“Ministers and people declared that the prophecies of Daniel and the Revelation were incomprehensible mysteries. But Christ directed his disciples to the words of the prophet Daniel concerning events to take place in their time, and said, ‘Whoso readeth, let him understand.’ Matthew 24:15. And the assertion that the Revelation is a mystery, not to be understood, is contradicted by the very title of the book: ‘The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass. . . . Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein; for the time is at hand.’ Revelation 1:1–3.
Duchowni i lud twierdzili, że proroctwa Daniela i Objawienia były niezrozumiałymi tajemnicami. Lecz Chrystus skierował swoich uczniów do słów proroka Daniela dotyczących wydarzeń, które miały nastąpić w ich czasach, i powiedział: „Kto czyta, niech rozumie”. Mateusza 24:15. A twierdzeniu, że Objawienie jest tajemnicą, której nie można zrozumieć, przeczy sam tytuł księgi: „Objawienie Jezusa Chrystusa, które Bóg mu dał, aby ukazać swoim sługom rzeczy, które wkrótce muszą się stać… Błogosławiony ten, kto czyta, i ci, którzy słuchają słów tego proroctwa, i zachowują to, co w nim napisane; gdyż czas jest bliski”. Objawienie 1:1-3.
“Says the prophet: ‘Blessed is he that readeth’—there are those who will not read; the blessing is not for them. ‘And they that hear’—there are some, also, who refuse to hear anything concerning the prophecies; the blessing is not for this class. ‘And keep those things which are written therein’—many refuse to heed the warnings and instructions contained in the Revelation. None of these can claim the blessing promised. All who ridicule the subjects of the prophecy, and mock at the symbols here solemnly given, all who refuse to reform their lives, and prepare for the coming of the Son of man, will be unblest.
Mówi prorok: "Błogosławiony, kto czyta" — są tacy, którzy nie chcą czytać; błogosławieństwo nie jest dla nich. "I ci, którzy słuchają" — są też tacy, którzy odmawiają słuchania czegokolwiek o proroctwach; błogosławieństwo nie jest dla tej grupy. "I zachowują to, co w niej napisane" — wielu nie chce zważać na ostrzeżenia i pouczenia zawarte w Apokalipsie. Żaden z nich nie może rościć sobie prawa do obiecanego błogosławieństwa. Wszyscy, którzy szydzą z treści proroctwa i kpią z symboli tutaj uroczyście przedstawionych, wszyscy, którzy odmawiają poprawy swego życia i przygotowania się na przyjście Syna Człowieczego, pozostaną bez błogosławieństwa.
“In view of the testimony of Inspiration, how dare men teach that the Revelation is a mystery, beyond the reach of human understanding? It is a mystery revealed, a book opened. The study of the Revelation directs the mind to the prophecies of Daniel, and both present most important instruction, given of God to men, concerning events to take place at the close of this world’s history.” The Great Controversy, 340.
"W świetle świadectwa natchnienia, jak ludzie śmią nauczać, że Objawienie jest tajemnicą, poza zasięgiem ludzkiego zrozumienia? Jest to tajemnica objawiona, księga otwarta. Badanie Objawienia kieruje umysł ku proroctwom Daniela, a obie przedstawiają najważniejsze pouczenie, dane przez Boga ludziom, dotyczące wydarzeń, które mają się rozegrać u kresu historii tego świata." Wielki bój, 340.
The “study of the Revelation directs the mind to the prophecies of Daniel.” Some persons only see prophecy within the book of Daniel. But Daniel presents two lines of truth and the truth that represent his prophecies are the last six chapters of his book. The first six chapters present illustrated prophecy, that, by and large, are still unrecognized. Before we consider the first six chapters of Daniel, we will explain why there is actually only two prophecies represented in the last six chapters of Daniel. Sister White points out the two prophecies by referring to the two great rivers of Shinar. When we accept the symbolism she sets forth we find the key to see two, and only two prophecies in the last six chapters of Daniel.
„Studium Objawienia kieruje myśl ku proroctwom Daniela.” Niektórzy widzą proroctwo jedynie w księdze Daniela. Jednak Daniel przedstawia dwie linie prawdy, a jego proroctwa znajdują się w ostatnich sześciu rozdziałach jego księgi. Pierwsze sześć rozdziałów przedstawia ilustrowane proroctwa, które w dużej mierze wciąż pozostają nierozpoznane. Zanim rozważymy pierwsze sześć rozdziałów Daniela, wyjaśnimy, dlaczego w rzeczywistości w ostatnich sześciu rozdziałach Daniela przedstawione są tylko dwa proroctwa. Siostra White wskazuje te dwa proroctwa, odnosząc się do dwóch wielkich rzek Szinear. Gdy przyjmiemy symbolikę, którą przedstawia, znajdujemy klucz do dostrzeżenia dwóch, i tylko dwóch, proroctw w ostatnich sześciu rozdziałach Daniela.
