ଦାନିଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକ - ଏକ ଶତ ଛିଅତ୍ତରିଶତମ

ତାହା ପରେ ମୁଁ କହିଲି, ହାୟ ମୋର! କାରଣ ମୁଁ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲି; ଯେହେତୁ ମୁଁ ଅଶୁଦ୍ଧ ଓଠର ଜଣେ ମଣିଷ, ଏବଂ ମୁଁ ଅଶୁଦ୍ଧ ଓଠର ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରୁଅଛି; କାରଣ ମୋର ଚକ୍ଷୁମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ, ସେନାବାହିନୀଙ୍କ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିଅଛନ୍ତି। ତାହାପରେ ସେରାଫିମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ମୋର ପାଖକୁ ଉଡ଼ିଆସିଲେ, ତାଙ୍କ ହାତରେ ଜ୍ୱଲନ୍ତ ଅଙ୍ଗାର ଥିଲା, ଯାହାକି ସେ ଯଜ୍ଞବେଦୀରୁ ଚିମଟାଦ୍ୱାରା ନେଇଥିଲେ; ଏବଂ ସେ ତାହାକୁ ମୋର ମୁଖରେ ସ୍ପର୍ଶ କରାଇ କହିଲେ, ଦେଖ, ଏହା ତୁମ ଓଠକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଛି; ଏବଂ ତୁମର ଅଧର୍ମ ଦୂର ହୋଇଗଲା, ତୁମର ପାପ ଶୁଦ୍ଧ କରାଗଲା। ପୁଣି ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସ୍ୱର ଶୁଣିଲି, ସେ କହୁଥିଲେ, ମୁଁ କାହାକୁ ପଠାଇବି, ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ କିଏ ଯିବ? ତେବେ ମୁଁ କହିଲି, ଏଠାରେ ମୁଁ ଅଛି; ମୋତେ ପଠାଅ। ଯିଶାୟ ୬:୫–୮।

ଏବଂ ସେ କହିଲେ, ଯାଅ, ଏବଂ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ କୁହ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଶୁଣ, କିନ୍ତୁ ବୁଝ ନାହିଁ; ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ ଦେଖ, କିନ୍ତୁ ଗ୍ରହଣ କର ନାହିଁ। ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ସ୍ଥୂଳ କର, ସେମାନଙ୍କର କାନକୁ ଭାରୀ କର, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଆଖି ବନ୍ଦ କର; ନହେଲେ ସେମାନେ ନିଜ ଆଖିଦ୍ୱାରା ଦେଖିବେ, ନିଜ କାନଦ୍ୱାରା ଶୁଣିବେ, ନିଜ ହୃଦୟଦ୍ୱାରା ବୁଝିବେ, ଫେରିବେ, ଏବଂ ସୁସ୍ଥ ହେବେ। ଯିଶାୟ ୬:୯, ୧୦।

ତାହାପରେ ମୁଁ କହିଲି, ହେ ପ୍ରଭୁ, କେତେଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ? ଏବଂ ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନଗରଗୁଡ଼ିକ ବାସିନ୍ଦାହୀନ ହୋଇ ଉଜାଡ଼ ହେବ, ଏବଂ ଘରଗୁଡ଼ିକ ମନୁଷ୍ୟହୀନ ହେବ, ଏବଂ ଦେଶ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଶୂନ୍ୟ ଓ ଉଜାଡ଼ ହେବ, ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦୂରକୁ ହଟାଇଦେବେ, ଏବଂ ଦେଶର ମଧ୍ୟରେ ମହା ପରିତ୍ୟାଗ ହେବ। ଯିଶାୟ ୬:୧୧, ୧୨।

ସେ ସେହି ଗୌରବମୟ ଦେଶରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରବେଶ କରିବେ, ଏବଂ ଅନେକ ଦେଶ ପରାଜିତ ହେବେ; କିନ୍ତୁ ଏମାନେ ତାଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବେ, ଅର୍ଥାତ୍ ଏଦୋମ, ମୋଆବ, ଏବଂ ଅମ୍ମୋନ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରମୁଖମାନେ। ଦାନିଏଲ 11:41।

