ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਤੇ ਲਾਓਦੀਸਿਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ - ਨੰਬਰ ਵੀਹ

ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੀ ਬਾੜੀ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਗੰਦਮ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਬੂਟੀ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੰਗਲੀ ਬੂਟੀ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਜਾਗਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ “ਨਵੀਂ ਮਦਿਰਾ” ਤੋਂ “ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ” ਹੈ। “ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ” ਸ਼ਬਦ ਅਬਰਾਮ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਵਾਚਿਕ ਕਦਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਾਚੇ ਦੀ ਖੂਨ ਨਾਲ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਛੜੀ, ਇੱਕ ਬੱਕਰੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੇਢੇ ਨੂੰ ਦੋ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸੇ ਹੀ ਵਾਚੇ ਵਾਲੇ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਨਿਆਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ।

ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ, ਮੂਸਾ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ, ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਜਾ ਨਾਲ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਦਸ ਹੁਕਮ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਸ ਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਅਬਰਾਮ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੀ ਜੋਤਿ ਮਹਿਮਾਮਈ ਕੀਤੀ ਗਈ।

ਅਬਰਾਮ ਦੀ ਵਾਚਾ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਈਰਖਾਲੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸੁਭਾਉ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਈਰਖਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਖੋਦੀ ਹੋਈਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਬਰਾਮ ਦੀ ਚੌਥੀ ਪੀੜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਨਿਆਂ ਉਸ ਰਾਸ਼ਟਰ ਉੱਤੇ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਮੋਰੀਆਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਅਬਰਾਮ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਨਿਆਂ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਆਗਿਆ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਨਿਆਂ ਦੀ ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ—ਇੱਕ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ, “ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ।”

ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਜਦੋਂ ਸਿਨਾਈ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬਿਵਸਥਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਬਿਵਸਥਾ ਦੀ ਦੂਜੀ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ 1850 ਦੀ ਅਗਵਾਨਾਂ ਦੀ ਚਾਰਟ ਦੇ ਅਨੁਰੂਪ ਹੈ। ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਤਖ਼ਤੀ ਦੇ ਅੰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਸੀ। ਤਦ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਬਿਵਸਥਾ ਦਾ ਭੰਡਾਰੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਤਦ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਬਿਵਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਭੰਡਾਰੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਦੋਹਾਂ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਤਾਂ ਛਾਵਣੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਬਗਾਵਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ 1850 ਦੀ ਚਾਰਟ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਛਾਵਣੀ ਵਿੱਚ ਆਤਮਿਕ ਬਗਾਵਤ ਪੱਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਬਰਾਮ ਦੀ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਬਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਮੂਸਾ ਦੁਆਰਾ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਦੂਜੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਅੰਦਰ ਨਿਆਂ ਦੇ ਪਰਕਾਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵਿਸਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉੱਕਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੱਚੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਜਾਲੀ ਬਦਲ ਬਣ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਈਰਖਾ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਤਦ ਮੂਸਾ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਈਰਖਾ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਇੱਕ ਤੱਤ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇ “ਨਾਮ” ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਪਾਸਕ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਉਆਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਆਇਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਲਈ ਜੋਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ ਸੀ। “ਜੋਸ਼” ਸ਼ਬਦ “ਈਰਖਾ” ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਦਾ ਉਹ ਗੁਣ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਈਰਖਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਉਹ ਪਾਪ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਗੁਣ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੀ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਵਾਲੀ ਨਿਆਂ-ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਤੋਬਾ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਅਤਿ-ਆਵਸ਼ਯਕ ਅੰਗ ਬਣ ਗਿਆ। ਅਬਰਾਮ ਦੀ “ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ” ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਹੋਰ ਵੱਧ ਭਾਰ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪਰਿਚਯ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਬਰਾਮ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਤਿਹਰੇ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਪਹਿਲੇ ਕਦਮ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਮੁੱਖ ਥੀਮ ਸੀ। ਇਹ ਥੀਮ ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ।

