De Verborgen Geschiedenis van Vers Veertig - Nummer Elf

Het boek Joël is wellicht de meest directe openbaring van de late regen in de Schriften, en Joël opent door eerst te verwijzen naar de vier generaties van afval die door de Laodiceïsche Zevende-dags Adventistenkerk zijn volbracht. Die vier generaties van toenemende verwoesting, voorgesteld in de openingsverzen van Joël, stemmen overeen met de vier toenemende gruwelen van Ezechiël hoofdstuk acht. 1863 tot 1888 vertegenwoordigt de eerste generatie, en zij vertegenwoordigt de verwerping van de fundamentele boodschap van de Millerieten zoals voorgesteld op de pionierskaarten van 1843 en 1850, voorgesteld in Habakuk hoofdstuk twee, en die het verbond symboliseren zoals voorgesteld door de twee tafelen van de Tien Geboden.

1888 tot 1919 vertegenwoordigen de generatie die de ervaring van gerechtigheid door het geloof verwierp, welke een ervaring voortbrengt die wordt voorgesteld door de gemeente van Filadelfia. In de eerste generatie was de opstand gericht tegen het werk van het leiderschap dat door William Miller werd vertegenwoordigd, en in de tweede generatie van 1888 kwam men in opstand tegen het leiderschap van de Geest der Profetie. De derde generatie van 1919 begon met William Warren Prescotts boek, The Doctrine of Christ, en eindigde met het boek Questions on Doctrine in 1957. Die derde generatie was de generatie van compromis met de wereld, toen het adventisme de accreditatie zocht van de medische praktijken door de American Medical Association, en de accreditatie van hun colleges door de academische geleerden van het afvallige protestantisme en het rooms-katholicisme.

In de derde generatie werd de onderwijsraad uit de pen van Ellen White verworpen en vervangen door de valse onderwijspraktijken van de wereld, zoals vertegenwoordigd door de onderwijsfilosofie van Griekenland. Het Griekse onderwijs wordt vertegenwoordigd door de godin Athena, die is vereerd in de nagebouwde Parthenontempel in Nashville, Tennessee.

Ware opvoeding werd in de Bijbel belichaamd in de profetenscholen die verbonden waren met de profeet Elisa. De Makkabese opstand van 167 v.Chr. en de periode daarna, tot aan de verwoesting van Jeruzalem in 70 n.Chr., was in belangrijke mate een protest tegen de doorwerking van de Griekse opvoeding in de cultuur en het volk van het oude letterlijke heerlijke land. Het protest van de Makkabeeën was een opstand tegen de Griekse invloed op elk niveau, maar de opvoedkundige invloed van Griekenland was in de geschiedenis en de drijfveren van de Makkabese zeloten zó diep doordringend, dat zij niet kan worden losgemaakt van de werkelijkheid dat de Griekse opvoeding wellicht de grootste factor was die verband hield met de Joodse verwerping van Jezus Christus als hun Messias. Er zijn boeken geschreven waarin de negatieve invloed van de Griekse opvoeding op de Joden wordt aangetoond, evenals de bijdrage van valse opvoeding aan de Joodse verwerping en kruisiging van Christus.

