In 1856 the light of the “seven times” was unsealed and by 1863 that light was rejected. The prophet from Judah brought the light to wicked king Jeroboam, and Jeroboam rejected the light. Isaiah brought the same light to wicked king Ahaz, and he also rejected the light. For refusing the light associated with the pool of Shiloah, the kingdoms of both Jeroboam (the northern) and Ahaz (the southern) were taken into slavery by a king from the north in 723 BC, and 677 BC respectively.
W 1856 roku światło „siedmiu czasów” zostało odpieczętowane, a do 1863 roku to światło zostało odrzucone. Prorok z Judy przekazał to światło niegodziwemu królowi Jeroboamowi, a Jeroboam je odrzucił. Izajasz przyniósł to samo światło niegodziwemu królowi Achazowi, i on także je odrzucił. Za odrzucenie światła związanego z sadzawką Siloach królestwa zarówno Jeroboama (północne), jak i Achaza (południowe) zostały uprowadzone do niewoli przez króla z północy odpowiednio w 723 r. p.n.e. i 677 r. p.n.e.
Moses, in Aaron’s rebellion; Isaiah with Ahaz and Jeremiah with other kings, represented the faithful of Millerite history who were all representing the messengers of light in the last-day rebellion. The “first” last-day crisis of 1863, and the “last” last-day crisis of the “great earthquake” of Revelation chapter eleven (the soon-coming Sunday law), are represented by all these prophetic lines. The prophet from Judah represents a prophet that backslid from his responsibility, and ends up buried in the same grave as apostate Protestantism. His death and his burial were in response to his choosing to eat and drink the diet of the lying prophet of Bethel.
Mojżesz w buncie Aarona; Izajasz z Achazem oraz Jeremiasz z innymi królami reprezentowali wiernych z historii millerystów, którzy wszyscy reprezentowali posłańców światła w buncie dni ostatecznych. „Pierwszy” kryzys dni ostatecznych z 1863 roku oraz „ostatni” kryzys dni ostatecznych związany z „wielkim trzęsieniem ziemi” z jedenastego rozdziału Apokalipsy (wkrótce nadchodzące prawo niedzielne) są przedstawione przez wszystkie te linie prorocze. Prorok z Judy przedstawia proroka, który zaniechał swego obowiązku i kończy pochowany w tym samym grobie, co odstępczy protestantyzm. Jego śmierć i pogrzeb były skutkiem jego decyzji, by spożywać pokarm i napój kłamliwego proroka z Betel.
The judgment of being overcome by the papacy (the king of Assyria) at the Sunday law, that was typified by the scattering of the northern and southern kingdoms of Jeroboam and Ahaz, aligns with the fate of the Judean prophet, for he died between a “lion” and an “ass.” The “lion” is the symbol of Babylon which in the last days is the papacy.
Wyrok, zgodnie z którym przy wprowadzeniu ustawy niedzielnej papiestwo (król Asyrii) zwycięży, został zobrazowany typologicznie przez rozproszenie północnego i południowego królestwa za czasów Jeroboama i Achaza i odpowiada losowi proroka z Judy, gdyż zginął on między „lwem” a „osłem”. „Lew” jest symbolem Babilonu, który w dniach ostatecznych jest papiestwem.
And it came to pass, after he had eaten bread, and after he had drunk, that he saddled for him the ass, to wit, for the prophet whom he had brought back. And when he was gone, a lion met him by the way, and slew him: and his carcase was cast in the way, and the ass stood by it, the lion also stood by the carcase. And, behold, men passed by, and saw the carcase cast in the way, and the lion standing by the carcase: and they came and told it in the city where the old prophet dwelt. And when the prophet that brought him back from the way heard thereof, he said, It is the man of God, who was disobedient unto the word of the Lord: therefore the Lord hath delivered him unto the lion, which hath torn him, and slain him, according to the word of the Lord, which he spake unto him. And he spake to his sons, saying, Saddle me the ass. And they saddled him. And he went and found his carcase cast in the way, and the ass and the lion standing by the carcase: the lion had not eaten the carcase, nor torn the ass. And the prophet took up the carcase of the man of God, and laid it upon the ass, and brought it back: and the old prophet came to the city, to mourn and to bury him. And he laid his carcase in his own grave; and they mourned over him, saying, Alas, my brother! And it came to pass, after he had buried him, that he spake to his sons, saying, When I am dead, then bury me in the sepulchre wherein the man of God is buried; lay my bones beside his bones: For the saying which he cried by the word of the Lord against the altar in Bethel, and against all the houses of the high places which are in the cities of Samaria, shall surely come to pass. 1 Kings 13:11–32.
I stało się, że po tym, jak zjadł chleb i napił się, osiodłał mu osła, to jest dla proroka, którego sprowadził z powrotem. A gdy odszedł, spotkał go na drodze lew i zabił go; a jego zwłoki leżały na drodze, a osioł stał przy nich, również lew stał przy zwłokach. I oto przechodzili ludzie i zobaczyli zwłoki leżące na drodze oraz lwa stojącego przy zwłokach; i przyszli, i opowiedzieli o tym w mieście, w którym mieszkał stary prorok. A gdy usłyszał o tym prorok, który sprowadził go z drogi, powiedział: To jest mąż Boży, który był nieposłuszny słowu Pana; dlatego Pan wydał go lwowi, który go rozszarpał i zabił, zgodnie ze słowem Pana, które wypowiedział do niego. I rzekł do swoich synów: Osiodłajcie mi osła. I osiodłali go. I poszedł i znalazł jego zwłoki leżące na drodze, a osła i lwa stojących przy zwłokach; lew nie pożarł zwłok ani nie rozszarpał osła. I prorok podniósł zwłoki męża Bożego, położył je na osła i przywiózł z powrotem; i stary prorok przyszedł do miasta, aby go opłakać i pochować. I złożył jego zwłoki w swoim grobie; i opłakiwali go, mówiąc: Ach, bracie mój! I stało się, że po tym, jak go pochował, rzekł do swoich synów: Gdy umrę, pochowajcie mnie w grobowcu, w którym pochowany jest mąż Boży; złóżcie moje kości obok jego kości. Gdyż z pewnością spełni się słowo, które zawołał na mocy słowa Pana przeciw ołtarzowi w Betel i przeciw wszystkim domom wyżyn, które są w miastach Samarii. 1 Księga Królewska 13:11-32.
