One hundred and twenty-six years after the rebellion of 1863, in 1989 the last six verses of Daniel eleven were unsealed. The knowledge that was first unsealed that year was the recognition of the reform lines of sacred history, and the revelation that they all paralleled one another. Then in 1992, the light of the last six verses began to unfold. The first public presentations of these truths was in 1994, and the subject was the reform lines. In 1996, a magazine was published titled The Time of the End¸ which identified the last six verses of Daniel eleven.
Sto dwadzieścia sześć lat po buncie z 1863 roku, w 1989 roku odpieczętowano ostatnie sześć wersetów jedenastego rozdziału Księgi Daniela. Najpierw odpieczętowano w tym roku wiedzę o liniach reform w świętej historii oraz objawienie, że wszystkie biegły równolegle do siebie. Następnie w 1992 roku światło ostatnich sześciu wersetów zaczęło się odsłaniać. Pierwsze publiczne prezentacje tych prawd miały miejsce w 1994 roku, a tematem były linie reform. W 1996 roku ukazało się czasopismo zatytułowane "Czas końca", które wskazało ostatnie sześć wersetów jedenastego rozdziału Księgi Daniela.
1996 was the year that the message was formalized, which is a waymark that parallels the formalization of William Miller’s message in 1831. Miller’s message was the announcement of the opening of the judgment, and the last six verses of Daniel eleven was the announcement of the close of judgment. The subject of Miller’s message was prophetic time as revealed in the Bible. The subject of the last six verses of Daniel eleven was modern Rome (the counterfeit king of the north). The methodology revealed to Miller was his 14 Rules of Prophetic Interpretation. The methodology revealed in 1989, was the “line upon line” of the reform movements.
Rok 1996 był rokiem sformalizowania poselstwa, co stanowi kamień milowy odpowiadający sformalizowaniu poselstwa Williama Millera w 1831 roku. Poselstwo Millera było ogłoszeniem rozpoczęcia sądu, a ostatnie sześć wersetów jedenastego rozdziału Księgi Daniela stanowiło ogłoszenie zamknięcia sądu. Tematem poselstwa Millera był czas proroczy objawiony w Biblii. Tematem ostatnich sześciu wersetów jedenastego rozdziału Księgi Daniela był współczesny Rzym (fałszywy król północy). Metodologią objawioną Millerowi było jego czternaście zasad interpretacji proroctw. Metodologią objawioną w 1989 roku była „linia za linią” ruchów reformacyjnych.
Miller’s work included the establishment of the Word of God as authoritative, in contrast with the papal traditions and customs that had been in force in the world for twelve-hundred and sixty years. For this reason, Miller’s message was first published in 1831 (thus formalizing Miller’s message), exactly two hundred and twenty years after the production of the King James Bible. The work of Future for America was the identification of the role of the United States in healing the deadly wound of the papacy at the soon-coming Sunday law. For this reason, The Time of the End magazine was published in 1996 (thus formalizing the message), exactly two hundred and twenty years after the beginning of the United States in 1776.
Praca Millera obejmowała ustanowienie autorytetu Słowa Bożego, w przeciwieństwie do papieskich tradycji i zwyczajów, które obowiązywały na świecie przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt lat. Z tego powodu przesłanie Millera zostało po raz pierwszy opublikowane w 1831 roku (tym samym je formalizując), dokładnie dwieście dwadzieścia lat po wydaniu Biblii Króla Jakuba. Działalność Future for America polegała na wskazaniu roli Stanów Zjednoczonych w zagojeniu śmiertelnej rany papiestwa w związku z mającym wkrótce nadejść prawem niedzielnym. Z tego powodu czasopismo The Time of the End ukazało się w 1996 roku (tym samym formalizując to przesłanie), dokładnie dwieście dwadzieścia lat po powstaniu Stanów Zjednoczonych w 1776 roku.
The recognition of the two hundred and twenty years that tied the theme of each reform movement together with a historical point of reference was not recognized until well after September 11, 2001, for it was not until the third woe arrived at that date that the Lord led his people back to the old paths of Jeremiah chapter six, verse sixteen and seventeen. It was there that the light of the “seven times,” was rediscovered, and as that light developed it became apparent that two hundred and twenty is the number that connects Daniel eight, verses thirteen and fourteen together. In verse thirteen the “chazon” vision of prophetic history is identified, and in verse fourteen the “mareh” vision of “the appearance” is identified. The connection between those two verses is what Gabriel came to teach to Daniel, and Daniel represents the people of God in the last days that come to understand the connection between those two visions.
