ଦାନିୟେଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକ - ଏକ ଶତ ସତଚାଳିଶ"""

ଆମେ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରବନ୍ଧକୁ ନିମ୍ନଲିଖିତ ଅନୁଚ୍ଛେଦ ସହିତ ସମାପ୍ତ କରିଥିଲୁ:

“ନୈତିକତାର ଅବନତ ଅବସ୍ଥା ରବିବାରର ଅପବିତ୍ରତା ସୃଷ୍ଟ କରିଛି” ବୋଲି ଧାର୍ମିକ ଶିକ୍ଷକମାନଙ୍କର “ସାକ୍ଷ୍ୟ” ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ-ଉପାସନାର ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନକୁ ନେଇଯାଉଥିବା ଇତିହାସର ଏକ ମାର୍ଗଚିହ୍ନ ଅଟେ। ଆମେରିକୀୟ ଟେଲିଭ୍ୟାଞ୍ଜେଲିଷ୍ଟ ଏବଂ Christian Broadcasting Network (CBN) ଓ Christian Coalition-ର ସ୍ଥାପକ ପ୍ୟାଟ୍ ରବର୍ଟସନ୍ 1988 ମସିହାରେ Republican primaries-ରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପଦ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥୀ ହୋଇଥିଲେ। ରବର୍ଟସନଙ୍କର ପ୍ରଚାରଅଭିଯାନ ରକ୍ଷଣଶୀଳ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ମତଦାତାମାନଙ୍କୁ ସଚଳ କରିବା ଏବଂ ତାଙ୍କର ଇଭାଞ୍ଜେଲିକାଲ୍ ବିଶ୍ୱାସସହ ସମଞ୍ଜସ ସାମାଜିକ ଓ ନୈତିକ ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକର ପକ୍ଷସମର୍ଥନ କରିବା ଉପରେ କେନ୍ଦ୍ରିତ ଥିଲା। ଶେଷକାଳରେ, 1989 ମସିହାରେ, ଆଠଜଣ ଶେଷ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମଜଣଙ୍କ ଇତିହାସରେ, Christian Coalition-ର ନେତା ଓ ସ୍ଥାପକ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପଦ ପାଇଁ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା କଲେ। ରିଗାନଙ୍କର ରାଷ୍ଟ୍ରପତିୟ ଇତିହାସ ଶେଷ Republican ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ଇତିହାସର ଏକ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ରୂପ ଅଟେ।

ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ବିଚାରଗୁଡ଼ିକ ସେହି ପରିସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଯାଉଛି ଯାହା *The Great Controversy* ର ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଅନୁଛେଦକୁ ପୂରଣ କରେ, ଏବଂ ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ କୋଆଲିଶନର କାର୍ଯ୍ୟ ସହ ସମାନାନ୍ତର ଅଟେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ କୋଆଲିଶନ ସେହି ନୈତିକ ଏବଂ ସାମାଜିକ ସମସ୍ୟାଗୁଡ଼ିକର ସମାଧାନ ପାଇଁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲା, ଯାହାକୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଚିହ୍ନଟ କରିଛନ୍ତି ଯେ ସରକାରର ରାଶି ଧରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ସମାଧାନ କରିବା ଅସମ୍ଭବ। ରିଗାନଙ୍କ ଇତିହାସରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ କୋଆଲିଶନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ନିକଟ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଏକ ସମାନ ପ୍ରକାରର ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗତ ଭାବରେ, 1880 ଓ 1890 ଦଶକରେ ବ୍ଲେୟର ବିଲଗୁଡ଼ିକ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ରବିବାର-ଆଇନ ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ନ୍ୟାଶନାଲ୍ ରିଫର୍ମ ମୁଭମେଣ୍ଟ ଦ୍ୱାରା ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ କୋଆଲିଶନର ପ୍ରତିରୂପ ଦେଖାଯାଇଥିଲା। ନ୍ୟାଶନାଲ୍ ରିଫର୍ମ ମୁଭମେଣ୍ଟ 1888 ମସିହାରେ ଗଠିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ତାଙ୍କ ଲେଖନୀରେ ବିଶେଷ ଭାବରେ ସେହି ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରିଥିଲେ।

ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ସାମାଜିକ, ଆର୍ଥିକ ଏବଂ ଧାର୍ମିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନ୍ୟାୟବିଚାର ଏମିତି ଗୋଟିଏ ପରିସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଯାଉଛି, ଯାହା ଧାର୍ମିକ ନେତାମାନଙ୍କୁ 1880 ଓ 1890 ଦଶକରେ ଯେପରି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ସେପରି ସାର୍ବଜନୀନ ନୈତିକତାର ପୁନରୁତ୍ଥାନ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରିବାର ଯୁକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରିବ; ଏବଂ ପୁଣି, 1989 ରେ ଶେଷ ସମୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିବା ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ଇତିହାସରେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ହୋଇଥିଲା। “ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ମହାନ ସଙ୍କଟ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛି। ସଂସାର ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଗୋଟିଏ ସଙ୍କଟ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛି।” ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଦୁଇଟି ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରନ୍ତି, “ଯେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱର ଆମକୁ ସେହି ଆଲୋକ ଦେଇଛନ୍ତି, ଯାହା ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ବିପଦଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖାଏ, ତେବେ ଯଦି ଆମେ ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସେହି କଥା ଆଣିବା ପାଇଁ ଆମର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିନୁସାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରୟାସ କରିବାକୁ ଅବହେଳା କରୁ, ତେବେ କିପରି ଆମେ ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଭାବେ ଠିଆ ହୋଇପାରିବୁ? ଆମେ କି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇପାରିବୁ ଯେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ଗୁରୁତର ପ୍ରଶ୍ନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ କୌଣସି ସତର୍କବାଣୀ ବିନା ଛାଡ଼ି ଦେବୁ?”

ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ବିପଦଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା କେଉଁ ଆଲୋକ ରହିଛି, ଏବଂ ଯଦି କୌଣସି ଆଲୋକ ଥାଇନଥାଏ, ତେବେ ପ୍ରେମମୟ ପରମେଶ୍ୱର କିପରି ତାଙ୍କ ଜନଙ୍କୁ ଏହି କାରଣରେ ଦାୟୀ ଧରିପାରିବେ ଯେ ସେମାନେ ଏକ ସତର୍କବାଣୀର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିନଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ସେହି ସତର୍କବାଣୀର ସନ୍ଦେଶ କେବେ ଶୁଣିହିଁ ନଥିଲେ? ପ୍ରିୟ ପାଠକ, ଏହି ଲେଖାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଆଲୋକ ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଦାୟୀ ଧରାଯିବ।

ଏହି ପ୍ରବନ୍ଧଗୁଡ଼ିକରେ ଡେମୋକ୍ରାଟ ଡ୍ରାଗନ ଶକ୍ତି, ରିପବ୍ଲିକାନ ମିଥ୍ୟାଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ଶକ୍ତି, ପାପାଳ ଶକ୍ତି, ଇସ୍ଲାମ ଏବଂ ଲାଓଦିକିଆନ୍ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ମଣ୍ଡଳୀ, ଏବଂ ସେପରି ସାକ୍ଷାତ୍ ଇସ୍ରାଏଲର ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବର୍ଣ୍ଣନାଗୁଡ଼ିକ ଶାସକ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଘୃଣାତ୍ମକ ଭାଷଣ ବୋଲି ଗଣ୍ୟ ହେବ, କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟରୁ ଆସିଥିବା ସେହି ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା “ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ପଦ୍ଧତିଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ, ଏବଂ ସେହି ପଙ୍କ୍ତିମାନେ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଘୋଷଣା କରୁଛନ୍ତି ଯେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଚାରଗୁଡ଼ିକ ସିଘ୍ରହିଁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଆବୃତ୍ତିରେ ତୀବ୍ରତର ହେବ।

ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବରେ, ୧୯୮୯ ମସିହାରେ ଶେଷ ସମୟର ପୂର୍ବରୁ ଇତିହାସରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିବା ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ଜୋଟର ପ୍ରୟୋଗ କେବଳ ୧୮୮୦ ଦଶକ ଓ ୧୮୯୦ ଦଶକ ସହ ଥିବା ସମାନାନ୍ତରତାରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ; ଏହାର ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରୟୋଗ ଅଛି। ଆମେ ଏମାତ୍ର ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ଠାରୁ ଉଦ୍ଧୃତ କରିଥିବା ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ସେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକବାଦକୁ ସେହି ଦୁଇଟି ଉପାୟର ଗୋଟିଏ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିଛନ୍ତି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଶୈତାନ ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ବନ୍ଦୀ କରେ, ଏବଂ ପରେ ସେ କିଛି ଶବ୍ଦ ବ୍ୟୟ କରି ସେ କରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି।