De Makkabese opstand stemt overeen met de opstand van 1776 in het moderne geestelijke heerlijke land. Er zijn momenteel meer dan 4.000 geregistreerde universiteiten in de Verenigde Staten, die gebouwd zijn op de filosofie van Griekse en jezuïtische onderwijspraktijken. De anarchie en wetteloosheid van de afgelopen ruim tien jaar kunnen rechtstreeks worden teruggevoerd op de zogenoemde onderwijscentra in de Verenigde Staten, die gedurende tientallen jaren studenten hebben geïndoctrineerd die reeds door media- en amusementsbronnen waren geconditioneerd om de globalistische filosofieën te aanvaarden die voortkomen uit de satanische filosofieën van de periode van de Franse Revolutie. De studenten van de huidige universiteiten waren reeds ertoe geconditioneerd de levensstijl te aanvaarden die door Sodom en Gomorra wordt voorgesteld, voordat zij de onderwijscentra binnengingen die ontworpen zijn om blanke mensen, christenen en de ware Amerikaanse geschiedenis aan te vallen. Een burger van de Verenigde Staten die heden ten dage het voortdurende tweesporige rechtssysteem wil begrijpen dat de gerechtigheid en de waarheid vervult die, zoals in de Bijbel en de Geest der Profetie is aangeduid, op de straten worden geworpen, moet begrijpen dat de huidige omstandigheden worden voortgebracht door een doelbewust ontworpen aanval die vanaf de vroegste levensjaren wordt ingeprent door een onderwijssysteem dat erop is gericht de mensheid onder de controle van elitaire globalisten te brengen — de macht van de draak!

Er zijn vijf hoofdthema’s in de geschriften van Ellen White: opvoeding, gezondheidsreformatie, christelijk leven, het thema van De Grote Strijd en praktische godzaligheid. Opvoeding is een van de vijf hoofdthema’s in de Geest der Profetie, en Ellen White was evenzeer een bijbelse profeet als iedere profeet die in Gods Woord wordt genoemd. Dit betekent onder meer dat haar leven een voorbeeld is van en voor de honderd vierenveertigduizend. Voordat iemand meent dat alleen Christus ons tot voorbeeld behoort te zijn, verklaart Paulus:

Als profeet is Ellen White een voorbeeld. Er was slechts één keer dat Ellen White de rol van bestuurslid aanvaardde, en wel bij de oprichting van een college dat de beginselen van ware opvoeding omarmde, zoals uiteengezet in een van de vijf hoofdthema’s van haar bediening. Dat college in Madison, Tennessee, is gelegen binnen het grootstedelijk district van Nashville, Tennessee. Niet alleen stemde zij ermee in om van 1904 tot een jaar vóór haar dood in 1915 deel uit te maken van het stichtingsbestuur van Madison College, zij speelde ook een beslissende rol bij de keuze van het land waar het college werd gevestigd. Nashville is het centrum van het Griekse onderwijssysteem dat in de geschiedenis van de Makkabeeën ertoe bijdroeg te verhinderen dat de Joden hun Messias aannamen; de Makkabeeën zijn een voorafschaduwing van het afvallige protestantisme van de tijd waarin wij nu leven. De lijn van de Makkabeeën wordt duidelijk uiteengezet in de verborgen geschiedenis van vers veertig, als voorstelling van het afvallige protestantisme dat nu volledig is geïndoctrineerd met precies dezelfde — zij het een moderne versie van de — vernietigende vruchten van de Griekse opvoeding.

In de derde generatie van het adventisme koos de leiding, die in 1888 de Geest der Profetie had verworpen, ervoor haar onderwijssysteem over te dragen aan de accreditatiestructuur van de wereld. Nashville vertegenwoordigt het symbolische centrum van zowel ware als valse opvoeding. De profeet koos dezelfde stad die de wereld had gekozen om de Griekse opvoeding te verheerlijken, want in tegenstelling tot de Griekse opvoeding, die berust op het uiteentrekken van de waarheid in geïsoleerde vakgebieden om het geheel te vernietigen, vormt ware opvoeding de fundamentele grondslag van Zuster Whites vier andere hoofdthema’s: gezondheidsreform, praktische godsvrucht, christelijke levenswandel en vooral het thema van De Grote Strijd.

