ଦାନିଏଲର ପୁସ୍ତକ - ଏକଶେ ଚାରି নম୍ବର

କାରଣ ସମୟ ଆସିଛି ଯେ ବିଚାର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହରୁ ଆରମ୍ଭ ହେବା ଉଚିତ୍; ଏବଂ ଯଦି ସେହି ବିଚାର ପ୍ରଥମେ ଆମ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ତେବେ ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସୁସମାଚାରକୁ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କର ଅନ୍ତ କ’ଣ ହେବ? ୧ ପିତର ୪:୧୭।

“କିନ୍ତୁ ପୂର୍ବତନ ପିଢୀମାନଙ୍କର ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟମାନେ ରବିବାର ପାଳନ କରୁଥିଲେ, ଏହା ଭାବି ଯେ ଏପରି କରି ସେମାନେ ବାଇବେଲର ସବ୍ବାଥ ପାଳନ କରୁଛନ୍ତି; ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ରୋମାନ କାଥଲିକ ସମ୍ପ୍ରଦାୟକୁ ଛାଡ଼ି ନ ଦେଇ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣ୍ଡଳୀରେ ସତ୍ୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ରବିବାର ହେଉଛି ଦିବ୍ୟ ନିଯୁକ୍ତିର ସବ୍ବାଥ। ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟର ଆନ୍ତରିକତା ଏବଂ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସେମାନଙ୍କ ସତତାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯେବେ ରବିବାର ପାଳନ ଆଇନଦ୍ୱାରା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କରାଯିବ, ଏବଂ ସତ୍ୟ ସବ୍ବାଥର ବାଧ୍ୟତା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଜଗତକୁ ଆଲୋକିତ କରାଯିବ, ତେବେ ଯେ କେହି ଏମିତି ଏକ ବିଧାନକୁ ମାନିବା ପାଇଁ, ଯାହାର କୌଣସି ଉଚ୍ଚତର ଅଧିକାର ରୋମର ଅଧିକାର ଛଡ଼ା ନାହିଁ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିବ, ସେ ଏହାଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ୱରଠାରୁ ଅଧିକ ପୋପତନ୍ତ୍ରକୁ ସମ୍ମାନ କରିବ। ସେ ରୋମକୁ ଓ ରୋମଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସଂସ୍ଥାକୁ ବଳପୂର୍ବକ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ କରୁଥିବା ଶକ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ସେ ପଶୁ ଓ ତାହାର ପ୍ରତିମାକୁ ଉପାସନା କରୁଛି। ତେବେ ଯେତେବେଳେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସେହି ସଂସ୍ଥାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବେ, ଯାହାକୁ ଈଶ୍ୱର ନିଜ ଅଧିକାରର ଚିହ୍ନ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ତାହାର ପରିବର୍ତ୍ତେ ରୋମ ଯାହାକୁ ନିଜ ସର୍ବୋଚ୍ଚତ୍ୱର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଚୟନ କରିଛି ତାହାକୁ ସମ୍ମାନ କରିବେ, ସେମାନେ ତାହାଦ୍ୱାରା ରୋମ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାର ଚିହ୍ନ—‘ପଶୁର ଚିହ୍ନ’—ଗ୍ରହଣ କରିବେ। ଏବଂ ଏହି ବିଷୟ ଏପରି ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖାଯାଇନଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚୟନ କରିବାକୁ ଆଣାଯାଇନଥିଲେ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେମାନେ ଉଲ୍ଲଂଘନରେ ଅବିରତ ରହିବେ, ସେମାନେ ‘ପଶୁର ଚିହ୍ନ’ ଗ୍ରହଣ କରିବେ ନାହିଁ।” The Great Controversy, 449.