Dostrzeżenie, że okres dwustu dwudziestu lat wiązał temat każdego ruchu reformacyjnego z historycznym punktem odniesienia, nastąpiło dopiero długo po 11 września 2001 roku, gdyż dopiero gdy tego dnia nadeszło trzecie „biada”, Pan poprowadził swój lud z powrotem do dawnych ścieżek z Księgi Jeremiasza, rozdział szósty, wersety szesnasty i siedemnasty. Tam na nowo odkryto światło „siedmiu czasów”, a w miarę jak to światło się rozwijało, stało się jasne, że liczba dwieście dwadzieścia jest liczbą, która łączy ze sobą Księgę Daniela, rozdział ósmy, wersety trzynasty i czternasty. W wersecie trzynastym zostaje wskazana wizja „chazon” historii proroczej, a w wersecie czternastym zostaje określona wizja „mareh” „ukazania się”. Połączenie między tymi dwoma wersetami to właśnie to, czego Gabriel przyszedł nauczyć Daniela, a Daniel reprezentuje lud Boży w dniach ostatecznych, który dochodzi do zrozumienia związku między tymi dwiema wizjami.
Verse thirteen’s vision represents the “seven times” (twenty-five hundred and twenty years), and verse fourteen’s vision represents the twenty-three hundred days (years). The “seven times” against the southern kingdom of Judah, which represents Judah, Jerusalem and the sanctuary, began in 677 BC, and the twenty-three hundred years identifying the restoration of Jerusalem and the sanctuary began in 457 BC.
Wizja trzynastego wersetu przedstawia „siedem czasów” (dwa tysiące pięćset dwadzieścia lat), a wizja czternastego wersetu przedstawia dwa tysiące trzysta dni (lat). „Siedem czasów” przeciwko południowemu królestwu Judy, reprezentującemu Judę, Jerozolimę i świątynię, rozpoczęło się w 677 r. p.n.e., a dwa tysiące trzysta lat wyznaczających odnowienie Jerozolimy i świątyni rozpoczęło się w 457 r. p.n.e.
Two hundred and twenty years ties these two visions together, and the number two hundred and twenty was recognized to be a symbol of the connection between the trampling down of the host and sanctuary, by the desolating powers of paganism and papalism, that is represented as a scattering and God’s indignation. The two hundred and twenty years tied the vision of the satanic work of trampling down the sanctuary together with the vision of the godly work of restoring the same temple. The two hundred and twenty years therefore is a symbol that represents a sacred connection.
Dwieście dwadzieścia lat łączy te dwie wizje, a liczba dwieście dwadzieścia została uznana za symbol związku między zdeptaniem zastępu i świątyni przez spustoszające moce pogaństwa i papizmu, przedstawianym jako rozproszenie i gniew Boży. Dwieście dwadzieścia lat powiązało wizję szatańskiego dzieła deptania świątyni z wizją Bożego dzieła odnowienia tej samej świątyni. Dlatego dwieście dwadzieścia lat stanowi symbol świętego powiązania.
Just as the Millerite movement ended at the rebellion of 1863, and then one hundred and twenty six years later the movement of the third angel arrived, thus emphasizing that the two movements were connected by the symbolism of the “seven times” (one hundred and twenty-six), the two hundred and twenty years connected Miller’s establishment of the Bible message in 1831, with the production of the King James Bible in 1611, so too the same period of time connected Future for America with the beginning of America, as it identified the end of America.
Podobnie jak ruch millerystów zakończył się podczas buntu w 1863 roku, a następnie sto dwadzieścia sześć lat później pojawił się ruch trzeciego anioła, co podkreślało, że oba ruchy były połączone symboliką „siedmiu czasów” (sto dwadzieścia sześć), tak dwieście dwadzieścia lat połączyło ustanowienie przez Millera poselstwa biblijnego w 1831 roku z wydaniem Biblii Króla Jakuba w 1611 roku; tak też ten sam okres czasu połączył Future for America z początkiem Ameryki, wskazując na koniec Ameryki.
On October 22, 1844, the Messenger of the Covenant suddenly came to the temple He had raised up in forty-six years from 1798, the end of the first indignation, until 1844, the end of the last indignation. His entrance into the temple had been preceded by the outpouring of the Holy Spirit in the movement of the Midnight Cry, which had been prefigured by the triumphal entry of Christ into Jerusalem. Those two witnesses establish that when the Midnight Cry movement is repeated in the last days, Christ will have raised up the temple of the one hundred and forty-four thousand. The two movements where the Midnight Cry of the parable of the ten virgins is fulfilled are parallel to each other.