The Judean prophet died between two symbols. The lion is a symbol of Babylon, and modern Babylon in the last days is the King of the North, who comes to his end with none to help in Daniel chapter eleven, verse forty-five. The mark of his authority is the worship of the sun, which is the fourth abomination, and where the fourth generation of Laodicean Adventism is portrayed as bowing toward the sun in Ezekiel chapter eight. In Miller’s dream he was shown that not only did the jewels get scattered and covered up, but also that the casket itself, which represented the Bible, was also torn apart.
Prorok judzki zginął między dwoma symbolami. Lew jest symbolem Babilonu, a współczesny Babilon w czasach ostatecznych to Król Północy, który dochodzi do swego kresu, a nikt mu nie pomoże (Księga Daniela, rozdział jedenasty, werset czterdziesty piąty). Znakiem jego władzy jest kult słońca, który stanowi czwartą obrzydliwość, a w Księdze Ezechiela, rozdział ósmy, czwarte pokolenie adwentyzmu laodycejskiego jest ukazane jako oddające pokłon słońcu. W śnie Millera pokazano mu, że nie tylko klejnoty zostały rozproszone i zakryte, lecz także sama szkatułka, która symbolizowała Biblię, została również rozdarta.
In the third generation of Adventism the work of introducing the use of the so-called modern translations of the Bible was promoted by the leadership of Adventism. Those so called modern translations were derived from a corrupted set of manuscripts that are promoted by the theologians of the man of sin, and apostate Protestantism. Miller’s casket was the King James Version that was translated from the uncorrupted manuscripts.
W trzecim pokoleniu adwentyzmu dzieło wprowadzania do użycia tzw. nowoczesnych przekładów Biblii było promowane przez przywództwo adwentyzmu. Te tak zwane nowoczesne przekłady wywodziły się ze skażonego zbioru manuskryptów, który jest propagowany przez teologów człowieka grzechu oraz odstępczy protestantyzm. Szkatułką Millera był Przekład Króla Jakuba, przetłumaczony z nieskażonych manuskryptów.
By the fourth generation of Laodicean Adventism, the church had joined the World Council of Churches, a confederacy of the Roman church and her daughters. Adventism argued for years, for the benefit of their sleeping flock, that they were simply “observers,” at the World Council of Churches, until the bylaws of the evil confederacy revealed that the status of an “observer,” represents a full voting member!
Do czwartego pokolenia laodycejskiego adwentyzmu kościół przystąpił do Światowej Rady Kościołów, konfederacji Kościoła rzymskiego i jego córek. Adwentyści przez lata, na użytek swojej śpiącej trzody, twierdzili, że są jedynie „obserwatorami” w Światowej Radzie Kościołów, dopóki statut tej złej konfederacji nie ujawnił, że status „obserwatora” oznacza pełnoprawne członkostwo z prawem głosu!
In their fourth generation they twice awarded the “man of sin” a gold medal. At least one of the medals was imprinted with the Catholic understanding of the Second Coming of Christ, portraying Jesus placing His foot upon the earth at His return, and it included a Catholic sun-halo behind Christ, and the Catholic abridgment of the fourth commandment, which simply stated, “remember the Sabbath.” In a court proceeding (which is a legal pronouncement), the President of the General Conference gave testimony where he identified that the Seventh-day Adventist church used to believe the papacy was the antichrist, but that his church had long ago assigned that belief “to the historical trash heap.”
W ich czwartym pokoleniu dwukrotnie przyznali „człowiekowi grzechu” złoty medal. Na co najmniej jednym z medali znalazły się: przedstawienie zgodne z katolickim rozumieniem Drugiego Przyjścia Chrystusa, ukazujące Jezusa stawiającego stopę na ziemi w chwili Jego powrotu, katolicka słoneczna aureola za głową Chrystusa oraz katolickie skrócenie czwartego przykazania, które brzmiało po prostu: „pamiętaj o szabacie”. W postępowaniu sądowym (które jest prawnym orzeczeniem) przewodniczący Generalnej Konferencji złożył zeznania, w których stwierdził, że Kościół Adwentystów Dnia Siódmego dawniej wierzył, iż papiestwo było Antychrystem, ale że jego Kościół już dawno odesłał to przekonanie „na śmietnik historii”.
The fourth abomination (generation) is where the twenty-five leaders of the church of Jerusalem bow to the sun. The progressive abominations began with the image of jealousy that was set up at the entry, marking the beginning. The prophet from Judah ends up buried with apostate Protestantism, and the lion (Babylon) slays him, for he reverted to the methodology of apostate Protestantism, and is therefore unable to recognize that it is Rome that establishes the vision, and where there is no vision established by the symbol of the man of sin, you ultimately end up on the side of the man of sin.
Czwarta ohyda (pokolenie) to moment, gdy dwudziestu pięciu przywódców kościoła w Jerozolimie oddaje pokłon słońcu. Postępujące ohydy zaczęły się od posągu zazdrości, który ustawiono przy wejściu, wyznaczając początek. Prorok z Judy kończy pochowany wraz z odstępczym protestantyzmem, a lew (Babilon) go zabija, ponieważ powrócił do metodologii odstępczego protestantyzmu i dlatego nie potrafi rozpoznać, że to Rzym ustanawia wizję, a tam, gdzie nie ma wizji ustanowionej przez symbol człowieka grzechu, ostatecznie lądujesz po stronie człowieka grzechu.
“Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist.” Kress Collection, 105.
Ci, którzy gubią się w swoim rozumieniu słowa, którzy nie dostrzegają znaczenia Antychrysta, z pewnością opowiedzą się po stronie Antychrysta. Kolekcja Kressa, 105.
The Judean prophet was buried with the lying prophet of Bethel, who identified him as his “brother,” and he was found dead between two symbols. The “lion” represented his failure to understand the antichrist, and the “ass” is a symbol of Islam. Laodicean Adventism has already demonstrated through its silence concerning September 11, 2001, that it does not recognize that the subject of Islam of the third Woe is the Midnight Cry, latter rain message. Failure to recognize the message of the latter rain, is death! The latter rain began on September 11, 2001 when the mighty angel of Revelation eighteen descended, when the great buildings of New York City were thrown down. The “rain” is a message, and the message must be recognized to receive it.
Prorok z Judy został pochowany wraz z kłamliwym prorokiem z Betel, który nazwał go swoim „bratem”, a jego ciało znaleziono martwe między dwoma symbolami. „Lew” symbolizował jego niezdolność do zrozumienia antychrysta, a „osioł” jest symbolem islamu. Laodycejski adwentyzm już poprzez milczenie na temat 11 września 2001 roku wykazał, że nie rozpoznaje, iż kwestia islamu w trzecim „Biada” jest Wołaniem o północy, poselstwem późnego deszczu. Nierozpoznanie poselstwa późnego deszczu to śmierć! Późny deszcz rozpoczął się 11 września 2001 roku, gdy zstąpił potężny anioł z osiemnastego rozdziału Księgi Objawienia, gdy runęły wielkie budynki Nowego Jorku. „Deszcz” jest poselstwem, a poselstwo trzeba rozpoznać, aby je otrzymać.
“We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. [Isaiah 61:11 quoted.] The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.
Nie wolno nam czekać na późny deszcz. Spadnie on na wszystkich, którzy uznają i przyjmą rosę i deszcze łaski spadające na nas. Gdy zbieramy okruchy światła, gdy doceniamy niezawodne łaski Boga, który pragnie, abyśmy Mu ufali, wtedy wypełni się każda obietnica. [Cytat z Izajasza 61:11.] Cała ziemia ma zostać napełniona chwałą Bożą. Komentarz Biblijny Adwentystów Dnia Siódmego, tom 7, 984.
The “whole earth” knows what happened on September 11, 2001, but in order to receive the message that begins there and ultimately lightens the whole earth with God’s glory, the message must be recognized. The word “recognize,” means “to recollect or recover the knowledge of, either with an avowal of that knowledge or not. We recognize a person at a distance, when we recollect that we have seen him before, or that we have formerly known him. We recognize his features or his voice.” Webster’s 1828 Dictionary.
„Cała ziemia” wie, co wydarzyło się 11 września 2001 roku, ale aby przyjąć przesłanie, które się tam zaczyna i ostatecznie rozświetla całą ziemię Bożą chwałą, to przesłanie musi zostać rozpoznane. Słowo „recognize” oznacza: „przypomnieć sobie lub odzyskać wiedzę o [czymś], czy to z przyznaniem się do tej wiedzy, czy też nie. Rozpoznajemy osobę z daleka, gdy przypominamy sobie, że widzieliśmy ją wcześniej lub że niegdyś ją znaliśmy. Rozpoznajemy jej rysy lub jej głos.” Słownik Webstera z 1828 roku.
The only way that a Laodicean Adventist can recognize the latter rain message that arrived on September 11, 2001, is if they recognize that they have seen the same manifestation of divine power in the past. On August 11, 1840 the mighty angel of Revelation ten descended, when the prophecy of the second Woe of Islam was fulfilled. That history was perfectly repeated when on September 11, 2001 the mighty angel of Revelation eighteen descended when the prophecy of the third Woe of Islam was fulfilled, and the failure to recognize Islam of the third Woe, is to be carried by the wild Arabian ass to the death that is brought about by the lion of modern Babylon.
Jedynym sposobem, w jaki adwentysta laodycejski może rozpoznać poselstwo późnego deszczu, które nadeszło 11 września 2001 roku, jest to, aby uznał, że już wcześniej widział ten sam przejaw Bożej mocy. 11 sierpnia 1840 roku zstąpił potężny anioł z Apokalipsy 10, gdy wypełniło się proroctwo drugiego biada islamu. Ta historia została doskonale powtórzona, gdy 11 września 2001 roku zstąpił potężny anioł z Apokalipsy 18, kiedy wypełniło się proroctwo trzeciego biada islamu, a nierozpoznanie islamu trzeciego biada oznacza bycie poniesionym przez dzikiego osła arabskiego ku śmierci, którą sprowadza lew współczesnego Babilonu.
The drunkards of Ephraim, who cannot read the book that is sealed, cannot see the repetition of Millerite history, for that recognition is based upon the latter rain methodology of “line upon line.” The concept that the manifestation of the power of God in Millerite history is repeated in the last days cannot be sustained by the methodology of apostate Protestantism and Catholicism.
Pijani z Efraima, którzy nie potrafią czytać księgi zapieczętowanej, nie widzą powtórzenia historii ruchu millerowskiego, gdyż rozpoznanie to opiera się na metodologii późnego deszczu „linia za linią”. Koncepcja, że przejaw mocy Bożej w historii ruchu millerowskiego powtarza się w dniach ostatecznych, nie może być uzasadniona za pomocą metodologii odstępczego protestantyzmu i katolicyzmu.
“The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.” The Great Controversy, 611.
