ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਤਾਲੀਹਵਾਂ

ਕਿਉਂਕਿ ਵੇਖੋ, ਤੇਰੇ ਵੈਰੀ ਕੋਲਾਹਲ ਮਚਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਤੈਥੋਂ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚਤੁਰਾਈ-ਭਰੀ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੌਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਹੀ ਮਿਟਾ ਦੇਈਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਨਾਮ ਫਿਰ ਕਦੇ ਯਾਦ ਨਾ ਰਹੇ। ਭਜਨ ਸਹਿੰਤਾ 83:2–4.

“ਜਦੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਫਰੀਸੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਤਲਾਕ ਦੀ ਕਾਨੂੰਨੀਤਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਉਸ ਵਿਆਹੀ ਪ੍ਰਥਾ ਵੱਲ ਮੁੜਾਇਆ ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵੇਲੇ ਠਹਿਰਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਕਠੋਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ,’ ਮੂਸਾ ਨੇ ‘ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ; ਪਰ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।’ ਮੱਤੀ 19:8. ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਦਨ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਧੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ‘ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ’ ਕਹਿ ਕੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਤਦੋਂ ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਸਬਤ ਦਾ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਹਿੱਤ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਦੋ ਜੁੜਵਾਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ। ਤਦੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਜੋੜੇ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਆਹ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਜੋੜਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, ਮਨੁੱਖ ‘ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਰਹੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਹੋਣਗੇ’ (ਉਤਪੱਤੀ 2:24), ਉਸ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਆਦਮ ਦੀਆਂ ਸਭ ਸੰਤਾਨਾਂ ਲਈ ਵਿਆਹ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਨੰਤ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪ ਚੰਗਾ ਕਹਿ ਕੇ ਠਹਿਰਾਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਸੀ।” Thoughts From the Mount of Blessings, 63.

“ਇੱਕ ਮੌਕੇ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੇਖਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਇਮਾਰਤਾਂ ਮੰਜ਼ਿਲ ਉੱਤੇ ਮੰਜ਼ਿਲ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਠ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ-ਰੋਧੀ ਹੋਣ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕਾਂ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਨ ਲਈ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਇਮਾਰਤਾਂ ਹੋਰ ਉੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉੱਚੀਆਂ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗੀ ਸਮੱਗਰੀ ਵਰਤੀ ਗਈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਹ ਭਵਨ ਸਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਸਨ: ‘ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?’ ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ।”

“ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ: ‘ਹਾਏ, ਕਾਸ਼ ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਸਾਧਨਾਂ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖ ਸਕਣ ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ! ਉਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਇਮਾਰਤਾਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰੰਤੂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਅਤੇ ਉਪਾਯ-ਰਚਨਾ ਕਿੰਨੀ ਮੂਰਖਤਾਪੂਰਣ ਹੈ। ਉਹ ਦਿਲ ਅਤੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਣ। ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਰਤੱਬ ਹੈ, ਨਜ਼ਰ ਹਟਾ ਬੈਠੇ ਹਨ।’”

“ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਉੱਚੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਖੜ੍ਹਦੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਮਹੱਤਵਾਕਾਂਖੀ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਰਹੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੜੋਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਈਰਖਾ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਧਨ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਧਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਗਾਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਲੈ ਕੇ, ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਭੁੱਲ ਗਏ ਕਿ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇੱਕ ਵਪਾਰਕ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦਾ ਲੇਖਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਇੱਕ ਅਨਿਆਈ ਸੌਦਾ, ਹਰ ਇੱਕ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਭਰਿਆ ਕੰਮ, ਉੱਥੇ ਦਰਜ ਹੈ। ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਧੋਖੇ ਅਤੇ ਧਿੱਗੇਪਣ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਗੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘਣ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਣ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਵੀ ਇੱਕ ਹੱਦ ਹੈ।” Testimonies, volume 9, 12.

