ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਲ ਸਿੱਖਿਆ “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਹੈ।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਉਹ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਥੱਕੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦਿਵਾ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਤਾਜ਼ਗੀ ਹੈ; ਤਥਾਪਿ ਉਹ ਸੁਣਨਾ ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ, ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ; ਪੰਗਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਗਤੀ, ਪੰਗਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਗਤੀ; ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੀ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਡਿੱਗਣ, ਅਤੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਫੰਦੇ ਵਿੱਚ ਫਸਣ, ਅਤੇ ਫੜੇ ਜਾਣ। ਯਸਾਯਾਹ 28:12, 13।
ਇਸ ਵੇਲੇ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਕੁਲ ਦਾ ਸਿੰਘ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਤੀਹਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯਾਜਕ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ “ਤੀਹ” ਯਾਜਕੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਉਮਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਦੇ ਤੀਹਵੇਂ ਸਾਲ ਨੂੰ ਜੋ ਯੋਸ਼ੀਆਹ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪਸਾਹ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਅਖੀਰਲੀ ਯਾਜਕੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਰੂਪ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਜਾਜਕ ਆਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਕਹਿਣਗੇ; ਤੁਸੀਂ ਗੈਰ-ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਭੋਗੋਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਣੋਗੇ। ਯਸਾਯਾਹ 61:6।
ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ—ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਜਿਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਹਰੇਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਗਵਾਹੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਲਹਿਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੂਰਵ-ਪ੍ਰਤੀਕ 1840 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਲਹਿਰ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਲਹਿਰ ਤਿੰਨਾਂ ਦੂਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਲਫ਼ਾ ਦੂਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਓਮੇਗਾ ਦੂਤ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਪਤਰਸ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਤਰਸ ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਇਤਿਹਾਸ ਪਾਨੀਅਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸੇ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ
ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਉਹ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਲਈ ਸੀ।
ਪਰ ਤੂੰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਉਹ ਸੁਣ; ਉਸ ਬਾਗੀ ਘਰਾਣੇ ਵਾਂਗ ਬਾਗੀ ਨਾ ਹੋ। ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ, ਅਤੇ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ ਉਹ ਖਾ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਤਦ ਵੇਖੋ, ਇੱਕ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਸਕਰੋਲ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਅਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵਿਲਾਪ, ਸੋਗ, ਅਤੇ ਹਾਏ ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇ ਉਹ ਖਾ; ਇਹ ਸਕਰੋਲ ਖਾ, ਅਤੇ ਜਾ ਕੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨਾਲ ਬੋਲ। ਸੋ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਸਕਰੋਲ ਖਵਾਇਆ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੰਤੜੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸਕਰੋਲ ਨਾਲ ਭਰ ਲੈ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ। ਤਦ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾਸ ਲਈ ਸ਼ਹਿਦ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 2:8–10, 3:1–3.
ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਛੋਟੀ ਪੋਥੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਮੁੱਚਾ ਅਧਿਆਇ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਤੋਂ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
“ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰੇਗਾ। ਇੱਥੇ ਸੰਸਾਰ-ਵਿਆਪੀ ਵਿਸਤਾਰ ਅਤੇ ਅਸਧਾਰਣ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਕਾਰਜ ਦੀ ਪੂਰਵ-ਸੂਚਨਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। 1840–44 ਦੀ ਆਗਮਨ ਲਹਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਿਮਾਮਈ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਸੀ; ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਰ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕੇਂਦਰ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਐਸੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਧਾਰਮਿਕ ਰੁਚੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਜੋ ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਸੁਧਾਰ ਲਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦੇਖੀ ਗਈ ਸੀ; ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ।” The Great Controversy, 611.
ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਨਾਲ ਸਮਰੂਪ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਤਰਸ, ਯੂਹੰਨਾ ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ।
1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ-ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ ਜੋ 27 ਜੁਲਾਈ, 1299 ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਅਵਧੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ “ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ” ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਇਕਾਨਵੇਂ ਸਾਲ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਸਮੇਂ-ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ, ਜੋ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਮਹਿਮਾਮਈ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੱਕ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਰਿਹਾ। ਤਦ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲ ਦੀ ਲਾਗੂਤਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਈ।
ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੌਂਹ ਖਾਧੀ ਜੋ ਯੁਗਾਂ-ਯੁਗ ਜੀਊਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਰਚਿਆ, ਕਿ ਹੁਣ ਹੋਰ ਸਮਾਂ ਨਾ ਰਹੇਗਾ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 10:6।
22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਇਕ ਵੈਧ ਲਾਗੂਅਤਾ ਵਜੋਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ, ਪਤਰਸ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਹਰੇਕ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਚਲਹੇੜੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹੇੜੀ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦਰਸ਼ਨ
ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ‘ਗਿਆਰਾਂ’ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ “ਦਰਸ਼ਨਾਂ” ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤੀਹਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਚੌਥੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਖੇਬਾਰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਬੰਦੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀ, ਤਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਖੁਲ੍ਹ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖੇ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 1:1।
ਪਹਿਲੇ ਗਿਆਰਾਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦੀਆਂ “ਦਰਸ਼ਨਾਂ” ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਖੇਬਾਰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੋਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ; ਫਿਰ ਅਧਿਆਇ ਤਿੰਨ ਦੇ “ਮੈਦਾਨ” ਵਾਲੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੋਰ ਵਿਸਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਦੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਾਲੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ। ਖੇਬਾਰ ਦਰਿਆ, ਮੈਦਾਨ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਥਾਨ ਤਿੰਨ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਪਦ ਇੱਕ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ‘ਗਿਆਰਾਂ’ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦੀਆਂ “ਦਰਸ਼ਨਾਂ” ਹੈ।
ਜੁਬਲੀ
ਤੀਹਵੇਂ ਸਾਲ ਨੂੰ ਉਸ ਜੁਬਲੀ ਚੱਕਰ ਦਾ ਤੀਹਵਾਂ ਸਾਲ ਮੰਨਣ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯੋਸੀਯਾਹ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਸਾਹ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ 22 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੜੀ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਵਾਹਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਲੜੀ ਦਰ ਲੜੀ, ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ, ਪਸਾਹ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਪਰਬਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਸਚਿੱਤ ਦਾ ਦਿਨ ਪਤਝੜ ਰੁੱਤ ਦੇ ਪਰਬਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦਾ ਤੇਈਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਉਸ ਜੁਬਲੀ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਯੋਸੀਯਾਹ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹੋਰ ਵੀ ਅਜਿਹੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਰਾਜਾ ਯੋਸੀਯਾਹ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 573 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੱਕ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। 22 ਅਕਤੂਬਰ, 573 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਨੂੰ ਜੁਬਲੀ ਵਰ੍ਹੇ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲਕ੍ਰਮ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪ੍ਰਾਸਚਿੱਤ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 573 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਉਹ ਕਾਲਕ੍ਰਮ-ਵਿਗਿਆਨੀ 622 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਨੂੰ ਵੀ ਯੋਸੀਯਾਹ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪਸਾਹ ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਸਾਹ ਨੇ, ਜੋ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਪਰਬਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਉਣੰਜਾ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਜੁਬਲੀ ਚੱਕਰ ਦਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਪਤਝੜ ਰੁੱਤ ਦੇ ਪਰਬਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ, ਪ੍ਰਾਸਚਿੱਤ ਦੇ ਦਿਨ, ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਉਹ ਸੱਤ ਹਫ਼ਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਣੰਜਾ ਸਾਲ ਬਣਦੇ ਸਨ, ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਸਬਤ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ।
“ਹਰ ਪੰਨੇ ਵਿੱਚ, ਭਾਵੇਂ ਇਤਿਹਾਸ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਉਪਦੇਸ਼, ਜਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਨਿਯਮ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਆਲੋਕਿਤ ਹਨ। ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਨਿਯੁਕਤੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਸੀ, ਯਹੂਦੀ ਧਰਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਸੁਗਠਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੀ। ਮਸੀਹ ਬਾਰੇ “ਸਾਰੇ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।” ਕਰਤੱਬ 10:43. ਆਦਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਵਾਅਦੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਰੇਖਾ ਅਤੇ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨਾ ਰਾਹੀਂ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾਮਈ ਜੋਤ ਨੇ ਉਧਾਰਕਰਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਦਰਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬੇਤਲਹੇਮ ਦੇ ਤਾਰੇ ਨੂੰ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੀਲੋਹ ਨੂੰ, ਵੇਖਿਆ, ਜਦੋਂ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਇੱਕ ਰਹੱਸਮਈ ਜਲੂਸ ਵਾਂਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੰਘਦੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਹਰ ਇਕ ਬਲੀਦਾਨ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੌਤ ਦਰਸਾਈ ਗਈ। ਧੂਪ ਦੇ ਹਰ ਇਕ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੀ ਸੀ। ਹਰ ਇਕ ਜੂਬਲੀ ਦੀ ਤੁਰਹੀ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਰਹੱਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦੀ ਸੀ।” The Desire of Ages, 211.
ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ
573 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੋਂ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਜਦੋਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਪਤਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਿਦਕੀਯਾਹ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਯਹੂਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ 622 ਵਿੱਚ ਯੋਸੀਯਾਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 573 ਤੱਕ ਦੇ ਜੁਬਲੀ ਚੱਕਰ ਦੀ ਪਛਾਣ 17ਵੇਂ ਜੁਬਲੀ ਚੱਕਰ ਵਜੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਫ਼ੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਪੈਨਿਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਸੀ। ਟਾਲਮੀ ਰਾਫ਼ੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਜੇਤੂ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਮਿਲਾਨ ਦੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 330 ਵਿੱਚ ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਵੰਡ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਸੀ। ਸਤਾਰ੍ਹਵੇਂ ਜੁਬਲੀ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਨਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣਗੇ, ਨਾ ਸਰਦਾਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਾ ਬਲੀਦਾਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਾ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਾ ਏਫੋਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਾ ਤੇਰਾਫੀਮ ਦੇ ਨਾਲ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੁੜ ਆਉਣਗੇ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਅਤੇ ਦਾਊਦ ਆਪਣੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਲੱਭਣਗੇ; ਅਤੇ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦਾ ਭੈ ਮਾਣਣਗੇ। ਹੋਸ਼ੇਆ 3:4, 5.
ਹੋਸ਼ੇਆ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਦਕੀਯਾਹ ਦੇ ਬੰਦੀ ਬਣਾਏ ਜਾਣ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ 723 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਦੀ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੋਸ਼ੇਆ ਦਾ ਇਹ ਹਵਾਲਾ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨਾਲ ਇਸ ਕਾਰਨ ਜੁੜਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਰਾਜੇ ਲਈ ਜ਼ਿੱਦ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਦੈਵੀ ਰਾਜੇ ਦੀ ਬਜਾਇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹਿਣ ਦੀ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਲੇਵੀਆਂ 26 ਵਿੱਚ "ਸੱਤ ਵਾਰ" ਦੇ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ “ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਘਮੰਡ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਮੇਰੀ ਨਾ ਸੁਣੋਗੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਤ ਗੁਣਾ ਹੋਰ ਦੰਡ ਦਿਆਂਗਾ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿਆਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਿੱਤਲ ਵਰਗੀ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 26:18, 19.
“ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਹੰਕਾਰ” ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸੰਸਾਰ ਵਰਗਾ ਬਣਨ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜਾ ਰੱਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। 723 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਵਿੱਚੋਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹਟਾਇਆ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਫਿਰ 586 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਿਦਕੀਯਾਹ ਦਾ ਬੰਦੀਵਾਸ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ “ਹੰਕਾਰ” ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੰਕਾਰ ਪਤਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ “ਸ਼ਕਤੀ” ਦਾ ਅਰਥ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਰਾਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਰਾਜਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਉੱਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਹੰਕਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰੀ ਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨ ਦਾ ਸੂਚਕ ਹੈ।
ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦਾਹ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਟੋੜਿਆ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਮਨੱਸੀਹ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਬੰਦੀ ਬਣਾਕੇ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯਹੂਦਾਹ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਿੱਦਕੀਆਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਟੁੱਟਣ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਪਰਿਣਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇਉਂ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸਮੂਏਲ ਬੁੱਢਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂਈ ਠਹਿਰਾਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਜੇਠੇ ਦਾ ਨਾਮ ਯੋਏਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਦਾ ਨਾਮ ਅਬਿਯਾਹ ਸੀ; ਉਹ ਬੇਅਰਸ਼ੇਬਾ ਵਿੱਚ ਨਿਆਂਈ ਸਨ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਤੁਰੇ, ਸਗੋਂ ਲਾਭ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਪਏ, ਰਿਸ਼ਵਤਾਂ ਲਈਆਂ, ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਟੇਢਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਦ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਰਾਮਾਹ ਵਿੱਚ ਸਮੂਏਲ ਕੋਲ ਆਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਵੇਖ, ਤੂੰ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਤੁਰਦੇ; ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰ ਦੇ ਜੋ ਸਾਡਾ ਨਿਆਂ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮੂਏਲ ਨੂੰ ਮੰਦੀ ਲੱਗੀ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਦੇ ਜੋ ਸਾਡਾ ਨਿਆਂ ਕਰੇ। ਅਤੇ ਸਮੂਏਲ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਤਦ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਸਮੂਏਲ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਇਹ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਸਭ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰਾਂ। ਜਿਹੜੇ ਜਿਹੜੇ ਕੰਮ ਉਹ ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਕਰਦੇ ਆਏ ਹਨ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਲਿਆਂਦਾ ਸੀ, ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਤੱਕ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ—ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲੈ; ਤਾਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਤੌਰ ਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੀਤ ਦੱਸ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ। 1 ਸਮੂਏਲ 8:1–9.