“The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.
„Światło, które Daniel otrzymał od Boga, zostało dane szczególnie na te ostatnie dni. Widzenia, które miał nad brzegami Ulai i Hiddekel, wielkich rzek Shinar, są teraz w trakcie wypełniania się, a wszystkie przepowiedziane wydarzenia wkrótce się spełnią.” Świadectwa dla duchownych, 112.
The vision of chapter eight was given by the Ulai river.
Widzenie z rozdziału ósmego zostało dane nad rzeką Ulai.
In the third year of the reign of king Belshazzar a vision appeared unto me, even unto me Daniel, after that which appeared unto me at the first. And I saw in a vision; and it came to pass, when I saw, that I was at Shushan in the palace, which is in the province of Elam; and I saw in a vision, and I was by the river of Ulai. Daniel 8:1, 2.
W trzecim roku panowania króla Belszasara ukazało mi się widzenie, mnie, Danielowi, po tym, które ukazało mi się najpierw. I widziałem w widzeniu; i stało się, gdy patrzyłem, że byłem w Suzie, w twierdzy, która jest w prowincji Elam; i widziałem w widzeniu, i byłem nad rzeką Ulaj. Daniela 8:1, 2.
When we took the paragraph from Testimonies to Ministers, where Sister White referenced “the Ulai and Hiddekel” and called them “the great rivers of Shinar” we were dissecting that paragraph from one of the most important commentaries on the study of the books of Daniel and Revelation in Sister White’s writings. In the passage she states, “There is need of a much closer study of the word of God; especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work.”
Gdy wzięliśmy akapit z Testimonies to Ministers, w którym siostra White odwołała się do „Ulai i Hiddekel” i nazwała je „wielkimi rzekami Szinear”, dokonywaliśmy analizy tego akapitu pochodzącego z jednego z najważniejszych komentarzy do studium ksiąg Daniela i Objawienia w pismach siostry White. W tym fragmencie stwierdza ona: „Istnieje potrzeba znacznie wnikliwszego badania słowa Bożego; w szczególności księga Daniela i Objawienie powinny otrzymać uwagę, jak nigdy dotąd w historii naszej pracy.”
If we closely study the first two verses we just cited from Daniel chapter eight they provide two internal witnesses to a fact that is often overlooked. Daniel says “in the third year of” Belshazzar “a vision appeared unto me.” Then he adds, “after that which appeared to me at the first.” This verse can be understood two ways, and either way produces the identical conclusion.
Jeśli uważnie przestudiujemy dwa pierwsze wersety, które właśnie przytoczyliśmy z ósmego rozdziału Księgi Daniela, dostarczają one dwóch wewnętrznych świadectw faktu, który często bywa pomijany. Daniel mówi: „w trzecim roku panowania Belszassara ukazało mi się widzenie”. Następnie dodaje: „po tym, które ukazało mi się na początku”. Ten werset można rozumieć na dwa sposoby i w obu przypadkach prowadzi to do identycznego wniosku.
The angel Gabriel was the one that brought prophetic light to Daniel, as he did with all the prophets, for he had replaced Satan as the heavenly light bearer. This means that every prophetic rule that is located in the Scriptures was guided by Gabriel. Whether Daniel understood it or not, in verse one of chapter eight, not only is he identifying an important prophetic observation, but he provides two witnesses of the important prophetic observation in the verse. What Daniel recorded in verse one, is that he had received a vision previous to the vision he received by the Ulai river. The vision by the Ulai river came in Belshazzar’s third year. The vision, before the vision by the Ulai river, came in the first year of Belshazzar.
Anioł Gabriel był tym, który przyniósł Danielowi prorockie światło, tak jak uczynił to ze wszystkimi prorokami, gdyż zastąpił Szatana jako niebiański nosiciel światła. Oznacza to, że każdą proroczą zasadą zawartą w Pismach kierował Gabriel. Niezależnie od tego, czy Daniel to rozumiał, czy nie, w pierwszym wersecie rozdziału ósmego nie tylko wskazuje on ważną obserwację proroczą, lecz przedstawia także dwóch świadków tej ważnej obserwacji proroczej. Daniel w pierwszym wersecie zanotował, że otrzymał widzenie wcześniejsze od tego, które otrzymał nad rzeką Ulaj. Widzenie nad rzeką Ulaj przyszło w trzecim roku panowania Belszassara. Widzenie, poprzedzające widzenie nad rzeką Ulaj, przyszło w pierwszym roku panowania Belszassara.
In the first year of Belshazzar king of Babylon Daniel had a dream and visions of his head upon his bed: then he wrote the dream, and told the sum of the matters. Daniel 7:1.
