ଯୋଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ଲାଓଦିକିୟ ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ମଣ୍ଡଳୀ - ସଂଖ୍ୟା ଅଠତ୍ରିଶି

ତାପରେ ଯୀଶୁ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ଯଦି କେହି ମୋର ପଛରେ ଆସିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତେବେ ସେ ନିଜକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରୁ, ନିଜ କ୍ରୁଶ ଉଠାଇ ନେଉ, ଏବଂ ମୋତେ ଅନୁସରଣ କରୁ। କାରଣ ଯେ କେହି ନିଜ ପ୍ରାଣକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିବ, ସେ ତାହାକୁ ହରାଇବ; ଏବଂ ଯେ କେହି ମୋର ନିମନ୍ତେ ନିଜ ପ୍ରାଣକୁ ହରାଇବ, ସେ ତାହାକୁ ପାଇବ। କାରଣ ଯଦି କୌଣସି ମଣିଷ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଲାଭ କରେ, ତଥାପି ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ହାରାଏ, ତେବେ ସେ କ’ଣ ଲାଭ କରିଲା? କିମ୍ବା ମଣିଷ ନିଜ ଆତ୍ମାର ବଦଳରେ କ’ଣ ଦେଇପାରିବ? କାରଣ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ନିଜ ପିତାଙ୍କ ମହିମାରେ ନିଜ ଦୂତମାନଙ୍କ ସହିତ ଆସିବେ; ଏବଂ ସେତେବେଳେ ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷଙ୍କୁ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁସାରେ ପୁରସ୍କାର ଦେବେ। ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମମାନଙ୍କୁ କହୁଛି, ଏଠାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିବା କେତେକ ଅଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କୁ ନିଜ ରାଜ୍ୟରେ ଆସୁଥିବା ଦେଖିନଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୃତ୍ୟୁର ସ୍ୱାଦ ନେବେ ନାହିଁ। ମାଥିଉ 16:24–28.

ଦେଖ, ସେହି ଦିନମାନ ଆସୁଛି, ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର କହୁଛନ୍ତି, ଯେ ମୁଁ ଏହି ଦେଶରେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ପଠାଇବି; ତାହା ରୁଟିର ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା ଜଳ ପାଇଁ ତର୍ଷା ନୁହେଁ, ବରଂ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିବାର ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ। ଏବଂ ସେମାନେ ସମୁଦ୍ରରୁ ସମୁଦ୍ରକୁ, ଉତ୍ତରରୁ ପୂର୍ବଦିଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏପଟେ ସେପଟେ ଦୌଡ଼ିବେ, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଖୋଜିବା ପାଇଁ, କିନ୍ତୁ ତାହା ପାଇବେ ନାହିଁ। ସେହି ଦିନରେ ସୁନ୍ଦରୀ କୁମାରୀମାନେ ଓ ଯୁବକମାନେ ତର୍ଷାରେ ମୂର୍ଛିତ ହେବେ। ଯେମାନେ ଶମରିୟାର ପାପର ନାମରେ ଶପଥ କରନ୍ତି, ଏବଂ କହନ୍ତି, ହେ ଦାନ, ତୁମର ଦେବତା ଜୀବିତ; ଏବଂ, ବେଏର୍ଶେବାର ପଥ ଜୀବିତ; ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପତିତ ହେବେ, ଏବଂ ପୁଣି କେବେ ଉଠିବେ ନାହିଁ। ଆମୋସ 8:11–14.

ପ୍ରଭୁ ମଧ୍ୟ ସିଓନରୁ ଗର୍ଜନ କରିବେ, ଏବଂ ଯେରୁଶାଲେମରୁ ନିଜ ସ୍ୱର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ; ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ଓ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିତ ହେବ; କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ପ୍ରଜାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ହେବେ, ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ହେବେ। ଏପରି ତୁମେ ଜାଣିବ ଯେ ମୁଁ ସିଓନରେ, ମୋର ପବିତ୍ର ପର୍ବତରେ, ବାସ କରୁଥିବା ତୁମମାନଙ୍କର ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ; ତେବେ ଯେରୁଶାଲେମ ପବିତ୍ର ହେବ, ଏବଂ ପରଦେଶୀମାନେ ଆଉ କେବେ ତାହାର ମଧ୍ୟରୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବେ ନାହିଁ।

ସେହି ଦିନରେ ଏହା ଘଟିବ ଯେ, ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକୁଠାରୁ ନୂତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଝରିପଡ଼ିବ, ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକ ଦୁଧରେ ପ୍ରବାହିତ ହେବ, ଏବଂ ଯିହୂଦାର ସମସ୍ତ ନଦୀମାନେ ଜଳରେ ପ୍ରବାହିତ ହେବେ; ଏବଂ ଯେହୋବାଙ୍କ ଗୃହରୁ ଏକ ଉତ୍ସ ନିସ୍ସରିତ ହେବ, ଏବଂ ସେହି ଶିଟ୍ଟୀମର ଉପତ୍ୟକାକୁ ସିଞ୍ଚିତ କରିବ।

ମିଶର ଉଜାଡ଼ ହେବ, ଏବଂ ଏଦୋମ ନିର୍ଜନ ମରୁଭୂମି ହେବ, କାରଣ ସେମାନେ ଯିହୁଦାର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ହିଂସା କରିଛନ୍ତି, ଯେହେତୁ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଦେଶରେ ନିର୍ଦୋଷ ରକ୍ତ ପାତ କରିଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯିହୁଦା ସଦାକାଳ ବସୋବାସ କରିବ, ଏବଂ ଯିରୁଶାଲେମ ପୁରୁଷାନୁପୁରୁଷ। କାରଣ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ରକ୍ତଦୋଷ ପରିଶୁଦ୍ଧ କରିବି, ଯାହାକୁ ମୁଁ ପରିଶୁଦ୍ଧ କରିନଥିଲି; କାରଣ ସଦାପ୍ରଭୁ ସିଓନରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଯୋଏଲ 3:16–21।