ਵਾਅਦਾ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਸੰਦੂਕ ਸ਼ੀਲੋਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਏਲੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਅਤੇ ਮੂਰਖਤਾ ਦਾ ਸਮੂਏਲ ਦੀ ਬੁਲਾਹਟ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੀਲੋਹ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਸੰਦੂਕ ਦੀ ਉਸ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪੜਾਅ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਯਰੀਹੋ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹੁਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਸੰਦੂਕ ਦੇ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਲਗਭਗ ਚਾਰ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸ਼ੀਲੋਹ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ, ਏਲੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੁਸ਼ਟ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਤੱਕ। ਫਿਰ ਉਹ ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਦਾਊਦ ਨੇ ਸੰਦੂਕ ਨੂੰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਲਿਜਾਇਆ, ਤਦ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਮਈ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਿਸਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਇਸ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਲਿਜਾਣ ਦਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਉਦੇਸ਼ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉਸ ਦੀ ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਈਰਖਾਪੂਰਣ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ।

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਜਿੱਤਣਹਾਰ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਸਭ ਟੇਕਰਿਆਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਉਠਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਕਹਿਣਗੇ, “ਆਓ, ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲੀਏ।”

ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਓਹੀ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ “ਨਾਮ” ਰੱਖਣਾ ਚੁਣਿਆ। ਮੂਸਾ ਦੇ ਨਾਲ, “ਯਹੋਵਾਹ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚ ਉਤਰਿਆ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਲੰਘਿਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ,

ਉਸ ਦਾ “ਨਾਮ” ਉਸ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਗਹਿਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਟਿਲ ਹੈ ਅਤੇ ਗਹਿਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਧਾਰਣ ਵੀ। “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪ੍ਰੇਮ ਹੈ”—ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਪੂਰਨ, ਪਰ ਸਧਾਰਣ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ। ਅਬਰਾਮ ਦੇ ਵਾਚੇ ਦੀ ਸੱਚਾਈ—“ਨਿਆਂ ਦੀ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ”—ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਉੱਤੇ ਪਈ ਹੋਰ ਜੋਤ ਨਾਲ “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਮੂਸਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨਾਲ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਈਰਖਾ ਦੀ ਜੋਤ ਜੋੜ ਕੇ ਹੋਰ ਵਿਸਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲਿਖਤ ਨੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ “ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ” ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲਿਖਤ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਰਗੇ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਸ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਇੰਨੇ ਅਨੇਕ ਪੱਖ ਹਨ ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਧਾਰਣ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ, ਕਿ ਅੰਤਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੇ ਹਨ।

ਇਸ ਲਈ, ਮਨਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਚਾਰ ਹੈ; ਜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਹਰ ਇਕ ਪ੍ਰਗਟੀ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟੀ ਹੈ। ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਨੂੰ ਮੁਹਰ ਲਗਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਮੁਹਰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਪਲਮੋਨੀ ਭੇਦਾਂ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਗਿਣਨਹਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੀ ਜੜ੍ਹ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਝਾੜੀ ਵੀ, ਅੱਗ ਦਾ ਖੰਭ ਵੀ, ਮਹਾਦੂਤ ਮੀਖਾਏਲ ਵੀ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ, ਅੱਗੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਗੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਅੰਤਹੀਨ ਹਨ। ‘ਮਨਨ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਚਾਰ’ ਇਹ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜੋ ਮੌਜੂਦ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੀ ਮਹੱਤਵ ਹੈ ਕਿ ਅਬਰਾਮ ਨਾਲ ਤਿਹਰੇ ਵਾਚਾ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਵਾਚਾਈ ਕਦਮ ਵਿੱਚ ਹੀ—“ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਨਿਆਂ” ਵਾਚਾ ਵਿੱਚ ਮੂਲਭੂਤ ਘੋਸ਼ਣਾ ਹੈ—ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ?

