Księga Daniela - Numer sto dziewięćdziesiąt cztery

Linia reprezentowana przez Machabeuszy (utożsamiana z odstępczym protestantyzmem w Stanach Zjednoczonych) rozpoczęła swój bunt przeciw religii greckiej w Modein, w 167 r. p.n.e. Machabeusze tam udaremnili wysiłki Antiocha Epifanesa, by narzucić Żydom religię grecką, a także zabili przywódcę Żydów, który współpracował z Antiochiem. Tak więc Biden zostaje pokonany w wyborach w 2024 roku, dzięki blokowi wyborczemu znanemu jako "Religijna Prawica". Historia opisuje zwycięstwo w wyborach w 2024 roku, kiedy odstępczy protestantyzm przeważa nie tylko nad globalistycznymi Republikanami zwanymi RINO, ale także nad wysiłkami ateistycznych Demokratów, by narzucić narodowi religię wokeizmu.

Wewnętrzna duchowa wojna przedstawiona przez linię Machabeuszy rozpoczęła się w roku 2015, kiedy bogaty prezydent pobudził smocze moce globalizmu, a dzieło smoka w zabijaniu dwóch świadków obejmowało procesy Pelosi dotyczące 6 stycznia 2021 roku. Modein oraz powstanie Machabeuszy wskazują na przyszłe zwycięstwo odstępczego protestantyzmu 5 listopada 2024 roku. Inauguracja 20 stycznia 2025 roku została uprzednio ukazana przez rok 164 p.n.e., który przedstawiał ponowne poświęcenie drugiej świątyni, a właśnie w tym samym roku (164 p.n.e.) zmarł Antioch Epifanes. Antioch przedstawia Partię Demokratyczną oraz ich globalistycznych partnerów, którzy sami określają się jako Republikanie, choć są republikanami MAGA nie bardziej, niż dziewczyna jest chłopcem.

Polityczna walka przedstawiona w wersetach od trzynastego do piętnastego, która kończy się bitwą pod Panion, biegnie równolegle do religijnej walki w tej historii między wokeizmem a odstępczym protestantyzmem. Po inauguracji Trumpa w 2025 roku, przedstawionej przez ponowne poświęcenie drugiej świątyni w 164 r. p.n.e., rozpocznie on następnie rzeczywiste formowanie obrazu bestii przez zjednoczenie odstępczego kościoła protestanckiego z jego odstępczym republikańskim rządem, co jest przedstawione przez przymierze Rzymu i Machabeuszy od 161 r. p.n.e. do 158 r. p.n.e. Trump połączy kościół i państwo w sojusz, w którym element religijny będzie sprawował kontrolę. W proroczej historii, w której bestia wychodząca z ziemi tworzy obraz bestii katolicyzmu, odstępczy republikański róg i odstępczy protestancki róg dopełnią kielicha swego czasu próby po niewłaściwej stronie kwestii życia wiecznego.

Od inauguracji, przedstawionej przez drugie oczyszczenie świątyni w 164 r. p.n.e., rozpoczyna się dzieło kształtowania obrazu bestii, ukazane przez przymierze Żydów z Rzymem od 161 r. p.n.e. do 158 r. p.n.e. Trump zostanie ponownie wybrany 5 listopada 2024 roku (167 r. p.n.e.), a podczas swojej inauguracji (164 r. p.n.e.) stanie się ósmym prezydentem od czasu końca w 1989 roku. Czyniąc to, stanie się ósmym, to jest z siedmiu, odzwierciedlając papieską bestię, która staje się ósmym królestwem proroctwa biblijnego, gdy jej śmiertelna rana zostaje uleczona przy prawie niedzielnym. Jego inaugurację przedstawiało ponowne poświęcenie drugiej świątyni przez Machabeuszów w 164 r. p.n.e. Powstanie Machabeuszów rozpoczęło się trzy lata wcześniej w mieście Modiin, którego nazwa oznacza „protest”, i wyznacza jego zwycięstwo wyborcze z 5 listopada 2024 roku.

