ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକାଶନ - ସଂଖ୍ୟା ଛଅ

ଆମେ ଯିଶୟାଙ୍କ ଶେଷ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ଉପରେ ନିର୍ମାଣ କରୁଥାଉ, ଯାହା ଚାଳିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଯେଠାରେ ୧୮ ଜୁଲାଇ, ୨୦୨୦ର ନିରାଶା ସହ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ବିଳମ୍ବର ସମୟର ପରିଚୟ ଦିଆଯାଇଛି। ଆମେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଯିହିଜ୍କେଲଙ୍କ ସତ୍ତରିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଥିବା ମୃତ ଶୁଷ୍କ ଅସ୍ଥିମାନଙ୍କ ଉପତ୍ୟକାରେ ଥିବା ମୃତମାନଙ୍କ ସହ ସମନ୍ୱୟ କରୁଥାଉ। ଆମେ ପୁନରୁକ୍ତି ମାଧ୍ୟମରେ ସେହି ଘଟଣାକ୍ରମର ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରମକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ, ଯାହା ଅତଳଗହ୍ବରରୁ ଉଦ୍ଭବିତ ପଶୁ ଦ୍ୱାରା ରାସ୍ତାରେ ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥିବାମାନଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ।

ଆମେ ଯେତେବେଳେ ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଅଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ପରସ୍ପର ସମନ୍ୱିତ କରୁଛୁ, ସେତେବେଳେ ଆମେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ସେହି ଅଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ଉନ୍ମୋଚନ କରୁଛୁ ଯେଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବେ କେବେ ଚିହ୍ନଟ ହୋଇନଥିଲା; କାରଣ ଏହି ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ସେହି ଉନ୍ମୋଚନ, ଯାହା ମାନବ ପରୀକ୍ଷାକାଳର ସମାପ୍ତିର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଘଟେ। ଆମେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛୁ, କାରଣ “ସମୟ ସନ୍ନିକଟ ଅଟେ।” ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ସେହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଉନ୍ମୋଚନ କରିବାରେ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ବର୍ତ୍ତମାନ ପୂରଣ ହେବାର ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଅଛନ୍ତି, ଆମେ ସଠିକ୍ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସମ୍ପାଦନ କରୁଛୁ ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ଯୋହନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ପରିଭାଷିତ କରାଯାଇଥିଲା। ତାଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିଲା ଯେ ସେ ଯାହା ଦେଖିଥିଲେ, ତାହା ଲେଖ; ସେଗୁଡ଼ିକ ସେତେବେଳେ ବିଦ୍ୟମାନ ଥିବା ବିଷୟ ଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିବାରେ ଯୋହନ ସେହି ସମୟରେ ଏକାସାଥିରେ ସେସବୁ ବିଷୟମଧ୍ୟ ଲେଖୁଥିଲେ ଯେଗୁଡ଼ିକ ହେବାକୁ ଅଛି।

ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଯୁକ୍ତିଗତ ଠୋକର ତାଙ୍କର ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ସମ୍ପର୍କରେ ପାରମ୍ପରିକ ବୁଝାମଣା ହେବା ସମ୍ଭବ। ଯେତେବେଳେ କେହି ଜଣେ ସ୍ଥାପିତ ସତ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ, କିନ୍ତୁ ସେହି ସ୍ଥାପିତ ସତ୍ୟ କାଳକ୍ରମେ ବିକଶିତ ହେବା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥିଲା ବୋଲି ଦେଖିବାରେ ବିଫଳ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ସତ୍ୟ ସମ୍ପର୍କରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଠିକ୍ ବୁଝାମଣା ଏକ ପରମ୍ପରା କିମ୍ବା ପ୍ରଥାରେ ପରିଣତ ହୋଇପାରେ। ପରମ୍ପରାରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିବା ସେହି ସତ୍ୟ, ଲାଓଦିକୀୟାଙ୍କ ପ୍ରତି ସନ୍ଦେଶରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ଅନ୍ଧତ୍ୱକୁ ସ୍ୱତଃ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିପାରେ। ମୂଳ ସତ୍ୟ ଏବେ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ହିଁ ଅଟେ, କିନ୍ତୁ ସେହି ସତ୍ୟ କାଳକ୍ରମେ ବିକଶିତ ହୁଏ ବୋଲି ଦେଖିପାରିବାର ଅସମର୍ଥତା ଅନ୍ଧତ୍ୱକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ। ସତ୍ୟ ତାଙ୍କର ଅନ୍ଧତ୍ୱର କାରଣ ନୁହେଁ; ଅନ୍ଧତ୍ୱ କେବଳ ସେହି କାରଣର ଏକ ଲକ୍ଷଣ ମାତ୍ର। ସେହି କାରଣ ହେଲା—ଯେମାନେ ପରମ୍ପରା ଓ ପ୍ରଥାର ସୁବିଧାରେ ଆତ୍ମସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଅଟନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେହି କାନ ଯେଉଁମାନେ ଶୁଣିବେ ନାହିଁ, ସେହି ଚକ୍ଷୁ ଯେଉଁମାନେ ଦେଖିବେ ନାହିଁ, ଏବଂ ସେହି ହୃଦୟ ଯାହା ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେବ ନାହିଁ।

ଯେମାନେ ପୁରୁଣାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛୁ ବୋଲି ଦାବି କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ନୂତନକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେହି କଥା ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ଉପରେ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରୟୋଜ୍ୟ ହୁଏ, କାରଣ ସେମାନେ ସମଗ୍ର ବାଇବେଲକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛୁ ବୋଲି ଦାବି କରିଥାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମାର ଲେଖନୀଗୁଡ଼ିକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ଯୋହନ ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଯେମାନେ ବାଇବେଲ ଓ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମା—ଉଭୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାର କାରଣରୁ ନିର୍ଯାତିତ ହେଉଛନ୍ତି।

ଯଦି କେହି ଯୀଶୁଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ, ଯାହା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମା, ଅର୍ଥାତ୍ ଏଲେନ୍ ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ଲେଖନୀଗୁଡ଼ିକ, ତେବେ ତାଙ୍କ ଲେଖନୀରୁ ପୂର୍ବୋକ୍ତ ଅନୁଚ୍ଛେଦଟି ମୁଁ ଯେ ବିଷୟକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରୁଛି, ତାହାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ସେ ଲେଖିଥିଲେ ଯେ “ମୁକ୍ତିର ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ନିରନ୍ତର ବିକାଶ ଓ ବିସ୍ତାର ପାଇବାକୁ ସକ୍ଷମ। ପୁରୁଣା ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସଦା ନୂତନ, ସତ୍ୟର ସନ୍ଧାନକାରୀଙ୍କ ପାଖରେ ନିରନ୍ତର ଭାବେ ଅଧିକ ମହିମା ଓ ଅଧିକ ପ୍ରବଳ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଥାଏ,” ଏବଂ ଯେ “ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ସତ୍ୟର ଏକ ନୂତନ ବିକାଶ ଥାଏ, ସେହି ପିଢ଼ୀର ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଏକ ସନ୍ଦେଶ।”

ଯଦ୍ୟପି ସାଧାରଣତଃ ଜଣେ ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଯେପରି ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକକୁ ବୁଝିଥାନ୍ତି, ସେହି ବୁଝାମଣା ସତ୍ୟ ଅଟେ, ତଥାପି ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ସମଗ୍ର ପୁସ୍ତକଟି ଅନ୍ତିମ ଦିନମାନଙ୍କର ଏକ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଅଟେ। ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏମିତି ଗୋଟିଏ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରୁଛୁ ଯାହା ଏବେ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେଉଛି, ଏବଂ ସେହି ସତ୍ୟକୁ ସେମାନେ ଚିହ୍ନି ପାରିବେ ନାହିଁ, ଯେମାନେ ଏହା ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଅନିଚ୍ଛୁକ ଯେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକର ସମସ୍ତ ଅନୁଛେଦ ହେଉଛି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକାଶନର ଅଂଶ, ଯାହା ଅନ୍ତିମ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଉନ୍ମୋଚିତ ହୁଏ।

ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଆଡଭେଣ୍ଟବାଦ ଯେଉଁ ବୁଝାମଣା ଧାରଣ କରିଆସିଛି—ଯେ ଏହା ଫରାସୀ ବିପ୍ଳବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଇଥିଲା—ତାହା ସଠିକ୍, ଏବଂ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ସେହି ସଠିକ୍ ମତକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି। ତଥାପି, ସେହି ସତ୍ୟ କେବଳ ଏକ ଇତିହାସ ଥିଲା, ଯାହା ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ଉଦାହରଣସ୍ୱରୂପ ପ୍ରକାଶ କରିବା ପାଇଁ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ସମଗ୍ର ପୁସ୍ତକଟି ଏହି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଘଟଣା-ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଶାସିତ।

ଆମେ ଏଜିକିଏଲ ସତତ୍ରିଶ, ଇଶାୟା ଚାଳିଶ ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଏଗାରକୁ ମାଥିଉ ପଚିଶର ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ସହିତ ଏକତ୍ର କରିବା ପାଇଁ ସାତ ଗର୍ଜନର ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସକୁ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକାରୂପେ ଆଧାର କରି ଗଢ଼ି ତୋଳୁଛୁ। ଆମେ ଯେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଘଟଣାକ୍ରମର ପ୍ରୟୋଗକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛୁ, ତାହାକୁ ସମର୍ଥନ କରୁଥିବା ଆଉ ଗୋଟିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ରେଖା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ରେଖାରେ ପାଉଯାଏ, ଯାହାରେ ଏକ ଦ୍ୱିତୀୟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମିଳିତ ଅଛି। ଯୀଶୁ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିବାବେଳେ ତିରିଶି ବର୍ଷ ବୟସର ଥିଲେ ଏବଂ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହେଲେ, କାରଣ ନୂତନ ନିୟମର ଗ୍ରୀକ ଭାଷାରେ “ଖ୍ରୀଷ୍ଟ”, କିମ୍ବା ପୁରାତନ ନିୟମର ହିବ୍ରୁ ଭାଷାରେ “ମେସିଆ”, ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଅଭିଷିକ୍ତଜନ।

ତିରିଶି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୀଶୁ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି କଲେ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେ ନିଜ ବପ୍ତିସ୍ମା ସମୟରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଭାବେ, ସାଢ଼େ ତିନିଟି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜ ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ତାହାପରେ ସେ ବଧ କରାଗଲେ, ସମାଧିରେ ରଖାଗଲେ, ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେଲେ ଏବଂ ପରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କଲେ। ତାଙ୍କ ସାଢ଼େ ତିନି ବର୍ଷର ସେବାକାର୍ଯ୍ୟର ଆରମ୍ଭ ଥିଲା ତାଙ୍କର ବପ୍ତିସ୍ମା, ଯାହା ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଓ ପୁନରୁତ୍ଥାନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଏକ ହଜାର ଦୁଇଶେ ଷାଷ୍ଠି ଦିନର ସେବାକାର୍ଯ୍ୟର ଶେଷରେ ସେ କ୍ରୁଶରେ ବିଦ୍ଧ ହେଲେ ଏବଂ ପରେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେଲେ—କାରଣ ସେହି ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ। ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଓ ପୁନରୁତ୍ଥାନର ଘଟଣା ଏକ ପ୍ରବଳ ସେନା ଉତ୍ପନ୍ନ କଲା, ଯେଉଁ ସେନା ଆଉ ସାଢ଼େ ତିନି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁସମାଚାରକୁ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ନେଲା, ଏବଂ ତାହାପରେ ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ।

କାଥୋଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚ, ଅର୍ଥାତ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ବିରୋଧୀଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଶକ୍ତିରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ତିରିଶି ବର୍ଷ ଧରି ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ମଧ୍ୟ ରହିଥିଲା। 508 ମସିହାରେ, “ନିତ୍ୟ” କୁ ଅପସାରଣ କରାଯାଇଥିଲା। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଆମକୁ ସରାସରି ଜଣାଇଛନ୍ତି ଯେ, 1930 ଦଶକରେ ଲାଓଦିକୀୟ ସପ୍ତମ-ଦିନୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚ “ନିତ୍ୟ” ବିଷୟରେ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଧର୍ମର ଶୈତାନୀ ଧାରଣାକୁ ପୁନର୍ବାର ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ଡାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର “ନିତ୍ୟ” ବିଷୟରେ ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କର ବୁଝାମଣା ସଠିକ୍ ଥିଲା।

“ନିତ୍ୟ” ପୌତ୍ତଳିକତାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ ସେହି ଶକ୍ତି ଥିଲା ଯାହା ପାପତନ୍ତ୍ରକୁ ପୃଥିବୀର ସିଂହାସନରେ ଆରୋହଣ କରିବାରୁ ବାରଣ କରିଥିଲା ଏବଂ ରୋକି ରଖିଥିଲା। ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ ଯେପରି ପୂର୍ବବାଣୀ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ପରେ ଇତିହାସ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥିରୀକୃତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ତାହାପରେ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଇଲିଅମ୍ ମିଲରଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ପରେ ଏଲେନ୍ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥିରୀକୃତ ହୋଇଥିଲା; 508 ମସିହାରେ ପାପତନ୍ତ୍ରର ଉଦୟକୁ ବାଧା ଦେଇଥିବା ପୌତ୍ତଳିକ ପ୍ରତିରୋଧ ଅପସାରିତ ହୋଇଥିଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପରି, 538 ମସିହାରେ ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ପାଇଁ ପ୍ରତିଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତିରିଶି ବର୍ଷ ଧରି ପ୍ରସ୍ତୁତି କରିଥିଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଏବଂ ପ୍ରତିଖ୍ରୀଷ୍ଟ—ଉଭୟେ ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ପାଇଁ ତିରିଶି ବର୍ଷ ଧରି ପ୍ରସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ। ପାପତନ୍ତ୍ର 538 ମସିହାରେ ଏକବାର ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ପରେ, ଯେପରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତିନି ଏବଂ ଅର୍ଦ୍ଧ ବର୍ଷ ଧରି ନିଜ ଜୀବନର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ, ସେପରି ଏହା ମଧ୍ୟ ତିନି ଏବଂ ଅର୍ଦ୍ଧ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୃତ୍ୟୁର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରଚାର କଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଏଗାରର ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀ, ଯେଉଁମାନେ ଫ୍ରେଞ୍ଚ ବିପ୍ଳବର ଇତିହାସରେ ପୁରାତନ ଏବଂ ନୂତନ ନିୟମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତିନି ଏବଂ ଅର୍ଦ୍ଧ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରିବା ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଆଯାଇଥିଲା।

୧୭୯୮ ମସିହାରେ, ବାରଶେ ଷାଷ୍ଠି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଦିନ ପରେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀ ତାହାର ମାରାତ୍ମକ ଆଘାତ ପ୍ରାପ୍ତ କଲା, ଯେପରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବାରଶେ ଷାଷ୍ଠି ଦିନ ପରେ କ୍ରୁଶରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଯେପରି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ସେହି ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀ ବାରଶେ ଷାଷ୍ଠି ଦିନ ପରେ ପଥରେ ବଧ କରାଯାଇଥିଲେ।

