We have been considering the history represented in verse forty of Daniel chapter eleven. We are now addressing the internal line of history within the verse which represents the history of the Protestant horn of the earth beast. We are employing the joining of Ezekiel’s two sticks in chapter thirty-seven as the point of reference to identify the mystery of God, by Christ in joining His divinity with humanity when the third angel arrives. Line upon line, the message of the mystery of God that John identified as finishing during the sounding of the seventh trumpet, was specifically sent to Laodicea by the apostle Paul. Ezekiel, John and Paul’s testimony aligns with the same mystery of God that was represented in the message of Jones and Waggoner in 1888, which was the message to Laodicea.
Rozważaliśmy historię przedstawioną w wersecie czterdziestym jedenastego rozdziału Księgi Daniela. Obecnie zajmujemy się wewnętrzną linią historii w obrębie tego wersetu, która przedstawia dzieje protestanckiego rogu bestii z ziemi. Posługujemy się złączeniem dwóch kijów Ezechiela w rozdziale trzydziestym siódmym jako punktem odniesienia do rozpoznania tajemnicy Bożej, dokonanej przez Chrystusa w zjednoczeniu Jego boskości z człowieczeństwem, gdy nadchodzi trzeci anioł. Zgodnie z zasadą „linia za linią”, poselstwo o tajemnicy Bożej, które Jan wskazał jako dopełniające się podczas rozbrzmiewania siódmej trąby, zostało w sposób szczególny skierowane do Laodycei przez apostoła Pawła. Świadectwo Ezechiela, Jana i Pawła pozostaje w zgodzie z tą samą tajemnicą Bożą, która została przedstawiona w poselstwie Jonesa i Waggonera w roku 1888, będącym poselstwem do Laodycei.
For I would that ye knew what great conflict I have for you, and for them at Laodicea, and for as many as have not seen my face in the flesh; That their hearts might be comforted, being knit together in love, and unto all riches of the full assurance of understanding, to the acknowledgment of the mystery of God, and of the Father, and of Christ; In whom are hid all the treasures of wisdom and knowledge. Colossians 2:1–3.
Chciałbym, abyście wiedzieli, jak wielką walkę toczę o was i o tych w Laodycei, a także o wszystkich, którzy nie widzieli mnie osobiście; aby ich serca były pocieszone, złączone w miłości i aby doszli do wszelkiego bogactwa pełnej pewności zrozumienia, ku poznaniu tajemnicy Boga, i Ojca, i Chrystusa; w którym ukryte są wszystkie skarby mądrości i wiedzy. Kolosan 2:1–3.
The work of atonement, of joining the two sticks of divinity and humanity began when the third angel arrived, but Paul is addressing the final and perfect fulfillment of the joining of the two sticks which is the mystery of God. He therefore identifies the message as the message to Laodicea that first arrived in 1856, and then was repeated in 1888, and then found its perfect fulfillment on September 11, 2001. Paul identifies the temple in a twofold nature, when he presented the mystery of God, which was to be finished in the sounding of the seventh trumpet. He divides that mystery into a head and a body.
Dzieło pojednania, polegające na złączeniu dwóch kijów boskości i człowieczeństwa, rozpoczęło się, gdy przybył trzeci anioł, lecz Paweł mówi o ostatecznym i doskonałym wypełnieniu złączenia tych dwóch kijów, które jest tajemnicą Boga. Dlatego identyfikuje to poselstwo jako poselstwo do Laodycei, które najpierw nadeszło w 1856 roku, następnie zostało powtórzone w 1888 roku, a potem znalazło swoje doskonałe wypełnienie 11 września 2001 roku. Paweł opisuje świątynię jako mającą dwoistą naturę, gdy przedstawił tajemnicę Boga, która miała się dopełnić przy zabrzmieniu siódmej trąby. Dzieli tę tajemnicę na głowę i ciało.
And he is the head of the body, the church: who is the beginning, the firstborn from the dead; that in all things he might have the preeminence. For it pleased the Father that in him should all fulness dwell; And, having made peace through the blood of his cross, by him to reconcile all things unto himself; by him, I say, whether they be things in earth, or things in heaven. And you, that were sometime alienated and enemies in your mind by wicked works, yet now hath he reconciled In the body of his flesh through death, to present you holy and unblameable and unreproveable in his sight: If ye continue in the faith grounded and settled, and be not moved away from the hope of the gospel, which ye have heard, and which was preached to every creature which is under heaven; whereof I Paul am made a minister; Who now rejoice in my sufferings for you, and fill up that which is behind of the afflictions of Christ in my flesh for his body’s sake, which is the church: Whereof I am made a minister, according to the dispensation of God which is given to me for you, to fulfil the word of God. Colossians 1:18–25.
