ପାନିଅମ୍ - ଚଉଦ ନମ୍ବର

ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟର ଚାବିଗୁଡ଼ିକ ଦେବି; ଏବଂ ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ଯାହା କିଛି ବାନ୍ଧିବ, ତାହା ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାନ୍ଧାଯିବ; ଏବଂ ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ଯାହା କିଛି ଖୋଲିବ, ତାହା ସ୍ୱର୍ଗରେ ଖୋଲାଯିବ। ମାଥିଉ 16:19।

“ମାଥିଉ 25ର ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଲୋକମାନଙ୍କର ଅନୁଭବକୁ ଚିତ୍ରିତ କରେ।” The Great Controversy, 393.

ଏମାନେ ସେମାନେ, ଯେମାନେ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ନିଜମାନଙ୍କୁ କଳୁଷିତ କରିନାହାନ୍ତି; କାରଣ ସେମାନେ କୁମାର। ଏମାନେ ସେମାନେ, ଯେମାନେ ମେଷଶାବକ ଯେଉଁଠିକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେଠିକୁ ତାହାଙ୍କ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏମାନେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଈଶ୍ୱର ଓ ମେଷଶାବକଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ଫଳରୂପେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:4।

ମୁଁ ଦାଉଦଙ୍କ ଗୃହର ଚାବି ତାଙ୍କ କାନ୍ଧ ଉପରେ ରଖିବି; ସେ ଖୋଲିବେ, ଏବଂ କେହି ବନ୍ଦ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ସେ ବନ୍ଦ କରିବେ, ଏବଂ କେହି ଖୋଲିପାରିବେ ନାହିଁ। ଯିଶାୟ 22:22.

“ମୋତେ ପ୍ରାୟତଃ ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତକୁ ସୂଚିତ କରାଯାଏ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପାଞ୍ଚଜଣ ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ପାଞ୍ଚଜଣ ମୂର୍ଖ। ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଅକ୍ଷରେ ଅକ୍ଷରେ ପୂରଣ ହୋଇଛି ଏବଂ ହେବ; କାରଣ ଏହାର ଏହି ସମୟ ପାଇଁ ବିଶେଷ ପ୍ରୟୋଗ ଅଛି, ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ପରି, ଏହା ପୂରଣ ହୋଇଛି ଏବଂ କାଳର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟ ଭାବରେ ଅବିରତ ରହିବ।” Review and Herald, August 19, 1890.

ଏହିପରି ଉତ୍ତରର ରାଜା ଆସିବେ, ଏକ ଆବରୋଧ-ଟିଲା ଉଠାଇବେ, ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ସୁରକ୍ଷିତ ନଗରମାନଙ୍କୁ ଦଖଳ କରିବେ; ଦକ୍ଷିଣର ସେନାବଳ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଚୟିତ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ପ୍ରତିରୋଧ କରିବା ପାଇଁ କୌଣସି ଶକ୍ତି ରହିବ ନାହିଁ। ଦାନିୟେଲ 11:15.

“ଏଜ୍ରାର ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସେହି ଆଜ୍ଞାପତ୍ର ମିଳେ। ପଦ 12–26। ଏହାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତମ ରୂପରେ ଏହା ପାରସୀର ରାଜା ଆର୍ତ୍ତକ୍ଷତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଖ୍ରୀ. ପୂ. 457 ମସିହାରେ, ଜାରି କରାଯାଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏଜ୍ରା 6:14 ରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ଯିରୁଶାଲେମରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୃହ ‘କୋରେଶ, ଦାରିୟାବେଶ, ଏବଂ ପାରସୀର ରାଜା ଆର୍ତ୍ତକ୍ଷତ୍ରଙ୍କ ଆଜ୍ଞା [ପାର୍ଶ୍ୱଟିପ୍ପଣୀରେ “ଆଜ୍ଞାପତ୍ର”] ଅନୁସାରେ’ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ତିନି ରାଜା, ଆଜ୍ଞାପତ୍ରକୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ପୁନର୍ନିଶ୍ଚିତ କରି, ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, 2300 ବର୍ଷର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିବା ପାଇଁ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ଯେପରି ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଆବଶ୍ୟକ କରୁଥିଲା, ସେହି ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ଏହାରେ ଆଣିଥିଲେ। ଖ୍ରୀ. ପୂ. 457 ମସିହାକୁ, ଯେ ସମୟରେ ଆଜ୍ଞାପତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ସେହି ଆଜ୍ଞାର ତାରିଖ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପରେ, ସତ୍ତରି ସପ୍ତାହ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିଶେଷ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବା ଦେଖାଗଲା।” The Great Controversy, 326.