W pierwszym roku Belszasara, króla Babilonu, Daniel miał sen i widzenia głowy swojej na łożu swoim; wtedy spisał sen i opowiedział istotę spraw. Daniel 7:1.
In verse one of chapter eight, Daniel is identifying that he also had a vision in the first year of Belshazzar, because he says, “after that which appeared to me at the first.” Did the Ulai vision appear after the vision of Belshazzar’s first year, or did the vision appear after the first of the two parallel visions? Either answer is correct. The vision of the Ulai river is the same vision as the vision of chapter seven. Gabriel is employing the prophetic principle of “repeat and enlarge,” and simultaneously the rule that upon the testimony of two establishes a thing. Both visions address the kingdoms of Bible prophecy.
W pierwszym wersecie rozdziału ósmego Daniel stwierdza, że miał też widzenie w pierwszym roku Belszazara, bo mówi: „po tym, które ukazało mi się najpierw.” Czy widzenie nad Ulajem ukazało się po widzeniu z pierwszego roku Belszazara, czy też ukazało się po pierwszym z dwóch równoległych widzeń? Obie odpowiedzi są poprawne. Widzenie nad rzeką Ulaj jest tym samym widzeniem co widzenie z rozdziału siódmego. Gabriel stosuje proroczą zasadę „powtórz i rozszerz”, a jednocześnie regułę, że na świadectwie dwóch ustala się sprawa. Oba widzenia dotyczą królestw proroctwa biblijnego.
The vision of chapter seven, portrays those kingdoms as beasts of prey, thus emphasizing and presenting them in the setting of their civil power. The vision of chapter eight, portrays those same kingdoms with symbols from God’s sanctuary service, though each of the symbols of the sanctuary service are purposely corrupted, in order to represent a counterfeit worship. Daniel eight, portrays the same kingdoms as the vision of chapter seven, but it places the kingdoms in their religious setting.
Widzenie z siódmego rozdziału przedstawia te królestwa jako drapieżne bestie, podkreślając w ten sposób ich świecką władzę i ukazując je w jej kontekście. Widzenie z rozdziału ósmego przedstawia te same królestwa za pomocą symboli zaczerpniętych ze służby w Bożym sanktuarium, przy czym każdy z tych symboli jest celowo wypaczony, aby przedstawić fałszywy kult. Ósmy rozdział Księgi Daniela ukazuje te same królestwa, co widzenie z rozdziału siódmego, lecz umieszcza je w ich religijnym kontekście.
The Ulai vision of Daniel chapter eight repeats and enlarges the vision of chapter seven. Chapter seven identifies the civil aspect of the kingdoms of Bible prophecy, and chapter eight identifies the religious aspect of the kingdoms of Bible prophecy. When this is recognized, it can then be understood that chapters seven and eight are the same vision. Chapter nine is where Gabriel comes to give the explanation of the element of time in the vision of chapter eight. Therefore, the vision of the Ulai represents chapters seven, eight and nine of the book of Daniel. The river Hiddekel is then introduced in chapter ten.
Wizja nad rzeką Ulaj z ósmego rozdziału Księgi Daniela powtarza i rozwija wizję z rozdziału siódmego. Rozdział siódmy określa świecki aspekt królestw w proroctwach biblijnych, a rozdział ósmy określa religijny aspekt królestw w proroctwach biblijnych. Kiedy się to rozpozna, można zrozumieć, że rozdziały siódmy i ósmy przedstawiają tę samą wizję. W rozdziale dziewiątym Gabriel przychodzi, aby wyjaśnić element czasu w wizji z rozdziału ósmego. Dlatego wizja nad Ulajem obejmuje rozdziały siódmy, ósmy i dziewiąty Księgi Daniela. Następnie w rozdziale dziesiątym zostaje wprowadzona rzeka Hiddekel.
In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:1–4.
Trzeciego roku panowania Cyrusa, króla Persji, została objawiona Danielowi, którego zwano Belteszassarem, pewna rzecz; a rzecz ta była prawdziwa, lecz wyznaczony czas był długi; zrozumiał on tę rzecz i pojął widzenie. W owych dniach ja, Daniel, byłem w żałobie przez trzy pełne tygodnie. Nie jadłem żadnego wybornego chleba, ani mięso, ani wino nie weszły do moich ust, ani też wcale się nie namaszczałem, aż upłynęły trzy całe tygodnie. A dwudziestego czwartego dnia pierwszego miesiąca, gdy byłem nad brzegiem wielkiej rzeki, która nazywa się Hiddekel. Daniel 10:1-4.
