Księga Daniela - Numer sto dziewięćdziesiąt cztery

Linia reprezentowana przez Machabeuszy (utożsamiana z odstępczym protestantyzmem w Stanach Zjednoczonych) rozpoczęła swój bunt przeciw religii greckiej w Modein, w 167 r. p.n.e. Machabeusze tam udaremnili wysiłki Antiocha Epifanesa, by narzucić Żydom religię grecką, a także zabili przywódcę Żydów, który współpracował z Antiochiem. Tak więc Biden zostaje pokonany w wyborach w 2024 roku, dzięki blokowi wyborczemu znanemu jako "Religijna Prawica". Historia opisuje zwycięstwo w wyborach w 2024 roku, kiedy odstępczy protestantyzm przeważa nie tylko nad globalistycznymi Republikanami zwanymi RINO, ale także nad wysiłkami ateistycznych Demokratów, by narzucić narodowi religię wokeizmu.

Wewnętrzna wojna duchowa, reprezentowana przez linię Machabeuszy, rozpoczęła się w 2015 roku, kiedy bogaty prezydent rozbudził smocze moce globalizmu, a dzieło smoka polegające na zabiciu dwóch świadków obejmowało procesy Pelosi dotyczące 6 stycznia 2021 roku. Modein i bunt Machabeuszy wskazują na przyszłe zwycięstwo odstępczego protestantyzmu 5 listopada 2024 roku. Inauguracja z 20 stycznia 2025 roku została zobrazowana przez rok 164 p.n.e., który oznaczał ponowne poświęcenie Drugiej Świątyni, i właśnie w tym roku (164 p.n.e.) zmarł Antioch Epifanes. Antioch reprezentuje Partię Demokratyczną oraz ich globalistycznych partnerów, którzy określają się jako Republikanie, choć są Republikanami MAGA nie bardziej niż dziewczyna jest chłopcem.

Polityczna walka przedstawiona w wersetach trzynastym–piętnastym, która kończy się Bitwą pod Panium, biegnie równolegle do religijnej walki w tej historii między wokeizmem a odstępczym protestantyzmem. Po zaprzysiężeniu Trumpa w 2025 roku, przedstawionym przez ponowne poświęcenie drugiej świątyni w 164 r. p.n.e., rozpocznie on następnie faktyczne formowanie obrazu bestii, łącząc odstępczy Kościół protestancki ze swoim odstępczym republikańskim rządem, co jest przedstawione przez sojusz Rzymu i Machabeuszy od 161 r. p.n.e. do 158 r. p.n.e. Trump złączy Kościół i państwo w sojusz, w którym element religijny będzie sprawował kontrolę. W proroczej historii, w której bestia z ziemi tworzy obraz bestii katolicyzmu, odstępczy republikański róg i odstępczy protestancki róg napełnią kielich swojego czasu próby po niewłaściwej stronie kwestii życia wiecznego.

Od inauguracji, reprezentowanej przez oczyszczenie Drugiej Świątyni w 164 r. p.n.e., rozpoczyna się dzieło formowania obrazu bestii, reprezentowane przez sojusz Żydów z Rzymem od 161 r. p.n.e. do 158 r. p.n.e. Trump zostanie ponownie wybrany 5 listopada 2024 r. (167 r. p.n.e.), a podczas jego inauguracji (164 r. p.n.e.) stanie się ósmym prezydentem od czasu końca w 1989 r. W ten sposób stanie się ósmym, który jest z siedmiu, odzwierciedlając papieską bestię, która staje się ósmym królestwem proroctwa biblijnego, kiedy jej śmiertelna rana zostaje uleczona przy prawie niedzielnym. Jego inaugurację reprezentowało ponowne poświęcenie Drugiej Świątyni przez Machabeuszy w 164 r. p.n.e. Powstanie Machabeuszy rozpoczęło się trzy lata wcześniej w miejscowości Modein, co oznacza „protest” i wyznacza jego zwycięstwo wyborcze z 5 listopada 2024 r.