"Anioł, który przyłącza się do głoszenia poselstwa trzeciego anioła, ma oświecić całą ziemię swoją chwałą. Tu zapowiedziane jest dzieło o zasięgu ogólnoświatowym i niespotykanej mocy. Ruch adwentowy z lat 1840–1844 był chwalebnym przejawem mocy Boga; poselstwo pierwszego anioła dotarło do każdej stacji misyjnej na świecie, a w niektórych krajach wystąpiło największe zainteresowanie religijne, jakie widziano gdziekolwiek od czasów reformacji XVI wieku; jednak wszystko to zostanie przewyższone przez potężny ruch towarzyszący ostatniemu ostrzeżeniu trzeciego anioła." Wielki bój, 611.
The blind leaders of modern Israel are forced by their methodology to reject the truth that there will be a repetition of the manifestation of the power of God in the last days, as was in former years.
Ślepi przywódcy współczesnego Izraela są przez swoją metodologię zmuszeni do odrzucenia prawdy, że w dniach ostatecznych nastąpi ponowne objawienie się mocy Bożej, jak to było w dawnych latach.
“Here we see that the church—the Lord’s sanctuary—was the first to feel the stroke of the wrath of God. The ancient men, those to whom God had given great light and who had stood as guardians of the spiritual interests of the people, had betrayed their trust. They had taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God’s power as in former days. Times have changed. These words strengthen their unbelief, and they say: The Lord will not do good, neither will He do evil. He is too merciful to visit His people in judgment. Thus ‘Peace and safety’ is the cry from men who will never again lift up their voice like a trumpet to show God’s people their transgressions and the house of Jacob their sins. These dumb dogs that would not bark are the ones who feel the just vengeance of an offended God. Men, maidens, and little children all perish together.” Testimonies, volume 5, 211.
„Tu widzimy, że Kościół — świątynia Pana — jako pierwszy odczuł cios gniewu Bożego. Starsi mężowie, ci, którym Bóg dał wielkie światło i którzy stali na straży duchowych interesów ludu, zdradzili powierzone im zaufanie. Przyjęli stanowisko, że nie powinniśmy oczekiwać cudów i wyraźnych przejawów mocy Bożej jak w dawnych dniach. Czasy się zmieniły. Te słowa umacniają ich niewiarę, a oni mówią: Pan nie uczyni dobra ani nie uczyni zła. Jest zbyt miłosierny, by nawiedzić swój lud sądem. Tak więc ‘Pokój i bezpieczeństwo’ to okrzyk ludzi, którzy już nigdy nie podniosą swego głosu jak trąba, aby ukazać ludowi Bożemu jego przestępstwa, a domowi Jakuba jego grzechy. Te nieme psy, które nie chciały szczekać, są tymi, którzy odczują sprawiedliwą pomstę obrażonego Boga. Mężczyźni, panny i małe dzieci wszyscy giną razem.” Świadectwa, tom 5, 211.
The Laodicean blindness of the learned men who rule the unlearned of Jerusalem are unable to recognize the latter rain, for not only do they employ a corrupted biblical methodology, but the conclusions their false reasoning puts them in a position where they will deny any future manifestation of the power of God, as in former ages. Yet Malachi three identifies that when the Messenger of the Covenant purifies the sons of Levi, then the offering will be as in days of old.
Laodycejskie zaślepienie uczonych, którzy rządzą nieuczonymi Jerozolimy, sprawia, że nie potrafią rozpoznać późnego deszczu, gdyż nie tylko posługują się wypaczoną metodologią biblijną, ale też wnioski ich błędnego rozumowania stawiają ich w położeniu, w którym będą zaprzeczać wszelkim przyszłym przejawom mocy Boga, jak w dawnych wiekach. Jednak trzeci rozdział Księgi Malachiasza stwierdza, że gdy Posłaniec Przymierza oczyści synów Lewiego, wtedy ofiara będzie jak za dawnych dni.
“The True Witness declares, ‘I know thy works.’ ‘Repent, and do the first works.’ This is the true test, the evidence that the Spirit of God is working in the heart to imbue you with his love. ‘I will come unto thee quickly, and will remove thy candlestick out of his place, except thou repent.’ The church is like the unproductive tree which, receiving the dew and rain and sunshine, should have produced an abundance of fruit, but on which the divine search discovers nothing but leaves. Solemn thought for our churches! solemn, indeed, for every individual! Marvelous is the patience and forbearance of God; but ‘except thou repent,’ it will be exhausted; the churches, our institutions, will go from weakness to weakness, from cold formality to deadness, while they are saying, ‘I am rich, and increased with goods, and have need of nothing.’ The True Witness says, ‘And knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’ Will they ever see clearly their condition?
Prawdziwy Świadek oświadcza: "Znam twoje uczynki." "Upamiętaj się i czyń uczynki pierwsze." To jest prawdziwa próba, dowód, że Duch Boży działa w sercu, by napełnić cię swoją miłością. "Przyjdę do ciebie szybko i usunę twój świecznik z jego miejsca, jeśli się nie upamiętasz." Kościół jest jak nieurodzajne drzewo, które, otrzymując rosę, deszcz i słońce, powinno było wydać obfity owoc, lecz na którym boskie spojrzenie znajduje tylko liście. Doniosła myśl dla naszych kościołów! Doniosła, istotnie, dla każdego człowieka! Zdumiewająca jest cierpliwość i wyrozumiałość Boga; lecz "jeśli się nie upamiętasz", wyczerpie się; kościoły, nasze instytucje, będą przechodzić od słabości do słabości, od zimnej formalności do martwoty, podczas gdy mówią: "Jestem bogaty, wzbogaciłem się i niczego nie potrzebuję." Prawdziwy Świadek mówi: "A nie wiesz, żeś nędzny i pożałowania godny, i ubogi, i ślepy, i nagi." Czy kiedykolwiek wyraźnie dostrzegą swój stan?