“ଦୂତମାନେ ଚାରି ପବନକୁ ଧରି ରଖିଛନ୍ତି; ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏପରି ଏକ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଅଶ୍ୱରୂପେ ପ୍ରତୀକୀକୃତ କରାଯାଇଛି, ଯେଉଁଥି ଛୁଟିଯାଇ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀର ପୃଷ୍ଠଭାଗ ଉପରେ ଧାଇଯିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ, ଏବଂ ନିଜ ପଥରେ ବିନାଶ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ବହନ କରୁଛି।”

“ଆମେ କି ଅନନ୍ତ ଲୋକର ସର୍ବଥା ସୀମାରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନିଦ୍ରାରତ ରହିବୁ? ଆମେ କି ନିଷ୍ପ୍ରାଣ, ଶୀତଳ ଓ ମୃତସମ ରହିବୁ? ହାୟ, ଯଦି ଆମର ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମା ଓ ଶ୍ୱାସ ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶିତ ହୋଇଥାନ୍ତା, ଯେପରି ସେମାନେ ନିଜ ପାଦରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ବଞ୍ଚନ୍ତି।” Manuscript Releases, volume 20, 217.

ଜ୍ଞାନର ଅଭାବରୁ ମୋର ଲୋକମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଉଛନ୍ତି; କାରଣ ତୁମେ ଜ୍ଞାନକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଛ, ସେହିହେତୁ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବି, ଯେଣେକି ତୁମେ ଆଉ ମୋ ପାଇଁ ଯାଜକ ହେବ ନାହିଁ; ଯେହେତୁ ତୁମେ ତୁମ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଭୁଲିଯାଇଛ, ସେହିପରି ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଭୁଲିଯିବି।

ସେମାନେ ଯେପରିମାଣେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ, ସେପରିମାଣେ ସେମାନେ ମୋ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପାପ କଲେ; ତେଣୁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ମହିମାକୁ ଲଜ୍ଜାରେ ପରିଣତ କରିଦେବି। ସେମାନେ ମୋର ଜନଙ୍କର ପାପକୁ ଭକ୍ଷଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଅଧର୍ମ ଉପରେ ନିଜ ମନକୁ ଆସକ୍ତ କରନ୍ତି। ଏବଂ ଯେପରି ଲୋକ, ସେପରି ଯାଜକ ହେବ; ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ଆଚରଣ ଅନୁଯାୟୀ ସେମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଫଳ ଦେବି। କାରଣ ସେମାନେ ଭକ୍ଷଣ କରିବେ, କିନ୍ତୁ ପରିତୃପ୍ତ ହେବେ ନାହିଁ; ସେମାନେ ବ୍ୟଭିଚାର କରିବେ, କିନ୍ତୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବେ ନାହିଁ; କାରଣ ସେମାନେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରତି ମନୋଯୋଗ ଦେବାକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି। ବ୍ୟଭିଚାର, ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଏବଂ ନୂତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ହୃଦୟକୁ ହରିନେଇଥାଏ। ମୋର ଜନମାନେ ନିଜ କାଠର ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ପାଖରେ ପରାମର୍ଶ ଚାହାନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଲାଠି ସେମାନଙ୍କୁ ଘୋଷଣା କରେ; କାରଣ ବ୍ୟଭିଚାରର ଆତ୍ମା ସେମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରିଛି, ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅଧୀନତାରୁ ବାହାରି ବ୍ୟଭିଚାରରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି। ସେମାନେ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ଶିଖରରେ ବଳିଦାନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ଉପରେ ଓକ୍, ପପ୍ଲାର ଓ ଏଲ୍ମ ଗଛମାନଙ୍କ ତଳେ ଧୂପ ଜଳାନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନଙ୍କର ଛାୟା ଭଲ; ତେଣୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କନ୍ୟାମାନେ ବ୍ୟଭିଚାର କରିବେ, ଏବଂ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ବୋଉମାନେ ପରସ୍ତ୍ରୀଗମନ କରିବେ। ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ ବ୍ୟଭିଚାର କଲେ ଦଣ୍ଡ ଦେବି ନାହିଁ, ନାହିଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ବୋଉମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ ପରସ୍ତ୍ରୀଗମନ କଲେ ଦଣ୍ଡ ଦେବି; କାରଣ ସେମାନେ ସ୍ୱୟଂ ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କ ସହ ଅଲଗା ହୋଇଯାନ୍ତି, ଏବଂ ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କ ସହ ବଳିଦାନ କରନ୍ତି; ତେଣୁ ଯେ ଜନ ବୁଝି ନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ପତିତ ହେବେ।

ହେ ଇସ୍ରାଏଲ, ତୁମେ ବେଶ୍ୟାଚାର କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତଥାପି ଯିହୁଦା ଅପରାଧ ନ କରୁ; ଏବଂ ତୁମେ ଗିଲ୍ଗାଳକୁ ଯିଅ ନାହିଁ, ବେଥାବେନକୁ ଉପରେ ଯାଅ ନାହିଁ, ନାହିଁଲେ “ଯିହୋବା ଜୀବନ୍ତ” ବୋଲି ଶପଥ କର ନାହିଁ। କାରଣ ଇସ୍ରାଏଲ ବିଦ୍ରୋହୀ ବଛୁରୀ ପରି ପଛକୁ ସରିଯାଉଛି; ଏବେ ଯିହୋବା ସେମାନଙ୍କୁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନରେ ଏକ ମେଷଶାବକ ପରି ଚରାଇବେ।

ଏଫ୍ରାଇମ୍ ମୂର୍ତ୍ତିମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଅଛି; ତାହାକୁ ଏକାକୀ ଛାଡ଼ି ଦିଅ।

ତାଙ୍କର ପାନୀୟ ଖଟ୍ଟା ହୋଇଯାଇଛି; ସେମାନେ ନିରନ୍ତର ବେଶ୍ୟାଚାର କରିଆସିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଶାସକମାନେ ଲଜ୍ଜାକୁ ଭଲପାଇ “ଦିଅ, ଦିଅ” ବୋଲି କହନ୍ତି। ପବନ ତାହାକୁ ତାହାର ପକ୍ଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାନ୍ଧି ନେଇଛି, ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜ ବଳିଦାନମାନଙ୍କ କାରଣରେ ଲଜ୍ଜିତ ହେବେ। ହୋଶେୟ 4:6–19.