W 164 r. p.n.e. miało miejsce drugie poświęcenie Drugiej Świątyni, które tym samym symbolicznie zapowiada drugą inaugurację Trumpa 20 stycznia 2025 roku. W tym momencie oficjalnie staje się on ósmym prezydentem, który jest spośród siedmiu, którzy byli przed nim. Rok 164 p.n.e. jest upamiętniany w judaizmie jako data drugiego poświęcenia Drugiej Świątyni.

Inauguracja to moment, w którym Trump staje się ósmym, który jest z siedmiu, i odtąd będą się działy szatańskie cuda wspierające dzieło tworzenia obrazu bestii. Osiem jest symbolem obrazu wskrzeszonej bestii, i w tym momencie zaczyna się formowanie obrazu, co reprezentuje rok 161 p.n.e.

Ukształtowanie obrazu bestii najpierw dokonuje się w Stanach Zjednoczonych, a następnie obraz bestii zostaje narzucony całemu światu. Na początku, kiedy Stany Zjednoczone zaczną zmuszać świat do przyjęcia obrazu bestii, który będzie przemawiał i sprawi, że wszyscy, którzy nie będą czcić obrazu bestii, zostaną skazani na śmierć, będą one już po uchwaleniu ustawy niedzielnej i utworzeniu potrójnego sojuszu. W chwili uchwalenia ustawy niedzielnej potrójny sojusz jest już ustanowiony, a czas cudownego działania Szatana nadchodzi, gdy Szatan podszywa się pod Chrystusa i czyni cuda, aby skłonić świat do przyjęcia ogólnoświatowego obrazu bestii oraz oddawania czci w niedzielę. W tym momencie Trump staje się przywódcą dziesięciu królów.

A zatem inauguracja Trumpa jako naczelnego króla spośród dziesięciu królów, która zostanie dokonana przy potrójnym zjednoczeniu podczas wkrótce nadchodzącego prawa niedzielnego, została zapowiedziana przez inaugurację Trumpa jako ósmego prezydenta, który jest z siedmiu, 20 stycznia 2025 r. Przy prawie niedzielnym, które zamyka proces formowania obrazu bestii w Stanach Zjednoczonych, papieska bestia również staje się ósmą, która jest z siedmiu. Tak więc czas próby obrazu bestii rozpoczyna się wraz z tym, że Trump staje się ósmym, który jest z siedmiu, a gdy ten okres się kończy, papiestwo również staje się ósmym, które jest z siedmiu, gdyż Alfa i Omega ilustruje koniec początkiem.

Szatańskie cuda zaczynają się podczas inauguracji Trumpa, gdy zaczyna się okres kształtowania obrazu bestii, i to naznacza cudotwórcze działanie Szatana, które rozpoczyna się pod koniec okresu kształtowania obrazu bestii w Stanach Zjednoczonych. Inauguracja Trumpa wyznacza początek tego okresu, a jego inauguracja jako pierwszego z dziesięciu królów Organizacji Narodów Zjednoczonych wyznacza koniec tego okresu. W inauguracjach początkowej i końcowej, które obie inicjują kształtowanie obrazu bestii, najpierw w Stanach Zjednoczonych, a następnie na całym świecie.

Dzieło przymierza, czyli zawarcia sojuszu z Rzymem, do którego doszło w latach 161–158 p.n.e., wyznacza tę historię i kończy się na prawie niedzielnym w wersecie szesnastym. Ostateczne dzieło ustanowienia rządu będącego obrazem systemu papieskiego rozpoczyna się wraz z formowaniem obrazu bestii i jest forsowane przez Trumpa, gdy odwzajemnia on polityczne przysługi otrzymane od odstępczych protestantów w związku ze swoim zwycięstwem politycznym.

