. Sta op, hef de jongen op en houd hem met uw hand vast; want Ik zal hem tot een groot volk maken. Toen opende God haar ogen, en zij zag een waterput; en zij ging heen, vulde de fles met water en gaf de jongen te drinken. En God was met de jongen; en hij groeide op, woonde in de woestijn en werd een boogschutter. Genesis 21:12–21.
Ishmael, the son of Hagar was to become the father of the nation of Islam and he was represented as “an archer.” The first mention of Ishmael identifies his role in biblical prophecy.
Ismaël, de zoon van Hagar, zou de vader worden van de natie van de islam, en hij werd voorgesteld als „een boogschutter”. De eerste vermelding van Ismaël bepaalt zijn rol in de bijbelse profetie.
And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.
En de engel des Heren zeide tot haar: Zie, gij zijt zwanger en zult een zoon baren, en gij zult zijn naam Ismaël noemen; omdat de Here uw verdrukking gehoord heeft. En hij zal een wilde man zijn; zijn hand zal tegen ieder mens zijn, en de hand van ieder mens tegen hem; en hij zal wonen in de tegenwoordigheid van al zijn broeders. Genesis 16:11, 12.
The nation of Islam will “be against every man,” and “every man’s hand” will be “against him.” The word translated as “wild” is the wild Arabian ass, so from the outset of Ishmael as a symbol of prophecy he is associated with the “horse family,” and he will bring every nation of the world together against his nation.
De natie van de islam zal „tegen iedere man” zijn, en „iedere mans hand” zal „tegen hem” zijn. Het woord dat met „wild” is vertaald, duidt op de wilde Arabische ezel; zo wordt Ismaël vanaf het begin, als symbool van de profetie, verbonden met de „paardenfamilie”, en hij zal iedere natie van de wereld tegen zijn natie bijeenbrengen.
The Millerites identified that the three woes of Revelation nine represent the prophetic history of Islam and in so doing they visually portrayed Islam as a horse on both of the two sacred tables of Habakkuk. Those charts were “directed by the hand of the Lord” and were prophesied of in Habakkuk chapter two. To reject the truth that Islam is represented by the three woes of Revelation chapter eight and verse thirteen is to reject the Spirit of Prophecy and Habakkuk. It is a rejection of both the Bible and the Spirit of Prophecy.
De Millerieten stelden vast dat de drie weeën van Openbaring negen de profetische geschiedenis van de islam voorstellen, en door dit te doen beeldden zij de islam visueel af als een paard op beide van de twee heilige tafelen van Habakuk. Die kaarten waren “geleid door de hand des Heren” en waren voorzegd in Habakuk, hoofdstuk twee. De waarheid verwerpen dat de islam wordt voorgesteld door de drie weeën van Openbaring, hoofdstuk acht, vers dertien, is de Geest der Profetie en Habakuk verwerpen. Het is een verwerping van zowel de Bijbel als de Geest der Profetie.
And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.
En ik zag, en ik hoorde een engel vliegen in het midden des hemels, die met luide stem zei: Wee, wee, wee hun die op de aarde wonen, vanwege de overige bazuinstemmen der drie engelen die nog zullen bazuinen! Openbaring 8:13.
To reject truth is to be bound for the fires of destruction, and Adventism began their progressive rejection of truth in 1863. Islam is the issue that brings all the nations of the world together during the third woe. This unity was illustrated on September 11, 2001, which, as the first waymark of the seven thunders, must also represent the last waymark of the seven thunders. The last waymark of the seven thunders in the “last days” is the Sunday law, then the third woe comes quickly. The power that angers the nations is Islam, and in the last days Islam angered the nations on September 11, 2001, but they were simultaneously “held in check.” At that time the latter rain began to sprinkle in advance of the full outpouring that takes place when the bride makes herself ready.