A On jest Głową ciała, Kościoła; On jest początkiem, pierworodnym spośród umarłych, aby we wszystkim miał pierwszeństwo. Gdyż upodobało się Ojcu, aby w Nim zamieszkała cała pełnia; i aby przez Niego, zaprowadziwszy pokój przez krew Jego krzyża, pojednać z sobą wszystko — przez Niego, mówię — czy to, co na ziemi, czy to, co w niebie. A was, którzy niegdyś byliście wyobcowani i wrogami w umyśle przez złe uczynki, teraz jednak On pojednał w swoim ziemskim ciele przez śmierć, aby stawić was świętymi, nienagannymi i bez zarzutu przed Jego obliczem, jeśli tylko trwacie w wierze, ugruntowani i stali, i nie dajecie się odwieść od nadziei Ewangelii, którą słyszeliście i która została zwiastowana wszelkiemu stworzeniu pod niebem, a której sługą zostałem ja, Paweł. Teraz raduję się z moich cierpień za was i dopełniam w moim ciele niedostatków udręk Chrystusa ze względu na Jego ciało, którym jest Kościół; którego sługą zostałem zgodnie z powierzoną mi przez Boga posługą dla was, aby wypełnić Słowo Boże. Kolosan 1:18-25.
Christ is the head, which is to have preeminence in all things, and His church is the body. Together the head and the body represent the combination of divinity with humanity, and another important fact is also identified. The relation of the head and the body, is that the head is to have the preeminence over the body. With mankind, who were created in God’s image, the higher powers (the head), are to have rulership over the lower powers (the body.) Together they form one being, or in the terminology of the temple which John was to measure, they represent the holy place (humanity, the body), and the Most Holy Place (divinity, the head). How these two are joined together into “one stick”, or one body is the work of “at-One-ment.” Paul continues:
Chrystus jest głową, która ma mieć pierwszeństwo we wszystkim, a Jego Kościół jest ciałem. Razem głowa i ciało przedstawiają połączenie boskości z człowieczeństwem, a wskazany jest też inny ważny fakt. Relacja głowy i ciała polega na tym, że głowa ma mieć pierwszeństwo nad ciałem. U ludzi, stworzonych na obraz Boga, wyższe władze (głowa) mają sprawować rządy nad niższymi władzami (ciałem). Razem tworzą jedną istotę albo, w terminologii świątyni, którą Jan miał zmierzyć, reprezentują Miejsce Święte (człowieczeństwo, ciało) oraz Miejsce Najświętsze (boskość, głowa). To, w jaki sposób te dwa zostają złączone w „jeden kij”, czyli jedno ciało, jest dziełem „pojednania”. Paweł kontynuuje:
Whereof I am made a minister, according to the dispensation of God which is given to me for you, to fulfil the word of God; Even the mystery which hath been hid from ages and from generations, but now is made manifest to his saints: To whom God would make known what is the riches of the glory of this mystery among the Gentiles; which is Christ in you, the hope of glory: Whom we preach, warning every man, and teaching every man in all wisdom; that we may present every man perfect in Christ Jesus: Whereunto I also labour, striving according to his working, which worketh in me mightily. Colossians 1:25–29.
Którego sługą zostałem według zleconej mi przez Boga posługi, danej mi dla was, aby wypełnić słowo Boże; to jest tajemnica, która była ukryta od wieków i pokoleń, a teraz została objawiona Jego świętym. Im Bóg zechciał dać poznać, czym jest bogactwo chwały tej tajemnicy wśród pogan: Chrystus w was, nadzieja chwały. Jego głosimy, napominając każdego człowieka i ucząc każdego człowieka we wszelkiej mądrości, aby przedstawić każdego człowieka doskonałym w Chrystusie Jezusie. Dlatego i ja się trudzę, zmagając się zgodnie z Jego działaniem, które we mnie działa z mocą. List do Kolosan 1:25-29.
The perfection of the one hundred and forty-four thousand, which presents “every man perfect in Christ” is the “mystery of God,” which is the combination of divinity with humanity, or as Paul states it, is “Christ in” humanity “the hope of glory.” In the days of the sounding of the Seventh Trumpet that mystery is accomplished. When Ezekiel identifies that joining, he employs two sticks, one for the northern kingdom and one for the southern kingdom to identify the symbolic link, which represents the temple by the number “forty-six.” The stick of the symbolic link of “forty-six,” is to be joined with the symbolic link of “two hundred and twenty.”
Doskonałość stu czterdziestu czterech tysięcy, która ukazuje "każdego człowieka doskonałego w Chrystusie", jest "tajemnicą Boga", która jest połączeniem boskości z człowieczeństwem, albo, jak ujmuje to Paweł, jest "Chrystus w" ludzkości "nadzieja chwały". W dniach rozbrzmiewania Siódmej Trąby ta tajemnica zostaje dopełniona. Gdy Ezechiel określa to złączenie, posługuje się dwoma kijami, jednym dla królestwa północnego i jednym dla królestwa południowego, aby wskazać symboliczny łącznik, który oznacza świątynię liczbą "czterdzieści sześć". Kij symbolicznego łącznika "czterdzieści sześć" ma zostać połączony z symbolicznym łącznikiem "dwieście dwadzieścia".
