Sinds 2023 heeft de Heer de gebeurtenissen geopenbaard die leiden tot de afsluiting van de genadetijd voor de Verenigde Staten en daarna voor de wereld. De opeenvolging van die gebeurtenissen was al vóór 2023 onderkend, maar de bijzonderheden werden pas vanaf het begin van deze periode duidelijk. Vanaf dat moment werden wij tot het inzicht geleid dat het oordeel over de levenden in opeenvolgende fasen werd voltrokken aan zowel de republikeinse hoorn als de protestantse hoorn van het beest uit de aarde in Openbaring dertien. Het beest uit de aarde is de Verenigde Staten. Wij onderkenden dat het proces van het oordeel over de levenden, dat op 11 september 2001 begon, eerst de Democratische Partij van de republikeinse hoorn zou treffen en dat het proces, nadat de Democraten waren beproefd, vervolgens zou overgaan op de Republikeinse Partij. Op grond van die geopenbaarde kennis stelden wij vooraf vast dat de Democratische Partij bij de overwinning van Biden in 2020 zou imploderen en ten einde zou komen. De geschiedenis bevestigde onze waarneming.
Wie meent dat de verpletterende overwinning van de Democraten op 3 november die voorspelling heeft weerlegd, vergist zich schromelijk. Sinds de ineenstorting van de Democraten als gevolg van de gestolen verkiezingen van 2020 is de Democratische Partij verworden tot de partij die bekendstaat als de rood-groene alliantie. De Democratische Partij van weleer bestaat niet meer, en haar nieuwe gedaante is een alliantie van communistische globalisten en islamisten. Ismaël is het symbool van de islam, en zijn moeder was een Egyptische. Egypte is de draak — de globalisten van de Verenigde Staten en de wereld. De draak — de globalisten — wordt gesymboliseerd door “rood”, een gangbaar symbool voor het communisme, en de islam wordt aangeduid met groen. Hagar en Ismaël vertegenwoordigen de rood-groene alliantie die bij de recente verkiezingen de overwinning behaalde.
Groen wordt traditioneel met de islam geassocieerd vanwege de symbolische betekenis ervan in de Koran en de vroege islamitische traditie. De bewoners van het paradijs dragen groene gewaden van fijne zijde en rusten op groene kussens (bijv. soera Al-Kahf 18:31 en soera Al-Insan 76:21). Muhammad had een voorkeur voor groene kleding en werd in een groene mantel begraven. Hierdoor werd groen een veelgebruikte kleur in de islamitische kunst, bij de versiering van moskeeën, op boekbanden van de Koran en op vlaggen van veel landen met een moslimmeerderheid (Saoedi-Arabië, Pakistan enz.), evenals van groeperingen als Hamas. In het hedendaagse politieke taalgebruik staat “groen” daarom kortweg voor islamisme.
Rood is het symbool van het communisme, zoals dat tot uitdrukking komt in de rode vlaggen van de Commune van Parijs, de bolsjewieken en diverse communistische partijen. Tijdens de Franse Revolutie was de “bonnet rouge” bewust rood van kleur, en die kleur was essentieel voor zijn identiteit als revolutionair symbool. De alliantie van rood en groen heeft de Democratische Partij vervangen. De partij is nu de rood-groene alliantie.
In het licht van het inzicht in het oordeelsproces dat op 9/11 begon, waren de Democraten het eerste deel van de Republikeinse hoorn van het beest uit de aarde dat werd geoordeeld, en eindigde het oordeel over hen met hun ondergang bij de verkiezingen van 2020, toen het oordeel over de Republikeinse Partij begon. Op 3 november 2026 kwam er even zeker een einde aan de Republikeinse Partij als er in 2020 een einde was gekomen aan de Democratische Partij.
