ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਤੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ - ਨੰਬਰ ਦਸ

ਅਸੀਂ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਇਕ ਭਾਗ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ 1850 ਵਿੱਚ “ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ।” ਅਸੀਂ 1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦੇ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ‘ਤੇ ਰੱਖ ਰਹੇ ਹਾਂ। ‘1850’ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਦ ਵਿੱਚ ਯਸਾਯਾਹ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਵੀ “ਉਸ ਦਿਨ” ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਸੰਦਰਭ ਵਜੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਿਪੇਖ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡਣ ਦੀ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਕੁੰਜੀ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਹੈ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ “ਦੁਹਰਾਉ ਅਤੇ ਵਿਸਤਾਰ” ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਿਯਮ ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕਾਰਗਰ ਹੈ।

ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਛੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਪਛਾਣੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੱਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ ਕਿ “ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਸਰਵੋਪਰਿ”, ਯਸਾਯਾਹ ਉਸ ਆਤਮਾ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ 9/11 ਉੱਤੇ ਇਸ ਘੋਸ਼ਣਾ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪਿਛਲਾ ਮੀਂਹ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਯਸਾਯਾਹ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਠੀਕ ਉਸੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਨਬੀ ਨੇ ਛੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ 9/11 ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਐਸੀ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ ਜੋ ‘ਅੱਖਾਂ ਰੱਖਦੀ ਸੀ ਪਰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕੰਨ ਰੱਖਦੀ ਸੀ ਪਰ ਸੁਣਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੀ ਸੀ’?

ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਦੁਸਟ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਰਾਜਾ ਆਹਾਜ਼ ਉਸ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਉਸ ਦੁਸਟ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਆਹਾਜ਼ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

9/11 ਦਾਨੀਏਲ 11:40 ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆਇਆ; ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ 6 ਵਿੱਚ 9/11 ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀ ਆਇਤ 40 ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਥਿਤ ਹੈ; ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ “ਆਇਤ 40 ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ” ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਆਇਤ 40 ਦਾ ਇਹ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਤਿਹਾਸ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ 1989 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਨਾਲ ਇਸ ਆਇਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਹੋਈ। 1989 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਇਤ 41 ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ “ਆਇਤ 40 ਦਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਤਿਹਾਸ” ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ ਉਸੇ “ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ” ਵਿੱਚ ਅਣਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਇਸ ਵਿਚਾਰਣਾ ਵਿੱਚ, ਕਿ 9/11 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਅਦਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਇੱਕ ਦੂਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਪਛਾਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬਾਅਦਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਗ, ਜਿਸ ਦੀ ਯਸਾਯਾਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਹੈ—ਦਾਨੀਏਲ 11, ਆਇਤਾਂ 41 ਤੋਂ 45।

ਯਸਾਯਾਹ ਨਬੂਵੀ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਵਿੱਚ 9/11 ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਅਗਲੀ ਹੀ ਘਟਨਾ ਜੋ ਹੋਣੀ ਹੈ, ਉਹ “ਅਧਰਮੀ ਫਰਮਾਨ” ਹੈ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀ ਆਇਤ 41 ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਵੱਲੋਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ‘ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ’—9/11 ਤੋਂ ਬਾਅਦ—ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। 1989 ਵਿੱਚ ਆਇਤ 40 ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਯਸਾਯਾਹ ਨੂੰ 1989 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 9/11 ਉੱਤੇ, ਓਥੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵੇਦੀ ਤੋਂ ਕੋਲੇ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਇੱਕ ਐਸੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀਆਂ ਆਖਰੀ ਛੇ ਆਇਤਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਯਸਾਯਾਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਅਤੇ ਅਚਰਜਾਂ ਲਈ ਹਨ। ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਆਯਤ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ ਯਸਾਯਾਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧੋਬੀ ਦੇ ਖੇਤ ਵਾਲੇ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਉੱਪਰਲੇ ਹੌਜ਼ ਦੀ ਨਾਲੀ ਕੋਲ ਹਨ। ਯਸਾਯਾਹ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਅਧਿਆਇ ਛੇ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ‘ਤੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੇਆਰ-ਯਾਸ਼ੂਬ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਹੈ। ਉੱਪਰਲੇ ਹੌਜ਼ ਦੀ ਨਾਲੀ ਉਸ ਸੁਨਹਿਰੀ ਤੇਲ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਦੋ ਨਲੀਆਂ ਵੱਲ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਸੰਕੇਤ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਜ਼ਖਰਿਆਹ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਬਾਰੰਬਾਰ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰਲੇ ਹੌਜ਼ ਦੀ ਨਾਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਨਾਲੀ ਜ਼ਕਰਯਾਹ ਦੀਆਂ ਦੋ ਨਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਦੀ ਟਿੱਪਣੀ ਜ਼ਕਰਯਾਹ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ-ਕਥਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ। ਛੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਯਸਾਯਾਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਧੂੜ ਤੱਕ ਨਿਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੀਜੇ ਪਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਉਸੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਵੇਦੀ ਤੋਂ ਲਈ ਗਈ ਇੱਕ ਜਲਦੀ ਕੋਇਲੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਉਸ ਹੌਜ਼ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉੱਪਰਲੇ ਹੌਜ਼ ਦੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਅਠਾਈਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਯਸਾਯਾਹ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਪਦ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰਲਾ ਹੌਜ਼ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਕਈ ਪੰਕਤੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