୧୯୮୮ ମସିହାର ନିର୍ବାଚନ ପରେ, ଅର୍ଥାତ୍ କ୍ରିଶ୍ଚିୟନ୍ କୋଆଲିସନ୍‌ର ଆଗମନ ପରେ, ଅଜଗରର କ୍ଷେତ୍ରରେ, ପଶୁର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଶୈତାନୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କର ଏକ ବିପୁଳ ପ୍ରକାଶ ଘଟିଲା। ଏହି ପ୍ରତିଘଟଣାମାନଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ସମନ୍ୱୟ କରିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, କାରଣ ସେଗୁଡ଼ିକ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର-ନିୟମ ପରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଛଦ୍ମବେଶ ଧାରଣ କରି ଶୈତାନଙ୍କ ଆଗମନର ପ୍ରତୀକରୂପେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ।

କାଥଲିକ ଧର୍ମର ପରିଧିରେ, 1990-ଦଶକରେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଦେଖିଲା ଯେ, କଥିତ କୁମାରୀ ମରିୟମଙ୍କର ପ୍ରକାଶନସମୂହ, ତାହା ସହ ନିର୍ଗତ ହେଉଥିବା ସନ୍ତମାନଙ୍କର ରକ୍ତସ୍ରାବୀ ପ୍ରତିମାମାନଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର ଘଟଣା, ଆକାଶରେ ପ୍ରକାଶିତ ରୂପମାନଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ମେଘହୀନ ଆକାଶରୁ ପୁଷ୍ପପାତ୍ର ବର୍ଷା, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସଂଗତ ଶୈତାନୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟମାନ ସହିତ ଘଟିଥିଲା। ସେହି ସମୟରେ, ଏହି ଘଟଣାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଫଳ କରାଯାଇଥିବା ଭ୍ରମମାନଙ୍କରେ ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇ, ପୃଥିବୀର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରୁ ହଜାର ହଜାର ଲୋକଙ୍କର ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାମାନ ଜନସାଧାରଣ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିଲା। ସେଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ପୁସ୍ତକ ଲେଖାଗଲା, ସାମ୍ବାଦିକମାନେ ତଦନ୍ତ କଲେ, ଏବଂ Time ଓ Newsweek ପରି ପତ୍ରିକାମାନେ ଏହି ସବୁକୁ ନିଜମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପୃଷ୍ଠାରେ ଚିତ୍ରିତ କରିଥିଲେ।

ଡ୍ରାଗନର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭାରତର ହିନ୍ଦୁ ମୂର୍ତ୍ତିମାନେ, ମୂର୍ତ୍ତିମାନଙ୍କ ମୁଖରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଚମଚ କିମ୍ବା ଗ୍ଲାସଭରି ପାନୀୟ-ନିବେଦନ ପାନ କରି, ଶୈତାନୀ ଅଲୌକିକ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ଭାରତର ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଗାଁରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ସେହି ଘଟଣା ମିଶରର ବେଙ୍ଗମାନଙ୍କ ପରି ସମଗ୍ର ଦେଶରେ ପ୍ରସାରିତ ହେଲା। BBC ଟେଲିଭିଜନ ସମ୍ବାଦ ଏହି ଘଟଣା ବିଷୟରେ ଏକ ଟୀକା-ଟିପ୍ପଣୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲା, ଏବଂ ଶେଷରେ ମନେ ପଡ଼ିଥିବା ପରି BBCର ଟେଲିଭିଜନ ସମ୍ବାଦଦାତା ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଇଲେ, “ମୁଁ ଚିନ୍ତା କରୁଛି, ଯଦି ଆମେ ଆସନ୍ତାକାଲି ଲଣ୍ଡନ ମ୍ୟୁଜିୟମକୁ ଯାଇ ହିନ୍ଦୁ ମୂର୍ତ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏକୁ ଗୋଟିଏ ଗ୍ଲାସ ଦୁଧ ନିବେଦନ କରିବା, ତେବେ କ’ଣ ଘଟିବ?” ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନର ସାନ୍ଧ୍ୟ ସମ୍ବାଦରେ ସେହି ଏକେ ସମ୍ବାଦଦାତାଙ୍କୁ ଲଣ୍ଡନ ମ୍ୟୁଜିୟମରେ ଦେଖାଯାଇଲା, ଏବଂ କ୍ୟାମେରା ଚାଲୁଥିବାବେଳେ ସେ ସେହି ବଡ଼ ହିନ୍ଦୁ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଗୋଟିଏ ଗ୍ଲାସ ଦୁଧ ନିବେଦନ କଲେ। ଗ୍ଲାସଟି ଯେତେବେଳେ ମୂର୍ତ୍ତିର ଠୋଠକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲା, ଦୁଧଟି ତକ୍ଷଣାତ୍ ମୂର୍ତ୍ତିଭିତରକୁ ଶୋଷି ନିଆଯାଇଲା।