De ondergang van de Republikeinse Partij markeert het einde van het oordeel over de hoorn van het republikanisme, en net als de Democratische Partij is de Republikeinse Partij in twee kampen uiteengevallen. Het ene kamp wordt aangeduid als RINO’s, het andere als MAGA. Zij zullen zich nooit meer herenigen. De Democratische Partij veranderde in een tweeledig bondgenootschap van communisten en islamisten, en de Republikeinse Partij splitste zich in een partij van globalistische Republikeinen en een partij van Republikeinen die Amerika op de eerste plaats stellen. Wat het beest uit de aarde en zijn twee horens nog rest, is de afsluiting van de genadetijd bij de zondagswet die spoedig zal komen.
De reden waarom de Democratische Partij vóór de Republikeinen werd geoordeeld, wordt sinds 2023 in deze artikelen uiteengezet. De twee partijen vormen samen de republikeinse “hoorn” van het beest uit de aarde, en het beest uit de aarde werd voorafgebeeld door het Medo-Perzische Rijk. In het boek Daniël heeft de symbolische ram van Medo-Perzië twee horens.
Toen sloeg ik mijn ogen op en zag, en zie, er stond voor de rivier een ram die twee horens had: beide horens waren hoog; maar de ene was hoger dan de andere, en de hoogste kwam het laatst op. Daniël 8:3.
Hoewel veel van het politieke gedachtegoed van de Republikeinse Partij al aanwezig was bij de stichting van de Verenigde Staten in 1776, deed de Republikeinse Partij strikt genomen pas vlak vóór de Amerikaanse Burgeroorlog haar intrede in de geschiedenis. Zij ontstond als de partij tegen de slavernij, terwijl de Democratische Partij al lang vóór de Burgeroorlog bestond. De Democraten waren en zijn nog steeds de partij die de slavernij voorstaat. De hogere hoorn kwam als laatste op, en de Republikeinse Partij ontstond als laatste, in 1854, nadat de Democratische Partij in 1828 was opgericht. De eerste Republikeinse president was Abraham Lincoln, en de laatste is Donald Trump. Het oordeelsproces over de Republikeinse hoorn is nu ten einde; het oordeel over het beest uit de aarde met twee horens ligt in het verschiet.
Ook de protestantse hoorn kent een eigen profetische tweedeling, die duidelijk verschilt van de twee politieke partijen, maar binnen het oordeelsproces niettemin een tweedeling blijft. De Heer sloot een verbond met een uitverkoren volk toen Hij hen door de wateren van de Rode Zee leidde en hen naar de berg Sinaï bracht. Toen de twaalf verspieders werden uitgezonden om het Beloofde Land te verkennen, verwierpen de Israëlieten de boodschap van Jozua en Kaleb, en verklaarde de Heer Zijn verbond met de opstandelingen nietig en sloot Hij een verbond met Jozua en Kaleb.
Maar zo waar Ik leef, heel de aarde zal vervuld worden met de heerlijkheid van de HEERE. Want al die mannen die Mijn heerlijkheid en Mijn wonderen hebben gezien, die Ik in Egypte en in de woestijn heb verricht, en die Mij nu al tienmaal op de proef hebben gesteld en niet naar Mijn stem hebben geluisterd, zullen beslist het land niet zien dat Ik hun vaderen onder ede heb beloofd; ook zal niemand die Mij heeft getergd het zien. Maar Mijn dienaar Kaleb, omdat er een andere geest in hem was en hij Mij ten volle heeft gevolgd, zal Ik brengen in het land waar hij is geweest; en zijn nageslacht zal het in bezit nemen. Numeri 14:21–24.
De apostel Paulus geeft aan dat alles wat het oude Israël is overkomen, een voorbeeld is van het einde van de wereld.
Dit alles is hun overkomen tot voorbeeld, en het is opgetekend tot waarschuwing voor ons, over wie de einden der eeuwen gekomen zijn. Daarom, wie meent te staan, zie toe dat hij niet valt. 1 Korintiërs 10:11, 12.