“ସତ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାହାର ରଚୟିତାଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ପଦଦଳିତ କରିବାରେ ସେମାନେ ବ୍ୟବସ୍ଥାଦାତାଙ୍କର ଅଧିକାରକୁ ନାକଚ କରନ୍ତି। ଯେପରି କାଠ କିମ୍ବା ପଥରର ଏକ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରିବା ସହଜ, ସେପରି ମିଥ୍ୟା ଶିକ୍ଷା ଓ ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଏକ ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରିବା ସହଜ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ବିକୃତ ଭାବେ ପ୍ରକାଶ କରି ସାତାନ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏକ ମିଥ୍ୟା ଚରିତ୍ର ଧାରଣ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରେ। ଅନେକଙ୍କ ପାଖରେ ଯେହୋବାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ଏକ ଦାର୍ଶନିକ ପ୍ରତିମାକୁ ସିଂହାସନରେ ବସାଯାଇଛି; ଯେଉଁଥିରେ ଜୀବନ୍ତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ—ଯେପରି ସେ ନିଜ ବାକ୍ୟରେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଏବଂ ସୃଷ୍ଟିକର୍ମର କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କରେ ପ୍ରକାଶିତ—ଅତ୍ୟଲ୍ପ କେତେକ ଲୋକ ମାତ୍ର ଉପାସନା କରନ୍ତି। ହଜାରହଜାର ଲୋକ ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ ଦେବତାସ୍ୱରୂପ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ପ୍ରକୃତିର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି। ଯଦିଓ ରୂପରେ ଭିନ୍ନ, ତଥାପି ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜା ଆଜିର ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ଜଗତରେ ସେହିପରି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛି, ଯେପରି ଏଲିୟାଙ୍କ ଦିନରେ ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲା। ଅନେକ କଥିତ ଜ୍ଞାନୀ ମଣିଷମାନଙ୍କର, ଦାର୍ଶନିକମାନଙ୍କର, କବିମାନଙ୍କର, ରାଜନୀତିଜ୍ଞମାନଙ୍କର, ସାମ୍ବାଦିକମାନଙ୍କର ଈଶ୍ୱର—ସୁସଂସ୍କୃତ ଫ୍ୟାଶନପରାୟଣ ସମାଜବର୍ଗମାନଙ୍କର, ଅନେକ କଲେଜ ଓ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟମାନଙ୍କର, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କିଛି ଧର୍ମତାତ୍ତ୍ୱିକ ସଂସ୍ଥାମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ୱର—ଫୋନିସିଆର ସୂର୍ଯ୍ୟ-ଦେବତା ବାଆଲଠାରୁ ବହୁତ ଭଲ ନୁହେଁ।” The Great Controversy, 583.

ଦେଖ, ମୁଁ ମୋର ଦୂତଙ୍କୁ ପଠାଇବି, ସେ ମୋର ଆଗରେ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବ; ଏବଂ ଯେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ତୁମେ ଖୋଜୁଛ, ସେ ହଠାତ୍ ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସିବେ; ଅର୍ଥାତ୍ ଯେ ଚୁକ୍ତିର ଦୂତରେ ତୁମର ଆନନ୍ଦ, ଦେଖ, ସେ ଆସିବେ, ସେନାଧିପତି ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଆଗମନର ଦିନକୁ କିଏ ସହିପାରିବ? ଏବଂ ସେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ କିଏ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିପାରିବ? କାରଣ ସେ ଶୋଧକର ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ, ଏବଂ ଧୋବୀମାନଙ୍କର ସାବୁନ ସଦୃଶ; ସେ ରୂପାର ଶୋଧକ ଓ ପରିଶୋଧକ ପରି ବସିବେ; ଏବଂ ସେ ଲେବୀର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପରିଶୁଧ୍ଧ କରିବେ, ସୁନା ଓ ରୂପା ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଶୋଧନ କରିବେ, ଯେପରି ସେମାନେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟେ ଧାର୍ମିକତାରେ ନିବେଦନ ଅର୍ପଣ କରିପାରନ୍ତି। ତାହାପରେ ଯିହୂଦା ଓ ଯିରୁଶାଲେମର ନିବେଦନ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରିୟ ହେବ, ପୁରାତନ ଦିନମାନଙ୍କ ପରି ଓ ପୂର୍ବବର୍ଷମାନଙ୍କ ପରି। ମଲାଖି ୩:୧–୪।

“ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖାଇଛନ୍ତି ଯେ, ପରୀକ୍ଷାକାଳ ସମାପ୍ତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ପଶୁର ପ୍ରତିମା ଗଠିତ ହେବ; କାରଣ ଏହା ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ମହା ପରୀକ୍ଷା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର ଅନନ୍ତ ଭାଗ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯିବ।

“ଏହାହିଁ ସେହି ପରୀକ୍ଷା ଯାହାକି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନେ ମୋହରିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଯେମାନେ ତାଙ୍କର ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଳନ କରି ଏବଂ ଏକ ଜାଲିଆତ ସବ୍ବାଥ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ନିଜମାନଙ୍କର ନିଷ୍ଠା ପ୍ରମାଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରଭୁ ଈଶ୍ୱର ଯେହୋଭାଙ୍କ ପତାକାତଳେ ସ୍ଥାନ ପାଇବେ ଏବଂ ଜୀବନ୍ତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ମୋହର ଗ୍ରହଣ କରିବେ। ଯେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଉତ୍ପତ୍ତିର ସତ୍ୟକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି ରବିବାର ସବ୍ବାଥକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ଗ୍ରହଣ କରିବେ” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.