ତାହାପରେ ମଣିଷଙ୍କ ସଦୃଶ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଜଣେ ପୁନର୍ବାର ଆସି ମୋତେ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ଏବଂ ସେ ମୋତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିଦେଲେ, ଏବଂ କହିଲେ, ହେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ପୁରୁଷ, ଭୟ କରନି; ତୁମ ପ୍ରତି ଶାନ୍ତି ହେଉ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଅ, ହଁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଅ। ସେ ମୋତେ ଏହିପରି କହିବା ପରେ, ମୁଁ ଶକ୍ତି ପାଇଲି, ଏବଂ କହିଲି, ମୋ ପ୍ରଭୁ କହୁନ୍ତୁ; କାରଣ ଆପଣ ମୋତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିଛନ୍ତି। ଦାନିଏଲ 10:18, 19.

ତାହାପରେ ମୁଁ କହିଲି, “ହେ ପ୍ରଭୁ, କେତେଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ?” ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନଗରଗୁଡ଼ିକ ନିବାସୀହୀନ ହୋଇ ଉଜାଡ଼ ନହୋଇଯିବ, ଘରଗୁଡ଼ିକ ମଣିଷହୀନ ନହୋଇଯିବ, ଏବଂ ଦେଶ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଶୂନ୍ୟସ୍ଥଳ ନହୋଇଯିବ; ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭୁ ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ଦୂରକୁ ସରାଇ ନଦେବେ, ଏବଂ ଦେଶର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବିପୁଳ ପରିତ୍ୟାଗ ନଘଟିବ। କିନ୍ତୁ ତଥାପି ତାହାରେ ଦଶମାଂଶ ଏକ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିବ; ଏବଂ ସେହିଟି ପୁନର୍ବାର ଫେରିବ, ଏବଂ ଭକ୍ଷିତ ହେବ; ଯେପରି ଟେଲ୍‌ ଗଛ ଓ ଓକ୍‌ ଗଛ, ଯାହାମାନଙ୍କର ପତ୍ର ଝରିଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କର ମୂଳ ସାର ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହେ, ସେହିପରି ପବିତ୍ର ବୀଜ ହିଁ ତାହାର ସାରଭୂତ ଅଂଶ ହେବ।” ଯିଶାୟ 6:11–13।

ଭୂମିର ସମସ୍ତ ଦଶମାଂଶ—ସେଥି ଭୂମିର ବିଆରୁ ହେଉ କିମ୍ବା ବୃକ୍ଷର ଫଳରୁ—ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କର; ଏହା ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ର। ଯଦି କୌଣସି ମଣିଷ ନିଜ ଦଶମାଂଶର କିଛି ଅଂଶ ଛୁଡ଼ାଇବାକୁ ଚାହେ, ତେବେ ସେ ତାହା ସହ ତାହାର ପଞ୍ଚମାଂଶ ଯୋଗ କରିବ। ଏବଂ ଗୋଧନର ଦଶମାଂଶ କିମ୍ବା ଛେଳି-ମେଷ ପାଳର ଦଶମାଂଶ ବିଷୟରେ—ଯାହା କିଛି ଗଣନାର ଲାଠି ତଳେ ଯାଏ—ତାହାର ଦଶମ ଅଂଶ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେବ। ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ 27:30–32.

କାରଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଅଂଶ ହେଉଛନ୍ତି ତାଙ୍କର ଲୋକମାନେ; ଯାକୁବ ହେଉଛି ତାଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରର ଭାଗ। ବ୍ୟବସ୍ଥାବିବରଣ 32:9।

ତୁମର ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପାଇଲି, ଏବଂ ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଭକ୍ଷଣ କଲି; ଏବଂ ତୁମର ବାକ୍ୟ ମୋର ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦ ଓ ଉଲ୍ଲାସ ହେଲା; କାରଣ, ହେ ସେନାବାହିନୀଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ତୁମର ନାମରେ ଆହ୍ୱାନିତ। ମୁଁ ଉପହାସକମାନଙ୍କ ସଭାରେ ବସିଲି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଆନନ୍ଦ କଲି ନାହିଁ; ମୁଁ ଏକାକୀ ବସିଲି, କାରଣ ତୁମର ହାତ ମୋର ଉପରେ ଥିଲା; କାରଣ ତୁମେ ମୋତେ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଛ। ମୋର ବେଦନା କାହିଁକି ଚିରସ୍ଥାୟୀ, ଏବଂ ମୋର ଘାଏ କାହିଁକି ଅନାରୋଗ୍ୟ, ଯାହା ଆରୋଗ୍ୟ ହେବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରେ? ତୁମେ କି ନିଶ୍ଚୟେ ମୋ ପାଇଁ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ପରି, ଏବଂ ବିଫଳ ହେଉଥିବା ଜଳସ୍ରୋତ ପରି ହେବ? ଏହେତୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏପରି କହନ୍ତି, ଯଦି ତୁମେ ଫେରିଆସ, ତେବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁନଃ ଫେରାଇ ଆଣିବି, ଏବଂ ତୁମେ ମୋର ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବ; ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ନିକୃଷ୍ଟରୁ ମୂଲ୍ୟବାନକୁ ପୃଥକ କର, ତେବେ ତୁମେ ମୋର ମୁଖସ୍ୱରୂପ ହେବ; ସେମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଫେରିଆସୁନ୍ତୁ; କିନ୍ତୁ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିବ ନାହିଁ। ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ଜନଗଣଙ୍କ ପାଇଁ ଘେରାଯାଇଥିବା ପିତ୍ତଳ ପ୍ରାଚୀର ସଦୃଶ କରିଦେବି; ଏବଂ ସେମାନେ ତୁମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ତୁମ ଉପରେ ପ୍ରବଳ ହେବେ ନାହିଁ; କାରଣ ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଅଛି, ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ତୁମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ, ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହା କହନ୍ତି। ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ହାତରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବି, ଏବଂ ଭୟଙ୍କରମାନଙ୍କ ହାତରୁ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତିଦାନ କରିବି। ଯିରିମିୟ 15:16–21.

ଯେ ଜୟୀ ହୁଏ, ମୁଁ ତାହାକୁ ମୋର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଏକ ସ୍ତମ୍ଭ କରିଦେବି, ଏବଂ ସେ ଆଉ କେବେ ବାହାରକୁ ଯିବ ନାହିଁ; ଏବଂ ମୁଁ ତାହାର ଉପରେ ମୋର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମ, ଏବଂ ମୋର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନଗରର ନାମ, ଅର୍ଥାତ୍ ନୂତନ ଯିରୂଶାଲମର ନାମ, ଯାହା ମୋର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରେ, ଲେଖିବି; ଏବଂ ମୁଁ ତାହାର ଉପରେ ମୋର ନୂତନ ନାମ ମଧ୍ୟ ଲେଖିବି। ଯାହାର କାନ ଅଛି, ସେ ଶୁଣୁ, ଆତ୍ମା ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କୁ କ’ଣ କହୁଛନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ୩:୧୨, ୧୩।