9/11 ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਆਤਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਯਸਾਯਾਹ ਕੇਵਲ ਉਸੇ ਥਾਂ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿੱਥੇ ਉੱਪਰਲੇ ਹੌਜ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਸੁਨਹਿਰਾ ਤੇਲ ਹੇਠਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਸ ਆਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਹੋਵੇ ਜੋ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਾਰਗ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਦਾ “ਧੋਬੀ ਦੇ ਖੇਤ ਦੇ ਕੋਲ ਰਾਜਮਾਰਗ (ਰਸਤਾ)” ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦਾ “ਵਿਸ਼ਰਾਮ” ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਦਾ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾ ਕੇਵਲ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਲਕੀਰ, ਜ਼ਕਰਯਾਹ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸੁਨਹਿਰੀ ਨਲੀਆਂ ਦੀ ਲਕੀਰ, ਅਤੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਾਰਗ ਦੀ ਲਕੀਰ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਯਸਾਯਾਹ “ਧੋਬੀ ਦੇ ਖੇਤ” ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਦੂਤ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਪਰਖ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਦੇ ਤੀਜੇ ਪਦ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਲਾਈਨਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਸਾਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕਾਰਜ ਹੈ। ਜ਼ਖਰਿਆਹ ਦਾ ਤੇਲ ਅਤੇ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਯਾਕੂਬ ਦੀ ਸੀੜ੍ਹੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਪਦਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਚਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਰਾਹ ਉਸ “ਪਹਿਰੇਦਾਰ” ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਰਹੀ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਟ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਰਾਜਾ ਆਹਾਜ਼ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੁਰਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਤੁਰਹੀਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ “ਰਾਜਮਾਰਗ” ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਯਸਾਯਾਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੇ ਨੇਤਾ ਤੱਕ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਖੜੇ ਹਨ।

ਯਸਾਯਾਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੇਅਰਯਾਸ਼ੂਬ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਇੱਕ ਬਾਕੀਅਤ ਮੁੜ ਆਵੇਗੀ,” ਇਕੱਠੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ 9/11 ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਜਾ ਆਹਾਜ਼ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਉਹ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਪੱਧਤੀ ਦਾ ਮੂਲ ਨਿਯਮ ਹੈ। “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਉਹ ਨਿਯਮ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ “ਦਿਨ/ਸਾਲ” ਸਿਧਾਂਤ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਦੂਜੀ ਹਾਏ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ “ਦਿਨ/ਸਾਲ” ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋਈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ 1843 ਬਾਰੇ ਮਿਲਰ ਦੀ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸਸ਼ਕਤ ਹੋਈ ਜੋ ਦਿਨ/ਸਾਲ ਸਿਧਾਂਤ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ। 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਦੇ ਨੌਵੇਂ, ਦਸਵੇਂ ਅਤੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਅਲਫਾ (8-11-1840) ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ (9/11) ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਅਠਾਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਉਤਰਿਆ, ਜਦੋਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਢਹਿ ਪਈਆਂ—ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਦਸ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਉਤਰਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਲਫਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਓਮੇਗਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪੂਰਵਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।

ਯਸਾਯਾਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਕੇਵਲ “ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ” ਦੇ ਮੁੱਖ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਵੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਉਸ ਅਵਧੀ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ “ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ” ਹੈ। ਉਹ ਅਵਧੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਸੱਤ ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਵਧੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਸੱਤ ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਇਲਿਆਹ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਿਸੂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਲਿਆਹ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਲਿਆਹ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇਲਿਆਹ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ (ਇਲਿਆਹ) ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਮਹਾਨ ਭੀੜ (ਯੂਹੰਨਾ) ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਯਸਾਯਾਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਜੋ ਨੀਂਹਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੁਨਹਿਰਾ ਤੇਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬੁੱਧਵਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਧੋਬੀ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਅਤੇ ਉਹ ਬਾਕੀ ਜਥਾ ਜੋ ਵਾਪਸ ਮੁੜਦਾ ਹੈ, (ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਆਰ-ਯਾਸ਼ੂਬ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹੀ ਹੈ), ਉਸ ਬਾਕੀ ਜਥੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ 9/11 ਉੱਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਵੱਲ “ਵਾਪਸ ਮੁੜਦਾ” ਹੈ। ਪਿਤਾ-ਬਾਕੀ ਜਥੇ ਦਾ ਸੰਬੰਧ, ਜੋ ਅਲਫ਼ਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਐਲੀਆਹ ਦੇ “ਪਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ” ਵਾਲਾ ਸੰਬੰਧ ਵੀ ਹੈ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿਤਾ ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਇੱਕ ਬਾਕੀ ਜਥੇ ਦੀ ਚਲਵਲ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਫਿਲਡੈਲਫੀਆ ਦੀ ਅਲਫ਼ਾ ਚਲਵਲ ਸੀ। ਅਲਫ਼ਾ ਚਲਵਲ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਮਿਲਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਐਲੀਆਹ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਨੇਮ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਅਲਫ਼ਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪੂਰਤੀਆਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਓਮੇਗਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨਾਤਮਕ ਉਦਾਹਰਣ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤੱਥ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਕੇਵਲ ਇਹ ਦਰਸਾ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਯਸਾਯਾਹ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਭਿੰਨ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ 9/11 ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਮੀਂਹ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸੀਂ ਹੁਣੇ ਹੀ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵੀ, ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਦੀ ਆਇਤ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ।

ਅੱਠਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੱਚਾਈ ਹੋਰ ਵੀ ਗਹਿਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਸ ਕੁੰਜੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ “ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ” ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਅਚੰਭੇ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹੀ ਕੁੰਜੀ ਓਸੇ ਆਯਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ 2520-ਸਾਲਾ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੰਬੰਧੀ ਉਦਾਹਰਣ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਦੇ “ਸੱਤ ਵਾਰ” ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਠਵੇਂ ਪਦ ਦੀ ਪੈਂਸਠ-ਸਾਲਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਉਹ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂ ਦਰਸਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਦੋਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ 2520 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਛਿਟਕਾਅ-ਅਵਧੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸੇ ਹੀ ਪਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ 1989 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਆਠ ਦੇ ਆਠਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਰੇਖਾਵਾਂ (ਯਸਾਯਾਹ 8:8, ਦਾਨੀਏਲ 11:10, 40) ਨਾਲ, ਕੁੰਜੀ ਆਠਵੇਂ ਅਤੇ ਨੌਵੇਂ ਪਦਾਂ ਦੇ “ਸਿਰ” ਹਨ। ਜਦੋਂ “ਸਿਰਾਂ” ਦੀ ਇਹ ਕੁੰਜੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਸਮਾਂਤਰ ਪਦਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੁੱਧ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੀਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਪਦ ਗਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਸੋਲਾਂ ਤੱਕ, 1989 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਦੇ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਵਜੋਂ ਦਿਸਦੇ ਹਨ। “ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ” ਦਾ ਖੁੱਲ੍ਹਣਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਚੁਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੇ ਉਨਮੋਚਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਮੁਹਰ-ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਯਤ “ਇਸ ਤੋਂ ਉਪਰੰਤ” ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅੱਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਉੱਪਰ ਤਬਕਾ-ਦਰ-ਤਬਕਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਸ਼ਬਦ “ਇਸ ਤੋਂ ਉਪਰੰਤ” ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਤੀਜੀ ਆਯਤ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਤੀਜੀ ਆਯਤ ਨਾਲ ਦੂਜੇ ਗਵਾਹ ਵਜੋਂ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਕਿ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਪੰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਤੀ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ “ਤੀਜੀਆਂ” ਆਯਤਾਂ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਿਆਰਯਾਸ਼ੂਬ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਇੱਕ ਬਾਕੀਅਤ ਮੁੜ ਆਵੇਗੀ” ਅਤੇ ਮਹੇਰਸ਼ਲਾਲਹਾਸ਼ਬਜ਼ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਲੁੱਟ ਵੱਲ ਤੁਰੰਤ।” ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਿਆਰਯਾਸ਼ੂਬ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਫਿਰ ਮਹੇਰਸ਼ਲਾਲਹਾਸ਼ਬਜ਼ ਦਾ (ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਮਾ ਨਾਮ ਹੈ)। “1” ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਅਲਫਾ ਛੋਟਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ “ਬਾਕੀਅਤ” ਵਜੋਂ ਵੀ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ “22” ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਓਮੇਗਾ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਨਾਮ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਇਹ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

