The Battle of Raphia and the Battle of Panium are two distinct historical events that occurred in different periods and contexts, but they both have significance in the history of ancient Judea and its surrounding regions. The Battle of Raphia took place in 217 BC. The Battle of Panium occurred in 200 BC between the Seleucid kingdom (king of the north) and the Ptolemaic kingdom (king of the south). These two battles are identified in verses eleven through fifteen of Daniel chapter eleven. These two battles preceded the Maccabean Revolt in 167 BC.
Bitwa pod Rafią i bitwa pod Panion to dwa odrębne wydarzenia historyczne, które miały miejsce w różnych okresach i kontekstach, ale oba mają znaczenie w historii starożytnej Judei i jej okolicznych regionów. Bitwa pod Rafią miała miejsce w 217 r. p.n.e. Bitwa pod Panion odbyła się w 200 r. p.n.e. między Królestwem Seleucydów (królem północy) a Królestwem Ptolemeuszy (królem południa). Te dwie bitwy są opisane w wersetach 11–15 rozdziału 11 Księgi Daniela. Te dwie bitwy poprzedziły powstanie Machabeuszy w 167 r. p.n.e.
The Battle of Panium took its name from the nearby geographical feature, Mount Panium, where the conflict occurred. The name Panium is derived from the Greek god Pan, to whom a temple was there dedicated. The site was known as Panium due to its association with worship of Pan. The temple complex was often referred to as the Sanctuary of Pan, emphasizing its role as a place of religious devotion and worship dedicated to the god Pan. The term “Nymphaeum” refers to a monument or shrine dedicated to water nymphs in ancient Greek and Roman religion. The temple complex at Panium included a grotto and natural spring, which were believed to be inhabited by nymphs, and thus it was sometimes referred to as the Nymphaeum of Panium.
Bitwa pod Panium wzięła swą nazwę od pobliskiego obiektu geograficznego, Góry Panium, gdzie doszło do starcia. Nazwa Panium wywodzi się od greckiego boga Pana, któremu poświęcona była tam świątynia. Miejsce to znane było jako Panium ze względu na związek z kultem Pana. Zespół świątynny często nazywano Sanktuarium Pana, co podkreślało jego rolę jako miejsca religijnej pobożności i kultu poświęconego bogu Panowi. Termin „Nimfeum” odnosi się do monumentu lub kapliczki poświęconej nimfom wodnym w religii starożytnej Grecji i Rzymu. Zespół świątynny w Panium obejmował grotę i naturalne źródło, które uważano za zamieszkane przez nimfy, dlatego bywał nazywany Nimfeum w Panium.
After the city was rebuilt and expanded by Herod Philip, son of Herod the Great, it was known as Caesarea Philippi in honor of the Roman Emperor Caesar Augustus and Herod Philip himself. The temple complex was an important religious center within this city.
Po odbudowie i rozbudowie miasta przez Heroda Filipa, syna Heroda Wielkiego, było ono znane jako Cezarea Filipowa na cześć cesarza rzymskiego Cezara Augusta oraz samego Heroda Filipa. Kompleks świątynny był ważnym ośrodkiem religijnym w tym mieście.
During the reign of Emperor Augustus, the temple was rededicated or renamed in honor of Augustus, reflecting the imperial cult and the integration of Roman religious practices into the local religious landscape. The area near the ancient city of Caesarea Philippi, where the temple of Pan was located, was sometimes referred to as the “Gates of Hell” or the “Gates of Hades.”
Za panowania cesarza Augusta świątynię ponownie poświęcono lub przemianowano na cześć Augusta, co odzwierciedlało kult cesarski oraz integrację rzymskich praktyk religijnych z lokalnym krajobrazem religijnym. Okolice starożytnego miasta Cezarei Filipowej, gdzie znajdowała się świątynia Pana, bywały nazywane „Bramami Piekieł” lub „Bramami Hadesu”.