Dnia 22 października 1844 roku Anioł Przymierza nagle przyszedł do świątyni, którą wzniósł w ciągu czterdziestu sześciu lat, od 1798 roku, końca pierwszego oburzenia, aż do 1844 roku, końca ostatniego oburzenia. Jego wejście do świątyni zostało poprzedzone wylaniem Ducha Świętego w ruchu Wołania o północy, który został przedobrazowany tryumfalnym wjazdem Chrystusa do Jerozolimy. Ci dwaj świadkowie potwierdzają, że kiedy ruch Wołania o północy zostanie powtórzony w dniach ostatecznych, Chrystus będzie miał już wzniesioną świątynię stu czterdziestu czterech tysięcy. Dwa ruchy, w których spełnia się Wołanie o północy z przypowieści o dziesięciu pannach, są równoległe względem siebie.
“I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.
"Często zwraca się moją uwagę na przypowieść o dziesięciu pannach, z których pięć było mądrych, a pięć głupich. Ta przypowieść wypełniła się i wypełni co do joty, gdyż ma szczególne zastosowanie na ten czas i, podobnie jak poselstwo trzeciego anioła, została wypełniona i pozostanie prawdą obecną aż do końca czasu." Review and Herald, 19 sierpnia 1890.
The history of the Millerites (the movement of the first angel), represents an escalating manifestation of the power of God that began when the book of Daniel was unsealed in 1798. The power increased when the angel of Revelation ten descended on August 11, 1840. Then the first disappointment of April 19, 1844 arrived, and ultimately led to the outpouring of the Holy Spirit at the Exeter camp meeting beginning on August 12, 1844 and continued to spread like a tidal wave over the land until October 22, 1844.
Historia millerystów (ruch pierwszego anioła) stanowi narastający przejaw mocy Bożej, który rozpoczął się, gdy Księga Daniela została odpieczętowana w 1798 roku. Moc wzrosła, gdy 11 sierpnia 1840 roku zstąpił anioł z dziesiątego rozdziału Księgi Objawienia. Następnie nadeszło pierwsze rozczarowanie 19 kwietnia 1844 roku, co ostatecznie doprowadziło do wylania Ducha Świętego na zjeździe namiotowym w Exeter, rozpoczynającym się 12 sierpnia 1844 roku, a to wylanie rozprzestrzeniało się niczym fala pływowa po kraju aż do 22 października 1844 roku.
The history of Future for America (the movement of the third angel), represents an escalating manifestation of the power of God that began when the book of Daniel was unsealed in 1989. The power increased when the angel of Revelation eighteen descended on September 11, 2001. Then the first disappointment of July 18, 2020 arrived, which will ultimately lead to the outpouring of the Holy Spirit which will continue to spread like wildfire over the earth until Michael stands up and human probation closes.
Historia Future for America (ruchu trzeciego anioła) stanowi narastającą manifestację mocy Bożej, która rozpoczęła się, gdy w 1989 roku Księga Daniela została rozpieczętowana. Moc wzrosła, gdy 11 września 2001 roku zstąpił anioł z osiemnastego rozdziału Apokalipsy. Następnie nadeszło pierwsze rozczarowanie 18 lipca 2020 roku, co ostatecznie doprowadzi do wylania Ducha Świętego, które będzie nadal rozprzestrzeniać się jak pożar po całej ziemi, aż Michał powstanie i zamknie się czas łaski dla ludzi.
On October 22, 1844, several prophecies were fulfilled, thus identifying that at the soon-coming Sunday law, several prophecies will again be fulfilled. One of those prophecies is the tarrying of the vision as represented in Habakkuk chapter two. Habakkuk chapter two identified the experience of both the movement of the first and third angels. Both movements are confronted with a debate over correct biblical methodology that is accomplished between those representatives of the movement and the former chosen people who are being passed by during the process of the debate.
22 października 1844 roku spełniło się kilka proroctw, co wskazuje, że gdy wkrótce zostanie wprowadzone prawo niedzielne, ponownie spełni się kilka proroctw. Jednym z tych proroctw jest opóźnienie widzenia, przedstawione w drugim rozdziale Księgi Habakuka. Drugi rozdział Księgi Habakuka ukazuje doświadczenie zarówno ruchu pierwszego, jak i trzeciego anioła. Oba ruchy stają wobec debaty nad właściwą biblijną metodologią, toczonej między przedstawicielami ruchu a dawnym ludem wybranym, który w toku tej debaty jest pomijany.