“ਉਹ ‘ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ,’ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਾਕਸ਼ੀ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਪਈਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ‘ਆਤਮਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ’ ਮਿਸਰ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮਿਸਰ ਨੇ ਜੀਉਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅਸਤਿਤਵ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਧਿੱਗੇ ਬਗਾਵਤੀਪੁਣ ਨਾਲ ਕਦੇ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਿੰਨੀ ਮਿਸਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਮੂਸਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਫਿਰਔਨ ਨੇ ਗਰੂਰ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: ‘ਯਹੋਵਾਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਂ ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਜਾਣ ਦਿਆਂ? ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਦੇਵਾਂਗਾ।’ ਕੂਚ 5:2, A.R.V. ਇਹ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਉਹ ਕੌਮ ਜੀਉਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦਾਵਿਆਂ ਦੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਨਕਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੇਵੇਗੀ ਅਤੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਅਵਿਗਿਆ ਦੇ ਇਸੇ ਜਿਹੇ ਮਨੋਭਾਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗੀ। ‘ਉਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ’ ‘ਆਤਮਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ’ ਸਦੋਮ ਨਾਲ ਵੀ ਤੁਲਨਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਿੱਚ ਸਦੋਮ ਦੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਨਾਲ ਕਾਮੁਕਤਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਹ ਪਾਪ ਵੀ ਉਸ ਕੌਮ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੋਣਾ ਸੀ ਜੋ ਇਸ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਵਰਣਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗੀ।”

“ਇਸ ਲਈ, ਨਬੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਲ 1798 ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਮੂਲ ਅਤੇ ਸੁਭਾਉ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਠੇਗੀ ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰੇਗੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੋ ਸਾਕਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੁੱਪ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਉੱਥੇ ਫਿਰਔਨ ਦਾ ਨਾਸ਼ਤਿਕਪਣ ਅਤੇ ਸਦੋਮ ਦੀ ਕਾਮੁਕ ਸੁਚੰਛਲਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗੀ।”

“ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਤਿ ਸਟੀਕ ਅਤੇ ਅਦਭੁੱਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੋਈ ਹੈ। ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, 1793 ਵਿੱਚ, ‘ਸੰਸਾਰ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਇਕ ਅਜਿਹੀ ਸਭਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਅਤੇ ਸਿੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮੰਨਦੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਕਜੁੱਟ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਗੰਭੀਰ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸਵੀਕਾਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਏਕਮਤ ਹੋ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕੀਤਾ।’—ਸਰ ਵਾਲਟਰ ਸਕਾਟ, Life of Napoleon, vol. 1, ch. 17....”

“ਫ਼ਰਾਂਸ ਨੇ ਉਹ ਲੱਛਣ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਜੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਸਦੂਮ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੈਤਿਕ ਪਤਨ ਅਤੇ ਭ੍ਰਸ਼ਟਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਜੋ ਉਸੇ ਵਰਗੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਦਾਨ ਦੀਆਂ ਨਗਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਿਆਇਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੇ ਨਾਸ਼ਤਿਕਪਣ ਅਤੇ ਵਿਭਚਾਰੀ ਸੁਭਾਉ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਕੱਠੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ: ‘ਧਰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨਾਲ ਘਣਿਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਉਹ ਕਾਨੂੰਨ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ—ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਬੰਧਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਮਾਜ ਦੀ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਸੁਭਾਉ ਵਾਲੇ ਨਾਗਰਿਕ ਠੇਕੇ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੱਕ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਦੋ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਸਕਦੇ ਸਨ…. ਜੇ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾਵਾਂ ਇਹ ਖੋਜਣ ਲਈ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਕਿ ਘਰੇਲੂ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਭੀ ਆਦਰਯੋਗ, ਸੁਹਣਾ ਜਾਂ ਸਥਾਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਉਪਾਇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਭਰੋਸਾ ਭੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਕਿ ਜਿਸ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਸੀ ਉਹ ਇੱਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਆਹ ਦੀ ਗਿਰਾਵਟ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਯੋਜਨਾ ਕਦੇ ਭੀ ਨਹੀਂ ਰਚ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ…. ਸੋਫੀ ਆਰਨੂਲਟ, ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਚਤੁਰੋਕਤੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਨੇ ਗਣਰਾਜੀ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ‘ਵਿਭਚਾਰ ਦਾ ਸੰਸਕਾਰ’ ਕਿਹਾ।’”—Scott, vol. 1, ch. 17.” The Great Controversy, 269, 270.