ଏହି କାରଣରୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ କର, ଏବଂ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଅ, ଯେପରି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସନ୍ନିଧିରୁ ଶାନ୍ତିଦାୟକ ସମୟ ଆସିବାବେଳେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ପାପଗୁଡ଼ିକ ମୋଛିତ ହେଉ। ପ୍ରେରିତ 3:19।

“ପୁରାତନ କାଳରେ ଯେପରି ଲୋକମାନଙ୍କର ପାପଗୁଡ଼ିକ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ପାପବଳି ଉପରେ ରଖାଯାଉଥିଲା ଏବଂ ତାହାର ରକ୍ତ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରତୀକରୂପେ ପୃଥିବୀସ୍ଥ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହେଉଥିଲା, ସେହିପରି ନୂତନ ଚୁକ୍ତିରେ ଅନୁତାପୀମାନଙ୍କର ପାପଗୁଡ଼ିକ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଉପରେ ରଖାଯାଏ ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହୁଏ। ଏବଂ ପୃଥିବୀସ୍ଥ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନର ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ଯେପରି ତାହାକୁ ଅଶୁଚି କରିଥିବା ପାପଗୁଡ଼ିକର ଅପସାରଣ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, ସେହିପରି ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନର ପ୍ରକୃତ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ସେଠାରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ପାପଗୁଡ଼ିକର ଅପସାରଣ କିମ୍ବା ମୋଚନ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପନ୍ନ ହେବାକୁ ଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଏହା ସମ୍ପନ୍ନ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ଲେଖାଭିଲେଖର ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକର ପରୀକ୍ଷା ହେବା ଆବଶ୍ୟକ, ଯେଣ୍ଣାକି ପାପ ପାଇଁ ଅନୁତାପ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ନେଇ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା କେହଳେ ତାଙ୍କର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତର ଲାଭ ପାଇବାକୁ ଅଧିକୃତ, ତାହା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇପାରେ। ଏହିକାରଣରୁ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନର ଶୁଦ୍ଧିକରଣରେ ଗୋଟିଏ ଅନୁସନ୍ଧାନମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟ—ଏକ ବିଚାରକାର୍ଯ୍ୟ—ସମ୍ମିଳିତ ଅଛି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ; କାରଣ ସେ ଯେତେବେଳେ ଆସନ୍ତି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ତାହାର କର୍ମାନୁସାରେ ଦେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ପୁରସ୍କାର ତାଙ୍କ ସହିତ ଥାଏ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 22:12।” The Great Controversy, 421.

“ଅନୁସନ୍ଧାନମୂଳକ ବିଚାର ଏବଂ ପାପମାନଙ୍କୁ ମୋଛିଦେବାର କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ପୂର୍ବରୁ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବାକୁ ଅବଶ୍ୟକ। ଯେହେତୁ ମୃତମାନଙ୍କର ବିଚାର ପୁସ୍ତକମାନଙ୍କରେ ଲିଖିତ ବିଷୟମାନଙ୍କ ଅନୁସାରେ ହେବ, ସେହିହେତୁ ଯେ ବିଚାରରେ ସେମାନଙ୍କର ମାମଲାମାନଙ୍କର ଅନୁସନ୍ଧାନ ହେବ, ସେହି ବିଚାର ସମାପ୍ତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ମଣିଷମାନଙ୍କର ପାପମାନେ ମୋଛିଯିବେ—ଏହା ଅସମ୍ଭବ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରେରିତ ପିତର ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ କହୁଛନ୍ତି ଯେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କର ପାପ ‘ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସନ୍ନିଧିରୁ ସତେଜତାର କାଳ ଆସିବାବେଳେ; ଏବଂ ସେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ପଠାଇବେ’ ବେଳେ ମୋଛିଦିଆଯିବ। Acts 3:19, 20. ଯେତେବେଳେ ଅନୁସନ୍ଧାନମୂଳକ ବିଚାର ସମାପ୍ତ ହେବ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆସିବେ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷକୁ ତାହାର କାର୍ଯ୍ୟାନୁସାରେ ଦେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ପୁରସ୍କାର ତାଙ୍କ ସହିତ ରହିବ।” The Great Controversy, 485.

ଏହେତୁ, ତୁମେମାନେ ଅନୁତାପ କର ଓ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଅ, ଯେଣେକି ତୁମମାନଙ୍କର ପାପଗୁଡ଼ିକ ମୋଚନ ହେଉ, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସନ୍ନିଧିରୁ ସତେଜତାର ସମୟଗୁଡ଼ିକ ଆସିବ; ଏବଂ ସେ ପୂର୍ବରୁ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଚାରିତ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ପଠାଇବେ; ଯାହାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗ ନିଶ୍ଚୟ ଧାରଣ କରି ରଖିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ସମସ୍ତ ବିଷୟର ପୁନଃସ୍ଥାପନର ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଯାହା ବିଷୟରେ ଈଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରୁ ନିଜ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମୁଖଦ୍ୱାରା କହିଆସିଛନ୍ତି। ପ୍ରେରିତ 3:19–21.

“ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶର ପ୍ରଘୋଷଣାରେ ଯେ ଦୂତ ଏକତ୍ର ଯୋଗ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେ ନିଜ ମହିମାରେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ଆଲୋକିତ କରିବେ। ଏଠାରେ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ପରିସର ଏବଂ ଅସାମାନ୍ୟ ଶକ୍ତିଯୁକ୍ତ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟର ପୂର୍ବକଥନ କରାଯାଇଛି। 1840–44 ମସିହାର ଆଗମନ ଆନ୍ଦୋଳନ ଦେବଶକ୍ତିର ଏକ ଗୌରବମୟ ପ୍ରକାଶ ଥିଲା; ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ପୃଥିବୀର ପ୍ରତ୍ୟେକ ମିଶନରୀ କେନ୍ଦ୍ରକୁ ବହନ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ କେତେକ ଦେଶରେ ଷୋଳଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଧର୍ମସଂସ୍କାର ପରଠାରୁ କୌଣସି ଭୂମିରେ ଦେଖାଯାଇଥିବା ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଧାର୍ମିକ ଆଗ୍ରହ ଦେଖାଯାଇଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଏସବୁକୁ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଶେଷ ସତର୍କବାର୍ତ୍ତା ଅଧୀନରେ ହେଉଥିବା ସେହି ପ୍ରବଳ ଆନ୍ଦୋଳନ ଅତିକ୍ରମ କରିବ।”

“ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପେନ୍ତିକୋଷ୍ଟ ଦିନର କାର୍ଯ୍ୟ ସହ ସଦୃଶ ହେବ। ସୁସମାଚାରର ଆରମ୍ଭକାଳରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଢାଳାଯିବା ସମୟରେ ଯେପରି ‘ପୂର୍ବ ବର୍ଷା’ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯେଣେକି ମୂଲ୍ୟବାନ ବୀଜ ଅଂକୁରିତ ହୋଇଉଠେ, ସେପରି ତାହାର ଶେଷକାଳରେ ‘ପର ବର୍ଷା’ ଫସଲ ପକାଇବା ପାଇଁ ଦିଆଯିବ। ‘ତେବେ ଆମେ ଜାଣିବୁ, ଯଦି ଆମେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଜାଣିବା ପାଇଁ ଅନୁସରଣ କରିଚାଲିବୁ; ତାଙ୍କର ଆଗମନ ପ୍ରଭାତ ପରି ନିଶ୍ଚିତ; ଏବଂ ସେ ବର୍ଷା ପରି, ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପଡ଼ୁଥିବା ପର ବର୍ଷା ଓ ପୂର୍ବ ବର୍ଷା ପରି, ଆମ ପାଖକୁ ଆସିବେ।’ ହୋଶେୟ 6:3। ‘ଅତଏବ, ହେ ସିଓନର ସନ୍ତାନମାନେ, ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ, ଏବଂ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁରେ ଉଲ୍ଲସିତ ହୁଅ; କାରଣ ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯଥାପରିମାଣରେ ପୂର୍ବ ବର୍ଷା ଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବର୍ଷା, ଅର୍ଥାତ୍ ପୂର୍ବ ବର୍ଷା ଓ ପର ବର୍ଷା, ବର୍ଷାଇବେ।’ ଯୋଏଲ 2:23। ‘ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ, ପରମେଶ୍ୱର କହନ୍ତି, ମୁଁ ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ଉପରେ ମୋର ଆତ୍ମା ଢାଳିଦେବି।’ ‘ଏବଂ ଏହା ଘଟିବ ଯେ, ଯେ କେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କର ନାମ ଡାକିବ, ସେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବ।’ ପ୍ରେରିତ 2:17, 21।”

“ସୁସମାଚାରର ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ ତାହାର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତିର ପ୍ରକାଶତାଠାରୁ କମ ପ୍ରକାଶତା ସହିତ ଶେଷ ହେବାକୁ ନୁହେଁ। ସୁସମାଚାରର ଆରମ୍ଭ ସମୟରେ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ବର୍ଷାର ଉଣ୍ଡାଇ ଦିଆଯିବାରେ ଯେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କର ପୂରଣ ହୋଇଥିଲା, ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନେ ତାହାର ଶେଷକାଳରେ ଅନ୍ତିମ ବର୍ଷାରେ ପୁନର୍ବାର ପୂରଣ ହେବାକୁ ଅଛନ୍ତି। ଏଠି ଅଛି ‘ପୁନର୍ଜୀବନର ସମୟ’, ଯାହା ପ୍ରତି ପ୍ରେରିତ ପିତର ଦୃଷ୍ଟି ପାତ କରିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ କହିଥିଲେ: ‘ଏହେତୁ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ କର, ଏବଂ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଅ, ଯେଣ୍ଟା ତୁମମାନଙ୍କର ପାପମାନେ ମୋଛାଯାଉ, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରୁ ପୁନର୍ଜୀବନର ସମୟ ଆସିବ; ଏବଂ ସେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ପଠାଇବେ।’ ପ୍ରେରିତ 3:19, 20।” The Great Controversy, 611.