“There is to be in the churches a wonderful manifestation of the power of God, but it will not move upon those who have not humbled themselves before the Lord, and opened the door of the heart by confession and repentance. In the manifestation of that power which lightens the earth with the glory of God, they will see only something which in their blindness they think dangerous, something which will arouse their fears, and they will brace themselves to resist it. Because the Lord does not work according to their ideas and expectations, they will oppose the work. ‘Why,’ they say, ‘should not we know the Spirit of God, when we have been in the work so many years?’—Because they did not respond to the warnings, the entreaties of the messages of God, but persistently said, ‘I am rich, and increased with goods, and have need of nothing.’ Talent, long experience, will not make men channels of light, unless they place themselves under the bright beams of the Sun of Righteousness, and are called, and chosen, and prepared by the endowment of the Holy Spirit. When men who handle sacred things will humble themselves under the mighty hand of God, the Lord will lift them up. He will make them men of discernment—men rich in the grace of his Spirit. Their strong, selfish traits of character, their stubbornness, will be seen in the light shining from the Light of the world. ‘I will come unto thee quickly, and will remove thy candlestick out of his place, except thou repent.’ If you seek the Lord with all your heart, he will be found of you.” Review and Herald, December 23, 1890.
W kościołach nastąpi cudowne objawienie mocy Bożej, lecz nie poruszy ono tych, którzy nie ukorzyli się przed Panem i nie otworzyli drzwi serca przez wyznanie i pokutę. W przejawie tej mocy, która rozświetla ziemię chwałą Bożą, ujrzą jedynie coś, co w swej ślepocie uznają za niebezpieczne, coś, co wzbudzi ich lęk, i przygotują się, by stawić temu opór. Ponieważ Pan nie działa zgodnie z ich wyobrażeniami i oczekiwaniami, sprzeciwią się temu dziełu. „Dlaczego” — mówią — „mielibyśmy nie znać Ducha Bożego, skoro tyle lat jesteśmy w tym dziele?” — Ponieważ nie odpowiedzieli na ostrzeżenia, na błagania zawarte w poselstwach Bożych, lecz uparcie mówili: „Jestem bogaty, wzbogaciłem się i niczego nie potrzebuję.” Talent i długoletnie doświadczenie nie uczynią ludzi narzędziami światła, jeśli nie staną pod jasnymi promieniami Słońca Sprawiedliwości i jeśli nie zostaną powołani, wybrani i przygotowani przez dar Ducha Świętego. Gdy ludzie, którzy mają do czynienia ze sprawami świętymi, ukorzą się pod potężną ręką Boga, Pan ich wywyższy. Uczyni ich ludźmi rozeznania — ludźmi bogatymi w łaskę Jego Ducha. Ich silne, egoistyczne rysy charakteru, ich upór, ukażą się w świetle bijącym od Światłości świata. „Przyjdę do ciebie rychło i usunę twój świecznik z jego miejsca, jeśli się nie upamiętasz.” Jeśli będziesz szukać Pana z całego serca, pozwoli się znaleźć. Review and Herald, 23 grudnia 1890.
The Judean prophet’s death is represented by both the “lion” of modern Babylon, which is the prophetic symbol that establishes the vision of prophetic history, and also by the “ass.” The first mention of Islam in the Scriptures is when Ishmael is introduced as a “wild man.”
Śmierć proroka z Judy jest symbolizowana zarówno przez „lwa” współczesnego Babilonu, który jest proroczym symbolem ustanawiającym wizję historii proroczej, jak i przez „osła”. Pierwsza wzmianka o islamie w Pismach pojawia się, gdy Ishmael zostaje przedstawiony jako „dziki człowiek”.
And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:12.
I będzie on człowiekiem dzikim; jego ręka będzie przeciwko każdemu, a ręka każdego przeciwko niemu; i będzie mieszkał w obecności wszystkich swoich braci. Księga Rodzaju 16:12.
The rule of first mention in the Scriptures identifies that all the characteristics of the symbol be contained therein, for God’s Word is a seed, and a seed possesses all the DNA necessary to bring to fruition the entire plant. The word translated as “wild man,” is the word for the “wild Arabian ass.” The “ass” in the Scriptures of truth is one of the symbols of Islam.
Zasada pierwszego wzmiankowania w Piśmie stwierdza, że wszystkie cechy symbolu są w nim zawarte, gdyż Słowo Boże jest nasieniem, a nasienie zawiera całe DNA potrzebne do pełnego wykształcenia się całej rośliny. Słowo tłumaczone jako „dziki człowiek” to słowo oznaczające „dzikiego arabskiego osła”. „Osioł” w Pismach prawdy jest jednym z symboli islamu.
The message of Ezekiel in chapter thirty-seven that brings the dead bones to life where they stand up as a mighty army, is the message of Islam of the third Woe, and that message is the message of the Midnight Cry of the last days. Sister White directly teaches that Christ’s triumphal entry into Jerusalem represented the message of the Midnight Cry.
Poselstwo Ezechiela w rozdziale trzydziestym siódmym, które ożywia martwe kości, tak że stają jako potężna armia, jest poselstwem islamu trzeciej biady, a to poselstwo jest poselstwem Wołania o północy czasów ostatecznych. Siostra White wprost naucza, że triumfalny wjazd Chrystusa do Jerozolimy przedstawiał poselstwo Wołania o północy.