Het tienvoudige beproevingsproces waaraan het verbondsvolk bij het ontstaan van het oude Israël werd onderworpen, zoals geïllustreerd in de geschiedenis van Jozua en Kaleb, werd aan het einde van het oude Israël, in de tijd van Christus, herhaald. Evenals aan het begin werd het verbondsvolk tijdens Christus’ bezoeking onderworpen aan een beproevingsproces dat het als natie niet zou doorstaan. De opstandige generatie die bij de Sinaï het verbond aanging, stierf in de woestijn gedurende de veertig jaar van omzwervingen, met uitzondering van enkelen die trouw bleven, onder wie Jozua en Kaleb. Evenzo onderging het voormalige verbondsvolk uit de tijd van Christus een nationaal oordeel in de verwoesting van Jeruzalem in 70 n.Chr., hoewel niet ieder individu omkwam. Het nieuwe verbondsvolk, vertegenwoordigd door Jozua en Kaleb, was een voorafbeelding van de christelijke kerk. Zo werd zowel aan het begin als aan het einde van het oude Israël een voormalig verbondsvolk beproefd, doorstond het de beproeving niet en werd het voorbijgegaan.
Wat er geweest is, dat zal er zijn; en wat er gedaan is, dat zal gedaan worden: er is niets nieuws onder de zon. Is er iets waarvan men kan zeggen: Zie, dit is nieuw? Het is er reeds geweest in de oude tijden die vóór ons lagen. Prediker 1:9, 10.
In de geschiedenis van de millerieten van 1798 tot 1863 bestond het vroegere verbondsvolk uit de protestanten die zojuist uit de duistere middeleeuwen onder pauselijke heerschappij waren gekomen. Dat verbondsvolk werd van 1798 tot 1844 op de proef gesteld, en toen het de beproeving niet doorstond, werd uit de millerietenbeweging van die periode een nieuw verbondsvolk gevormd. Zoals het oude Israël in de geschiedenis van zijn bevrijding uit Egypte een verbond aanging en daarna op de proef werd gesteld en faalde, zo doorstonden ook de Joden in de tijd van Christus de beproeving van de heilige week van Daniël negen niet.
En hij zal het verbond met velen voor één week bekrachtigen: en halverwege de week zal hij het slachtoffer en het spijsoffer doen ophouden, en vanwege de verbreiding van gruwelen zal hij het verwoesten, tot aan de voleinding toe, en wat vastbesloten is, zal over het verwoeste worden uitgestort. Daniël 9:27.
De deelname aan de kruisiging van de Messias kwam overeen met de verwerping van de boodschap van Jozua en Kaleb. Zoals bij het begin en het einde van het oude Israël wordt een voormalig verbondsvolk voorbijgegaan op het moment dat een nieuw verbondsvolk wordt gekozen. Op 19 april 1844 eindigde het bijbelse jaar 1843, en William Millers voorspelling dat de wederkomst van de Heer in 1843 zou plaatsvinden, leidde tot een teleurstelling onder de aanhangers van Millers boodschap. Millers niet uitgekomen voorspelling markeerde ook het moment waarop het voormalige verbondsvolk, de protestanten die pas in 1798 uit de duisternis tevoorschijn waren gekomen, zich gerechtvaardigd voelde in zijn verwerping van de door William Miller gebrachte boodschap van de eerste engel. Degenen die zich gerechtvaardigd voelden om de boodschap van Jozua en Kaleb te verwerpen, waren een voorbeeld van de verwerping van Millers boodschap door de protestanten, en tevens van de verwerping van Christus door de Joden, zoals die tot uiting kwam in hun aandeel in Zijn dood en in hun verklaring dat zij geen koning hadden dan Caesar.