Two hundred and twenty is the symbol of divinity combined with humanity. From the publishing of the King James Bible in 1611, unto the first presentation of Miller’s message in 1831 and thereafter the publishing of the message in 1833 in the Vermont Telegraph, is two hundred and twenty years. Miller’s message was the formalization of the increase of knowledge that was derived from the Bible, when the book of Daniel was unsealed in 1798. At the beginning date of 1611, there was a divine document published and at the ending date of 1831 there was a human publication based upon the divine truth that was unsealed in 1798.
Dwieście dwadzieścia to symbol boskości połączonej z człowieczeństwem. Od wydania Biblii Króla Jakuba w 1611 roku, aż do pierwszego przedstawienia przesłania Millera w 1831 roku, a następnie do opublikowania tego przesłania w 1833 roku w Vermont Telegraph, upływa dwieście dwadzieścia lat. Przesłanie Millera było sformalizowaniem wzrostu wiedzy zaczerpniętej z Biblii, gdy w 1798 roku odpieczętowano Księgę Daniela. Na początku, w 1611 roku, opublikowano boski dokument, a na końcu, w 1831 roku, ukazała się ludzka publikacja oparta na boskiej prawdzie, która została odpieczętowana w 1798 roku.
Those three dates represent not only two hundred and twenty years, but also the structure of the Hebrew word “Truth”, which is created by combining the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet to create the word “Truth.” A divine publication at the beginning and a human publication at the ending, and 1798 represents an increase of knowledge which would manifest a class of wicked persons who rejected that knowledge, and thus represented the thirteenth letter, which is a symbol of rebellion. That link of two hundred and twenty years was established in the movement of the first angel, and the movement of the third angel provides a second witness.
Te trzy daty reprezentują nie tylko dwieście dwadzieścia lat, ale także strukturę hebrajskiego słowa „Prawda”, które powstaje przez połączenie pierwszej, trzynastej i ostatniej litery alfabetu hebrajskiego, aby utworzyć słowo „Prawda”. Na początku boskie ogłoszenie, na końcu ludzkie ogłoszenie, a rok 1798 oznacza wzrost wiedzy, który ujawniłby klasę niegodziwych osób, która odrzuciła tę wiedzę, i tym samym reprezentowała trzynastą literę, będącą symbolem buntu. Ten związek obejmujący dwieście dwadzieścia lat został ustanowiony w ruchu pierwszego anioła, a ruch trzeciego anioła stanowi drugie świadectwo.
In 1776, the divine document, the Declaration of Independence, was published and two hundred and twenty years later, in 1996, a human document The Time of the End magazine was published. The human document was derived from the increase of knowledge that was produced at the time of the end in 1989, which, as with 1798, produced a rebellion to the divine message represented by the Declaration of Independence. The increase of knowledge in 1996, identified the future for America as it loses the freedom and independence it had declared in 1776 at the soon coming Sunday law. This provides a second witness that the number two hundred and twenty represents the combination of divinity with humanity, and that second witness was set forth with the signature of “Truth,” and was represented by a first witness in the history of the first angel (the first), and the second witness in the history of the third angel (the last).
W 1776 roku opublikowano Boży dokument, Deklarację Niepodległości, a dwieście dwadzieścia lat później, w 1996 roku, opublikowano ludzki dokument, czasopismo The Time of the End. Ludzki dokument wynikał ze wzrostu poznania, który pojawił się w czasie końca w 1989 roku i który, podobnie jak w 1798 roku, wywołał bunt przeciwko Bożemu poselstwu reprezentowanemu przez Deklarację Niepodległości. Wzrost poznania w 1996 roku określił przyszłość Ameryki: utraci ona wolność i niepodległość, które ogłosiła w 1776 roku, gdy wkrótce nadejdzie prawo niedzielne. To stanowi drugie świadectwo, że liczba dwieście dwadzieścia przedstawia połączenie boskości z człowieczeństwem, a owo drugie świadectwo zostało opatrzone podpisem "Prawda" i było reprezentowane przez pierwszego świadka w historii pierwszego anioła (pierwszego) oraz przez drugiego świadka w historii trzeciego anioła (ostatniego).
1776 also marked the beginning of a period that preceded the actual beginning of the earth beast as the sixth kingdom of Bible prophecy. In that preparation period the signature of truth was once again identified by 1776, marking the beginning of the United States, and 1798 marking the beginning of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy. In the middle of that beginning and ending history, 1789 marked the center letter as thirteen colonies ratified the Constitution. Each of the three dates represent the “speaking” of the United States; with the Declaration of Independence in 1776, the Constitution in 1789, and the Alien and Sedition Acts in 1798. That history represents twenty-two years, which is a tithe or a tenth of two hundred and twenty, so it also represents a symbol of the combination of Divinity with humanity.