ଏବଂ ମୁଁ ବିଚାର କରିବା ପାଇଁ ତୁମମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିବି; ଏବଂ ମୁଁ ଯାଦୁକରମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ବ୍ୟଭିଚାରୀମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ମିଥ୍ୟା ଶପଥକାରୀମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ଏବଂ ଯେମାନେ ମଜୁରଙ୍କୁ ତାହାର ମଜୁରୀରେ ଅତ୍ୟାଚାର କରନ୍ତି, ବିଧବାଙ୍କୁ ଓ ପିତୃହୀନମାନଙ୍କୁ ଅତ୍ୟାଚାର କରନ୍ତି, ପରଦେଶୀଙ୍କୁ ତାହାର ଅଧିକାରରୁ ବଞ୍ଚିତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ମୋତେ ଭୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ସାକ୍ଷୀ ହେବି, ସେନାବାହିନୀମାନଙ୍କର ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି।

କାରଣ ମୁଁ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏ ନାହିଁ; ଏହିହେତୁ ହେ ଯାକୋବଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ, ତୁମେମାନେ ନାଶ ପାଇନାହାଁ। ମଲାଖୀ 3:5, 6.

“ଅତୀତର ଇତିହାସରୁ ଶିଖିବାକୁ ଥିବା ପାଠ ଅଛି; ଏବଂ ସେହି ପାଠଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଆକର୍ଷିତ କରାଯାଉଛି, ଯେଣେକି ସମସ୍ତେ ବୁଝିପାରନ୍ତୁ ଯେ, ଈଶ୍ୱର ବର୍ତ୍ତମାନ ମଧ୍ୟ ସେହି ଏକେ ନୀତିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, ଯେପରି ସେ ସଦା କରିଆସିଛନ୍ତି। ଏଦେନରେ ଆଦମଙ୍କୁ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଥମେ ଘୋଷିତ ହେବା ଠାରୁ ଆଜିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେପରି ହୋଇଆସିଛି, ସେପରି ଏବେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ହସ୍ତ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏବଂ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି।”

“ଜାତିମାନଙ୍କର ଏବଂ ମଣ୍ଡଳୀର ଇତିହାସରେ କିଛି ସମୟ ଏମିତି ଥାଏ ଯେଗୁଡ଼ିକ ମୋଡ଼ ଫେରାଇଦେବା ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ କ୍ଷଣ ହୋଇଥାଏ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ପ୍ରବନ୍ଧରେ, ଯେବେ ଏହି ବିଭିନ୍ନ ସଙ୍କଟକାଳଗୁଡ଼ିକ ଆସେ, ସେହି ସମୟ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଦିଆଯାଏ। ଯଦି ଏହା ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ, ତେବେ ଆତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ହୁଏ; ଯଦି ଏହା ଅସ୍ୱୀକାର କରାଯାଏ, ତେବେ ଆତ୍ମିକ ଅବନତି ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିନାଶ ପରିଣାମରୂପେ ଅନୁସରଣ କରେ। ପ୍ରଭୁ ନିଜ ବାକ୍ୟରେ ସୁସମାଚାରର ସକ୍ରିୟ ଅଗ୍ରସର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି, ଯେପରି ଏହା ଅତୀତରେ ପରିଚାଳିତ ହୋଇଆସିଛି, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତରେ ମଧ୍ୟ ହେବ, ଅନ୍ତିମ ସଂଘର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଯେବେ ଶୈତାନୀୟ ଶକ୍ତିମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଶେଷ ଆଶ୍ଚର୍ୟଜନକ ଗତିବିଧି ପ୍ରକାଶ କରିବେ।” Bible Echo, August 26, 1895.

“ଅତୀତ ଯୁଗମାନଙ୍କରେ ସ୍ୱର୍ଗର ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ନିଜ ଗୁପ୍ତ କଥାମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ବର୍ତ୍ତମାନ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ—ଉଭୟେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ ଭାବେ ସ୍ପଷ୍ଟ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱର ଯୁଗେ ଯୁଗେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହୋଇ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ କୁହୁଛି କ’ଣ ଘଟିବାକୁ ଯାଉଛି। ରାଜାମାନେ ଓ ରାଜକୁମାରମାନେ ନିଜ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟରେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସାଧନ କରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବରେ ସେମାନେ ପରମେଶ୍ୱର କହିଥିବା ବାକ୍ୟକୁ ହିଁ ପୂରଣ କରୁଛନ୍ତି।”

“ପାଉଲ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି ଯେ, ଅତୀତରେ ମାନବଜାତି ସହିତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବହାରର ଅଭିଳେଖଗୁଡ଼ିକ ‘ଆମର ସତର୍କତା ପାଇଁ ଲେଖାଯାଇଛି, ଯାହାଙ୍କ ଉପରେ ଜଗତର ଅନ୍ତିମ କାଳ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି।’ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଇତିହାସ ଆମର ସତର୍କତା ପାଇଁ ଆମକୁ ଦିଆଯାଇଛି। ‘ଯେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭୟ କରନ୍ତି, ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ପରାମର୍ଶ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ରହେ।’ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱର ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ରାଜ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି। ସେ ନିଜ ପ୍ରଜାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ବନ୍ଦ କରିନାହାନ୍ତି। ଯେପରି ଯିହୁଦୀ ଯୁଗରେ ଥିଲା, ସେପରି ଏହି ଯୁଗରେ ମଧ୍ୟ ପରମେଶ୍ୱର ନିଜର ଗୁପ୍ତ କଥାମାନଙ୍କୁ ନିଜର ସେବକମାନେ, ଅର୍ଥାତ୍‌ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନଙ୍କୁ, ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି।”

