ଯୋଏଲର ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ଲାଓଦିକିୟ ସପ୍ତମ-ଦିନୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚ — ସଂଖ୍ୟା ଦୁଇ

“ଏହା ଏକ ଗଭୀର ଆକାଙ୍କ୍ଷା ସହିତ ଯେ ମୁଁ ସେହି ସମୟକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛି, ଯେତେବେଳେ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ଦିନର ଘଟଣାମାନେ ସେହି ଅବସରଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଶକ୍ତି ସହିତ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେବ। ଯୋହନ କହିଛନ୍ତି, ‘ମୁଁ ଆଉ ଜଣେ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରୁଥିବା ଦେଖିଲି; ତାଙ୍କର ମହାଶକ୍ତି ଥିଲା; ଏବଂ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଆଲୋକିତ ହେଲା।’ ପରେ, ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ଋତୁରେ ଯେପରି ହୋଇଥିଲା, ଲୋକମାନେ ନିଜ ନିଜ ଭାଷାରେ ସେମାନଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିବା ସତ୍ୟକୁ ଶୁଣିବେ।”

“ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆତ୍ମା ସତ୍ୟନିଷ୍ଠାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ତାଙ୍କର ସେବା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ଈଶ୍ୱର ନୂତନ ଜୀବନ ଶ୍ୱାସିତ କରିପାରନ୍ତି; ସେ ବେଦୀରୁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଙ୍ଗାର ନେଇ ଓଷ୍ଠକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ବାକ୍ଚାତୁର କରିପାରନ୍ତି। ହଜାର ହଜାର କଣ୍ଠସ୍ୱର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ଅଦ୍ଭୁତ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଘୋଷଣା କରିବାର ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରାଣସଞ୍ଚାରିତ ହେବ। ତତଳା ଜିହ୍ବା ମୁକ୍ତ କରାଯିବ, ଏବଂ ଭୀତୁମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ପାଇଁ ସାହସୀ ସାକ୍ଷ୍ୟ ବହନ କରିବାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରାଯିବ। ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଶୁଚିତାରୁ ଆତ୍ମାର ମନ୍ଦିରକୁ ପରିଶୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହ ଏମିତି ନିକଟ ସମ୍ବନ୍ଧ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରୁନ୍ତୁ, ଯେତେବେଳେ ଉତ୍ତରବର୍ଷା ଢାଳାଯିବ, ସେମାନେ ତାହାର ସହଭାଗୀ ହୋଇପାରିବେ।” Review and Herald, July 20, 1886.

ଏବଂ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ଏବଂ ଆତ୍ମା ସେମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାର ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବାନୁସାରେ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଭାଷାରେ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସେ ସମୟରେ ଯେରୁଶାଲେମରେ ସ୍ୱର୍ଗତଳର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତିରୁ ଆସିଥିବା ଭକ୍ତିଶୀଳ ଯିହୂଦୀମାନେ ବାସ କରୁଥିଲେ। ଏହି ସମ୍ବାଦ ପ୍ରଚାରିତ ହେବାମାତ୍ରେ ବହୁ ଲୋକ ଏକତ୍ର ହେଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଚମକିଉଠିଲେ, କାରଣ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ନିଜ ଭାଷାରେ କହୁଥିବା ଶୁଣିଲେ। ତେଣୁ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ଓ ବିସ୍ମିତ ହୋଇ ପରସ୍ପରକୁ କହିଲେ, ଦେଖ, ଏମାନେ ଯେ କହୁଛନ୍ତି ସମସ୍ତେ କି ଗାଲିଲୀୟ ନୁହନ୍ତି? ତେବେ ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଯେଉଁ ଭାଷାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଛୁ, ସେହି ଭାଷାରେ କିପରି ଶୁଣୁଛୁ? ପାର୍ଥୀୟ, ମେଦୀୟ, ଏଲାମୀୟ, ମେସୋପଟାମିଆର ବାସିନ୍ଦାମାନେ, ଯିହୂଦିଆ, କାପ୍ପାଦୋକିଆ, ପନ୍ତୁସ୍ ଓ ଆସିଆର ଲୋକମାନେ, ଫ୍ରୂଗିଆ ଓ ପାମ୍ଫୁଲିଆ, ମିଶର, କୁରେନୀର ଆସପାସର ଲିବିଆର ଅଞ୍ଚଳମାନେ, ରୋମରୁ ଆସିଥିବା ପରଦେଶୀମାନେ, ଯିହୂଦୀ ଓ ଧର୍ମାନ୍ତରିତମାନେ, କ୍ରେତୀୟ ଓ ଆରବୀୟମାନେ—ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆମ ଆମ ଭାଷାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହୁଥିବା ଶୁଣୁଛୁ। ଏବଂ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହୋଇ ସନ୍ଦିଗ୍ଧ ମନେ ପରସ୍ପରକୁ କହିଲେ, ଏହାର ଅର୍ଥ କଣ? କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟମାନେ ଉପହାସ କରି କହିଲେ, ଏମାନେ ନୂତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ପିତର ଏଗାରୋଜଣଙ୍କ ସହିତ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ହେ ଯିହୂଦିଆର ପୁରୁଷମାନେ, ଏବଂ ଯେରୁଶାଲେମରେ ବାସ କରୁଥିବା ସମସ୍ତେ, ଏହା ତୁମମାନଙ୍କୁ ଜଣା ହେଉ, ଏବଂ ମୋ କଥାଗୁଡ଼ିକ ମନୋଯୋଗପୂର୍ବକ ଶୁଣ; କାରଣ ତୁମେ ଯେପରି ଭାବୁଛ, ଏମାନେ ମତ୍ତ ନୁହନ୍ତି; କାରଣ ଏବେ ଦିନର ତୃତୀୟ ପ୍ରହରମାତ୍ର। ପ୍ରେରିତ 2:4–15.

