ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ - ଏକତ୍ରିଶତମ ସଂଖ୍ୟା

ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱର ଏହି ସମସ୍ତ କଥା କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମର ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ, ଯିଏ ତୁମକୁ ମିଶରଦେଶରୁ, ଦାସତ୍ୱର ଗୃହରୁ ବାହାର କରି ଆଣିଛି। ମୋର ସମ୍ମୁଖରେ ତୁମର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତା ରହିବ ନାହିଁ। ତୁମେ ନିଜ ପାଇଁ କୌଣସି ଖୋଦା ପ୍ରତିମା, କିମ୍ବା ଉପର ଆକାଶରେ ଥିବା କୌଣସି ବସ୍ତୁର, କିମ୍ବା ତଳ ପୃଥିବୀରେ ଥିବା କୌଣସି ବସ୍ତୁର, କିମ୍ବା ପୃଥିବୀର ତଳେ ଜଳରେ ଥିବା କୌଣସି ବସ୍ତୁର କୌଣସି ସାଦୃଶ୍ୟ ତିଆରି କରିବ ନାହିଁ। ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନମନ କରିବ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କର ସେବା କରିବ ନାହିଁ; କାରଣ ମୁଁ, ତୁମର ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ, ଜଣେ ଈର୍ଷାଳୁ ପରମେଶ୍ୱର, ଯେମାନେ ମୋତେ ଘୃଣା କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ପିତୃପାପ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ଉପରେ ତୃତୀୟ ଓ ଚତୁର୍ଥ ପୁରୁଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦଣ୍ଡସ୍ୱରୂପ ଆଣେ; ଏବଂ ଯେମାନେ ମୋତେ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି ଓ ମୋର ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସହସ୍ର ପୁରୁଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୟା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ।” Exodus 20:1.

ହେ ସର୍ପସନ୍ତାନମାନେ, ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟ ହୋଇ କିପରି ଭଲ କଥା କହିପାରିବ? କାରଣ ହୃଦୟର ପ୍ରଚୁରତାରୁ ମୁଖ କଥା କହେ। ଭଲ ମଣିଷ ହୃଦୟର ଭଲ ଭଣ୍ଡାରରୁ ଭଲ ବସ୍ତୁ ବାହାର କରେ; ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ମଣିଷ ଦୁଷ୍ଟ ଭଣ୍ଡାରରୁ ଦୁଷ୍ଟ ବସ୍ତୁ ବାହାର କରେ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ କହୁଁଛି, ମଣିଷମାନେ ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅକାରଣ କଥା କହିବେ, ବିଚାରଦିନରେ ସେଥିପାଇଁ ସେମାନେ ହିସାବ ଦେବେ। କାରଣ ତୁମ କଥାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ନ୍ୟାୟୀ ଠାରୁଥିବ, ଏବଂ ତୁମ କଥାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦୋଷୀ ଠାରୁଥିବ। ମାଥିଉ 12:34–37।

ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଗର୍ବ କରିବା ଭଲ ନୁହେଁ। ଥୋଡ଼ିଏ ଖମିର ସମସ୍ତ ମଣ୍ଡକୁ ଖମିରିତ କରେ ବୋଲି କି ତୁମେ ଜାଣନ୍ତୁ ନାହିଁ? ଏହେତୁ ପୁରୁଣା ଖମିରକୁ ଦୂର କର, ଯେପରି ତୁମେ ଅଖମିରିତ ଅଛ, ସେପରି ତୁମେ ଏକ ନୂତନ ମଣ୍ଡ ହେବ। କାରଣ ଆମ ପାଇଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଯିଏ ଆମର ନିସ୍ତାରପର୍ବ, ବଳିଦାନ ହୋଇଛନ୍ତି; ତେଣୁ ଆସ, ଆମେ ପର୍ବ ପାଳନ କରିବା, ପୁରୁଣା ଖମିର ସହିତ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟତା ଓ ଦୁର୍ଜ୍ଜନତାର ଖମିର ସହିତ ନୁହେଁ, ବରଂ ଆନ୍ତରିକତା ଓ ସତ୍ୟର ଅଖମିରିତ ରୁଟି ସହିତ। 1 Corinthians 5:6–8.

ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଯେତେବେଳେ ଅସଂଖ୍ୟ ଲୋକର ଏକ ବିପୁଳ ସମାବେଶ ହେଲା, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେ ସେମାନେ ପରସ୍ପରଙ୍କୁ ଦଳିଦେଉଥିଲେ, ସେ ପ୍ରଥମେ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, “ଫରିସୀମାନଙ୍କର ଖମିର ବିଷୟରେ ସାବଧାନ ରୁହ; ତାହା ହେଉଛି କପଟତା।” ଲୂକ 12:1

ମୁଁ ତୁମ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଛି ଯେ ତୁମେ ଅର୍ଥବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିପାର, ଏବଂ ସନ୍ଦେହଗୁଡ଼ିକୁ ଦୂର କରିପାର। ଏବେ ଯଦି ତୁମେ ଏହି ଲେଖାକୁ ପଢ଼ି ତାହାର ଅର୍ଥବ୍ୟାଖ୍ୟା ମୋତେ ଜଣାଇପାର, ତେବେ ତୁମକୁ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଯିବ, ତୁମ ଗଳାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣର ହାର ପିନ୍ଧାଯିବ, ଏବଂ ତୁମେ ରାଜ୍ୟରେ ତୃତୀୟ ଶାସକ ହେବ। ତାହାପରେ ଦାନିଏଲ୍ ଉତ୍ତର ଦେଇ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କହିଲେ, ତୁମର ଦାନ ତୁମ ପାଖରେ ରହୁ, ଏବଂ ତୁମର ପୁରସ୍କାର ଅନ୍ୟକୁ ଦିଅ; ତଥାପି ମୁଁ ରାଜାଙ୍କୁ ଏହି ଲେଖା ପଢ଼ି ଶୁଣାଇବି, ଏବଂ ତାହାର ଅର୍ଥବ୍ୟାଖ୍ୟା ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇବି।

ହେ ରାଜା, ପରମୋଚ୍ଚ ପରମେଶ୍ୱର ତୁମ ପିତା ନେବୂକଦ୍ନେଜରଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ, ମହିମା, ଗୌରବ ଓ ସମ୍ମାନ ଦେଇଥିଲେ। ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କୁ ଯେ ମହିମା ଦେଇଥିଲେ, ତାହାର କାରଣରୁ ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଜାତି ଓ ଭାଷାବଳୀ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କମ୍ପିତ ହୁଏଥିଲେ ଓ ଭୟ କରୁଥିଲେ; ସେ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିଲେ ତାହାକୁ ହତ୍ୟା କରୁଥିଲେ; ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିଲେ ତାହାକୁ ଜୀବନ୍ତ ରଖୁଥିଲେ; ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିଲେ ତାହାକୁ ଉନ୍ନତ କରୁଥିଲେ; ଏବଂ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିଲେ ତାହାକୁ ନମାଇ ଦେଉଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ଉଦ୍ଧତ ହେଲା ଏବଂ ତାଙ୍କର ମନ ଗର୍ବରେ କଠୋର ହେଲା, ସେ ତାଙ୍କର ରାଜସିଂହାସନରୁ ଅପସାରିତ ହେଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଗୌରବ ତାଙ୍କଠାରୁ ହଟାଇ ନିଆଗଲା। ଏବଂ ସେ ମନୁଷ୍ୟସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତାଡ଼ି ଦିଆଗଲେ; ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ପଶୁମାନଙ୍କର ପରି କରାଗଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ ବନ୍ୟ ଗଧାମାନଙ୍କ ସହିତ ହେଲା; ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ବଳଦମାନଙ୍କ ପରି ଘାସ ଖୁଆଇଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଶରୀର ସ୍ୱର୍ଗର ଶିଶିରରେ ଭିଜିଗଲା; ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଜାଣିଲେ ଯେ ପରମୋଚ୍ଚ ପରମେଶ୍ୱର ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଉପରେ ଶାସନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ତାହାକୁ ତାହାର ଉପରେ ନିଯୁକ୍ତ କରନ୍ତି।