Jezus illustreert het einde altijd met het begin, en de beproeving in de Hof van Eden verduidelijkt de beproeving waarmee de wereld thans wordt geconfronteerd. De beproeving aan het einde is dezelfde als iedere bijbelse beproeving, want God verandert nooit. Een bijbelse beproeving is een testproces in drie stappen dat twee klassen voortbrengt, die aan het einde van het beproevingsproces openbaar worden. De eerste engel drukt de drie stappen uit als: vrees God, geef Hem heerlijkheid, want het uur van de lakmoesproef van het oordeel is gekomen. De eerste stap was het gebod niet te eten van de boom van de kennis van goed en kwaad. Bij gebrek aan de noodzakelijke vreze Gods faalde Eva in de beproeving van de boom en at zij van de vrucht die zowel als goed als kwaad werd voorgesteld. Adams vreze Gods verhinderde hem niet deel te nemen aan de opstand van de boom, en het oordeel werd over hen beiden gebracht, daar zij een leven zonder de blijvende tegenwoordigheid van de Godheid openbaarden.

De beproeving van de laatste dagen begint met een waarschuwing om de toename van kennis te eten die ontsloten is in de openbaring van Jezus Christus, vlak voordat de genadetijd van de mensheid ten einde komt. Hetzij binnen het adventisme, hetzij buiten het adventisme, berust de beproeving op de aanvaarding of de verwerping van de toename van „kennis” die in onze tijd is ontsloten. Die kennisbeproeving wordt voorgesteld door de boom der beproeving in de hof, die kennis van hetzij goed, hetzij kwaad vertegenwoordigt. Ware opvoeding werd in 1904 geplaatst en gesymboliseerd in Nashville, Tennessee, en valse opvoeding werd in 1897 geplaatst en gesymboliseerd in Nashville, en vervolgens in 1920 herbouwd als een blijvende structuur. In het leven van de profetes werd ware opvoeding in Nashville verankerd, en ook valse opvoeding werd er verankerd. Na haar dood in 1915 werd valse opvoeding hersteld in de tweede en blijvende bouw van de tempel van het Parthenon, en ware opvoeding werd verworpen door een compromis met de wereld van de zijde van de leiding van de Laodiceïsche Kerk der Zevende-dags Adventisten.

Nashvilles bijnaam, het „Athene van het Zuiden”, heeft de keuze van het gebouw als middelpunt van de Centennial Exposition van 1897 beïnvloed. Een aantal gebouwen op de tentoonstelling was gebaseerd op antieke originelen. De Parthenon was echter het enige bouwwerk dat een exacte reproductie was. Het huidige Nashville, Tennessee, is beroemd om zijn muziek, maar voordat er het Johnny Cash Museum was, stond Nashville bekend om zijn onderwijs, niet om zijn zang.

Tegen de jaren 1850 had Nashville reeds de bijnaam „Athene van het Zuiden” verworven door de oprichting van talrijke instellingen voor hoger onderwijs; het was de eerste zuidelijke stad van Amerika die een openbaar schoolsysteem invoerde. Tegen het einde van de eeuw zouden in Nashville Fisk University, St. Cecilia Academy, Montgomery Bell Academy, Meharry Medical College, Belmont University en Vanderbilt University alle hun deuren openen. In die tijd stond Nashville bekend als een van de meest verfijnde en ontwikkelde steden van het Zuiden, vervuld van welstand en cultuur.

Het geheimenis der ongerechtigheid is in het geïnspireerde Woord zowel een zelfstandig naamwoord als een werkwoord. De inspiratie duidt Satan aan, en de paus, die Zuster White Satans „rechterhand” noemt, als het geheimenis der ongerechtigheid. Toch beschrijft het „geheimenis der ongerechtigheid” ook de vermenging van waarheid en dwaling. Joëls vier generaties van afval stemmen overeen met de vier toenemende gruwelen van Ezechiël hoofdstuk acht. Die twee getuigen stemmen overeen met de eerste vier gemeenten van Openbaring, en de derde gemeente wordt voorgesteld door Constantijns compromis van het christendom in vereniging met het heidendom. Die eerste vier gemeenten stemmen overeen met de geschiedenis van het oude Israël, die de geschiedenis van het moderne Israël symboliseert.