Rok 1776 również wyznaczył początek okresu, który poprzedzał właściwy początek bestii z ziemi jako szóstego królestwa w proroctwie biblijnym. W tym okresie przygotowawczym sygnatura prawdy została ponownie rozpoznana w roku 1776, który wyznaczył początek Stanów Zjednoczonych, oraz w roku 1798, który wyznaczył początek Stanów Zjednoczonych jako szóstego królestwa w proroctwie biblijnym. Pośrodku tej historii początku i końca rok 1789 wyznaczył literę środkową, gdy trzynaście kolonii ratyfikowało Konstytucję. Każda z tych trzech dat reprezentuje "mówienie" Stanów Zjednoczonych: poprzez Deklarację Niepodległości w 1776, Konstytucję w 1789 oraz Ustawy o cudzoziemcach i o podburzaniu w 1798. Ta historia obejmuje dwadzieścia dwa lata, co stanowi dziesięcinę, czyli jedną dziesiątą, z dwustu dwudziestu, a zatem stanowi także symbol połączenia Boskości z człowieczeństwem.
Its representation is of the history of the earth beast who is portrayed as beginning as a lamb (divinity), and ending as a dragon (humanity). 1776 begins with the Declaration of Independence marking divinity and the Alien and Sedition Acts represent humanity, and in those twenty-two years that preceded the beginning of the earth beast’s reign as the sixth kingdom of Bible prophecy, the transition from the lamb to the dragon is typified.
Jego przedstawienie to historia bestii z ziemi, która ukazywana jest jako zaczynająca jako baranek (boskość), a kończąca jako smok (ludzkość). Rok 1776 rozpoczyna się Deklaracją Niepodległości, która oznacza boskość, a Ustawy o cudzoziemcach i podburzaniu reprezentują ludzkość, i w owych dwudziestu dwóch latach, które poprzedziły początek panowania bestii z ziemi jako szóstego królestwa proroctwa biblijnego, zostaje ukazane przejście od baranka do smoka.
The beginning of the twenty-five hundred and twenty years of judgment against the southern kingdom of Judah, is connected with the beginning of the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, verse fourteen. The trampling down of the sanctuary and host in Judah began in 677 BC, and the twenty-three hundred year prophecy began two hundred and twenty years later in 457 BC. The stick of the southern kingdom of Judah is linked with the symbol of forty-six to the northern kingdom, and also linked to the twenty-three hundred years by the link of two-hundred and twenty.
Początek dwóch tysięcy pięciuset dwudziestu lat sądu przeciwko południowemu królestwu Judy jest powiązany z początkiem okresu dwóch tysięcy trzystu lat z Księgi Daniela, rozdział ósmy, werset czternasty. Deptanie świątyni i zastępu w Judzie rozpoczęło się w 677 r. p.n.e., a proroctwo o dwóch tysiącach trzystu latach rozpoczęło się dwieście dwadzieścia lat później, w 457 r. p.n.e. Kij południowego królestwa Judy jest powiązany z królestwem północnym poprzez symbol czterdziestu sześciu, a także powiązany z okresem dwóch tysięcy trzystu lat za pośrednictwem liczby dwieście dwadzieścia.
Paul claimed to be the minister of the dispensation of God, and then defined the dispensation he was a minister of as the mystery of God, which is Christ in you the hope of glory. He further addresses this truth when writing to Timothy.
Paweł twierdził, że jest sługą Bożego zarządzenia, a następnie określił to zarządzenie, któremu służył, jako tajemnicę Bożą, którą jest Chrystus w was, nadzieja chwały. Do tej prawdy powraca także, pisząc do Tymoteusza.
And without controversy great is the mystery of godliness: God was manifest in the flesh, justified in the Spirit, seen of angels, preached unto the Gentiles, believed on in the world, received up into glory. 1 Timothy 3:16.
I bezsprzecznie wielka jest tajemnica pobożności: Bóg został objawiony w ciele, usprawiedliwiony w Duchu, ukazany aniołom, głoszony poganom, uwierzony na świecie, wzięty do chwały. 1 Tymoteusza 3:16.
Paul here says that the mystery of godliness is God manifest in the flesh. God is the Head, and the flesh is the body. The mystery of godliness is Christ in the believer, it is the joining of divinity with humanity. Paul also uses the metaphor of marriage as did Hosea.
Paweł mówi tu, że tajemnica pobożności to Bóg objawiony w ciele. Bóg jest Głową, a ciało — ciałem. Tajemnica pobożności to Chrystus w wierzącym; to zjednoczenie boskości z człowieczeństwem. Paweł używa też metafory małżeństwa, podobnie jak Ozeasz.
For we are members of his body, of his flesh, and of his bones. For this cause shall a man leave his father and mother, and shall be joined unto his wife, and they two shall be one flesh. This is a great mystery: but I speak concerning Christ and the church. Ephesians 5:30–32.
Jesteśmy bowiem członkami jego ciała, z jego ciała i z jego kości. Dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę swoją, i połączy się z żoną swoją, i ci dwoje będą jednym ciałem. Tajemnica to wielka; ja zaś mówię o Chrystusie i Kościele. Efezjan 5:30–32.
In chapter thirty-seven, when Ezekiel identifies the covenant of the last days, which is the renewed covenant with those identified as the one hundred and forty-four thousand, he provides an illustration of the joining of two sticks. Those two sticks, line upon line, include Hosea and Paul’s marriage metaphor. When they were joined together, they were to be no more two nations, but one nation, forever.