Tę proroczą strukturę należy umieścić w ukrytej historii wersetu czterdziestego. Ukrytą historię od wersetu drugiego do wersetu trzeciego jedenastego rozdziału Księgi Daniela również należy nałożyć na tę strukturę. Proroczą historię dwóch świadków z jedenastego rozdziału Księgi Objawienia również należy nałożyć na tę strukturę. Łącząc te trzy linie w ukrytej historii wersetu czterdziestego, Lew z pokolenia Judy odpieczętowuje tę część proroctwa Daniela, która była zapieczętowana aż do dni ostatnich.

Poselstwo, które zostaje odpieczętowane, a które ukazane jest w ukrytej historii wersetu czterdziestego z jedenastego rozdziału Księgi Daniela, jest poselstwem pieczętującym, a Amos stawia retoryczne pytanie o trąbę zadętą w mieście i ryk lwa; i udziela odpowiedzi, gdy stwierdza, że Bóg nie uczyni niczego, zanim najpierw nie objawi tego swoim sługom, prorokom. Dodaje, że poselstwo trąby, mające wzbudzić bojaźń Bożą, wskaże także zło w mieście i że ma zostać ogłoszone w Aszdodzie, Egipcie i Samarii, co reprezentuje trójczłonową strukturę współczesnego Babilonu. Pieczętujące poselstwo trąby miało zostać ogłoszone całemu światu z wyprzedzeniem wobec wydarzeń przedstawionych w poselstwie pieczętującym. Poselstwo trąby, które jest poselstwem pieczętującym, nosi znamię „Prawdy”, gdyż czas pieczętowania jest oparty na trzech zatrąbieniach trąby trzeciego biada.

Pierwszy dźwięk trąby wyznaczył początek pieczętowania 11 września 2001 r., a ostatni oznacza koniec pieczętowania przy wkrótce nadchodzącej ustawie niedzielnej, gdy podczas wielkiego trzęsienia ziemi trzecie Biada nadejdzie nagle. Środkowy dźwięk rozległ się 7 października 2023 r., gdy starożytna ziemia chwalebna została uderzona niespodziewanym atakiem islamu trzeciego Biada, tak jak w 2001 r. współczesna ziemia chwalebna została uderzona niespodziewanym atakiem islamu trzeciego Biada, i jak będzie przy ostatnim z tych trzech dźwięków przy wkrótce nadchodzącej ustawie niedzielnej. Środkowy niespodziewany atak na starożytną ziemię chwalebną był wymierzony w dosłowny Izrael, symbol buntu, który ukrzyżował Mesjasza.

Poselstwo trąby Amosa miało zostać ogłoszone całemu światu, a praca nad publikacją tego poselstwa rozpoczęła się pod koniec lipca 2023 roku. Lew z pokolenia Judy wtedy zaryczał — i któż się nie zlęknie, i któż będzie tak śmiały, by zaprzeczyć, że wydarzenia związane z czasem pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy są teraz odpieczętowywane na całej planecie Ziemi? Te artykuły są teraz dostępne w ponad stu dwudziestu krajach, w ponad sześćdziesięciu językach i można je czytać lub ich słuchać.

Gdy ogień z ołtarza, zmieszany z modlitwami i kadzidłem, zostaje rzucony na ziemię, a siódma i ostatnia pieczęć zostaje zdjęta, pojawiają się głosy, gromy, błyskawice i wielkie trzęsienie ziemi. Wielkie trzęsienie ziemi następuje w konsekwencji tego, że poselstwo Wołania o północy zostaje zrzucone jak ogień na świętych, którzy wzdychają i płaczą w dziewiątym rozdziale Księgi Ezechiela, tak jak ogień zstąpił w dniu Pięćdziesiątnicy. Ten ogień symbolizował poselstwo, które następnie zostało zaniesione do każdego narodu, plemienia, języka i ludu, tak jak te artykuły. Ten ogień symbolizował zdolność przekazania tego poselstwa w wielu językach, tak jak te artykuły. Artykuły zapowiadają z wyprzedzeniem to, co ma się wydarzyć, gdyż Pan niczego nie uczyni, zanim najpierw nie objawi swoich działań przez swoje prorocze Słowo.