The vision of the Hiddekel river introduces the prophetic history of the king of the north. It begins with the breakup of Alexander the Great’s kingdom, identifies the ebb and flow of the following history where ultimately the only two antagonists left from the disintegration of Alexander the Great’s former kingdom is a literal southern king versus a literal northern king. Ultimately it arrives at the history of the papacy, who then becomes the spiritual king of the north, who at the end of chapter eleven, comes to his end, Michael stands up and human probation closes. The simple overview is that the Ulai river vision is the internal vision of God’s sanctuary and host, and the Hiddekel river is the external vision of the enemy of God and His people during the same history. It is employing the same principle that is found in Revelation’s seven churches and seven seals.
Wizja nad rzeką Hiddekel wprowadza proroczą historię króla północy. Zaczyna się od rozpadu królestwa Aleksandra Wielkiego, ukazuje zmienne koleje dalszej historii, w której ostatecznie, po rozpadzie dawnego królestwa Aleksandra Wielkiego, pozostaje tylko dwóch antagonistów: dosłowny król południa i dosłowny król północy. Ostatecznie dochodzi do historii papiestwa, które staje się duchowym królem północy, a pod koniec rozdziału jedenastego dobiega swego kresu; Michał powstaje i kończy się czas próby dla ludzi. W skrócie: wizja nad rzeką Ulai jest wewnętrzną wizją Bożej świątyni i Jego zastępu, a wizja nad rzeką Hiddekel stanowi zewnętrzną wizję wroga Boga i Jego ludu w tym samym okresie historii. Zastosowana jest tu ta sama zasada, którą znajdujemy w Apokalipsie w siedmiu kościołach i siedmiu pieczęciach.
“Many ministers make no effort to explain Revelation. They call it an unprofitable book to study. They regard it as a sealed book, because it contains the record of figures and symbols. But the very name that has been given it, ‘Revelation,’ is a denial of this supposition. Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 8, 413.
Wielu duchownych nie podejmuje żadnego wysiłku, aby objaśniać Objawienie. Nazywają je księgą, której studiowanie nie przynosi pożytku. Uważają je za księgę zapieczętowaną, ponieważ zawiera opis obrazów i symboli. Jednak sama nazwa „Objawienie” przeczy temu przypuszczeniu. Objawienie jest księgą zapieczętowaną, ale zarazem księgą otwartą. Opisuje niezwykłe wydarzenia, które mają się rozegrać w ostatnich dniach historii tej ziemi. Nauki tej księgi są jednoznaczne, a nie mistyczne i niezrozumiałe. Podejmuje ona ten sam nurt proroctw, co Księga Daniela. Niektóre proroctwa Bóg powtórzył, dając w ten sposób do zrozumienia, że należy przywiązać do nich szczególną wagę. Pan nie powtarza rzeczy bez większego znaczenia. Manuscript Releases, tom 8, 413.
The same internal and external history that is represented in the book of Daniel is taken up in the book of Revelation. Aside from the prophetic light that is produced from these two visions, there is also a confirmation of the methodology of biblical interpretation that was adopted by William Miller, and thereafter by Future for America. Correctly considered, the book of Daniel, as well as the book of Revelation, are absolute gold mines for confirmation of the principles of prophetic interpretation that the Bible identifies within itself.
Ta sama historia wewnętrzna i zewnętrzna, która jest przedstawiona w Księdze Daniela, jest podjęta także w Księdze Objawienia. Poza proroczym światłem, które wynika z tych dwóch widzeń, istnieje również potwierdzenie metodologii interpretacji biblijnej, którą przyjął William Miller, a następnie Future for America. Prawidłowo rozpatrywane, Księga Daniela, jak i Księga Objawienia, są absolutnymi kopalniami złota, jeśli chodzi o potwierdzenie zasad proroczej interpretacji, które Biblia wskazuje w sobie samej.
The Ulai being the internal theme and the Hiddekel being the external, also represent the two prophecies that were to be unsealed at the “time of the end.” The Ulai was unsealed at the “time of the end” in 1798, and the Hiddekel was unsealed at the “time of the end” in 1989, when, as described in Daniel eleven, verse forty, the countries representing the former Soviet Union were swept away by the papacy and the United States.
Ulai jako motyw wewnętrzny, a Hiddekel jako zewnętrzny, reprezentują również dwa proroctwa, które miały zostać odpieczętowane w "czasie końca". Ulai został odpieczętowany w "czasie końca" w roku 1798, a Hiddekel został odpieczętowany w "czasie końca" w roku 1989, kiedy, jak opisano w Księdze Daniela, rozdział jedenasty, werset czterdziesty, kraje reprezentujące dawny Związek Radziecki zostały zmiecione przez papiestwo i Stany Zjednoczone.