In verses sixteen through nineteen of Daniel chapter eleven, the three geographical areas of conquest are represented that pagan Rome was to overcome in order to be established as the fourth kingdom of Bible prophecy and the king of the north in the chapter, are represented. In verse sixteen, the Roman general Pompey is identified as conquering Syria in 65 BC, and then Jerusalem in 63 BC. Verses seventeen through nineteen identify Julius Caesar’s conquering of Egypt, the third of the three obstacles. The Battle of Actium in 31 BC, marks the beginning of the three hundred and sixty years that pagan Rome would rule supremely in fulfillment of verse twenty-four, of Daniel chapter eleven.
W wersetach 16–19 rozdziału 11 Księgi Daniela przedstawiono trzy obszary geograficzne, które pogański Rzym miał podbić, aby zostać ustanowionym jako czwarte królestwo proroctwa biblijnego oraz jako król północy w tym rozdziale. W wersecie 16 wskazuje się, że rzymski wódz Pompejusz podbił Syrię w 65 r. p.n.e., a następnie Jerozolimę w 63 r. p.n.e. Wersety 17–19 wskazują na podbój Egiptu przez Juliusza Cezara, trzeci z trzech przeszkód. Bitwa pod Akcjum w 31 r. p.n.e. wyznacza początek trzystu sześćdziesięciu lat, podczas których pogański Rzym miał rządzić niepodzielnie, w wypełnieniu wersetu 24 rozdziału 11 Księgi Daniela.
In verse twenty the reign of Augustus Caesar is marked, and in that history, Jesus was born. Then in verses twenty-one and twenty-two the wicked Tiberius Caesar’s reign is identified, thus marking the crucifixion of Christ. In verse twenty-three, the league which the Maccabean Jews entered into with pagan Rome is marked, and thus the flow of history that began in verse eleven is halted, and the historical narrative drops back to the period of 161 BC to 158 BC.
W wersecie dwudziestym zaznaczono panowanie Cezara Augusta, w którego czasie narodził się Jezus. Następnie w wersetach dwudziestym pierwszym i dwudziestym drugim wskazano panowanie niegodziwego Cezara Tyberiusza, tym samym wyznaczając ukrzyżowanie Chrystusa. W wersecie dwudziestym trzecim zaznaczono sojusz, jaki Żydzi machabejscy zawarli z pogańskim Rzymem, i w ten sposób bieg historii, który rozpoczął się w wersecie jedenastym, zostaje wstrzymany, a narracja historyczna cofa się do okresu od 161 p.n.e. do 158 p.n.e.
Verse twenty-three represents the line of the Maccabees, and though it does not provide all the details of their prophetic line, the record of history does. In 217 BC, the Battle of Raphia took place, and in the aftermath a child king left Egypt vulnerable. As the Seleucid and Greek kings made plans to deal with the child king in the year 200 BC, Rome inserted itself into the history and became the defender of the Egyptian child king. In the same year the Battle of Panium took place. Then in 167 BC the guerilla warfare of the Maccabees, began.
Werset dwudziesty trzeci przedstawia linię Machabeuszy i choć nie podaje wszystkich szczegółów ich proroczej linii, czyni to zapis historii. W 217 r. p.n.e. doszło do bitwy pod Rafią, a w jej następstwie małoletni król pozostawił Egipt bezbronnym. Gdy w 200 r. p.n.e. królowie Seleucydów i królowie greccy planowali rozprawić się z małoletnim królem, Rzym wkroczył na scenę dziejów i stał się obrońcą egipskiego małoletniego króla. W tym samym roku miała miejsce bitwa pod Panium. Następnie w 167 r. p.n.e. rozpoczęła się wojna partyzancka Machabeuszy.
The Maccabean revolt began in Modein in 167 BC, and it consisted of the Maccabees not only engaging against the Seleucid Empire, but also engaging the Jews that they had determined were in alliance with the Seleucids. The revolt was religiously motivated, and it was carried out against an internal and external enemy. In 164 BC the Maccabees rededicated the Temple, and this event is commemorated by the Jewish celebration of Hanukkah. In that year the infamous Antiochus Epiphanes died. Then from 161 BC to 158 BC the “league” of verse twenty-three was entered into with Rome.