W rozdziale trzydziestym siódmym, gdy Ezechiel wskazuje przymierze dni ostatecznych, będące odnowionym przymierzem z tymi, którzy zostali określeni jako sto czterdzieści cztery tysiące, przedstawia obraz połączenia dwóch kijów. Te dwa kije, linia po linii, obejmują Ozeasza i Pawłową metaforę małżeństwa. Gdy zostały połączone, miały już nie być dwoma narodami, lecz jednym narodem na wieki.
And I will make them one nation in the land upon the mountains of Israel; and one king shall be king to them all: and they shall be no more two nations, neither shall they be divided into two kingdoms any more at all: Neither shall they defile themselves any more with their idols, nor with their detestable things, nor with any of their transgressions: but I will save them out of all their dwelling places, wherein they have sinned, and will cleanse them: so shall they be my people, and I will be their God. Ezekiel 37:22, 23.
I uczynię ich jednym narodem w ziemi, na górach Izraela; i jeden król będzie królem nad nimi wszystkimi; i nie będą już dwoma narodami ani nie będą już nigdy podzieleni na dwa królestwa. Nie będą się już kalać swoimi bożkami ani swoimi obrzydliwościami, ani żadnym ze swoich występków; lecz wybawię ich ze wszystkich ich miejsc zamieszkania, w których zgrzeszyli, i oczyszczę ich; i będą moim ludem, a Ja będę ich Bogiem. Ezechiel 37:22–23.
The joining together of Ezekiel identifies when they are no more divided, nor do they sin any longer, when they are cleansed, and when God is their only God, and they have only one king. On October 22, the Messenger of the Covenant suddenly came to the temple to “cleanse” His people. He came to receive a kingdom, whose people according to Peter were then to be a kingdom of priests and kings. On that date the bridegroom also came to the marriage, which is the mystery Paul and Hosea identify, which represents the combination of divinity with humanity. John identifies that the mystery, which Paul identifies as “Christ in you, the hope of glory,” would be finished in the days of the sounding of the seventh angel.
Złączenie opisane u Ezechiela wskazuje, kiedy nie są już podzieleni ani nie grzeszą, kiedy są oczyszczeni, kiedy Bóg jest ich jedynym Bogiem i mają tylko jednego króla. 22 października Posłaniec Przymierza nagle przyszedł do świątyni, aby "oczyścić" swój lud. Przyszedł, aby objąć królestwo, którego lud, według Piotra, miał być królestwem kapłanów i królów. Tego dnia oblubieniec również przyszedł na zaślubiny, co stanowi tajemnicę wskazaną przez Pawła i Ozeasza, przedstawiającą połączenie boskości z człowieczeństwem. Jan wskazuje, że ta tajemnica, którą Paweł określa jako "Chrystus w was, nadzieja chwały", dopełni się w dniach, gdy siódmy anioł będzie trąbił.
But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.
Lecz w dniach głosu siódmego anioła, gdy zacznie trąbić, dokona się tajemnica Boża, jak oznajmił swoim sługom, prorokom. Objawienie 10:7.
The seventh angel is the third woe, which arrived on September 11, 2001. The seventh angel began to sound when the third angel arrived in the history of 1844, and onward, but the rebellion of 1863 prevented the work from being finished. The third angel arrived and the seventh trumpet began to sound again on September 11, 2001, and this time the “mystery of God” is to be “finished.” That “mystery” is the combination of divinity with humanity, which produces the one hundred and forty-four thousand, who then become God’s ensign and army. For this reason, chapter thirty-seven of Ezekiel, begins with Ezekiel being taken to a valley of dead dry bones. Those bones represent Laodicean Adventism on September 11, 2001, and for this reason Paul addresses his gospel of the mystery of God to the Laodiceans.
Siódmy anioł to trzecie biada, które nadeszło 11 września 2001 roku. Siódmy anioł zaczął trąbić wraz z nadejściem trzeciego anioła, począwszy od roku 1844, lecz bunt z 1863 roku uniemożliwił dokończenie dzieła. Trzeci anioł przybył, a siódma trąba na nowo zaczęła rozbrzmiewać 11 września 2001 roku, i tym razem „tajemnica Boża” ma zostać „dopełniona”. Tą „tajemnicą” jest połączenie boskości z człowieczeństwem, które rodzi sto czterdzieści cztery tysiące, którzy następnie stają się Bożym sztandarem i wojskiem. Z tego powodu trzydziesty siódmy rozdział Ezechiela rozpoczyna się od tego, że Ezechiel zostaje zaprowadzony do doliny martwych, suchych kości. Te kości reprezentują adwentyzm laodycejski w dniu 11 września 2001 roku, i z tego powodu Paweł kieruje swoją ewangelię tajemnicy Bożej do Laodycejczyków.
For I would that ye knew what great conflict I have for you, and for them at Laodicea, and for as many as have not seen my face in the flesh; That their hearts might be comforted, being knit together in love, and unto all riches of the full assurance of understanding, to the acknowledgment of the mystery of God, and of the Father, and of Christ; In whom are hid all the treasures of wisdom and knowledge. Colossians 2:1–3.