In de derde generatie van het oude Israël sloten de koningen van Israël verbonden met de andere natiën, met wie Gods volk nooit in verbond had mogen treden. De parallel tussen het oude, letterlijke Israël en de christelijke gemeente, zoals uiteengezet in het boek Openbaring, is een profetisch onderwerp dat helder wordt voorgesteld in de studie getiteld Habakuks Tafelen. Joël brengt de vierde en laatste generatie, die wordt „afgesneden” van Gods uitverkoren verbondsvolk te zijn, in verband met de vijfentwintig oudsten die zich neerbuigen voor de zon in Ezechiëls vier toenemende gruwelen. Die vierde generatie, waarin het Laodiceaanse Zevendedagsadventisme wordt afgesneden terwijl zij zich bij de zondagswet voor de zon neerbuigen, stemt overeen met de vierde gemeente van Thyatira, die de heerschappij van het pausdom symboliseert, hetzij in 538, hetzij bij de spoedig komende zondagswet. De derde gemeente van Pergamum vertegenwoordigt „compromis”, hetzij het oude Israël dat zich met heidense koninkrijken verbond, hetzij Constantijn die het heidendom met het christendom vermengde; en die twee getuigen richten zich tot de derde generatie van het aardbeest van Openbaring dertien.

De vier generaties van de Verenigde Staten, die onder andere waarheden door Egypte werden voorgesteld gedurende de slavernij van 400/430 jaar, welke eindigde met de verdrinking van Farao in de wateren van de Rode Zee. Die wateren markeerden het einde van de natie die geoordeeld moest worden toen God voor het oude Israël verlossing teweegbracht door de profeet Mozes. De Verenigde Staten worden geoordeeld in de tijdsperiode waarin het oordeel over Gods kerk tot een einde komt; daarom dient opgemerkt te worden dat het water dat een einde maakte aan het leven van Farao over Farao werd gebracht door het loslaten van de oostenwind, die de wateren op hun plaats had gehouden terwijl God Zijn uitverkoren volk verloste. De oostenwind is het derde wee, dat toeslaat bij de zondagswet wanneer de aardbeving van Openbaring elf plaatsvindt.

De generatie die voorafgaat aan de vierde en laatste generatie van het beest uit de aarde, wordt vervuld op zowel de Republikeinse als de Protestantse horens. Het compromis van de Republikeinse horen, dat in zijn derde generatie werd volbracht, vond plaats in de periode rond de Eerste Wereldoorlog, en het markeerde het moment waarop de Verenigde Staten hun economische structuur overdroegen aan de globalisten van de Federal Reserve. In diezelfde periode trachtte het Laodiceïsche Zevendedagsadventisme zijn medische en onderwijswerk “geaccrediteerd” te krijgen naar de maatstaven van werelds onderwijs en wereldse geneeskunde. Als werkwoord stelt het “mysterie der ongerechtigheid” het compromis voor van Constantijn en de koningen van het oude Israël met de machten van de wereld. Het woord dat door inspiratie wordt gebruikt om het compromis te beschrijven, is “amalgamation”, in het woordenboek uit Ellen Whites tijd als volgt gedefinieerd: “to mix or unite in an amalgam; to blend.” De boom van de kennis van goed en kwaad is de boom van amalgamatie, de boom van compromis. “Het laatste machtige conflict” is de zondagswetcrisis, en Satans voorbereiding op die crisis is “het mysterie der ongerechtigheid”, dat menselijke wijsheid vermengt met Goddelijke openbaring.