ଉତ୍ତର ବର୍ଷାର ସମୟରେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ବର୍ଷା ମାଗ; ତେବେ ସଦାପ୍ରଭୁ ଦୀପ୍ତିମାନ ମେଘ ସୃଷ୍ଟି କରିବେ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଘାସ ହେବା ପାଇଁ ବର୍ଷାର ଝରଣା ଦେବେ। ଜଖରିୟ 10:1.

“ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହା ସେହି ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଆସୁଛି, ଯେମାନେ ଆମ ଉପରେ ପତିତ କୃପାର ଶିଶିର ଓ ବର୍ଷାଧାରାକୁ ଚିହ୍ନିବେ ଏବଂ ତାହାକୁ ଆତ୍ମସାତ୍ କରିବେ। ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଆଲୋକର ଖଣ୍ଡାଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଗ୍ରହ କରୁ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରୁଣାଗୁଡ଼ିକୁ ମୂଲ୍ୟାୟନ କରୁ—ଯିଏ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଭରସା କରିବାକୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି—ତେବେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ। [Isaiah 61:11 quoted.] ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ଅଛି।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

ନିଜ ଚାତୁର୍ଯ୍ୟ ଓ କୌଶଳରେ ରୋମୀୟ ମଣ୍ଡଳୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ। କ’ଣ ହେବାକୁ ଯାଉଛି, ସେ ତାହା ପଢ଼ିପାରେ। ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ମଣ୍ଡଳୀମାନେ ମିଥ୍ୟା ସବ୍ବାଥକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ତାହାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଜଣାଉଛନ୍ତି ବୋଲି ଦେଖି, ଏବଂ ସେ ନିଜେ ପୂର୍ବକାଳରେ ଯେଉଁ ଉପାୟମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲା, ସେହି ଉପାୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାହାକୁ ବଳପୂର୍ବକ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବାକୁ ସେମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛନ୍ତି ବୋଲି ଦେଖି, ସେ ନିଜ ସମୟ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛି। ଯେମାନେ ସତ୍ୟର ଆଲୋକକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ନିଜକୁ ଅଭ୍ରାନ୍ତ ବୋଲି ଦାବି କରୁଥିବା ଶକ୍ତିର ସାହାଯ୍ୟ ଖୋଜିବେ, ଯେଣ୍ଣାକି ତାହାଙ୍କଠାରୁ ଉଦ୍ଭବିତ ହୋଇଥିବା ଏକ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନକୁ ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପିତ କରିପାରନ୍ତି। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କ ସହାୟତା ପାଇଁ ସେ କେତେ ସହଜରେ ଆଗକୁ ଆସିବ, ତାହା ଅନୁମାନ କରିବା କଠିନ ନୁହେଁ। ମଣ୍ଡଳୀ ପ୍ରତି ଅନାଜ୍ଞାକାରୀମାନଙ୍କ ସହ କିପରି ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ହୁଏ, ପୋପତନ୍ତ୍ରୀୟ ନେତାମାନଙ୍କଠାରୁ ଭଲ ଆଉ କିଏ ବୁଝେ?

“ରୋମୀୟ କାଥଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚ, ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ତାହାର ସମସ୍ତ ଶାଖା-ପ୍ରଶାଖା ସହିତ, ପାପାସନର ନିୟନ୍ତ୍ରଣାଧୀନ ଏବଂ ତାହାର ସ୍ୱାର୍ଥସେବା ପାଇଁ ଗଠିତ ଏକ ବିଶାଳ ସଂଗଠନ ଗଠନ କରେ। ପୃଥିବୀର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେଶରେ ଥିବା ତାହାର ଲକ୍ଷେ ଲକ୍ଷ ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପୋପଙ୍କ ପ୍ରତି ନିଜମାନଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାବଦ୍ଧ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଏ। ସେମାନଙ୍କର ଜାତୀୟତା କିମ୍ବା ସରକାର ଯେପରି ହେଉ, ସେମାନେ ଚର୍ଚ୍ଚର ଅଧିକାରକୁ ସମସ୍ତ ଅନ୍ୟ ଅଧିକାରଠାରୁ ଉପରେ ମନେ କରିବାକୁ ହେବ। ଯଦ୍ୟପି ସେମାନେ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରତି ନିଜ ନିଷ୍ଠାର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇ ଶପଥ ଗ୍ରହଣ କରିପାରନ୍ତି, ତଥାପି ଏହାର ଅନ୍ତରାଳରେ ରୋମ ପ୍ରତି ଆଜ୍ଞାପାଳନର ଏକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରହିଥାଏ, ଯାହା ତାହାର ସ୍ୱାର୍ଥବିରୋଧୀ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରେ।”

