ਸੂਰਜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ, ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਅਗੂਆਂ ਅਤੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਚੁਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਹੋਰਨਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਇੰਨੇ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਲੋਕ ਇਹ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ “ਪ੍ਰਿਥਵੀ” ਉੱਤੇ “ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਘਬਰਾਹਟ” ਦੀ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਪੂਰਤੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹਨ ਕਿ “ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ” ਦੇ ਹਿਲਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਹਿਲਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਤੋਂ ਭਿੰਨ ਹੈ। ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਲਾਓਦੀਕਿਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ “ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ” ਵਾਲਾ “ਆਉਣਾ” ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।

“ਮਸੀਹ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਠੀਕ ਦਿਨ ਅਤੇ ਘੜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਉੱਧਾਰਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਆਪਣੇ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਘੜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਅਜਿਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਆਉਣਾ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਣਗੇ, ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ।’ ‘ਸੂਰਜ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਤਾਰੇ ਡਿੱਗ ਪੈਣਗੇ।’ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਘਬਰਾਹਟ ਹੋਵੇਗੀ, ਹੈਰਾਨੀ-ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਸਮੇਤ; ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਗੱਜਣਗੀਆਂ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਡਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਢਹਿ ਜਾਂਣਗੇ।’”

“‘ਤਦ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਸਮੇਤ ਆਉਂਦਾ ਦੇਖਣਗੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਰਹੀ ਦੀ ਮਹਾਨ ਧੁਨ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਚੁਣਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਚਾਰਾਂ ਪਵਨਾਂ ਤੋਂ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਇੱਕ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਸਿਰੇ ਤੱਕ, ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਗੇ।’”

“ਸੂਰਜ, ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪੂਰੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਭੂਚਾਲ, ਆੰਧੀਆਂ, ਜਵਾਰ-ਭਾਟੇ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਮਹਾਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਅਕਾਲ ਵੱਧਦੇ ਗਏ ਹਨ। ਅੱਗ ਅਤੇ ਜਲ-ਪ੍ਰਲਯ ਦੁਆਰਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇਕ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇਕ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਹਫ਼ਤੇ ਦਰ ਹਫ਼ਤੇ ਘਟ ਰਹੀਆਂ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਆਪਦਾਵਾਂ ਸਾਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਗੰਭੀਰ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਅੰਤ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਕਿ ਜਲਦੀ ਹੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕੋਈ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਨਿਰਣਾਇਕ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।”

“ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਲੰਮਾ ਨਹੀਂ ਚੱਲੇਗਾ। ਹੁਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹੱਥ ਹਟਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਰਾਹੀਂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ ਆਇਆ ਹੈ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਬੁਲਾਹਟ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਿਆਇਆਂ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਆਇਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦਇਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਇਹ ਜਾਣਣ ਦਾ ਅਵਸਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਕੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਮਲਤਾ ਨਾਲ ਨਿਗਾਹ ਕਰੇਗਾ। ਉਸ ਦਾ ਦਇਆਲੂ ਹਿਰਦਾ ਛੂਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਅਜੇ ਵੀ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੋਕ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਏ ਜਾਣਗੇ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੱਚਾਈ ਸੁਣਣਗੇ।” Review and Herald, November 22, 1906.

ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਖਰਸ਼ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ “ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ” ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ “ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਧਾਰਕ ਆੰਦੋਲਨ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆੰਦੋਲਨ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਹਨ।

“ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕੰਮ, ਯੁੱਗੋਂ ਤੋਂ ਯੁੱਗਾਂ ਤੱਕ, ਹਰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸੁਧਾਰ ਜਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚੋਖੀ ਸਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਰਤਾਵ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਸਦਾ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਵਰਤਮਾਨ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅੰਦੋਲਨਾਂ ਦਾ ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਅਤੀਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵ ਵਾਲੇ ਪਾਠ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।” The Great Controversy, 343.