„Doktryna” późnego deszczu jest teraz ogłaszana przez Pana, a nauki wchodzące w skład poselstwa Wołania o północy-Późnego Deszczu są oparte na „imieniu Pana”. Jego imię to „Prawda”, On jest Palmoni, Cudownym Liczącym, i On jest Cudownym Lingwistą, On jest Alfą i Omegą, On jest Synem Bożym i Synem Człowieczym, On jest Arcykapłanem, On jest Lwem z pokolenia Judy i On jest Michałem Archaniołem. Wszystkie te imiona Chrystusa stanowią integralną część Objawienia Jezusa Chrystusa, które zostaje odpieczętowane tuż przed zamknięciem czasu łaski, i są integralną częścią artykułów publikowanych na całym świecie od końca lipca 2023 roku. „Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do zborów.”

Lew z pokolenia Judy, ten, który zwyciężył i otrzymał prawo rozpieczętować księgę zapieczętowaną siedmioma pieczęciami, teraz płacze, jak płakał 22 października 1844 roku — któż się nie ulęknie?

Święta historia, która współgra z ukrytą historią z Księgi Daniela, rozdział jedenasty, werset czterdziesty, to historia millerystów, w wypełnieniu przypowieści o dziesięciu pannach z dwudziestego piątego rozdziału Ewangelii Mateusza, Siedmiu Gromów z dziesiątego rozdziału Księgi Objawienia, drugiego rozdziału Księgi Habakuka oraz dwunastego rozdziału Księgi Ezechiela, wersetów od dwudziestego pierwszego do dwudziestego ósmego. Ich historia rozpoczęła się w czasie końca w 1798 roku, co odpowiada czasowi końca w 1989 roku. W dziesiątym rozdziale Księgi Objawienia Siedem Gromów wydało swoje głosy, lecz Janowi uniemożliwiono zapisanie tego, co Siedem Gromów wypowiedziało. Apostoł Paweł widział i słyszał rzeczy w trzecim niebie, których nie było wolno ludziom zapisać.

Wszyscy prorocy wskazują na czasy ostateczne, a to, co Jan usłyszał, gdy Siedem Gromów "wypowiedziało" swoje głosy, zabroniono mu spisać; Pawłowi zaś, gdy był w trzecim niebie, dane było poznać to, czego człowiekowi nie wolno "wypowiadać". Prawda reprezentowana przez "Siedem Gromów" miała pozostać zapieczętowana, dopóki Lew z pokolenia Judy nie postanowi odpieczętować tej prawdy.

Zostało częściowo odpieczętowane siostrze White, ponieważ rozpoznała, że przedstawia „wydarzenia, które miały nastąpić” w historii poselstw pierwszego i drugiego anioła, a także że przedstawia „przyszłe wydarzenia, które miały zostać ujawnione we właściwej kolejności”. To, co wówczas zostało objawione, było przepowiednią związaną z „przyszłymi wydarzeniami”. Otrzymała również pouczenie, że zapieczętowanie „Siedmiu Gromów” zostało zobrazowane przez zapieczętowanie Księgi Daniela.

Zrozumienie, że „Siedem Gromów” jako symbol, który dowiódł i podtrzymał, iż metodologia „linia za linią” jest poselstwem późnego deszczu, zostało rozpoznane w czasie końca, który rozpoczął się w 1989 roku, lecz po 11 września 2001 roku znaczenie powtórzenia dwóch ruchów stało się teraźniejszą prawdą stanowiącą próbę.