ତୃତୀୟ ଦିନରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେଲେ, ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରମୁଖ ବିଷୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି ତାହାର ମାରାତ୍ମକ ଘାଉର ସୁସ୍ଥତା, ଅର୍ଥାତ୍ ତାହାର ପୁନରୁତ୍ଥାନ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପୁନରୁତ୍ଥାନ ତୃତୀୟ ଦିନରେ ଘଟିଥିଲା, ଏବଂ ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀଙ୍କର ପୁନରୁତ୍ଥାନ ସାଢେ ତିନି ଦିନ ପରେ ଘଟିଥିଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବେ ତୃତୀୟ ଦିନରେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହୁଏ, କାରଣ ଅନେକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ତୃତୀୟ ଦିନ ରବିବାର ଆଇନର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ତେରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ସମୁଦ୍ରପଶୁ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହୁଏ, ଏବଂ ସମୁଦ୍ରପଶୁର ଚିହ୍ନ ଏକ ପରୀକ୍ଷା ହୋଇଉଠେ। ତାହାପରେ ଜାତିସଂଘ, ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ସତରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ଦଶ ରାଜା, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ—ଯେଉଁଥି ଏହି ଦଶ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ରାଜା—ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀଙ୍କୁ ତ୍ରିମୁଖୀ ଏକତାର ମୁଣ୍ଡ ଭାବେ ଉପରକୁ ଉତ୍ତୋଳିତ କରିବେ, ଯେପରି ପାପାସୀ ପୃଥିବୀର ସିଂହାସନରେ ଆରୋହଣ କରେ।

ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହୁଏ, ସେ ପୃଥିବୀର ସିଂହାସନରେ ଆରୋହଣ କରେ ଏବଂ ଯେପରି ଯିଜେବେଲ ଆହାବଙ୍କୁ କର୍ମେଲ ପର୍ବତକୁ ନେଇଥିଲା, ସେପରି ସେ ତ୍ରିମୁଖୀ ମିଳନକୁ ଆର୍ମାଗେଦୋନ ଅଭିମୁଖେ ତାହାର ଅଗ୍ରଗତିରେ ନେତୃତ୍ୱ କରେ। ଗୀତକାର ଆସାଫ ଦଶଟି ଜାତିଙ୍କୁ—ଯେଉଁମାନେ ସଂଯୁକ୍ତ ଜାତିସଂଘଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି—ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶତୃମାନଙ୍କର ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ଷଡଯନ୍ତ୍ରମୟ ସଂଘବନ୍ଧନ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର “ମସ୍ତକ” ଉତ୍ତୋଳନ କରନ୍ତି, ଯାହା “ପାପାଲ ଶକ୍ତି” ଅଟେ।

ତାହାପରେ ତିନି ଦୂତଙ୍କର ଧ୍ୱଜ ଆକାଶମଧ୍ୟରେ ଉଡ଼ୁଛି।

ତାହାବେଳେ ତିନି ଦୂତଙ୍କର ପତାକା ଆକାଶମଧ୍ୟରେ ଉଡୁଥିବ; କିନ୍ତୁ ଶୀଘ୍ରେ ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରସଂଘର ଦଶ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉନ୍ନତ କରାଯିବ। ସେତେବେଳେ ସେହି ପତାକା “ସତ୍ୟ”ର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରଘୋଷଣ କରୁଥିବ, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀ ପରମ୍ପରା ଓ ପ୍ରଥାର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରଘୋଷଣ କରୁଥିବ। ସେହି ତିନି ଦୂତ ମାନବଜାତିକୁ ପାପାସୀର ଚିହ୍ନ ଗ୍ରହଣ ନ କରିବା ପାଇଁ ସତର୍କ କରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଭାବେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଜଗତକୁ ସେହି ଚିହ୍ନକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ବାଧ୍ୟ କରିବ।

ଆମେ ଏଠାରେ ସମାପ୍ତ କରିବୁ, ଏବଂ ଆମର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହାକୁ ପୁନର୍ବାର ଆରମ୍ଭ କରିବୁ।