ଦାନିଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକ - ଏକଶେ ଚୌଳିଶତମ

କାରଣ, ଦେଖ, ତୁମ ଶତ୍ରୁମାନେ ହଳଚଳ କରୁଛନ୍ତି; ଏବଂ ଯେମାନେ ତୁମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୁଣ୍ଡ ଉଠାଇଛନ୍ତି। ସେମାନେ ତୁମ ପ୍ରଜାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଚାତୁର୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ପରାମର୍ଶ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମ ଗୁପ୍ତଜନମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମନ୍ତ୍ରଣା କରିଛନ୍ତି। ସେମାନେ କହିଛନ୍ତି, ଆସ, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଜାତି ହେବାରୁ ଛେଦ କରିଦେବା; ଯେଣୁ ଇସ୍ରାଏଲର ନାମ ଆଉ ସ୍ମରଣରେ ନ ରହେ। ଗୀତସଂହିତା 83:2–4.

“ପରେ ଫରିଶୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ବିବାହବିଚ୍ଛେଦର ବୈଧତା ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଲେ, ଯୀଶୁ ତାଙ୍କ ଶ୍ରୋତାମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ସୃଷ୍ଟିକାଳରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ବିବାହ-ସଂସ୍ଥାନ ଦିଗକୁ ଫେରାଇଦେଲେ। ସେ କହିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟର କଠୋରତାହେତୁ,’ ମୋଶା ‘ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଆରମ୍ଭରୁ ଏମିତି ନଥିଲା।’ ମାଥିଉ 19:8। ସେ ତାଙ୍କୁ ଏଦେନର ସେହି ଧନ୍ୟ ଦିନମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସୂଚିତ କଲେ, ଯେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱର ସମସ୍ତ କଥାକୁ ‘ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭଲ’ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। ସେତେବେଳେ ବିବାହ ଓ ବିଶ୍ରାମବାରର ଉତ୍ପତ୍ତି ହେଲା, ମାନବଜାତିର ମଙ୍ଗଳରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମା ପାଇଁ ସ୍ଥାପିତ ଏହି ଯୁଗଳ ସଂସ୍ଥାନ। ସେତେବେଳେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପବିତ୍ର ଦମ୍ପତିଙ୍କ ହାତକୁ ବିବାହବନ୍ଧନରେ ଏକତ୍ର କରି, କହିଲେ, ଜଣେ ପୁରୁଷ ‘ନିଜ ପିତା ଓ ନିଜ ମାତାକୁ ଛାଡ଼ି ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବ; ଏବଂ ସେମାନେ ଏକ ଦେହ ହେବେ’ (ଆଦିପୁସ୍ତକ 2:24), ସେ ତାହାଦ୍ୱାରା ଆଦମଙ୍କ ସମସ୍ତ ସନ୍ତାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମୟର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିବାହର ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଘୋଷଣା କଲେ। ଯାହାକୁ ଅନନ୍ତ ପିତା ସ୍ୱୟଂ ଭଲ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ, ସେହିଥିଲା ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ବିକାଶର ବିଧାନ।” Thoughts From the Mount of Blessings, 63.

“ଏକ ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ନ୍ୟୁୟର୍କ ସହରରେ ଥିଲି, ରାତ୍ରିବେଳେ ମୋତେ ଡାକି ଦେଖାଯାଇଲା ଯେ ଅଟ୍ଟାଳିକାମାନେ ଗଳ୍ପ ପରେ ଗଳ୍ପ ଉପରକୁ ଉଠି ସ୍ୱର୍ଗଦିଗକୁ ବଢ଼ୁଛି। ଏହି ଅଟ୍ଟାଳିକାମାନଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିରୋଧକ ବୋଲି ନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ତାହାର ମାଲିକମାନଙ୍କ ଓ ନିର୍ମାତାମାନଙ୍କୁ ଗୌରବାନ୍ୱିତ କରିବା ପାଇଁ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ଅଟ୍ଟାଳିକାମାନେ ଆଉ ଉଚ୍ଚ, ତାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଉଚ୍ଚକୁ ଉଠୁଥିଲା, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକରେ ସବୁଠାରୁ ମହଙ୍ଗା ସାମଗ୍ରୀ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିଲା। ଯେମାନଙ୍କର ଏହି ଅଟ୍ଟାଳିକାମାନେ ଥିଲା, ସେମାନେ ନିଜେ ନିଜକୁ ଏହା ପଚାରୁନଥିଲେ: ‘ଆମେ କିପରି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାବରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମହିମାନ୍ୱିତ କରିପାରିବୁ?’ ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କର ଚିନ୍ତାରେ ନଥିଲେ।”

