ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਸੱਤਰਵਾਂ

“ਸਾਰਾ ਹਿਰਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਸੱਚ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਚਰਿੱਤਰ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇਗਾ। ਪਰ ਇਹ ਦੁੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਕਦੇ ਵੀ ਸਾਦਗੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸਾਈ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਅੱਗੇ ਪੂਰਨ ਸਮਰਪਣ ਤੋਂ ਉਪਜਣ ਵਾਲੇ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚ ਦੀ ਪਰਿਵਰਤਨਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਡੂੰਘਾ, ਕੋਮਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਚਰਿੱਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਪਰ ਜੇ ਅਧੀਨ-ਚਰਵਾਹੇ ਮਸੀਹ ਨਾਲ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਏ ਝੁੰਡ ਦੇ ਮੁੱਖ ਚਰਵਾਹੇ ਨਾਲ ਸਹਿਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਆਹਾਰ ਦੇਣ ਦਾ ਕਿੰਨਾ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ! ਮਸੀਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਹਾਰਿਕ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਸੱਚ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਡੂੰਘੀ, ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਹੋਰ ਬਾਧਕ ਗਵਾਹੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਉੱਧਾਰਕ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਉਹਨਾਂ ਕਰਮੀਆਂ ਦੇ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਦੇ ਢੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਬਦਲਾਵ ਲਿਆਵੇਗਾ, ਜੋ ਨਾਸ ਹੋ ਰਹਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਪਰਿਸ਼੍ਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸੱਚ ਆਤਮਾ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਮਸੀਹ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਾਧਨ ਫਿਰ ਇਹ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ, ‘ਮੈਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਤੌ ਭੀ ਮੈਂ ਜੀਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਹੁਣ ਮੈਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮਸੀਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਜੀਵਨ ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਜੀਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।’” Review and Herald, October 9, 1894.

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਸਾਡਾ ਆਤਮਿਕ ਭੋਜਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੋਟੀ ਹਾਂ; ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਕਦੇ ਭੁੱਖਾ ਨਾ ਰਹੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਕਦੇ ਤ੍ਰੱਸਿਆ ਨਾ ਰਹੇਗਾ।’ ਸੰਸਾਰ ਖਰੀ, ਅਮਿਸ਼੍ਰਿਤ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਨਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਹੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੱਚਾਈ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜੋ ਉਪਰੋਂ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਡੂੰਘਾ ਅਰਥ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਣਆਡੰਬਰਮਈ ਦਿੱਖ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਮਹੱਤਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਨ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਜੀਵੰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਖ-ਮਲਹਮ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਤਦ ਅਸੀਂ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕਾਂਗੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਉੱਪਰੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਦੱਬੇ ਹੋਏ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ।”

“ਸੱਚਾਈ ਸੁਕੋਮਲ, ਪਰਿਸ਼ਕ੍ਰਿਤ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਢਾਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਤਮਾ ਇਸ ਦੇ ਦਿਵਯ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਚਨ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਹਨ। ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਸਵੀਕਾਰਤਾ ਹਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬੱਚਾ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦਾ ਵਾਰਸ ਬਣਾ ਦੇਵੇਗੀ। ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਠੰਢੀ, ਮ੍ਰਿਤ ਅੱਖਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਜੀਵੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।”

“ਸੱਚਾਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਦਿਵਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਮਸੀਹ ਦੀ ਸਮਾਨਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਹਰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਦੀ ਪਰਿਪੂਰਨਤਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਅਗ੍ਰਗਣੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਇਸਾਈ ਧਰਮ ਹੈ। ਇਹੀ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁੱਧ, ਅਮਿਸ਼੍ਰਤ ਸੱਚਾਈ ਅਸਤੀਤਵ ਦੇ ਗੜ੍ਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਬਚਨ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ‘A new heart also will I give you, and a new spirit will I put within you.’ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਜੀਵਨਦਾਇਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਅਧੀਨ ਜੀਊਣ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਚ ਮਹਾਨਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।” Review and Herald, February 14, 1899.

ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੌਵੀਹਵੇਂ ਦਿਨ ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹਿੱਦੇਕੇਲ ਹੈ; ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀਆਂ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਕਤਾਨ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਮਰ ਊਫ਼ਾਜ਼ ਦੇ ਖਰੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬੱਧੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵੀ ਬੇਰਿਲ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੁਖ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਮਕ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਦੀਵਟੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਮੰਜੇ ਹੋਏ ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਰੰਗ ਵਰਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਭੀੜ ਦੇ ਰੌਲੇ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਮੈਂ, ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਹੀ, ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ; ਤਾਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀ ਕੰਬਣ ਆ ਪਈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ ਭੱਜ ਗਏ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਮਹਾਨ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਲ ਨਾ ਰਿਹਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਸੋਭਾ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵਿਗਾੜ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਾ ਰਹੀ। ਤਥਾਪਿ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ; ਅਤੇ ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਤਦ ਮੈਂ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਲ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਸੀ। ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਇੱਕ ਹੱਥ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਘੁੱਟਣਾਂ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਥੰਮ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਿਯ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ, ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤਦ ਮੈਂ ਕੰਬਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਡਰ ਨਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਦਿਨ ਤੋਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਮਨ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ, ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਪਰ ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਇੱਕੀ ਦਿਨ ਤੱਕ ਮੇਰਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਪਰ ਦੇਖੋ, ਮੀਕਾਏਲ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਸਰਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਆਇਆ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਿਹਾ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ ਕਿ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਉੱਤੇ ਕੀ ਬੀਤੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਅਜੇ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ 10:4–14.

ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਲਾਜ਼ਰੁਸ ਸੁੱਤਾ ਪਿਆ ਹੈ; ਪਰ ਮੈਂ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚੋਂ ਜਗਾਵਾਂ। ਤਦ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਜੇ ਉਹ ਸੁੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਸੀ; ਪਰ ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਤਦ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਕਿਹਾ, ਲਾਜ਼ਰੁਸ ਮਰ ਗਿਆ ਹੈ। ਯੂਹੰਨਾ 11:11–14.

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅਜੇਹੇ ਬਚਨ ਕਹੇ, ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਗੂੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸਰੂਪਤਾ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਮੇਰੇ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਗਿਆ; ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਆਖਿਆ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਪਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਾਸ ਇਸ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਾ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਬਾਕੀ ਰਹਿਆ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ 10:15–17.

ਫਿਰ ਇੱਕ ਐਸਾ ਜਿਹਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਆ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਲ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਿਯ ਮਨੁੱਖ, ਡਰ ਨਾ; ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ; ਬਲਵਾਨ ਹੋ, ਹਾਂ, ਬਲਵਾਨ ਹੋ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬੋਲੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਬਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ 10:18, 19.

ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹਵਾ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਆਖ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਫਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਸਾਹ, ਚਾਰਾਂ ਹਵਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਾਰੇ ਹੋਇਆਂ ਉੱਤੇ ਫੂਕ ਮਾਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਣ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਤਿਵੇਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸਾਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੀ ਉੱਠੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਇਕ ਅਤਿ ਵੱਡੀ ਸੈਨਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਹੱਡੀਆਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਘਰਾਣੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਵੇਖੋ, ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਸੁੱਕ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਆਸ ਨਾਸ ਹੋ ਗਈ ਹੈ: ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਾਗਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੱਟੇ ਗਏ ਹਾਂ। Ezekiel 37:9–11.

ਇਸ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਵੇਖੋ, ਹੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਉੱਪਰ ਲਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵਾਂਗਾ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਵੋਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਹੀ ਯਹੋਵਾਹ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਹੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਉੱਪਰ ਲਿਆਂਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਤਮਾ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਪਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੀਊਂਦੇ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਸਾਵਾਂਗਾ; ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਵੋਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਪੂਰਾ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 37:12–14.

ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਤੇ ਅੱਧੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਆਤਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਡਰ ਆ ਪਿਆ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:11.

ਤਦ ਵੀ ਮਹਾਦੂਤ ਮੀਕਾਏਲ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੂਸਾ ਦੇ ਦੇਹ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨਾਲ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਿੰਦਾਪੂਰਣ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਕਿਹਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਤੈਨੂੰ ਝਿੜਕੇ। ਯਹੂਦਾ 1:9.

ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਹੁਕਮ ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਂਦੂਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਤੁਰਹੀ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਉਤਰ ਆਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਜੀ ਉਠਣਗੇ। 1 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 4:16.

“ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦਿਨਚਰਿਆ ਦੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਮਸੀਹ ਦਾ ਸਲੀਬ ਹੀ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾ ਹੋਵੇ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਪਾਠਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਨੂੰ ਸਿੱਖਣਾ ਅਤੇ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਅਧਿਐਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਸਕਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਚਰਿੱਤਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰ ਸਕਣ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਤੇ ਅਨੰਤਤਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਾਡੇ ਅਧਿਐਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਨਿਯਮ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੁਆਰਾ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਹੈ; ਪਰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖੀ ਘੜਤ ਦੇ ਭੋਜਨਾਂ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਮਿਲਾਵਟੀ ਆਹਾਰ ਹੈ; ਉਹ ਸੱਚਾ ਮੰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।”

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਬੁੱਧਿ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜੋ ਅਪ੍ਰਸ਼ਨਯੋਗ ਅਤੇ ਅਖੁੱਟ ਹੈ—ਅਜਿਹੀ ਬੁੱਧਿ ਜਿਸ ਦਾ ਮੂਲ ਸੀਮਿਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅਨੰਤ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਕੁਝ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਬਹੁਤ ਹਿੱਸਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਹੀਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਬੁੱਧਿ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਮਲਬੇ ਹੇਠ ਦੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਅਨੇਕਾਂ ਲਈ ਬਚਨ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲੁਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਦ੍ਰਿੜ਼ਤਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਖੋਜਿਆ ਗਿਆ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਸੁਵਰਣ ਉਪਦੇਸ਼ ਸਮਝੇ ਨਾ ਗਏ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਅਤੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਰਾਜਸੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰ, ਸੁਰਗੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਬੱਚੇ ਬਣ ਸਕਣ, ਬਚਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।”

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਉਹਨਾਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਰਹੱਸਵਾਦ ਵੱਲ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਜੀਵੰਤ ਸਿਧਾਂਤ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਗੂੰਥੇ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਕਲੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਪਰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਬਣਣਗੇ; ਇਸ ਦੀ ਦਿਵਯ ਸਿੱਖਿਆ ਹੀ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਮਾਰਗ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹਰ ਆਤਮਾ ਉੱਤੇ ਪਰਖ ਆਵੇਗੀ, ਤਦੋਂ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਹੋਣਗੇ। ਕੁਝ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤੀ, ਉਤਾਵਲੇ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਨਿਰਭਰ ਸਾਬਤ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਮੁੜ ਜਾਣਗੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਜਹਾਜ਼-ਡੁੱਬਾ ਕਰ ਲੈਣਗੇ। ਕਿਉਂ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੇ ਹਰ ਇਕ ਬਚਨ’ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਜੀਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਖੋਦ ਕੇ ਆਪਣੀ ਨੀਂਹ ਪੱਕੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।”

“ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਦੂਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਬਚਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੁੜਕੁੜਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਾਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੰਕੜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਅਜਿਹਿਆਂ ਬਾਰੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚੇਲੇ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੱਚਾਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਫਿਰ ਨਾ ਤੁਰੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਉਥਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੀ ਮਸੀਹ ਤੋਂ ਮੁੜ ਜਾਣਗੇ।” Testimonies, volume 6, 132.