The Book of Daniel - Number Thirty-Two

Szósty rozdział Księgi Daniela jest trzecią linią w pierwszych sześciu rozdziałach tej księgi, która bezpośrednio obrazuje kryzys związany z prawem niedzielnym. W rozdziale trzecim złoty posąg Nabuchodonozora i trzej młodzieńcy symbolizują sztandar, który zostaje wzniesiony, a cały świat to widzi.

W rozdziale trzecim trzej młodzieńcy odmówili oddania pokłonu i ich czyn ściągnął na nich prześladowanie w postaci pieca ognistego, natomiast Daniel w rozdziale szóstym oddaje pokłon trzy razy dziennie i jego czyn ściągnął na niego prześladowanie w postaci jamy lwów. Werset po wersecie ukazują prześladowanie wynikające z prawa niedzielnego jako decyzję w kwestii oddawania czci, która w obu przypadkach została już przesądzona przez wiernych. Ci, których przedstawia kombinacja trzech i jednego, symbolizująca sto czterdzieści cztery tysiące, ugruntowali się w prawdzie, zanim nadejdzie przesiew spowodowany prześladowaniami.

W rozdziale piątym prawo niedzielne odnosi się do końca ziemskiej bestii oraz do sądu wymierzonego przez wrogów, którzy przedostali się przez mur.

W szóstym rozdziale zidentyfikowane zostaje opieczętowanie ludu Bożego, reprezentowane przez nałożenie królewskiej pieczęci na wejście do jamy lwów.

Wszystkie trzy linie określają charakter sztandaru wzniesionego w obłoku, podczas godziny wielkiego trzęsienia ziemi w jedenastym rozdziale Apokalipsy.

Szósty rozdział Księgi Daniela wskazuje na zapieczętowanie ludu Bożego, lecz bardziej szczegółowo zajmuje się ukaraniem zmowy „prezydentów, namiestników i książąt, doradców i dowódców”, którzy zwiedli króla, by zabił Daniela. Zwiedzenie króla (symbolu państwa) jest istotnym tematem proroczym, zawierającym kilku proroczych świadków. W przeciwieństwie do Nabuchodonozora w rozdziale trzecim oraz Belszazara w rozdziale piątym, którzy obaj byli nieświadomi Daniela i trzech świadków aż po nadejściu kryzysu, „przychylność” Dariusza wobec Daniela, okazana przed nadejściem kryzysu, wskazuje na odmienne tło dla kryzysu związanego z ustawą niedzielną.

Daniel był „wyróżniony” nad dwoma pozostałymi prezydentami, a trzej prezydenci sprawowali zwierzchnictwo nad stu dwudziestoma książętami. Daniel jest przede wszystkim przeciwstawiony prezydentom i książętom, i jest wyniesiony ponad tych dwóch, którzy tworzą konfederację oszustwa reprezentowaną przez pięć (pięć głupich panien).

Dariusz jest używany do zilustrowania podstępu przeprowadzonego przeciw królowi, który na końcu świata reprezentuje dziesięciu królów (Organizację Narodów Zjednoczonych). Ten podstęp przyczynia się do nienawiści przejawianej przez dziesięciu królów (Organizację Narodów Zjednoczonych) wobec nierządnicy (papieżstwa), co sprawia, że „uczynią ją spustoszoną i nagą” oraz „zjedzą jej ciało i spalą ją ogniem”.

Narody Zjednoczone (siódme królestwo) zniszczą papiestwo, chociaż dopiero co oddadzą mu swoje królestwo, gdyż będą panować przez "krótki czas".

W momencie wprowadzenia prawa niedzielnego szóste królestwo w proroctwach biblijnych, bestia z ziemi z trzynastego rozdziału Księgi Objawienia (Stany Zjednoczone), właśnie zakończyło swoje panowanie trwające siedemdziesiąt symbolicznych lat, w czasie którego piąte królestwo w proroctwach biblijnych, bestia z morza z trzynastego rozdziału Księgi Objawienia (papstwo), pozostawało zapomniane na owe siedemdziesiąt symbolicznych lat z dwudziestego trzeciego rozdziału Księgi Izajasza.