“ମୁଁ ଭାବିଲି: ‘ହାୟ, ଯେମାନେ ଏପରିଭାବରେ ନିଜ ସମ୍ପତ୍ତି ନିବେଶ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଯଦି ନିଜମାନଙ୍କର ପଥକୁ ଈଶ୍ୱର ଯେପରି ଦେଖନ୍ତି ସେପରି ଦେଖିପାରନ୍ତେ! ସେମାନେ ଭବ୍ୟ ଭବନଗୁଡ଼ିକ ଏକତ୍ର କରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଶାସକଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସେମାନଙ୍କର ପରିକଳ୍ପନା ଓ ଉଦ୍ଭାବନ କେତେ ମୂର୍ଖତାପୂର୍ଣ୍ଣ! ସେମାନେ ସମସ୍ତ ହୃଦୟ ଓ ମନର ଶକ୍ତି ସହିତ ଏହା ଅଧ୍ୟୟନ କରୁନାହାନ୍ତି ଯେ କିପରି ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଗୌରବାନ୍ୱିତ କରିପାରିବେ। ସେମାନେ ଏହାକୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ମନୁଷ୍ୟର ପ୍ରଥମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ, ଦୃଷ୍ଟିରୁ ହରାଇଦେଇଛନ୍ତି।’”

“ଏହି ଉଚ୍ଚ ଭବନଗୁଡ଼ିକ ଯେପରି ଉପରକୁ ଉଠୁଥିଲା, ସେପରି ସେମାନଙ୍କର ମାଲିକମାନେ ଆକାଂକ୍ଷାପୂର୍ଣ୍ଣ ଗର୍ବ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲେ ଯେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥତୃପ୍ତି ପାଇଁ ଏବଂ ପଡ଼ୋଶୀମାନଙ୍କର ଇର୍ଷ୍ୟା ଉଦ୍ଦୀପିତ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟୟ କରିବାର ଧନ ଅଛି। ସେମାନେ ଏହିପରି ଯେ ଧନ ବିନିଯୋଗ କରୁଥିଲେ, ତାହାର ବହୁଅଂଶ ଅତ୍ୟାଚାରମୂଳକ ଆଦାୟ ଦ୍ୱାରା, ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠୁର ଭାବରେ ଚାପି ଦେଇ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା। ସେମାନେ ଭୁଲିଯାଇଥିଲେ ଯେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟବସାୟିକ ଲେନଦେନର ହିସାବ ରଖାଯାଏ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅନ୍ୟାୟପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବହାର, ପ୍ରତ୍ୟେକ କପଟପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟ, ସେଠାରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ଅଛି। ସମୟ ଆସୁଛି, ଯେତେବେଳେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର କପଟ ଓ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଅହଂକାରରେ ଏମିତି ଏକ ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚିବେ, ଯାହାକୁ ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେବେ ନାହିଁ, ଏବଂ ସେମାନେ ଜାଣିବେ ଯେ ଯିହୋବାଙ୍କର ସହିଷ୍ଣୁତାର ମଧ୍ୟ ଏକ ସୀମା ଅଛି।” Testimonies, volume 9, 12.