“ଆମ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ମଧ୍ୟ କେବେ ସୁଦ୍ଧା ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ମୁଦ୍ରା ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ ନାହିଁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମର ଚରିତ୍ରରେ ଏକଟି ଦାଗ କିମ୍ବା କଳଙ୍କ ଥାଏ। ଆମର ଚରିତ୍ରର ଦୋଷଗୁଡ଼ିକୁ ସୁଧାରିବା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଶୁଚିତାରୁ ଆତ୍ମା-ମନ୍ଦିରକୁ ପବିତ୍ର କରିବା—ଏହା ଆମ ପାଖରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଛି। ତାହା ପରେ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ବର୍ଷା ଯେପରି ପେନ୍ଟେକୋଷ୍ଟ ଦିନରେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଥିଲା, ସେପରି ଶେଷ ବର୍ଷା ଆମ ଉପରେ ପଡ଼ିବ।”

“ଆମେ ଆମର ସାଧନାସମୂହ ସହିତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସହଜରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇଯାଉଛୁ। ଆମେ ନିଜକୁ ଧନୀ ଏବଂ ସମ୍ପଦରେ ବୃଦ୍ଧିପ୍ରାପ୍ତ ବୋଲି ଭାବୁଛୁ, ଏବଂ ଜାଣୁନାହୁଁ ଯେ ଆମେ ‘ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାଗ୍ରସ୍ତ, ଏବଂ କରୁଣାର ଯୋଗ୍ୟ, ଏବଂ ଦରିଦ୍ର, ଏବଂ ଅନ୍ଧ, ଏବଂ ନଗ୍ନ।’ ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ଏହି ଉପଦେଶକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ସହିତ ଗ୍ରହଣ କରିବାର ସମୟ: ‘ମୁଁ ତୁମକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଉଛି, ତୁମେ ମୋରୁ ଅଗ୍ନିରେ ପରୀକ୍ଷିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କିଣ, ଯେପରି ତୁମେ ଧନୀ ହେବ; ଏବଂ ଧଳା ବସ୍ତ୍ର, ଯେପରି ତୁମେ ପରିଧାନ କରିବ, ଏବଂ ତୁମ ନଗ୍ନତାର ଲଜ୍ଜା ପ୍ରକାଶିତ ନ ହେଉ; ଏବଂ ତୁମ ଚକ୍ଷୁରେ ଅକ୍ଷିଔଷଧ ଲେପନ କର, ଯେପରି ତୁମେ ଦେଖିପାରିବ।’ …”

“ଏହି ସମୟରେ ଆମେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଓ ଆମ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଜଗତର କଳଙ୍କରୁ ନିର୍ମଳ ରଖିବାକୁ ହେବ। ଏହି ସମୟରେ ଆମେ ଆମର ଚରିତ୍ରର ବସନକୁ ଧୋଇ ମେଷଶାବକଙ୍କ ରକ୍ତରେ ତାହାକୁ ଶୁଭ୍ର କରିବାକୁ ହେବ। ଏହି ସମୟରେ ଆମେ ଗର୍ବ, ଉତ୍କଟ ଭାବନା, ଓ ଆତ୍ମିକ ଅଳସ୍ୟକୁ ଜୟ କରିବାକୁ ହେବ। ଏହି ସମୟରେ ଆମେ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇ ଚରିତ୍ରର ସମମାପିକତା ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ପ୍ରୟାସ କରିବାକୁ ହେବ। ‘ଆଜି ଯଦି ତୁମେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱର ଶୁଣିବ, ତୁମ ହୃଦୟ କଠୋର କରିବ ନାହିଁ।’ ଆମେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପରୀକ୍ଷାମୟ ସ୍ଥିତିରେ ଅଛୁଁ, ଆମ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପ୍ରକାଶ ପାଇବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛୁଁ, ନିରୀକ୍ଷଣ କରୁଛୁଁ। ଜଗତ ଅନ୍ଧକାରରେ ଅଛି। ‘କିନ୍ତୁ ତୁମେ, ଭାଇମାନେ,’ ପୌଲ କହନ୍ତି, ‘ଅନ୍ଧକାରରେ ନୁହଁ, ଯେପରି ସେହି ଦିନ ଚୋରର ନ୍ୟାୟେ ତୁମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବ।’ ଅପେକ୍ଷାରତ, ଆକାଙ୍କ୍ଷାରତ ପ୍ରାଣ ପାଇଁ ଅନ୍ଧକାରରୁ ଆଲୋକ, ଶୋକରୁ ଆନନ୍ଦ, ଓ କ୍ଳାନ୍ତିରୁ ବିଶ୍ରାମ ଆଣିବା ସଦା ସର୍ବଦା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରହିଆସିଛି।”

“ଭାଇମାନେ, ପ୍ରସ୍ତୁତିର ଏହି ମହାକାର୍ଯ୍ୟରେ ତୁମେ କ'ଣ କରୁଛ? ଯେମାନେ ଜଗତ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଜଗତୀୟ ଛାଞ୍ଚକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛନ୍ତି। ଯେମାନେ ନିଜ ପ୍ରତି ଅବିଶ୍ୱାସୀ, ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ନମ୍ର କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ସତ୍ୟର ଆଜ୍ଞାପାଳନ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଛାଞ୍ଚକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ଲଳାଟରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୋହର ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଆଜ୍ଞା ଜାରି ହେବ ଏବଂ ସେହି ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ କରାଯିବ, ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ଚରିତ୍ର ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ନିର୍ମଳ ରହିବ।”

