Historia Ascunsă a Versetului Patruzeci - Numărul Optsprezece

កូនសោ​ដែល​តំណាង​ឲ្យ​សមរភូមិ​នីនេវេ​នៅ​ក្នុង​វិវរណៈ​ជំពូក​៩ បាន​សម្រេច​ជា​ពិត​តាម​រយៈ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​មួយ​ដែល​បាន​បង្កើត​ចំណុច​បត់​មួយ ដែល​ជាក់​ជា​មិន​ខាន នោះ​ហើយ​ជា​អ្វី​ដែល​កូនសោ​ធ្វើ។ ការ​អះអាង​របស់​ខ្ញុំ​គឺ​ថា សមរភូមិ​នីនេវេ មិន​ត្រឹម​តែ​ជា​កូនសោ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ដែល​សម្គាល់​ការ​ឡើង​កាន់​អំណាច​របស់​សាសនា​អ៊ីស្លាម​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​វា​ក៏​ជា​កូនសោ​ទំនាយ​ផង​ដែរ។ ឌីណាមិក​ទំនាយ​នៃ​សមរភូមិ​នោះ នាំ​ឲ្យ​ខ្សែ​បន្ត​ទាំង​អស់​នៃ​នគរ​ទាំងឡាយ​ក្នុង​ទំនាយ​ព្រះគម្ពីរ ដូច​ដែល​បាន​បង្ហាញ​នៅ​ក្នុង​ដានីយ៉ែល និង​វិវរណៈ មក​សម្របសម្រួល​គ្នា​ជាមួយ​ជំពូក​ទី​ដប់មួយ​នៃ​ដានីយ៉ែល។ ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដូច្នេះ វា​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​នគរ​ទាំង​នោះ​ទាំង​អស់ ធ្វើ​បន្ទាល់​ចំពោះ​ខគម្ពីរ​ប្រាំមួយ​ចុង​ក្រោយ​នៃ​ដានីយ៉ែល​ជំពូក​១១ ហើយ​សំខាន់​ជាង​នោះ​ទៅ​ទៀត គឺ​ដើម្បី​បំបើក​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​លាក់កំបាំង​ខាង​ក្រៅ​នៃ​ខ​ទី​សែសិប។

Bătălia de la Ninive din 627 a marcat începutul ultimilor zece ani ai puterii persane, care fusese înfrântă prin stratagema Romei, însoțită de ceața providențială a lui Dumnezeu. Ea a marcat punctul de cotitură în care hoardele islamice ale lui Mahomed au început să se ridice. Bătălia a înlăturat o piedică ce existase, o piedică care, în teorie, ar fi rămas, dacă atât Roma, cât și Persia și-ar fi păstrat puterea. Niciuna nu a făcut-o.

इस्लाम के भविष्यद्वाणीपूर्ण प्रतिरूप में, हम पवित्रशास्त्र के प्रथम परिचय से ही इस्लाम के संयम और विमोचन को पाते हैं, जैसा कि सारा ने इब्राहीम को हाजिरा और इश्माएल को रोकने के लिए राजी किया।

Chiar înainte de acel incident, motivul pentru care Agar este introdusă în narațiunea profetică este că Domnul a „oprit-o” pe Sara să aibă un copil.

مفتاحُ الإصحاح التاسع من سفر الرؤيا، الذي أُعطي لمحمد، والذي تمّ بعد ذلك في معركة نينوى، يمثّل رفعَ «القيد» عن الإسلام عند أي نقطة معيّنة في التاريخ النبوي.

“Kebangkitan dan kejatuhan” kerajaan Mohammed digambarkan bukan begitu banyak sebagai suatu kebangkitan dan kejatuhan, melainkan sebagai suatu “pelepasan” dan “pengekangan”. Ketika Islam dilepaskan secara nubuat, pelepasan itu telah dilambangkan oleh pertempuran Niniwe.

Ҳафт карнайн ичида фақат Исломга тааллуқли вой карнайлари илк бор башоратли тарихга киритилган пайтдан то синов муддати якунлангунча изчил қувват сифатида тарихни қамраб олади. Ғарбий Рим устига келтирилган дастлабки тўрт карнай — Одоакр, Генсерик, Аттила Ҳун ва Аларик билан ифодаланган — шу тариқа охирги кунлардаги иноятли ҳукмнинг тўрт қувватини тимсол қилди, аммо уларнинг замонавий муқобили ўша тўрт қадимий қувватнинг тўғридан-тўғри вориси эмас. Вой карнайларида эса бундай эмас. Ислом тарихга кирган заҳоти, синов муддати якунлангунига қадар озод этилиш ва тийиб турилишнинг тўғридан-тўғри чизиғини давом эттиради; ва у синов муддати якунланишида тўла озод этилади. Вой карнайларида “калит” — “озод этиш” — Найнаво жанги билан белгиланади.