ସେହି ଦିନରେ ଯିଶୟଙ୍କ ମୂଳ ହେବେ, ଯିଏ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପତାକାରୂପେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବେ; ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଅନ୍ୟଜାତିମାନେ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିବେ; ଏବଂ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ରାମ ମହିମାମୟ ହେବ। ଏବଂ ସେହି ଦିନରେ ଏହା ଘଟିବ, ଯେ ପ୍ରଭୁ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପୁନର୍ବାର ନିଜ ହସ୍ତ ପ୍ରସାରିତ କରିବେ, ନିଜ ଜନମାନଙ୍କର ଯେଉଁ ଅବଶିଷ୍ଟାଂଶ ରହିଯାଇଥିବ, ତାହାଙ୍କୁ ପୁନରୁଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ—ଅଶ୍ଶୂରରୁ, ମିଶରରୁ, ପଥ୍ରୋସରୁ, କୂଶରୁ, ଏଲାମରୁ, ଶିନାରରୁ, ହାମାଥରୁ, ଏବଂ ସମୁଦ୍ରର ଦ୍ୱୀପମାନଙ୍କରୁ। ଏବଂ ସେ ଜାତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପତାକା ଉତ୍ଥାପନ କରିବେ, ଇସ୍ରାଏଲର ନିର୍ବାସିତମାନଙ୍କୁ ସମାବେଶ କରିବେ, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଚାରି ସୀମାରୁ ଯିହୂଦାର ଛିତରାଇଯାଇଥିବାମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିବେ। ଯିଶାୟ 11:10–12।

“ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ଜଗତକୁ ପାପ, ଧର୍ମିକତା ଏବଂ ବିଚାର ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଦୋଷୀ ବୋଲି ପ୍ରତୀତ କରାଇବା। ଜଗତକୁ କେବଳ ସେତେବେଳେ ଚେତାବନୀ ଦିଆଯାଇପାରିବ, ଯେତେବେଳେ ସତ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବାମାନେ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ରୀକୃତ ହୋଇ, ଉଚ୍ଚ ଓ ପବିତ୍ର ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ ଆଚରଣ କରି, ଉଚ୍ଚ ଓ ଉଦାତ୍ତ ଅର୍ଥରେ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରୁଥିବାମାନେ ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପାଦତଳରେ ଦଳିଦେଉଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭେଦରେଖାକୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି। ଆତ୍ମାଙ୍କର ପବିତ୍ରୀକରଣ, ଯେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ମୁଦ୍ରା ଅଛି ଏବଂ ଯେମାନେ ଏକ ଜାଲିଆତି ବିଶ୍ରାମ-ଦିନ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ପରୀକ୍ଷା ଆସିଲେ, ପଶୁର ଚିହ୍ନ କ’ଣ ତାହା ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ପ୍ରକାଶ ପାଇବ। ସେହିଟା ହେଉଛି ରବିବାର ପାଳନ। ଯେମାନେ ସତ୍ୟ ଶୁଣିସାରିବା ପରେମଧ୍ୟ ଏହି ଦିନକୁ ପବିତ୍ର ବୋଲି ମାନିବାକୁ ଜାରି ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ସେହି ପାପର ପୁରୁଷଙ୍କ ସ୍ୱାକ୍ଷର ବହନ କରନ୍ତି, ଯିଏ ସମୟ ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ଚିନ୍ତା କରିଥିଲା।” Bible Training School, December 1, 1903.

“ଅନୁଗ୍ରହ-ଅବଧି ଆଉ ବହୁଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିବ ନାହିଁ। ବର୍ତ୍ତମାନ ପରମେଶ୍ୱର ପୃଥିବୀରୁ ତାଙ୍କର ନିରୋଧକ ହସ୍ତକୁ ପଛକୁ ନେଉଛନ୍ତି। ବହୁଦିନ ଧରି ସେ ତାଙ୍କର ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟଦ୍ୱାରା ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହ କଥା କହିଆସୁଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସେହି ଆହ୍ୱାନକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇନଥିଲେ। ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ ତାଙ୍କର ବିଚାରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଏବଂ ଜଗତ ସହିତ କଥା କହୁଛନ୍ତି। ଏହି ବିଚାରମାନଙ୍କର ସମୟ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୃପାର ସମୟ, ଯେଉଁମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସତ୍ୟ କ’ଣ ତାହା ଜାଣିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇନାହାନ୍ତି। ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ସନ୍ତୋଷପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ନେହଦୃଷ୍ଟି ପାତିବେ। ତାଙ୍କର କରୁଣାମୟ ହୃଦୟ ସ୍ପର୍ଶିତ ହୁଏ; ତାଙ୍କର ହସ୍ତ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ ପ୍ରସାରିତ ଅଛି। ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ ଲୋକ ସୁରକ୍ଷାର ଘେରାରେ ଗ୍ରହୀତ ହେବେ, ଯେମାନେ ଏହି ଶେଷ ଦିନମାନରେ ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ସତ୍ୟକୁ ଶୁଣିବେ।” Review and Herald, November 22, 1906.