De waarheid verwerpen betekent bestemd zijn voor de vuren van het verderf, en het adventisme begon zijn voortschrijdende verwerping van de waarheid in 1863. De islam is de kwestie die alle naties van de wereld samenbrengt tijdens het derde wee. Deze eenheid werd geïllustreerd op 11 september 2001, wat, als de eerste waymark van de zeven donderslagen, ook de laatste waymark van de zeven donderslagen moet vertegenwoordigen. De laatste waymark van de zeven donderslagen in de „laatste dagen” is de zondagswet; daarna komt het derde wee spoedig. De macht die de naties vertoornt, is de islam, en in de laatste dagen vertoornde de islam de naties op 11 september 2001, maar zij werden gelijktijdig „in toom gehouden”. In die tijd begon de late regen voorafgaand te sprenkelen aan de volle uitstorting die plaatsvindt wanneer de bruid zich gereedmaakt.
“At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.
“In die tijd, terwijl het werk van de zaligheid ten einde loopt, zal er benauwdheid over de aarde komen, en de volken zullen toornig zijn, maar in toom gehouden worden om het werk van de derde engel niet te verhinderen. In die tijd zal de ‘late regen’, of verkwikking van het aangezicht des Heeren, komen, om kracht te verlenen aan de luide stem van de derde engel en de heiligen voor te bereiden om staande te blijven in de tijd wanneer de zeven laatste plagen zullen worden uitgegoten.” Early Writings, 85.
On September 11, 2001 the judgment of the living began, the nations were angered by the attack of Islam against the United States and the latter rain began to fall. Judgment begins with the house of God and the judgment of the house of God ends at the Sunday law crisis, then the judgment of God’s other flock begins. Much is involved with this most important truth, but these truths are well documented in the series, Habakkuk’s Tables. It was important to place these things in the article here before we return to the narrative of Revelation eleven.
Op 11 september 2001 begon het oordeel over de levenden, de volken werden vertoornd door de aanval van de islam tegen de Verenigde Staten en de late regen begon te vallen. Het oordeel begint bij het huis van God, en het oordeel over het huis van God eindigt bij de zondagwetcrisis; vervolgens begint het oordeel over Gods andere kudde. Met deze allerbelangrijkste waarheid is veel gemoeid, maar deze waarheden zijn goed gedocumenteerd in de serie Habakuks Tafelen. Het was belangrijk deze dingen hier in het artikel te plaatsen voordat wij terugkeren naar het relaas van Openbaring elf.
And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. Revelation 11:13, 14.
En in hetzelfde uur geschiedde er een grote aardbeving, en het tiende deel van de stad viel, en in de aardbeving werden zeven duizend mensen gedood; en de overigen werden zeer bevreesd en gaven heerlijkheid aan de God des hemels. Het tweede wee is voorbijgegaan; en zie, het derde wee komt spoedig. Openbaring 11:13, 14.
The “great earthquake” that marked the overturning of the nation of France in the French Revolution represents the overturning of the United States at the Sunday law. National apostasy is to be followed by national ruin, and when the United States is ruined the entire earth will be shaken to its core, thus the symbol of the “earthquake.” At that point “the third woe cometh quickly.” Islam is identified on the two sacred tables as the first and second woe of Revelation nine, and if the first woe is Islam and the second woe is Islam, then the third woe must be Islam, for upon the testimony of two a thing is established. The United States will be struck again by Islam at the Sunday law.
De „grote aardbeving” die het omverwerpen van de natie Frankrijk tijdens de Franse Revolutie kenmerkte, staat voor het omverwerpen van de Verenigde Staten bij de zondagswet. Op nationale afval moet nationale ondergang volgen, en wanneer de Verenigde Staten ten onder zijn gegaan, zal de gehele aarde tot in haar grondvesten worden geschokt; vandaar het symbool van de „aardbeving”. Op dat moment „komt de derde wee snel”. De islam wordt op de twee heilige tafelen aangeduid als de eerste en tweede wee van Openbaring negen, en als de eerste wee de islam is en de tweede wee de islam is, dan moet de derde wee de islam zijn, want op de getuigenis van twee staat een zaak vast. De Verenigde Staten zullen bij de zondagswet opnieuw door de islam worden getroffen.
Speaking of Ezekiel’s valley of bones Sister White records the following.
Met betrekking tot Ezechiëls dal van dorre beenderen tekent zuster White het volgende op.
“Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.