Chciałbym, abyście wiedzieli, jak wielką walkę toczę o was i o tych w Laodycei, a także o wszystkich, którzy nie widzieli mnie osobiście; aby ich serca były pocieszone, złączone w miłości i aby doszli do wszelkiego bogactwa pełnej pewności zrozumienia, ku poznaniu tajemnicy Boga, i Ojca, i Chrystusa; w którym ukryte są wszystkie skarby mądrości i wiedzy. Kolosan 2:1–3.
This is also the description Sister White associates with the dead dry bones of Ezekiel.
Jest to również opis, który Siostra White odnosi do martwych, suchych kości u Ezechiela.
“But not only does this simile of the dry bones apply to the world, but also to those who have been blessed with great light; for they also are like the skeletons of the valley. They have the form of men, the framework of the body; but they have not spiritual life. But the parable does not leave the dry bones merely knit together into the forms of men; for it is not enough that there is symmetry of limb and feature. The breath of life must vivify the bodies, that they may stand upright, and spring into activity. These bones represent the house of Israel, the church of God, and the hope of the church is the vivifying influence of the Holy Spirit. The Lord must breathe upon the dry bones, that they may live.
Ale porównanie o suchych kościach odnosi się nie tylko do świata, lecz także do tych, którzy zostali obdarzeni wielkim światłem; bo i oni są jak szkielety w dolinie. Mają postać ludzi, zrąb ciała; lecz nie mają życia duchowego. Lecz przypowieść nie pozostawia suchych kości jedynie połączonych w postacie ludzkie; gdyż nie wystarczy sama symetria kończyn i rysów. Tchnienie życia musi ożywić ciała, aby mogły stanąć prosto i ruszyć do działania. Te kości przedstawiają dom Izraela, Kościół Boży, a nadzieją Kościoła jest ożywcze działanie Ducha Świętego. Pan musi tchnąć na suche kości, aby ożyły.
“The Spirit of God, with its vivifying power, must be in every human agent, that every spiritual muscle and sinew may be in exercise. Without the Holy Spirit, without the breath of God, there is torpidity of conscience, loss of spiritual life. Many who are without spiritual life have their names on the church records, but they are not written in the Lamb’s book of life. They may be joined to the church, but they are not united to the Lord. They may be diligent in the performance of a certain set of duties, and may be regarded as living men; but many are among those who have ‘a name that thou livest, and art dead.’
Duch Boży, ze swą ożywczą mocą, musi być w każdym człowieku, aby każdy duchowy mięsień i każde ścięgno były w ruchu. Bez Ducha Świętego, bez tchnienia Bożego, następuje przytępienie sumienia, utrata życia duchowego. Wielu pozbawionych życia duchowego ma swoje nazwiska w księgach kościelnych, lecz nie są zapisani w księdze życia Baranka. Mogą należeć do Kościoła, ale nie są zjednoczeni z Panem. Mogą być gorliwi w wykonywaniu określonych obowiązków i mogą uchodzić za żywych; lecz wielu należy do tych, którzy mają „imię, że żyjesz, a jesteś umarły”.
“Unless there is genuine conversion of the soul to God; unless the vital breath of God quickens the soul to spiritual life; unless the professors of truth are actuated by heaven-born principle, they are not born of the incorruptible seed which liveth and abideth forever. Unless they trust in the righteousness of Christ as their only security; unless they copy His character, labor in His spirit, they are naked, they have not on the robe of His righteousness. The dead are often made to pass for the living; for those who are working out what they term salvation after their own ideas, have not God working in them to will and to do of His good pleasure.
Jeśli nie ma prawdziwego nawrócenia duszy do Boga; jeśli ożywcze tchnienie Boga nie ożywia duszy do życia duchowego; jeśli wyznawcy prawdy nie są kierowani niebiańską zasadą, nie są zrodzeni z niezniszczalnego nasienia, które żyje i trwa na wieki. Jeśli nie ufają sprawiedliwości Chrystusa jako jedynej rękojmi; jeśli nie naśladują Jego charakteru, nie pracują w Jego duchu, są nadzy, nie mają na sobie szaty Jego sprawiedliwości. Umarli często uchodzą za żywych; gdyż ci, którzy według własnych wyobrażeń pracują nad tym, co nazywają zbawieniem, nie mają Boga, który w nich sprawia i chcenie, i wykonanie według Jego upodobania.
“This class is well represented by the valley of dry bones Ezekiel saw in vision.” Review and Herald, January 17, 1893.
"Tę grupę trafnie obrazuje dolina suchych kości, którą Ezechiel ujrzał w widzeniu." Review and Herald, 17 stycznia 1893 r.
The Laodicean message was first presented to Adventism in 1856, the very year the Lord opened up the advancing light of the “seven times” of Leviticus chapter twenty-six. The message of 1856, consisting of an internal message calling for repentance, and an external message of prophecy, was rejected in 1863. The Laodicean message of the mystery of “Christ in you, the hope of glory”, was repeated in 1888 by Elders Jones and Waggoner, and that message was also identified as the message to Laodicea by Sister White.
