ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਮੌਜੂਦਾ ਮੁੱਦੇ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਐਡਵੈਂਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉੱਠੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਵਾਦਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਪੰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਤੀ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਪੰਜ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਰੇਖਾ ਹੀ ਆਖ਼ਰੀ ਰੇਖਾ ਵੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਵੇਂ ਵਿਵਾਦ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਇਤ ਚੌਦਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸਨ। ਅਸੀਂ ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ ਅਤੇ ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ ਦੇ ਵਿਵਾਦਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਨਿੱਤ” ਦੇ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ 1989 ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਆਇਤਾਂ ਦੇ ਅਨਮੋਹਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਸੰਬੰਧੀ ਉੱਠੇ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਵੀ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਚਾਰ ਕੀੜਿਆਂ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਜੋੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਕੇਵਲ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੱਛਣਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਅਲੱਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੋਮ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।

ਪੰਜ ਇਤਿਹਾਸ ਹਨ, ਪਰ ਪਹਿਲਾ ਇਤਿਹਾਸ ਅੰਤਿਮ ਵੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਛੇ ਲਾਈਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਿਪ੍ਰੇਖ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਕਾਰਨ ਇਹ ਲਾਈਨਾਂ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਹਨ।

“ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਹ ਮਹਾਨ ਕਸੌਟੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ....”

“ਇਹ ਉਹ ਪਰਖ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਵਸ਼੍ਯ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।” Manuscript Releases, volume 15, 15.

ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਕਸੌਟੀ, ਵਿਵਾਦ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਛੇ ਲਾਈਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ, ਰੋਮ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਕਸੌਟੀ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਮੁਹਰ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਮਹਾਨ ਕਸੌਟੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਮੀ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਦਰਿੰਦਾ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਿਆਂ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਰਚਦਾ ਹੈ।

“ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਧਾਰਮਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਾਗਰਿਕ ਸਰਕਾਰ ਉੱਤੇ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਰਾਜ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਹੀ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇ।” The Great Controversy, 443.

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਚੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।

“ਪਰ ਜਦੋਂ ਧਰਮਨਿਰਪੇਖ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਕਿਸੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਤੱਬ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਆਪ ਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰਚਣਗੀਆਂ; ਇਸ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ-ਪਾਲਨਾ ਦੀ ਲਾਗੂਅਤ ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਲਾਗੂਅਤ ਹੋਵੇਗੀ।” The Great Controversy, 449.

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਚੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਛੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਰੀ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਅਧੀਨ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਆਪਣਾ ਅਦਭੁੱਤ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਐਸੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮੇਟ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਥਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਫਰਮਾਨ ਦੁਆਰਾ, ਸਾਡੀ ਕੌਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਰਮਿਕਤਾ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖ ਕਰ ਲਵੇਗੀ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਖੱਡ ਦੇ ਪਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਰੋਮੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਥਾਹ ਖਾਈ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਆਤਮਾਵਾਦ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਏਗਾ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀ ਇਕਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਸਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਅਤੇ ਗਣਤੰਤਰਕ ਸਰਕਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਆਪਣੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਹਰ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਝੂਠਾਂ ਅਤੇ ਭ੍ਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਲਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੇਗਾ, ਤਦ ਅਸੀਂ ਜਾਣ ਸਕਾਂਗੇ ਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਅਚਰਜਕਾਰੀ ਕਾਰਜ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਨੇੜੇ ਹੈ।” Testimonies, volume 5, 451.

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੈਤਾਨ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹਰ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਉਦਾਹਰਨ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੇ।

“ਸ਼ੈਤਾਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭ੍ਰਮਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਚਮਤਕਾਰ ਕਰੇਗਾ। ਆਤਮਵਾਦ ਮਰੇ ਹੋਇਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਭਰੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਗੇ, ਭਾਰੀ ਧੋਖੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਸੰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਨ ਲਈ ਨਾਗਰਿਕ ਸੱਤਾ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਇਹ ਉਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਉਤਪੀੜਨ ਦੀ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਗਠਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਅੰਤਰਾਤਮਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਆਤਮਿਕ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹੀ ਚਲਾਏਗੀ।”