When these facts are recognized, it can then also be recognized that the two visions are actually one vision, the same as the prophetic history of the seven churches and the seven seals represent the same prophetic history. The two visions then become the avenue that the Lord used in the past movement of the first angel, and what the Lord will use in the current and future movement of the third angel, to produce a testing process as set forth in Daniel chapter twelve, verses nine and ten.
Kiedy te fakty zostaną uznane, można również zauważyć, że dwa widzenia są w istocie jednym widzeniem, podobnie jak zarówno siedem zborów, jak i siedem pieczęci przedstawiają tę samą historię proroczą. Dwa widzenia stają się wówczas środkiem, którego Pan użył w dawnym ruchu pierwszego anioła, oraz którego Pan użyje w obecnym i przyszłym ruchu trzeciego anioła, aby przeprowadzić proces próby, jak przedstawiono w Księdze Daniela, w rozdziale dwunastym, w wersetach dziewiątym i dziesiątym.
And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.
I powiedział: Idź swoją drogą, Danielu, bo słowa te są zamknięte i zapieczętowane aż do czasu końca. Wielu zostanie oczyszczonych, wybielonych i wypróbowanych; lecz bezbożni będą postępować bezbożnie, i żaden z bezbożnych nie zrozumie; ale mądrzy zrozumieją. Daniela 12:9, 10.
As an example of the unsealing of the Hiddekel in 1989, consider what inspiration has said.
Jako przykład odpieczętowania Hiddekelu w 1989 roku, rozważ, co powiedziało natchnienie.
“In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 585.
W Księdze Objawienia wszystkie księgi Biblii zbiegają się i znajdują swoje zakończenie. Tutaj znajduje się dopełnienie Księgi Daniela. Jedna jest proroctwem; druga — objawieniem. Księgą, która została zapieczętowana, nie jest Księga Objawienia, lecz ta część proroctwa Daniela odnosząca się do dni ostatecznych. Anioł polecił: «Lecz ty, Danielu, zamknij te słowa i zapieczętuj księgę aż do czasu ostatecznego». Daniel 12:4. Dzieje Apostolskie, 585.
Both the Ulai and Hiddekel relate to the last days, but Adventism has only been willing to acknowledge that 1798 was Daniel’s “time of the end,” when his book was to be unsealed. Yet the portion of the prophecy “relating to the last days” is more accurately the last six verses of Daniel chapter eleven, for those verses conclude with Michael standing up when human probation closes.
Zarówno Ulaj, jak i Hiddekel odnoszą się do ostatnich dni, lecz adwentyzm był skłonny przyznać jedynie, że rok 1798 był u Daniela „czasem końca”, kiedy jego księga miała zostać odpieczętowana. Jednak „odnosząca się do ostatnich dni” część proroctwa to bardziej trafnie ostatnie sześć wersetów jedenastego rozdziału Księgi Daniela, ponieważ kończą się one powstaniem Michała, gdy zamyka się ludzki okres próby.
The vision of the judgment, as identified in Daniel chapters seven, eight and nine, was sealed up until the “time of the end” in 1798. The light (which the Ulai vision that was unsealed produced) was the announcement of the opening of the investigative judgment, not the close of judgment. The light that was unsealed with the Hiddekel vision, identifies the close of the investigative judgment, and it is also the passage in Daniel that contains “the portion of the prophecy relating to the last days.”
Widzenie sądu, jak wskazano w rozdziałach siódmym, ósmym i dziewiątym Księgi Daniela, było zapieczętowane aż do „czasu końca” w 1798 roku. Światło (które przyniosło odpieczętowane widzenie z Ulaju) było ogłoszeniem otwarcia sądu śledczego, a nie zamknięcia sądu. Światło, które zostało odpieczętowane wraz z widzeniem z Chiddekelu, wskazuje na zamknięcie sądu śledczego, i jest to również fragment w Księdze Daniela, który zawiera „część proroctwa odnoszącą się do dni ostatecznych”.
The unsealing in 1798 announced the opening of the investigative judgment. The unsealing in 1989 announced the near-approaching close of the investigative judgment. The signature of Alpha and Omega is easily seen in the book of Daniel, but only if you know what it is, and are willing to look for it.
Odpieczętowanie w roku 1798 zapowiedziało rozpoczęcie sądu badawczego. Odpieczętowanie w roku 1989 zapowiedziało rychłe zakończenie sądu badawczego. Podpis Alfy i Omegi jest łatwo dostrzegalny w Księdze Daniela, ale tylko jeśli wiesz, czym jest, i jesteś gotów go szukać.
When probation closes in Daniel chapter eleven, verse forty-five, the signature of Alpha and Omega is recorded. The beginning of Daniel illustrates exactly where it ends. It begins with a literal war between literal Babylon and literal Israel, and literal Babylon is victorious.