“The midnight cry was not so much carried by argument, though the Scripture proof was clear and conclusive. There went with it an impelling power that moved the soul. There was no doubt, no questioning. Upon the occasion of Christ’s triumphal entry into Jerusalem, the people who were assembled from all parts of the land to keep the feast, flocked to the Mount of Olives, and as they joined the throng that were escorting Jesus, they caught the inspiration of the hour, and helped to swell the shout, ‘Blessed is he that cometh in the name of the Lord!’ [Matthew 21:9.] In like manner did unbelievers who flocked to the Adventist meetings—some from curiosity, some merely to ridicule—feel the convincing power attending the message, ‘Behold, the Bridegroom cometh!’” Spirit of Prophecy, volume 4, 250.
"Wołanie o północy nie opierało się tak bardzo na argumentach, chociaż dowód oparty na Piśmie był jasny i rozstrzygający. Towarzyszyła mu porywająca moc, która poruszała duszę. Nie było wątpliwości ani pytań. Podczas tryumfalnego wjazdu Chrystusa do Jerozolimy ludzie, zgromadzeni ze wszystkich stron kraju, aby obchodzić święto, tłumnie napływali na Górę Oliwną i, przyłączając się do rzeszy towarzyszącej Jezusowi, udzieliło im się natchnienie tej chwili i przyczyniali się do wzmocnienia okrzyku: 'Błogosławiony, który przychodzi w imię Pana!' [Mateusza 21:9.] W podobny sposób niewierzący, którzy tłumnie przybywali na zebrania adwentystów — jedni z ciekawości, inni jedynie, by szydzić — odczuwali przekonującą moc towarzyszącą poselstwu: 'Oto Oblubieniec nadchodzi!'" Duch proroctwa, tom 4, 250.
The Revelation of Jesus Christ is the final message that is unsealed in the last days and it includes Islam of the third Woe. When Christ, who is the message that is unsealed, entered Jerusalem, and thus typified the Midnight Cry of the last days, He was carried (His message was carried) by an “ass”. The final message of Christ’s righteousness is carried by Islam.
Objawienie Jezusa Chrystusa jest ostatecznym poselstwem, które zostaje odpieczętowane w dniach ostatecznych i obejmuje islam trzeciego Biada. Gdy Chrystus, który jest poselstwem odpieczętowanym, wjechał do Jerozolimy, i tym samym stanowił typ Wołania o Północy dni ostatecznych, był niesiony (Jego poselstwo było niesione) przez „osła”. Ostateczne poselstwo sprawiedliwości Chrystusa jest niesione przez islam.
Islam was, is, and will be a wild man, as represented by the wild Arabian ass, and any who wish to see (and there are many who don’t wish to see), can easily “recognize,” that the warfare that is now being carried out by Islam is wild insanity. The willingness to commit suicide, believing there will be some great sexual reward in the hereafter is satanic insanity. The first mention of Islam identified that Islam would be a wild man.
Islam był, jest i będzie dzikim człowiekiem, jak to obrazuje dziki osioł arabski, a każdy, kto chce to dostrzec (a jest wielu, którzy nie chcą tego dostrzegać), może łatwo "rozpoznać", że wojna, którą obecnie prowadzi islam, jest dzikim szaleństwem. Gotowość do popełnienia samobójstwa w przekonaniu, że w zaświatach czeka jakaś wielka nagroda seksualna, jest szatańskim szaleństwem. Pierwsza wzmianka o islamie wskazywała, że islam będzie dzikim człowiekiem.
Islam’s warfare brings all mankind together to fight the escalating warfare of the third Woe. Islam is the prophetic logic for the implementation of a one-world government, and the globalists teach that they purposely introduced the Jews back into the land of Israel after World War Two, that they might use the ancient hatred of Islam towards the Jews to initiate a Third World War. The globalists believe, and have taught for decades, that they will need a Third World War to bring about their one-world government. The globalists’ corrupted motivations, as expressed with their own words, fits into the biblical role of Islam.
Działania wojenne islamu jednoczą całą ludzkość, by walczyć z eskalującą wojną trzeciego Biada. Islam jest prorocznym uzasadnieniem dla wprowadzenia rządu jednego świata, a globaliści głoszą, że celowo sprowadzili Żydów z powrotem do ziemi Izraela po II wojnie światowej, aby móc wykorzystać odwieczną nienawiść islamu do Żydów do zainicjowania Trzeciej Wojny Światowej. Globaliści wierzą i od dziesięcioleci nauczają, że będą potrzebować Trzeciej Wojny Światowej, by wprowadzić swój rząd jednego świata. Zdeprawowane pobudki globalistów, wyrażone ich własnymi słowami, wpisują się w biblijną rolę islamu.
Possibly the most serious piece of Ishmael’s prophetic DNA, in the verse where he is first mentioned, is the fact that his spirit, which is the spirit of a “wild man,” “dwells in the presence of all his brethren.” The idea that it is only some sects of radical Islam that will be involved in the third Woe, does not square with God’s Word. The common politically correct view that there are a few bad apples in every religious persuasion, and that the majority of the Muslim religion are peace-loving citizens, does not agree with either their own holy book, or the Bible.
Być może najpoważniejszym elementem proroczego DNA Izmaela, w wersecie, w którym po raz pierwszy o nim mowa, jest fakt, że jego duch — duch „dzikiego człowieka” — „mieszka w obecności wszystkich swoich braci”. Pogląd, że w trzecim „Biada” wezmą udział jedynie niektóre odłamy radykalnego islamu, nie zgadza się ze Słowem Bożym. Powszechny, politycznie poprawny pogląd, że w każdej religii trafiają się nieliczne „zgniłe jabłka”, a większość wyznawców islamu to miłujący pokój obywatele, nie współgra ani z ich własną świętą księgą, ani z Biblią.
The Koran teaches that it is the duty of every follower of Allah to bring the entire world into conformity to Sharia law, and the first mention of Islam in the book of Genesis identifies that the “wild man” spirit of Ishmael will be in every follower of Islam. The Koran directly teaches its adherents to feign decency when they live in areas where they do not yet have the ability to force their religious rule upon the population, much like Catholicism.