„Engelen houden de vier winden tegen, voorgesteld als een woedend paard dat tracht los te breken en over het oppervlak van de gehele aarde voort te stormen, terwijl het verwoesting en dood op zijn weg meedraagt.
“Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
„Zullen wij slapen op de uiterste grens van de eeuwige wereld? Zullen wij traag en koud en dood zijn? O, dat wij in onze gemeenten de Geest en adem van God in Zijn volk ingeblazen mochten hebben, opdat zij op hun voeten zouden staan en leven. Wij moeten inzien dat de weg nauw is en de poort eng. Maar wanneer wij door de enge poort gaan, is haar wijdte zonder grens.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
The message of the “four winds” that raises the two prophets of Revelation eleven is the message of the angry horse of Bible prophecy, as represented throughout the biblical testimony, but also as visually represented upon the two sacred tables of Habakkuk. The message that brings Elijah and Moses to their feet is the message of the third woe that comes quickly after they are raised to their feet, for when the Sunday law arrives and Islam strikes again Moses and Elijah are lifted up as the ensign to the nations.
De boodschap van de „vier winden”, die de twee profeten van Openbaring elf doet opstaan, is de boodschap van het toornige paard van de Bijbelse profetie, zoals die door het gehele bijbelse getuigenis heen wordt voorgesteld, maar ook zoals die zichtbaar wordt uitgebeeld op de twee heilige tafelen van Habakuk. De boodschap die Elia en Mozes op hun voeten brengt, is de boodschap van het derde wee, dat spoedig komt nadat zij op hun voeten zijn opgericht; want wanneer de zondagswet komt en de islam opnieuw toeslaat, worden Mozes en Elia opgeheven als het banierteken voor de volken.
The third woe of Islam is also the seventh trumpet. The beginning of the sounding of the seventh trumpet was on October 22, 1844, when the judgment began.
Het derde wee van de islam is tevens de zevende bazuin. Het begin van het klinken van de zevende bazuin was op 22 oktober 1844, toen het oordeel begon.
But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.
Maar in de dagen van de stem van de zevende engel, wanneer hij zal beginnen te bazuinen, zal ook het geheimenis van God volbracht worden, zoals Hij het aan Zijn dienstknechten, de profeten, heeft verkondigd. Openbaring 10:7.
The “days of the voice of the seventh angel” is the days of the investigative judgment, that began on October 22, 1844. Then the judgment of the dead commenced. Once the third woe comes quickly the sounding of the seventh trumpet is again marked. This sounding is not the beginning of the investigative judgment, but the end of the judgment of the house of God, and the beginning of the judgment of God’s other flock.
De „dagen van de stem van de zevende engel” zijn de dagen van het onderzoekend oordeel, dat begon op 22 oktober 1844. Toen nam het oordeel over de doden een aanvang. Zodra het derde wee spoedig komt, wordt het bazuingeschal van de zevende bazuin opnieuw gemarkeerd. Dit bazuingeschal is niet het begin van het onderzoekend oordeel, maar het einde van het oordeel over het huis van God en het begin van het oordeel over Gods andere kudde.
And the seventh angel sounded; and there were great voices in heaven, saying, The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. And the four and twenty elders, which sat before God on their seats, fell upon their faces, and worshipped God, Saying, We give thee thanks, O Lord God Almighty, which art, and wast, and art to come; because thou hast taken to thee thy great power, and hast reigned. Revelation 11:15–17.
En de zevende engel bazuinde; en er klonken luide stemmen in de hemel, zeggende: De koninkrijken van deze wereld zijn geworden tot de koninkrijken van onze Heere en van Zijn Christus; en Hij zal regeren in alle eeuwigheid. En de vierentwintig ouderlingen, die vóór God op hun tronen gezeten waren, wierpen zich met hun aangezichten ter aarde en aanbaden God, zeggende: Wij danken U, o Heere God Almachtig, Die is, en Die was, en Die komen zal; omdat Gij Uw grote macht tot U genomen hebt en als Koning hebt geheerst. Openbaring 11:15–17.