W 164 r. p.n.e. miało miejsce drugie poświęcenie drugiej świątyni, co stanowi typologiczne wyobrażenie drugiej inauguracji Trumpa 20 stycznia 2025 roku. W tym momencie oficjalnie staje się on ósmym prezydentem, który jest z siedmiu prezydentów przed nim. Rok 164 p.n.e. jest upamiętniany w judaizmie dla zaznaczenia drugiego poświęcenia drugiej świątyni.

Inauguracja to moment, w którym Trump staje się ósmym, który jest z siedmiu, i odtąd będą się działy szatańskie cuda wspierające dzieło tworzenia obrazu bestii. Osiem jest symbolem obrazu wskrzeszonej bestii, i w tym momencie zaczyna się formowanie obrazu, co reprezentuje rok 161 p.n.e.

Ukształtowanie obrazu bestii najpierw dokonuje się w Stanach Zjednoczonych, a następnie obraz bestii zostaje narzucony całemu światu. Na początku, kiedy Stany Zjednoczone zaczną zmuszać świat do przyjęcia obrazu bestii, który będzie przemawiał i sprawi, że wszyscy, którzy nie będą czcić obrazu bestii, zostaną skazani na śmierć, będą one już po uchwaleniu ustawy niedzielnej i utworzeniu potrójnego sojuszu. W chwili uchwalenia ustawy niedzielnej potrójny sojusz jest już ustanowiony, a czas cudownego działania Szatana nadchodzi, gdy Szatan podszywa się pod Chrystusa i czyni cuda, aby skłonić świat do przyjęcia ogólnoświatowego obrazu bestii oraz oddawania czci w niedzielę. W tym momencie Trump staje się przywódcą dziesięciu królów.

Tak więc inauguracja Trumpa jako naczelnego króla dziesięciu królów, dokonująca się w potrójnym zjednoczeniu przy mającym wkrótce nadejść prawie niedzielnym, została uprzednio przedstawiona przez inaugurację Trumpa jako ósmego prezydenta, to jest jednego z siedmiu, 20 stycznia 2025 roku. Przy prawie niedzielnym, które kończy formowanie się obrazu bestii w Stanach Zjednoczonych, papieska bestia również staje się ósmą, która jest z siedmiu. Tak więc czas próby związany z obrazem bestii rozpoczyna się wraz z tym, że Trump staje się ósmym, który jest z siedmiu, a gdy ten okres dobiega końca, papiestwo również staje się ósmym, które jest z siedmiu, gdyż Alfa i Omega ilustruje koniec przez początek.

Szatańskie cuda rozpoczynają się wraz z inauguracją Trumpa, kiedy zaczyna się okres kształtowania obrazu bestii, i wyznacza ona cudowne działanie szatana, które rozpoczyna się przy końcu okresu kształtowania obrazu bestii w Stanach Zjednoczonych. Inauguracja Trumpa wyznacza początek tego okresu, a jego inauguracja jako naczelnego króla dziesięciu królów Organizacji Narodów Zjednoczonych wyznacza koniec tego okresu. W inauguracjach początkowej i końcowej, które obie zapoczątkowują kształtowanie obrazu bestii, najpierw ma to miejsce w Stanach Zjednoczonych, a następnie na całym świecie.

Dzieło przymierza, czyli zawarcia sojuszu z Rzymem, do którego doszło w latach 161–158 p.n.e., wyznacza tę historię i kończy się na prawie niedzielnym w wersecie szesnastym. Ostateczne dzieło ustanowienia rządu będącego obrazem systemu papieskiego rozpoczyna się wraz z formowaniem obrazu bestii i jest forsowane przez Trumpa, gdy odwzajemnia on polityczne przysługi otrzymane od odstępczych protestantów w związku ze swoim zwycięstwem politycznym.