ਆਇਤ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ ਅਲਫਾ ਬਾਕੀਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਸ਼ੇਆਰਯਾਸ਼ੂਬ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ। ਇਕੱਠੇ ਉਹ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਖੜੇ ਹਨ ਜੋ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਸੰਬੰਧੀ ਤਿੰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।

ਯਸਾਯਾਹ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਤਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ 9/11 ਦੀ ਬੁਲਾਹਟ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਯਸਾਯਾਹ ਜੁਲਾਈ 2023 ਦੀ ਬੁਲਾਹਟ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। 9/11 ‘ਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਇੱਕ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਾਕੂਬ ਛਲਕਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਐਸਾਊ ਦੇ ਜੇਠੇਪਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਐਡਵੇਂਟਿਜ਼ਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਉਗਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ 2023 ਵਿੱਚ ਯਸਾਯਾਹ ਇਸਰਾਏਲ, ਅਰਥਾਤ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਇਸ ਹਕੀਕਤ ਲਈ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਅੰਗਾਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਛੇ ਵਿੱਚ “ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ” 9/11 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਛੇ 9/11 ਦੀ ਇੱਕ ਅਭਿਵਿਆਕਤੀ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਤੋਂ ਨੌਂ ਤੱਕ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਯਹੂਦਾ ਦੀ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਅਗਵਾਈ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਵੀ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਫਰਾਏਮ ਦੇ ਮਦਭਰੇ ਲੋਕ ਠੋਕਰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਯਸਾਯਾਹ ਲਿਖਦਾ ਹੈ:

ਯਸਾਯਾਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੱਤਵੇਂ ਤੋਂ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੂੜ੍ਹ ਭੇਦਮਈ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ। ਸੱਤਵੇਂ ਤੋਂ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਸਾਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਸੰਦਰਭ-ਬਿੰਦੂ ਹਨ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ “ਉਸ ਦਿਨ” ਜਾਂ “ਉਸ ਵੇਲੇ” ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਉਲੇਖ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ। ਆਯਤ ਅਠਾਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਯਸਾਯਾਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਯਤ ਅਠਾਰ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ-ਅਵਧੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪਛਾਣੇ ਜਾਣੇ ਹਨ।

ਜੋ “ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ” ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਯਸਾਯਾਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਉਹੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ “ਆਪਣਾ ਮੁਖ ਲੁਕਾ ਲਿਆ ਸੀ,” ਜੋ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ ਜੋ ਜੁਲਾਈ 2023 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਜਾਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਕਰਾਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੱਲਿਆ ਸੀ, ਅਰਥਾਤ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਮੁਖ ਲੁਕਾ ਲਿਆ ਸੀ।

“ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣਾ, ਬਿਵਸਥਾ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲਾਉਣਾ” ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ “ਬਹੁਤਿਆਂ” ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। “ਬਹੁਤੇ” ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਥੋੜੇ ਹੀ ਚੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। “ਬਹੁਤੇ” ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਯਸਾਯਾਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਥੋੜਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। “ਬਹੁਤੇ” ਪੰਜ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜ ਗੱਲਾਂ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਹਨ: ਉਹ “ਠੋਕਰ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਫੰਧੇ ਵਿੱਚ ਫੱਸ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਫੜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।” ਉਹ ਠੋਕਰ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਯਸਾਯਾਹ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਪਤਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਆਹਾਜ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਠਾਈਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਤੇਰ੍ਹਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਹੀ ਸਮੂਹ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ “ਡਿੱਗਣ” ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਲਈ “ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ” ਸੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਕਲਾਉਂਦੇ ਹੋਂਠਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤਰਕ-ਵਿਤਰਕ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮਤਵਾਲੇਪਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਕਲਾਉਂਦੇ ਹੋਂਠਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਤੀਜੀ ਆਇਤ ਵਿੱਚ, ਯਸਾਯਾਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੇਆਰਯਾਸ਼ੂਬ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਲਫਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਓਮੇਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਅਲਫਾ ਵੀ ਹੈ। ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਉਹ ਉੱਥੇ ਖੜੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੋ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਨਲੀਆਂ ਇੱਕ ਹੌਦ ਰਚ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਠੀਕ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਹ ਦੇ ਰਾਜਮਾਰਗ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਕਪੜਾ ਦਾਗਾਂ ਤੋਂ ਬਦਲ ਕੇ ਖ਼ਾਲਿਸ ਚਿੱਟਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਦੂਤ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਯਸਾਯਾਹ ਅਤੇ ਸ਼ੇਆਰਯਾਸ਼ੂਬ ਨੂੰ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਰਾਜਾ ਆਹਾਜ਼ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਵਾਰ” ਵਾਲੇ ਮੂਸਾ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਹ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸੇ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਸਿਰ” ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਰਾਜੇ ਦਾ ਰਾਜ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨਗਰੀ।

ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ 2014 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਯੂਕਰੇਨੀ ਜੰਗ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਤਿੰਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਘਟਿਤ ਹੋਣ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਅਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਆਯਤ, ਆਯਤ ਚਾਲੀ, ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਅਧਿਆਇ ਛੇ ਤੋਂ ਨੌਂ ਤੱਕ ਵਿੱਚ ਚਿੱਤਰਿਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਅਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ 1989 ਵਿੱਚ ਅਨਮੁਹਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਇਤਿਹਾਸ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਹਰ ਮੁੱਖ ਤੱਤ ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਆਖਰੀ ਪਦ ਉਸੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਆਖਰੀ ਪਦ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਦਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਬਾਹਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗਿਆਰਵਾਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ, ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁਹਰਾਂ ਬਾਹਰੀ ਹਨ। ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਆਖਰੀ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਿਲਾ ਰਹੀ ਹੈ; ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਂਤਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਇਕ ਸਮਾਂਤਰ ਅੰਸ਼ ਹੈ।

ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅੰਤ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਥੇ ਹੀ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਵੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਦਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਪਹਿਲੇ ਪਦ ਵਿੱਚ “ਅਨਿਆਈ ਫ਼ਰਮਾਨ” ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦੀ ਹੈ।

ਦਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਇਤ ਇਕਤਾਲੀ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਇਤ ਪੈਂਤਾਲੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮੀਖਾਏਲ ਦੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ “ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ” ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕਿ ਤੇਰਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਸ “ਭੂਚਾਲ” ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ ਜੋ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਤੇਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਇੱਕ “ਅਨਿਆਈ ਫ਼ਰਮਾਨ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਇੱਕ “ਹਾਏ” ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ “ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ” ਵਿੱਚ ਤੇਰਹਵੇਂ ਪਦ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਠਾਰਹਵੇਂ ਪਦ ਤੱਕ, ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਸ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪ੍ਰਹਾਰ ਨਾਲ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; “ਅਤੇ ਓਸੇ ਘੜੀ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਭੂਚਾਲ ਆਇਆ,” ਅਤੇ “ਦੂਜਾ ਹਾਏ ਲੰਘ ਗਿਆ; ਅਤੇ, ਵੇਖੋ, ਤੀਜਾ ਹਾਏ ਜਲਦੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਦੂਤ ਨੇ ਤੁਰਹੀ ਵਜਾਈ” “ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਗਈਆਂ।”

ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਇਤ ਇਕਤਾਲੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਇਤ ਪੈਂਤਾਲੀ ਤੱਕ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਉਸ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਸਾਯਾਹ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ‘ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ’ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਅੰਤਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਹਾਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਇਕ ਧਰਮ-ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਕਲੀਸੀਆ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦਾ ਨਿਸਕਰਸ਼ ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਉਸੇ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਬਾਹਰੀ ਪੱਖ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪੱਖ ਹੈ। ਬਾਹਰੀ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਮਾਂਤਰਤਾਵਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚੁਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਦੋ ਸਮਾਂਤਰ ਅਧਿਆਇ, ਜਿਵੇਂ ਯਸਾਯਾਹ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਰਾਹੀਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਅਨੇਕ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸੰਖੇਪ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਹਾਇਕ ਵਿਭਾਜਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਿੱਜੀ ਤਿਆਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਉੱਤੇ ਵੀ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਦਸ ਘਟਨਾਵਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਤਿਆਰੀ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।