ଯାହାର ରାସ୍ତାମାନଙ୍କରେ ସେହି ସାକ୍ଷୀମାନେ ବଧ କରାଯାଆନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଠାରେ ସେମାନଙ୍କର ମୃତଦେହ ପଡ଼ି ରହେ, ସେହି “ମହାନ ନଗର” “ଆତ୍ମିକ ଅର୍ଥରେ” ମିଶର ଅଟେ। ବାଇବେଲର ଇତିହାସରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ସମସ୍ତ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ମିଶର ସବୁଠାରୁ ସାହସିକ ଭାବରେ ଜୀବନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅସ୍ତିତ୍ୱକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲା ଏବଂ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିଥିଲା। ସ୍ୱର୍ଗର ଅଧିକାରବଳୀ ବିରୋଧରେ ଯେପରି ଖୋଲା ଏବଂ ଦୁସ୍ସାହସିକ ବିଦ୍ରୋହ ମିଶରର ରାଜା କରିଥିଲା, ସେପରି କରିବାକୁ ଆଉ କୌଣସି ସମ୍ରାଟ କେବେ ସାହସ କରିନଥିଲା। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମରେ ମୋଶା ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ବାର୍ତ୍ତା ନେଇ ଆସିଥିଲେ, ଫେରାଉନ୍ ଗର୍ବଭରେ ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲେ: “ସଦାପ୍ରଭୁ କିଏ, ଯେ ମୁଁ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଯିବାକୁ ଦେବା ପାଇଁ ତାହାଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବି? ମୁଁ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଜାଣେ ନାହିଁ, ଏବଂ ତାହା ସହିତ ମୁଁ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଯିବାକୁ ଦେବି ନାହିଁ।” Exodus 5:2, A.R.V. ଏହା ନାସ୍ତିକତା ଅଟେ; ଏବଂ ମିଶର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଏହି ଜାତି ଜୀବନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦାବିମାନଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଏହା ସଦୃଶ ଅସ୍ୱୀକାରର ସ୍ୱର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବ ଏବଂ ଏହା ସଦୃଶ ଅବିଶ୍ୱାସ ଓ ଅବଜ୍ଞାର ଆତ୍ମା ପ୍ରକାଶ କରିବ। “ମହାନ ନଗର”କୁ “ଆତ୍ମିକ ଅର୍ଥରେ” ସଦୋମ ସହିତ ମଧ୍ୟ ତୁଳନା କରାଯାଇଛି। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଭଙ୍ଗ କରିବାରେ ସଦୋମର ଦୁର୍ନୀତି ବିଶେଷତଃ ଲାମ୍ପଟ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା। ଏବଂ ଏହି ପାପ ମଧ୍ୟ ସେହି ଜାତିର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ହେବାକୁ ଥିଲା, ଯାହା ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟର ବିବରଣୀମାନଙ୍କୁ ପୂରଣ କରିବ।

“ଏହିପରି, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କର ବାକ୍ୟ ଅନୁସାରେ, 1798 ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦର କିଛି ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ଶୟତାନୀ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ସ୍ୱଭାବର କୌଣସି ଶକ୍ତି ବାଇବେଲ୍‌ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ଉଦୟ ହେବ। ଏବଂ ଯେହି ଦେଶରେ ଏହିପରି ଭାବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ ନିରବ କରାଯିବ, ସେଠାରେ ଫେରାଉନଙ୍କର ନାସ୍ତିକତା ଓ ସୋଦୋମର ଲମ୍ପଟତା ପ୍ରକାଶିତ ହେବ।”

“ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଫ୍ରାନ୍ସର ଇତିହାସରେ ସର୍ବାଧିକ ସଠିକ ଏବଂ ଚମତ୍କାରକ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଇଛି। ବିପ୍ଳବ ସମୟରେ, 1793 ମସିହାରେ, ‘ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଜଗତ ଏମିତି ଗୋଟିଏ ମନୁଷ୍ୟ-ସଭାର କଥା ଶୁଣିଲା, ଯେଉଁମାନେ ସଭ୍ୟତାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ଓ ଶିକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ଇଉରୋପର ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏକୁ ଶାସନ କରିବାର ଅଧିକାର ନିଜେମାନଙ୍କର ବୋଲି ଦାବି କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ଏକତ୍ର ସ୍ୱର ଉତ୍ତୋଳନ କରି ସେହି ସର୍ବାଧିକ ଗମ୍ଭୀର ସତ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ, ଯାହାକି ମନୁଷ୍ୟର ଆତ୍ମା ଗ୍ରହଣ କରେ, ଏବଂ ସର୍ବସମ୍ମତିକ୍ରମେ ଦେବତ୍ୱ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ତାହାର ଉପାସନାକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କଲେ।’—Sir Walter Scott, Life of Napoleon, vol. 1, ch. 17....”

“ଫ୍ରାନ୍ସ ମଧ୍ୟ ସେହି ବିଶେଷ ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କଲା ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ ବିଶେଷ ଭାବରେ ସୋଦୋମକୁ ପୃଥକ କରି ଚିହ୍ନିତ କରୁଥିଲା। ବିପ୍ଲବ ସମୟରେ ସେଠାରେ ଏମିତି ଏକ ନୈତିକ ପତନ ଓ ଦୁର୍ନୀତିର ଅବସ୍ଥା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ମାଟିଆଁଚଳର ସେହି ସହରଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ବିନାଶ ଆଣିଥିବା ଅବସ୍ଥା ସହ ସଦୃଶ ଥିଲା। ଏବଂ ଇତିହାସକାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ଯେପରି ଦିଆଯାଇଛି, ଫ୍ରାନ୍ସର ନାସ୍ତିକତା ଓ ଲମ୍ପଟତାକୁ ଏକାସାଥିରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ: ‘ଧର୍ମକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରୁଥିବା ଏହି ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ସହ ଘନିଷ୍ଠ ଭାବରେ ଯୁକ୍ତ ଥିଲା ସେହି ବ୍ୟବସ୍ଥା, ଯାହା ବିବାହ-ସଂଯୋଗକୁ—ମାନବମାନେ ଯେଉଁ ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର ଅଙ୍ଗୀକାର ଗଠନ କରିପାରନ୍ତି, ଏବଂ ଯାହାର ସ୍ଥାୟୀତ୍ୱ ସମାଜର ସଂହତିକୁ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ଆଗୁଆଁ ନେଉଛି—କେବଳ ଏକ ସାମାନ୍ୟ ନାଗରିକ ଚୁକ୍ତିର ଅବସ୍ଥାକୁ ନେଇ ଆସିଦେଲା, ଯାହା ଅସ୍ଥାୟୀ ସ୍ୱଭାବର ଥିଲା, ଏବଂ ଯାହାରେ ଯେକୌଣସି ଦୁଇଜଣ ବ୍ୟକ୍ତି ଇଚ୍ଛାମତେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରୁଥିଲେ ଓ ଇଚ୍ଛାମତେ ଛିନ୍ନ କରିପାରୁଥିଲେ…. ଯଦି ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମାମାନେ ନିଜେ ଏମିତି ଏକ ପଦ୍ଧତି ଖୋଜିବା ପାଇଁ କାମରେ ଲାଗିଥାନ୍ତେ, ଯାହା ଗୃହଜୀବନରେ ଯାହା କିଛି ପୂଜ୍ୟ, ସୁଶୋଭନ, କିମ୍ବା ସ୍ଥାୟୀ ଅଛି ତାହାକୁ ସବୁଠାରୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଭାବରେ ଧ୍ୱଂସ କରିପାରେ, ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ଏହି ନିଶ୍ଚିତତା ମଧ୍ୟ ପାଇପାରୁଥାନ୍ତେ ଯେ, ଯେ ଅନର୍ଥ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ସେମାନଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଥିଲା, ସେହି ଅନର୍ଥ ଗୋଟିଏ ପିଢ଼ୀରୁ ଅନ୍ୟ ପିଢ଼ୀକୁ ସ୍ଥାୟୀ ଭାବରେ ଚାଲିଥାଉ, ତେବେ ବିବାହର ଅବମାନନାଠାରୁ ଅଧିକ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କୌଣସି ଯୋଜନା ସେମାନେ ଉଦ୍ଭାବନ କରିପାରୁନ୍ତା ନାହିଁ…. ସୋଫି ଆର୍ନୋଲ୍ଟ, ତାଙ୍କର ଚତୁରୋକ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଜଣେ ଅଭିନେତ୍ରୀ, ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ବିବାହକୁ ‘ବ୍ୟଭିଚାରର ସଂସ୍କାର’ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ।’”—Scott, vol. 1, ch. 17.” The Great Controversy, 269, 270.

“ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆତ୍ମା, ଯେ ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରେ, ସେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଶକ୍ତିର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଅଧୀନରେ ଅଛି। ସେ ନିଜର ନୁହେଁ। ସେ ସ୍ୱାଧୀନତା ବିଷୟରେ କହିପାରେ, କିନ୍ତୁ ସେ ସବୁଠାରୁ ନୀଚତମ ଦାସତ୍ୱରେ ଅବସ୍ଥିତ। ତାହାକୁ ସତ୍ୟର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ଅନୁମତି ମିଳେନାହିଁ, କାରଣ ତାହାର ମନ ଶୟତାନଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଅଧୀନରେ ଅଛି। ସେ ନିଜକୁ ଏହିଭଳି ପ୍ରଶଂସା କରୁଥାଏ ଯେ ସେ ନିଜ ବିଚାରର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛି, କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବରେ ସେ ଅନ୍ଧକାରର ଅଧିପତିଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ପାଳନ କରୁଛି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆସିଥିଲେ ଆତ୍ମାରୁ ପାପ-ଦାସତ୍ୱର ଶୃଙ୍ଖଳଗୁଡ଼ିକୁ ଭଙ୍ଗିଦେବା ପାଇଁ। ‘ଏହିପରି, ପୁତ୍ର ଯଦି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାଧୀନ କରିବେ, ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ସ୍ୱାଧୀନ ହେବ।’ ‘ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କରେ ଜୀବନଦାୟକ ଆତ୍ମାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା’ ଆମ୍ଭାମାନଙ୍କୁ ‘ପାପ ଓ ମୃତ୍ୟୁର ବ୍ୟବସ୍ଥାରୁ ସ୍ୱାଧୀନ କରେ।’ ରୋମୀୟ 8:2.”

“ମୋକ୍ଷକାର୍ଯ୍ୟରେ କୌଣସି ବାଧ୍ୟକରଣ ନାହିଁ। କୌଣସି ବାହ୍ୟ ଶକ୍ତି ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ ନାହିଁ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରଭାବାଧୀନରେ ମଣିଷଙ୍କୁ ସେ କାହାକୁ ସେବା କରିବେ ତାହା ଚୟନ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ୱାଧୀନ ରଖାଯାଏ। ଆତ୍ମା ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଯେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟେ, ତାହାରେ ସ୍ୱାଧୀନତାର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅର୍ଥ ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛି। ପାପର ବିସ୍ଥାପନ ଆତ୍ମାର ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଟେ। ସତ୍ୟ, ଶୟତାନଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରୁ ନିଜମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଆମର କୌଣସି ଶକ୍ତି ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁ, ଏବଂ ଆମର ମହାନ ଆବଶ୍ୟକତାରେ ନିଜମାନଙ୍କ ବାହାରେ ଓ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଥିବା ଏକ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଆର୍ତ୍ତନାଦ କରୁ, ସେତେବେଳେ ଆତ୍ମାର ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଆନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାରେ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତିର ଆଦେଶକୁ ମାନନ୍ତି।” The Desire of Ages, 466.

ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରିଥିବାବେଳେ, ଯେ ପଶୁ ଅତଳ ଗର୍ତ୍ତରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ, ସେ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବ, ସେମାନଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରିବ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବ। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ମୃତଦେହ ସେହି ମହାନଗରର ରାସ୍ତାରେ ପଡ଼ି ରହିବ, ଯାହାକୁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅର୍ଥରେ ସଦୋମ ଓ ମିଶର ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଆମ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କ୍ରୁଶରେ ବିଦ୍ଧ କରାଯାଇଥିଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 11:7, 8.

“ଏହିପରି, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ବଚନାନୁସାରେ, 1798 ବର୍ଷର କିଛି ଆଗରୁ ଶୟତାନୀୟ ମୂଳ ଓ ସ୍ୱଭାବର କୌଣସି ଶକ୍ତି ଉଦ୍ଭବିତ ହେବ ଏବଂ ବାଇବେଲ ବିରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବ। ଏବଂ ଯେହି ଦେଶରେ ଏପରିଭାବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ନିରବ କରାଯିବ, ସେଠାରେ ଫାରାଓଙ୍କ ନାସ୍ତିକତା ଓ ସୋଦୋମର ଲମ୍ପଟତା ପ୍ରକାଶିତ ହେବ।” The Great Controversy, 270.

କାରଣ ସ୍ୱାମୀ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ, ଯେପରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମଣ୍ଡଳୀର ମୁଣ୍ଡ; ଏବଂ ସେ ଶରୀରର ତାରକ। ଏହିହେତୁ ଯେପରି ମଣ୍ଡଳୀ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଅଧୀନ, ସେପରି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସବୁ କଥାରେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଅଧୀନ ରହୁନ୍ତୁ। ହେ ସ୍ୱାମୀମାନେ, ନିଜ ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କର, ଯେପରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମଧ୍ୟ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ପ୍ରେମ କରି ତାହା ପାଇଁ ନିଜକୁ ଅର୍ପଣ କଲେ; ଯେଣୁ ସେ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜଳସ୍ନାନରେ ତାହାକୁ ପବିତ୍ର କରି ଶୁଚି କରନ୍ତି; ଯେଣୁ ସେ ତାହାକୁ ନିଜ ସମ୍ମୁଖରେ ଗୌରବମୟ ମଣ୍ଡଳୀରୂପେ ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ଯାହାରେ କୌଣସି ଦାଗ, କୌଣସି ଭାଜ, କିମ୍ବା ସେପରି କୌଣସି କଥା ନ ଥାଏ; କିନ୍ତୁ ତାହା ପବିତ୍ର ଓ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ହେଉ। ସେହିପରି ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଉଚିତ ନିଜ ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ନିଜ ଶରୀର ପରି ପ୍ରେମ କରିବା। ଯେ ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରେ, ସେ ନିଜକୁ ପ୍ରେମ କରେ। କାରଣ କେହି କେବେ ନିଜ ଦେହକୁ ଘୃଣା କରିନାହିଁ; ବରଂ ତାହାକୁ ପୋଷଣ କରେ ଏବଂ ସ୍ନେହରେ ରକ୍ଷା କରେ, ଯେପରି ପ୍ରଭୁ ମଣ୍ଡଳୀକୁ କରନ୍ତି; କାରଣ ଆମେ ତାଙ୍କ ଶରୀରର ଅଙ୍ଗ, ତାଙ୍କ ମାଂସର ଏବଂ ତାଙ୍କ ଅସ୍ଥିର। ଏହି କାରଣରୁ ପୁରୁଷ ନିଜ ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହେବ, ଏବଂ ସେ ଦୁଇଜଣ ଏକ ଦେହ ହେବେ। ଏହା ଏକ ମହା ନିଗୂଢ଼ ତତ୍ତ୍ୱ; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ମଣ୍ଡଳୀ ବିଷୟରେ କହୁଛି। ଏଫିସୀୟ 5:23–32.

“ସେହି ଟାୱର ମନ୍ଦିରର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଥିଲା।” The Desire of Ages, 596.