“ଏବେ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରିବାର ସମୟ ଅଟେ। ଅଶୁଚି ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀଙ୍କ ଲଲାଟ ଉପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୁଦ୍ରା କେବେ ମଧ୍ୟ ରଖାଯିବ ନାହିଁ। ଆକାଙ୍କ୍ଷାପରାୟଣ, ଜଗତପ୍ରେମୀ ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀଙ୍କ ଲଲାଟ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ସେହି ମୁଦ୍ରା କେବେ ରଖାଯିବ ନାହିଁ। ମିଥ୍ୟାଭାଷୀ ଜିହ୍ୱା ବା କପଟପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟର ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀଙ୍କ ଲଲାଟ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ସେହି ମୁଦ୍ରା କେବେ ରଖାଯିବ ନାହିଁ। ଯେମାନେ ଏହି ମୁଦ୍ରା গ্ৰହଣ କରିବେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ—ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ପ୍ରାର୍ଥୀ—ହେବା ଆବଶ୍ୟକ। ଆଗକୁ ବଢ଼, ମୋର ଭାଇମାନେ ଓ ଭଉଣୀମାନେ। ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ କେବଳ ସଂକ୍ଷେପରେ ଲେଖିପାରିବି, ମାତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତିର ଆବଶ୍ୟକତା ପ୍ରତି ତୁମମାନଙ୍କର ଧ୍ୟାନ ଆକର୍ଷଣ କରୁଛି। ତୁମେ ନିଜେ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କର, ଯେଣୁ ତୁମେ ବର୍ତ୍ତମାନର ଏହି ଘଣ୍ଟାର ଭୟଜନକ ଗମ୍ଭୀରତାକୁ ବୁଝିପାରିବ।” Testimonies, volume 5, 214, 216.

ଏହା କହି ସେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଶ୍ୱାସ ଫୁଙ୍କିଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ତୁମେମାନେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର। ଯୋହନ 20:22.

“ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାକୁ ଶ୍ୱାସରୂପେ ଫୁଙ୍କିଦେବାରେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଶାନ୍ତି ଦାନ କରିବାରେ ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ତାହା ପେନ୍ଟେକୋଷ୍ଟ ଦିନରେ ଦିଆଯିବାକୁ ଥିବା ପ୍ରଚୁର ବର୍ଷା ପୂର୍ବରୁ କେବଳ କିଛି ବୁନ୍ଦା ସମାନ ଥିଲା।” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.

କିନ୍ତୁ ବାରୋଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଦିଦିମୁସ ବୋଲି ଡାକାଯାଉଥିବା ଥୋମା, ଯୀଶୁ ଆସିଥିବା ବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ନଥିଲେ। ଏହିପରି ଅନ୍ୟ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ଆମେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିଛୁ। କିନ୍ତୁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ଯଦି ମୁଁ ତାଙ୍କ ହାତରେ କିଳମାନଙ୍କ ଚିହ୍ନ ନ ଦେଖି, ଏବଂ କିଳମାନଙ୍କ ଚିହ୍ନରେ ମୋର ଆଙ୍ଗୁଠି ନ ରଖି, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ମୋର ହାତ ନ ଦିଏ, ତେବେ ମୁଁ କଦାପି ବିଶ୍ୱାସ କରିବି ନାହିଁ। John 2:24, 25.

ଏହା ଘଟିଲା ଯେ, ସେମାନେ ପରସ୍ପର କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁଥିବା ଓ ତର୍କବିତର୍କ କରୁଥିବା ସମୟରେ, ଯୀଶୁ ସ୍ୱୟଂ ନିକଟକୁ ଆସି ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଚାଲିଲେ। କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ବନ୍ଧ ରହିଲା, ଯେପରି ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି ପାରିଲେ ନାହିଁ। …

ତାହାପରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ହେ ମୂର୍ଖମାନେ, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ ଯାହା କହିଛନ୍ତି ସେ ସମସ୍ତକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାରେ ହୃଦୟରେ ଧୀରଜନମାନେ; ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପାଇଁ କି ଏହି ସମସ୍ତ ଦୁଃଖଭୋଗ କରି ନିଜ ମହିମାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ନଥିଲା? ଏବଂ ମୋଶା ଓ ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିଜ ବିଷୟକ କଥାମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ। ଏବଂ ସେମାନେ ଯେ ଗ୍ରାମକୁ ଯାଉଥିଲେ, ସେହି ଗ୍ରାମର ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ; ଏବଂ ସେ ଆଉ ଦୂରକୁ ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ପରି ଦେଖାଇଲେ। କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରି କହିଲେ, ଆମ ସହିତ ରୁହନ୍ତୁ; କାରଣ ସନ୍ଧ୍ୟା ହେଉଛି, ଏବଂ ଦିନ ବହୁତ କାଟିଗଲାଣି। ତେଣୁ ସେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ରହିବା ପାଇଁ ଭିତରକୁ ଗଲେ। ଏବଂ ଏପରି ଘଟିଲା ଯେ, ସେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଭୋଜନକୁ ବସିଥିବାବେଳେ, ସେ ରୁଟି ନେଲେ, ତାହାକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ, ଭାଙ୍ଗିଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଲେ। ତାହାପରେ ସେମାନଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲିଗଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଲେ; ଏବଂ ସେ ସେମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ। ଏବଂ ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ କହିଲେ, ପଥରେ ସେ ଯେତେବେଳେ ଆମ ସହିତ କଥାହେଉଥିଲେ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଆମ ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଲିଦେଉଥିଲେ, ସେତେବେଳେ କି ଆମ ହୃଦୟ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଦଗ୍ଧ ହେଉନଥିଲା? ଲୂକ 24:15, 16, 25–32.