Kiedy zostanie wprowadzone prawo niedzielne, siódme królestwo proroctwa biblijnego — dziesięciu królów (Organizacja Narodów Zjednoczonych) — zaczyna panować, lecz tylko na krótko, gdyż wiodący król spośród tych dziesięciu królów następnie rozpoczyna dzieło przymuszania całego świata do podporządkowania się strukturze bestii, która stanowi połączenie Kościoła i państwa i jest symbolicznie przedstawiana jako obraz bestii.

Podstawowym elementem symboliki bestii z ziemi (Stanów Zjednoczonych), która początkowo jest jak baranek, a ostatecznie przemawia jak smok, jest jej mowa. W profetycznej symbolice mowa oznacza działanie władz ustawodawczych i sądowniczych.

Gdy Stany Zjednoczone po raz pierwszy przemówiły niczym baranek, uchwaliły Konstytucję Stanów Zjednoczonych, tworząc kraj schronienia dla uciekających przed prześladowaniami ze strony papiestwa i królów Europy.

Pod koniec siedemdziesięciu symbolicznych lat bestia z ziemi ponownie przemawia, ale tym razem jako smok, gdy wprowadza przymus święcenia niedzieli, co stanowi znak władzy papiestwa. Gdy znak władzy papiestwa zostaje narzucony, papiestwo zostaje przypomniane, a ona zostaje wspomniana, gdy przestrzeganie Przykazania, którego nigdy nie należało zapominać, staje się nielegalne.

Po narodowej apostazji następuje narodowa ruina, a trzy potęgi, które prowadzą świat do Armagedonu, łączą siły.

Gdy „Protestantyzm” (Stany Zjednoczone), „władza rzymska” (Watykan) i „Spirytyzm” (Organizacja Narodów Zjednoczonych) łączą siły w kwestii prawa niedzielnego, zaczynają prowadzić świat ku Armagedonowi, co wyraża się najpierw w zmuszaniu świata do przyjęcia autorytetu rządu światowego, który składa się z kościoła i państwa, przy czym kościół kontroluje ten układ. Moc cudów, które wykorzystuje bestia z ziemi, nie tylko doprowadza do nierządu nierządnicy Tyru z królami ziemi, ale też wymusza „mówienie” światowego obrazu bestii. Zgodnie z definicją proroczą oznacza to, że rząd światowy musi mieć organ ustawodawczy (z siedzibą w Nowym Jorku) oraz organ sądowniczy (z siedzibą w Hadze).

Bestia z ziemi (Stany Zjednoczone) zwiedzie cały świat, skłaniając go do przyjęcia globalnego obrazu bestii, tego samego obrazu, który Stany Zjednoczone ukształtowały, gdy doprowadziły do wprowadzenia i ostatecznie egzekwowania prawa niedzielnego. Następnie upoważni rząd światowy do egzekwowania swojego prawa pod groźbą śmierci i/lub sankcji ekonomicznych. Zwiedzenie króla Dariusza jest symbolem zwiedzenia królów, wielokrotnie wskazywanego w proroctwach, ponieważ gdy bestia z ziemi zacznie zmuszać świat do przyjęcia rządu światowego, argument użyty do wymuszenia akceptacji tego rozwiązania brzmi, że siłę, która rozgniewała narody (Islam), należy zwalczyć wojną światową.

Stany Zjednoczone narzucają znamię władzy papieskiej, gdyż sądy Boże doprowadziły kraj do takiego stanu kryzysu w okresie poprzedzającym ustawę niedzielną, że zaproponowano rozwiązanie: powrót do boga katolicyzmu zakończy narastające trudności gospodarcze. Jednak w chwili wprowadzenia ustawy niedzielnej wróg, który zakradł się pod niskim murem, sprowadza wyrok narodowej ruiny.

W „godzinie” „wielkiego trzęsienia ziemi” z jedenastego rozdziału Apokalipsy „trzecie Biada” islamu, które jest zarazem Siódmą Trąbą, zabrzmi i rozgniewa narody. Ten gniew narodów przeciwko islamowi zostanie wykorzystany, by zwieść świat do przyjęcia tej samej pustej obietnicy, która właśnie zawiodła w odniesieniu do bestii z ziemi. Chodzi o pustą obietnicę, że poddanie się władzy katolicyzmu, reprezentowanej przez znak papieskiej władzy, sprawi, iż narastające sądy Boże ustaną. Ta obietnica, już wykazana jako nieskuteczna w odniesieniu do Stanów Zjednoczonych, zostanie wówczas wykorzystana jako obietnica dla ogarniętego paniką świata.