କାରଣ ସେନାମଣ୍ଡଳୀଙ୍କ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦିନ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗର୍ବୀତ ଓ ଉଦ୍ଧତଙ୍କ ଉପରେ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉନ୍ନତ ହୋଇଥିବାଙ୍କ ଉପରେ ଆସିବ; ଏବଂ ସେ ନମ୍ର କରାଯିବ। ଏବଂ ଲେବାନୋନର ସମସ୍ତ ଦେବଦାରୁବୃକ୍ଷମାନଙ୍କ ଉପରେ, ଯେମାନେ ଉଚ୍ଚ ଓ ଉନ୍ନତ, ଏବଂ ବାଶାନର ସମସ୍ତ ବଳୁତବୃକ୍ଷମାନଙ୍କ ଉପରେ; ଏବଂ ସମସ୍ତ ଉଚ୍ଚ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ଉପରେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଉନ୍ନତ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ଉପରେ; ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉଚ୍ଚ ଦୁର୍ଗମିନାରର ଉପରେ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୁରକ୍ଷିତ ପ୍ରାଚୀରର ଉପରେ; ଏବଂ ତର୍ଶୀଶର ସମସ୍ତ ଜାହାଜମାନଙ୍କ ଉପରେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ରମଣୀୟ ଚିତ୍ରମାନଙ୍କ ଉପରେ। ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟର ଉଚ୍ଚତା ନମାଇ ଦିଆଯିବ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଅହଙ୍କାର ନୀଚ କରାଯିବ; ସେହି ଦିନରେ କେବଳ ସଦାପ୍ରଭୁ ମାତ୍ର ଉଚ୍ଚ କରାଯିବେ। ଏବଂ ପ୍ରତିମାମାନଙ୍କୁ ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ବିଲୋପ କରିଦେବେ। ଏବଂ ସେମାନେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭୟରୁ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ମହିମାମୟ ପ୍ରତାପରୁ, ଯେବେ ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଭୟଙ୍କରଭାବେ କମ୍ପିତ କରିବା ପାଇଁ ଉଠିବେ, ସେବେ ପାହାଡ଼ପଥରର ଗହ୍ୱରମାନଙ୍କ ଭିତରକୁ ଓ ପୃଥିବୀର ଗୁହାମାନଙ୍କ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବେ। ସେହି ଦିନରେ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ପୂଜା ପାଇଁ ନିଜେ ତିଆରି କରିଥିବା ନିଜ ରୂପାର ପ୍ରତିମାମାନଙ୍କୁ ଓ ନିଜ ସୁନାର ପ୍ରତିମାମାନଙ୍କୁ ଛୁଚୁନ୍ଦୁରୀମାନଙ୍କୁ ଓ ବାଦୁଡ଼ିଆମାନଙ୍କୁ ଫିଙ୍ଗି ଦେବ; ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭୟରୁ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ମହିମାମୟ ପ୍ରତାପରୁ, ଯେବେ ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଭୟଙ୍କରଭାବେ କମ୍ପିତ କରିବା ପାଇଁ ଉଠିବେ, ସେବେ ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ ପାହାଡ଼ପଥରର ଫାଟମାନଙ୍କ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ। ଯାହାର ଶ୍ୱାସ ତାହାର ନାସିକାରେ ଅଛି, ସେହି ମନୁଷ୍ୟଠାରୁ ବିରତ ହୁଅ; କାରଣ ସେ କେଉଁ ଗଣନାର ଯୋଗ୍ୟ? ଯିଶାୟ 2:12–22.

ମୋର କଳ୍ୟାଣକାରୀ, ଏବଂ ମୋର ଦୁର୍ଗ; ମୋର ଉଚ୍ଚ ମିନାର, ଏବଂ ମୋର ଉଦ୍ଧାରକ; ମୋର ଢାଳ, ଏବଂ ଯାହାଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ଭରସା କରେ; ସେହି, ଯିଏ ମୋର ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ମୋର ଅଧୀନରେ ବଶୀଭୂତ କରନ୍ତି। ଗୀତସଂହିତା 144:2.