“ଇତିହାସ ଜାତିମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟବ୍ୟାପାରରେ ନିଜକୁ କୌଶଳପୂର୍ବକ ଓ ଅବିରତ ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କରାଇବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଚତୁର ଏବଂ ଅବିଚଳ ପ୍ରୟାସମାନଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉଛି; ଏବଂ ଏକଥର ପାଦ ରୋପିବାର ଅବସର ଲାଭ କରିଲେ, ରାଜକୁମାରମାନଙ୍କ ଓ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ବିନାଶ ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅଧିକ ଆଗେଇ ନେବାକୁ ସେ ଚେଷ୍ଟା କରିଛନ୍ତି। 1204 ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ, ପୋପ୍ ଇନୋସେଣ୍ଟ ତୃତୀୟ ଆରାଗୋନର ରାଜା ପୀତର ଦ୍ୱିତୀୟଙ୍କୁ ଠାରୁ ନିମ୍ନଲିଖିତ ଅସାଧାରଣ ଶପଥ ଗ୍ରହଣ କରାଇଥିଲେ: ‘ମୁଁ, ଆରାଗୋନୀୟମାନଙ୍କର ରାଜା ପୀତର, ମୋର ପ୍ରଭୁ ପୋପ୍ ଇନୋସେଣ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତି, ତାଙ୍କର କାଥୋଲିକ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି, ଏବଂ ରୋମୀୟ ଚର୍ଚ୍ଚ ପ୍ରତି ସଦା ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଓ ଆଜ୍ଞାପାଳକ ରହିବି ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରୁଛି ଓ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରୁଛି, ଏବଂ ମୋର ରାଜ୍ୟକୁ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାଧୀନତାରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତତାର ସହିତ ରକ୍ଷା କରିବି, କାଥୋଲିକ ବିଶ୍ୱାସକୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବି, ଏବଂ ବିଧର୍ମୀୟ ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଦମନ କରିବି।’—John Dowling, The History of Romanism, b. 5, ch. 6, sec. 55. ଏହା ରୋମୀୟ ପୋଣ୍ଟିଫଙ୍କର ଶକ୍ତି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏହି ଦାବିମାନଙ୍କ ସହ ସମନ୍ୱୟରେ ଅଛି—‘ସମ୍ରାଟମାନଙ୍କୁ ପଦଚ୍ୟୁତ କରିବା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବୈଧ’ ଏବଂ ‘ଅନ୍ୟାୟୀ ଶାସକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ନିଷ୍ଠାବଧତାରୁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିପାରନ୍ତି।’—Mosheim, b. 3, cent. 11, pt. 2, ch. 2, sec. 9, note 17.”

“ଏବଂ ଏହା ସ୍ମରଣରେ ରହୁ, ରୋମର ଗର୍ବୋକ୍ତି ଏହି ଯେ ସେ କେବେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏ ନାହିଁ। Gregory VII ଓ Innocent IIIଙ୍କର ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ଏବେ ମଧ୍ୟ ରୋମାନ କାଥଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚର ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଅଟେ। ଏବଂ ଯଦି କେବଳ ତାହାଙ୍କ ପାଖରେ ଶକ୍ତି ଥାନ୍ତା, ସେ ଗତ ଶତାବ୍ଦୀମାନଙ୍କ ପରି ଏବେ ମଧ୍ୟ ସମାନ ତୀବ୍ରତାରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ କାର୍ଯ୍ୟରତ କରିଥାନ୍ତା। ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ରବିବାର-ମହିମାକୀର୍ତ୍ତନର କାର୍ଯ୍ୟରେ ରୋମର ସାହାଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତାବ କଲେ, ସେମାନେ କ’ଣ କରୁଛନ୍ତି ତାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଳ୍ପ ଜାଣନ୍ତି। ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ରୋମ ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ କରିବାକୁ, ନିଜ ହାରାଇଥିବା ସର୍ବୋଚ୍ଚତ୍ୱକୁ ପୁନରୁଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ରହିଛି। ଯଦି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏକବାର ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଯାଏ ଯେ ଚର୍ଚ୍ଚ ରାଜ୍ୟର ଶକ୍ତିକୁ ବ୍ୟବହାର କରିପାରେ କିମ୍ବା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରେ; ଯେ ଧାର୍ମିକ ଆଚରଣମାନଙ୍କୁ ଲୌକିକ ଆଇନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କରାଯାଇପାରେ; ସଂକ୍ଷେପରେ, ଯେ ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ରାଜ୍ୟର କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ ବିବେକକୁ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ କରିବ, ତେବେ ଏହି ଦେଶରେ ରୋମର ବିଜୟ ନିଶ୍ଚିତ ଅଟେ।”