ଆଉ ମୋର ଅନ୍ୟ ଭେଡ଼ାମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଘେରର ନୁହନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଆଣିବାକୁ ହେବ, ଏବଂ ସେମାନେ ମୋର ସ୍ୱର ଶୁଣିବେ; ତେବେ ଏକ ଘେର ଏବଂ ଏକ ପାଳକ ହେବେ। ଯୋହନ 10:16.

ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା କହନ୍ତି, ‘ମୁଁ ଆଉ ଜଣେ ଦୂତଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରୁଥିବା ଦେଖିଲି; ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଅଧିକାର ଥିଲା; ଏବଂ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ଗୌରବରେ ଆଲୋକିତ ହୋଇଗଲା। ସେ ପ୍ରବଳ ସ୍ୱରରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଘୋଷଣା କଲେ, ମହାନ ବାବିଲୋନ ପତିତ ହୋଇଛି, ପତିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଭୂତମାନଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ ହୋଇଯାଇଛି’ (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18:1, 2)। ଏହା ସେହି ଏକେ ସନ୍ଦେଶ ଯାହା ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ବାବିଲୋନ ପତିତ ହୋଇଛି, ‘କାରଣ ସେ ତାହାର ବ୍ୟଭିଚାରର କ୍ରୋଧଜନକ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ସମସ୍ତ ଜାତିକୁ ପାନ କରାଇଛି’ (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:8)। ସେହି ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ କ’ଣ?—ତାହାର ମିଥ୍ୟା ମତବାଦ। ସେ ଚତୁର୍ଥ ଆଜ୍ଞାର ସବ୍ବାଥର ସ୍ଥାନରେ ଜଗତକୁ ଏକ ମିଥ୍ୟା ବିଶ୍ରାମଦିନ ଦେଇଛି, ଏବଂ ଏଦେନରେ ଶୟତାନ ଯେ ମିଥ୍ୟାକଥା ପ୍ରଥମେ ହବାଙ୍କୁ କହିଥିଲା—ଆତ୍ମାର ସ୍ୱାଭାବିକ ଅମରତ୍ୱ—ତାହାକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତ କରିଛି। ଏପରି ଅନେକ ସଦୃଶ ଭ୍ରାନ୍ତିକୁ ସେ ଦୂରଦୂରନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସାରିତ କରିଛି, ‘ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଆଜ୍ଞାକୁ ମତବାଦରୂପେ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛି’ (ମାଥିଉ 15:9)।

“ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ନିଜର ସାର୍ବଜନୀନ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ସେ ମନ୍ଦିରକୁ ତାହାର ଅପବିତ୍ର ଅଧର୍ମଜନକ ଅପମାନରୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ସେବାକାର୍ଯ୍ୟର ଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲା ମନ୍ଦିରର ଦ୍ୱିତୀୟ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ। ଏହିପରି, ଜଗତକୁ ସତର୍କ କରିବା ପାଇଁ ଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ପୃଥକ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି, ‘ମହାନଗରୀ ବାବିଲୋନ ପତିତ ହୋଇଯାଇଛି, ପତିତ ହୋଇଯାଇଛି; କାରଣ ସେ ନିଜ ବେଶ୍ୟାଚାରର କ୍ରୋଧମୟ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ସମସ୍ତ ଜାତିଙ୍କୁ ପିଆଇଛି’ (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:8)। ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶର ଉଚ୍ଚ ଘୋଷଣାରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଏକ ସ୍ୱର ଶୁଣାଯାଏ, ଯାହା କୁହେ, ‘ହେ ମୋର ଲୋକମାନେ, ତାହାର ମଧ୍ୟରୁ ବାହାରି ଆସ; ଯେଣୁ ତୁମେ ତାହାର ପାପରେ ସହଭାଗୀ ନ ହେବ, ଏବଂ ତୁମେ ତାହାର ଦଣ୍ଡବିପାକମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ ନ କରିବ। କାରଣ ତାହାର ପାପ ସ୍ୱର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଯାଇଛି, ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ତାହାର ଅଧର୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ମରଣ କରିଛନ୍ତି’ (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18:4, 5)।” Selected Messages, book 2, 118.