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਇਤਿਹਾਸ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਇਤਿਹਾਸ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 14 ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਰੁਕਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਜੇ ਵੀ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚੱਲਣੇ ਹਨ। ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਆਪਣੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ‘ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,’ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਤਰਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਮਹਾਨ ਸਮਰੱਥਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਈ।’ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨਾਂ ਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।” The 1888 Materials, 803, 804.

ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਕੰਮ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਹੈ, ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

“ਮੈਨੂੰ ਅਕਸਰ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਸਨ ਅਤੇ ਪੰਜ ਮੂਰਖ। ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦਾ ਇਸ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੰਬੰਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਬਣਿਆ ਰਹੇਗਾ।” Review and Herald, August 19, 1890.

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਇਤਿਹਾਸ ਸੱਤ ਗੜਗੜਾਹਟਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਤ ਗੜਗੜਾਹਟਾਂ ਉਹਨਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਵਾਪਰੀਆਂ, ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸੀ। ਉਹ ਸੱਤ ਗੜਗੜਾਹਟਾਂ “ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ” ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸੇ “ਕ੍ਰਮ” ਵਿੱਚ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।

“ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਜੋ ਸੱਤ ਗਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਵਰਣ ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਘਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। …”

“ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੱਤ ਗੜਗੜਾਹਟਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਉਹੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਸੀ: ‘ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਰ ਲਾ ਦੇ ਜੋ ਸੱਤ ਗੜਗੜਾਹਟਾਂ ਨੇ ਉਚਾਰੀਆਂ ਹਨ।’ ਇਹ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

ਸਾਰੇ ਸੁਧਾਰਕ ਆੰਦੋਲਨ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੁਧਾਰਕ ਆੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ” ਇਕੱਠੇ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਮਿੱਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਅਤੇ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਆੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

“ਮੱਤੀ 25 ਦੀਆਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵੀ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।” The Great Controversy, 393.

ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

“ਮੈਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਅਵਸਰ ਮਿਲੇ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ, ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦਿਆਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੁਣਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਊਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਹਨ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨਾਲ ਸੁਰਮੇਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਚਾਰਦੇ ਹਨ।” Life Sketches, 429.

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਘਟਨਾ-ਕ੍ਰਮ ਸੱਤ ਗੱਜਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਉਸ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਦਿਵ੍ਯ ਮਨੁੱਖੀ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ। ਮੱਤੀ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਚੌਵੀ, ਮਰਕੁਸ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰਾਂ ਅਤੇ ਲੂਕਾ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਇਕੀ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੁਆਰਾ ਪਛਾਣੇ ਗਏ “ਚਿੰਨ੍ਹ” ਉਹੀ “ਚਿੰਨ੍ਹ” ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰੰਭ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਅੰਦੋਲਨ ਲਈ ਸਮਾਂਤਰ ਸਾਖੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਮੌਤ ਦਾ ਸਵਾਦ ਨਹੀਂ ਚੱਖਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਹਨੋਕ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। 11 ਸਤੰਬਰ, 2001, ਉਹ “ਚਿੰਨ੍ਹ” ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਲੂਕਾ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਇਕੀ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਲਈ, ਜੋ ਹਨੋਕ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ “ਚਿੰਨ੍ਹ” ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਮੂਹ ਅਰਥ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਵੇ।

ਯਿਸੂ ਨੇ ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ “ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ” ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਰਾਹੀਂ ਅੱਗੇ ਲੰਘਾਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਵਾਈ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਸਤਾਰਿਤ ਕੀਤਾ।

ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਕਿਹਾ: ਵੇਖੋ, ਅੰਜੀਰ ਦਾ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੁਣ ਕੋਪਲਾਂ ਕੱਢਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹੋ ਕਿ ਗਰਮੀ ਹੁਣ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਵੇਖੋ, ਤਾਂ ਜਾਣ ਲਓ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਰਾਜ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਤਕ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਇਹ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੰਘੇਗੀ। ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਲੰਘ ਜਾਣਗੇ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੰਘਣਗੇ। ਲੂਕਾ 21:29–33.