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਸਰੂਪ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਨਿਆਂਧੀਸ਼ ਵਜੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਰਖ-ਕਾਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪੀੜੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਿਆਂਧੀਸ਼ ਹੈ, ਉਹ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਉਹ ਧੀਰਜਵਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਚੌਥੀ ਪੀੜੀ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਜਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਵਾਚਾ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮੂਲਭੂਤ ਉਚਾਰਣ ਚੌਥੀ ਪੀੜੀ ਦੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿਅਕਤਿਗਤ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮੇਟੇ ਹੋਏ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਬਰਾਮ ਦੀ ਵਾਚਾ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਸਮੂਹ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀ ਵਾਚਾ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਨਾਮ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦਇਆਲੂ ਨਿਆਂਧੀਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਚੌਥੀ ਪੀੜੀ ਵਿੱਚ ਨਿਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਵਾਚਾਈ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਹੋਰ ਪੜਾਅ ਉਸੇ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਨਿਰਮਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਪੰਜਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਜਾਗਰਣ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ “ਨਵਾਂ ਦਾਖਰਸ” ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹਾਂ ਤੋਂ “ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,” ਤਾਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਵਾਚਾਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਸ ਅੰਤਿਮ ਵਾਚਾਕਾਰੀ ਵੱਖਰੀਕਰਨ ਦਾ ਪਰਿਚਯ ਉਸ ਵਾਚਾ ਦੇ ਮੂਲਭੂਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਾਚਾਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਾਰਜ ਸੰਪੰਨ ਹੋਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ “ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” ਉਹ “ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,” ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਾਚਾ ਦੇ ਮੂਲਭੂਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇ।

ਉਤਪੱਤੀ ਪੰਦਰਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਵਚਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਉਸ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਮੂਲਭੂਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੀ ਉਹ ਮਾਪਣ ਵਾਲੀ ਛੜੀ ਹੈ—ਉਹ ਨਿਆਂ ਦੀ ਰੇਖਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ “ਨਵੀਂ ਦਾਖਰਸ” ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। “ਨਵੀਂ ਦਾਖਰਸ” ਦੇ “ਕੱਟੇ ਜਾਣ” ਸਮੇਂ ਅਫ਼ਰਾਈਮ ਦੇ ਮਦਹੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਏ ਜਾਣ ਨਾਲ ਜੋ ਗੰਭੀਰਤਾ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤਦ ਹੀ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੀ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਬਗਾਵਤੀ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਚਾਰਿਤ ਨਿਆਂ ਦੇ ਐਲਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਤਪੱਤੀ ਸੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਅਬ੍ਰਾਹਾਮ ਨਾਲ ਤਿਹਰੇ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪੜਾਅ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ:

ਦੂਜਾ ਕਦਮ “ਕੱਟੇ ਜਾਣ” ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਲਈ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਗਵਾਹੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਕੱਟਿਆ ਜਾਣਾ” ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਪੰਦਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਅਬਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟਣ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੋਈ ਸੁੰਨਤ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਉਹ ਵਾਅਦੇ ਤੋਂ “ਕੱਟਿਆ” ਜਾਵੇਗਾ। ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸੁੰਨਤ ਦੀ ਥਾਂ ਬਪਤਿਸਮਾ ਨੇ ਲੈ ਲਈ, ਜਿੱਥੇ ਮਸੀਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਾਰਣ ਉਹ, ਸਾਡੇ ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ, ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਜੀ ਉਠਾਇਆ ਗਿਆ।

ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਅੱਠ ਜਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-ਸਬੰਧੀ ਪਰੀਖਿਆ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇਸਰਾਏਲ ਵੱਲੋਂ ਏਲੀਆਹ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਈਜ਼ੇਬਲ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਏਲੀਆਹ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਚੋਣ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਦਾਨੀਏਲ, ਸ਼ਦਰਕ, ਮੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਅਬੇਦਨੇਗੋ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲੋਂ ਹੋਰ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹੱਟੇ-ਕੱਟੇ ਦਿੱਸਣ ਜੋ ਰਾਜੇ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਸਨ; ਦੂਜੀ ਪਰੀਖਿਆ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗੋਚਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਖਤਨਾ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਸ਼ਤੀ ਉੱਤੇ ਅੱਠ ਜਾਨਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹੇ ਜੋ ਮਰ ਗਏ।

ਮਸੀਹ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਵਾਚਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਪਤਿਸਮਾ ਵੱਲ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਪ੍ਰੇਰੀ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਦੇ ਉਸੇ ਵਾਚਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਕੇ ਵਾਚਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆਏ ਇਸ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਖਤਨੇ ਵਿੱਚ ਕੱਟਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯਤਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਨੀਵੀਂ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ। ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਬਚਨ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ “ਜੋ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ” ਵਜੋਂ ਉਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ (ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਸਾਊਲ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ) ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਾਚਾ-ਪ੍ਰਜਾ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਤੋਂ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਵੱਲ ਹੋਏ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਵਾਚਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਇਸ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਦਲਾਅ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨੀ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਸੌਂਪੇ ਗਏ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਾਚਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।

ਉਤਪੱਤੀ ਸੱਤਰਾਂ ਤਿੰਨ ਮੂਲ ਵਾਅਦਾਤਮਕ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੇ ਪੜਾਅ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਓਮੇਗਾ ਪੂਰਨਤਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਪੜਾਅ ਖਤਨੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਝੰਡਾ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਮਾਨ ਕਸੌਟੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਦੂਤ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੇ ਅਲਫਾ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਓਮੇਗਾ ਹਨ। ਅਬਰਾਹਾਮ ਲਈ ਤੀਜਾ ਪੜਾਅ ਬਾਈਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸੀ।

ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਯਤ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “And it came to pass after these things, that God did tempt Abraham, and said unto him, Abraham: and he said, Behold, here I am.” ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਤੀਜੀ ਵਾਚਾ-ਘੋਸ਼ਣਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅੰਤਿਮ ਕਸੌਟੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਈ। ਜਦੋਂ ਅਬਰਾਹਾਮ ਉਸ ਕਸੌਟੀ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਵਾਚਾ ਦੀਆਂ ਅੰਤਿਮ ਚਾਰ ਆਯਤਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ “ਆਗਿਆ ਮੰਨੀ,” ਜੋ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ “ਵਾਚਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼” ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਬਰਾਹਾਮ ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਇੱਕ ਕਸੌਟੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪਰਖ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਰਿੱਤਰ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਬਰਾਹਾਮ ਵਾਂਗ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜੇ ਇਸ ਕਸੌਟੀ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਬਰਾਹਾਮ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਤਿੰਨ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਸਤਾਰਾਂ ਆਯਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਵਾਚਾ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਚਾ-ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅਲਫ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਆਯਤਾਂ ਵਾਚਾ-ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਓਮੇਗਾ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿੰਨੇ ਲੋਕ ਕੋਈ ਘਰ ਜਾਂ ਵਾਹਨ ਖਰੀਦਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਾਰ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ? ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿੰਨੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਚਿਕ ਕਰਾਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਸ਼ਰਤ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਨਿਹਿਤ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦਇਆਲੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਨਿਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਦੁੱਖਾਂਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤੇ ਵਾਚਿਕ ਸੰਬੰਧ ਦੀਆਂ ਆਧਾਰਭੂਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ; ਅਤੇ ਇਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਦੇ। ਉਸ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੇ ਉਸ ਅਰਸੇ ਦਾ ਅੰਤ, ਜੋ 9/11 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਦੇ ਹਨ, ਕੇਵਲ ਇਹ ਜਾਣਣ ਲਈ ਕਿ ਉਹ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।