Kiedy w jedenastym rozdziale Księgi Daniela, w wersecie czterdziestym piątym, zamyka się czas łaski, zostaje odnotowany podpis Alfy i Omegi. Początek Księgi Daniela ukazuje dokładnie, gdzie się kończy. Zaczyna się dosłowną wojną między dosłownym Babilonem a dosłownym Izraelem, a dosłowny Babilon odnosi zwycięstwo.
In the third year of the reign of Jehoiakim king of Judah came Nebuchadnezzar king of Babylon unto Jerusalem, and besieged it. And the Lord gave Jehoiakim king of Judah into his hand, with part of the vessels of the house of God: which he carried into the land of Shinar to the house of his god; and he brought the vessels into the treasure house of his god. Daniel 1:1, 2.
W trzecim roku panowania Jojakima, króla Judy, przybył Nabuchodonozor, król Babilonu, do Jerozolimy i obległ ją. A Pan wydał w jego ręce Jojakima, króla Judy, wraz z częścią naczyń domu Bożego, którą wywiózł do ziemi Szinear, do domu swego boga; naczynia te złożył w skarbcu swego boga. Daniela 1:1–2.
In Daniel chapter eleven, verse forty-five a spiritual war between spiritual Babylon, symbolized as “the king of the north”, and spiritual Israel, represented by “the glorious holy mountain”, concludes, and spiritual Israel is victorious over spiritual Babylon.
W Księdze Daniela, w rozdziale jedenastym, wersecie czterdziestym piątym, kończy się duchowa wojna między duchowym Babilonem, symbolizowanym jako „król północy”, a duchowym Izraelem, reprezentowanym przez „chwalebną świętą górę”. Duchowy Izrael odnosi zwycięstwo nad duchowym Babilonem.
And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:45; 12:1.
I rozbije namioty swego królewskiego pawilonu między morzami, na wspaniałej świętej górze; jednak dojdzie do swego kresu i nikt mu nie pomoże. A w owym czasie powstanie Michał, wielki książę, który stoi na straży synów twojego ludu; i nastanie czas udręki, jakiej nie było, odkąd istnieją narody, aż do owego czasu; a w owym czasie twój lud zostanie wybawiony, każdy, kto się znajdzie zapisany w księdze. Daniel 11:45; 12:1.
The books of Daniel and Revelation are one book:
Księgi Daniela i Objawienia są jedną księgą:
“The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
"Księgi Daniela i Apokalipsy stanowią jedność. Jedna jest proroctwem, druga objawieniem; jedna księga zapieczętowana, druga otwarta. Jan słyszał tajemnice wypowiedziane przez gromy, lecz nakazano mu, aby ich nie zapisywał." Komentarz Biblijny Adwentystów Dnia Siódmego, tom 7, s. 971.
The two books, which are one book, are the masterpiece of the angel Gabriel’s prophetic instruction. I write this knowing full well that what Gabriel delivered to Daniel and John came from Jesus, who received it from the Father. My point is not to lift up Gabriel, but to lift up the profound revelation of the evidences in both books, of how the Alpha and Omega designed prophetic rules of biblical interpretation which were to be represented within the two books, if we are willing to see.
Dwie księgi, które są jedną księgą, są arcydziełem prorockiej nauki anioła Gabriela. Piszę to, dobrze wiedząc, że to, co Gabriel przekazał Danielowi i Janowi, pochodziło od Jezusa, który otrzymał to od Ojca. Nie chodzi mi o wywyższanie Gabriela, lecz o podkreślenie głębokiego objawienia świadectw w obu księgach: tego, jak Alfa i Omega ustanowił prorocze zasady interpretacji biblijnej, które miały znaleźć odzwierciedlenie w tych dwóch księgach, jeśli tylko zechcemy to dostrzec.
Let me remind you that, at this point, my purpose and intent is not to present an interpretation of the two prophecies of the Ulai and Hiddekel rivers. My purpose and intent are to deal with the prophecies in the first six chapters of Daniel’s book. I am simply making a case for the fact that the books of Daniel and Revelation are, perhaps, the most profoundly constructed books in the Word of God. They present the prophetic message, while also identifying God’s character, while also identifying the very rules necessary to be employed if a person would know the prophecies, and also know the One who set forth the prophecies.
Przypomnę, że na tym etapie moim celem i zamiarem nie jest przedstawienie interpretacji dwóch proroctw dotyczących rzek Ulai i Hiddekel. Moim celem i zamiarem jest zająć się proroctwami w pierwszych sześciu rozdziałach Księgi Daniela. Po prostu argumentuję, że Księga Daniela i Apokalipsa są być może najgłębiej skonstruowanymi księgami w Słowie Bożym. Przedstawiają one przesłanie prorockie, jednocześnie ukazując charakter Boga oraz wskazując zasady niezbędne do zastosowania, jeśli ktoś chce poznać proroctwa, a także poznać Tego, który te proroctwa ustanowił.