Het volk van het nieuwe verbond werd in de geschiedenis van de millerieten tot het punt gebracht waarop het alle tien geboden van God aanvaardde. Daarmee werd het onderscheid zichtbaar tussen een christelijke geloofsgemeenschap die de geboden onderhield en een voormalig verbondsvolk dat vasthield aan de pauselijke aanwijzing van de dag van de Zon als de dag van aanbidding, hoewel er nergens in Gods Woord bewijs te vinden is voor de zondag als dag van aanbidding. Die drie getuigen identificeren het beproevingsproces dat op 11 september 2001 begon. Op 9/11 begon het oordeel over de levenden, en beide horens van het beest uit de aarde zouden worden geoordeeld. Het oordeel over de politieke hoorn van het beest uit de aarde was tweeledig: eerst over de Democratische Partij en daarna over de Republikeinse Partij.
Met 9/11 begon ook het oordeel over de levenden bij de protestantse hoorn. Het begon bij het voormalige verbondsvolk, dat sinds 1863 de Laodiceaanse Kerk der Zevendedagsadventisten is. Het oordeel over de Laodiceaanse Kerk der Zevendedagsadventisten wordt geïllustreerd aan de hand van de geschiedenis waarin zij haar oorsprong vond. In de geschiedenis van de millerietenbeweging werd het oordeel over het voormalige en het nieuwe verbondsvolk van 1844 geplaatst in de context van de gelijkenis van de tien maagden uit Mattheüs vijfentwintig. Deze beproeving wordt uitgebeeld door een groep dwaze maagden die geen olie hebben en wijze maagden die de olie bezitten. In de geschiedenis van de millerieten wordt de gelijkenis van de tien maagden geïllustreerd door de eerste teleurstelling van 19 april 1844, toen aan het voormalige verbondsvolk werd voorbijgegaan en de tijd van het toeven uit de gelijkenis begon.
De wachttijd in de geschiedenis van de millerieten begon bij de eerste teleurstelling op 19 april 1844. Deze begon met Millers niet uitgekomen voorspelling dat de wederkomst van Christus in 1843 zou plaatsvinden. Toen begon de wachttijd, en toen verwierpen de protestanten Millers boodschap en werden zij voorbijgegaan, waardoor zij het voormalige verbondsvolk werden, zoals wordt uiteengezet aan de hand van de Bijbelse voorbeelden van hen die bij het ontstaan van het oude Israël door de Rode Zee trokken en van hen die Christus verwierpen in de “week” van Daniël 9:27. Die drie getuigen — Jozua, het kruis en de protestanten van 1844 — wijzen een moment aan waarop de laodiceaanse kerk van de zevendedagsadventisten op de proef wordt gesteld en wordt voorbijgegaan. Op dat moment wordt een nieuw verbondsvolk uitgekozen in de context van de gelijkenis van de tien maagden.
“De gelijkenis van de tien maagden in Matteüs 25 illustreert ook de ervaring van het adventvolk.” De grote strijd, 393.
“Men verwijst mij vaak naar de gelijkenis van de tien maagden, van wie er vijf wijs en vijf dwaas waren. Deze gelijkenis is tot op de letter vervuld en zal dat ook worden, want zij is in het bijzonder van toepassing op deze tijd en is, evenals de boodschap van de derde engel, vervuld en zal tot het einde van de tijd tegenwoordige waarheid blijven.” Review and Herald, 19 augustus 1890.
De gelijkenis van de tien maagden beeldt het oordeelsproces uit voor de protestantse hoorn op het beest uit de aarde. Eerst wordt het vroegere verbondsvolk op de proef gesteld; daarna wordt het nieuwe verbondsvolk op de proef gesteld. De scheidslijn tussen deze twee oordelen is de wachttijd in de gelijkenis. De wachttijd werd gemarkeerd door een voorspelling die niet uitkwam. De voorspelling die in de geschiedenis van de millerieten niet uitkwam, was Millers boodschap van 1843, en de voorspelling die bij het oordeel over de levenden niet uitkwam, was dat Nashville op 18 juli 2020 door de islam zou worden aangevallen. Op dat moment eindigde het oordeel over de Laodicese Kerk der Zevendedagsadventisten en begon het oordeel over degenen die de voorspelling over Nashville hadden gedaan.