Powstanie Machabeuszy rozpoczęło się w Modein w 167 r. p.n.e. i polegało na tym, że Machabeusze walczyli nie tylko z imperium Seleucydów, lecz także z Żydami, których uznali za sprzymierzonych z Seleucydami. Powstanie miało podłoże religijne i było prowadzone przeciwko wrogowi wewnętrznemu i zewnętrznemu. W 164 r. p.n.e. Machabeusze ponownie poświęcili Świątynię, a to wydarzenie upamiętnia żydowskie święto Chanuka. W tym samym roku zmarł niesławny Antiochos Epifanes. Następnie od 161 r. p.n.e. do 158 r. p.n.e. zawarto z Rzymem "ligę" z wersetu dwudziestego trzeciego.
The only direct reference to the Maccabees, their revolt and their league with Rome, is found in verse twenty-three, but the history of the dynasty, called the Hasmonean Dynasty began at Modein in 167 BC, and continued to the time of the cross. The final representatives of the Hasmonean Dynasty were the Pharisees of Christ’s time period. Therefore, there is a prophetic line of the history of apostate Judaism as represented by the Maccabees which began in 167 BC at the revolt of Modein, which ends in verses twenty-one and twenty-two when Jesus was crucified.
Jedyna bezpośrednia wzmianka o Machabeuszach, ich powstaniu i ich sojuszu z Rzymem znajduje się w wersecie dwudziestym trzecim, lecz historia dynastii, zwanej dynastią hasmonejską, rozpoczęła się w Modein w 167 r. p.n.e. i trwała aż do czasu ukrzyżowania. Ostatnimi przedstawicielami dynastii hasmonejskiej byli faryzeusze z czasów Chrystusa. Dlatego istnieje prorocza linia dziejów odstępczego judaizmu, reprezentowana przez Machabeuszy, która rozpoczęła się w 167 r. p.n.e. podczas powstania w Modein i kończy się w wersetach dwudziestym pierwszym i dwudziestym drugim, gdy Jezus został ukrzyżowany.
Their history reached a turning point in verse sixteen, when Rome, for the first time, through Pompey, conquered Jerusalem. His primary motivation for bringing the destruction upon Jerusalem at that time was a dispute among two factions of the Hasmonean Dynasty. From that point in time (63 BC), Judah was under Roman rule. The Hasmonean Dynasty of the Maccabees begins prophetically at the battle of Modein in 167 BC, then is placed under subjection to Rome in 63 BC. Soon after the beginning of that history the Maccabees initiated and entered into a league with Rome from 161 BC to 158 BC. They were in subjection to Rome from 63 BC until the cross and the ultimate destruction of Jerusalem in the year 70.
Ich historia osiągnęła punkt zwrotny w wersecie szesnastym, kiedy Rzym po raz pierwszy, za sprawą Pompejusza, podbił Jerozolimę. Jego główną motywacją, by wówczas sprowadzić zniszczenie na Jerozolimę, był spór między dwiema frakcjami dynastii hasmonejskiej. Od tego momentu (63 r. p.n.e.) Judea znajdowała się pod panowaniem Rzymu. Dynastia hasmonejska Machabeuszy rozpoczyna się proroczo w bitwie pod Modein w 167 r. p.n.e., a następnie zostaje podporządkowana Rzymowi w 63 r. p.n.e. Wkrótce po początku tej historii Machabeusze zainicjowali i zawarli sojusz z Rzymem w latach 161–158 p.n.e. Pozostawali w poddaństwie wobec Rzymu od 63 r. p.n.e. aż do krzyża i ostatecznego zniszczenia Jerozolimy w roku 70.
The prophetic line of the Maccabees is the line of apostate Judaism, and it therefore typifies the line of apostate Protestantism. From the Battle of Panium until the Sunday law of verse sixteen the prophetic events of 200 BC, 167 BC, 164 BC, and the league from 161 BC to 158 BC will be repeated in the history of apostate Protestantism. These waymarks will occur in the history of the eighth president who is of the seven in advance of the Sunday law. 200 BC represents the external line of the Republican horn in relation to 167 BC, representing the internal line of the apostate Protestant horn.