Pionierii au identificat corect data de 27 iulie 1299 ca începutul celor o sută cincizeci de ani care s-au încheiat la 27 iulie 1449, dată care, la rândul ei, a marcat începutul celor trei sute nouăzeci și unu de ani și cincisprezece zile, care s-au încheiat la 11 august 1840.

Tadiyin a na artikulo, tinukoy natin ang pagkubkob mula 1333 hanggang 1337 na ipinasapit sa Nicomedia ni Sultan Orhan Gazi (anak ni Osman I, ang tagapagtatag ng Ottoman Beylik), nang kaniyang kubkubin ang mahalagang lungsod-Bisantino ng Nicomedia. Ang pagkubkob na ito ang siyang pagwawakas ng pakikipagdigma laban sa Nicomedia na nagsimula sa kaniyang amang si Osman. Ang isang daan at limampung taon ng Apocalipsis 9:10 ay nagsimula noong Hulyo 27, 1299, at bilang pasimula ng isang hula, ang kasaysayang kaugnay ng petsang iyon ng pasimula ay dapat pansinin. Si Osman I (tagapagtatag ng dinastiyang Otomano) ang ama ni Sultan Orhan Gazi, na noong Hulyo 27, 1299 ay nagtamo ng mahalagang maagang tagumpay laban sa Imperyong Bisantino sa Labanan sa Bapheus, na nasa rehiyon ng Nicomedia, malapit sa lungsod ng Nicomedia; isang napakahalagang kabiserang lungsod sa kasaysayang Romano at maagang Bisantino.

1299 жылдың 27 шілдесінде Османның жасақтары жергілікті әмірші бастаған Византия әскерін жеңді. Бұл шайқас Османның Битинияда (Анатолияның солтүстік-батысында) билікті шоғырландыра бастағаннан кейінгі алғашқы ірі дербес әскери табыстарының бірі болып саналады. Ол шағын түрік бейлігінен (тайпалық кінәздіктен) кейінірек Византия аумақтарына қарсы шығып, оларды жаулап алатын күшейіп келе жатқан державаға өту үдерісіндегі маңызды қадам болды. Сол күн ислам үшін өсу кезеңінің басталуын білдіреді; бұл кезең ақырында 1453 жылы Константинополь құлаған кезде Осман империясының құрылуына алып келді. Осман ғази жауынгерлерін (исламдық уәжбен әрекет еткен шекаралық шапқыншыларды) пайдаланды, әрі сол кезден бастап ғази шекара жауынгерлерінің Османнан бастап, кейін оның ұлы Орханға жалғасқан түрде біртіндеп дамыған неғұрлым құрылымды әскерге айналу үдерісі басталды. Осман мұрасының басқа маңызды қырларының бірі — оның исламға меншікті сақтап қалуға мүмкіндік беруі; бұл ғази жауынгерлерінің соғыс жүргізу тәсілінен өзгеше еді, өйткені олардың ретсіз шауып кету тактикасы өздеріне жеңістерінің олжасын ғана қалдыратын, бірақ ешқашан қандай да бір аумақ бермейтін.

Em 27 de julho de 1299, Osman iniciou uma campanha na região de Nicomédia, e trinta e quatro anos depois seu filho iniciou um cerco de quatro anos contra a cidade-capital, Nicomédia. O pai no princípio e o filho no desfecho. A guerra começa contra a região representada como Nicomédia e termina com a tomada de Nicomédia, a cidade-capital da região, Nicomédia. De 1299 até 1337 há um período de trinta e oito anos, e profeticamente o número “trinta e oito” simboliza um levantar-se.

१,२९९ को जुलाई २७ देखि १,४४९ को जुलाई २७ सम्मका एक सय पचास वर्षले प्रकाशको पुस्तक अध्याय ९ को दोस्रो हायसँग सम्बन्धित ओटोमन साम्राज्यको स्थापनातर्फ डोर्‍याउने अवधिलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। निकोमेडियाको क्रमिक विजयका अठतीस वर्ष एक पिता (उस्मान) सँग प्रारम्भ भए र उनका छोरा (ओरहान) मा अन्त भए। यो अवधिले एउटा जनजातीय रजौटाबाट साम्राज्यतर्फ हुने क्रमिक उदयको पहिलो चरणलाई चित्रण गर्दछ।

Cele o sută cincizeci de ani, de la 27 iulie 1299 până la 27 iulie 1449, includ un asediu de patru ani care marchează sfârșitul celor treizeci și opt de ani. Începutul cuceririi Nicomediei a fost făcut de tatăl, Osman, iar sfârșitul a fost împlinit printr-un asediu de patru ani, din 1333 până în 1337; un asediu dus la îndeplinire de fiul lui Osman.