“ଆମ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ମଧ୍ୟ କେବେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ମୋହର ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ ନାହିଁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମର ଚରିତ୍ରମାନଙ୍କ ଉପରେ ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ଦାଗ କିମ୍ବା କଳଙ୍କ ମଧ୍ୟ ରହିଥାଏ। ଆମର ଚରିତ୍ରର ତ୍ରୁଟିମାନଙ୍କୁ ସୁଧାରିବା, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଶୁଚିତାରୁ ଆତ୍ମାର ମନ୍ଦିରକୁ ପରିଷ୍କାର କରିବା—ଏହା ଆମ ପାଖରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଛି। ତାହା ପରେ, ପେଣ୍ଟିକୋଷ୍ଟ ଦିନରେ ଯେପରି ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ବୃଷ୍ଟି ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଥିଲା, ସେପରି ଅନ୍ତିମ ବୃଷ୍ଟି ଆମ ଉପରେ ପଡ଼ିବ....”

“ଭାଇମାନେ, ପ୍ରସ୍ତୁତିର ଏହି ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ତୁମେ କ’ଣ କରୁଛ? ଯେମାନେ ଜଗତ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଜାଗତିକ ଛାଞ୍ଚକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛନ୍ତି। ଯେମାନେ ଆତ୍ମନିର୍ଭର ନୁହନ୍ତି, ଯେମାନେ ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନମ୍ର କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ସତ୍ୟର ଆଜ୍ଞାପାଳନ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଛାଞ୍ଚକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ଲଳାଟରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୋହର ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଆଦେଶ ଜାରି ହେବ ଏବଂ ଛାପ ଲାଗିବ, ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ଚରିତ୍ର ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ଏବଂ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ରହିବ।” Testimonies, volume 5, 214, 216.

ତୁମର ଜନମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏବଂ ତୁମର ପବିତ୍ର ନଗର ଉପରେ ସତରି ସପ୍ତାହ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଛି—ଅପରାଧକୁ ସମାପ୍ତ କରିବା ପାଇଁ, ପାପମାନଙ୍କର ଶେଷ କରିବା ପାଇଁ, ଅଧର୍ମ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ପାଇଁ, ନିତ୍ୟଧର୍ମକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ, ଦର୍ଶନ ଓ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ମୁଦ୍ରିତ କରିବା ପାଇଁ, ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ରଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ପାଇଁ। ଦାନିଏଲ 9:24।

“ତାହାପରେ,” ଦୂତ କହିଲେ, “‘ସେ ଅନେକଙ୍କ ସହିତ ଗୋଟିଏ ସପ୍ତାହ [ସାତ ବର୍ଷ] ପାଇଁ ଚୁକ୍ତିକୁ ଦୃଢ କରିବେ।’ ଉଦ୍ଧାରକ ନିଜ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପରେ ସାତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁସମାଚାର ବିଶେଷକରି ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଚାର କରାଯିବାକୁ ଥିଲା; ତାହାରୁ ତିନି ବର୍ଷ ଆଢ଼େ କ୍ରୀଷ୍ଟ ସ୍ୱୟଂ; ଏବଂ ପରେ ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା। “‘ସପ୍ତାହର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ସେ ବଳି ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ବନ୍ଦ କରିଦେବେ।’” ଦାନିଏଲ ୯:୨୭। ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୩୧ର ବସନ୍ତ ଋତୁରେ, କ୍ରୀଷ୍ଟ, ସେହି ସତ୍ୟ ବଳିରୂପେ, କାଲ୍ଭାରୀରେ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ହେଲେ। ତାହାପରେ ମନ୍ଦିରର ପର୍ଦ୍ଦା ଦୁଇ ଭାଗରେ ଛିଣ୍ଡିଗଲା, ଏହା ପ୍ରକାଶ କରି ଯେ ବଳିଦାନ-ସେବାର ପବିତ୍ରତା ଓ ତାତ୍ପର୍ୟ ବିଲୁପ୍ତ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ପାର୍ଥିବ ବଳି ଓ ନୈବେଦ୍ୟର ବନ୍ଦ ହେବାର ସମୟ ଆସିପହଞ୍ଚିଥିଲା।

“ସେହି ଗୋଟିଏ ସପ୍ତାହ—ସାତ ବର୍ଷ—ଖ୍ରୀ. ସ. 34ରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ତାପରେ ସ୍ତେଫନଙ୍କୁ ପାଥର ମାରି ହତ୍ୟା କରାଯାଇବା ଦ୍ୱାରା ଯିହୂଦୀମାନେ ସୁସମାଚାରକୁ ନିଜମାନଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନକୁ ଶେଷପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କଲେ; ଏବଂ ନିର୍ଯ୍ୟାତନାରେ ଛିତରିଯାଇଥିବା ଶିଷ୍ୟମାନେ ‘ସର୍ବତ୍ର ଯାଇ ବାକ୍ୟ ପ୍ରଚାର କରୁଥିଲେ’ (ପ୍ରେରିତ 8:4); ଏବଂ ତାହାର କିଛିଦିନ ପରେ, ନିର୍ଯ୍ୟାତକ ସାଉଲ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଜାତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ ପୌଲ ହେଲେ।” The Desire of Ages, 233.