ଅମେରିକୀୟ ଆଦିବାସୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କର ଆତ୍ମବାଦୀ ପରମ୍ପରାରେ “ମିରାକଲ” ନାମରେ ପରିଚିତ ଧଳା ବନ୍ୟ ମହିଷୀଟି ୧୯୯୪ ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ ୨୦ ତାରିଖରେ ୱିସକନସିନର ଜେନସଭିଲ୍‌ ନିକଟସ୍ଥ ଡେଭ୍ ଏବଂ ଭାଲେରି ହାଇଡରଙ୍କ ଖେତରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲା। ମିରାକଲ ଧଳା ଲୋମ ସହିତ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା, ଏବଂ ତାହାର ଜନ୍ମକୁ କେହି କେହି ଆଦିବାସୀ ଅମେରିକୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୂରଣ ବୋଲି ମନେ କରିଥିଲେ। ବିଭିନ୍ନ ଆଦିବାସୀ ଅମେରିକୀୟ ପରମ୍ପରାମାନଙ୍କରେ ଧଳା ବନ୍ୟ ମହିଷର ଜନ୍ମକୁ ଏକ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଗଭୀର ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟଣା ବୋଲି ଦେଖାଯାଏ, ଯାହା ଏକତା, ଶାନ୍ତି ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ନବୀକରଣର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ମିରାକଲ ବ୍ୟାପକ ଧ୍ୟାନାକର୍ଷଣ କରିଥିଲା ଏବଂ ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଆଶା ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମହତ୍ତ୍ୱର ପ୍ରତୀକରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା। ଧଳା ବନ୍ୟ ମହିଷର ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଉତ୍ସ ଅତୀତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନୁସରଣ କରାଯାଏ, ଏବଂ ଏହା ଆଦିବାସୀ ଅମେରିକୀୟମାନଙ୍କର ଆତ୍ମବାଦୀ ଧର୍ମର ସର୍ବାଧିକ ପବିତ୍ର ଅବଶେଷ ସହ ସିଧାସଳଖ ସମ୍ବଦ୍ଧ; କାରଣ ଧଳା ବନ୍ୟ ମହିଷର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ କଥାରେ ହିଁ “ପିସ୍ ପାଇପ୍” ସଂସ୍କୃତିରେ ପରିଚିତ କରାଯାଇଥିଲା।

୧୯୯୪ ମସିହାରେ, ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦର୍ଶୀଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ, “ହୋଲି ଲାଫ୍ଟର” ଆନ୍ଦୋଳନ, ଯାହା “ଟରୋଣ୍ଟୋ ବ୍ଲେସିଙ୍ଗ” ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ, ୧୯୯୪ ମସିହାର ଜାନୁଆରୀ ମାସରେ କାନାଡାର ଅଣ୍ଟାରିଓ ପ୍ରଦେଶର ଟରୋଣ୍ଟୋ ନଗରସ୍ଥ ଟରୋଣ୍ଟୋ ଏୟାରପୋର୍ଟ ଭିନ୍ୟାର୍ଡ ଚର୍ଚ୍ଚରେ (ଯାହା ବର୍ତ୍ତମାନ “କ୍ୟାଚ୍ ଦ ଫାୟର ଟରୋଣ୍ଟୋ” ନାମରେ ପରିଚିତ) ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ପାଷ୍ଟର ଜନ୍ ଓ କ୍ୟାରୋଲ ଆର୍ନଟ୍ଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ପରିଚାଳିତ ପୁନର୍ଜାଗରଣ ସଭାମାନଙ୍କର ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳା ଅବଧିରେ, ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହାସ୍ୟର ପ୍ରକଟତା, ସେଥିସହିତ କମ୍ପନ, କାନ୍ଦନ, ଏବଂ ଢଳିପଡ଼ିବା, କିମ୍ବା ପଶୁମାନଙ୍କ ଅନୁକରଣ କରିବା ଓ ପଶୁଧ୍ୱନି କରିବା ପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରକାଶମାନ ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକ (ଯାହାକୁ ପ୍ରାୟତଃ “ଆତ୍ମାରେ ବଧ ହେବା” କିମ୍ବା “ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମତ୍ତ ହେବା” ବୋଲି କୁହାଯାଏ) ସଭାସଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଘଟିବା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା।