Koran uczy, że obowiązkiem każdego wyznawcy Allaha jest podporządkowanie całego świata prawu szariatu, a pierwsza wzmianka o islamie w Księdze Rodzaju stwierdza, że duch „dzikiego człowieka” Izmaela będzie obecny w każdym wyznawcy islamu. Koran wprost uczy swoich wyznawców, by udawali przyzwoitość, gdy mieszkają na obszarach, gdzie nie mają jeszcze możliwości narzucić ludności swoich religijnych rządów, podobnie jak katolicyzm.
The prophet from Judah confronted Jeroboam when his kingdom was first inaugurated. Apostate Protestantism began in 1844, and it was immediately confronted by Millerite Adventism who had entered the Most Holy Place and discovered the law of God, including the seventh-day Sabbath. Millerite Adventism was told, as represented by Jeremiah, to return to God, but never to return to the “assembly of mockers.” The prophet from Judah was told to not return the same way he came, nor eat or drink the food of the lying prophet of Bethel, but he did so. The prophet from Judah’s death was symbolically placed between two symbols, that represented the papacy and Islam. Laodicean Adventism cannot see those two truths for in 1863, they poked out their own spiritual eyes, and began the process of covering the jewels and methodology employed by William Miller in order to establish the foundations of Adventism with counterfeit coins and jewels, and the methodology of apostate Protestantism and Catholicism.
Prorok z Judy wystąpił przeciwko Jeroboamowi na początku jego panowania. Apostacki protestantyzm rozpoczął się w 1844 roku i natychmiast został skonfrontowany przez adwentyzm Williama Millera, który wszedł do Najświętszego Miejsca i odkrył prawo Boże, w tym sabat siódmego dnia. Adwentyzm Williama Millera otrzymał polecenie, jak to przedstawia Jeremiasz, aby wrócić do Boga, lecz nigdy nie wracać do „zgromadzenia szyderców”. Prorok z Judy otrzymał nakaz, by nie wracać tą samą drogą, którą przyszedł, ani nie jeść, ani nie pić u kłamliwego proroka z Betel, lecz tak właśnie uczynił. Śmierć proroka z Judy została symbolicznie umieszczona między dwoma symbolami, które reprezentowały papiestwo i islam. Adwentyzm laodycejski nie potrafi dostrzec tych dwóch prawd, ponieważ w 1863 roku wyłupił sobie własne duchowe oczy i rozpoczął proces zasłaniania klejnotów i metodologii stosowanej przez Williama Millera, aby ustanowić fundamenty adwentyzmu na fałszywych monetach i klejnotach oraz na metodologii apostackiego protestantyzmu i katolicyzmu.
The “dirt brush Man” is now sweeping His floor and restoring the jewels and giving them to Miller to place upon his table, but Adventism is blinded by the belief that they are the remnant people who were raised up as His people in 1844.
"Człowiek z miotłą" teraz zamiata Jego podłogę, przywraca klejnotom blask i daje je Millerowi, aby położył je na swoim stole, ale adwentyzm jest zaślepiony przekonaniem, że to oni są wierną resztą, która została powołana jako Jego lud w 1844 roku.
And think not to say within yourselves, We have Abraham to our father: for I say unto you, that God is able of these stones to raise up children unto Abraham. And now also the ax is laid unto the root of the trees: therefore every tree which bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:9–12.
A nie myślcie, że możecie w sobie mówić: Mamy Abrahama za ojca; bo powiadam wam, że Bóg może z tych kamieni wzbudzić dzieci Abrahamowi. A już i siekiera do korzeni drzew jest przyłożona; każde więc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, będzie wycięte i wrzucone w ogień. Ja was chrzczę wodą dla nawrócenia; lecz ten, który idzie za mną, jest mocniejszy ode mnie; jemu nie jestem godzien nosić obuwia; on chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem. W jego ręku jest wiejadło; dokładnie oczyści swe klepisko i zbierze pszenicę do spichlerza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym. Ewangelia według Mateusza 3:9-12.
Laodicean Adventism will be spewed out of the mouth of the Lord, except for those individuals who might repent. Laodicean Adventism is to be buried in the same grave as the former covenant people who rejected Miller’s message are buried in, for they are now, also a former covenant people in relation to the one hundred and forty-four thousand. The rebellion of 1863 is illustrated by the prophet who came from Judah, who also left a prediction of king Josiah.
Adwentyzm laodycejski zostanie wypluty z ust Pana, z wyjątkiem tych, którzy się upamiętają. Adwentyzm laodycejski ma być pogrzebany w tym samym grobie, w którym spoczywa dawny lud przymierza, który odrzucił poselstwo Millera, gdyż w relacji do stu czterdziestu czterech tysięcy jest on teraz również dawnym ludem przymierza. Bunt z 1863 roku jest zilustrowany przez proroka, który przyszedł z Judy i pozostawił także proroctwo o królu Jozjaszu.
We will continue this study in the next article.
Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.
“Instead of becoming like the world, we are to become more and more distinct from the world. Satan has combined and will continue to combine with the churches in making a masterly effort against the truth of God. Everything that is done by God’s people to make inroads upon the world will call forth determined opposition from the powers of darkness. The enemy’s last great conflict will be a most determined one. It will be the last battle between the powers of darkness and the powers of light. Every true child of God will fight bravely on the side of Christ. Those who in this great crisis allow themselves to be more on the side of the world than of God, will eventually place themselves wholly on the side of the world. Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist. There is no time now for us to assimilate with the world. Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.