Poselstwo do Laodycei zostało po raz pierwszy przedstawione ruchowi adwentystycznemu w 1856 roku, w tym samym roku, w którym Pan objawił postępujące światło „siedmiu czasów” z 26. rozdziału Księgi Kapłańskiej. Poselstwo z 1856 roku, składające się z wewnętrznego wezwania do upamiętania oraz zewnętrznego poselstwa proroczego, zostało odrzucone w 1863 roku. Laodycejskie poselstwo o tajemnicy „Chrystus w was, nadzieja chwały” zostało powtórzone w 1888 roku przez starszych Jonesa i Waggonera, a siostra White również określiła to poselstwo jako poselstwo do Laodycei.
Line upon line, Ezekiel chapter thirty-seven begins with Ezekiel being spiritually conveyed to September 11, 2001, where he is given a view of Laodicean Adventism, who are dead in sins and trespasses. He is told to give two distinct prophetic messages. The first produces a joining together, but the bodies are still dead. The second prophecy calls for the message of the “four winds” to breathe life into the bones. The message of the four winds is the sealing message of the one hundred and forty-four thousand which identifies four angels holding the four winds. Sister White identifies those four winds as an “angry horse”, seeking to break loose, for it is being restrained. The angry horse of Islam is seeking to break loose and bring death and destruction in its path, as it did on September 11, 2001, and it will be released again at the soon coming Sunday law.
Linia za linią, trzydziesty siódmy rozdział Księgi Ezechiela rozpoczyna się od tego, że Ezechiel zostaje duchowo przeniesiony do 11 września 2001 roku, gdzie zostaje mu ukazany adwentyzm laodycejski, umarły w upadkach i grzechach. Polecono mu przekazać dwa odrębne poselstwa prorocze. Pierwsze powoduje złączenie się, lecz ciała wciąż są martwe. Drugie proroctwo wzywa, aby poselstwo „czterech wiatrów” tchnęło życie w kości. Poselstwo czterech wiatrów jest pieczętującym poselstwem stu czterdziestu czterech tysięcy, które wskazuje na czterech aniołów wstrzymujących cztery wiatry. Siostra White identyfikuje te cztery wiatry jako „rozgniewanego konia”, usiłującego się wyrwać, gdyż jest powstrzymywany. Rozgniewany koń islamu usiłuje się wyrwać i nieść na swej drodze śmierć i zniszczenie, jak to uczynił 11 września 2001 roku, i zostanie ponownie uwolniony w czasie rychło nadchodzącego prawa niedzielnego.
That message brings the dead bodies into a unified army that is standing upon its feet. That unified army is brought to its feet in response to the message of the seventh angel, for in the days of the sounding of the seventh angel, the mystery of the one hundred and forty-four thousand’s marriage with Christ will be accomplished.
To poselstwo gromadzi umarłych w zjednoczoną armię stojącą na nogach. Ta zjednoczona armia zostaje postawiona na nogi w odpowiedzi na poselstwo siódmego anioła, gdyż w dniach, gdy zatrąbi siódmy anioł, dokona się tajemnica zaślubin stu czterdziestu czterech tysięcy z Chrystusem.
Then Ezekiel is shown the joining of two sticks that become one nation. Those two sticks are the northern kingdom of Israel, and the southern kingdom of Judah, which are joined together as one nation at the conclusion of their mutual scattering periods of twenty-five hundred and twenty years. Their mutual conclusion produces a spiritual temple, represented by the forty-six years at the beginning and at the ending of the mutual scattering times.
Wtedy Ezechielowi ukazano złączenie dwóch lasek, które stają się jednym narodem. Te dwie laski to północne królestwo Izraela oraz południowe królestwo Judy, które zostają połączone w jeden naród u kresu ich wspólnych okresów rozproszenia trwających dwa tysiące pięćset dwadzieścia lat. Ich wspólne zakończenie tworzy duchową świątynię, reprezentowaną przez czterdzieści sześć lat na początku i na końcu wspólnych czasów rozproszenia.
We will continue this study in the next article.
Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.
“‘And they rose early in the morning, and went forth into the wilderness of Tekoa: and as they went forth, Jehoshaphat stood and said, Hear me, O Judah, and ye inhabitants of Jerusalem; Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper. 2 Chronicles 20:20.’
'I wstali wcześnie rano i wyruszyli na pustynię Tekoa; a gdy wyruszali, Jozafat stanął i rzekł: Słuchajcie mnie, Judo, i wy, mieszkańcy Jerozolimy; wierzcie w Pana, Boga waszego, a będziecie utwierdzeni; wierzcie jego prorokom, a poszczęści się wam. 2 Kronik 20:20.'
““Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper.’
"Wierzcie w Pana, Boga waszego, a będziecie utwierdzeni; wierzcie jego prorokom, a będziecie mieć powodzenie.'
“Isaiah 8:20. ‘To the law and to the testimony; if they speak not according to this word, it is because there is no light in them.’