Prorocza linia Machabeuszy jest linią odstępczego judaizmu i dlatego obrazuje linię odstępczego protestantyzmu. Od bitwy pod Panium aż po ustawę niedzielną z wersu szesnastego prorocze wydarzenia z roku 200 p.n.e., 167 p.n.e., 164 p.n.e. oraz przymierze z lat 161–158 p.n.e. zostaną powtórzone w historii odstępczego protestantyzmu. Te kamienie milowe pojawią się w historii ósmego prezydenta, który jest z siedmiu, przed ustawą niedzielną. Rok 200 p.n.e. reprezentuje zewnętrzną linię republikańskiego rogu w odniesieniu do roku 167 p.n.e., reprezentującego wewnętrzną linię rogu odstępczego protestantyzmu.
These waymarks are essentially hidden within the historical line of the Hasmonean Dynasty, but none-the-less form part of the hidden history of verse forty of Daniel eleven. It is a line that is part of the “that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days.”
Te drogowskazy są zasadniczo ukryte w linii historycznej dynastii hasmonejskiej, ale mimo to stanowią część ukrytej historii wersetu czterdziestego jedenastego rozdziału Księgi Daniela. Jest to linia, która stanowi część „tej części proroctwa Daniela dotyczącej dni ostatecznych”.
The fact that Judaism celebrates Hanukkah in memory of the revolt of the Maccabees, does not define the Maccabees as righteous. Due to rebellion the shekinah never returned to the temple that was rebuilt after the captivity of seventy years. The final prophetic message came through Malachi roughly two centuries before the Maccabees. The history of the Maccabees identifies that they allowed their political leaders to also function as high priest, the very sin that the Egyptian Ptolemy attempted, and that King Uzziah also attempted. Tradition identifies that God intervened to prevent Ptolemy from the sacrilegious action, and God’s word identifies directly that God did intervene when king Uzziah attempted to perform the work of the priest and king. The final fruit of their dynasty was the Pharisees. There is no reason to conclude the Maccabees were a symbol of righteousness, in spite of the historical reverence modern Judaism’s Jews may hold to.
Sam fakt, że judaizm obchodzi Chanukę na pamiątkę powstania Machabeuszy, nie czyni Machabeuszy sprawiedliwymi. Z powodu buntu Szekina nigdy nie powróciła do świątyni, która została odbudowana po siedemdziesięcioletniej niewoli. Ostatnie prorockie przesłanie przyszło przez Malachiasza mniej więcej dwa stulecia przed Machabeuszami. Historia Machabeuszy wskazuje, że pozwolili oni swoim przywódcom politycznym pełnić także funkcję arcykapłana — co było tym samym grzechem, którego próbował się dopuścić egipski Ptolemeusz, a także król Ozjasz. Tradycja podaje, że Bóg interweniował, aby powstrzymać Ptolemeusza przed świętokradczym czynem, a Słowo Boże wprost stwierdza, że Bóg rzeczywiście interweniował, gdy król Ozjasz próbował wykonywać posługę kapłana i króla. Ostatnim owocem ich dynastii byli faryzeusze. Nie ma powodu, by wnioskować, że Machabeusze byli symbolem sprawiedliwości, mimo historycznej czci, jaką mogą żywić wobec nich Żydzi współczesnego judaizmu.
The Protestant reformation began in the time of Luther, and it was a progressive development. It was not a new tradition, for Jesus and His disciples were Protestants, it was an awakening to the darkness of the history where Luther and other reformers were awakened. The climax of that progressive reformation was the Millerite movement. God did not only need to awaken the early reformers to the sins of Babylon, but He intended to bring them into the full understanding of His law, and His work in the heavenly sanctuary. On April 19, 1844 the Protestants rejected the increasing light of the reformation and became apostate Protestantism.
Reformacja protestancka rozpoczęła się za czasów Lutra i była procesem postępującym. Nie była to nowa tradycja, gdyż Jezus i Jego uczniowie byli protestantami; było to przebudzenie w obliczu ciemności historii, w której przebudzili się Luter i inni reformatorzy. Punktem kulminacyjnym tej postępującej reformacji był ruch millerowski. Bóg nie tylko musiał przebudzić wczesnych reformatorów co do grzechów Babilonu, lecz zamierzał doprowadzić ich do pełnego zrozumienia Jego prawa oraz Jego dzieła w niebiańskiej świątyni. 19 kwietnia 1844 roku protestanci odrzucili narastające światło reformacji i popadli w odstępczy protestantyzm.