Quando os cento e cinquenta anos terminaram em 27 de julho de 1449, Constantino XI, o imperador bizantino, ou o último Constantino da Roma oriental, buscou permissão dos turcos para assumir o trono. Dessa data até a conquista de Constantinopla decorreram quatro anos. Esses quatro anos terminaram com o cerco de Constantinopla, e Constantino, o último, morreu no cerco. A ascensão do islã é representada pelos primeiros trinta e oito anos da profecia dos cento e cinquenta anos, os quais culminaram em um cerco de quatro anos. Quando os cento e cinquenta anos terminaram, o islã havia ascendido a um ponto em que a Roma oriental foi humilhada pelo poder que os turcos então possuíam. A partir da humilhação de 27 de julho de 1449, quatro anos depois, em 1453, Constantinopla foi tomada por meio de um cerco. O fim dos primeiros trinta e oito anos é assinalado por um cerco, e o estabelecimento do Império Otomano é assinalado por um cerco.

నలభై సంవత్సరాలు అరణ్యంలో తిరిగిన తీర్పులో చివరి ముప్పై ఎనిమిది సంవత్సరాలను సూచించుచు, ద్వితీయోపదేశకాండములో మోషే ప్రతిపాదించినట్లుగా, ముప్పై ఎనిమిది అనే సంఖ్య ఒక సంకేతంగా నిలుస్తుంది. కాబట్టి, సంకేతంగా ముప్పై ఎనిమిది అనే సంఖ్యకు నలభై అనే సంఖ్యతో సంబంధం ఉంది. ఉస్మాన్ 1299 జూలై 27న నికోమీడియా ప్రాంతాన్ని స్వాధీనపరచుకున్నాడు; ముప్పై ఎనిమిది సంవత్సరాల తరువాత అతని కుమారుడు ఆ ప్రాంత రాజధాని నగరాన్ని స్వాధీనపరచుకున్నాడు. ఆ ప్రాంతమునకును రాజధాని నగరమునకును రెండింటికీ నికోమీడియా అనే పేరే ఉండెను. చరిత్రకారులు ఈ యుద్ధాన్ని ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్య ఉద్భవారంభాన్ని గుర్తించు ‘రెండు’ దశలలో మొదటి దశగా పేర్కొంటారు. చరిత్ర గుర్తించిన రెండవ దశ 1301లో జరిగిన నికేయా యుద్ధం. అక్కడ తండ్రియైన ఉస్మాన్ నికేయా అను ప్రాంతాన్ని స్వాధీనపరచుకొనెను; ముప్పై సంవత్సరాల తరువాత, 1331లో, అతని కుమారుడు పూర్వ రోమన్ రాజధాని నగరమైన నికేయా అనే రాజధాని నగరాన్ని స్వాధీనపరచుకొనెను.

En relación con 1299 y la batalla de Nicomedia, como el primero de dos pasos, el segundo paso llegó dos años después, en 1301. 1299 es un símbolo de treinta y ocho, y dos años después (cuarenta), el territorio de Nicea es tomado por el padre. La relación entre treinta y ocho y cuarenta, correspondiente al levantamiento del antiguo Israel para tomar la tierra prometida, está representada en el 27 de julio de 1299 y en 1301. Esos dos primeros pasos del ascenso del islam están señalados por campañas militares que comienzan con el padre conquistando el territorio y terminan con el hijo conquistando la capital del territorio. Cuando las dos capitales cayeron, cayeron bajo asedio. Ambas capitales fueron en algún momento capitales de la Roma oriental.

27 de julho, 1299 e 1301 chegam à sua conclusão em 11 de agosto de 1840, representando a história de 1838, quando Litch publicou pela primeira vez sua interpretação e predição da profecia de trezentos e noventa e um anos e quinze dias, a qual, por fim, se cumpriria em 11 de agosto de 1840. Os dois passos de erguimento para os mileritas foram os anos de 1838 e 1840.

Предсказание Литча 1838 года и его исправленное видение 1840 года включают его заключительное заявление, которое он написал 1 августа, за десять дней до исправленного предсказания. Именно исполнение этого предсказания убедило мир в правильности методологии библейского пророчества. Тридцать восемь лет, ознаменовавшие восстание древнего Израиля, включали два года от перехода через Красное море до первого мятежа в Кадесе.

આ બળવો દસ પરીક્ષાઓમાંથી અંતિમ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. દસ પરીક્ષાઓનો બે વર્ષનો પરીક્ષણકાળ, જે અરણ્યમાં વિતાવાયેલા અઢત્રીસ વર્ષોમાં ઉમેરાયો હતો, તે 1838 અને 1840નું પ્રતીકરૂપ હતો, અને 1840માં દસ દિવસનો એક સમયગાળો સમાવાયેલ હતો.