“ମୁଁ ଯେ କମ୍ପନ ଦେଖିଥିଲି, ତାହାର ଅର୍ଥ କ’ଣ ବୋଲି ପଚାରିଲି, ଏବଂ ମୋତେ ଦେଖାଯାଇଲା ଯେ ଏହା ଲାଓଦିକିୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସତ୍ୟ ସାକ୍ଷୀଙ୍କର ପରାମର୍ଶ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଥିବା ସରଳ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହେବ। ଏହା ଗ୍ରହଣକାରୀଙ୍କ ହୃଦୟ ଉପରେ ନିଜ ପ୍ରଭାବ ପକାଇବ, ଏବଂ ତାହାଙ୍କୁ ମାନଦଣ୍ଡ ଉଚ୍ଚ କରିବାକୁ ଓ ସରଳ ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିବ। କେହି କେହି ଏହି ସରଳ ସାକ୍ଷ୍ୟ ସହିବେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଏହାର ବିରୋଧରେ ଉଠିପଡ଼ିବେ, ଏବଂ ଏହିଥିରୁ ହିଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ କମ୍ପନ ସୃଷ୍ଟି ହେବ।”

“ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ସତ୍ୟ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟର ଅର୍ଦ୍ଧ ମଧ୍ୟ ମନୋଯୋଗପୂର୍ବକ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇନାହିଁ। ଯେ ଗମ୍ଭୀର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଉପରେ ମଣ୍ଡଳୀର ଭାଗ୍ୟ ନିର୍ଭର କରୁଛି, ସେହି ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ହାଲୁକାଭାବରେ ଗଣାଯାଇଛି, ଯଦି ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଅବହେଳିତ କରାଯାଇନଥାଏ। ଏହି ସାକ୍ଷ୍ୟ ଗଭୀର ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଆବଶ୍ୟକ; ଯେମାନେ ସତ୍ୟରୂପେ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ ସେମାନେ ଏହାଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞାପାଳନ କରିବେ ଏବଂ ପବିତ୍ର କରାଯିବେ।” Early Writings, 271.

“A. T. Jones ଏବଂ E. J. Waggonerଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ସନ୍ଦେଶଟି ଲାଓଦିକିୟା ମଣ୍ଡଳୀ ପାଇଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ; ଏବଂ ଯେକୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ସତ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଥାଇ ସୁଦ୍ଧା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ପରମେଶ୍ୱର-ଦିଆଯାଇଥିବା କିରଣଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରେନାହିଁ, ତାହାଙ୍କ ପାଇଁ ହାୟ।” The 1888 Materials, 1053.

“ପୂର୍ବଧାରିତ ମତମାନଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ପ୍ରତି ଅନିଚ୍ଛା, ଏବଂ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାରେ ଅସ୍ୱୀକାର—ଏହି କାରଣମାନେ ମିନିଆପୋଲିସରେ ଭ୍ରାତା ୱାଗୋନର ଓ ଜୋନ୍ସଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ବିରୋଧରେ ପ୍ରକାଶିତ ବିରୋଧର ବଡ଼ ଅଂଶର ଭିତ୍ତିସ୍ଥମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ସେହି ବିରୋଧକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରି ସାତାନ ବହୁ ପରିମାଣରେ ଆମର ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ ସେହି ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ବିଶେଷ ଶକ୍ତିକୁ ଦୂରେ ରଖିବାରେ ସଫଳ ହେଲା, ଯାହାକି ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ଆକାଙ୍କ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ଶତ୍ରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମତା ଲାଭ କରିବାରୁ ରୋକିଦେଲା, ଯାହା ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ଦିନ ପରେ ପ୍ରେରିତମାନେ ଯେପରି ସତ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱକୁ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ସତ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱକୁ ବହନ କରିବାରେ ସେମାନଙ୍କର ହେବାକୁ ପାରୁଥାନ୍ତା। ଯେ ଆଲୋକ ସମୁଦାୟ ପୃଥିବୀକୁ ତାହାର ମହିମାରେ ପ୍ରକାଶମାନ କରିବାକୁ ଥିଲା, ତାହାକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରାଗଲା, ଏବଂ ଆମର ନିଜ ଭ୍ରାତାମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟଦ୍ୱାରା ସେହି ଆଲୋକ ବହୁ ଅଂଶରେ ବିଶ୍ୱରୁ ଦୂରେ ରଖାଯାଇଛି।” Selected Messages, book 1, 235.

ମୁଁ ମୋର ପହାରା-ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବି, ଏବଂ ଦୁର୍ଗ-ମିନାର ଉପରେ ନିଜକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବି; ଏବଂ ସେ ମୋତେ କ’ଣ କହିବେ ତାହା ଦେଖିବା ପାଇଁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରିବି, ଏବଂ ମୁଁ ତାଡନା ପାଇଲେ କ’ଣ ଉତ୍ତର ଦେବି, ତାହା ମଧ୍ୟ ଦେଖିବି। ହବକ୍କୂକ 2:1.

ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, ଦର୍ଶନଟି ଲେଖ, ଏବଂ ତାହାକୁ ଫଳକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ଲେଖ, ଯେଣୁ ଯେ ପଢ଼େ ସେ ଦୌଡ଼ିପାରେ। ହବକ୍କୂକ 2:2।

“ଆମର ଚର୍ଚ୍ଚମାନଙ୍କୁ ଓ ସଂସ୍ଥାମାନଙ୍କୁ ଏକ ସରଳ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଆଯିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଯେଣ୍ଣ ସୁତିଥିବାମାନେ ଜାଗୃତ ହୁଅନ୍ତି।”

“ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ଏବଂ ତାହାଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞାପାଳନ କରାଯାଏ, ସ୍ଥିର ଅଗ୍ରଗତି ସାଧିତ ହେବ। ଆସ, ଏବେ ଆମର ମହାନ ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଦେଖିବା। ପ୍ରଭୁ ଶୁଷ୍କ ଅସ୍ଥିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜୀବନଶ୍ୱାସ ପ୍ରବେଶ କରାଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମକୁ ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ମୁଁ ଏହି କଥାମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉଥିବା ଶୁଣିଲି: ‘ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ହୃଦୟ ଉପରେ ଗଭୀର ଚଳନ ବିନା, ତାହାଙ୍କର ଜୀବନଦାୟକ ପ୍ରଭାବ ବିନା, ସତ୍ୟ ଏକ ମୃତ ଅକ୍ଷରରେ ପରିଣତ ହୁଏ।’” Review and Herald, November 18, 1902.

“(୫ ନଭେମ୍ବର, ୧୮୯୨ ରେ, ଦକ୍ଷିଣ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆର ଏଡେଲେଡ୍‌ରୁ, ‘ପ୍ରିୟ ଭାଣଜା ଓ ଭାଣଜୀ, ଫ୍ରାଙ୍କ ଏବଂ ହ୍ୟାଟି [ବେଲ୍ଡେନ]’ଙ୍କ ପାଇଁ ଲିଖିତ।)”

“ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଆଲୋକିତ ହେବ, ସେତେବେଳେ ମିନିଆପୋଲିସ୍‌ରେ ଥିବା ସେହି ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ତାହାର ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପରେ, ଯେପରି ପରମେଶ୍ୱର ତାହାକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେପରି ଦେଖିବ। ଯଦି ଏହି ଜଗତରେ ମୁଁ ପୁନର୍ବାର କେବେ ତୁମକୁ ନ ଦେଖେ, ତେବେ ନିଶ୍ଚିତ ଜାଣ, କୌଣସି କାରଣ ବିନା ତୁମେ ଯେ ଦୁଃଖ, ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ଆତ୍ମାର ଭାର ମୋ ଉପରେ ଆଣିଛ, ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ କ୍ଷମା କରୁଛି। କିନ୍ତୁ ତୁମ ଆତ୍ମାର ନିମନ୍ତେ, ଏବଂ ଯିଏ ତୁମ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ ସେହି ଜଣଙ୍କ ନିମନ୍ତେ, ମୁଁ ଚାହେଁ ଯେ ତୁମେ ତୁମର ତ୍ରୁଟିଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖ ଏବଂ ସ୍ୱୀକାର କର। ଯେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରୁଥିଲେ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ପ୍ରଭୁ ଭ୍ରାତା Jones ଏବଂ Waggonerଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ବୋଲି ବୁଝିବା ପାଇଁ ତୁମକୁ ଯେତେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା, ସେ ସବୁ ତୁମ ପାଖରେ ଥିଲା; କିନ୍ତୁ ତୁମେ ସେହି ଆଲୋକକୁ ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲା; ଏବଂ ଯେଭଳି ଭାବନାକୁ ତୁମେ ପୋଷଣ କଲା, ସତ୍ୟର ବିରୋଧରେ ଯେ କଥାଗୁଡ଼ିକ କହାଗଲା, ସେସବୁ ପରେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଏହା ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା ନାହିଁ ଯେ ତୁମେ ଅନ୍ୟାୟ କରିଛ, ଯେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଠାରୁ ଏକ ବାର୍ତ୍ତା ଥିଲା, ଏବଂ ତୁମେ ସେହି ବାର୍ତ୍ତା ଓ ବାର୍ତ୍ତାବାହକ ଉଭୟଙ୍କୁ ତୁଚ୍ଛ ଜ୍ଞାନ କରିଥିଲା।”

“ମିନିଆପୋଲିସରେ ଯେପରି ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା, ସେପରି ଦୃଢ଼ ସ୍ୱୟଂସନ୍ତୁଷ୍ଟତା ଏବଂ ଆଲୋକକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଓ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ପ୍ରତି ଅନିଚ୍ଛା ମୁଁ ଆମ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂର୍ବରୁ କେବେ ଦେଖିନଥିଲି। ମୋତେ ଦେଖାଯାଇଛି ଯେ, ସେହି ସଭାରେ ପ୍ରକାଶିତ ଆତ୍ମାକୁ ଯେଉଁମାନେ ପୋଷଣ କରିଥିଲେ, ସେହି ସମୁଦାୟର ଜଣେ ମଧ୍ୟ ପୁନର୍ବାର ସ୍ପଷ୍ଟ ଆଲୋକ ପାଇବେ ନାହିଁ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଯାଇଥିବା ସତ୍ୟର ମୂଲ୍ୟବାନତାକୁ ବିଚାର କରିପାରିବେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନ ସେମାନେ ନିଜ ଗର୍ବକୁ ନମ୍ର କରି ଏହା ସ୍ୱୀକାର କରିବେ ଯେ, ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମାଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇନଥିଲେ, ବରଂ ସେମାନଙ୍କର ମନ ଓ ହୃଦୟ ପୂର୍ବାଗ୍ରହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିବାକୁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିବାକୁ ଓ ସେମାନଙ୍କର ପଶ୍ଚାଦ୍‌ପତନରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଲେ ନାହିଁ। କୋରହ, ଦାଥନ ଓ ଅବୀରାମଙ୍କୁ ଯେ ଆତ୍ମା ପ୍ରେରିତ କରିଥିଲା, ସେହି ଏକଇ ଆତ୍ମା ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରେରିତ କରୁଥିଲା। ଇସ୍ରାଏଲର ସେହି ପୁରୁଷମାନେ ଏହା ପ୍ରମାଣ କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବା ପାଇଁ ସଙ୍କଳ୍ପବଦ୍ଧ ଥିଲେ ଯେ ସେମାନେ ଭୁଲରେ ଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ବିମୁଖତାର ପଥରେ ନିରନ୍ତର ଅଗ୍ରସର ହେଉଥିଲେ, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନେକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହେବା ପାଇଁ ଟାଣି ନେଇଯାଇଲା।”