The faithful Millerites then were “given the mantle” and directed into the Most Holy Place to finish the work to become mature Protestant Christians. In 1863 those who had been given the mantle, through disobedience, set aside the mantle of Protestantism, and took the mantle of Laodicea. In the final period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which began twenty-two years after September 11, 2001, in 2023, the Lion of the tribe of Judah is unsealing the truths that fill up the hidden history of verse forty of Daniel chapter eleven, which is the history from the collapse of the Soviet Union in 1989 unto the soon coming Sunday law. In doing this, He has unsealed the history of apostate Judaism as a symbol of apostate Protestantism.
Wierni milleriści wówczas otrzymali „płaszcz” i zostali skierowani do Miejsca Najświętszego, aby dokończyć dzieło i stać się dojrzałymi protestanckimi chrześcijanami. W 1863 roku ci, którzy otrzymali płaszcz, przez nieposłuszeństwo odłożyli płaszcz protestantyzmu i przyjęli płaszcz Laodycei. W końcowym okresie pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy, który rozpoczął się dwadzieścia dwa lata po 11 września 2001 roku, w 2023 roku, Lew z pokolenia Judy odpieczętowuje prawdy, które wypełniają ukrytą historię wersetu czterdziestego z jedenastego rozdziału Księgi Daniela, która jest historią od upadku Związku Radzieckiego w 1989 roku aż po wkrótce nadchodzące prawo niedzielne. Czyniąc to, odpieczętował historię odstępczego judaizmu jako symbolu odstępczego protestantyzmu.
Both lines of God’s apostate people, whether those of literal Judah or spiritual Judah (both glorious lands), end at the conquering of Jerusalem, the former in 63 BC, and the latter at the soon coming Sunday law. Both lines represent warfare that is motivated by misguided religious convictions. Both lines represent a warfare against the religious philosophies of Greece, and both lines end up with the apostates being in subjection to Rome. I identify the three battles of verse forty representing the collapse of the Soviet Union in 1989, the Ukraine War, and Panium at the Sunday law for the purpose of identifying a distinction between those three battles and the three world wars.
Obie linie odstępczego ludu Bożego, czy to dosłownej Judy, czy duchowej Judy (obie to chwalebne ziemie), kończą się na zdobyciu Jerozolimy: pierwsza w 63 r. p.n.e., a druga przy wkrótce nadchodzącym prawie niedzielnym. Obie linie przedstawiają wojnę motywowaną błędnymi przekonaniami religijnymi. Obie linie przedstawiają wojnę przeciwko greckim filozofiom religijnym i w obu przypadkach odstępcy kończą w poddaństwie wobec Rzymu. Utożsamiam trzy bitwy z wersetu czterdziestego z upadkiem Związku Radzieckiego w 1989 r., wojną na Ukrainie oraz Panium w czasie prawa niedzielnego, aby wskazać różnicę między tymi trzema bitwami a trzema wojnami światowymi.
“God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men. She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.” The Great Controversy, 581.
Słowo Boże ostrzegło przed nadciągającym niebezpieczeństwem; jeśli to zostanie zlekceważone, świat protestancki dowie się, jakie są rzeczywiste zamiary Rzymu, dopiero gdy będzie już za późno, by wyrwać się z sideł. Ona po cichu rośnie w siłę. Jej doktryny wywierają wpływ w gremiach ustawodawczych, w kościołach i w sercach ludzi. Wznosi swoje okazałe i masywne budowle, w których tajnych zakamarkach powtórzą się jej dawne prześladowania. Skrycie i niepostrzeżenie umacnia swoje siły, by realizować własne cele, gdy przyjdzie czas, by uderzyć. Wszystko, czego pragnie, to dogodna pozycja, a to już się jej zapewnia. Wkrótce zobaczymy i odczujemy, jaki jest cel elementu rzymskiego. Ktokolwiek uwierzy i będzie posłuszny Słowu Bożemu, ściągnie przez to na siebie wzgardę i prześladowania. Wielki bój, 581.