“‘ਉਸ ਦੇ ਮੇਮਨੇ ਵਰਗੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਸੀ।’ ਯਦਪਿ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਥਾਪਿ ਉਹ ਅਜਗਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਓਤਪੋਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਮਰ ਅਤੇ ਦੀਨ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਬੋਲਦੇ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਸਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਹਨ ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੇਮਨੇ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਜਗਰ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਅਤੇ ਪਾਪੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਥੀ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁਕਮ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਪ੍ਰਜਾਜਨ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤਾਵ ਕਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰੇ।

“ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌੰਦਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਅਜਗਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭਾਵਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੁਰਮਾਨੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ‘ਉਹ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ, ਛੋਟਿਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ, ਧਨੀਆਂ ਅਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ, ਅਜ਼ਾਦਾਂ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮਾਂ ਨੂੰ, ਇਹ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਛਾਪ ਲੈਣ’ [ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 13:16]। ‘ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਣ ਦੇਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬੋਲੇ ਵੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਰਾਏ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾ ਕਰਨ ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾਣ’ [ਆਇਤ 15]। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਗੱਦੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੋਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹੋ ਕੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।” Manuscript Releases, volume 14, 162.

ਪਾਪਾਈ ਤਾਕਤ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਅਜਗਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਅਰਥ ਬਾਰੇ ਗੁੰਝਲ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ, ਰੋਮ ਦਾ ਪੋਪ ਵੀ—ਉਹ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਹੈ। ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਪਾਪਾਈ ਨੂੰ ਬਿਠਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਾਪਾਈ ਆਪ ਹੀ ਨਾਲ ਗੁੰਝਲਾਉਣਾ, ਪੌਲੁਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ। 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ—ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਰੱਖਿਆ ਸੀ ਜਦ ਤੱਕ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਹਟਾਇਆ ਨਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਸਕੇ—ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਅਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੌਲੁਸ “ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਭਰਮ” ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨਬੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਊਂਦੇ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਅਖੀਰਲੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਵੱਧ ਸਿੱਧੀ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।

“ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨਬੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਾਡੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਬੋਲਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਹੈ। ‘ਹੁਣ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਾਸਤੇ ਵਾਪਰਿਆ; ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਡੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਲਈ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ।’ 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 10:11. ‘ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਸੁਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਭੇਜੇ ਗਏ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਸੁਣਾਇਆ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਤ ਵੀ ਝਾਤ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।’ 1 ਪਤਰਸ 1:12....”

“ਬਾਈਬਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਆਖਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਸੰਭਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਮਹਾਨ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।” Selected Messages, book 3, 338, 339.

ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਗਲਤ ਸਮਝਣਾ, ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨੂੰ “ਪਰਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਪਰਕਾਰ” ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ “ਪਰਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਪਰਕਾਰ” ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਵ-ਛਾਇਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਹਰ ਦੋ-ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਹੋਣ, ਮਾਦੀ-ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਮਰਾਜ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸਦੂਮ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਨਾਸ਼ਤਿਕ ਫ਼ਰਾਂਸ ਹੋਵੇ।

ਉਹ ਅਵਧੀ ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦਾਨੀਏਲ ਦੋ ਦੇ ਲੋਹੇ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਅੱਠ ਵਿੱਚ ਉਸ ਛੋਟੇ ਸਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਜੋ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਬਾਅਲ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਉਪਵਨ ਦੇ ਯਾਜਕਾਂ ਦੁਆਰਾ। ਹੇਰੋਦ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਜਨਮਦਿਨ ਦੇ ਭੋਜ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਸਲੋਮੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਪਰਗਮੁਸ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮਝੌਤੇ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਥੁਆਤੀਰਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

496 ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕਲੋਵਿਸ, ਰੋਨਾਲਡ ਰੀਗਨ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। 533 ਵਿੱਚ ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਨਿਰੂਪਣ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਅੱਗੇ ਅਧੀਨਤਾ ਵਿੱਚ ਝੁਕਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਅਧੀਨਤਾ ਵਿੱਚ ਝੁਕਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਮ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਅਰਪਣ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ‘ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ’ ਦੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਅੱਗੇ ਝੁਕਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮੁਖੀ ਹੈ।

ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਮੇਮਨੇ ਵਰਗੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋਮ ਆਪਣੀ ਸਰਵੋਚਤਾ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੰਨਤਾ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਪਾਪਾਸੀ ਪ੍ਰਤੀ ਇਸ ਨਮਸਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਇਕੱਲਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਉਸ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਸੀ, ਰੋਮ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਜੇ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹੈ। ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਪੂਰਵਸੂਚਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ‘ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮੌਤ ਤੱਕ ਘਾਇਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਚੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ: ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ।’ ਪਦ 3। ਉਸ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਦੇ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ 1798 ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਸੀ ਦੇ ਪਤਨ ਵੱਲ ਹੈ।

“ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,” ਨਬੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “‘ਉਸ ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਚੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ: ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦਾ ਫਿਰਿਆ।’ ਪੌਲੁਸ ਸਾਫ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ‘ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ’ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਤੱਕ ਬਣਿਆ ਰਹੇਗਾ। 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 2:3-8. ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਅੰਤ ਤੱਕ ਉਹ ਧੋਖੇ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਰਹੇਗਾ। ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ, ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਵੱਲ ਹੀ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ: ‘ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ ਨਹੀਂ ਹਨ।’ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 13:8. ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਦੋਹਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਆਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਰੋਮਨ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਉੱਤੇ ਹੀ ਨਿਰਭਰ ਹੈ।” The Great Controversy, 578.

ਆਖਰੀ ਵਾਕ ਹੋਰ ਵੱਧ ਸਬੂਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ “ਪੁਰਾਣੀ ਦੁਨੀਆ” ਵਾਲੀ ਅਭਿਵੈਕਤੀ ਨੂੰ ਯੂਰਪ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਅਤੇ “ਨਵੀਂ ਦੁਨੀਆ” ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਿਆਂ ਸਮਝਿਆ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਪਛਾਣ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਵੱਲੋਂ “ਸਿਰ” ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ ਲਈ ਸਮਝਣ ਦੀ ਜੋ ਪਹਿਚਾਣ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਜੋ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਦਿਵ੍ਯ ਉਦੇਸ਼ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਪਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਸਿਰ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਾਹਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਵੀ ਇੱਕ ਕੁੰਜੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਵੀ।

ਕਿਉਂਕਿ ਅਰਾਮ ਦਾ ਸਿਰ ਦਮਿਸਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਮਿਸਕ ਦਾ ਸਿਰ ਰਸੀਨ ਹੈ; ਅਤੇ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਫਰਾਈਮ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕ ਹੀ ਨਾ ਰਹੇਗਾ। ਅਤੇ ਅਫਰਾਈਮ ਦਾ ਸਿਰ ਸਮਾਰਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮਾਰਿਆ ਦਾ ਸਿਰ ਰਮਲਿਆਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਸਥਿਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾਵੋਗੇ। ਯਸਾਯਾਹ 7:8, 9.

ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਹਰ ਨਬੀ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤੀ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਰਟਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, “ਲੁਟੇਰੇ” ਰੋਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੇ 200 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਦਰਸਾਇਆ। ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੱਚਾਈ ਹੀ ਉਹ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦਾ “ਸਿਰ” ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੇ।

“ਸੰਸਾਰ ਤੂਫ਼ਾਨ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਫੂਟ-ਵਿਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤਥਾਪਿ ਇੱਕ ਹੀ ਸਿਰ ਦੇ ਅਧੀਨ—ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਦੇ ਅਧੀਨ—ਲੋਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।” Testimonies, volume 7, 182.

ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕੰਨ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਅਸਫਲਤਾ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਛਾਇਆ” ਨੂੰ ਹੀ “ਵਸਤੁ-ਸਾਰ” ਮੰਨ ਲਿਆ। ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਪਾਸਨਾ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ “ਛਾਇਆ” ਹੀ “ਵਸਤੁ-ਸਾਰ” ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਐਸੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਛਾਇਆ ਨੂੰ ਹੀ ਵਸਤੁ-ਸਾਰ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਣਗੇ।

ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਇੱਕ ਛਾਇਆ ਰਚਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੂਲ ਸਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਛਾਇਆ ਰਚਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੂਰਤੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪਤਾ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਨਾ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਵੱਲੋਂ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਦੀ ਅਸਵੀਕਾਰਤਾ ਅਤੇ ਸਲੀਬੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਸਮਾਨਤਰ ਠਹਿਰਾਉਣਾ ਹੈ।

ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਖ਼ਰਾਬ ਧਾਰਨਾ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਹਨ, ਉਹ type ਅਤੇ antitype ਦੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਕਸਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣ ਲੈਣਾ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੀ “ਲੁਟੇਰੇ” ਹਨ। ਜੇ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ “type ਅਤੇ antitype” ਦੇ ਮੂਲ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਹੋਣ ਦਿੰਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵੇਖ ਲੈਂਦੇ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਭੂਮਿਕਾ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਵਾਰੰਵਾਰ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰਤਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ। ਉਹ ਵੇਖ ਲੈਂਦੇ ਕਿ ਪਸ਼ੂ ਨੂੰ ਸੰਦਰਭ-ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਉਸ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨੀ ਜੋ ਮੌਜੂਦ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਿਰਰਥਕ ਹੈ। ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਕੱਲੀ ਚੀਜ਼ ਪਸ਼ੂ ਆਪ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ looking glass vision ਵਿੱਚ ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵੱਲੋਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਰਚਣ ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਰੇਖਾ ਉਹ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਸਿੰਗ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੂਰਤ ਰਚਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਰਚਨਾ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਹਿਚਾਣ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ “ਮਰਾਹ” ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ “ਆਇਨੇ” ਵਾਲਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਐਸਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪਰਤਿਬਿੰਬਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਮਸੀਹ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾਨੀਏਲ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਨਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪਰਤਿਬਿੰਬਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਰਹਿੰਦਾ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੂਰਤ ਰਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਨਿਹਾਰਦੇ-ਨਿਹਾਰਦੇ ਉਹ ਬਦਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਪਰ ਅਸੀਂ ਸਭ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੁਖ ਨਾਲ ਆਇਨੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਸੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾ ਤੋਂ ਮਹਿਮਾ ਵੱਲ ਬਦਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ। 2 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 3:18॥

ਇਬਰਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਦੇਖੀ ਗਈ “ਮਰਾਹ” ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਇਹ ਹੈ: “ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਨ; ਅਤੇ (ਕਾਰਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ) ਇੱਕ ਦਰਪਣ ਵੀ: — ਆਇਨਾ, ਦਰਸ਼ਨ।” ਪਿਛਲੇ ਵਾਕ ਵਿੱਚ “glass” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਰਪਣ ਵਿੱਚ ਦੇਖਣ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ, ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਿਤ ਹੋਇਆ ਦੇਖਣਾ (ਰੂਪਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ): — ਜਿਵੇਂ ਆਇਨੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣਾ।

ਯਾਕੂਬ ਵੀ ਆਇਨੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਬਚਨ ਦਾ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਵਰਗਾ ਹੈ ਜੋ ਆਇਨੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕੁਦਰਤੀ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਮਨੁੱਖ ਸੀ। ਪਰ ਜੋ ਕੋਈ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਸੰਪੂਰਣ ਬਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਨਿਹਾਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੁੱਲਣਹਾਰ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਕੰਮ ਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਕਰਨੀ ਵਿੱਚ ਧੰਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਯਾਕੂਬ 1:23–25.

ਜੇ ਅਸੀਂ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਬਚਨ ਦੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਦਰਪਣ ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਉਹ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਪੂਰਨ ਵਿਵਸਥਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਜੇ ਅਸੀਂ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਹੀ ਰਾਹ ਤੁਰ ਪੈਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਭੱਜ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਰਪਣ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਆਪ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਉਹ ਦਰਪਣ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦਾ ਪੂਰਾ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਹੀ ਸਰੂਪ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸ ਚਿੱਤਰ ਤੋਂ ਮੁੜ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਣਗੇ, ਜਦਕਿ ਹੋਰ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਵਰਤਣਗੇ, ਮਾਨੋ ਇਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਫਿਰ ਵੀ ਹੋਰ, ਜੋ ਵਿਵਸਥਾ ਦੁਆਰਾ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਅਤਿਕ੍ਰਮਣਾਂ ਤੋਂ ਤੋਬਾ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਾਹੀਂ ਮਸੀਹੀ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਣ ਕਰਨਗੇ।” Faith and Works, 31.

ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਆਇਨੇ ਵਰਗੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਯਾਕੂਬ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਵਿਵਸਥਾ ਦਾ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਹੈ।

“ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਸੀਹ ਦਾ ਜੀਵਨ ਦਿਵਿਆ ਬਿਵਸਥਾ ਦਾ ਸੰਪੂਰਨ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ, ਆਸ ਅਤੇ ਜੋਤ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਚਰਿੱਤਰ ਤੋਂ ਚਰਿੱਤਰ, ਬਦਲੇ ਜਾਵੋਗੇ।” Signs of the Times, May 10, 1910.

ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਰਿੰਦੇ ਨੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਰਖ ਹੈ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਨੰਤ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਉੱਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਣਗੀਆਂ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ-ਰਾਜ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਰਚ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਜਿਸਦਾ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਸਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੂਰਤਿ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਤਥਾਪਿ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾ ਵੇਖਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਏ।

ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਰਗ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਇੱਕ ਆਇਨੇ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਸੀਹ ਆਤਮਿਕ ਸਵਰਗੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਵਸਤੂਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ।

“ਮਸੀਹ ਦੀਆਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਮਈ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਸਿਧਾਂਤ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਾਸਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮਿਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਦਿਵਯ ਚਰਿੱਤਰ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕੀਏ, ਮਸੀਹ ਨੇ ਸਾਡਾ ਸੁਭਾਉ ਧਾਰਿਆ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਵਾਸ ਕੀਤਾ। ਦਿਵਯਤਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ; ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਮਹਿਮਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ। ਮਨੁੱਖ ਜਾਣੀ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅਣਜਾਣ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਸਕਦੇ ਸਨ; ਸਵਰਗੀ ਗੱਲਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ; ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਮਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੱਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮਸੀਹ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਸੀ: ਅਣਜਾਣ ਨੂੰ ਜਾਣੀ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੇ ਕੇ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ; ਦਿਵਯ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੂ ਸਨ।”

“ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਯਿਸੂ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਭੀੜ ਨਾਲ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ; … ਤਾਂ ਜੋ ਜੋ ਕੁਝ ਨਬੀ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।’ ਮੱਤੀ 13:34, 35. ਕੁਦਰਤੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਆਤਮਿਕ ਲਈ ਮਾਧਿਅਮ ਸਨ; ਕੁਦਰਤ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਤੋਂ ਆਤਮਿਕ ਰਾਜ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਿਆਂ, ਮਸੀਹ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਉਸ ਜੰਜੀਰ ਦੀਆਂ ਕੜੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਰਗ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ।” Christ’s Object Lessons, 17.

ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬ ਦੇ ਆਤਮਿਕ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਉਸ ਦਰਪਣ ਵਿੱਚ ਨਿਹਾਰਨ ਦੁਆਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ “ਮਰਾਹ” ਦਰਸ਼ਨ ਇੱਕ ਕਾਰਕ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਦਰਪਣ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦਾ ਸਰੂਪ ਮਨੁੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦਾ ਹੀ ਸਰੂਪ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨਾ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਚਰਿੱਤਰ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਚਰਿੱਤਰ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦਰਸ਼ਨ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਆਇਨੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲੁੱਟੇਰਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਗਲਤ ਸਮਝਣਾ, ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਅਸਲ ਜਾਨਵਰ ਮੰਨ ਕੇ ਪਛਾਣਨਾ, ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਰੇਖਾਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅਪਰਿਵਰਤਿਤ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਰਪਣ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਜੇ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਵੀ ਲਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੇ ਯਤਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਿਵਸਥਾ ਉੱਤੇ ਤਿਰਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਮਨੁੱਖ ਦਰਪਣ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰ ਕੇ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੀ ਨਕਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਲੂਸਿਫ਼ਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਿੰਹਾਸਨਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।

ਹੇ ਲੂਸੀਫਰ, ਸਵੇਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈਂ! ਤੂੰ, ਜੋ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਵੇਂ ਕੱਟ ਕੇ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹੈਂ! ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਚਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਅੰਤਲੇ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਗਮ ਦੇ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਵੀ ਬੈਠਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀਆਂ ਉਚਾਈਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਅਤਿ ਮਹਾਨ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋਵਾਂਗਾ। Ezekiel 14:12–14.

ਸ਼ੈਤਾਨ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਹੈ। ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਆਸਨਸੀਨ ਹੋਈ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਿੰਘਾਸਨਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਦਾ ਕਾਰਕ ਦਰਪਣ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਦੀ ਆਤਮਿਕ ਲਾਗੂਅਤ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਹਨ, ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੂਰਤ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੀ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਾਸ਼ਟਰ ਜਾਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਦਰਪਣ-ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਤੱਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਕਾਰਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਿੱਤਰ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਹੈ, ਪੁਨਰੁਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਂ ਤਾਂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਚਿੱਤਰ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂ ਦਾ ਚਿੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਉਸੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਲਈ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਲਈ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਦਾ ਇੱਕ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।