ହାସ୍ୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରକାଶଗୁଡ଼ିକୁ ଅଂଶଗ୍ରାହୀମାନେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତି ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ସହ ଯୋଡ଼ିଦେଇଥିଲେ; ଏହିକାରଣରୁ ସେହି ଘଟଣାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା ପାଇଁ “ପବିତ୍ର ହାସ୍ୟ” ଶବ୍ଦଟି ବ୍ୟବହୃତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା। ଟରୋଣ୍ଟୋ ଏୟାରପୋର୍ଟ ଭିନ୍ୟାର୍ଡ ଚର୍ଚ୍ଚରେ ହୋଇଥିବା ପୁନରୁତ୍ଥାନ ସଭାମାନେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରୁ ଧ୍ୟାନ ଏବଂ ପରିଦର୍ଶକମାନଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିଥିଲେ, ଫଳସ୍ୱରୂପ ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚର୍ଚ୍ଚ ଏବଂ ସମୁଦାୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସାରିତ ହେଲା। ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରୁ ଲୋକମାନେ ସେହି ହାସ୍ୟକୁ ଅନୁଭବ କରିବା ପାଇଁ ଆସୁଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ଘରୋଇ ଚର୍ଚ୍ଚମାନଙ୍କୁ ଫେରିଯାଇବା ପରେ, ସେହି ଚର୍ଚ୍ଚମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାୟତଃ ସେହି ଏକେ ପ୍ରକାରର ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମିକ ପ୍ରକାଶଗୁଡ଼ିକ ଦେଖାଦେବାକୁ ଲାଗୁଥିଲା।

ପ୍ୟାଟ୍ ରୋବର୍ଟସନ୍ 1960 ମସିହାରେ Christian Broadcasting Network (CBN)ର ସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ। CBN ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ କାର୍ୟକ୍ରମ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରଥମ ଟେଲିଭିଜନ୍ ନେଟୱର୍କମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲା, ଏବଂ ଏହା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ପ୍ରସାରଣ ଶିଳ୍ପର ବିକାଶରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ପାଳନ କରିଥିଲା। ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକ ଧରି, CBN ଟେଲିଭିଜନ୍, ରେଡିଓ ଓ ଡିଜିଟାଲ୍ ମାଧ୍ୟମ ଦ୍ୱାରା ନିଜର ପହଞ୍ଚ ଓ ପ୍ରଭାବକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛି, ଏବଂ ବିଶ୍ୱର ସର୍ବବୃହତ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ମାଧ୍ୟମ ସଂଗଠନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏରେ ପରିଣତ ହୋଇଛି।

୧୯୮୮ ମସିହାରେ ସେ “Christian Coalition”ର ସ୍ଥାପନା କଲେ ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପଦ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥୀ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସମାନଙ୍କର ମୂଳସ୍ରୋତ “National Reform Movement” ଏବଂ “Lord’s Day Alliance” ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନୁସରଣ କରାଯାଇପାରେ। ଏହି ଉଭୟ ସଂଗଠନ ୧୮୮୮ ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କ ଆଧାରରେ ବିଭିନ୍ନ ସାମାଜିକ ସଂସ୍କାରଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ସମର୍ଥନ କରୁଥିଲା; ଯାହାର ମଧ୍ୟରେ ମଦ୍ୟନିଷେଧ, ନାରୀମାନଙ୍କର ମତାଧିକାର, ଏବଂ ବିଶ୍ରାମ ଓ ଉପାସନାର ଦିନ ଭାବେ ସବ୍ବାଥ (ରବିବାର) ପାଳନ ସମ୍ମିଳିତ ଥିଲା। ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନ ଇଭାଞ୍ଜେଲିକାଲ୍ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ଥିଲା ଏବଂ ବାଇବେଲୀୟ ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ଏକ “Christian nation” ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲା। ରବର୍ଟସନ “National Reform Movement” ଏବଂ “Lord’s Day Alliance” ଉଭୟଙ୍କ ସମାନ ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲେ। ସେହି କାରଣରୁ, ସେ “Regent University”ର ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାପନା କଲେ।