From verse ten, which identifies the collapse of the Soviet Union in 1989, unto the Battle of Panium in verse fifteen, the papacy has been “strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike.” These verses identify the prophetic circumstances that are the “snare” that has been prepared by the papacy, which will be impossible to “escape.” In the final engagement, represented by the Battle of Panium, the image of the beast will be formed in the United States. The formation of that image is the final test for God’s people of the last days.
Od wersetu dziesiątego, który wskazuje na rozpad Związku Radzieckiego w 1989 roku, aż do Bitwy pod Panium w wersecie piętnastym, papiestwo „umacnia swoje siły, by realizować własne cele, gdy nadejdzie czas, by uderzyć”. Te wersety wskazują na prorocze okoliczności, które stanowią „sidła” przygotowane przez papiestwo, z których nie będzie można „uciec”. W decydującym starciu, przedstawionym przez Bitwę pod Panium, w Stanach Zjednoczonych powstanie obraz bestii. Powstanie tego obrazu jest ostateczną próbą dla ludu Bożego czasów ostatecznych.
“The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. … In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].
Pan wyraźnie mi ukazał, że obraz bestii powstanie, zanim zamknie się czas łaski; gdyż ma on być wielką próbą dla ludu Bożego, przez którą rozstrzygnie się ich wieczny los. ... W 13. rozdziale Księgi Objawienia temat ten jest jasno przedstawiony; [Objawienie 13:11-17, cytowane].
“This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.
To jest próba, którą lud Boży musi przejść, zanim zostanie opieczętowany. Wszyscy, którzy dowiedli swej wierności Bogu, zachowując Jego prawo i odmawiając przyjęcia fałszywego sabatu, staną pod sztandarem Pana Boga Jehowy i otrzymają pieczęć Boga żywego. Ci, którzy porzucą prawdę pochodzącą z nieba i przyjmą niedzielny sabat, otrzymają znamię bestii. Manuscript Releases, tom 15, 15.
The formation of the image of the beast is represented by the period when the league of Rome was entered into. The Protestant horn of the United States became the daughters of Rome in 1844, and the beginning of their history is repeated at the end of their history when they once again determine to imitate their mother.
Powstanie obrazu bestii jest przedstawione jako okres, w którym zawarto przymierze z Rzymem. Protestancki róg Stanów Zjednoczonych w 1844 roku stał się córkami Rzymu, a początek ich historii powtarza się na końcu ich historii, gdy ponownie postanawiają naśladować swoją matkę.
“I saw that the two-horned beast had a dragon’s mouth, and that his power was in his head, and that the decree would go out of his mouth. Then I saw the Mother of Harlots; that the mother was not the daughters, but separate and distinct from them. She has had her day, and it is past, and her daughters, the Protestant sects, were the next to come on the stage and act out the same mind that the mother had when she persecuted the saints. I saw that as the mother has been declining in power, the daughters had been growing, and soon they will exercise the power once exercised by the mother.
Widziałem, że bestia o dwóch rogach miała smoczą paszczę, że jej moc była w jej głowie i że dekret wyjdzie z jej ust. Potem zobaczyłem Matkę Nierządnic; że matka nie była córkami, lecz była od nich oddzielona i odmienna. Miała swój czas i ten minął, a jej córki, protestanckie sekty, były następnymi, które weszły na scenę i działały w tym samym duchu, jaki miała matka, gdy prześladowała świętych. Widziałem, że w miarę jak matka traciła moc, córki rosły w siłę i wkrótce będą sprawować władzę, jaką niegdyś sprawowała matka.
“I saw the nominal church and nominal Adventists, like Judas, would betray us to the Catholics to obtain their influence to come against the truth. The saints then will be an obscure people, little known to the Catholics; but the churches and nominal Adventists who know of our faith and customs (for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it) will betray the saints and report them to the Catholics as those who disregard the institutions of the people; that is, that they keep the Sabbath and disregard Sunday.