Będzie się twierdzić, że jeśli narody świata tylko się zgodzą i pozwolą na ustanowienie rządu światowego w celu zaradzenia działaniom wojennym wywołanym przez islam, stabilność powróci. Islam jest siłą wskazaną w pismach, która jednoczy wszystkich ludzi przeciwko islamowi, lecz to zjednoczenie jest ostatecznym oszustwem królów.

Izmael jest duchowym ojcem islamu. To prawda, że Mahomet, ojciec islamu, pojawił się w historii dopiero w VII wieku, ale starożytny lud dosłowny jest tym, czego Bóg używa, aby reprezentować lud duchowy w dniach ostatecznych.

Zanim Izmael się urodził, nadano mu imię i określono jego proroczą rolę. Ręce jego duchowych potomków będą "przeciwko każdemu człowiekowi", a "ręka każdego człowieka" będzie przeciw "niemu". I w przeciwieństwie do głupiej nauki progresywnego liberalizmu, Biblia uczy, że Izmael będzie "mieszkał naprzeciw wszystkich swoich braci". Nie asymilują się z otaczającą ich kulturą, lecz przeciwnie, wielu z nich ją potępia, protestuje przeciw niej i ją atakuje. Duch Izmaela jest taki, że "on" będzie "człowiekiem dzikim". Pogląd, że istnieje pokojowa grupa w wierze islamskiej, nie znajduje potwierdzenia w Słowie Bożym ani w Koranie.

Oszustwo dwóch zwierzchników i stu dwudziestu książąt w szóstym rozdziale Księgi Daniela ukazuje zwiedzenie, które spada na dziesięciu królów, gdy zostają oni skłonieni, by uwierzyć, że celem i pilną koniecznością wprowadzenia jednego światowego rządu, pod kontrolą Rzymu, jest zaradzenie narastającemu kryzysowi islamskich działań zbrojnych, stanowiących „trzecie Biada”. Gdy tylko obraz bestii zostanie ustanowiony i otrzyma moc, aby „mówić”, świat zbyt późno się dowie, że zamierzenia papiestwa są wymierzone w tych, którzy przestrzegają sabatu siódmego dnia (Daniel), a nie w przeciwnika, który zakradł się przez niestrzeżony południowy mur.

Zwiedzenie Organizacji Narodów Zjednoczonych, dokonane przez papiestwo, które rodzi w ich sercach żądzę zemsty, jest często przedstawiane w Piśmie Świętym, a historia Dariusza jest głównym przykładem tej prawdy. Jest to oszustwo, które najpierw zostaje dokonane w Stanach Zjednoczonych, a następnie powtórzone na całym świecie. Ta prawda jest ukazana w historii Eliasza i Izebel, następnie ponownie w historii Jana Chrzciciela i Herodiady, jak również w ukrzyżowaniu Chrystusa. Wzbudzanie gniewu narodów przez islam jest fortelem stosowanym przez władzę papieską, który daje jej dogodną pozycję do atakowania zachowujących sabat na całym świecie.

Pierwsza wzmianka o islamie to pojawienie się Izmaela w Pismach, a zidentyfikowana rola islamu na końcu świata — polegająca na wprawieniu świata w powszechną panikę, tak aby zaakceptował każdą propozycję jako rozwiązanie — to właśnie pozwala na przeprowadzenie oszustwa. To oszustwo motywuje Organizację Narodów Zjednoczonych (dziesięciu królów) do wypełnienia woli Boga oraz do zgody na przekazanie swego królestwa (siódmego królestwa) papiestwu (bestii).

Zwiedzenie ukazane przez Dariusza oraz inne linie prorocze obejmuje rolę islamu wywołującego gniew narodów, ostateczną przyczynę, dla której papiestwo zostaje zniszczone przez Organizację Narodów Zjednoczonych, a równie istotnie wskazuje okoliczności dotyczące zagadki ósmego królestwa, to jest tego, które jest z siedmiu, ustanowionego jako głowa współczesnego Babilonu.

Daniel w lwiej jamie jest bardzo złożonym proroczym obrazem, ale jego zrozumienie jest możliwe tylko wtedy, gdy zastosuje się metodologię „linia po linii”.

W następnym artykule będziemy kontynuować rozdział szósty Księgi Daniela.