In het allereerste beproevingsproces dat in Numeri 14 wordt beschreven, verklaarde God dat de aarde vervuld zou worden met Zijn heerlijkheid. Die voorzegging van toekomstige heerlijkheid maakte deel uit van het oordeel dat de Heer uitsprak over het opstandige verbondsvolk dat door de Rode Zee was getrokken.
Maar zo waar Ik leef, heel de aarde zal vervuld worden met de heerlijkheid van de HEERE. Want al die mannen die Mijn heerlijkheid en Mijn wonderen hebben gezien, die Ik in Egypte en in de woestijn heb verricht, en die Mij nu al tienmaal op de proef hebben gesteld en niet naar Mijn stem hebben geluisterd, zullen beslist het land niet zien dat Ik hun vaderen onder ede heb beloofd; ook zal niemand die Mij heeft getergd het zien. Maar Mijn dienaar Kaleb, omdat er een andere geest in hem was en hij Mij ten volle heeft gevolgd, zal Ik brengen in het land waar hij is geweest; en zijn nageslacht zal het in bezit nemen. Numeri 14:21–24.
De aarde wordt vervuld met de heerlijkheid van de Heer wanneer de engel uit Openbaring achttien neerdaalt.
En na deze dingen zag ik een andere engel uit de hemel neerdalen, die grote macht had; en de aarde werd verlicht door zijn heerlijkheid. En hij riep met grote kracht en met luide stem: Het grote Babylon is gevallen, is gevallen, en is een woonplaats van demonen geworden, een verblijfplaats voor elke onreine geest en een kooi voor elke onreine en weerzinwekkende vogel. Want alle volken hebben gedronken van de wijn van de toorn van haar hoererij, en de koningen van de aarde hebben hoererij met haar bedreven, en de kooplieden van de aarde zijn rijk geworden door de overvloed van haar weelde. Openbaring 18:1–3.
Ellen White maakt duidelijk dat deze drie verzen op 11 september 2001 in vervulling zijn gegaan.
“Nu doet het bericht de ronde dat ik heb verklaard dat New York door een vloedgolf zal worden weggevaagd? Dat heb ik nooit gezegd. Ik heb, toen ik keek naar de grote gebouwen die daar verrezen, verdieping na verdieping, gezegd: ‘Wat een verschrikkelijke taferelen zullen zich afspelen wanneer de Heer opstaat om de aarde hevig te doen beven! Dan zullen de woorden van Openbaring 18:1–3 in vervulling gaan.’ Het gehele achttiende hoofdstuk van Openbaring is een waarschuwing voor wat er over de aarde zal komen. Maar ik heb geen bijzonder licht ontvangen over wat New York te wachten staat, behalve dat ik weet dat op een dag de grote gebouwen daar zullen worden neergehaald door de omkerende en omverwerpende werking van Gods macht. Uit het licht dat mij is gegeven, weet ik dat er verwoesting in de wereld is. Eén woord van de Heer, één aanraking van zijn geweldige macht, en deze kolossale bouwwerken zullen vallen. Er zullen zich taferelen afspelen waarvan wij ons de verschrikking niet kunnen voorstellen.” Review and Herald, 5 juli 1906.
De periode waarin de aarde wordt verlicht met de heerlijkheid van de Heer, begon toen de Twin Towers op 9/11 instortten “door de omwentelende en omverwerpende werking van Gods macht”. Op dat moment begon de vervulling van de belofte die wordt uiteengezet aan de hand van de in Numeri 14 uitgebeelde geschiedenis, waarin een tienvoudig, voortschrijdend beproevingsproces wordt beschreven. Op dat moment begon de beproeving van beide horens van het beest uit de aarde. De twee partijen die binnen de republikeinse hoorn op de proef zouden worden gesteld, waren de twee politieke partijen, en de twee elementen van de protestantse hoorn waren het voormalige verbondsvolk, vertegenwoordigd door de Laodiceaanse Kerk der Zevendedagsadventisten, en vervolgens degenen die teleurgesteld waren geraakt doordat een voorspelling niet was uitgekomen, hetgeen het begin markeerde van de tijd van uitstel in de gelijkenis van de tien maagden.