“ଆସନ୍ନ ବିପଦ ବିଷୟରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଚେତାବନୀ ଦେଇଛି; ଯଦି ଏହାକୁ ଅବହେଳା କରାଯାଏ, ତେବେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଜଗତ ରୋମର ପ୍ରକୃତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କ’ଣ ତାହା କେବଳ ସେତେବେଳେ ଜାଣିବ, ଯେତେବେଳେ ଫାନ୍ଦରୁ ପଳାଇବା ପାଇଁ ବହୁତ ଦେରି ହୋଇଯିବ। ସେ ନିରବତାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଛି। ତାହାର ମତବାଦଗୁଡ଼ିକ ବିଧାନସଭାମାନଙ୍କରେ, ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କରେ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ହୃଦୟରେ ନିଜ ପ୍ରଭାବ ବିସ୍ତାର କରୁଛି। ସେ ନିଜର ଉଚ୍ଚ ଓ ବିଶାଳ ସଂରଚନାମାନଙ୍କୁ ସଞ୍ଚୟ କରୁଛି, ଯାହାର ଗୁପ୍ତ ଅନ୍ତରାଳମାନଙ୍କରେ ତାହାର ପୂର୍ବତନ ନିର୍ଯାତନାଗୁଡ଼ିକ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେବ। ଗୁପ୍ତଭାବେ ଓ ସନ୍ଦେହର ପରିଧିରୁ ପାର୍ଶ୍ୱେ ରହି ସେ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟସାଧନ ପାଇଁ ନିଜର ଶକ୍ତିବଳକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରୁଛି, ଯେଣେକି ତାହାର ଆଘାତ କରିବାର ସମୟ ଆସିଲେ ସେ ତାହାକୁ କାର୍ଯ୍ୟକର କରିପାରିବ। ସେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରେ, ତାହା ହେଉଛି କେବଳ ସୁବିଧାଜନକ ଅବସ୍ଥାନ, ଏବଂ ସେହିଟି ତାକୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିଆଯାଉଛି। ଆମେ ଶୀଘ୍ର ଦେଖିବୁ ଏବଂ ଅନୁଭବ କରିବୁ ଯେ ରୋମୀୟ ତତ୍ତ୍ୱର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କ’ଣ। ଯେ କେହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବେ ଏବଂ ତାହାକୁ ମାନିବେ, ସେହି କାରଣରୁ ସେ ନିନ୍ଦା ଓ ନିର୍ଯାତନାର ଭାଗୀ ହେବେ।” The Great Controversy, 580, 581.

“‘୧୮୧୬ ମସିହାର ମେ ମାସରେ, ମୁଁ ପାପବୋଧରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲି, ଏବଂ ହାଏ, କେତେ ଭୟାବହ ଆତଙ୍କ ମୋର ଆତ୍ମାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲା! ମୁଁ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଭୁଲିଗଲି। ଆକାଶ ପିତଳସଦୃଶ ଏବଂ ପୃଥିବୀ ଲୋହାସଦୃଶ ପ୍ରତୀତ ହେଉଥିଲା। ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାରେ ମୁଁ ଅକ୍ଟୋବର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଲି, ସେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱର ମୋର ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲିଦେଲେ; ଏବଂ ହାଏ, ମୋର ଆତ୍ମା, ମୁଁ ଯୀଶୁଙ୍କୁ କେମିତି ଜଣେ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ବୋଲି ଅନ୍ୱେଷଣ କଲି! ମୋର ପାପମାନେ ଭାରସ୍ୱରୂପେ ମୋର ଆତ୍ମାରୁ ଖସିପଡ଼ିଲେ; ଏବଂ ତାହାପରେ ବାଇବେଲ୍‌ ମୋ ପାଇଁ କେତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରତୀତ ହେଲା! ସମଗ୍ର ଶାସ୍ତ୍ର ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଷୟରେ କହୁଥିଲା; ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୃଷ୍ଠାରେ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଙ୍କ୍ତିରେ ଥିଲେ। ହାଏ, ସେହି ଦିନ କେତେ ଧନ୍ୟ ଦିନ ଥିଲା! ମୁଁ ସିଧାସଳଖ ଭାବରେ ସ୍ୱର୍ଗସ୍ଥ ନିବାସକୁ ଯାଇପହଞ୍ଚିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିଲି; ଯୀଶୁ ମୋ ପାଇଁ ସବୁକିଛି ଥିଲେ, ଏବଂ ମୁଁ ଭାବୁଥିଲି ଯେ, ଯେପରି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲି, ସେପରି ମୁଁ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଇପାରିବି; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଭୁଲ କରିଥିଲି।

