ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਛਿਹੱਤਰਵਾਂ

ਤਦ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਹਾਏ ਮੇਰਾ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ! ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਠਾਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਠਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ, ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ। ਤਦ ਸੇਰਾਫ਼ੀਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਉੱਡ ਕੇ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦਾ ਇੱਕ ਦਹਿਕਦਾ ਕੋਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਚਿਮਟਿਆਂ ਨਾਲ ਵੇਦੀ ਤੋਂ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਵੇਖ, ਇਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਪਾਪ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੌਣ ਜਾਵੇਗਾ? ਤਦ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਲੈ, ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਭੇਜ। ਯਸਾਯਾਹ 6:5–8.

ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਆਖ, ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਸੁਣੋਗੇ, ਪਰ ਸਮਝੋਗੇ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਵੇਖੋਗੇ, ਪਰ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਪਾਓਗੇ। ਇਸ ਲੋਕ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਮੋਟਾ ਕਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਕਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇ; ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸਮਝਣ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੁੜ ਆਉਣ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ। ਯਸਾਯਾਹ 6:9, 10.

ਤਦ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਨਗਰ ਵਾਸੀਹੀਨ ਹੋ ਕੇ ਉਜੜ ਨਾ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਘਰ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਸਰਬਥਾ ਸੁੰਨਸਾਨ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਨਾ ਹਟਾ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਉਜਾੜ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਯਸਾਯਾਹ 6:11, 12.

ਉਹ ਉਸ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਉਲਟੇ ਜਾਣਗੇ; ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣਗੇ, ਅਰਥਾਤ ਏਦੋਮ, ਅਤੇ ਮੋਆਬ, ਅਤੇ ਅੰਮੋਨ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਮੁੱਖ ਲੋਕ। ਦਾਨੀਏਲ 11:41.

ਤਦ ਫਿਰ ਇਕ ਆਇਆ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ ਹੋਇਆ ਮੈਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਲ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਅਤਿਅੰਤ ਪ੍ਰਿਯ ਮਨੁੱਖ, ਭੈ ਨਾ ਕਰ; ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ; ਬਲਵਾਨ ਹੋ, ਹਾਂ, ਬਲਵਾਨ ਹੋ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬੋਲੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ 10:18, 19.

ਤਦ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਸਨੀਕ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਉਜਾੜ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਘਰ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਜੜਿਆ ਨਾ ਪਿਆ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਹਟਾ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡਾ ਤਿਆਗ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਤੌਭੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਰਹੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਭਸਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਜਿਵੇਂ ਤੇਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਬਲੂਤ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੱਤੇ ਝਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਤੱਤ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਬੀਜ ਉਸ ਦਾ ਮੂਲ ਤੱਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 6:11–13.

ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਾਰਾ ਦਸਵੰਧ—ਭਾਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬੀਜ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰੁੱਖ ਦੇ ਫਲ ਵਿੱਚੋਂ—ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਦਸਵੰਧ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਛੁਡਾਉਣਾ ਹੀ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੋਰ ਜੋੜ ਦੇਵੇ। ਅਤੇ ਗਊ-ਢੋਰ ਜਾਂ ਭੇਡ-ਬਕਰੀ ਦੇ ਦਸਵੰਧ ਬਾਰੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਛੜੀ ਹੇਠੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਦਸਵਾਂ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 27:30–32.

ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਹੈ; ਯਾਕੂਬ ਉਸ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦਾ ਭਾਗ ਹੈ। ਵਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 32:9.

ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਮਿਲੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਬਚਨ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਬਣਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਹੇ ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਕਹਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਠੱਠਾ ਉਡਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਾ ਬੈਠਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਆਨੰਦ ਕੀਤਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਪੀੜਾ ਸਦੀਵੀ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਘਾਅ ਅਸਾਧ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ? ਕੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਝੂਠੇ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਂਗਾ ਜੋ ਘਾਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਇਸ ਲਈ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਵੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਰਹੇਂਗਾ; ਅਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਨਿਕੰਮੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਉਹ ਤੇਰੀ ਵੱਲ ਮੁੜਣ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲ ਨਾ ਮੁੜੀਂ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਲਈ ਪਿੱਤਲ ਦੀ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਦਿਵਾਰ ਬਣਾ ਦਿਆਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਨਗੇ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਨਾ ਪਾਉਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣ ਲਈ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਛੁਡਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਭਿਆਨਕਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਾਂਗਾ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 15:16–21.

ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਤੰਭ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਫਿਰ ਕਦੇ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਨਾਮ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ, ਅਰਥਾਤ ਨਵੇਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਨਾਮ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਲੋਂ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚੋਂ ਥੱਲੇ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਲਿਖਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਨਵਾਂ ਨਾਮ ਵੀ ਲਿਖਾਂਗਾ। ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੇ ਕਿ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 3:12, 13.

“ਇਸ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਆਇਆ ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਉੱਤੇ ਡੂੰਘਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਛੱਡਿਆ। ਮੈਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਵੱਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਦੌੜੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਜੋ ਉਸ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੇ ਬਚਾਏ ਜਾਣਗੇ। ਜੋ ਸਾਰੇ ਬਾਹਰ ਰਹਿ ਗਏ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਬਾਹਰ ਦੀਆਂ ਭੀੜਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਲੱਗੀਆਂ ਫਿਰਦੀਆਂ ਸਨ, ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਉਪਹਾਸ ਕਰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਖੌਲ ਉਡਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ ਕਿ ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਇੱਕ ਚਾਲਾਕ ਧੋਖਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਟਾਲਣ ਲਈ ਕੋਈ ਭੀ ਖਤਰਾ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਵੀ ਲਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਕੰਧਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨਾ ਕਰ ਸਕਣ।

“ਉਪਹਾਸ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣਨ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਹੀ ਚੰਗਾ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਜਦ ਤੱਕ ਭੀੜ ਛਿਟਪੁੱਟ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨਾ ਕਰ ਸਕਾਂ, ਤਦ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਕਰਾਂ। ਪਰ ਘਟਣ ਦੀ ਬਜਾਇ ਗਿਣਤੀ ਵੱਧਦੀ ਹੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਦੇਰ ਹੋ ਜਾਣ ਦੇ ਭੈ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਘਰ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਭੀੜ ਨੂੰ ਚੀਰਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਮੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਆਪਣੀ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਭੀੜ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੀ। ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੀ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੰਦਰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਖੰਭੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮੇਂਡਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਨਾਲ ਕੁਚਲਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਲਹੂ-ਲੁਹਾਣ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਜੋ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਾਂ, ਮਾਨੋ ਜਾਣਦੇ ਸਾਂ ਕਿ ਇਹ ਮੇਂਡਾ ਸਾਡੇ ਹੀ ਕਾਰਨ ਚੀਰਿਆ-ਫਾੜਿਆ ਅਤੇ ਕੁਚਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਦੇ।”

“ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਠੀਕ ਅੱਗੇ ਉੱਚੇ ਆਸਨ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਐਸੀ ਮੰਡਲੀ ਬੈਠੀ ਸੀ ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਨੰਦਿਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਜੋਤਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਜਾਪਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਧੰਨਵਾਦ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਉਹੀ ਸਨ ਜੋ ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਏ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਮਾਫ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਕਿਸੇ ਆਨੰਦਮਈ ਘਟਨਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀਭਰੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਸਨ।”

“ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਤਦ ਵੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭੈ ਛਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਲਾਜ ਦੀ ਐਸੀ ਭਾਵਨਾ ਹੋਈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਮਾਣਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸ ਖੰਭੇ ਦੇ ਗਿਰਦ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਣ ਲਈ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਿ ਅਚਾਨਕ ਤੁਰਹੀ ਵੱਜੀ, ਮੰਦਰ ਕੰਬ ਉੱਠਿਆ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤ ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਉੱਠੇ, ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇਜਸਵੀ ਚਾਨਣ ਨੇ ਇਮਾਰਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਭ ਕੁਝ ਘੋਰ ਅੰਧਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਨੰਦਿਤ ਲੋਕ ਉਸ ਚਮਕ ਨਾਲ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਰਾਤ ਦੇ ਨਿਸ਼ਬਦ ਭੈ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਮੈਂ ਮਨ ਦੀ ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ ਜਾਗ ਪਈ ਅਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾ ਸਕੀ ਕਿ ਮੈਂ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰਾ ਨਾਸ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਤਮਾ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੜ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।” Testimonies, volume 1, 27.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਮਿਸਰ ਦੀ ਭੀੜ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਬੂਕਦਰੇਜ਼ਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਵੀ ਮੁੱਕਾ ਦਿਆਂਗਾ। ਉਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਹਨ, ਦੇਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣਗੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਮਿਸਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਖਿੱਚਣਗੇ ਅਤੇ ਦੇਸ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਹੋਇਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਣਗੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਦੇਸ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵੇਚ ਦਿਆਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਪਰਾਇਆਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਦੇਸ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਜਾੜ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ: ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਇਹ ਆਖਿਆ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ 30:10–12.

ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਨਾ ਲਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਜੋ ਅਨਿਆਈ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਅਨਿਆਈ ਹੀ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਮੈਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਮੈਲਾ ਹੀ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਮੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਧਰਮੀ ਹੀ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੀ ਰਹੇ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 22:10, 11.

ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਵਿਖਾਵੇ ਜੋ ਜਲਦੀ ਹੀ ਹੋਣੀਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੂਤ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਆਪਣੇ ਦਾਸ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਭੇਜ ਕੇ ਸੰਕੇਤ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਜਿਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖੀਆਂ, ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ। ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 1:1–3.

“ਉਹ ਪੁਸਤਕ ਜੋ ਮੋਹਰਬੰਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਉਹ ਭਾਗ ਸੀ ਜੋ ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਦੂਤ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ‘ਪਰ ਤੂੰ, ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਤਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਅਤੇ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮੋਹਰਬੰਦ ਕਰ।’ ਦਾਨੀਏਲ 12:4।” ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ, 585.

“ਬੇਰੀਆ ਵਿੱਚ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਉਪਾਸਨਾ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਇਹ ਥੱਸਲੁਨੀਕੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਉੱਤਮ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਮਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਬਚਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਐਸੇ ਹੀ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਯੂਨਾਨੀ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਆਦਰਯੋਗ ਸਨ, ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਨਹੀਂ।’”

“ਸੱਚ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਲੋਕ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਸਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਗਰੂਕ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਨਤੀਜੇ ਨਿਕਲਣਗੇ, ਜਿਹੜੇ ਬੇਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਰਤਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋਏ ਸਨ। ਪਰ ਜੋ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਜੋ ਬੇਰੀਆ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਖੰਡਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤਥਾਪਿ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਪ੍ਰਮਾਣਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤਿਅੰਤ ਅਨਿਛਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਨ ਬੈਠਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਮਹੱਤਵ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਚ ਮੰਨ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਚੰਗੇ ਹਨ। ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਏਗਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਵਰਤਾਓ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਭ ਦਾ ਨਿਆਂ ਉਸ ਚਾਨਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕਰਤੱਵ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬੇਰੀਆ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਜਾਂਚ ਕਰਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਹੋਸ਼ੇਆ ਨਬੀ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ‘ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਗਿਆਨ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਨਾਸ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਾਂਗਾ।’”

“ਬੇਰੀਆ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪੂਰਵਾਗ੍ਰਹਿ ਨਾਲ ਸੰਕੁਚਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਤਪਰ ਸਨ। ਜੇ ਸਾਡੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਲੋਕ ਮਹਾਨ ਬੇਰੀਆਨਾਂ ਦੇ ਉਦਾਹਰਨ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਉਸ ਨਾਲ ਕਰਨ ਜੋ ਉਥੇ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੁੰਦੇ। ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੋ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭੁੱਲ ਤੋਂ ਸੱਚਾਈ ਵੱਲ ਬਦਲਣ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਨੋਹਰ ਕਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਿਮੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਭੁੱਲ ਮਨ ਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਸੱਚਾਈ ਮਨ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।” Sketches from the Life of Paul, 87, 88.