“ଏହି ନିରୁତ୍ସାହର ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବାବେଳେ ମୁଁ ଏକ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଲି, ଯାହା ମୋର ମନ ଉପରେ ଗଭୀର ପ୍ରଭାବ ପକାଇଥିଲା। ମୁଁ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଏକ ମନ୍ଦିର ଦେଖିଲି, ଯାହା ପାଖକୁ ଅନେକ ଲୋକ ଭିଡ଼ କରି ଯାଉଥିଲେ। ସମୟର ଅବସାନ ହେବାବେଳେ କେବଳ ସେହିମାନେ, ଯେମାନେ ସେହି ମନ୍ଦିରରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ, ଉଦ୍ଧାର ପାଇବେ। ବାହାରେ ରହିଯାଇଥିବା ସମସ୍ତେ ଚିରକାଳ ପାଇଁ ନଷ୍ଟ ହେବେ। ବାହାରେ ଥିବା ଜନସମୂହ, ଯେମାନେ ନିଜ ନିଜ ପଥରେ ଚାଲିଯାଉଥିଲେ, ମନ୍ଦିରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ଉପହାସ ଓ ପରିହାସ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ କୁହୁଥିଲେ ଯେ ନିରାପତ୍ତିର ଏହି ଯୋଜନା ଏକ ଚତୁର ଠକେଇ, ବାସ୍ତବରେ ଏଡ଼ାଇବାପାଇଁ କୌଣସି ବିପଦ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେହି କେହିଙ୍କୁ ଧରି ରଖୁଥିଲେ, ଯେଣେକି ସେମାନେ ପ୍ରାଚୀରଭିତରକୁ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରବେଶ କରିବାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋନ୍ତ।”

“ଉପହାସିତ ହେବି ବୋଲି ଭୟ କରି, ମୁଁ ଭାବିଲି ଯେ ଲୋକସମୁଦାୟ ଛିତରିଯାଉ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, କିମ୍ବା ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅଲକ୍ଷିତ ଭାବେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଅପେକ୍ଷା କରିବା ହିଁ ଶ୍ରେୟସ୍କର ହେବ। କିନ୍ତୁ ଲୋକସଂଖ୍ୟା କମିବାର ପରିବର୍ତ୍ତେ ବଢ଼ୁଥିଲା, ଏବଂ ବହୁତ ବିଳମ୍ବ ହୋଇଯିବ ବୋଲି ଭୟ କରି, ମୁଁ ତ୍ୱରାତ୍ୱରିରେ ଘର ଛାଡ଼ି ଭିଡ଼ ମଧ୍ୟରୁ ଠେଲିଠେଲି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲି। ମନ୍ଦିରକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ମୋର ଉତ୍କଣ୍ଠାରେ, ମୋତେ ଘେରି ରହିଥିବା ଜନସମୂହକୁ ମୁଁ ନ ଧ୍ୟାନ ଦେଲି, ନାହିଁ ତାହାର କିଛି ଚିନ୍ତା କଲି। ଭବନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାମାତ୍ରେ, ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ସେହି ବିଶାଳ ମନ୍ଦିରଟି ଗୋଟିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିରାଟ ସ୍ତମ୍ଭ ଉପରେ ଭରସା କରି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲା, ଏବଂ ତାହାରେ ଗୋଟିଏ ମେଷଶାବକ ବାନ୍ଧାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ଓ ରକ୍ତାକ୍ତ ଥିଲା। ଆମେ ଯେମାନେ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲୁ, ଆମ ପାଇଁ ଯେ ଏହି ମେଷଶାବକଟି ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ସେଥି ମନେହୁଏ ଆମେ ଜାଣୁଥିଲୁ। ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ତାହାର ସମ୍ମୁଖରେ ଆସି ନିଜ ନିଜ ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ହୋଇଥିଲା।”

“ମେଷଶାବକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଲ୍ପ ଦୂରରେ ଉଚ୍ଚ ଆସନଗୁଡ଼ିକ ଥିଲା, ଯାହାର ଉପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଏକ ସମୂହ ବସିଥିଲେ। ସ୍ୱର୍ଗର ଆଲୋକ ତାଙ୍କର ମୁହଁମଣ୍ଡଳରେ ଦୀପ୍ତିତ ହେଉଥିବା ପରି ପ୍ରତୀତ ହେଉଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ ଓ ଆନନ୍ଦମୟ କୃତଜ୍ଞତାର ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ, ଯାହା ଦୂତମାନଙ୍କର ସଙ୍ଗୀତ ପରି ଶୁଣାଯାଉଥିଲା। ଏମାନେ ସେମାନେ ଥିଲେ, ଯେମାନେ ମେଷଶାବକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ପୂର୍ବରୁ ଆସିଥିଲେ, ନିଜ ପାପଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, କ୍ଷମା ପାଇଥିଲେ, ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ କୌଣସି ଆନନ୍ଦମୟ ଘଟଣାର ହର୍ଷପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତୀକ୍ଷାରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।”

“ମୁଁ ଭବନର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିସାରିବା ପରେ ମଧ୍ୟ, ଏକ ଭୟ ମୋତେ ଆବରଣ କଲା, ଏବଂ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମୋତେ ନିଜକୁ ନମ୍ର କରିବାକୁ ହେବ ବୋଲି ଏକ ଲଜ୍ଜାବୋଧ ଉଦ୍ଭବିତ ହେଲା। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ମନେ କଲି ଯେ ମୋତେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ପାଇଁ ବାଧ୍ୟ କରାଯାଉଛି, ଏବଂ ମେଷଶାବକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବା ପାଇଁ ସ୍ତମ୍ଭଟିକୁ ଘୁଞ୍ଚି ଧୀରେ ଧୀରେ ଆଗେଇଯାଉଥିଲି; ସେତେବେଳେ ଏକ ତୂରୀଧ୍ୱନି ହେଲା, ମନ୍ଦିର କମ୍ପିତ ହେଲା, ସମବେତ ପବିତ୍ରଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବିଜୟୋଲ୍ଲାସର ଧ୍ୱନି ଉଠିଲା, ଏକ ଭୟାନକ ପ୍ରଭା ଭବନକୁ ଆଲୋକିତ କଲା, ଏବଂ ପରେ ସବୁକିଛି ଘନ ଅନ୍ଧକାରରେ ଆଛାଦିତ ହେଲା। ସେହି ଆନନ୍ଦିତ ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତେ ସେହି ପ୍ରଭା ସହିତ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ, ଏବଂ ମୁଁ ରାତ୍ରିର ନିରବ ଭୟାବହତାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକାକୀ ରହିଗଲି। ମୁଁ ମାନସିକ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଜାଗିଉଠିଲି, ଏବଂ ଏହା କେବଳ ଏକ ସ୍ୱପ୍ନ ଥିଲା ବୋଲି ନିଜକୁ କଷ୍ଟକରଭାବେ ବିଶ୍ୱାସ କରାଇପାରୁଥିଲି। ମୋତେ ଲାଗିଲା ଯେ ମୋର ଭାଗ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଯାଇଛି, ଯେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆତ୍ମା ମୋତେ ଛାଡ଼ିଯାଇଛନ୍ତି, ଏବଂ କେବେବି ଫେରିଆସିବେ ନାହିଁ।” Testimonies, volume 1, 27.

ଏହିପରି ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର କହୁଛନ୍ତି; ମୁଁ ବାବିଲର ରାଜା ନେବୁଖଦ୍ରେଜ୍ଜରଙ୍କ ହସ୍ତଦ୍ୱାରା ମିଶରର ଜନସମୂହକୁ ମଧ୍ୟ ନିବୃତ କରିବି। ସେ ଓ ତାଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କର ପ୍ରଜା, ଯେମାନେ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର, ସେମାନେ ଦେଶକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଆଣିତ ହେବେ; ଏବଂ ସେମାନେ ମିଶର ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିଜ ତଳୱାର ଖୋଲିବେ, ଓ ଦେଶକୁ ନିହତମାନଙ୍କରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେବେ। ଏବଂ ମୁଁ ନଦୀମାନଙ୍କୁ ଶୁଷ୍କ କରିଦେବି, ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ହାତରେ ଦେଶକୁ ବିକ୍ରୟ କରିଦେବି; ଏବଂ ପରଦେଶୀମାନଙ୍କ ହସ୍ତଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଦେଶକୁ ଓ ତାହାର ଭିତରେ ଯାହା କିଛି ଅଛି ସବୁକୁ ଉଜାଡ଼ କରିଦେବି: ମୁଁ ସଦାପ୍ରଭୁ, ଏହା କହିଅଛି। Isaiah 30:10–12.