ଏବଂ ତୁମେ ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ହେ ବେଲ୍ଶଜ୍ଜର, ଏ ସବୁ ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ହୃଦୟକୁ ନମ୍ର କରିନାହାଁ; ବରଂ ସ୍ୱର୍ଗର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିଜକୁ ଉଚ୍ଚ କରିଛ; ଏବଂ ତାହାଙ୍କ ଗୃହର ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଣାଯାଇଥିଲା, ଓ ତୁମେ, ତୁମ ପ୍ରଭୁଗଣ, ତୁମ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏବଂ ତୁମ ଉପପତ୍ନୀମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକରେ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କରିଛ; ଏବଂ ତୁମେ ରୂପା, ସୁନା, ପିତଳ, ଲୋହା, କାଠ ଓ ପଥରର ଯେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ, ଯେମାନେ ନ ଦେଖନ୍ତି, ନ ଶୁଣନ୍ତି, ନ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଛ; କିନ୍ତୁ ଯାହାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ତୁମ ପ୍ରାଣଶ୍ୱାସ ଅଛି, ଏବଂ ଯାହାଙ୍କର ତୁମ ସମସ୍ତ ପଥ, ସେହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ତୁମେ ମହିମା ଦେଇନାହାଁ। ତେଣୁ ତାହାଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ହାତର ସେହି ଅଂଶ ପ୍ରେରିତ ହେଲା; ଏବଂ ଏହି ଲେଖା ଲେଖାଗଲା। ଏବଂ ଯେ ଲେଖା ଲେଖାଯାଇଥିଲା, ସେହି ହେଉଛି, ମେନେ, ମେନେ, ଟେକେଲ, ଉଫର୍ସିନ। ଏହାର ଅର୍ଥ ଏହି: ମେନେ; ପରମେଶ୍ୱର ତୁମ ରାଜ୍ୟକୁ ଗଣନା କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ତାହାର ଶେଷ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଟେକେଲ; ତୁମେ ତୁଳାରେ ତୋଳାଯାଇଛ, ଏବଂ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରମାଣିତ ହେଇଛ। ପେରେସ; ତୁମ ରାଜ୍ୟ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ମାଦୀୟ ଓ ପାରସୀୟମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଛି।

ତାହାପରେ ବେଲଶଜ୍ଜର ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଇଲେ, ତାଙ୍କ ଗଳାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶୃଙ୍ଖଳା ପିନ୍ଧାଇଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଘୋଷଣା କରାଇଲେ ଯେ ସେ ରାଜ୍ୟର ତୃତୀୟ ଶାସକ ହେବେ। ସେହି ରାତ୍ରିରେ କଲ୍ଦୀୟମାନଙ୍କର ରାଜା ବେଲଶଜ୍ଜର ବଧ ହେଲେ। ଏବଂ ପ୍ରାୟ ବାଷଠି ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ମାଦୀୟ ଦାରିଅସ୍ ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାର କଲେ। ଦାନିଏଲ 5:16–31.

“ଆମୋରୀୟମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ପ୍ରଭୁ କହିଥିଲେ: ‘ଚତୁର୍ଥ ପୁରୁଷରେ ସେମାନେ ପୁଣି ଏଠାକୁ ଆସିବେ; କାରଣ ଆମୋରୀୟମାନଙ୍କର ଅନ୍ୟାୟ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇନାହିଁ।’ ଯଦ୍ୟପି ଏହି ଜାତି ତାହାର ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜା ଓ ଦୁର୍ନୀତି କାରଣରୁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ଥିଲା, ତଥାପି ସେ ତାହାର ଅଧର୍ମର ପାତ୍ରକୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିନଥିଲା, ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ତାହାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିନାଶ ପାଇଁ ଆଜ୍ଞା ଦେବେ ନାହିଁ। ଲୋକମାନେ ଦୈବୀ ଶକ୍ତିକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଥିବା ଦେଖିବାକୁ ଥିଲେ, ଯେପରି ସେମାନେ କୌଣସି ଅଜୁହାତ ବିନା ରହିଯାଆନ୍ତି। କରୁଣାମୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଚତୁର୍ଥ ପୁରୁଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କ ଅଧର୍ମକୁ ସହିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଥିଲେ। ତାହାପରେ, ଯଦି କୌଣସି ଭଲ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦେଖାଯିବ ନାହିଁ, ତେବେ ତାଙ୍କର ବିଚାରଦଣ୍ଡ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପତିତ ହେବ।”

“ଅସ୍ଫଳନୀୟ ସଠିକତା ସହିତ ଅନନ୍ତ ସତ୍ତା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଜାତି ସହ ଏକ ହିସାବ ରଖିଆସୁଛନ୍ତି। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର କୃପା ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ ସହ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଉଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ହିସାବ ଖୋଲା ରହିବ; କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ସେହି ସଂଖ୍ୟାଗୁଡ଼ିକ ଈଶ୍ୱର ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରିଥିବା ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପରିମାଣକୁ ପହଞ୍ଚିବ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧର କାର୍ଯ୍ୟାରମ୍ଭ ହୁଏ। ହିସାବ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଏ। ଦିବ୍ୟ ସହନଶୀଳତାର ଶେଷ ହୁଏ। ସେମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ କୃପା ପାଇଁ ଆଉ କୌଣସି ବିନୟ ରହେ ନାହିଁ।”

“ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା, ଯୁଗଯୁଗାନ୍ତରକୁ ନଜର ପକାଇ, ଏହି ସମୟକୁ ନିଜ ଦର୍ଶନ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ଦେଖିଲେ। ଏହି ଯୁଗର ଜାତିମାନେ ଅପୂର୍ବ କୃପାବର୍ଷଣର ଗ୍ରାହକ ହୋଇଛନ୍ତି। ସ୍ୱର୍ଗର ଆଶୀର୍ବାଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠତମଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଛି, କିନ୍ତୁ ବର୍ଦ୍ଧିତ ଗର୍ବ, ଲୋଭ, ପ୍ରତିମାପୂଜା, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ଅବଜ୍ଞା, ଏବଂ ନୀଚ କୃତଘ୍ନତା ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଲିଖାଯାଇଛି। ସେମାନେ ଦ୍ରୁତଗତିରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ନିଜମାନଙ୍କ ହିସାବ ବନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି।”

“କିନ୍ତୁ ଯେ କଥା ମୋତେ କମ୍ପିତ କରେ, ସେହି ତଥ୍ୟ ହେଉଛି ଯେ, ଯେମାନେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଆଲୋକ ଓ ବିଶେଷାଧିକାର ପାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ପ୍ରଚଳିତ ଅଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଦୂଷିତ ହୋଇପଡ଼ିଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିବା ଅଧାର୍ମିକମାନଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ, ସତ୍ୟର ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମଧ୍ୟ ଅନେକେ ଶୀତଳ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଅଶୁଭର ପ୍ରବଳ ସ୍ରୋତରେ ଭାସି ଯାଉଛନ୍ତି। ସତ୍ୟ ଭକ୍ତି ଓ ପବିତ୍ରତା ଉପରେ ସାର୍ବଜନୀନ ଅବହେଳା ଓ ଉପହାସ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ହେବାରୁ, ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହ ଘନିଷ୍ଠ ଭାବେ ଯୁକ୍ତ ରହୁନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରତି ନିଜର ଶ୍ରଦ୍ଧା ହରାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯଦି ସେମାନେ ଆଲୋକକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥାନ୍ତେ ଏବଂ ହୃଦୟରୁ ସତ୍ୟକୁ ଆଜ୍ଞାପାଳନ କରୁଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଏହି ପବିତ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏପରି ଅବହେଳିତ ଓ ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହେଉଥିବା ସମୟରେ ଆହୁରି ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ ପ୍ରତୀତ ହୋଇଥାନ୍ତା। ଯେପରିକି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରତି ଅସମ୍ମାନ ଅଧିକ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଉଠେ, ସେପରିକି ତାହାର ପାଳନକାରୀମାନଙ୍କ ଓ ଜଗତର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପୃଥକତାର ରେଖା ଆହୁରି ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଏକ ଶ୍ରେଣୀରେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରେମ ବଢ଼େ, ଯେପରିକି ଅନ୍ୟ ଏକ ଶ୍ରେଣୀରେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅବଜ୍ଞା ବଢ଼ୁଥାଏ।”

“ସଙ୍କଟ ଶୀଘ୍ର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଉଛି। ଦ୍ରୁତଗତିରେ ସ୍ଫୀତି ପାଉଥିବା ସଂଖ୍ୟାମାନ ଦର୍ଶାଉଛି ଯେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନର ସମୟ ପ୍ରାୟ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି। ଯଦିଓ ସେ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ଅନିଚ୍ଛୁକ, ତଥାପି ସେ ଦଣ୍ଡ ଦେବେ, ଏବଂ ସେହି କାମ ଶୀଘ୍ର କରିବେ। ଯେମାନେ ଆଲୋକରେ ଚାଲନ୍ତି, ସେମାନେ ନିକଟାସନ୍ନ ବିପଦର ଚିହ୍ନମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ନିରବ ଓ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଆଶାରେ ବସି ରହି, ସେହି ବିନାଶକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏହି ଭରସାରେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ ଯେ ଦର୍ଶନର ଦିନରେ ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ଜନଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେବେ। କଦାପି ନୁହେଁ। ସେମାନେ ବୁଝିବା ଉଚିତ ଯେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ପରିଶ୍ରମପୂର୍ବକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ସେମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସରେ ଦୃଷ୍ଟି ରଖି। ‘ଧର୍ମୀ ଲୋକର କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଉତ୍କଟ ପ୍ରାର୍ଥନାର ବହୁତ ଶକ୍ତି ଅଛି।’”