Tę proroczą strukturę należy umieścić w ukrytej historii wersetu czterdziestego. Ukrytą historię od wersetu drugiego do wersetu trzeciego jedenastego rozdziału Księgi Daniela również należy nałożyć na tę strukturę. Proroczą historię dwóch świadków z jedenastego rozdziału Księgi Objawienia również należy nałożyć na tę strukturę. Łącząc te trzy linie w ukrytej historii wersetu czterdziestego, Lew z pokolenia Judy odpieczętowuje tę część proroctwa Daniela, która była zapieczętowana aż do dni ostatnich.

Poselstwo, które zostaje odpieczętowane i które jest przedstawione w ukrytej historii czterdziestego wersetu jedenastego rozdziału Daniela, jest poselstwem zapieczętowania; a Amos zadaje retoryczne pytanie o trąbę, która rozbrzmiewa w mieście, i o lwa, który ryczy; i Amos udziela odpowiedzi, gdy stwierdza, że Bóg niczego nie uczyni, jeśli wpierw nie objawi tego swoim sługom, prorokom. Dodaje, że poselstwo trąby, którego celem jest wzbudzenie bojaźni Bożej, ujawni również zło w mieście i że miało być ogłoszone w Aszdodzie, Egipcie i Samarii, co przedstawia potrójny skład współczesnego Babilonu. Poselstwo trąby zapieczętowania miało być zwiastowane całemu światu przed wydarzeniami przedstawionymi w poselstwie zapieczętowania. Poselstwo trąby, które jest poselstwem zapieczętowania, nosi podpis „Prawdy”, gdyż czas zapieczętowania jest ukształtowany na trzech dźwiękach trąby trzeciego biada.

Trąba najpierw oznaczyła początek pieczętowania 11 września 2001 roku, a ostatnia przedstawia koniec pieczętowania przy wkrótce mającym nadejść prawie niedzielnym, kiedy podczas wielkiego trzęsienia ziemi trzecie biada przychodzi nagle. Środkowy głos trąby rozległ się 7 października 2023 roku, gdy starożytna ziemia chwały została ugodzona zaskakującym atakiem islamu trzeciego biada, tak jak współczesna ziemia chwały została ugodzona zaskakującym atakiem islamu trzeciego biada w 2001 roku, i jak będzie przy ostatnim z tych trzech głosów trąby, przy wkrótce mającym nadejść prawie niedzielnym. Ów środkowy zaskakujący atak na starożytną ziemię chwały był wymierzony w dosłowny Izrael, symbol buntu, który ukrzyżował Mesjasza.

Poselstwo trąby Amosa miało zostać ogłoszone całemu światu, a praca nad publikacją tego poselstwa rozpoczęła się pod koniec lipca 2023 roku. Lew z pokolenia Judy wtedy zaryczał — i któż się nie zlęknie, i któż będzie tak śmiały, by zaprzeczyć, że wydarzenia związane z czasem pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy są teraz odpieczętowywane na całej planecie Ziemi? Te artykuły są teraz dostępne w ponad stu dwudziestu krajach, w ponad sześćdziesięciu językach i można je czytać lub ich słuchać.

Gdy ogień z ołtarza, zmieszany z modlitwami i kadzidłem, zostaje rzucony na ziemię, a siódma i ostatnia pieczęć zostaje zdjęta, pojawiają się głosy, gromy, błyskawice i wielkie trzęsienie ziemi. Wielkie trzęsienie ziemi następuje w konsekwencji tego, że poselstwo Wołania o północy zostaje zrzucone jak ogień na świętych, którzy wzdychają i płaczą w dziewiątym rozdziale Księgi Ezechiela, tak jak ogień zstąpił w dniu Pięćdziesiątnicy. Ten ogień symbolizował poselstwo, które następnie zostało zaniesione do każdego narodu, plemienia, języka i ludu, tak jak te artykuły. Ten ogień symbolizował zdolność przekazania tego poselstwa w wielu językach, tak jak te artykuły. Artykuły zapowiadają z wyprzedzeniem to, co ma się wydarzyć, gdyż Pan niczego nie uczyni, zanim najpierw nie objawi swoich działań przez swoje prorocze Słowo.