ଏବଂ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, “ଏହି ପୁସ୍ତକର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରିବ ନାହିଁ; କାରଣ ସମୟ ସନ୍ନିକଟ ଅଟେ। ଯେ ଅନ୍ୟାୟକାରୀ, ସେ ଆଉ ଅନ୍ୟାୟକାରୀ ହୋଇ ରହୁ; ଏବଂ ଯେ ଅଶୁଚି, ସେ ଆଉ ଅଶୁଚି ହୋଇ ରହୁ; ଏବଂ ଯେ ଧର୍ମିକ, ସେ ଆଉ ଧର୍ମିକ ହୋଇ ରହୁ; ଏବଂ ଯେ ପବିତ୍ର, ସେ ଆଉ ପବିତ୍ର ହୋଇ ରହୁ।” ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 22:10, 11.

ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ, ଯାହା ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ଯେଣେକି ସେ ନିଜ ଦାସମାନଙ୍କୁ ସେହି ସମସ୍ତ କଥା ଦେଖାନ୍ତୁ ଯାହା ଶୀଘ୍ର ଘଟିବାକୁ ଅବଶ୍ୟ; ଏବଂ ସେ ନିଜ ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାହା ପଠାଇ ନିଜ ଦାସ ଯୋହନଙ୍କୁ ସଙ୍କେତରେ ଜଣାଇଲେ; ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟର, ଏବଂ ସେ ଯାହା କି ଦେଖିଥିଲେ, ସେସବୁର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଲେ। ଧନ୍ୟ ସେ, ଯେ ପଢ଼େ; ଏବଂ ସେମାନେ, ଯେମାନେ ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ବାକ୍ୟ ଶୁଣନ୍ତି ଏବଂ ତାହାରେ ଯାହା ଲେଖାଯାଇଛି, ସେସବୁ ପାଳନ କରନ୍ତି; କାରଣ ସମୟ ସନ୍ନିକଟ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 1:1–3।

“ଯେ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରାଯାଇଥିଲା, ସେହିଟି ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ସେହି ଅଂଶ। ଦୂତ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ, ‘କିନ୍ତୁ ହେ ଦାନିଏଲ, ତୁମେ ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ବନ୍ଦ କରି ରଖ, ଏବଂ ଶେଷକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ପୁସ୍ତକକୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କର।’ ଦାନିଏଲ 12:4।” କାର୍ଯ୍ୟରତ ପ୍ରେରିତମାନେ, 585.

“ବେରିଆରେ ପାଉଲ ପୁନର୍ବାର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରିବା ପାଇଁ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କର ସମାଜଗୃହକୁ ଯାଇ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହନ୍ତି, ‘ଏମାନେ ଥେସଲନୀକୀର ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଉଦାତ୍ତ ଥିଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନୋପ୍ରସ୍ତୁତି ସହିତ ବାକ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଏବଂ ଏହି କଥାମାନ ସତ୍ୟ କି ନୁହେଁ ବୋଲି ପ୍ରତିଦିନ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଜି ଦେଖୁଥିଲେ। ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ; ଏବଂ ଗ୍ରୀକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଓ ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଳ୍ପ ନୁହେଁ।’”