“ଏମାନେ କେହଳେ ଥିଲେ? ଦୁର୍ବଳ ନୁହେଁ, ଅଜ୍ଞ ନୁହେଁ, ଅପ୍ରକାଶିତ ମନର ଲୋକ ନୁହେଁ। ସେହି ବିଦ୍ରୋହରେ ସଭାମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦୁଇଶ ପଚାଶ ଜଣ ପ୍ରଧାନ, ଖ୍ୟାତିସମ୍ପନ୍ନ ପୁରୁଷମାନେ ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ କ’ଣ ଥିଲା? ‘ସମସ୍ତ ମଣ୍ଡଳୀ ପବିତ୍ର, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଜଣ ପବିତ୍ର, ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି; ତେବେ ତୁମେ କାହିଁକି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମଣ୍ଡଳୀ ଉପରେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ କରୁଛ?’ [Numbers 16:3]। କୋରହ ଓ ତାହାର ସହଚରମାନେ ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଚାରାଧୀନ ହୋଇ ନଶ୍ଟ ହେଲେ, ସେମାନେ ଯେଉଁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଛଳନା କରିଥିଲେ, ସେହି ଲୋକମାନେ ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ହସ୍ତକୁ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ। ପରଦିନ ପ୍ରଭାତରେ ସମଗ୍ର ମଣ୍ଡଳୀ ମୋଶା ଓ ଆରୋଣଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏହି ଅଭିଯୋଗ କଲା, ‘ତୁମେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଛ’ [verse 41], ଏବଂ ମଣ୍ଡଳୀ ଉପରେ ମହାମାରୀ ପଡ଼ିଲା, ଏବଂ ଚଉଦ ହଜାରରୁ ଅଧିକ ଲୋକ ନଶ୍ଟ ହେଲେ।”

“ଯେବେ ମୁଁ ମିନିଆପୋଲିସ୍ ଛାଡ଼ି ଯିବାକୁ ସଙ୍କଳ୍ପ କଲି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦୂତ ମୋ ପାଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ କହିଲେ: ‘ଏମିତି ନୁହେଁ; ଏହି ସ୍ଥାନରେ କରିବା ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ତୁମ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି। ଲୋକମାନେ କୋରହ, ଦାଥାନ ଓ ଅବୀରାମଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତ କରୁଛନ୍ତି। ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁମ ଯଥାଯଥ ସ୍ଥାନରେ ରଖିଛି, ଯାହାକୁ ଯେମାନେ ଆଲୋକରେ ନାହାନ୍ତି ସେମାନେ ସ୍ୱୀକାର କରିବେ ନାହିଁ; ସେମାନେ ତୁମର ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ମନେ ନେବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ରହିବି; ମୋର ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ଶକ୍ତି ତୁମକୁ ଧାରଣ କରିବ। ସେମାନେ ତୁମକୁ ଅବଜ୍ଞା କରୁନାହାନ୍ତି, ବରଂ ଯେ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ଓ ଯେ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ମୁଁ ମୋର ଲୋକଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଏ, ସେହିଗୁଡ଼ିକୁ ଅବଜ୍ଞା କରୁଛନ୍ତି। ସେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ପ୍ରତି ଅବମାନ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି। ଶୟତାନ ସେମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁକୁ ଅନ୍ଧ କରିଦେଇଛି ଓ ସେମାନଙ୍କ ବିଚାରଶକ୍ତିକୁ ବିକୃତ କରିଦେଇଛି; ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣ ଯଦି ଏହି ନିଜ ପାପର—ଏହି ଅପବିତ୍ର ସ୍ୱାଧୀନଚେତାତ୍ୱର, ଯାହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ଅପମାନ କରୁଛି—ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ ନ କରିବେ, ତେବେ ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରରେ ଚାଲିବେ। ସେମାନେ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ କରି ଫେରି ନ ଆସିଲେ, ଯେଣେକି ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କରିପାରିବି, ମୁଁ ଦୀପାଧାରକୁ ତାହାର ସ୍ଥାନରୁ ହଟାଇ ଦେବି। ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଆତ୍ମିକ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଧୁସର କରିଦେଇଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଚାହୁଁନାହାନ୍ତି ଯେ ଈଶ୍ୱର ନିଜ ଆତ୍ମା ଓ ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତୁ; କାରଣ ମୋର ବାକ୍ୟ ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କ ମନରେ ଉପହାସ ଓ ଘୃଣାର ଆତ୍ମା ଅଛି। ହାଲୁକାଚିତ୍ତତା, ତୁଚ୍ଛତା, ପରିହାସ ଓ ଠିଠିଲି ପ୍ରତିଦିନ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉଛି। ସେମାନେ ମୋତେ ଖୋଜିବା ପାଇଁ ନିଜ ହୃଦୟକୁ ସ୍ଥିର କରିନାହାନ୍ତି। ସେମାନେ ନିଜ ହସ୍ତେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରା ଚିଙ୍ଗାରିର ଆଲୋକରେ ଚାଲୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ ନ କଲେ ଦୁଃଖରେ ଶୟନ କରିବେ। ପ୍ରଭୁ ଏପରି କହୁଛନ୍ତି: ତୁମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟର ସ୍ଥାନରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରୁହ; କାରଣ ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଅଛି, ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ିବି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ତ୍ୟାଗ ମଧ୍ୟ କରିବି ନାହିଁ।’ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଠାରୁ ଆସିଥିବା ଏହି କଥାମାନଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରିବାକୁ ମୁଁ ସାହସ କରିନଥିଲି।”