Widziałem, że kościół z nazwy i adwentyści z nazwy, jak Judasz, zdradzą nas katolikom, aby za pomocą ich wpływów wystąpić przeciwko prawdzie. Wtedy święci będą ludem nieznacznym, mało znanym katolikom; lecz kościoły i adwentyści z nazwy, którzy znają naszą wiarę i zwyczaje (gdyż nienawidzili nas z powodu szabatu, bo nie mogli go podważyć), zdradzą świętych i oskarżą ich przed katolikami jako tych, którzy lekceważą ustanowienia ludu; to jest, że zachowują szabat, a nie święcą niedzieli.
“Then the Catholics bid the Protestants to go forward, and issue a decree that all who will not observe the first day of the week, instead of the seventh day, shall be slain. And the Catholics, whose numbers are large, will stand by the Protestants. The Catholics will give their power to the image of the beast. And the Protestants will work as their mother worked before them to destroy the saints. But before their decree bring or bear fruit, the saints will be delivered by the Voice of God.” Spalding and Magan, 1, 2.
„Wtedy katolicy wezwą protestantów, by przystąpili do działania, i wydadzą dekret, że wszyscy, którzy nie będą święcić pierwszego dnia tygodnia zamiast siódmego dnia, zostaną zabici. A katolicy, których jest wielu, staną po stronie protestantów. Katolicy oddadzą swoją moc obrazowi bestii. A protestanci będą działać tak, jak działała ich matka przed nimi, by zniszczyć świętych. Lecz zanim ich dekret wyda owoce, święci zostaną wybawieni przez Głos Boży.” Spalding i Magan, 1, 2.
In the passage there are two groups of “nominal,” which means “in name only,” that betray God’s faithful ones to the Catholics. Ellen White’s understanding of nominal churches and nominal Adventists is different than what they actually represent in the last days, for her understanding of a “nominal Adventist,” would have represented a Christian who professed to believe in the return of Christ. But the prophets speak more for the last days, than the days in which they lived, and a “nominal Adventist,” in the last days represents the Laodicean Seventh-day Adventist church, and the nominal churches are the descendants of those who became the daughters of Rome in 1844.
W tym fragmencie mowa jest o dwóch grupach „nominalnych”, czyli „tylko z nazwy”, które wydają wiernych Bogu katolikom. Rozumienie Ellen White dotyczące kościołów nominalnych i nominalnych adwentystów różni się od tego, co faktycznie reprezentują oni w czasach ostatecznych, ponieważ według niej „nominalny adwentysta” oznaczałby chrześcijanina, który wyznaje wiarę w powrót Chrystusa. Jednak prorocy mówią więcej o czasach ostatecznych niż o dniach, w których żyli, i „nominalny adwentysta” w czasach ostatecznych reprezentuje laodycejski Kościół Adwentystów Dnia Siódmego, a kościoły nominalne są potomkami tych, którzy w 1844 roku stali się córkami Rzymu.
Seventh-day Adventists will hate the “obscure people,” who are God’s true representatives for they “cannot refute the Sabbath truth,” which represents the Sabbath of the land resting. The Seventh-day Adventist church professes to uphold the seventh-day as the day of worship, but in the last days the Sabbath they can not refute is the “seven times,” of Leviticus twenty-six, which was the first foundation truth they rejected in 1863.
Adwentyści Dnia Siódmego będą nienawidzić "mało znanych ludzi", którzy są prawdziwymi przedstawicielami Boga, gdyż "nie mogą obalić prawdy o Szabacie", która oznacza szabat odpoczynku dla ziemi. Kościół Adwentystów Dnia Siódmego deklaruje, że zachowuje siódmy dzień jako dzień czci, lecz w dniach ostatecznych Szabat, którego nie mogą obalić, to "siedem razy" z Księgi Kapłańskiej 26, które było pierwszą fundamentalną prawdą, jaką odrzucili w 1863 roku.
The passage that we are now addressing is identifying the prophetic dynamics associated with the history that begins at the soon coming Sunday law, but the final testing history that follows the Sunday law is first accomplished within the United States. At the Sunday law the United States will force the entire world to erect an image to the beast, but before they accomplish that work, they will have erected an image to the beast in the United States.