“ଯହେତୁ ସମଗ୍ର ଆଚାର-ବିଧିର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଚିହ୍ନ ଥିଲା, ତେଣୁ ତାଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ୍ ହେଲେ ତାହାର କୌଣସି ମୂଲ୍ୟ ଥିଲା ନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ଯିହୂଦୀମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁରେ ସମର୍ପଣ କରି ତାଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନକୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କଲେ, ସେମାନେ ମନ୍ଦିର ଏବଂ ତାହାର ସେବାକାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅର୍ଥ ଦେଇଥିବା ସମସ୍ତକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲେ। ତାହାର ପବିତ୍ରତା ବିଲୁପ୍ତ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ସେହିଟି ବିନାଶ ପାଇବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଥିଲା। ସେହି ଦିନଠାରୁ ବଳି-ନିବେଦନମାନେ ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ସେବା ନିରର୍ଥକ ହୋଇପଡ଼ିଲା। କାଇନଙ୍କ ନିବେଦନ ପରି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଉଦ୍ଧାରକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁନଥିଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡକୁ ସମର୍ପଣ କରିବାରେ, ଯିହୂଦୀମାନେ ବାସ୍ତବରେ ସେମାନଙ୍କର ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ। ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରୋପିତ କରାଗଲା, ମନ୍ଦିରର ଭିତର ପର୍ଦ୍ଦା ଉପରୁ ତଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଇ ଭାଗରେ ଛିଣ୍ଡିଗଲା, ଯାହା ଏହି ଅର୍ଥକୁ ସୂଚିତ କଲା ଯେ ମହାନ ଶେଷ ବଳି ଅର୍ପିତ ହୋଇସାରିଛି, ଏବଂ ବଳି-ନିବେଦନର ବ୍ୟବସ୍ଥା ସଦାକାଳ ପାଇଁ ସମାପ୍ତ ହୋଇଗଲା।” The Desire of Ages, 165.

“ରୋମାନ କାଥଲିକମାନେ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ଯେ ସବ୍ବାଥରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ତାଙ୍କର କଳିସିୟା ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ କଳିସିୟାର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଧିକାରର ପ୍ରମାଣ ବୋଲି ଉଦ୍ଧୃତ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି ଯେ ସପ୍ତାହର ପ୍ରଥମ ଦିନକୁ ସବ୍ବାଥ ଭାବେ ପାଳନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ଦୈବୀୟ ବିଷୟରେ ବିଧାନ କରିବା ପାଇଁ ତାହାର ଶକ୍ତିକୁ ସ୍ୱୀକାର କରୁଛନ୍ତି। ରୋମାନ କଳିସିୟା ନିଜର ଅଭ୍ରାନ୍ତତା-ଦାବିକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିନାହିଁ; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଜଗତ ଓ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ କଳିସିୟାମାନେ ତାହାର ସୃଷ୍ଟିକୃତ ଏକ ଜାଲିଆତି ସବ୍ବାଥକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଯିହୋବାଙ୍କର ସବ୍ବାଥକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ବାସ୍ତବରେ ଏହି ଦାବିକୁ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ପାଇଁ ଅଧିକାରର ଉଦ୍ଧୃତି ଦେଇପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ଯୁକ୍ତିର ଭ୍ରାନ୍ତି ସହଜରେ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇପାରେ। ପାପାନୁଗାମୀ ଏତେ ତୀକ୍ଷ୍ଣବୁଦ୍ଧି ଯେ ସେ ଦେଖିପାରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ନିଜେ ନିଜଙ୍କୁ ଠକୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ବିଷୟର ସତ୍ୟତା ପ୍ରତି ଇଚ୍ଛାପୂର୍ବକ ନିଜମାନଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ବନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି। ରବିବାର-ସଂସ୍ଥା ପ୍ରତି ସମର୍ଥନ ବଢ଼ୁଥିବା ସହିତ ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ, ଏହି ନିଶ୍ଚିତତାରେ ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହୋଇ ଯେ ଶେଷରେ ଏହା ସମଗ୍ର ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଜଗତକୁ ରୋମର ପତାକା ତଳେ ଆଣିଦେବ।”