“ਹਰ ਉਹ ਆਤਮਾ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਉਹ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੀ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵੇਖਣ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਮਿੱਠਾ ਭਰਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਿਰਣੇ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਪਾਪ-ਗੁਲਾਮੀ ਦੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋੜਣ ਲਈ ਆਇਆ। ‘ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਵੋਗੇ।’ ‘ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ’ ਸਾਨੂੰ ‘ਪਾਪ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈ।’ ਰੋਮੀਆਂ 8:2।”

“ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਕੋਈ ਬਾਹਰੀ ਬਲ ਵਰਤਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਚੋਣ ਕਰਨ ਲਈ ਆਜ਼ਾਦ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਆਤਮਾ ਮਸੀਹ ਅੱਗੇ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਜੋ ਬਦਲਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਾਪ ਨੂੰ ਕੱਢ ਸੁੱਟਣਾ ਆਤਮਾ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹੀ ਕਰਮ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਕਾਬੂ ਤੋਂ ਛੁਡਾਉਣ ਦੀ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਲੋੜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਉੱਪਰਲੀ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਦਿਵਯ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।” The Desire of Ages, 466.

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਗਵਾਹੀ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਜੋ ਅਥਾਹ ਖਾਹ ਵਿਚੋਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਏਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁਟੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਉਸ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਪਈਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਸਦੂਮ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:7, 8.

“ਤਾਂ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਲ 1798 ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਠੇਗੀ ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਛੇੜੇਗੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੋ ਸਾਕੀਆਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਚੁੱਪ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਉੱਥੇ ਫਿਰਉਨ ਦਾ ਨਾਸ਼ਤਿਕਪਣ ਅਤੇ ਸਦੂਮ ਦੀ ਵਿਭਚਾਰਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗੀ।” The Great Controversy, 270.

ਕਿਉਂਕਿ ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਹ ਦਾ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਕਲੀਸਿਆ ਮਸੀਹ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਪਤਨੀਆਂ ਹਰ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹਿਣ। ਹੇ ਪਤਿਓ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਵੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਬਚਨ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਧੋਵਣ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹਿਮਾਮਈ ਕਲੀਸਿਆ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਦਾਗ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਸਿੱਕੜ, ਨਾ ਕੋਈ ਐਸੀ ਚੀਜ਼; ਪਰ ਇਹ ਕਿ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋਵੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰਖਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੀਰਾਂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਨ। ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਸਗੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਅਤੇ ਲਾਡ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਮਾਸ ਵਿੱਚੋਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ। ਇਸ ਕਾਰਣ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਮਾਸ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਭੇਦ ਹੈ; ਪਰ ਮੈਂ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ। ਅਫ਼ਸੀਆਂ 5:23–32.

“ਮੀਨਾਰ ਮੰਦਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ।” The Desire of Ages, 596.

ਕਿਉਂਕਿ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਦਿਨ ਹਰ ਇੱਕ ਘਮੰਡੀ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ ਉੱਤੇ ਆਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਨੀਵਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਲਬਾਨੋਨ ਦੇ ਸਭ ਦੇਵਦਾਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਾਸ਼ਾਨ ਦੇ ਸਭ ਬਲੂਤਾਂ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਟਿੱਬਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ਉੱਚੇ ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਉੱਚੇ ਮੀਣਾਰ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਕਿਲੇਬੰਦ ਕੰਧ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਸੁਹਣੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਉੱਤੇ। ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਉੱਚਾਈ ਝੁਕਾਈ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਨੀਵਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਕੇਵਲ ਯਹੋਵਾਹ ਹੀ ਮਹਾਨ ਠਹਿਰੇਗਾ। ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਹ ਚੱਟਾਨਾਂ ਦੇ ਛੇਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਭੈ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਤੇਜ ਤੋਂ ਜਾ ਵੜਣਗੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਰੀਤ ਨਾਲ ਕੰਬਾਉਣ ਲਈ ਉੱਠੇਗਾ। ਉਸ ਦਿਨ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਚਾਂਦੀ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਬਣਾਈਆਂ ਸਨ, ਛੱਛੂੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਚਮਗਾਦੜਾਂ ਕੋਲ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇਗਾ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਭੈ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਤੇਜ ਤੋਂ, ਫੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚੱਟਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਦਰਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਵੜੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਰੀਤ ਨਾਲ ਕੰਬਾਉਣ ਲਈ ਉੱਠੇਗਾ। ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਓ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਾਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਨੱਥਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਯੋਗ ਹੈ? ਯਸਾਯਾਹ 2:12–22.

ਮੇਰੀ ਭਲਿਆਈ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਗੜ੍ਹ; ਮੇਰਾ ਉੱਚਾ ਬੁਰਜ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਛੁਡਾਉਣ ਵਾਲਾ; ਮੇਰੀ ਢਾਲ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਅਧੀਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਜਨ ਸਹਿਤਾ 144:2.