„Doktryna” późnego deszczu jest teraz ogłaszana przez Pana, a nauki wchodzące w skład poselstwa Wołania o północy-Późnego Deszczu są oparte na „imieniu Pana”. Jego imię to „Prawda”, On jest Palmoni, Cudownym Liczącym, i On jest Cudownym Lingwistą, On jest Alfą i Omegą, On jest Synem Bożym i Synem Człowieczym, On jest Arcykapłanem, On jest Lwem z pokolenia Judy i On jest Michałem Archaniołem. Wszystkie te imiona Chrystusa stanowią integralną część Objawienia Jezusa Chrystusa, które zostaje odpieczętowane tuż przed zamknięciem czasu łaski, i są integralną częścią artykułów publikowanych na całym świecie od końca lipca 2023 roku. „Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do zborów.”

Lew z pokolenia Judy, ten, który zwyciężył i otrzymał prawo rozpieczętować księgę zapieczętowaną siedmioma pieczęciami, teraz płacze, jak płakał 22 października 1844 roku — któż się nie ulęknie?

Święta historia, która odpowiada ukrytej historii z jedenastego rozdziału Księgi Daniela, wersetu czterdziestego, to historia millerytów, będąca wypełnieniem przypowieści z dwudziestego piątego rozdziału Ewangelii Mateusza o dziesięciu pannach, siedmiu gromów z dziesiątego rozdziału Apokalipsy, drugiego rozdziału Księgi Habakuka oraz dwunastego rozdziału Księgi Ezechiela, wersetów od dwudziestego pierwszego do dwudziestego ósmego. Ich historia rozpoczęła się w czasie końca w roku 1798, co odpowiada czasowi końca w roku 1989. W dziesiątym rozdziale Apokalipsy siedem gromów wydało swoje głosy, lecz Janowi zabroniono zapisać to, co siedem gromów wypowiedziało. Apostoł Paweł widział i słyszał w trzecim niebie rzeczy, których ludziom nie wolno było zapisywać.

Wszyscy prorocy wskazują na dni ostateczne, a tego, co Jan usłyszał, gdy siedem gromów „przemówiło” swymi głosami, nie wolno mu było zapisać. To, czego Paweł był świadkiem, gdy znajdował się w trzecim niebie, nie godziło się człowiekowi „wypowiedzieć”. Prawda przedstawiona przez siedem gromów miała pozostać zapieczętowana aż do czasu, gdy Lew z pokolenia Judy zechce tę prawdę odpieczętować.

Zostało to częściowo odpieczętowane Siostrze White, gdyż wskazała ona, że przedstawiało to „wydarzenia, które miały nastąpić” w historii poselstw pierwszego i drugiego anioła, a także że przedstawiało „przyszłe wydarzenia, które miały zostać objawione w ich porządku”. To, co zostało wówczas objawione, było proroctwem związanym z „przyszłymi wydarzeniami”. Została ona również pouczona, że zapieczętowanie siedmiu grzmotów było wyobrażone przez zapieczętowanie księgi Daniela.

Zrozumienie, że siedem grzmotów jest symbolem potwierdzającym i podtrzymującym metodologię, zostało rozpoznane w czasie końca, który rozpoczął się w roku 1989. Po 11 września 2001 roku znaczenie powtórzenia dwóch ruchów stało się obecną prawdą próby.