ਯਿਸੂ ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ “ਅੰਜੀਰ ਦੇ ਰੁੱਖ,” ਇਕਵਚਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ “ਸਾਰੇ ਰੁੱਖਾਂ” ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਭੇਦ ਦਰਸਾ ਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। “ਅੰਜੀਰ ਦਾ ਰੁੱਖ” ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ “ਰੁੱਖ” ਅਜਨਬੀ ਕੌਮਾਂ ਸਨ।

“ਅੰਜੀਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਆਏ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖੋ, ਜੋ ਯਹੂਦੀ ਕੌਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਜੋ ਬਾਹਰੀ ਧਾਰਮਿਕ ਦਾਅਵੇ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਸ਼ਾਪ ਅੰਜੀਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਨੈਤਿਕ, ਵਿਚਾਰਸ਼ੀਲ, ਜੀਵੰਤ ਕਰਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਜੀਊਂਦਾ ਤਾਂ ਰਿਹਾ, ਤਥਾਪਿ ਮੁਰਦਾ ਸੀ। ਧਿਆਨ ਕਰੋ, ਹੋਰ ਰੁੱਖ, ਜੋ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ, ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਹ ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਣ ਦਾ ਕੋਈ ਦਾਅਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਸੀ।” Special Testimonies for Ministers and Workers, number 7, 59–61.

ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਓਡੀਸੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਸ਼ਾਪਿਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੌ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਫਲਹੀਣ ਹੈ। ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਦੋ ਆਪਸੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ, ਪਰੰਤੂ ਭਿੰਨ ਬਿੰਦੂ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਓਡੀਸੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਤੇ ਉਸ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਹੀ ਬਚੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਹੈ।

“ਅਨਾਜਾਤੀ ਸੰਸਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਫਲ-ਰਹਿਤ ਅੰਜੀਰ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਨਾਜਾਤੀ, ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ, ਭਗਤੀਹੀਨ ਸਨ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਤਮਿਕਤਾ ਦਾ ਕੋਈ ਘਮੰਡ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਹਰ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅੰਨ੍ਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅੰਜੀਰਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਹਾਲੇ ਵੀ ਉਸ ਦਿਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਆਸ ਲਿਆਵੇਗਾ।” Signs of the Times, February 15, 1899.

ਅੰਜੀਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਭੇਦ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭੇਦ ਵੀ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਜੀਰਾਂ ਲਈ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਕਲੀ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਕਲੀ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਭਿੰਨ ਸੀ। ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ “ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਸੱਦੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,” ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦੂਤ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਲਈ ਕਲੀ ਕਰਨ ਦੀ ਘਟਨਾ ਹੋਣੀ ਸੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ “ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼” ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਰੁੱਖ ਕਦੋਂ ਕਲੀ ਕਰਨੇ ਸਨ।

ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀ ਅੰਜੀਰ ਦਾ ਰੁੱਖ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਨ੍ਯਜਾਤੀਆਂ ਹੋਰ ਰੁੱਖ ਸਨ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਅੰਜੀਰ ਦਾ ਰੁੱਖ ਸਨ, ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਹੋਰ ਰੁੱਖ ਸਨ। ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਲਾਓਦੀਕੀਅਨ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਉਹ ਨਿਸਫਲ ਅੰਜੀਰ ਦਾ ਰੁੱਖ ਹੈ ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ (ਅੰਗੂਰਬਾੜੀ) ਵਿੱਚੋਂ ਹਟਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉਹ ਅੰਜੀਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹਨ ਜੋ ਫਲ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੋਰ ਬੱਚੇ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਹ ਅਨ੍ਯਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ।

ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਅਨੁਸਾਰ, “ਜੈਂਟਾਈਲ” ਇੱਕ “ਪਰਦੇਸੀ” ਹੈ। ਜੈਂਟਾਈਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ (ਮਰੇ ਹੋਏ) ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾ ਕੋਈ ਕਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਫਲ, ਜਦੋਂ ਅੰਜੀਰ ਦਾ ਰੁੱਖ ਕਲੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀ ਉੱਠਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਰੁੱਖ ਸੁੱਕਾ ਰੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅੱਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਜੈਂਟਾਈਲਾਂ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਦ ਉਹ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਵਾਚਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਗੇ।

ਪਰਦੇਸੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਨਾਲ ਜੋੜ ਲਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਨਾ ਬੋਲੇ, “ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਲੱਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ”; ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਖੋਜਾ ਇਹ ਕਹੇ, “ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਸੁੱਕਾ ਰੁੱਖ ਹਾਂ।” ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਖੋਜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਚੁਣਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਭਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨੇਮ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਧੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਾਮ ਦਿਆਂਗਾ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਨੰਤ ਨਾਮ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਕਦੇ ਮਿਟਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਪਰਦੇਸੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਨਾਲ ਜੋੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸੇਵਕ ਹੋਣ, ਹਰ ਇੱਕ ਜੋ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦਿਨ ਨੂੰ ਅਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨੇਮ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦਿਤ ਕਰਾਂਗਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੋਮ-ਬਲੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਲੀਦਾਨ ਮੇਰੀ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਘਰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦਾ ਘਰ ਕਹਲਾਵੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 56:3–7.

ਪਰਦੇਸੀ ਇੱਕ “ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ” ਹੈ, ਅਤੇ “ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼” ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤਦ ਉਹ ਉਸ ਦਾ “ਪਵਿੱਤਰ” ਪਹਾੜ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ “ਪਹਿਲੀ ਆਵਾਜ਼” ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਗੈਂਹੂੰ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਘਾਹ ਵੱਖ ਕੀਤੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਆਉਣਗੇ, ਤਾਂ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਹੁਣ ਪਰਦੇਸੀ ਜਾਂ ਸੁੱਕੇ ਰੁੱਖ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਗੇ।

ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹਨੇਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚ ਲੈਣਗੇ। ਯਹੋਵਾਹ ਸਿਓਨ ਤੋਂ ਗੱਜੇਗਾ, ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਚਾਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਕੰਬਣਗੇ; ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਆਸ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣੋਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਤੁਹਾਡਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਿਓਨ, ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ, ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਤਦ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੋਈ ਪਰਦੇਸੀ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੰਘੇਗਾ। ਯੋਏਲ 3:15–17.

ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ “ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼” ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਹੋਰ ਭੇੜ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਬੁਲਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ “ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ” ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੱਤੀ ਅਧਿਆਇ ਚੌਵੀ, ਮਰਕੁਸ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਲੂਕਾ ਅਧਿਆਇ ਇਕੀ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਉਹ ਗਵਾਹੀ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਗਵਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ “ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ” ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਕੰਬਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਪਰ ਯੋਏਲ ਵੱਲੋਂ ਉਹਨਾਂ “ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ” ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਕਦੋਂ “ਪਵਿੱਤਰ” ਹੋਵੇਗੀ, “ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ” ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਕੰਬਣਗੇ।

ਯੋਏਲ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਘਟਣ ਵਾਲੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੇ “ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ” ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਮਾਂ ਉਹ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਦੀ ਚਲਹਿਤ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਤਦੋਂ ਹੀ ਛੇਵੀਂ ਚਲਹਿਤ (ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ), ਅੱਠਵੀਂ ਚਲਹਿਤ (ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ) ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ਤਦੋਂ ਹੀ ਲੜਾਕੂ ਕਲੀਸਿਆ ਜਿੱਤੂ ਕਲੀਸਿਆ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਲੜਾਕੂ ਕਲੀਸਿਆ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਸ ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਇੱਕ ਉਪਾਧੀ ਹੈ ਜੋ ਗੰਦੇਮ ਅਤੇ ਕੁੜਮੁੱਟਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਿੱਤੂ ਕਲੀਸਿਆ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਹੈ ਜੋ “ਪਵਿੱਤਰ” ਹੈ, ਅਤੇ “ਹੁਣ ਪਰਦੇਸੀ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਫਿਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੰਘਣਗੇ।”