“ଧାର୍ମିକତାର ଖମିର ତାହାର ଶକ୍ତିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ହରାଇନାହିଁ। ଯେ ସମୟରେ ମଣ୍ଡଳୀର ବିପଦ ଓ ହତାଶା ସର୍ବାଧିକ ହେବ, ସେହି ସମୟରେ ଆଲୋକରେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିବା ସେହି ଛୋଟ ଦଳ ଦେଶରେ କରାଯାଉଥିବା ଘୃଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ିବେ ଓ କ୍ରନ୍ଦନ କରିବେ। କିନ୍ତୁ ବିଶେଷକରି ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା ମଣ୍ଡଳୀର ପକ୍ଷରେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଗାମୀ ହେବ, କାରଣ ତାହାର ସଦସ୍ୟମାନେ ଜଗତର ରୀତିଅନୁସାରେ ଚାଲୁଛନ୍ତି। ”

ଏହି ବିଶ୍ୱାସୀ ଅଳ୍ପସଂଖ୍ୟକଙ୍କର ଅନୁରାଗପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରାର୍ଥନା ବ୍ୟର୍ଥ ହେବ ନାହିଁ। ପ୍ରଭୁ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରତିଶୋଧକ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବେ, ସେତେବେଳେ ସେ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସକୁ ତାହାର ପବିତ୍ରତାରେ ରକ୍ଷା କରିଥିବା ଏବଂ ଜଗତରୁ ନିଜମାନଙ୍କୁ କଳଙ୍କହୀନ ରଖିଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କର ରକ୍ଷକ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ଆସିବେ। ଏହି ସମୟରେ ହିଁ ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କର ନିଜ ଚୟିତମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ପ୍ରତିକାର କରିବେ ବୋଲି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ଦିନରାତି ତାଙ୍କୁ ଡାକୁଛନ୍ତି, ଯଦ୍ୟପି ସେ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଦୀର୍ଘ ସହନ କରନ୍ତି।

ଆଜ୍ଞା ହେଉଛି: “ନଗରର ମଧ୍ୟଭାଗ ଦିଆଁରେ, ଯେରୁଶାଲେମର ମଧ୍ୟଭାଗ ଦିଆଁରେ ଯାଅ, ଏବଂ ସେଥିର ମଧ୍ୟରେ ହେଉଥିବା ସମସ୍ତ ଘୃଣିତ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ୁଥିବା ଏବଂ କ୍ରନ୍ଦନ କରୁଥିବା ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଲଳାଟରେ ଏକ ଚିହ୍ନ ରଖ।” ଏହି ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ୁଥିବା, କ୍ରନ୍ଦନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଜୀବନର ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରଖ୍ୟାପନ କରୁଥିଲେ; ସେମାନେ ତିରସ୍କାର କରିଥିଲେ, ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଅନୁନୟ କରିଥିଲେ। ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅବମାନ କରୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହି ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଜ ହୃଦୟକୁ ନମ୍ର କଲେ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ମହିମା ଇସ୍ରାଏଲରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିଥିଲା; ଯଦ୍ୟପି ଅନେକେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧର୍ମର ବାହ୍ୟ ଆଚାର-ବିଧିକୁ ଅବ୍ୟାହତ ରଖିଥିଲେ, ତଥାପି ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଏବଂ ସନ୍ନିଧି ଅନୁପସ୍ଥିତ ଥିଲା।” Testimonies, volume 5, 208–210.

ଏହିମାନେ ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଅଶୁଚି କରିନଥିଲେ; କାରଣ ସେମାନେ କୁମାର। ଏହିମାନେ ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ମେଷଶାବକ ଯେଉଁଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେଠାକୁ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏହିମାନେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଓ ମେଷଶାବକଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ଫଳସ୍ୱରୂପ ଥିଲେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:4।