Beide horens van het beest uit de aarde zijn onderworpen aan het oordeelsproces, en beide horens worden geoordeeld in twee opeenvolgende stappen die voorafgaan aan de spoedig komende zondagswet, waarbij het beest uit de aarde, dat wil zeggen de Verenigde Staten, als het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie de deur van zijn genadetijd sluit. Jeruzalem is een symbool van een natie die de boodschap van verlossing verwerpt, zoals blijkt uit haar aandeel in de dood van de Messias.
Verder zult u tot hen zeggen: Zo spreekt de Heer: Zullen zij vallen en niet opstaan? Zal iemand zich afwenden en niet terugkeren? Waarom is dit volk van Jeruzalem dan vervallen tot voortdurende afvalligheid? Zij houden vast aan bedrog, zij weigeren terug te keren. Ik luisterde aandachtig en hoorde, maar zij spraken niet wat recht is; niemand had berouw over zijn slechtheid en zei: Wat heb ik gedaan? Ieder sloeg zijn eigen weg in, zoals een paard de strijd in stormt. Ja, de ooievaar aan de hemel kent zijn vastgestelde tijden; en de tortelduif en de kraanvogel en de zwaluw nemen de tijd van hun komst in acht; maar mijn volk kent het recht van de Heer niet. Hoe kunt u zeggen: Wij zijn wijs en de wet van de Heer is bij ons? Zie, waarlijk, tevergeefs heeft Hij die gemaakt; de pen van de schriftgeleerden is vergeefs. De wijzen staan beschaamd, zij zijn ontsteld en gevangen; zie, zij hebben het woord van de Heer verworpen; en welke wijsheid is er dan in hen? Jeremia 8:4–9.
Het beest uit de aarde van Openbaring dertien, dat twee horens heeft, begon als een lam, maar spreekt uiteindelijk als een draak. De Verenigde Staten werden voorafgebeeld door Jeruzalem en Juda. Juda is het symbool van het Beloofde Land van het oude Israël, en de Heer koos Jeruzalem als de stad om er Zijn naam te vestigen. Zoals de Heer het oude Israël uit de knechtschap en slavernij van Egypte naar het Beloofde Land leidde, zo leidde de Heer het protestantisme uit de duisternis van de pauselijke kerk en de slavernij onder de koningen van Europa naar de Verenigde Staten. Tweehonderdvijftig jaar na 1776 begrijpen maar weinigen in de Verenigde Staten dat de twee documenten, de Onafhankelijkheidsverklaring en de Grondwet, goddelijke documenten zijn die bedoeld zijn om een corrupte kerk en een elitaire monarchie af te wijzen. Wat nog belangrijker is: zij kennen „het oordeel van de Heer” niet.
Het oordeel van de Heer over de Verenigde Staten begon op 11 september 2001, en op 3 november 2026, tweehonderdvijftig jaar na de Onafhankelijkheidsverklaring van 1776, eindigde het oordeel over de Republikeinse hoorn.
En ik zag een andere engel midden aan de hemel vliegen, die het eeuwige evangelie had om dat te verkondigen aan hen die op de aarde wonen, en aan elke natie, stam, taal en volk. Hij zei met luide stem: Vrees God en geef Hem eer, want het uur van Zijn oordeel is gekomen; en aanbid Hem Die de hemel, de aarde, de zee en de waterbronnen gemaakt heeft. Openbaring 14:6, 7.
In het volgende artikel zullen we deze waarheden verder behandelen.