Zamiast upodabniać się do świata, mamy stawać się coraz bardziej od niego odrębni. Szatan połączył i będzie nadal łączył siły z kościołami, podejmując mistrzowski wysiłek przeciwko prawdzie Bożej. Wszystko, co lud Boży czyni, aby oddziaływać na świat, wywoła stanowczy opór mocy ciemności. Ostatni wielki konflikt wroga będzie niezwykle zacięty. Będzie to ostatnia bitwa między mocami ciemności a mocami światłości. Każde prawdziwe dziecko Boże będzie mężnie walczyć po stronie Chrystusa. Ci, którzy w tym wielkim kryzysie pozwolą sobie być bardziej po stronie świata niż Boga, ostatecznie całkowicie opowiedzą się po stronie świata. Ci, którzy pogubią się w rozumieniu słowa, którzy nie dostrzegą znaczenia antychrysta, z pewnością opowiedzą się po stronie antychrysta. Teraz nie ma czasu, by zlewać się ze światem. Daniel stoi na swoim miejscu i w swoim dziale. Proroctwa Daniela i Jana powinny zostać zrozumiane. One nawzajem się objaśniają. Dają światu prawdy, które każdy powinien zrozumieć. Te proroctwa mają być świadectwem na świecie. Wypełniając się w tych ostatnich dniach, same się wyjaśnią.
“The Lord is about to punish the world for its iniquity. He is about to punish religious bodies for their rejection of the light and truth which has been given them. The great message, combining the first, second, and third angel’s messages, is to be given to the world. This is to be the burden of our work. Those who truly believe in Christ will openly conform to the law of Jehovah. The Sabbath is the sign between God and His people, and we are to make visible our conformity to the law of God by observing the Sabbath. It is to be the mark of distinction between God’s chosen people and the world. It means much to be true to God. This embraces health reform. It means that our diet must be simple, that we must be temperate in all things. The many varieties of food so often seen on tables is not necessary, but highly injurious. Mind and body are to be preserved in the best condition of health. Only those who have been trained in the knowledge and fear of God should be chosen to take responsibilities. Those who have been long in the truth, yet who cannot distinguish between the pure principles of righteousness and the principles of evil, whose understanding in regard to justice, mercy, and the love of God is beclouded, should be relieved of responsibility.
Pan wkrótce ukarze świat za jego nieprawość. Wkrótce ukarze wspólnoty religijne za odrzucenie światła i prawdy, które im zostały dane. Wielkie poselstwo, łączące pierwsze, drugie i trzecie anielskie poselstwa, ma być ogłoszone światu. To ma stanowić główne brzemię naszej pracy. Ci, którzy naprawdę wierzą w Chrystusa, otwarcie podporządkują się prawu Jehowy. Sabat jest znakiem między Bogiem a Jego ludem i mamy uczynić widocznym nasze podporządkowanie się prawu Bożemu przez zachowywanie Sabatu. Ma to być znakiem odróżniającym wybrany lud Boży od świata. Wierność Bogu wiele znaczy. Obejmuje to reformę zdrowia. Oznacza to, że nasza dieta musi być prosta, że we wszystkim mamy zachowywać umiarkowanie. Wielość potraw tak często widywana na stołach nie jest konieczna, lecz wysoce szkodliwa. Umysł i ciało należy zachować w jak najlepszym stanie zdrowia. Do podejmowania odpowiedzialności należy wybierać tylko tych, którzy zostali wyćwiczeni w poznaniu i bojaźni Bożej. Ci, którzy od dawna są w prawdzie, a jednak nie potrafią odróżnić czystych zasad sprawiedliwości od zasad zła, których rozumienie sprawiedliwości, miłosierdzia i miłości Bożej jest zaćmione, powinni zostać zwolnieni z odpowiedzialności.
“God has important lessons for his people to learn. Had these lessons been learned before, his cause would not be where it is today. One thing must be done. The truth is not to be withheld from ministers or men in positions of responsibility for fear of incurring their displeasure. There are to be connected with our institutions men who with meekness and in wisdom will declare the whole counsel of God. God’s wrath is kindled against those who in carnal security and price have shown contempt for his management. They are endangering the prosperity of the cause.
Bóg ma ważne lekcje, których Jego lud musi się nauczyć. Gdyby te lekcje zostały wcześniej przyswojone, Jego sprawa nie byłaby dziś tam, gdzie jest. Jedno trzeba uczynić. Nie wolno wstrzymywać prawdy przed duchownymi ani mężami piastującymi odpowiedzialne stanowiska z obawy przed narazeniem się na ich niełaskę. Z naszymi instytucjami mają być związani mężowie, którzy z łagodnością i mądrością będą głosić całą radę Bożą. Gniew Boży jest rozniecony przeciwko tym, którzy w cielesnym poczuciu bezpieczeństwa i pysze okazali pogardę Jego zwierzchnictwu. Zagrażają powodzeniu tej sprawy.
“Every false way is a deception, and if sustained, will in the end bring destruction. Thus the Lord permits those who maintain false plans to be destroyed. At the very time when praise and adulation is heard, sudden destruction comes. There are those who, notwithstanding they know of the reproof received by others, because of unfaithfulness, turn away from admonition. These are doubly guilty. They knew the Lord’s will and did it not. Their punishment will be proportionate to their guilt. They would not take heed to the word of the Lord.” Kress Collection, 105, 106.
Każda fałszywa droga jest oszustwem i jeśli jest podtrzymywana, w końcu doprowadzi do zniszczenia. Tak więc Pan dopuszcza, by ci, którzy trwają przy fałszywych planach, zostali zniszczeni. Właśnie w chwili, gdy rozbrzmiewają pochwały i pochlebstwa, przychodzi nagłe zniszczenie. Są tacy, którzy, choć wiedzą o naganie, jaka spotkała innych za niewierność, odwracają się od napomnienia. Ci są podwójnie winni. Znali wolę Pana, lecz jej nie czynili. Ich kara będzie współmierna do ich winy. Nie chcieli zważać na słowo Pana. Kress Collection, 105, 106.