“ବ୍ୟାଟଲ କ୍ରୀକରେ ସ୍ପଷ୍ଟ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିରଣରେ ଆଲୋକ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ ଆସୁଥିଲା; କିନ୍ତୁ ମିନିଆପୋଲିସ୍‌ର ସଭାରେ ଯେମାନେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ଏହି ଆଲୋକ ପାଖକୁ ଆସି, ପ୍ରଭୁ ଯେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପଠାଇଥିବା ସତ୍ୟର ସମୃଦ୍ଧ ଭଣ୍ଡାରଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି? କିଏ ନେତା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହିତ ପଦେ ପଦେ ଚାଲିଛନ୍ତି? କିଏ ନିଜମାନଙ୍କର ଭ୍ରାନ୍ତ ଉତ୍ସାହ, ନିଜମାନଙ୍କର ଅନ୍ଧତା, ନିଜମାନଙ୍କର ଇର୍ଷ୍ୟା ଓ ଦୁଷ୍ଟ ସନ୍ଦେହ, ଏବଂ ସତ୍ୟପ୍ରତି ନିଜମାନଙ୍କର ଅବଜ୍ଞା ବିଷୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି କରିଛନ୍ତି? ଜଣେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ଏବଂ ଆଲୋକକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବାରେ ସେମାନଙ୍କର ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଅବହେଳାର କାରଣରୁ, ଏହା ସେମାନଙ୍କୁ ଅନେକ ପଛରେ ଛାଡ଼ିଦେଇଛି; ସେମାନେ ଆମ ପ୍ରଭୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହରେ ଓ ଜ୍ଞାନରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ନାହାନ୍ତି। ସେମାନେ ସେହି ଆବଶ୍ୟକ ଅନୁଗ୍ରହ ଗ୍ରହଣ କରିବାରେ ବିଫଳ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯାହା ସେମାନେ ପାଇପାରୁଥାନ୍ତେ, ଏବଂ ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକ ଅନୁଭବରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମନୁଷ୍ୟମାନେ କରିଦେଇଥାନ୍ତା।”

“ମିନିଆପୋଲିସରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିବା ଅବସ୍ଥାନ ପ୍ରକାଶତଃ ଏକ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଅସମ୍ଭବ ବାଧା ଥିଲା, ଯାହା ବହୁ ପରିମାଣରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସନ୍ଦେହକାରୀମାନଙ୍କ, ପ୍ରଶ୍ନକାରୀମାନଙ୍କ, ସତ୍ୟର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନକାରୀମାନଙ୍କ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତିର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନକାରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଆବଦ୍ଧ କରିଦେଇଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ସଙ୍କଟ ଆସିବ, ଯେମାନେ ଏତେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ପ୍ରମାଣ ଉପରେ ପ୍ରମାଣ ସଞ୍ଚିତ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିଆସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର ସେହି ବିଷୟବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକରେ ପରୀକ୍ଷିତ ହେବେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେମାନେ ଏତେ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲେ; ଏବଂ ଯାହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଆସିଛି ତାହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଓ ଯାହା ଅନ୍ଧକାରର ଶକ୍ତିମାନଙ୍କଠାରୁ ଆସିଛି ତାହାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଠିନ ହେବ। ଏହିକାରଣରୁ ସେମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ନିରାପଦ ପଥ ହେଉଛି ନମ୍ରତାରେ ଚାଲିବା, ନିଜ ପାଦପଥକୁ ସିଧା କରିବା, ଯେଣୁ ଖୋଁଡା ପଥଚ୍ୟୁତ ନହେଉ। ଆମେ କାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗତିରେ ରହୁଛୁ—ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଚାଲନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଭରସା କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ସହିତ, କିମ୍ବା ନିଜ ଅନୁମାନିତ ପ୍ରଜ୍ଞାକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା, ନିଜେ ଜ୍ୱାଳାଇଥିବା ଚିଙ୍ଗାରିରେ ଚାଲୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ—ଏହା ସମସ୍ତ ପାର୍ଥକ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରେ। ”