Powtórzenie historii millerowskiej w historii stu czterdziestu czterech tysięcy było podstawową zasadą, która została potwierdzona w owym dniu, tak jak podstawowa zasada millerystów została potwierdzona 11 sierpnia 1840 roku. Dla millerystów podstawowa zasada, że dzień oznacza rok, została potwierdzona 11 sierpnia 1840 roku, a podstawowa zasada wskazująca, że wszystkie ruchy reformacyjne stanowią wzajemnie swoje typy, „linia po linii”, została potwierdzona 11 września 2001 roku. Siedem gromów, jako świadectwo tej prawdy, zostało wówczas odpieczętowanych.

Jezus zawsze ilustruje koniec rzeczy przez jej początek, a 11 września 2001 roku, będąc początkiem procesu pieczętowania, wskazuje koniec procesu pieczętowania. Lew z pokolenia Judy odpieczętował kolejny aspekt siedmiu gromów, gdy zaczął wskrzeszać martwe suche kości w lipcu 2023 roku, gdyż wówczas wskazał, że zgodnie z „Prawdą” siedem gromów symbolicznie przedstawia również millerowską historię pierwszego i ostatniego rozczarowania, przy czym bunt Midnight Cry stanowi środkowy wyznacznik czasu.

Czyniąc to, objawił, że siedem gromów powtarza się w historii od 18 lipca 2020 roku aż do rychło nadchodzącego prawa niedzielnego. Rozczarowanie z 18 lipca 2020 roku, będące pierwszym drogowskazem, oraz rozczarowanie związane z rychło nadchodzącym prawem niedzielnym, będące ostatnim z trzech drogowskazów „Prawdy”, które identyfikują siedem gromów u kresu czasu pieczętowania, jest przedstawione przez bunt związany z pannami głupimi, które odrzucają poselstwo Lwa z pokolenia Judy, który teraz ryczy, gdy zdejmuje pieczęcie i ogłasza swoje poselstwo po całej ziemi, albowiem poselstwo to jest poselstwem Głośnego Wołania o północy dni ostatecznych.

Na początku czasu pieczętowania, 11 września 2001 roku, anioł z osiemnastego rozdziału Apokalipsy zstąpił i pośród kilku rzeczy odsłonił pełniejsze zrozumienie znaczenia siedmiu gromów. To, co wówczas zrozumiano o siedmiu gromach, nie polegało jedynie na tym, że ruchy reformacyjne są wobec siebie równoległe, lecz także na tym, że gdy anioł zstępował przy tym waymarku ruchu reformacyjnego, potwierdzał podstawową proroczą zasadę właściwą dla jego odpowiedniej historii.

Zstąpienie anioła z osiemnastego rozdziału Objawienia 11 września 2001 roku potwierdziło metodologię późnego deszczu „linijka po linijce”, ukazując, że ruch początkowy (czyli Alfa) ilustrował ruch końcowy (czyli Omegę). U kresu czasu zapieczętowania Michał zstąpił, aby wzbudzić umarłe suche kości, przedstawione przez dwóch świadków, którzy byli martwi na ulicy owego wielkiego miasta, Sodomy i Egiptu, gdzie także nasz Pan został ukrzyżowany. Gdy Michał przywołał umarłych z powrotem do życia, On, jako Lew z pokolenia Judy, odpieczętował to, że siedem gromów miało ukrytą historię wykraczającą poza prawdy o siedmiu gromach uprzednio objawione.

A gdy Lew z pokolenia Judy odpieczętował tę prawdę, umieścił ją w strukturze „Prawdy”. Wówczas zostało objawione, że 18 lipca 2020 roku odpowiadał 19 kwietnia 1844 roku oraz że po każdym z tych wyznaczników nastąpi odpieczętowanie poselstwa Wołania o Północy, które ujawni bunt głupich panien w każdej z odpowiednich historii. Odpieczętował również fakt, że poselstwo to będzie się rozchodzić po całym świecie niczym tsunami, aż do wielkiego rozczarowania, gdy zostanie wprowadzone w życie prawo niedzielne.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.