Powtórzenie historii millerystów w historii stu czterdziestu czterech tysięcy było podstawową zasadą, która została potwierdzona tego dnia, tak jak podstawowa zasada millerystów została potwierdzona 11 sierpnia 1840 roku. Dla millerystów podstawowa zasada, że dzień oznacza rok, została potwierdzona 11 sierpnia 1840 roku, a podstawowa zasada stwierdzająca, że wszystkie ruchy reformacyjne wzajemnie się typizują, „linia za linią”, została potwierdzona 11 września 2001 roku. „Siedem Gromów”, jako świadectwo tej prawdy, zostało w tym czasie odpieczętowane.

Jezus zawsze ilustruje koniec czegoś jego początkiem, a 11 września 2001 roku, będący początkiem procesu pieczętowania, wyznacza zakończenie procesu pieczętowania. Lew z pokolenia Judy odpieczętował kolejny aspekt „Siedmiu Gromów”, gdy w lipcu 2023 roku zaczął wskrzeszać martwe, suche kości, gdyż wówczas, w zgodzie z „Prawdą”, wskazał, że „Siedem Gromów” symbolicznie przedstawiają także millerowską historię pierwszego i ostatniego rozczarowania, przy czym bunt związany z Okrzykiem o Północy stanowi środkowy punkt orientacyjny.

W ten sposób objawił, że „Siedem Gromów” powtarza się w wydarzeniach od 18 lipca 2020 roku aż po wkrótce nadchodzące prawo niedzielne. Rozczarowanie związane z 18 lipca 2020 roku jako pierwszym kamieniem milowym oraz rozczarowanie związane z wkrótce nadchodzącym prawem niedzielnym jako ostatnim z trzech kamieni milowych „Prawdy”, które identyfikują „Siedem Gromów” u kresu czasu pieczętowania, jest przedstawione przez bunt głupich panien, które odrzucają poselstwo Lwa z pokolenia Judy, który teraz ryczy, gdy odpieczętowuje i ogłasza swoje poselstwo na całej ziemi, gdyż to poselstwo jest poselstwem Wołania o północy ostatnich dni.

Na początku czasu pieczętowania, 11 września 2001 roku, anioł z osiemnastego rozdziału Księgi Objawienia zstąpił i, między innymi, odpieczętował pełniejsze zrozumienie znaczenia "Siedmiu Gromów". To, co wówczas zrozumiano o "Siedmiu Gromach", nie polegało jedynie na tym, że ruchy reformy biegną równolegle, lecz także na tym, że gdy anioł zstępuje na tym kamieniu milowym ruchu reformy, potwierdza naczelną zasadę proroczą danej historii.

Zstąpienie anioła z osiemnastego rozdziału Księgi Objawienia 11 września 2001 roku potwierdziło metodologię późnego deszczu „linia za linią”, wskazując, że ruch początkowy (alfa) ilustrował ruch końcowy (omega). Pod koniec czasu pieczętowania Michał zstąpił, aby wskrzesić martwe, suche kości, reprezentowane przez dwóch świadków, którzy byli martwi na ulicy tego wielkiego miasta Sodomy i Egiptu, gdzie też ukrzyżowano naszego Pana. Gdy Michał przywołał umarłych do życia, On, jako Lew z pokolenia Judy, odpieczętował to, że „Siedem Gromów” miało ukrytą historię wykraczającą poza prawdy wcześniej objawione o Siedmiu Gromach.

A gdy Lew z pokolenia Judy rozpieczętował tę prawdę, umieścił ją w strukturze "Prawdy". Wówczas zostało objawione, że 18 lipca 2020 r. odpowiada 19 kwietnia 1844 r. i że po każdym z tych kamieni milowych nastąpi rozpieczętowanie poselstwa Wołania o Północy, które objawi bunt głupich panien w każdej z tych historii. On również rozpieczętował to, że poselstwo będzie się rozchodzić po całym świecie niczym tsunami aż do wielkiego rozczarowania, gdy prawo niedzielne zostanie wprowadzone w życie.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.