Izajasz 8:20. "Do prawa i do świadectwa; jeśli nie mówią według tego słowa, to dlatego, że nie ma w nich światła."
“Two texts are here set before God’s people: two conditions for success. The law spoken by Jehovah himself, and the spirit of prophecy, are the two sources of wisdom to guide His people in every experience. Deuteronomy 4:6. ‘This is your wisdom and your understanding in the sight of the nations, who shall say, Surely this great nation is a wise and understanding people.’
Przed ludem Bożym przedstawiono tu dwa teksty: dwa warunki powodzenia. Prawo wypowiedziane przez samego Jehowę oraz duch proroctwa są dwoma źródłami mądrości, które mają prowadzić Jego lud we wszelkich doświadczeniach. Powtórzonego Prawa 4:6. „To jest wasza mądrość i wasz rozsądek w oczach narodów, które powiedzą: Z pewnością ten wielki naród jest ludem mądrym i rozumnym.”
“The law of God and the Spirit of Prophecy go hand in hand to guide and counsel the church, and whenever the church has recognized this by obeying His law, the spirit of prophecy has been sent to guide her in the way of truth.
Prawo Boże i Duch Proroctwa idą ręka w rękę, aby prowadzić i doradzać Kościołowi, a ilekroć Kościół uznawał to poprzez posłuszeństwo Jego prawu, Duch Proroctwa był posyłany, aby prowadzić go drogą prawdy.
“Revelation 12:17. ‘And the dragon was wroth with the woman, and went to make war with the remnant of her seed, which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’ This prophecy points out clearly that the remnant church will acknowledge God in His law and will have the prophetic gift. Obedience to the law of God, and the spirit of prophecy has always distinguished the true people of God, and the test is usually given on present manifestations.
Objawienie 12:17. „I rozgniewał się smok na niewiastę i wyruszył, by walczyć z resztą jej potomstwa, które zachowuje przykazania Boga i ma świadectwo Jezusa Chrystusa.” To proroctwo wyraźnie wskazuje, że kościół resztki będzie uznawał Boga w Jego prawie i będzie posiadał dar proroczy. Posłuszeństwo prawu Bożemu oraz duch proroctwa zawsze wyróżniały prawdziwy lud Boży, a próba zwykle odnosi się do współczesnych przejawów.
“In Jeremiah’s day the people had no question about the message of Moses, Elijah, or Elisha, but they did question and put aside the message sent of God to Jeremiah until its force and power was wasted and there was no remedy but for God to carry them away into captivity.
Za czasów Jeremiasza lud nie kwestionował przesłania Mojżesza, Eliasza ani Elizeusza, lecz kwestionował i odsuwał na bok przesłanie posłane przez Boga Jeremiaszowi, aż jego siła i moc się wyczerpały i nie było już żadnego ratunku, jak tylko by Bóg zaprowadził ich do niewoli.
“Likewise in the days of Christ the people had learned that Jeremiah’s message was true, and they persuaded themselves to believe that if they had lived in the days of their fathers they would have accepted his message, but at the same time they were rejecting Christ’s message, of whom all the prophets had written.
Podobnie za czasów Chrystusa ludzie przekonali się, że przesłanie Jeremiasza było prawdziwe, i przekonywali sami siebie, że gdyby żyli w czasach swoich ojców, przyjęliby jego przesłanie, ale równocześnie odrzucali przesłanie Chrystusa, o którym wszyscy prorocy pisali.
“As the third angel’s message arose in the world, which is to reveal the law of God to the church in its fullness and power, the prophetic gift was also immediately restored. This gift has acted a very prominent part in the development and carrying forward of this message.
Gdy poselstwo trzeciego anioła powstało na świecie, które ma objawić kościołowi prawo Boże w całej jego pełni i mocy, dar proroczy został również natychmiast przywrócony. Ten dar odegrał bardzo znaczącą rolę w rozwoju i posuwaniu tego poselstwa naprzód.
“As differences of opinion have arisen in reference to interpretations of Scriptures and methods of labor, calculated to unsettle the faith of believers in the message and lead to disunion in the work, the spirit of prophecy has always thrown light on the situation. It has always brought union of thought and harmony of action to the body of believers. In every crisis that has arisen in the development of the message and the growth of the work, those who have stood firmly by the law of God and the light of the Spirit of prophecy have triumphed and the work has prospered in their hands.” Loma Linda Messages, 34.
„Gdy pojawiały się różnice zdań dotyczące interpretacji Pisma Świętego i metod pracy, mogące zachwiać wiarą wierzących w poselstwo i prowadzić do rozłamu w dziele, duch proroctwa zawsze rozjaśniał sytuację. Zawsze przynosił jedność myśli i harmonię działania wśród wierzących. W każdym kryzysie, który powstawał w toku rozwoju poselstwa i wzrostu dzieła, ci, którzy pozostawali wierni prawu Bożemu i światłu ducha proroctwa, zwyciężali, a dzieło w ich rękach pomyślnie się rozwijało.” Loma Linda Messages, 34.