The “mystery of God” is Christ in us, the hope of glory that is finished in the time period when Moses and Elijah stand up and are resurrected through a message from the Word of God that identifies Islam. If the message is received it binds a soul for the heavenly garner, but for those who reject the message it is the message of the archers of Islam that bind them in bundles to be burned in the fires of destruction. The message of the seventh trumpet seals the one hundred and forty-four thousand in advance of them being lifted up as an ensign to bring in God’s other flock. The two resurrected prophets must first be sealed before the world can be warned.
Het „mysterie van God” is Christus in ons, de hoop der heerlijkheid, die voleindigd wordt in de tijdsperiode waarin Mozes en Elia opstaan en worden opgewekt door een boodschap uit het Woord van God die de islam identificeert. Indien de boodschap wordt aangenomen, bindt zij een ziel voor de hemelse schuur, maar voor hen die de boodschap verwerpen, is zij de boodschap van de boogschutters van de islam die hen in bundels binden om verbrand te worden in de vuren van het verderf. De boodschap van de zevende bazuin verzegelt de honderd vierenveertigduizend voorafgaand aan hun verheffing als een banier om Gods andere kudde binnen te brengen. De twee opgewekte profeten moeten eerst verzegeld worden voordat de wereld kan worden gewaarschuwd.
“The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws. Bible Training School, December 1, 1903.
„Het werk van de Heilige Geest is de wereld te overtuigen van zonde, van gerechtigheid en van oordeel. De wereld kan alleen gewaarschuwd worden wanneer zij hen die de waarheid geloven, geheiligd ziet door de waarheid, handelend naar verheven en heilige beginselen, en in hoge, verheven zin de scheidslijn tonend tussen hen die de geboden van God onderhouden en hen die deze met voeten treden. De heiliging door de Geest kenmerkt het verschil tussen hen die het zegel van God hebben en hen die een onechte rustdag onderhouden. Wanneer de beproeving komt, zal duidelijk getoond worden wat het merkteken van het beest is. Het is het houden van de zondag. Zij die, nadat zij de waarheid hebben gehoord, deze dag blijven beschouwen als heilig, dragen het kenteken van de mens der zonde, die meende tijden en wetten te veranderen. Bible Training School, 1 december 1903.”
When the one hundred and forty-four thousand are lifted up as an ensign unto the nations, the nations will be angry. The power that angers the nations in Bible prophecy is Islam. Islam will strike the United States again at the Sunday law.
Wanneer de honderdvierenveertigduizend worden verheven als een banier voor de volken, zullen de volken toornig zijn. De macht die de volken in de Bijbelse profetie toornig maakt, is de islam. De islam zal de Verenigde Staten opnieuw treffen bij de zondagswet.
And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. And the temple of God was opened in heaven, and there was seen in his temple the ark of his testament: and there were lightnings, and voices, and thunderings, and an earthquake, and great hail. Revelation 11:18, 19.
En de volken zijn toornig geworden, en Uw toorn is gekomen, en de tijd der doden, opdat zij geoordeeld zouden worden, en opdat Gij het loon zoudt geven aan Uw dienstknechten, de profeten, en aan de heiligen, en hun die Uw naam vrezen, kleinen en groten; en opdat Gij hen zoudt verderven die de aarde verderven. En de tempel Gods werd geopend in de hemel, en in Zijn tempel werd de ark van Zijn verbond gezien; en er waren bliksemen, stemmen, donderslagen, een aardbeving en grote hagel. Openbaring 11:18, 19.
After this series of prophetic events, John presents the church who are to be the ensign.
Na deze reeks profetische gebeurtenissen stelt Johannes de kerk voor die het vaandel zal zijn.
And there appeared a great wonder in heaven; a woman clothed with the sun, and the moon under her feet, and upon her head a crown of twelve stars. And she being with child cried, travailing in birth, and pained to be delivered. Revelation 12:1.
En er verscheen een groot teken in de hemel: een vrouw, bekleed met de zon, en de maan onder haar voeten, en op haar hoofd een kroon van twaalf sterren. En zij was zwanger en riep het uit in haar weeën en in haar pijn om te baren. Openbaring 12:1.