“‘ମୁଁ ଯେ ବାରୋ ବର୍ଷ ଧରି ଡିଇଷ୍ଟ ଥିଲି, ସେ ସମୟରେ ଯେତେ ଇତିହାସ ପାଇପାରୁଥିଲି ସେସବୁ ପଢ଼ୁଥିଲି; କିନ୍ତୁ ଏବେ ମୁଁ ବାଇବେଲକୁ ଭଲପାଉଥିଲି। ଏହା ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିଲା! ତଥାପି ବାଇବେଲର ବହୁତ ଅଂଶ ମୋ ପାଇଁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ଧକାରମୟ ଥିଲା। 1818 କିମ୍ବା 19 ମସିହାରେ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଜଣେ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ସହ ଆଲୋଚନା କରୁଥିଲି—ଯାହାଙ୍କୁ ମୁଁ ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଯାଇଥିଲି, ଏବଂ ଯିଏ ମୁଁ ଡିଇଷ୍ଟ ଥିବା ସମୟରେ ମୋତେ ଜାଣିଥିଲେ ଓ ମୋ କଥା ଶୁଣିଥିଲେ—ସେ କିଛି ଅର୍ଥଗଭୀର ଭାବରେ ପଚାରିଲେ, “ଏହି ପାଠ୍ୟ ବିଷୟରେ ତୁମର କ’ଣ ମତ, ଏବଂ ସେହି ପାଠ୍ୟ ବିଷୟରେ?”—ସେହି ପୁରୁଣା ପାଠ୍ୟଗୁଡ଼ିକଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରି, ଯେଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତି ମୁଁ ଡିଇଷ୍ଟ ଥିବାବେଳେ ଆପତ୍ତି କରୁଥିଲି। ସେ କ’ଣ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏପରି କହୁଛନ୍ତି, ମୁଁ ବୁଝିଗଲି, ଏବଂ ଉତ୍ତର ଦେଲି—ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ସମୟ ଦେବ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି ସେଗୁଡ଼ିକର ଅର୍ଥ କ’ଣ। “ତୁମକୁ କେତେ ସମୟ ଦରକାର?” ମୁଁ ଜାଣିନି; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ମୁଁ ଉତ୍ତର ଦେଲି; କାରଣ ମୁଁ ଏହା ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରୁ ନଥିଲି ଯେ ପରମେଶ୍ୱର ଏପରି ଗୋଟିଏ ପ୍ରକାଶନ ଦେଇଥିବେ ଯାହାକୁ ବୁଝିହେବ ନାହିଁ। ତାହାପରେ ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ କଲି ଯେ ମୁଁ ମୋର ବାଇବେଲ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବି, ଏହି ବିଶ୍ୱାସରେ ଯେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଅର୍ଥ କ’ଣ, ମୁଁ ତାହା ଜାଣିପାରିବି। କିନ୍ତୁ ଯେବେମାତ୍ରେ ମୁଁ ଏହି ସଙ୍କଳ୍ପ କରିଥିଲି, ସେତେବେଳେ ଏକ ଚିନ୍ତା ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଲା—“ଧର, ତୁମେ ଏମିତି ଗୋଟିଏ ଅଂଶ ଖୋଜିପାଉଛ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ବୁଝିପାରୁ ନାହାଁ; ତେବେ ତୁମେ କ’ଣ କରିବ?”’

“ତାହାବେଳେ ବାଇବେଲ୍‌ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାର ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାଟି ମୋର ମନକୁ ଆସିଲା:—ମୁଁ ଏପରି ଅନୁଛେଦମାନଙ୍କର ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ନେବି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସମସ୍ତ ବାଇବେଲ୍‌ରେ ଅନୁସରଣ କରିବି, ଏବଂ ଏହି ପଦ୍ଧତିରେ ସେମାନଙ୍କର ଅର୍ଥ ଜାଣିବି। ମୋ ପାଖରେ କ୍ରୁଡେନଙ୍କର ‘Concordance’ ଥିଲା, [1798 ମସିହାରେ କ୍ରୟ କରାଯାଇଥିଲା] ଯାହାକୁ ମୁଁ ଜଗତର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ଭାବେ; ତେଣୁ ମୁଁ ସେହି ପୁସ୍ତକ ଓ ମୋର ବାଇବେଲ୍‌କୁ ନେଲି, ଏବଂ ମୋର ଡେସ୍କରେ ବସିଗଲି, ଓ ଅନ୍ୟ କିଛି ପଢ଼ିଲି ନାହିଁ, କେବଳ କିଛିଟା ସମାଚାରପତ୍ର ବ୍ୟତୀତ, କାରଣ ମୁଁ ଦୃଢ଼ସଙ୍କଳ୍ପ କରିଥିଲି ଯେ ମୋର ବାଇବେଲ୍‌ର ଅର୍ଥ କ’ଣ ତାହା ଜାଣିବି। ମୁଁ ଆଦିପୁସ୍ତକରୁ ଆରମ୍ଭ କଲି, ଏବଂ ଧୀରେ ଧୀରେ ପଢ଼ୁଥିଲି; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଏମିତି କୌଣସି ପଦକୁ ପହଞ୍ଚୁଥିଲି ଯାହାକୁ ମୁଁ ବୁଝିପାରୁ ନଥିଲି, ସେତେବେଳେ ତାହାର ଅର୍ଥ ଜାଣିବା ପାଇଁ ସମଗ୍ର ବାଇବେଲ୍‌ରେ ଖୋଜୁଥିଲି। ଏହି ପ୍ରକାରେ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ସମଗ୍ର ବାଇବେଲ୍‌କୁ ଅତିକ୍ରମ କଲି, ଓହ୍‌, ସତ୍ୟ କିଏପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ମହିମାମୟ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା! ମୁଁ ସେହି କଥା ଅନ୍ୱେଷଣ କଲି ଯାହାକି ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଚାର କରୁଛି। ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ହେଲି ଯେ ସାତ ସମୟ 1843 ମସିହାରେ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ପରେ ମୁଁ 2300 ଦିନ ପାଖକୁ ଆସିଲି; ସେମାନେ ମୋତେ ସେଇ ଏକେ ନିଷ୍କର୍ଷକୁ ନେଇଗଲେ; କିନ୍ତୁ ତାରଣକର୍ତ୍ତା କେବେ ଆସୁଛନ୍ତି ତାହା ଜାଣିବାର କୌଣସି ଚିନ୍ତା ମୋର ଥିଲା ନାହିଁ, ଏବଂ ମୁଁ ତାହାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରୁ ନଥିଲି; କିନ୍ତୁ ସେହି ଆଲୋକ ମୋର ଉପରେ ଏପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ପତିତ ହେଲା ଯେ ମୁଁ କ’ଣ କରିବି ତାହା ଜାଣିପାରୁ ନଥିଲି। ଏବେ, ମୁଁ ଭାବଲି, ମୋତେ ନିଜକୁ ଲାଗାମ ଓ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖିବାକୁ ହେବ; ମୁଁ ବାଇବେଲ୍‌ଠାରୁ ଶୀଘ୍ର ଆଗକୁ ଯିବି ନାହିଁ, ଏବଂ ତାହାଠାରୁ ପଛରେ ମଧ୍ୟ ରହିବି ନାହିଁ। ବାଇବେଲ୍‌ ଯାହା କିଛି ଶିଖାଏ, ମୁଁ ତାହାକୁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଧରିରଖିବି। କିନ୍ତୁ ତଥାପି କିଛି ପଦ ଥିଲା ଯାହାକୁ ମୁଁ ବୁଝିପାରୁ ନଥିଲି।”