ਉਸ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ ਝੰਡੇ ਦਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼, ਜੋ ਕਿ ਜੇਤੂ ਕਲੀਸਿਆ ਹੈ, ਜੋ “ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠਵੀਂ” ਹੈ, ਜੋ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ “ਪਵਿੱਤਰ” ਹੁੰਦੀ ਹੈ, “ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ” ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤਾਂ ਜੋ ਯਿਸੂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੇ ਉਸ “ਚਿੰਨ੍ਹ” ਨੂੰ ਪਹਿਚਾਣਣ ਲਈ ਸੰਦਰਭ-ਬਿੰਦੂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕੇ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਹੋਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਸਰਵੋਪਰਿ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪਾਠ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਚੱਕਰ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ।

“ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਗਾਹ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਆਨੰਦਿਤ ਹੋਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗਣ, ਤਦੋਂ ਸਿਰ ਉੱਪਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਨੇੜੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ।’ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਨੁਯਾਇਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਬਸੰਤ ਦੇ ਕੋਪਲ ਲਾਉਂਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵੱਲ ਕਰਵਾਇਆ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ: ‘ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੁਣ ਕੋਂਪਲਾਂ ਕੱਢਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਵੇਖ ਕੇ ਜਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹੋ ਕਿ ਗਰਮੀ ਹੁਣ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਹੋਦਿਆਂ ਵੇਖੋ, ਤਾਂ ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਰਾਜ ਨੇੜੇ ਹੈ।’ ਲੂਕਾ 21:28, 30, 31।” The Great Controversy, 308.

ਜਦੋਂ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲੀਆਂ ਫੁੱਟਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦੋਂ ਗਰਮੀ ਦਾ ਮੌਸਮ ਨੇੜੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਕੱਟੀ ਲੰਘ ਗਈ ਹੈ, ਗਰਮੀ ਮੁੱਕ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਬਚਾਏ ਨਹੀਂ ਗਏ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 8:20।

ਕਲੀਆਂ ਕੱਢਦੇ ਰੁੱਖ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਗਰਮੀ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੀ ਫਸਲ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਜਿਸ ਵੈਰੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੀਜਿਆ, ਉਹ ਸ਼ੈਤਾਨ ਹੈ; ਵਾਢੀ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਹੈ; ਅਤੇ ਵਾਢਣ ਵਾਲੇ ਦੂਤ ਹਨ। ਮੱਤੀ 13:39.

ਕਟਾਈ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਪਲਾਂ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਨਜ਼ਦੀਕ ਹੈ।

“ਉੱਧਾਰਕ ਦੇ ਇੱਕ ਬਚਨ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨ ਜਾਂ ਘੜੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਤਾਂ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਨ ਲਈ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਦੋਂ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੀ ਉਪੇਖਾ ਕਰਨੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਜਾਣਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਕਰਨੀ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਆਗਮਨ ਕਦੋਂ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਤਨਾ ਹੀ ਘਾਤਕ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿੰਨਾ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸੀ ਜੋ ਨੂਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਊਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਜਲ-ਪਰਲੈ ਕਦੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।” The Great Controversy, 371.

ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਲੂਕਾ ਦੇ ਇਕੀਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

“ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹੁਣ ਹਿਲਾਈਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਯੁੱਧ, ਅਤੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੀਆਂ ਅਫ਼ਵਾਹਾਂ, ਤਲਵਾਰ, ਕਾਲ, ਅਤੇ ਮਹਾਂਮਾਰੀ—ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾਵੇਗੀ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਲੋਕ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦਾ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ।” Early Writings, 41.