“ବିଶ୍ରାମବାରର ପରିବର୍ତ୍ତନ ରୋମୀୟ ଚର୍ଚ୍ଚର ଅଧିକାରର ଚିହ୍ନ କିମ୍ବା ଛାପ ଅଟେ। ଯେମାନେ ଚତୁର୍ଥ ଆଜ୍ଞାର ଦାବିକୁ ବୁଝିଥାଇ ସତ୍ୟ ବିଶ୍ରାମବାରର ସ୍ଥାନରେ ମିଥ୍ୟା ବିଶ୍ରାମବାର ପାଳନ କରିବାକୁ ବାଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହିପରି ଭାବେ କେବଳ ସେହି ଶକ୍ତିକୁ ନମନ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହାର ଆଦେଶ ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ଏହା ବିଧାନ ହୋଇଛି। ପଶୁର ଛାପ ହେଉଛି ପୋପୀୟ ବିଶ୍ରାମବାର, ଯାହାକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିଯୁକ୍ତ ଦିନର ସ୍ଥାନରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଗ୍ରହଣ କରିଛି।”

“କିନ୍ତୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ପଶୁର ଚିହ୍ନ ଗ୍ରହଣ କରିବାର ସମୟ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସିନାହିଁ। ପରୀକ୍ଷାର ସମୟ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସିନାହିଁ। ରୋମନ କାଥଲିକ ସମ୍ପ୍ରଦାୟକୁ ମଧ୍ୟ ବାଦ ନ କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚର୍ଚ୍ଚରେ ସତ୍ୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟମାନେ ଅଛନ୍ତି। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ଆଲୋକ ପାଇନାହାନ୍ତି ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ ଆଜ୍ଞାର ବାଧ୍ୟବାଧକତାକୁ ଦେଖିନାହାନ୍ତି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାହାକୁ ମଧ୍ୟ ଦୋଷୀ ଠାରାଯାଏ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ନକଲି ବିଶ୍ରାମବାରକୁ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କରିବା ପାଇଁ ଆଦେଶ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ, ଏବଂ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ଘୋଷଣା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପଶୁ ଓ ତାହାର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ଉପାସନା ବିରୁଦ୍ଧରେ ସଚେତନ କରିବ, ସେତେବେଳେ ମିଥ୍ୟା ଓ ସତ୍ୟର ମଧ୍ୟରେ ସୀମାରେଖା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଅଙ୍କିତ ହେବ। ତାହାପରେ ଯେମାନେ ଅଧର୍ମରେ ଅବିରତ ରହିବେ, ସେମାନେ ନିଜ ଲଳାଟରେ କିମ୍ବା ନିଜ ହାତରେ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ଗ୍ରହଣ କରିବେ।”

“ଦ୍ରୁତ ପଦକ୍ଷେପରେ ଆମେ ଏହି କାଳଖଣ୍ଡକୁ ସମୀପବର୍ତ୍ତୀ ହେଉଛୁ। ଯେତେବେଳେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ କଳିସିଆମାନେ ଏକ ମିଥ୍ୟା ଧର୍ମକୁ ସମର୍ଥନ କରିବା ପାଇଁ ଲୌକିକ ଶକ୍ତି ସହିତ ଏକତ୍ର ହେବେ, ଯାହାର ବିରୋଧ କରିବାର କାରଣରୁ ସେମାନଙ୍କ ପୂର୍ବଜମାନେ ସବୁଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ନିର୍ଯାତନା ସହିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ କଳିସିଆ ଓ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୁକ୍ତ ଅଧିକାରଦ୍ୱାରା ପାପାଲ୍ ବିଶ୍ରାମଦିନ ପାଳନ କରାଯିବ। ଏକ ଜାତୀୟ ଧର୍ମତ୍ୟାଗ ଘଟିବ, ଯାହାର ପରିଣତି କେବଳ ଜାତୀୟ ବିନାଶରେ ହେବ।” Bible Training School, February 2, 1913.