Ang panimulang punto ng pag-angat ng Islam sa pamamagitan ni Osman noong Hulyo 27, 1299, ay nagsisimula ng isang tatlumpu’t walong taong yugto na nagtatapos sa isang apat na taong pagkubkob noong 1337. Ang Hulyo 27, 1299, ang una sa dalawang hakbang na kinikilala ng mga historyador bilang panimulang punto ng pag-angat ng Imperyong Otomano, at ang ikalawang hakbang ay noong 1301. Ang dalawang hakbang ng mga labanan sa Nicomedia at Nicaea noong 1299 at 1301 ay sumasagisag sa 1838 at 1840. Ang pasimula ng hula ay inilalarawan ang wakas.

ਨਿਕੋਮੀਡੀਆ ਅਤੇ ਨਿਕੀਆ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਰਾਜਧਾਨੀਆਂ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ’ਤੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ 330 ਤੋਂ 1453 ਤੱਕ ਕਾਨਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਹੀ ਪੂਰਬੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਣੀ ਰਹੀ। ਨਿਕੋਮੀਡੀਆ ਅਤੇ ਨਿਕੀਆ ਕਾਨਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਦੇ ਪਤਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਹਨ; ਇਹ ਸਭ ਇਸਲਾਮੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀਆਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਡਿੱਗੇ, ਜੋ ਉਸ ਅਭਿਆਨ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਭੂਖੰਡ ’ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ।

Pengepungan pertama selama empat tahun dari 1333 hingga 1337 melambangkan empat tahun dari 1449 sampai 1453 ketika nubuatan itu berakhir. Tiga ratus sembilan puluh satu tahun lima belas hari kemudian, Islam dibatasi sementara kaum Millerit “bangkit” di bawah kuasa nubuatan yang diwakili dalam ciri-ciri “tiga puluh delapan dan empat puluh,” sebagaimana dinyatakan dalam sejarah alfa pada 27 Juli 1299 dan 27 Juli 1449. Kebangkitan Islam dan kebangkitan para utusan Allah pada akhir zaman diwakili dalam suatu lambang bilangan yang dibangun oleh hubungan bilangan 38 dan 40.

In Ezekiel zevenendertig is de islam de boodschap van de oostenwind die over de dode, dorre beenderen wordt geblazen, opdat zij zouden opstaan als een machtig leger. Wanneer Ezechiëls boodschap aankomt, begint het opstaan, zoals dit gebeurde in de Milleritische geschiedenis van 1838 en 1840. Die boodschap kwam aan op 11 september, en bij de spoedig komende zondagswet staan die beenderen op als een machtig leger. Het oprichten van Gods leger als de triumferende gemeente in de laatste dagen wordt getypeerd door 1838 en 1840. 11 september tot aan de zondagswet werd getypeerd door 1840 tot 1844, maar het typeert ook de periode van 31 december 2023 tot aan de vuurballen van Nashville.

С момента разделения империи первым Константином (Великим) и до последнего Константина простирается пророческая история Восточного Рима. Таким образом, пророческий период обозначен пророческим, или символическим, отцом и сыном, что выражено в их имени, хотя между Константином Великим и Константином одиннадцатым не было прямого кровного родства. Первый и последний Константин также представлены пророчески как символы альфы и омеги, и отец (альфа) избрал Константинополь столицей, а сын (омега) погиб при осаде, когда Константинополь перестал быть столицей. Пророческий период Восточного Рима отмечен первым и последним Константином. Период в 150 лет, начавшийся 27 июля 1299 года, включает в себя 38-летний период и завершается 4-летней осадой. Эта осада служила прообразом периода с 1449 по 1453 год. Кампания в Никомидии началась с завоевания одной территории и завершилась завоеванием столицы этой территории. Подобно первому и последнему Константину, завоевание Никомидии началось с отца (первого) и завершилось сыном (последним).

Pengepungan selama empat tahun pada masa pembukaan dari seratus lima puluh tahun itu menuntun kepada empat tahun sejak penghinaan Konstantinus yang terakhir pada tahun 1449 hingga tahun 1453, ketika Konstantinopel dikepung dan jatuh. Nubuatan waktu dari celaka yang kedua, yang melambangkan tiga ratus sembilan puluh satu tahun dan lima belas hari, dimulai pada 27 Juli 1449 dan berakhir pada 11 Agustus 1840. Tanggal itu menandai permulaan suatu masa empat tahun yang oleh Sister White disebut sebagai suatu pernyataan yang mulia dari kuasa Allah.