Fragment, którym się teraz zajmujemy, wskazuje proroczą dynamikę związaną z historią, która rozpoczyna się wraz z rychło nadchodzącą ustawą niedzielną, lecz ostateczny okres próby, który następuje po ustawie niedzielnej, najpierw rozgrywa się w Stanach Zjednoczonych. Gdy nastanie ustawa niedzielna, Stany Zjednoczone zmuszą cały świat do postawienia obrazu bestii, ale zanim dokonają tego dzieła, postawią obraz bestii w Stanach Zjednoczonych.
“As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.
„Gdy Ameryka, kraj wolności religijnej, zjednoczy się z papiestwem w gwałceniu sumień i zmuszaniu ludzi do święcenia fałszywego sabatu, mieszkańcy każdego kraju na świecie zostaną skłonieni do naśladowania jej przykładu.” Świadectwa, tom 6, 18.
“Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.
„Inne narody pójdą za przykładem Stanów Zjednoczonych. Choć to one wiodą prym, jednak ten sam kryzys dotknie nasz lud we wszystkich częściach świata.” Świadectwa, tom 6, 395.
The great test for the people of God, occurs before the Sunday law, for at the Sunday law probation closes for Seventh-day Adventists. The test is represented as the formation of the image of the beast, and the image of the beast is the combination of Church and State, with the Church in control of the relationship. Just as the Protestants became a daughter of Rome in 1844, and a daughter is the image of her mother, the apostate Protestants will accomplish a parallel work in the last days, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.
Wielka próba dla ludu Bożego następuje przed prawem niedzielnym, gdyż wraz z prawem niedzielnym dla Adwentystów Dnia Siódmego zamyka się czas łaski. Próba ta jest przedstawiona jako utworzenie obrazu bestii, a obraz bestii to połączenie Kościoła i państwa, przy czym nad tą relacją kontrolę sprawuje Kościół. Tak jak protestanci stali się córką Rzymu w 1844 roku — a córka jest obrazem swojej matki — tak odstępczy protestanci dokonają podobnego dzieła w dniach ostatecznych, ponieważ Jezus zawsze ilustruje koniec rzeczy początkiem rzeczy.
The history represented by the “league” of verse twenty-three of Daniel chapter eleven, represented a professed apostate people of the glorious land reaching out to form a union with Rome. 161 BC to 158 BC represents the formation of the image of the beast that culminates at the Sunday law.
Historia przedstawiona przez „przymierze” z wersetu dwudziestego trzeciego jedenastego rozdziału Księgi Daniela ukazywała deklarujący się jako lud Boży, lecz odstępczy lud ziemi ozdobnej, dążący do zawarcia unii z Rzymem. Okres 161–158 p.n.e. przedstawia formowanie obrazu bestii, kulminujące w prawie niedzielnym.
We will continue this study in the next article.
Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.
“But what is the ‘image to the beast’? and how is it to be formed? The image is made by the two-horned beast, and is an image to the beast. It is also called an image of the beast. Then to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.
Ale czym jest „obraz dla bestii”? I jak ma zostać utworzony? Obraz tworzy dwurożna bestia i jest on obrazem dla bestii. Nazywany jest także obrazem bestii. Aby więc dowiedzieć się, jaki jest ten obraz i jak ma zostać utworzony, musimy zbadać cechy samej bestii — papiestwa.
“When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends.” The Great Controversy, 443.
"Kiedy wczesny Kościół uległ zepsuciu, odchodząc od prostoty ewangelii i przyjmując pogańskie obrzędy oraz zwyczaje, utracił Ducha i moc Bożą; i aby kontrolować sumienia ludzi, szukał poparcia władzy świeckiej. Rezultatem było papiestwo, Kościół, który sprawował kontrolę nad władzą państwową i wykorzystywał ją do realizacji własnych celów, zwłaszcza do karania 'herezji'. Aby Stany Zjednoczone utworzyły obraz bestii, władza religijna musi w takim stopniu kontrolować władzę cywilną, aby władza państwowa była również wykorzystywana przez Kościół do realizacji jego własnych celów." Wielki bój, 443.