“ସତ୍ୟର ବିରୋଧରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ପ୍ରଭାବକୁ ପ୍ରତିହତ କରିବା ପାଇଁ ଯେ ସମୟ, ଯତ୍ନ ଓ ପରିଶ୍ରମ ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇଛି, ତାହା ଏକ ଭୟାବହ କ୍ଷତି ହୋଇଛି; କାରଣ ଆମେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଜ୍ଞାନରେ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକ ଆଗକୁ ଥାଇପାରୁଥାନ୍ତୁ; ଏବଂ ଯେମାନେ ଆଲୋକରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଯଦି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଜାଣିବା ପାଇଁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଥାନ୍ତେ, ଯେଣିକି ସେମାନେ ଜାଣିପାରୁଥାନ୍ତେ ଯେ ତାଙ୍କର ପ୍ରକାଶ ପ୍ରଭାତ ପରି ନିଶ୍ଚିତ, ତେବେ ଅନେକ, ଅନେକ ଆତ୍ମା ମଣ୍ଡଳୀରେ ଯୋଗ ହୋଇଥାନ୍ତା। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଦେବତା ନିଜ ଲୋକଙ୍କୁ ପଠାଇଥିବା ସତ୍ୟର ବିରୋଧରେ ଗ୍ରାନାଇଟ ଦୀବାର ପରି ଦୃଢ଼ଭାବରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା କର୍ମୀମାନଙ୍କର ପ୍ରଭାବକୁ ପ୍ରତିହତ କରିବା ପାଇଁ ମଣ୍ଡଳୀର ମଧ୍ୟରେ ଏତେ ଅଧିକ ପରିଶ୍ରମ ବ୍ୟୟ କରିବାକୁ ପଡ଼େ, ସେତେବେଳେ ଜଗତ ତୁଳନାମୂଳକ ଅନ୍ଧକାରରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଏ।”

“ପ୍ରହରୀମାନେ ଉଠିଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଉନ୍ତୁ, ଏବଂ ଏକତାବଦ୍ଧ ସ୍ୱରରେ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ନିଶ୍ଚିତ ବାର୍ତ୍ତା ପ୍ରକାଶ କରୁନ୍ତୁ, ତୁରୀକୁ ଏକ ନିଶ୍ଚିତ ଧ୍ୱନି ଦେଇ, ଯେପରି ସମସ୍ତ ଲୋକ ନିଜ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟସ୍ଥାନକୁ ଧାଉଥାନ୍ତି ଏବଂ ସେହି ମହାକାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଜ ନିଜ ଭୂମିକା ପାଳନ କରୁଥାନ୍ତି—ଏହାହିଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା। ତେବେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରିତ ସେହି ଅନ୍ୟ ଦୂତଙ୍କର, ଯିଏ ମହାଶକ୍ତିସମ୍ପନ୍ନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ଆଲୋକ ପୃଥିବୀକୁ ତାଙ୍କ ମହିମାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଥାନ୍ତା। ଆମେ ବର୍ଷରୁ ବର୍ଷ ପଛକୁ ପଡ଼ିରହିଛୁ; ଏବଂ ଯେମାନେ ଅନ୍ଧତାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ସେହି ବାର୍ତ୍ତାର ଅଗ୍ରଗତିକୁ ବାଧା ଦେଇଥିଲେ—ଯାହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅଭିପ୍ରାୟ ଅନୁସାରେ ମିନିଏପୋଲିସ ସଭାରୁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ପ୍ରଦୀପ ପରି ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବାକୁ ଥିଲା—ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ, ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଜ ହୃଦୟକୁ ନମ୍ର କରୁନ୍ତୁ ଏବଂ ବୁଝନ୍ତୁ ଓ ଅନୁଭବ କରୁନ୍ତୁ ଯେ, ସେମାନଙ୍କର ମନର ଅନ୍ଧତା ଓ ହୃଦୟର କଠୋରତା ଦ୍ୱାରା ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କିପରି ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି।”

“ଛୋଟ ଛୋଟ ବିଷୟକୁ ନେଇ ତର୍କବିତର୍କରେ ଘଣ୍ଟା ଘଣ୍ଟା ସମୟ ବ୍ୟୟ ହୋଇଛି; ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସୁଯୋଗମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି, ଯେବେକି ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଦୂତମାନେ ବିଳମ୍ବ ହେତୁ ଶୋକାକୁଳ ଓ ଅଧୀର ହୋଇଥିଲେ। ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା—ତାହାର ମୂଲ୍ୟ କିମ୍ବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣୀ ତାହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ପ୍ରତି କେତେ ଅଳ୍ପ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ ହୋଇଛି। ଯେମାନେ ଏହି ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଦାନକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଧର୍ମିକତାର କବଚ ପିନ୍ଧି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଅଗ୍ରସର ହେବେ। ସେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱକୁ ସମ୍ମାନ କରିବେ ଏବଂ ତାଙ୍କର କୃପା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି କୃତଜ୍ଞତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବେ। କିନ୍ତୁ ଅନେକ, ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ, ଏବଂ ଅନେକ, ଅନେକ ସମୟରେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦିନରେ ଯେପରି ଯେମାନେ ନିଜେମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକ ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରୁଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇପାରୁଥିଲା, ସେହିପରି ସତ୍ୟଭାବରେ କୁହାଯାଇପାରେ ଯେ ସେମାନଙ୍କର ଅବିଶ୍ୱାସ ହେତୁ ବହୁତ ସଶକ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଇପାରିଲା ନାହିଁ। ଯେମାନେ ଅନ୍ଧକାରର ବନ୍ଧନରେ ବାନ୍ଧି ରହିଥିଲେ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯାଇଛି, କାରଣ ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଅବିଶ୍ୱାସ ସତ୍ୟର ସେହି ସନ୍ଦେଶ ବିରୋଧରେ ସନ୍ଦେହ ଓ ପୂର୍ବାଗ୍ରହ ଜନ୍ମ କରାଇଛି, ଯାହାକି ସ୍ୱର୍ଗର ଦୂତମାନେ ମାନବୀୟ ମାଧ୍ୟମମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ—ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମୀ ଗଣନା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଧର୍ମିକତା।” The 1888 Materials, 1066–1070.