ઇસ્લામને 11 ઑગસ્ટ, 1840ના રોજ રોકવામાં આવ્યું હતું, અને ત્યાં ચાર વર્ષનો એવો એક સમયગાળો હતો, જે પેન્ટેકોસ્ટ સમયે પવિત્ર આત્માના ઉંડેલાવા સાથે તેમજ પ્રકાશિતવાક્ય અઢારના શક્તિશાળી દૂતના અવતરણ સાથે સુસંગત છે, જ્યારે 9/11ના દિવસે ન્યૂ યોર્કની “મહાન ઇમારતો” પર ત્રીજા હાયના ઇસ્લામે પ્રહાર કર્યો હતો. 9/11 એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનના સમયની શરૂઆત દર્શાવે છે. મુદ્રાંકન એક સમયગાળો છે, અને મુદ્રાંકનના સમયગાળાના અંતમાં તેના આરંભકાળના લક્ષણો રહેલા હોય છે. જ્યારે ખ્રિસ્ત 9/11ના દિવસે અવતર્યા, ત્યારે તેમણે 31 ડિસેમ્બર, 2023ના દિવસે માઇકલના અવતરણનું પ્રતીકરૂપ દર્શાવ્યું હતું, જ્યારે અંતિમ મુદ્રાંકનનો સમયગાળો શરૂ થયો અને બે સાક્ષીઓને જીવિત કરવા માટે તે અવતર્યા.

Kunci yang merupakan peperangan Niniwe melambangkan pelbagai pelepasan Islam, yang akan menjatuhkan Rom Timur menjelang tahun 1453. Di dalam seratus lima puluh tahun daripada “lima bulan” dalam ayat sepuluh, permulaan dan juga pengakhiran masing-masing mengandungi suatu tempoh empat tahun. Kedua-dua tempoh empat tahun itu berhubungan dengan penutupan tiga ratus sembilan puluh satu tahun dan lima belas hari, yang menandai suatu tempoh empat tahun dari 1840 hingga 1844 apabila Kristus akan menerangi “seluruh bumi dengan kemuliaan-Nya.” Pada tahun 1844, masa nubuatan terhenti daripada diterapkan, kerana masa “tidak akan ada lagi.”

அந்த நான்கு ஆண்டுக் காலங்களின் மூன்று வரிசைகள் 9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரை உள்ள முத்திரையிடும் காலத்துடன் ஒத்திசைகின்றன; மேலும், 2023 டிசம்பர் 31 முதல் நாஷ்வில்லின் தீக்குண்டுகளை வழங்குவதற்காக இஸ்லாம் மீண்டும் விடுவிக்கப்படும் வரையிலானதாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் 9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான ஃபிராக்டலுடனும் அவை ஒத்திசைகின்றன.

3 5e 2023 mfirim puee to firbaas o Nasvile bɛnɔst no, wɔayɛ no ahyɛnsodeɛ wɔ nkɔmhyɛ mu mfeɛ nnan mmerɛson mmiɛnsa a ne nyinaa hyia sɔanohyɛberɛ no mu fi 9/11 de kɔsi Sunday law no so. Enti, adansefoɔ baanan na wɔda 3 5e 2023 abakɔsɛm no adi de kɔsi Nashville towhyɛ no so, na ɛyɛ Nineveh ko no na ɛyɛ “safoa” ma adansefoɔ yi mu biara. 1333, 1449, 1840 ne 9/11 nyinaa yɛɛ nsakraeɛ mmeaeɛ— “safoa.”

284 жылы император болғаннан кейін, 293 жылы Диоклетиан империяны заңды түрде Шығыс пен Батысқа бөліп, тетрархия жүйесін орнатқан кезде Никомедияны Рим империясының шығыс астанасы етіп таңдады. Никомедия бірнеше ондаған жылдар бойы Шығыстағы негізгі әкімшілік және әскери астана қызметін атқарды. Ұлы Константин оны жақын маңдағы Византийде жаңа астананы салуға шешім қабылдағанға дейін тірек қала ретінде пайдаланды (оны 330 жылы Константинополь деп қайта атады). Константинополь негізгі астанаға айналғаннан кейін де, Никомедия Мәрмәр теңізінің шығыс жағалауында стратегиялық тұрғыдан орналасқан ірі өңірлік орталық болып қала берді. Сондықтан ол Рим не Константинополь сияқты тұрақты астана болмаса да, Рим тарихындағы шешуші өтпелі кезеңде Никомедия ресми түрде шығыс астанасы болып белгіленді. Жүз елу жылдың басында шығыс Римнің бір астанасы жауланып алынады, ал соңында шығыс Римнің бір астанасы жауланып алынады. Екі жаулап алудың да құрамына қоршау кірді.

El emperador Diocleciano convirtió oficialmente a Nicomedia en la capital oriental del Imperio romano cuando implantó el sistema de la Tetrarquía en 293. El sistema de la Tetrarquía estaba compuesto por una división occidental y otra oriental del imperio; tanto Oriente como Occidente tenían un emperador superior (Augusti) y un emperador menor (Caesar), completando así el número cuatro representado por la palabra «tetrarquía».

ديوكلتيانوس هو رمز الأوميغا لكنيسة سميرنا، ونيرون هو رمز الألفا. أمّا قسطنطين الكبير فهو رمز الألفا لكنيسة برغامس، وجستنيان هو رمز الأوميغا.