“ବାଇବେଲ୍‌ର ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାର ତାଙ୍କର ସାଧାରଣ ପ୍ରଣାଳୀ ବିଷୟରେ ଏତିକି। ଅନ୍ୟ ଗୋଟିଏ ଅବସରରେ ସେ ଆମ ସମ୍ମୁଖସ୍ଥ ପାଠ୍ୟାଂଶର ଅର୍ଥ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବାର ତାଙ୍କର ପଦ୍ଧତି—‘ନିତ୍ୟ’ର ଅର୍ଥ—ଏପରି କହିଥିଲେ। ‘ମୁଁ ପଢ଼ି ଚାଲିଲି,’ ସେ କହିଲେ, ‘ଏବଂ ମୁଁ ଏହା ମିଳୁଥିବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନ ପାଇଲି ନାହିଁ, କେବଳ ଦାନିୟେଲରେ। ତାପରେ ମୁଁ ସେଥିସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଥିବା ସେହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ନେଲି, “ହରଣ କରିଦେବ।” “ସେ ନିତ୍ୟକୁ ହରଣ କରିଦେବ,” “ଯେ ସମୟରୁ ନିତ୍ୟକୁ ହରଣ କରାଯିବ,” ଇତ୍ୟାଦି। ମୁଁ ପଢ଼ି ଚାଲିଲି, ଏବଂ ଭାବିଲି ଯେ ଏହି ପାଠ୍ୟାଂଶରୁ ମୋତେ କୌଣସି ଆଲୋକ ମିଳିବ ନାହିଁ; ଶେଷରେ ମୁଁ 2 ଥେସଲନୀକୀୟ 2:7, 8 ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲି। “କାରଣ ଅଧର୍ମର ନିଗୂଢ଼ତା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି; କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଏବେ ବାଧା ଦେଉଛି, ସେ ପଥରୁ ଅପସାରିତ ହେଉଅ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାଧା ଦେଇ ଯିବ, ଏବଂ ତାହାପରେ ସେହି ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ,” ଇତ୍ୟାଦି। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ସେହି ପାଠ୍ୟାଂଶକୁ ପହଞ୍ଚିଲି, ଆହା, ସତ୍ୟ କେତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଗୌରବମୟ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା! ସେଠାରେ ଅଛି! ସେହିଯେ “ନିତ୍ୟ!” ଭଲ, ଏବେ, “ଯିଏ ଏବେ ବାଧା ଦେଉଛି,” କିମ୍ବା ବିଘ୍ନ ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି, ବୋଲି ପୌଲ କ’ଣ ବୁଝାନ୍ତି? “ପାପର ମନୁଷ୍ୟ” ଓ “ସେହି ଦୁଷ୍ଟ” ବୋଲି ପୋପତନ୍ତ୍ରକୁ ବୁଝାଯାଇଛି। ତେବେ, ପୋପତନ୍ତ୍ର ପ୍ରକାଶିତ ହେବାକୁ କ’ଣ ବାଧା ଦେଉଛି? ନିଶ୍ଚୟ, ସେହା ହେଉଛି ପୌତ୍ତଳିକତା; ତେବେ, “ନିତ୍ୟ”ର ଅର୍ଥ ନିଶ୍ଚୟ ପୌତ୍ତଳିକତା ହେବ।’” Apollos Hale, The Second Advent Manual, 66.