ପ୍ରେରିତ ପେତ୍ର କହୁଛନ୍ତି: ‘ଆମ ପାଖରେ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଏକ ଅଧିକ ନିଶ୍ଚିତ ବାକ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅଛି; ଏବଂ ତୁମେ ଯଦି ସେଥିପାଇଁ ସାବଧାନ ହେଉ, ତେବେ ଭଲ କରୁଛ—ଯେପରି ଅନ୍ଧକାରମୟ ସ୍ଥାନରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହେଉଥିବା ଏକ ଦୀପକୁ, ଯାହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିନ ଉଦୟ ହୁଏ ଏବଂ ପ୍ରଭାତ-ତାରା ତୁମମାନଙ୍କର ହୃଦୟରେ ଉଦିତ ହୁଏ; ଏହା ପ୍ରଥମେ ଜାଣ, ଯେ ଶାସ୍ତ୍ରର କୌଣସି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ କାହାରି ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ବିଷୟ ନୁହେଁ। କାରଣ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ପୁରାତନ ସମୟରେ ମନୁଷ୍ୟର ଇଚ୍ଛାଦ୍ୱାରା ଆସିନଥିଲା; ବରଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ର ପୁରୁଷମାନେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ କଥା କହିଥିଲେ।’

“ଅବିଶ୍ୱାସୀ ଓ ଈଶ୍ୱରହୀନମାନେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ବାକ୍ୟରେ ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିବା ସମୟର ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ବୁଝନ୍ତି ନାହିଁ। ଅଜ୍ଞାନତାବଶତଃ ସେମାନେ ପ୍ରେରିତ ଅଭିଲେଖକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିପାରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ନାମମାତ୍ର ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନମାନେ ତାହାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବା ପାଇଁ ମହାନ ‘I AM’ ଯେ ପଥ ଓ ଉପାୟଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ସେସବୁ ବିଷୟରେ ଉପହାସଭାବରେ କହନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତି—ଉଭୟ ବିଷୟରେ ଅଜ୍ଞ ବୋଲି ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ମନୁଷ୍ୟ ସ୍ୱଭାବରେ କେଉଁ କେଉଁ ଉପାଦାନ ସହ ତାଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପଡ଼େ, ସେ କଥା ସେ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଜାଣନ୍ତି। ଆକାଙ୍କ୍ଷିତ ପରିଣାମ ଲାଭ କରିବା ପାଇଁ କେଉଁ କେଉଁ ଉପାୟ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ, ସେଥିକି ମଧ୍ୟ ସେ ଜାଣନ୍ତି।”

“ମନୁଷ୍ୟର ବାକ୍ୟ ବିଫଳ ହୁଏ। ଯେ ଲୋକ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଉକ୍ତିକୁ ନିଜର ଆଶ୍ରୟ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ କମ୍ପିତ ହେଉ; କାରଣ ସେ କେବେ ନ କେବେ ଜାହାଜଭଙ୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତ ଏକ ନୌକାସମାନ ହେବ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଅଭ୍ରାନ୍ତ, ଏବଂ ଚିରକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ଥିର ରହେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି, ‘ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ଯାହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଲୁପ୍ତ ନ ହେବ, ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥାରୁ ଗୋଟିଏ ଯୋଟ କିମ୍ବା ଗୋଟିଏ ତିଳମାତ୍ର ମଧ୍ୟ କୌଣସିପରି ଲୁପ୍ତ ହେବ ନାହିଁ, ଯାହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ କଥା ପୂର୍ଣ୍ଣ ନ ହେବ।’ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଅନନ୍ତକାଳର ଅବିରତ ଯୁଗସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥିର ରହିବ।” Youth Instructor, December 1, 1903.

“ପୃଥିବୀରେ ଦେବଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ମହାନ ସଂସ୍କାର କିମ୍ବା ଧାର୍ମିକ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଏକ ଚମତ୍କାର ସାଦୃଶ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ। ମଣିଷମାନଙ୍କ ସହିତ ଦେବଙ୍କ ବ୍ୟବହାରର ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ସଦା ଏକେଇ ରହିଛି। ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟର ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନ୍ଦୋଳନମାନଙ୍କର ଅତୀତର ଆନ୍ଦୋଳନମାନଙ୍କ ସହିତ ସମାନାନ୍ତର ରହିଛି, ଏବଂ ପୂର୍ବତନ ଯୁଗଗୁଡ଼ିକରେ କଲିସିଆର ଅନୁଭବ ଆମ ନିଜ ସମୟ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ଶିକ୍ଷା ବହନ କରେ।” The Great Controversy, 343.

“କିନ୍ତୁ ଶୟତାନ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ରହିଲା ନାହିଁ। ସେ ଏବେ ସେହି କାମ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା, ଯାହା ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅନ୍ୟ ସଂଶୋଧନାତ୍ମକ ଆନ୍ଦୋଳନରେ କରିଆସିଛି—ସତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟର ସ୍ଥାନରେ ଏକ ନକଲି ବସ୍ତୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଥୋପି ଦେଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଠକିବା ଓ ନଷ୍ଟ କରିବା। ଯେପରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ମଣ୍ଡଳୀର ପ୍ରଥମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ମିଥ୍ୟା ଖ୍ରୀଷ୍ଟମାନେ ଥିଲେ, ସେପରି ଷୋଡଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ।” The Great Controversy, 186.

ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କ ଦିନଠାରୁ ହିଁ ତୁମେ ମୋର ବିଧିବିଧାନରୁ ଦୂରେ ସରିଯାଇଛ, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପାଳନ କରିନାହାଁ। ମୋର ପାଖକୁ ଫେରିଆସ, ତେବେ ମୁଁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିବି, ସେନାବାହିନୀଙ୍କ ସଦାପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି। ମଲାଖି ୩:୭।

କିନ୍ତୁ ତୁମେ କହିଲେ, “ଆମେ କେଉଁ ବିଷୟରେ ଫେରିବୁ?” ମଣିଷ କି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଲୁଟିବ? ତଥାପି ତୁମେ ମୋତେ ଲୁଟିଛ। କିନ୍ତୁ ତୁମେ କହୁଛ, “ଆମେ କେଉଁ ବିଷୟରେ ତୁମକୁ ଲୁଟିଛୁ?” ଦଶମାଂଶ ଓ ଅର୍ପଣରେ। ତୁମେ ଶାପଗ୍ରସ୍ତ ଶାପରେ ଅଛ; କାରଣ ତୁମେ ମୋତେ ଲୁଟିଛ, ହଁ, ଏହି ସମଗ୍ର ଜାତି।

ସମସ୍ତ ଦଶମାଂଶ ଭଣ୍ଡାରଗୃହକୁ ଆଣ, ଯେପରି ମୋର ଗୃହରେ ଆହାର ରହୁ; ଏବଂ ଏହାଦ୍ୱାରା ଏବେ ମୋତେ ପରୀକ୍ଷା କର, ସେନାବାହିନୀଙ୍କ ପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି, ମୁଁ କି ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗର ଜାଣ୍ଲାଗୁଡ଼ିକ ଖୋଲି ତୁମମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏମିତି ଆଶୀର୍ବାଦ ବର୍ଷାଇବି ନାହିଁ, ଯେ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ସ୍ଥାନ ରହିବ ନାହିଁ।

ଏବଂ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଭକ୍ଷକଙ୍କୁ ଧମକାଇବି, ଏବଂ ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭୂମିର ଫଳକୁ ନଷ୍ଟ କରିବ ନାହିଁ; କ୍ଷେତ୍ରରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦାଖଲତା ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ତାହାର ଫଳ ଛାଡ଼ି ଦେବ ନାହିଁ, ସେନାବାହିନୀଙ୍କ ସଦାପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି। ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜାତି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଧନ୍ୟ ବୋଲି କହିବ; କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଏକ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଦେଶ ହେବ, ସେନାବାହିନୀଙ୍କ ସଦାପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି। ମଲାଖି 3:5–12.

ତାହା ପରେ ମୁଁ କହିଲି, ହେ ପ୍ରଭୁ, କେତେଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ? ଏବଂ ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନଗରଗୁଡ଼ିକ ନିବାସୀହୀନ ହୋଇ ଉଜାଡ଼ ନ ହୋଇଯାଆନ୍ତି, ଘରଗୁଡ଼ିକ ମନୁଷ୍ୟହୀନ ନ ହୋଇଯାଆନ୍ତି, ଏବଂ ଦେଶ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଧ୍ୱଂସସ୍ଥଳ ନ ହୋଇଯାଏ; ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦୂରକୁ ସରାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ଦେଶର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବଡ଼ ପରିତ୍ୟାଗ ଘଟେ। ତଥାପି ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ଦଶମାଂଶ ରହିବ, ଏବଂ ସେହିଠାରେ ପୁଣି ଫେରିବ, ଏବଂ ତାହା ଭକ୍ଷିତ ହେବ; ଯେପରି ଟେଇଲ ଗଛ, ଏବଂ ଯେପରି ଓକ ଗଛ, ଯେମାନେ ପତ୍ର ଝରାଇଦେଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାହାର ମୂଳ ସାର ଅବଶିଷ୍ଟ ରହେ; ସେହିପରି ପବିତ୍ର ବଂଶ ତାହାର ସାରତତ୍ତ୍ୱ ହେବ। ଯିଶାଇୟ 6:11–13।

“ସେମାନେ [ଦୂତମାନେ] ଯେତେବେଳେ ଭବିଷ୍ୟତକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯେ ସମୟରେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ, ସେତେବେଳେ ବିଜୟୋଲ୍ଲାସମୟ ପ୍ରଶଂସାର ଗୀତ ମଧୁର ସ୍ୱରମୟ ଗାନରେ ଜଣେଠାରୁ ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହୁଏ, ‘ପବିତ୍ର, ପବିତ୍ର, ପବିତ୍ର, ସେନାମଣ୍ଡଳୀଙ୍କ ପ୍ରଭୁ।’ ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମହିମାନ୍ୱିତ କରିବାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ; ଏବଂ ତାଙ୍କର ସନ୍ନିଧାନରେ, ତାଙ୍କର ଅନୁମୋଦନର ସ୍ମିତହାସ ତଳେ, ସେମାନେ ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ କିଛିମଧ୍ୟ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ବହନ କରିବାରେ, ତାଙ୍କର ସେବା କରିବାରେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବାରେ, ସେମାନଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆକାଙ୍କ୍ଷା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ସାଧିତ ହୁଏ।” Review and Herald, December 22, 1896.

ତଥାପି ତାହାରେ ଦଶମାଂଶ [ଦଶମାଂଶ-ଅର୍ପଣ] ରହିବ; ଏବଂ ସେହିଟି ପୁଣି ଫେରିବ, ଓ ଭକ୍ଷିତ ହେବ; ଟେଇଲ ଗଛ ପରି, ଓ ଓକ୍ ଗଛ ପରି, ଯାହାଙ୍କର ପତ୍ର ପଡ଼ିଯାଇଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ ସାର ରହେ; ସେହିପରି ପବିତ୍ର ବୀଜ ତାହାର ସାର ହେବ। ଯିଶାୟ 6:13।

ଏହିକାରଣେ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏପରି କହନ୍ତି, ଯଦି ତୁମେ ଫେରିଆସ, ତେବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁଣି ଫେରାଇ ଆଣିବି, ଏବଂ ତୁମେ ମୋର ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବ; ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ନିକୃଷ୍ଟରୁ ମୂଲ୍ୟବାନକୁ ପୃଥକ କର, ତେବେ ତୁମେ ମୋର ମୁଖସ୍ୱରୂପ ହେବ; ସେମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଫେରିଆସୁନ୍ତୁ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଯିବନାହିଁ। ଯିରିମିୟ 15:19।

ତୁମର ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ମିଳିଲା, ଏବଂ ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଭକ୍ଷଣ କଲି; ଏବଂ ତୁମର ବାକ୍ୟ ମୋର ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦ ଓ ଉଲ୍ଲାସ ହେଲା; କାରଣ, ହେ ସେନାବାହିନୀମାନଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ତୁମର ନାମରେ ନାମିତ ହୋଇଛି। ଯିରିମିୟ 15:16.