قسمةُ روما «القانونية» إلى شرقٍ وغربٍ (وهي قسمةٌ لم تَدُمْ) قد أنجزها ديوكلتيانوس، أمّا القسمةُ النبويةُ لروما إلى شرقٍ وغربٍ فقد أنجزها قسطنطين. ففي أثناء تاريخ الكنيسة الرمزية الثانية، كنيسة الاضطهاد، التي تمثلها سميرنا، انقسمت روما قانونيًّا إلى شرقٍ وغربٍ؛ وفي تاريخ الكنيسة الرمزية الثالثة، كنيسة المساومة، التي تمثلها برغامس، انقسمت روما نبوياً إلى شرقٍ وغربٍ. كانت سنة 293 هي الألفا، وكانت سنة 330 هي الأوميغا، وفي 11 مايو/أيار 330 كرَّس قسطنطين الكبير القسطنطينية عاصمةً للإمبراطورية.

Pembagian hukum oleh Diokletianus pada tahun 293 runtuh melalui perang saudara yang menyusul hingga Maklumat Milan pada tahun 313. Ketika Maklumat Milan dikeluarkan, yang melegalkan agama Kristen, dan secara efektif mengakhiri Tetrarki—sistem empat penguasa yang terkoordinasi itu runtuh menjadi suatu pergumulan antara dua kekuasaan utama (Konstantinus di Barat dan Licinius di Timur). Pembagian hukum itu, yang mengantarkan kepada suatu keruntuhan, melambangkan suatu masa dua puluh tahun dari pembagian kepada pembagian, dan kedua pembagian itu memicu keruntuhan sistem tersebut.

ਗਿਰਜਾਘਰ ਸਮੁਰਨਾ ਦਾ ਆਰੰਭ 64 ਵਿੱਚ ਨੀਰੋ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਰੋਮ ਦੀ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਨੀਰੋ ਨੇ ਮਸੀਹੀਆਂ ਉੱਤੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨੀਰੋ ਨੇ ਅੱਗ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ ਸੀ। ਨੀਰੋ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਅਤਿਆਚਾਰ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਅਤਿਆਚਾਰ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਦੌਰ ਰੋਮ ਦੇ ਸੜਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਅਤਿਆਚਾਰ ਰੋਮ ਦੇ ਸੜਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

کلیسای اسمیرنا در سال 64 با نرون آغاز شد، هنگامی که آتش‌سوزی بزرگ روم به‌وسیلهٔ نرون برای آزار و اذیت مسیحیان به کار گرفته شد؛ همان مسیحیانی که نرون آنان را به افروختن آن آتش متهم کرده بود. دویست و پنجاه سال بعد، این دوره در سال 313 با فرمان میلان به پایان رسید. این «فرمان» پایانِ یک دورهٔ بیست‌ساله است که با تقسیم قانونی دیوکلتیان آغاز شده بود، و نیز پایانِ دویست و پنجاه سالِ اسمیرنا بود که با نرون آغاز گردیده بود. دویست و پنجاه سالِ آزار و اذیتی که کلیسای اسمیرنا و نرون نمایانگر آن بودند، شامل ده سالِ شدیدترین آزار و اذیتی نیز می‌شد که به‌وسیلهٔ دیوکلتیان پدید آمد. آن ده سالِ آزار و اذیت، نیمهٔ دومِ بیست سالِ دیوکلتیان بود که با تقسیم قانونی امپراتوری به‌وسیلهٔ او در سال 293 آغاز شد. از تقسیم قانونی به شرق و غرب به‌وسیلهٔ دیوکلتیان در سال 293، یک دورهٔ بیست‌ساله آغاز شد که از دو دورهٔ ده‌ساله تشکیل شده بود.

Diocletianus secara hukum membagi kekaisaran menjadi timur dan barat, sehingga melambangkan pembagian kenabian yang dilaksanakan oleh Konstantinus. Pembagian oleh Diocletianus adalah timur dan barat, tetapi terdiri atas dua penguasa di timur dan dua penguasa di barat. Satu penguasa utama dan satu penguasa sekunder untuk masing-masing wilayah. Pada 23 Februari 303, Diocletianus mengeluarkan yang pertama dari beberapa “edikt” melawan orang-orang Kristen, yang menandai dimulainya Penganiayaan Besar, (juga disebut Penganiayaan Diocletianus), penganiayaan terhadap orang-orang Kristen yang paling berat dan paling luas dalam Kekaisaran Romawi.