Here the church that was slain, trampled down, resurrected, and thereafter is taken up into heaven as God’s ensign is shining with the glory of the sun. They are standing upon the moon, representing the shadow of the twelve stars upon their crown. The shadow is the twelve tribes of ancient Israel that typified and reflected the twelve disciples that are the twelve stars in her crown. The beginning of ancient Israel is typifying the end of ancient Israel in the illustration.
Hier wordt de gemeente die geslacht, vertreden, opgewekt en daarna in de hemel opgenomen werd, afgebeeld terwijl Gods banier schittert met de heerlijkheid van de zon. Zij staat op de maan, die de schaduw voorstelt van de twaalf sterren op haar kroon. De schaduw is de twaalf stammen van het oude Israël, die een type waren van en een weerspiegeling vormden van de twaalf discipelen, die de twaalf sterren in haar kroon zijn. Het begin van het oude Israël is in deze voorstelling een voorafbeelding van het einde van het oude Israël.
The woman is about to bring forth a child, which identifies the birth of Christ at the end of ancient Israel, but now represents the birth of the Gentiles that come out of Babylon and join the one hundred and forty-four thousand. As soon as Elijah and Moses are lifted up as the ensign, she delivers God’s other flock who will respond to the ensign.
De vrouw staat op het punt een kind voort te brengen, hetgeen de geboorte van Christus aan het einde van het oude Israël aanduidt, maar nu de geboorte voorstelt van de heidenen die uit Babylon uitgaan en zich voegen bij de honderdvierenvijftigduizend. Zodra Elia en Mozes als banier worden opgeheven, baart zij Gods andere kudde, die op de banier zal reageren.
The “world can only be warned” by seeing the one hundred and forty-four thousand lifted up as an ensign during the crisis that begins at the Sunday law in the United States. Those who come out of Babylon and stand with the one hundred and forty-four thousand are represented as the great multitude. Those two groups located in Revelation seven are represented by Moses and Elijah at the mount of Transfiguration, and God’s triumphant church that is resurrected and lifted up as an ensign come together with God’s other flock that are still then in Babylon during that final time of crisis.
De „wereld kan slechts worden gewaarschuwd” doordat men de honderdvierenveertigduizend verheven ziet als een banier tijdens de crisis die aanvangt bij de zondagswet in de Verenigde Staten. Degenen die uit Babylon uitgaan en standhouden met de honderdvierenveertigduizend worden voorgesteld als de grote schare. Deze twee groepen, gesitueerd in Openbaring zeven, worden vertegenwoordigd door Mozes en Elia op de berg der verheerlijking, en Gods zegevierende gemeente, die wordt opgewekt en verheven als een banier, komt samen met Gods andere kudde, die zich dan nog in Babylon bevindt, gedurende die laatste tijd van crisis.
Hear the word of the Lord, ye that tremble at his word; Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but he shall appear to your joy, and they shall be ashamed. A voice of noise from the city, a voice from the temple, a voice of the Lord that rendereth recompense to his enemies. Before she travailed, she brought forth; before her pain came, she was delivered of a man child. Who hath heard such a thing? who hath seen such things? Shall the earth be made to bring forth in one day? or shall a nation be born at once? for as soon as Zion travailed, she brought forth her children. Shall I bring to the birth, and not cause to bring forth? saith the Lord: shall I cause to bring forth, and shut the womb? saith thy God. Rejoice ye with Jerusalem, and be glad with her, all ye that love her: rejoice for joy with her, all ye that mourn for her: That ye may suck, and be satisfied with the breasts of her consolations; that ye may milk out, and be delighted with the abundance of her glory. For thus saith the Lord, Behold, I will extend peace to her like a river, and the glory of the Gentiles like a flowing stream: then shall ye suck, ye shall be borne upon her sides, and be dandled upon her knees. As one whom his mother comforteth, so will I comfort you; and ye shall be comforted in Jerusalem. And when ye see this, your heart shall rejoice, and your bones shall flourish like an herb: and the hand of the Lord shall be known toward his servants, and his indignation toward his enemies. Isaiah 66:5–14.