ਇਹ ਧਿਆਨ ਦੇਣਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਕੇਵਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣੇ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਸਗੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਸਮੂਏਲ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, “ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।”
“ਸ਼ੈਤਾਨ ਹੈ... ਨਿਰੰਤਰ ਹੀ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਧੱਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਤਾਂ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਭਟਕਾ ਦੇਵੇ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਧੋਖਾ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਬੇਅਸਰ ਕਰ ਦੇਵੇ। ‘ਜਿੱਥੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ’ (Proverbs 29:18)। ਸ਼ੈਤਾਨ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਾਧਨਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਸੱਚੀ ਗਵਾਹੀ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਡੋਲ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ।”
“ਗਵਾਹੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਐਸੀ ਘ੍ਰਿਣਾ ਭੜਕਾਈ ਜਾਵੇਗੀ ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀਆਂ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀਆਂ ਇਹ ਹੋਣਗੀਆਂ ਕਿ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਡਗਮਗਾ ਦੇਵੇ, ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ: ਜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ, ਝਿੜਕਾਂ ਅਤੇ ਸਲਾਹਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਅਤੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਭ੍ਰਮਣਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਝ ਲੈਣ ਲਈ ਇੰਨਾ ਸਾਫ਼ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।” Selected Messages, book 1, 48.
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਥਿਓਕ੍ਰੇਸੀ ਲਈ ਆਖਰੀ ਧੋਖਾ ਕੇਵਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਵੀ ਅਸਵੀਕਾਰ ਸੀ। 1097 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਸਵੀਕਾਰ 1863 ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਆਖਰੀ ਧੋਖੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਲੇਵੀਆਂ ਅਧਿਆਇ 26 ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮੇਂ” ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ “ਬਦਲੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ।”
“ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ 1843 ਦਾ ਚਾਰਟ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਬਦੀਲੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਕਿ ਅੰਕ ਉਹੀ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ; ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅੰਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਭੁੱਲ ਉੱਤੇ ਰਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਓਹਲੇ ਰੱਖਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਖ ਸਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਹਟਾਇਆ ਨਾ ਗਿਆ।” Early Writings, 74.
ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ “ਸੱਤ ਸਮੇਂ” ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਇਹ ਸਮਰਥਨ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਦਿੱਤੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਬਦਲਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੀ; ਇਸ ਚਾਰਟ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਕਾਲਮ ਅਤੇ ਉੱਪਰਲੇ ਸੱਜੇ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ "ਸੱਤ ਸਮੇਂ" ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। 1863 ਵਿੱਚ ਊਰਿਯਾਹ ਸਮਿਥ ਦੇ ਨਕਲੀ ਚਾਰਟ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਧਾਰਭੂਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਦ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਪ੍ਰਤੀਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਵੱਲੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨਾ ਸੀ, 1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ। 1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਮਿਤੀ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਕਾਲ-ਰੇਖਾ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਉਸ ਲੜੀ ਦਾ ਅੰਤ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। 1863 ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਹੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਪ੍ਰਤੀਕ 1097 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਊਲ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 586 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸਿਦਕੀਯਾਹ ਤੱਕ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸੀ।
ਸਿਦਕਿਯਾਹ ਨੂੰ ਈ.ਪੂ. 573 ਦੇ ਯੂਬਲੀ ਤੋਂ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਬੰਦੀ ਬਣਾਕੇ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਤਾਰਹਵਾਂ ਯੂਬਲੀ ਚੱਕਰ ਈ.ਪੂ. 622 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਤੀਹਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਈ.ਪੂ. 592 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯਾਜਕ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਈ.ਪੂ. 586 ਵਿੱਚ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਦਾ ਨਾਸ ਸਾਲ ਦੇ ਉਸੇ ਦਿਨ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਇਸ ਦਾ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਨਾਸ ਟਾਈਟਸ ਵੱਲੋਂ ਈ.ਸ. 70 ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਦਾ ਪਦ ਇੱਕ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਾਸ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਚਾਲੀ ਦੇ ਮੰਦਰ-ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਉੱਨੀ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਹੈ।
ਸਾਡੀ ਬੰਦਵਾਈ ਦੇ ਪੱਚੀਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਸਾਲ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਚੌਦਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਉਸੇ ਹੀ ਦਿਨ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਉੱਥੇ ਲੈ ਗਿਆ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 40:1.
ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਸਬਤ ਦੇ ਨੇਮ ਦੀ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਸੱਤਵੇਂ ਸਾਲ—ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ ਸਬਤ ਹੈ—ਦੀ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦਾ ਸਰਾਪ “ਸੱਤ ਸਮੇਂ” ਹੋਵੇਗਾ। “ਸਮਾਂ” ਇੱਕ ਸਾਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ “ਸਾਲ” ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਨਾਲ ਗੁਣਾ ਕਰਨ ’ਤੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਮਿਲਰਵਾਦੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ਾਇਦ “ਪੱਚੀ ਵੀਹ” ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਰਟਾਂ ਉੱਤੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ ਅੰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਨ।
ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ, ਦੋਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਸਰਾਪ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਮਝ ਸੀ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ‘ਬੁਨਿਆਦੀ,’ ਜਾਂ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ “ਅਲਫ਼ਾ” ਸਮਝ ਵੀ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਸੰਨ 1863 ਵਿੱਚ ਲਾਉਦਿਕੀਆਈ ਸੈਵੰਥ-ਡੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਯਾ ਨੇ ਮਿਲਰ ਦੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ—ਉਹ “ਖੋਜਾਂ” ਜੋ ਮਿਲਰਵਾਦੀ ਲਹਿਰ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਨੀਂਹ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨੇ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਬਾਬਲ ਦੀ ਕੈਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਮੰਦਰ ਮੁੜ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਪਹਿਲੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮੰਦਰ ਦੂਜੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਤੀਜੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਅਤੇ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਦੂਜਾ ਦੂਤ ਨੀਂਹ ਰੱਖੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਮਈ 1842 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। 1844 ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵੇਲੇ, 1844 ਦੀ ਅਲਫ਼ਾ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵੇਲੇ, ਦੂਜਾ ਦੂਤ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਆਇਆ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਐਕਸੇਟਰ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਦ ਮੰਦਰ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ 1844 ਦੀ ਮਹਾਨ, ਜਾਂ ਓਮੇਗਾ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵੇਲੇ, ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਦੂਤ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਤੇਈ ਸੌ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤੀਜੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ।
ਯੋਸੀਯਾਹ ਦਾ ਅਰਥ ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨੀਂਹ’ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਯੋਸੀਯਾਹ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਯੋਸੀਯਾਹ ਲਿਚ, ਦੋਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੀਂਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਲੇਵੀਆਂ ਦੇ ਤੇਈਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਬਾਈ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਪਰਬਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਨੀਂਹਾਂ, ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਪਰਬ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾ ਫ਼ਰਮਾਨ, ਸਾਰੇ ਹੀ 1840 ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਚਾਲੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 573 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼, 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਤਕਾਂ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਸਮੇਂ ਦੀ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੇਖਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਵਰਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਲਾਗੂਕਰਨਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਆਪਣੇ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਪੱਚੀ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਉਹ ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉੱਥੇ ਸੀ, ਜਦੋਂ ‘ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਕਤਲੇਆਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,’ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਲਿਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸੀਆ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਗਿਆਰਾਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੁਕਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ 1844 ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੁਣ ਇਸ ਆੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਤੁਸੀਂ ਕਰੋਗੇ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਘਟੇਗਾ, ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਵੋਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਹਾਂ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 24:24.
ਜਦੋਂ ਇਹ ਆਵੇਗਾ
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜਿਹੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ ਦਰਸਾਈਆਂ ਸਨ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਦੋਹਰਾਈਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਤਦ ਅਸੀਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅਜੇਹੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਸਮਝ ਦੇ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਉਮੀਦ ਸਮਾਈ ਹੋਈ ਹੈ ਕਿ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕ੍ਰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਹੈ—ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਦ “ਤੁਸੀਂ ਜਾਣੋਗੇ” ਕਿ “ਪ੍ਰਭੂ” ਹੀ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ” ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।