పెద్ద హింసా కాలం డయోక్లీషియన్ తరువాతి వారసుల పాలనలో (ప్రత్యేకించి గలేరియస్ కింద) క్రీ.శ. 313 వరకు కొనసాగింది; అప్పుడు అది మిలాన్ శాసనంతో ముగిసింది. స్మ్యుర్నా సంఘము సూచించే ప్రవచనకాలంలోని ఓమెగా హింసగా డయోక్లీషియన్‌ను ప్రతిరూపించిన హింసకు, నీరో ఆల్ఫా-ప్రతీకము. ఆ హింస పశ్చిమదేశపు కాన్స్టాంటైన్ మరియు తూర్పుదేశపు లిసీనియస్ మధ్య జరిగిన ఒక రాజకీయ వివాహం మరియు ఒక ఒప్పందంతో ముగింపుకు చేరింది. క్రీ.శ. 313 ఫిబ్రవరిలో కాన్స్టాంటైన్ మరియు లిసీనియస్ మిలాన్‌లో కలుసుకుని, సమస్త సామ్రాజ్యమంతట క్రైస్తవులకు (మరియు ఇతరులకు) మతసహనాన్ని అనుగ్రహించిన మిలాన్ శాసనాన్ని జారీ చేశారు. తమ రాజకీయ కూటమిని బలపరచుటకై, లిసీనియస్ ఈ సమావేశం జరుగుతున్న సమయంలో గాని దాని సమీపకాలంలో గాని కాన్స్టాంటియా (కాన్స్టాంటైన్ యొక్క సహోదరి)ను వివాహం చేసుకున్నాడు. ఈ వివాహం ఒక శాస్త్రీయ రోమీయ రాజకీయ కూటమియైయుండెను—అది ఆ ఇద్దరు చక్రవర్తుల మధ్య ఒప్పందానికి ముద్రవేసి, సంవత్సరాలపాటు సాగిన అంతర్యుద్ధం తరువాత సామ్రాజ్యాన్ని తాత్కాలికంగా స్థిరపరచుటకు దోహదపడింది. అయితే ఆ కూటమి ఎక్కువకాలం నిలువలేదు. తరువాత కాన్స్టాంటైన్ మరియు లిసీనియస్ ఒకరితో ఒకరు యుద్ధం చేసుకున్నారు; క్రీ.శ. 324లో కాన్స్టాంటైన్ లిసీనియస్‌ను ఓడించి, ఏకైక పాలకుడయ్యాడు.

Нероннан Константинге дейінгі аралықта Смирна кезеңінің екі жүз елу жылдық пайғамбарлық мерзімі орындалып бітті, ал 313 жылы Пергам шіркеуі, яғни ымыраға келу шіркеуі басталып, Тиатира шіркеуімен 538 жылы аяқталды. Смирнаның екі жүз елу жылы қудалау кезеңін бейнеледі, әрі осы тұтас кезеңнің соңында Диоклетианның қудалауы Аян кітабындағы “он күнді” (он жылды) орындады; мұнда қудалаудың ең ауыр кезеңі бүкіл мерзімнің фракталы ретінде көрінеді. Бұл он жыл екі жүз елу жылдың фракталы болып табылады. Сол он жыл Неронның қудалауының омегасын білдіреді, ал олардың аяқталуымен империяның шығыс пен батысқа омегалық бөлінуі де жүзеге асты.

ਸਮੁਰਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 64 ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਦੇ ਸੜਨ ਨਾਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 313 ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਨ ਦੇ ਐਡਿਕਟ ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਤੇ ਪੱਛਮ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਿਆਹ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ। ਉਤਪੀੜਨ ਦਾ ਦਸ-ਸਾਲਾ ਫ੍ਰੈਕਟਲ 303 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 313 ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਨ ਦੇ ਐਡਿਕਟ ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਤੇ ਪੱਛਮ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਿਆਹ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਵੀਹ ਸਾਲ, ਜੋ 293 ਵਿੱਚ ਡਾਇਓਕਲੇਸ਼ਨ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਦੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਵੰਡ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਸਨ, 313 ਵਿੱਚ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਿਆਹ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ। 313 ਦੀ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਆਹ-ਸੰਧਿ 324 ਦੇ ਤਲਾਕ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਪੂਰਬ ਦੇ ਲਿਸੀਨਿਯਸ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਅਤੇ ਰੋਮ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਸ਼ਾਸਕ ਬਣ ਗਿਆ। 324 ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਤਲਾਕ 321 ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਆਇਆ।