“ସତ୍ୟର ପ୍ରସ୍ତୁତିକରଣରେ, ଯେମାନେ ସତ୍ୟସାରରେ ଠିକ୍ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପରିଶ୍ରମପୂର୍ବକ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ପାଇଁ ଜାଗୃତ ହେବେ। ଏହା ବେରିଆରେ ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କର ପରିଶ୍ରମ ସହିତ ଯେପରି ଫଳ ଯୁକ୍ତ ଥିଲା, ସେହିପରି ଫଳ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବ। କିନ୍ତୁ ଏହି ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ସତ୍ୟ ପ୍ରଚାର କରୁଥିବାମାନେ ବେରିଆବାସୀମାନଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିପରୀତ ପ୍ରକୃତିର ଅନେକ ଲୋକଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିବା ଶିକ୍ଷାକୁ ସେମାନେ ଖଣ୍ଡନ କରିପାରୁନାହାନ୍ତି, ତଥାପି ତାହାର ପକ୍ଷରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରମାଣକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ପ୍ରତି ସେମାନେ ଚରମ ଅନିଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଧାରଣା କରନ୍ତି ଯେ, ସେଥି ଯଦି ସତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ହୁଏ, ତେବେ ତାହାକୁ ସେହିପରି ଗ୍ରହଣ କରିବେ କି ନାହିଁ, ଏହା ଅତି କମ୍ ଗୁରୁତ୍ୱର ବିଷୟ। ସେମାନେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କର ପୁରୁଣା ବିଶ୍ୱାସ ଓ ପ୍ରଥା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଭଲ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ, ଯିଏ ନିଜର ଦୂତମାନଙ୍କୁ ଜଗତ ପାଇଁ ଏକ ସନ୍ଦେଶ ସହ ପଠାଇଥିଲେ, ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନିଜ ସେବକମାନଙ୍କର ବାକ୍ୟକୁ ସେମାନେ ଯେପରି ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ସେହି ପ୍ରକାରରେ ଦାୟୀ ଧରିବେ। ଯେ ଆଲୋକ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରାଯାଇଛି, ସେହି ଆଲୋକ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଉ କି ନ ହେଉ, ଈଶ୍ୱର ସେହି ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଚାର କରିବେ। ବେରିଆବାସୀମାନେ ଯେପରି କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ସେମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ। ପ୍ରଭୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ହୋଶେୟାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ କହନ୍ତି: ‘ଜ୍ଞାନର ଅଭାବରୁ ମୋର ପ୍ରଜା ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଉଛନ୍ତି; କାରଣ ତୁମେ ଜ୍ଞାନକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଛ, ସେହିପାଇଁ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବି।’”

“ବେରିୟାବାସୀମାନଙ୍କର ମନ ପୂର୍ବାଗ୍ରହଦ୍ୱାରା ସଙ୍କୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇନଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଚାରିତ ସତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ଓ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ। ଯଦି ଆମ ସମୟର ଲୋକମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବାରେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଣାଯାଇଥିବା ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କୁ ସେଠାରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ଥିବା କଥାସହ ତୁଳନା କରିବାରେ, ସେହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବେରିୟାବାସୀମାନଙ୍କ ଉଦାହରଣକୁ ଅନୁସରଣ କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଆଜି ଯେଉଁଠାରେ ଜଣେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ହଜାରହଜାର ଲୋକ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରତି ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଥାନ୍ତେ। କିନ୍ତୁ ଅନେକେ, ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭଲପାଉଥିବା ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ଭ୍ରାନ୍ତିରୁ ସତ୍ୟକୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେବାର କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ରଖନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ସେମାନେ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ମନୋହର କଳ୍ପିତ କାହାଣୀମାନଙ୍କୁ ଆକଳାଇ ଧରି ରହନ୍ତି। ଭ୍ରାନ୍ତି ମନକୁ ଅନ୍ଧ କରେ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଏ; କିନ୍ତୁ ସତ୍ୟ ମନକୁ ଆଲୋକ ଦେଏ, ଏବଂ ଆତ୍ମାକୁ ଜୀବନ ଦେଏ।” Sketches from the Life of Paul, 87, 88.