ଏବଂ ଏମିତି ହେଲା, ସେ ପ୍ରସବବେଦନାରେ ଥିବାବେଳେ, ଜଣେ ନିଜ ହାତ ବାହାର କଲା; ତାହାପରେ ଧାତ୍ରୀ ତାହାର ହାତ ଧରି ତାହାର ହାତରେ ଗୋଟିଏ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ସୂତା ବାନ୍ଧି କହିଲା, ଏହିଜଣ ପ୍ରଥମେ ବାହାରିଲା। ପରେ ଏମିତି ହେଲା, ସେ ନିଜ ହାତ ପଛକୁ ଟାଣିନେବା ସମୟରେ, ଦେଖ, ତାହାର ଭାଇ ବାହାରିଲା; ତେବେ ସେ କହିଲା, ତୁମେ କିପରି ଭେଦ କରି ବାହାରିଲା? ଏହି ଭେଦ ତୁମ ଉପରେ ହେଉ; ଏହିକାରଣରୁ ତାହାର ନାମ ଫାରେସ୍ ରଖାଗଲା। ଏବଂ ପରେ ତାହାର ଭାଇ ବାହାରିଲା, ଯାହାର ହାତରେ ସେହି ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ସୂତା ଥିଲା; ତାହାର ନାମ ଜାରାହ୍ ରଖାଗଲା। ଆଦିପୁସ୍ତକ 38:28–30.

ଦେଖ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଏହି ଦେଶକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବୁ, ସେତେବେଳେ ଯେ ଜାନଲା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆମକୁ ନିଚେକୁ ଛାଡ଼ିଥିଲା, ସେହି ଜାନଲାରେ ଏହି ଲାଲ ସୂତୋର ରେଖାକୁ ବାନ୍ଧିବା; ଏବଂ ତୁମ ପିତାଙ୍କୁ, ତୁମ ମାତାଙ୍କୁ, ତୁମ ଭାଇମାନଙ୍କୁ, ଓ ତୁମ ପିତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପରିବାରକୁ ତୁମ ନିଜ ଘରେ ଏକତ୍ର କରିବା। ଏବଂ ଏପରି ହେବ ଯେ, ଯେ କେହି ତୁମ ଘରର ଦ୍ୱାର ଛାଡ଼ି ରାସ୍ତାକୁ ବାହାରିଯିବ, ତାହାର ରକ୍ତ ତାହାର ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପଡ଼ିବ, ଏବଂ ଆମେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ରହିବୁ; କିନ୍ତୁ ଯେ କେହି ତୁମ ସହିତ ଘରଭିତରେ ରହିବ, ଯଦି କେହି ତାହାର ଉପରେ ହାତ ଉଠାଏ, ତେବେ ତାହାର ରକ୍ତ ଆମ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପଡ଼ିବ। ଆଉ ଯଦି ତୁମେ ଆମ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର କଥା ପ୍ରକାଶ କର, ତେବେ ଯେ ଶପଥ ତୁମେ ଆମକୁ ଖୁଆଇଛ, ସେହି ଶପଥରୁ ଆମେ ମୁକ୍ତ ହେବୁ। ତାହାପରେ ସେ କହିଲା, ତୁମମାନଙ୍କ କଥା ଅନୁସାରେ ସେପରି ହେଉ। ଏବଂ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ କଲା, ଓ ସେମାନେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ; ଏବଂ ସେ ସେହି ଲାଲ ରେଖାକୁ ଜାନଲାରେ ବାନ୍ଧିଲା। ଯିହୋଶୂୟ 2:18–21.

ତାହା ପରେ ଶାସକଙ୍କ ସୈନିକମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ପ୍ରେଟୋରିଅମ୍‌ଭିତରକୁ ନେଇଗଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟଦଳକୁ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକତ୍ର କଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ଖୋଲିଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣର ଏକ ଚୋଗା ପିନ୍ଧାଇଲେ। ମାଥିଉ 27:27, 28.

ଆସ, ଆମେ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ଉଲ୍ଲାସିତ ହେବା, ଏବଂ ତାହାଙ୍କୁ ଗୌରବ ଦେବା; କାରଣ ମେଷଶାବକଙ୍କର ବିବାହ ଆସି ପହଞ୍ଚିଛି, ଏବଂ ତାହାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି। ଏବଂ ତାହାଙ୍କୁ ଏହା ଦିଆଗଲା ଯେ ସେ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ୍ର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶଣବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରୁ; କାରଣ ସେହି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶଣବସ୍ତ୍ର ସନ୍ତମାନଙ୍କର ଧାର୍ମିକତା ଅଟେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 19:7, 8.