In het laatste conflict, wanneer „allen partij zullen kiezen”, wordt de beproeving van de Hof van Eden herhaald. De beproeving die in het begin beperkt was tot een boom in het midden van een hof, wordt aan het einde herhaald in de gehele wereld. Satans werk in de aanloop naar de eindstrijd is „het geheimenis der wetteloosheid”, dat wordt omschreven als „hoger onderwijs!” Het symbool van „hoger onderwijs” in het land van het beest uit de aarde wordt gevonden in Nashville, Tennessee, het ‘Athene van het Zuiden’, waar de tempel van het Parthenon is gelegen, in tegenstelling tot het ware onderwijs dat eens in Nashville werd vertegenwoordigd door Madison College. De volgende uitspraak uit de geïnspireerde geschriften wordt aan het einde van dit artikel volledig aangehaald, maar op dit punt dienen enkele zaken in overweging te worden genomen.

Het „allen” die „wijsheid” nodig hebben, vertegenwoordigt allen die in een beproevingsproces worden gebracht dat uiteindelijk twee klassen van aanbidders voortbrengt. De „wijzen” zijn degenen die zich de benodigde „wijsheid” verwerven. Het beproevingsproces begint wanneer de openbaring van Jezus Christus wordt ontzegeld, vlak vóór het einde van de genadetijd voor de mensheid. Die ontzegeling luidt een „toename van kennis” in. Degenen die worden geconfronteerd met de beproeving die verband houdt met de openbaring van Jezus Christus, zullen de „olie” van profetische kennis verwerven, bestemd om te leiden, voor te bereiden en te heiligen vóór de komst van de oostenwind bij de zondagswet. De „boom van de kennis van goed en kwaad” is het symbool van het vervalste Brood des Hemels dat gegeten of verworpen moet worden.

In Galilea verloor Jezus in de synagoge van Kapernaüm bij één gebeurtenis meer volgelingen dan op enig ander moment in Zijn bediening. Daar was de toets of de profetische woorden van Christus letterlijk of geestelijk waren, en zij die de toets niet doorstonden, faalden—want zij vergaten dat de mens zal leven van ieder woord dat uit de mond van God uitgaat. Christus had duidelijk verklaard dat Hij het Brood was dat uit de hemel was neergedaald, en zij die de toets niet doorstonden, hadden de Waarheid vermengd met menselijke wijsheid, vertegenwoordigd door de Grieken.

Voordat Eva begon aan de mislukking van de hof, had Christus zowel Adam als Eva opgedragen niet te eten van de vrucht van de boom van de kennis van goed en kwaad. De eerste van de drie stappen van het eeuwige evangelie is de vreze Gods.

Eva verloor haar „vreze Gods.” Zij had moeten beven voor de woorden van God, hetgeen een kenmerk is van de honderd vierenveertigduizend. De vreze Gods is de eerste van drie beproevingen, en zij begint wanneer het profetische Woord wordt ontzegeld, en brengt uiteindelijk een klasse van wijzen en een klasse van dwazen voort. Het begin voor hen die bestemd zijn wijs te worden, is te beven voor Gods Woord. Eva deed dit niet, en toen zij met de tweede stap van het beproevingsproces werd geconfronteerd, was zij niet in staat God eer te geven, en werd zij vervolgens geconfronteerd met het uur van het oordeel, waarin zij de naaktheid van Laodicea openbaarde.

De vermenging van waarheid en dwaling is het werk van Satan, dat wordt aangeduid als het geheimenis der ongerechtigheid. Het compromis van heel de mensheid in de slotbewegingen van het onderzoekend oordeel ligt verankerd in de tempel van het Parthenon in Nashville, Tennessee.

De waarschuwing van de vuurbollen van Nashville betreft niet willekeurig een stad; zij is een rechtstreeks oordeel dat over de Zevendedagsadventisten, de Verenigde Staten en de wereld is gebracht. De vuurbollen van Nashville vertegenwoordigen verschillende kenmerken voor de onderscheiden categorieën van het adventisme, het beest uit de aarde en de wereld. De vuurbollen van Nashville zijn Gods oordeel over valse opvoeding, gesymboliseerd door de boom van de kennis van goed en kwaad.

Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.