Hoort het woord des HEEREN, gij die beeft voor zijn woord; uw broeders die u haatten, die u verstieten om mijns Naams wil, zeiden: Laat de HEERE verheerlijkt worden; maar Hij zal verschijnen tot uw vreugde, en zij zullen beschaamd worden. Een stem van rumoer uit de stad, een stem uit de tempel, de stem des HEEREN, die vergelding oefent aan zijn vijanden. Eer zij barensnood had, heeft zij gebaard; eer haar smart kwam, is zij verlost van een zoon. Wie heeft ooit zulk een ding gehoord? wie heeft dergelijke dingen gezien? Zal een land op één dag ter wereld worden gebracht? of zal een volk in éénmaal geboren worden? Want zodra Sion barensnood kreeg, heeft zij haar kinderen gebaard. Zou Ik tot de geboorte brengen en niet doen baren? zegt de HEERE; zou Ik doen baren en de moederschoot toesluiten? zegt uw God. Verblijdt u met Jeruzalem en weest blijde over haar, allen die haar liefhebt; verheugt u met haar met vreugde, allen die over haar treurt; opdat gij moogt zuigen en verzadigd worden aan de borsten van haar vertroostingen; opdat gij moogt drinken en u verlustigen in de overvloed van haar heerlijkheid. Want zo zegt de HEERE: Zie, Ik zal vrede tot haar uitstrekken als een rivier, en de heerlijkheid der heidenen als een overvloeiende beek; dan zult gij zuigen, gij zult op de zijde gedragen worden en op de knieën vertroeteld worden. Gelijk iemand die door zijn moeder getroost wordt, alzo zal Ik u troosten; en gij zult in Jeruzalem getroost worden. En wanneer gij dit zult zien, zal uw hart zich verblijden, en uw beenderen zullen uitspruiten als het jonge groen; en de hand des HEEREN zal bekend worden aan zijn knechten, en zijn gramschap aan zijn vijanden. Jesaja 66:5–14.
Those that are born when they ascend to heaven are those who have been cast out by their brethren that hated them. Their brethren that hated them and rejoiced in their death, are those who say they are Jews, but are not. They are those of the synagogue of Satan that will prophetically worship at the feet of the ensign that consists of the “outcasts of Israel.”
Zij die geboren worden wanneer zij opvaren naar de hemel, zijn degenen die door hun broeders, die hen haatten, uitgeworpen zijn. Hun broeders, die hen haatten en zich verblijdden over hun dood, zijn degenen die zeggen dat zij Joden zijn, maar het niet zijn. Zij behoren tot de synagoge van de satan, die zich profetisch zal neerbuigen aan de voeten van het banier dat bestaat uit de „verdrevenen van Israël.”
And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:12.
En Hij zal een banier oprichten voor de volken, en de verdrevenen van Israël bijeenbrengen, en de verstrooiden van Juda vergaderen van de vier hoeken der aarde. Jesaja 11:12.
“You think that those who worship before the saints’ feet (Revelation 3:9) will at last be saved. Here I must differ with you; for God showed me that this class were professed Adventists, who had fallen away, and ‘crucified to themselves the Son of God afresh, and put him to an open shame.’ And in the ‘hour of temptation,’ which is yet to come, to show out everyone’s true character, they will know that they are forever lost, and overwhelmed with anguish of spirit, they will bow at the saints’ feet.” Word to the Little Flock, 12.
“U meent dat degenen die zich neerbuigen voor de voeten der heiligen (Openbaring 3:9) uiteindelijk gered zullen worden. Hier moet ik met u van mening verschillen; want God heeft mij getoond dat deze groep belijdende Adventisten waren, die afgevallen waren, en ‘voor zichzelf de Zoon van God opnieuw kruisigden en Hem openlijk te schande maakten.’ En in het ‘uur der verzoeking’, dat nog komen moet, om ieders ware karakter te openbaren, zullen zij weten dat zij voor eeuwig verloren zijn, en, overweldigd door zielsangst, zullen zij zich neerbuigen aan de voeten der heiligen.” Word to the Little Flock, 12.
He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.
Wie een oor heeft, laat hij horen wat de Geest tot de gemeenten zegt.