Another example of the profound nature of the books is Daniel’s presentation of the “seven times” of Leviticus twenty-six. The prophecy of the “seven times” was and is to be the “stumbling stone” for God’s people, both in ancient Israel, in the Millerite movement of the first angel, and also in the current and future movement of the third angel. A “stumbling stone”, by simple definition, is something that you do not see, even though it is clearly there. Therefore, once you recognize the “seven times” in the book of Daniel, you see that it is clearly there, but you also see that it is hidden to those who choose not to see.
Kolejnym przykładem głębokiego charakteru ksiąg jest przedstawienie przez Daniela "siedmiu czasów" z Księgi Kapłańskiej, rozdział dwudziesty szósty. Proroctwo o "siedmiu czasach" było i ma być "kamieniem potknięcia" dla ludu Bożego, zarówno w starożytnym Izraelu, w millerowskim ruchu pierwszego anioła, jak i w obecnym i przyszłym ruchu trzeciego anioła. "Kamień potknięcia", w prostym ujęciu, to coś, czego nie dostrzegasz, choć jest wyraźnie obecne. Dlatego, gdy rozpoznasz "siedem czasów" w Księdze Daniela, dostrzegasz, że są tam w sposób oczywisty, a jednocześnie widzisz, że pozostają ukryte dla tych, którzy wybierają, by tego nie dostrzegać.
Hiding something while it is in the open grammatically is a profound accomplishment, it’s something that could not be embedded into any human mystery novel. It’s a masterpiece, for it is there, plain to see for any who wish not to stumble, but impossible to see for those who do choose to stumble. It is “hiding in plain sight”, so to speak. It is accomplished by a combination of humanity and divinity.
Ukrycie czegoś, gdy gramatycznie jest ono na widoku, jest doniosłym osiągnięciem; to coś, czego nie dałoby się wpleść w żadną powieść detektywistyczną napisaną przez człowieka. To arcydzieło, bo jest tam, widoczne jak na dłoni dla każdego, kto nie chce się potknąć, lecz niemożliwe do dostrzeżenia dla tych, którzy decydują się potknąć. To „ukrycie na widoku”, że tak powiem. Dokonuje się tego dzięki połączeniu tego, co ludzkie, i tego, co boskie.
I make that claim, for I wish to remind us at this point, that there is a Catholic teaching within Adventism, at least since the publication of Questions on Doctrine in 1957, and that has also raised its unrighteous head within this present truth movement of Future for America. The idea is that Christ, at the incarnation, did not take the flesh He inherited from Mary. Of course, those who uphold this teaching do not express it that way, but it is none-the-less what they teach. I call it a Catholic teaching, for the premise that Christ’s flesh was as pure as the flesh of Adam before he sinned, is the very satanic logic employed by the Catholic church with their teaching of the so-called “immaculate conception.” And if you are unfamiliar with the pagan teaching of the “immaculate conception,” it teaches that Christ’s flesh was supernaturally made as was Adam’s lower nature was, before he and Eve sinned or, as it is claimed, Christ had Adam’s pre-fallen, sinless nature. It teaches that Mary herself was miraculously given the fleshly unfallen nature of Adam before he sinned, so that she could be a perfect vessel for the Holy Spirit to incarnate the baby Jesus into her perfect flesh.
Wysuwam to twierdzenie, ponieważ pragnę w tym miejscu przypomnieć, że w adwentyzmie istnieje katolickie nauczanie, co najmniej od publikacji „Questions on Doctrine” w 1957 roku, i że podniosło ono także swoją niegodziwą głowę w tym ruchu obecnej prawdy, jakim jest Future for America. Chodzi o ideę, że Chrystus w chwili wcielenia nie przyjął ciała, które odziedziczył po Maryi. Oczywiście ci, którzy podtrzymują to nauczanie, nie wyrażają tego w ten sposób, ale mimo to właśnie tego nauczają. Nazywam to nauczaniem katolickim, ponieważ założenie, że ciało Chrystusa było tak czyste jak ciało Adama, zanim zgrzeszył, jest tą samą szatańską logiką, którą posługuje się Kościół katolicki w swoim nauczaniu o tzw. „niepokalanym poczęciu”. A jeśli nie znasz pogańskiego nauczania o „niepokalanym poczęciu”, uczy ono, że ciało Chrystusa zostało nadnaturalnie ukształtowane tak jak niższa natura Adama, zanim on i Ewa zgrzeszyli, czyli — jak się twierdzi — że Chrystus miał przedupadkową, bezgrzeszną naturę Adama. Uczy ono, że sama Maryja została cudownie obdarzona cielesną, nieupadłą naturą Adama sprzed grzechu, aby mogła być doskonałym naczyniem, dzięki któremu Duch Święty mógł dokonać wcielenia dzieciątka Jezus w jej doskonałym ciele.