କିନ୍ତୁ ତାହାଙ୍କ ଆଗମନର ଦିନରେ କିଏ ସ୍ଥିର ରହିପାରିବ? ଏବଂ ସେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ କିଏ ଠିଆ ରହିପାରିବ? କାରଣ ସେ ଧାତୁ-ଶୋଧକଙ୍କ ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ, ଏବଂ ବସ୍ତ୍ର-ପରିଷ୍କାରକଙ୍କ ସାବୁନ ସଦୃଶ। ଏବଂ ସେ ରୂପାକୁ ଶୋଧନ ଓ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଜଣଙ୍କ ପରି ବସିବେ; ଏବଂ ସେ ଲେବୀର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରିବେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁନା ଓ ରୂପା ପରି ଶୁଦ୍ଧ କରିବେ, ଯେପରି ସେମାନେ ଧର୍ମିକତାରେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନିବେଦନ ଅର୍ପଣ କରିପାରନ୍ତି। ମଲାଖି 3:2, 3.

ଏବଂ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ, ଯିଏ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ସାକ୍ଷୀ, ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମଜାତ, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ଅଧିପତି। ଯିଏ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କଲେ, ଏବଂ ନିଜ ରକ୍ତରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାପରୁ ପବିତ୍ର କଲେ, ଏବଂ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ, ରାଜା ଓ ଯାଜକ କରିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ମହିମା ଓ ଅଧିକାର ହେଉ। ଆମେନ୍। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ୧:୫, ୬।

ଏବଂ ଫାରାଓ ଯୋସେଫଙ୍କୁ କହିଲେ, ଦେଖ, ମୁଁ ତୋତେ ସମଗ୍ର ମିଶରଦେଶ ଉପରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଛି। ତାହାପରେ ଫାରାଓ ନିଜ ହାତରୁ ନିଜର ମୁଦ୍ରିକା କାଢ଼ି ଯୋସେଫଙ୍କ ହାତରେ ପିନ୍ଧାଇଦେଲେ, ଏବଂ ସୂକ୍ଷ୍ମ ସଣବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଇଲେ, ଓ ତାଙ୍କ ଗଳାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହାର ପିନ୍ଧାଇଦେଲେ; ଆଉ ସେ ନିଜର ଦ୍ୱିତୀୟ ରଥରେ ତାଙ୍କୁ ଆରୋହଣ କରାଇଲେ; ଏବଂ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଘୋଷଣା କରାଗଲା, ଜାଣୁ ନମାଅ; ଏପରିଭାବେ ସେ ତାଙ୍କୁ ସମଗ୍ର ମିଶରଦେଶ ଉପରେ ଶାସକ କଲେ। ଏବଂ ଫାରାଓ ନିଜ ହାତରୁ ନିଜର ମୁଦ୍ରିକା କାଢ଼ି ଯୋସେଫଙ୍କ ହାତରେ ପିନ୍ଧାଇଦେଲେ, ଏବଂ ସୂକ୍ଷ୍ମ ସଣବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଇଲେ, ଓ ତାଙ୍କ ଗଳାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହାର ପିନ୍ଧାଇଦେଲେ। ଆଦିପୁସ୍ତକ 41:41–43।