ଯେ ବିଜୟୀ ହୁଏ, ତାହାକୁ ମୁଁ ମୋର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଏକ ସ୍ତମ୍ଭ କରିବି, ଏବଂ ସେ ପୁନର୍ବାର କେବେ ବାହାରିବ ନାହିଁ; ଆଉ ମୁଁ ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ମୋର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମ, ଏବଂ ମୋର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନଗରର ନାମ, ଅର୍ଥାତ୍ ସେହି ନୂତନ ଯିରୂଶାଲେମର ନାମ, ଯାହା ମୋର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରେ, ଲେଖିବି; ଏବଂ ମୁଁ ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ମୋର ନୂତନ ନାମ ମଧ୍ୟ ଲେଖିବି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 3:12।

ମୁଁ ଉପହାସକମାନଙ୍କ ସଭାରେ ବସିନଥିଲି, ନାହିଁ କି ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲି; ତୁମ ହସ୍ତର କାରଣରୁ ମୁଁ ଏକାକୀ ବସିଥିଲି; କାରଣ ତୁମେ ମୋତେ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଛ। ମୋର ବେଦନା କାହିଁକି ଚିରସ୍ଥାୟୀ, ଏବଂ ମୋର ଘାଉ କାହିଁକି ଅନାରୋଗ୍ୟ, ଯାହା ସୁସ୍ଥ ହେବାକୁ ମାନେ ନାହିଁ? ତୁମେ କି ନିଶ୍ଚୟ ମୋ ପାଇଁ ଜଣେ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ସଦୃଶ, ଏବଂ ବିଫଳ ଜଳସ୍ରୋତ ସଦୃଶ ହେବ? ଯିରିମିୟ 15:17, 18.

ଏହିହେତୁ ପ୍ରଭୁ ଏହିପରି କହନ୍ତି, ଯଦି ତୁମେ ଫେରିଆସ, ତେବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁନର୍ବାର ଆଣିବି, ଏବଂ ତୁମେ ମୋର ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବ; ଆଉ ଯଦି ତୁମେ ନିକୃଷ୍ଟରୁ ମୂଲ୍ୟବାନକୁ ପୃଥକ କର, ତେବେ ତୁମେ ମୋର ମୁଖସ୍ୱରୂପ ହେବ; ସେମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଫେରି ଆସୁନ୍ତୁ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିବା ନାହିଁ। ଆଉ ମୁଁ ଏହି ଜନତାଙ୍କ ପାଖରେ ତୁମକୁ ଏକ ଦୃଢ଼ ପିତ୍ତଳ ପ୍ରାଚୀରସଦୃଶ କରିବି; ସେମାନେ ତୁମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ତୁମ ଉପରେ ବିଜୟୀ ହେବେ ନାହିଁ; କାରଣ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଓ ତୁମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଅଛି, ପ୍ରଭୁ ଏହା କହନ୍ତି। ଆଉ ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କର ହାତରୁ ତୁମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବି, ଏବଂ ଭୟଙ୍କରମାନଙ୍କର ହାତରୁ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କରିବି। ଯିରିମିୟ 15:19–21।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କି ବିଭକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି? ପାଉଲ କି ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ରୁଶରେ ଶୂଳିତ ହୋଇଥିଲେ? କିମ୍ବା ତୁମେମାନେ କି ପାଉଲଙ୍କ ନାମରେ ବପ୍ତିସ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା? ୧ କରିନ୍ଥୀୟ ୧:୧୩।

ଏବଂ କହିଲେ, ଏହି କାରଣରେ ପୁରୁଷ ତାହାର ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ତାହାର ପତ୍ନୀଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହେବ; ଏବଂ ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ଏକ ଦେହ ହେବେ। ଏହିପରି ସେମାନେ ଆଉ ଦୁଇଜଣ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଏକ ଦେହ। ତେଣୁ ଯାହାକୁ ଈଶ୍ୱର ଯୋଡ଼ିଛନ୍ତି, ମଣିଷ ତାହାକୁ ପୃଥକ୍ ନ କରୁ। ମାଥିଉ 19:5, 6.

“ମୋତେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଆଗମନର ଘୋଷଣା ପ୍ରତି ପୁନର୍ବାର ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷିତ କରାଯାଇଥିଲା। ଯୀଶୁଙ୍କ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ପାଇଁ ଯୋହନଙ୍କୁ ଏଲିୟାଙ୍କ ଆତ୍ମା ଓ ଶକ୍ତିରେ ପଠାଯାଇଥିଲା। ଯେମାନେ ଯୋହନଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଶିକ୍ଷାରୁ କୌଣସି ଲାଭ ପାଇଲେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ଆଗମନର ପୂର୍ବସୂଚନା ଦେଇଥିବା ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କର ବିରୋଧିତା ସେମାନଙ୍କୁ ସେହି ସ୍ଥିତିରେ ରଖିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ମସୀହା ଥିଲେ ବୋଲି ସବୁଠାରୁ ଦୃଢ଼ ପ୍ରମାଣକୁ ସେମାନେ ସହଜରେ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଶୟତାନ ଯୋହନଙ୍କ ସନ୍ଦେଶକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିବାମାନଙ୍କୁ ଆହୁରି ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ଓ କ୍ରୁଶରେ ବିଧିତ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କଲା। ଏହା କରି ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ରଖିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ଦିନର ଆଶୀର୍ବାଦକୁ ସେମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ; ସେହି ଆଶୀର୍ବାଦ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାର ପଥ ଶିଖାଇଥାନ୍ତା। ମନ୍ଦିରର ପର୍ଦ୍ଦା ଛିନ୍ନ ହେବା ଏହା ପ୍ରକାଶ କଲା ଯେ, ଯିହୁଦୀୟ ବଳି ଓ ବିଧିବିଧାନ ଆଉ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ ନାହିଁ। ମହାବଳି ଅର୍ପିତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ସେହି ବଳି ଗ୍ରହୀତ ମଧ୍ୟ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ଦିନରେ ଅବତରିତ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର ମନକୁ ପୃଥିବୀୟ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନରୁ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ପ୍ରତି ନେଇଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଯୀଶୁ ନିଜ ରକ୍ତଦ୍ୱାରା ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେ ନିଜ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତର ଲାଭଗୁଡ଼ିକ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ବର୍ଷାଇ ପାରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯିହୁଦୀମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ଧକାରରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଗଲେ। ମୋକ୍ଷ-ଯୋଜନା ବିଷୟରେ ସେମାନେ ଯେତେକି ଆଲୋକ ପାଇପାରିଥାନ୍ତେ, ସେ ସବୁ ଆଲୋକ ସେମାନେ ହରାଇଦେଲେ, ଏବଂ ଏବେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କର ନିର୍ବଳ ବଳି ଓ ଅର୍ପଣମାନଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା କରୁଥିଲେ। ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ପୃଥିବୀୟର ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା, ତଥାପି ସେହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ବିଷୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ କୌଣସି ଜ୍ଞାନ ନଥିଲା। ତେଣୁ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମଧ୍ୟସ୍ଥତାରୁ ସେମାନେ କୌଣସି ଲାଭ ପାଇପାରିଲେ ନାହିଁ।”

“ଯିହୂଦୀମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି ତାଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଇଦେଇଥିବା ପଥକୁ ଦେଖି ଅନେକେ ଭୟାବହ ଆତଙ୍କ ସହିତ ଦେଖନ୍ତି; ଏବଂ ତାଙ୍କର ଲଜ୍ଜାଜନକ ନିର୍ଯାତନାର ଇତିହାସ ପଢ଼ିବାବେଳେ ସେମାନେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭଲପାଆନ୍ତି, ଏବଂ ପିତରଙ୍କ ପରି ତାଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିନଥାନ୍ତେ, କିମ୍ବା ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ପରି ତାଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଇନଥାନ୍ତେ। କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତଙ୍କର ହୃଦୟ ପଢ଼ୁଥିବା ଈଶ୍ୱର, ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନୁଭବ କରୁଥିବା ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରିଥିବା ସେହି ପ୍ରେମକୁ ପରୀକ୍ଷାରେ ଆଣିଛନ୍ତି। ପ୍ରଥମ ଦୂତର ବାର୍ତ୍ତାର ଗ୍ରହଣକୁ ସମସ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗ ଗଭୀରତମ ଆଗ୍ରହରେ ନିରୀକ୍ଷଣ କରୁଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଅନେକେ, ଯେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଭଲପାଉଥିବା ବୋଲି ଦାବି କରୁଥିଲେ, ଏବଂ କ୍ରୁଶର କାହାଣୀ ପଢ଼ିବାବେଳେ ଅଶ୍ରୁ ପାତ କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଆଗମନର ଶୁଭ ସମାଚାରକୁ ଉପହାସ କଲେ। ସେହି ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ଗ୍ରହଣ କରିବାର ପରିବର୍ତ୍ତେ, ସେମାନେ ଏହାକୁ ଏକ ଭ୍ରମ ବୋଲି ଘୋଷଣା କଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପ୍ରକାଶକୁ ଭଲପାଉଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଚର୍ଚ୍ଚମାନରୁ ବାହାର କରିଦେଲେ। ଯେମାନେ ପ୍ରଥମ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଦ୍ୱିତୀୟ ବାର୍ତ୍ତାରୁ କୌଣସି ଲାଭ ପାଇପାରିଲେ ନାହିଁ; ଏବଂ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଘୋଷଣାରୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଲାଭାନ୍ୱିତ ହୋଇନଥିଲେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରାଳୟର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଯୀଶୁଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଥିଲା। ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ସେହି ଦୁଇଟି ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାର ଫଳରେ, ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ବୁଝାମଣକୁ ଏତେ ଅନ୍ଧକାରମୟ କରିଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ତୃତୀୟ ଦୂତର ବାର୍ତ୍ତାରେ, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯିବାର ପଥ ଦେଖାଏ, ସେଥିରେ ସେମାନେ କୌଣସି ଆଲୋକ ଦେଖିପାରୁନାହାନ୍ତି। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ, ଯେପରି ଯିହୂଦୀମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଇଥିଲେ, ସେହିପରି ନାମମାତ୍ର ଚର୍ଚ୍ଚମାନେ ଏହି ବାର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ତେଣୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯିବାର ପଥ ବିଷୟରେ ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଯୀଶୁଙ୍କ ମଧ୍ୟସ୍ଥତାରୁ ସେମାନେ କୌଣସି ଲାଭ ପାଇପାରୁନାହାନ୍ତି। ଯିହୂଦୀମାନେ ଯେପରି ନିର୍ବ୍ୟର୍ଥ ବଳି ଅର୍ପଣ କରୁଥିଲେ, ସେହିପରି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁ ପବିତ୍ର ଖଣ୍ଡକୁ ଯୀଶୁ ଛାଡ଼ି ଯାଇଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ନିଜମାନଙ୍କର ନିର୍ବ୍ୟର୍ଥ ପ୍ରାର୍ଥନା ଅର୍ପଣ କରୁଛନ୍ତି; ଏବଂ ଏହି ଠକେଇରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଶୟତାନ ଧାର୍ମିକ ସ୍ୱରୂପ ଧାରଣ କରି, ଏହି ସ୍ୱଘୋଷିତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନମାନଙ୍କର ମନକୁ ନିଜ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ କରେ, ନିଜର ଶକ୍ତି, ଚିହ୍ନ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଫାନ୍ଦରେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ବାନ୍ଧି ରଖିବା ପାଇଁ।” Early Writings, 259–261.