යස්තුව 313 සිට 330 දක්වා වූ වර්ෂ දහහත දේශපාලන විවාහයක් හඳුන්වයි; එමෙන්ම ස්මර්නා සහ නීරෝ විසින් නිරූපිත පීඩනයේ අවසානයත්, පෙර්ගමොස් විසින් නිරූපිත සම්මුතික සභාවේ ආරම්භයත් හඳුන්වයි. විවාහයේදී, එනම් 313 දී, පෙර්ගමොස්ගේ ආරම්භය සිදුවූ අතර, එයට අනුව 321 දී පළමු ඉරිදා නීතියෙන් ආරම්භ වූ පීඩනයේ ආරම්භය පැමිණියේය. එයට පසුව 324 දී වූ අනාවැකිමය දික්කසාදය පැමිණි අතර, ඒ මගින් කොන්ස්ටන්ටයින් යටතේ නැගෙනහිර හා බටහිර එක් අධිරාජ්‍යයක් තුළට ගෙන එනු ලැබීය. වර්ෂ හයක් පසු, 330 දී, නැගෙනහිර හා බටහිර වශයෙන් වූ බෙදීම අනාවැකිමය ලෙස නැවත පුනරාවර්තනය විය. මෙම වර්ෂ දහහත, 538 දී තියාතීරා සභාව අනාවැකිමය ඉතිහාසයට පැමිණෙන තුරු දිගටම පවතින පෙර්ගමොස් සභාවේ ඇල්ෆා කාලය නිරූපණය කරයි. එම ඇල්ෆා කාලය 330 සිට 538 දක්වා වූ කාලපරිච්ඡේදයේ අවසානයේ ඔමේගා ඉතිහාසයක් නිරූපණය කරනු ඇත. පෙර්ගමොස්ගේ ඔමේගා ඉතිහාසය 496, 508 සහ 533 යන කාලපරිච්ඡේදය නිරූපණය කරයි.

რაფიის ბრძოლის პტოლემეოსი მეფობდა „ჩვიდმეტ წელს,“ და რაფიის ბრძოლასა და პანიონის ბრძოლას შორის იყო „ჩვიდმეტი წელი.“ ეს ჩვიდმეტი წელი სიმბოლურად შეესაბამება 313 წლიდან 330 წლამდე არსებულ ჩვიდმეტ წელს. ნერონის სმირნის ორას ორმოცდაათმა წელმა მიიყვანა პერგამოს ეკლესიის პირველ ჩვიდმეტ წლამდე და უკავშირდება იმ ორას ორმოცდაათ წელს, რომელიც დაიწყო მესამე ბრძანებულებით ძვ. წ. 457 წელს — დანიელის მერვე თავის მეთოთხმეტე მუხლში აღნიშნული 2300 წლის საწყის წერტილს, რომელიც ადვენტიზმის საფუძველი და ცენტრალური სვეტია. ორას ორმოცდაათი წლის ორი მოწმე შეესაბამება ბიბლიური წინასწარმეტყველების მეექვსე სამეფოს იმ ორას ორმოცდაათ წელს, რომელიც დაიწყო 1776 წელს და მთავრდება ამ წელს, 2026 წელს.

أتلم يرَ روّادُ الأدفنتية، ولم يفهموا، السنواتِ السبعَ عشرةَ من 313 إلى 330، لأنهم في عام 1844 لم يكونوا قد فهموا بعدُ حتى مسألةَ سبتِ اليوم السابع أو يومِ الشمس. غير أنهم أدركوا المئةَ والخمسين سنةً الواردةَ في الآية العاشرة من الإصحاح التاسع من سفر الرؤيا، فصارت نقطةَ البداية لفترةٍ قادت إلى الثلاثمئة والإحدى والتسعين سنةً وخمسةَ عشرَ يومًا التي انتهت في 11 أغسطس 1840. وقد أفضى ذلك الفهم إلى «إظهارٍ عظيمٍ لقدرة الله».

Пионирите не разпознаха втори период от сто и петдесет години в Откровение 9. Тяхното основополагащо разбиране представлява платформата, върху която е изградена „новата светлина“ на Откровение 9. Тази светлина се открива чрез „ключа“ на битката при Ниневия. Този „ключ“ позволява на изследователя на пророчествата да разпознае всички царства на библейското пророчество, представени в Даниил и Откровение. Вавилон, Мидо-Персия, Гърция, селевкидската и птолемейската империи, царството на Мохамед, и, още по-значимо, той увеличава значението на Римската империя, като разкрива възхода и падението не само на Рим, но и на царствата на източния и западния Рим, както и на Съединените щати (лъжепророка), папството (звяра) и Обединените нации (змея). Всички възходи и падения на тези царства свидетелстват за движенията на змея, звяра и лъжепророка, които в крайна сметка довеждат света до Армагедон. Това движение е представено в последните шест стиха на Даниил 11, а началото на това движение е представено в скритата история на стих 40.

Bătălia de la Ninive oferă punctul de referință profetic pentru a corela mărturiile imperiului Romei, ale împărățiilor Romei de răsărit și de apus și ale Romei papale în succesiunea evenimentelor timpului sfârșitului. Astfel, bătălia de la Ninive este cheia care ilustrează pe deplin diferitele mărturii profetice despre Roma și, potrivit versetului paisprezece din Daniel unsprezece, Roma este cea care întemeiază vedenia. Cheia care aduce aceste linii împreună este bătălia de la Ninive.

하나님의 계시록 9장의 화들에 대해 다룬 앞의 다섯 편의 글을 다음 글에서 하나로 모아 다루기 시작하겠습니다.