ତାହାପରେ ଫେରାଉନ୍ ଯୋଷେଫଙ୍କୁ କହିଲେ, ମୋର ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦେଖ, ମୁଁ ନଦୀତଟରେ ଦାଁଡିଥିଲି; ଏବଂ ଦେଖ, ନଦୀରୁ ସାତଟି ଗାଈ ଉଠିଆସିଲା, ସେମାନଙ୍କର ଦେହ ପୁଷ୍ଟ ଓ ରୂପ ସୁନ୍ଦର ଥିଲା; ଏବଂ ସେମାନେ ଘାସ ଭରା ସ୍ଥାନରେ ଚରୁଥିଲେ। ପୁନର୍ବାର ଦେଖ, ସେମାନଙ୍କ ପରେ ଆଉ ସାତଟି ଗାଈ ଉଠିଆସିଲା, ସେମାନେ କୃଶ, ଅତ୍ୟନ୍ତ କୁରୂପ ଓ ଶୀର୍ଣ୍ଣଦେହୀ ଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କ ପରି ଏତେ ଖରାପ ଗାଈ ମୁଁ ସମଗ୍ର ମିଶରଦେଶରେ କେବେ ଦେଖିନଥିଲି। ଏବଂ ସେହି ଶୀର୍ଣ୍ଣ ଓ କୁରୂପ ଗାଈମାନେ ପ୍ରଥମ ସାତଟି ପୁଷ୍ଟ ଗାଈକୁ ଖାଇଦେଲେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଖାଇଦେଇଥିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଜଣାପଡ଼ିଲା ନାହିଁ ଯେ ସେମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଖାଇଥିଲେ; ବରଂ ଆରମ୍ଭର ପରି ସେମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁରୂପ ହିଁ ରହିଲେ। ତେବେ ମୁଁ ଜାଗିଉଠିଲି। ପୁନି ମୁଁ ମୋର ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ଦେଖ, ଗୋଟିଏ ଡାଠିରେ ସାତଟି ଶୀଷ ଉଗିଲା, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଭଲ; ଏବଂ ଦେଖ, ସେମାନଙ୍କ ପରେ ସାତଟି ଶୀଷ ଉଗିଲା, ଶୁଖିଯାଇଥିବା, ପତଳା, ଏବଂ ପୂର୍ବ ପବନରେ ଦଗ୍ଧ। ଏବଂ ସେହି ପତଳା ଶୀଷମାନେ ସେହି ସାତଟି ଭଲ ଶୀଷକୁ ଗ୍ରସିନେଲେ; ମୁଁ ଏହା ଯାଦୁକରମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲି, କିନ୍ତୁ ମୋତେ ଏହାର ଅର୍ଥ କୁହିପାରିବା ପାଇଁ କେହି ଥିଲେ ନାହିଁ। ତାହାପରେ ଯୋଷେଫ ଫେରାଉନ୍ଙ୍କୁ କହିଲେ, ଫେରାଉନ୍ଙ୍କର ସ୍ୱପ୍ନ ଏକ; ପରମେଶ୍ୱର ଯାହା କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ଅଛନ୍ତି, ତାହା ସେ ଫେରାଉନ୍ଙ୍କୁ ଦେଖାଇଛନ୍ତି। ଆଦିପୁସ୍ତକ 41:17–25।

ତାପରେ ମୁଁ ମୋର ଆଖି ଉଠାଇ ଦେଖିଲି; ଏବଂ ଦେଖ, ନଦୀର ସମ୍ମୁଖରେ ଦୁଇଟି ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ଗୋଟିଏ ମେଣ୍ଢା ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲା; ଏବଂ ସେହି ଦୁଇଟି ଶିଙ୍ଗ ଉଚ୍ଚ ଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ ଅନ୍ୟଟିଠାରୁ ଅଧିକ ଉଚ୍ଚ ଥିଲା, ଏବଂ ଯେଉଁଟି ଅଧିକ ଉଚ୍ଚ ଥିଲା ସେହିଟି ପରେ ଉଦ୍ଭବିତ ହୋଇଥିଲା। ଦାନିଏଲ 8:3.

“ସେହି ଉନ୍ମତ୍ତ ମୂର୍ଖତାର ଶେଷ ରାତ୍ରିରେ, ବେଲ୍‌ଶଜ୍ଜର ଓ ତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ଅପରାଧର ପରିମାଣ ଏବଂ କଲ୍‌ଦିୟ ରାଜ୍ୟର ଅପରାଧର ପରିମାଣ ପୂରଣ କରିଦେଇଥିଲେ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ନିବାରକ ହସ୍ତ ଆଉ ଆସନ୍ନ ଅମଙ୍ଗଳକୁ ପ୍ରତିହତ କରିପାରୁନଥିଲା। ବିଭିନ୍ନ ବିଧ ଦୈବ-ବ୍ୟବସ୍ଥା ମାଧ୍ୟମରେ ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରତି ଭକ୍ତିଭୟ ଶିଖାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ। ‘ଆମେ ବାବିଲକୁ ସୁସ୍ଥ କରିଥାନ୍ତୁ,’ ସେ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ବିଚାର ଏବେ ସ୍ୱର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚୁଥିଲା, ‘କିନ୍ତୁ ସେ ସୁସ୍ଥ ହୋଇନାହିଁ।’ ଯିରିମିୟ 51:9। ମନୁଷ୍ୟ ହୃଦୟର ଅଦ୍ଭୁତ ବିକୃତତା କାରଣରୁ, ଈଶ୍ୱର ଶେଷରେ ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ ଦଣ୍ଡାଦେଶ ଘୋଷଣା କରିବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ ମନେ କଲେ। ବେଲ୍‌ଶଜ୍ଜରର ପତନ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଥିଲା, ଏବଂ ତାହାର ରାଜ୍ୟ ଅନ୍ୟ ହାତକୁ ସମର୍ପିତ ହେବାକୁ ଥିଲା।” Prophets and Kings, 530.