ପ୍ୟାଟ୍ ରୋବର୍ଟସନ୍ 1977 ମସିହାରେ ରିଜେଣ୍ଟ ୟୁନିଭର୍ସିଟି ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ସେହି କ୍ୟାଥଲିକ୍ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ସହ ସମ୍ମତିରେ, ଯାହାକୁ ଉଇଲିୟମ୍ ମିଲର୍ ଏତେ ସାହସିକ ଭାବରେ ବିରୋଧ କରିଥିଲେ। କ୍ୟାଥଲିସିଜମ୍ ଏବଂ ପତିତ ପ୍ରୋଟେସ୍ଟାଣ୍ଟିଜମ୍ ଶାସ୍ତ୍ରର ଏକ ଶୈତାନୀୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟାପଦ୍ଧତିକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରେ, ଯାହା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅପବିତ୍ର ଫଳମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହି ବିଶ୍ୱାସକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ ଯେ, ଯୀଶୁଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ପୁନର୍ଆଗମନ ପୂର୍ବରୁ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷର ଶାନ୍ତିକାଳ ରହିବ। ରୋବର୍ଟସନ୍ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ, ତାଙ୍କ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନଙ୍କୁ ଏମିତି ବ୍ୟକ୍ତି ଭାବେ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଦେଉଛି, ଯେମାନେ ବାଇବେଲର ସହସ୍ରାବ୍ଦୀୟ ଯୁଗରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ହଜାର ବର୍ଷୀୟ ଶାସନକୁ ପରିଚାଳନା କରିବେ। “ରିଜେଣ୍ଟ” ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି, ଏମିତି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଯିଏ ଦେଶବାହାରେ ଥିବା କୌଣସି ଶାସକ କିମ୍ବା ରାଜାଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ପ୍ରତିନିଧି କିମ୍ବା ଉପଶାସକ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।

1989 ମସିହାର ଶେଷକାଳ ପୂର୍ବରୁ, କମେ କମେ 1960 ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, 1888 ମସିହାରେ ରବିବାର ଆଇନ ପାଇଁ ଯେଉଁ ସଂଗଠନମାନେ ଚାପ ପକାଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ଆଧୁନିକ ସମକକ୍ଷ ସଂଗଠନମାନେ ଇତିହାସରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। 1989 ପରେ, ଶୟତାନୀୟ ପ୍ରକାଶମାନେ ଅଜଗର, ପଶୁ, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାଙ୍କର ଧାର୍ମିକ କ୍ଷେତ୍ରର ତିନୋଟି ଉପାଦାନକୁ କମ୍ପିତ କରିଦେଲା। ଯୀଶୁ ସଦା କୌଣସି ବସ୍ତୁର ଶେଷକୁ କୌଣସି ବସ୍ତୁର ଆରମ୍ଭ ସହ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି, ଏବଂ 1989, ଦାନିୟେଲ ଏଗାରର ଚାଳିଶତମ ପଦରେ ଥିବା “ଶେଷକାଳ”, ଏକ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଅବଧିର ଆରମ୍ଭ କରେ, ଯାହା ଚାଳିଶ-ଏକତମ ପଦର ଶୀଘ୍ର-ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ସେହି ରବିବାର ଆଇନ ଆସିଲେ, ଶୟତାନ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ “ପ୍ରତିରୂପଣ” କରୁଥିବା ପରି ପ୍ରକାଶ ପାଏ, ଏବଂ ତାହାର ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ପ୍ରତାରଣାମୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟମାନ ଓ ଆରୋଗ୍ୟଦାନ ସହ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।

ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ କାଳଖଣ୍ଡର ଆରମ୍ଭରୁ ଯେ ଇତିହାସ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ସେହି ଇତିହାସ ଏକ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଆନ୍ଦୋଳନର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ରବିବାର ଆଇନକୁ ନେଇଯାଏ, ଯାହାର ପ୍ରତିରୂପ ହେଲା 1989, ସେହି କାଳଖଣ୍ଡର ଆରମ୍ଭ। 1989 ରେ “ଲୋହ ପର୍ଦ୍ଦା”ର “ପ୍ରାଚୀର” ଧସିପଡ଼ିଲା, ଏବଂ ଏହି କାଳଖଣ୍ଡର ଶେଷରେ “ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ରାଜ୍ୟର ପୃଥକତାର ପ୍ରାଚୀର” ଧସିପଡ଼େ। ଏହି କାଳଖଣ୍ଡର ଆରମ୍ଭ ଆଠଜଣ ଅନ୍ତିମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମ ଦୁଇଜଣ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଆରମ୍ଭ ପାପାସିଙ୍କ ସୋଭିଏତ ସଂଘରେ ନାସ୍ତିକତା ନାମକ ତାହାର ଶତ୍ରୁକୁ ଜୟ କରିବାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ଶେଷ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦ ନାମକ ତାହାର ଶତ୍ରୁକୁ ପାପାସି ଜୟ କରିବାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଆରମ୍ଭ ସେହି ଆଠଜଣ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମଜଣକୁ (ଏକ ରିପବ୍ଲିକାନ୍) ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେ ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପ୍ରତିଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସହିତ ହାତ ମିଳାଏ, ଏବଂ ଶେଷ ସେହି ଆଠଜଣ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶେଷଜଣ ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପ୍ରତିଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସହିତ ହାତ ମିଳାଉଥିବାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ସେହି ପ୍ରଥମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କୁ ପ୍ରାଚୀର ଧସାଇବା ପାଇଁ ଦାୟୀ ବୋଲି ବୁଝାଯାଏ, ଏବଂ ଶେଷଜଣ ସେହିଜଣେ ଯେ ପ୍ରାଚୀର ନିର୍ମାଣ କରିବେ।

୧୯୬୦ ମସିହାରେ, ଏବଂ ୧୯୮୯ ମସିହାରେ ଶେଷକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଆଧୁନିକ ଜାତୀୟ ସଂସ୍କାର ଆନ୍ଦୋଳନର ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ନିର୍ବାଚନ ପରେ, ଶୈତାନୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ରବିବାର ଆଇନ ପୂର୍ବରୁ, ଜାତୀୟ ସଂସ୍କାରବାଦୀମାନଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ପ୍ରକାଶ ପୁନର୍ବାର ସେମାନଙ୍କର ରାଜନୈତିକ ମୁଣ୍ଡ ଉଠାଇବ। ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ, ଶୈତାନଙ୍କ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ କାର୍ଯ୍ୟର ସମୟ ଆସି ପହଞ୍ଚିଛି। ରବିବାର ଆଇନ ପୂର୍ବରୁ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗତ ଆବଶ୍ୟକତାନୁସାରେ ଏମିତି ନ୍ୟାୟଦଣ୍ଡ ଆସିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଯାହା କେବଳ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଜାତୀୟ ସମୃଦ୍ଧିକୁ ଅପସାରଣ କରିଦେବ ନୁହେଁ, ବରଂ ସେହି ନ୍ୟାୟଦଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗତ ଆବଶ୍ୟକତାନୁସାରେ ଏତେ ଗୁରୁତର ଓ ଭୟଙ୍କର ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ ଯେ, ଏହିପରି ତର୍କର ଆଧାର ସ୍ଥାପିତ ହେବ, ଯାହା ଫଳରେ ଅନ୍ତିମ ଜାତୀୟ ସଂସ୍କାର ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ—ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ଜାତୀୟତାବାଦୀମାନେ—ଏହି ନ୍ୟାୟଦଣ୍ଡମାନଙ୍କର କାରଣକୁ ସେହି ନାଗରିକମାନେ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିପାରିବେ, ଯେମାନେ ସେମାନେ “ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦିନ” ବୋଲି କହୁଥିବା ଦିନକୁ ଅପବିତ୍ର କରୁଛନ୍ତି।

ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।