Of course, those in Adventism that uphold the very same conclusion concerning the flesh of Jesus, do not point to any miracles with Mary, but they do wrest passages of Sister White and the Bible, to teach the very same Catholic concept. Why did I just digress and turn away from the discussion of the book of Daniel? I’ll answer that.
Oczywiście, w adwentyzmie są tacy, którzy podtrzymują dokładnie ten sam wniosek dotyczący ciała Jezusa; nie wskazują przy tym na żadne cuda związane z Maryją, lecz przekręcają fragmenty pism Siostry White i Biblii, aby nauczać dokładnie tej samej katolickiej koncepcji. Dlaczego właśnie zrobiłem dygresję i odszedłem od dyskusji o Księdze Daniela? Odpowiem na to.
The miraculous structure and design of Daniel and the Revelation was accomplished by a combination of humanity and divinity. Jesus is the Word of God, and the Bible is the Word of God. Jesus’ divine and human nature is fully represented in the Bible. The words therein are divine and contain the creative power to transform hearts and minds. Those words are the very same power that brought all things into existence. But those men who God chose to be His instruments in recording the Bible, were all sinners. The human part of the equation is represented by fallen human beings. The Bible is a combination of human and divine, and the prophets were sinners, as every child of Adam has been. Christ never sinned in thought, word or deed. But He did take the flesh of Mary after four thousand years of degeneration. If He actually did take the lower fleshly nature of Adam before Adam had sinned, it would demand that every biblical author would have been sinless too.
Cudowna struktura i zamysł Księgi Daniela oraz Apokalipsy zostały dokonane dzięki połączeniu tego, co ludzkie, z tym, co Boskie. Jezus jest Słowem Bożym, a Biblia jest Słowem Bożym. Boska i ludzka natura Jezusa znajduje pełne odzwierciedlenie w Biblii. Zawarte w niej słowa są Boskie i niosą stwórczą moc przemiany serc i umysłów. Te słowa są tą samą mocą, która powołała wszystko do istnienia. Lecz ludzie, których Bóg wybrał na swoje narzędzia do spisania Biblii, wszyscy byli grzesznikami. Ludzki element tej sprawy reprezentują upadli ludzie. Biblia jest połączeniem tego, co ludzkie i Boskie, a prorocy byli grzesznikami, jak każdy potomek Adama. Chrystus nigdy nie zgrzeszył myślą, słowem ani uczynkiem. Ale przyjął ciało z Maryi po czterech tysiącach lat degeneracji. Gdyby rzeczywiście przyjął niższą cielesną naturę Adama sprzed grzechu Adama, wymagałoby to, aby każdy autor biblijny również był bezgrzeszny.
The “hiding in plain sight” of the “seven times” in the book of Daniel was accomplished, not only by the words that Daniel recorded, but further by the fallen human beings that translated the King James Bible. Fallen human beings twice touched the book of Daniel, and what was accomplished would be impossible for any human being to do without God’s divine providential oversight.
„Ukrycie na widoku” „siedmiu czasów” w Księdze Daniela zostało dokonane nie tylko przez słowa zapisane przez Daniela, lecz także przez upadłych ludzi, którzy przetłumaczyli Biblię Króla Jakuba. Upadli ludzie dwukrotnie dotknęli Księgi Daniela, a to, co zostało dokonane, byłoby niemożliwe do osiągnięcia przez jakiegokolwiek człowieka bez Bożego opatrznościowego nadzoru.
In our next article we will begin to show how divinity and humanity hid the “seven times” of Leviticus twenty-six in plain sight in the book of Daniel, for God foreknew, and even designed, that it should be the testing “stumbling stone” for both those in the movement of the first angel, and also for those in the movement of the third angel.
W naszym następnym artykule zaczniemy pokazywać, jak boskość i ludzkość ukryły „siedem razy” z Księgi Kapłańskiej 26 na oczach wszystkich w Księdze Daniela, gdyż Bóg z góry wiedział, a nawet tak zaplanował, aby stało się to kamieniem potknięcia wystawiającym na próbę zarówno dla tych w ruchu pierwszego anioła, jak i dla tych w ruchu trzeciego anioła.
“The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.
„Światło, które Daniel otrzymał od Boga, zostało dane szczególnie na te ostatnie dni. Widzenia, które miał nad brzegami Ulai i Hiddekel, wielkich rzek Shinar, są teraz w trakcie wypełniania się, a wszystkie przepowiedziane wydarzenia wkrótce się spełnią.” Świadectwa dla duchownych, 112.