The message that was to be defended by the watchmen of the first angel’s history was the identification of the truths (Miller’s jewels), that ultimately were represented upon the two sacred charts of 1843 and 1850. In the process of the debate there would be a disappointment that marked a separation from the two antagonistic classes, and a call for deeper consecration to the faithful.
Poselstwo, którego mieli bronić strażnicy historii pierwszego anioła, polegało na rozpoznaniu prawd (klejnotów Millera), które ostatecznie zostały przedstawione na dwóch świętych tablicach z 1843 i 1850 roku. W toku debaty miało nadejść rozczarowanie, które oznaczyło rozdział między dwiema antagonistycznymi klasami, oraz wezwanie wiernych do głębszego poświęcenia.
Then Habakkuk identifies the distinction between the two classes involved in the testing process of the foundational truths. That testing process, which included the debate between the two classes that fell silent on October 22, 1844, ended right where Habakkuk chapter two ended.
Następnie Habakuk wskazuje rozróżnienie między dwiema grupami zaangażowanymi w proces badania prawd podstawowych. Ten proces badania, który obejmował debatę między dwiema grupami, która ucichła 22 października 1844 roku, zakończył się dokładnie w tym miejscu, w którym kończy się drugi rozdział Księgi Habakuka.
But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.
Lecz Pan jest w swojej świętej świątyni: niech cała ziemia milczy przed Nim. Habakuk 2:20.
The Lord suddenly entered His Millerite temple, and all the earth was then to keep silence, for the antitypical Day of Atonement had arrived and the judgment of the dead had begun. The prophetic history of Habakkuk chapter two ended on October 22, 1844, and Jesus always identifies the end of a thing with the beginning of a thing. The beginning of the two visions of twenty-five hundred and twenty years of trampling down the sanctuary and host, and the vision of the restoration of the sanctuary and host, began together, but separated by two hundred and twenty years, and when they ended, they were identified as ended, in Habakkuk chapter TWO verse TWENTY.
Pan nagle wszedł do swojej millerowskiej świątyni, a cała ziemia miała wtedy zamilknąć, bo nadszedł antytypiczny Dzień Pojednania i rozpoczął się sąd nad umarłymi. Prorocza historia rozdziału drugiego Księgi Habakuka zakończyła się 22 października 1844 roku, a Jezus zawsze utożsamia koniec czegoś z początkiem czegoś. Dwa widzenia (2520 lat deptania świątyni i zastępu oraz widzenie przywrócenia świątyni i zastępu) rozpoczęły się razem, ale dzieliło je 220 lat, a gdy się zakończyły, zostały uznane za zakończone w Księdze Habakuka, rozdział DRUGI, werset DWUDZIESTY.
At the soon-coming Sunday law, several prophecies will be fulfilled. One of those prophecies is the tarrying of the vision as represented in Habakkuk chapter two. Habakkuk chapter two identifies the experience of both the movement of the first and third angels. Both movements are confronted with a debate over correct biblical methodology that is accomplished between those representatives of the movement and the former chosen people who are being passed by during the process of the debate.
Wraz z wkrótce nadchodzącym prawem niedzielnym spełni się kilka proroctw. Jednym z nich jest odwlekanie się widzenia, przedstawione w drugim rozdziale Księgi Habakuka. Drugi rozdział Księgi Habakuka opisuje doświadczenie zarówno ruchu pierwszego, jak i trzeciego anioła. Oba ruchy stają wobec debaty o właściwej metodologii biblijnej, która toczy się między przedstawicielami ruchu a byłym ludem wybranym, który w trakcie tej debaty jest pomijany.
The message that is to be defended by the watchmen of the third angel’s history is the identification of the truths (Miller’s jewels), that ultimately were represented upon the two sacred charts of 1843 and 1850. In the process of the debate there was a disappointment that marked a separation between the two antagonistic classes, and a call for deeper consecration to the faithful. Then Habakkuk identifies the distinction between the two classes involved in the testing process of the foundational truths. That testing process, which was represented by the debate between the two classes, will fully end at the soon-coming Sunday law, right where Habakkuk chapter two ended.
Poselstwo, którego mają bronić strażnicy historii trzeciego anioła, to rozpoznanie prawd (klejnotów Millera), które ostatecznie zostały przedstawione na dwóch świętych tablicach z 1843 i 1850 roku. W toku debaty doszło do rozczarowania, które spowodowało rozdzielenie między dwiema przeciwstawnymi klasami oraz było wezwaniem wiernych do głębszego poświęcenia. Następnie Habakuk wskazuje rozróżnienie między dwiema klasami zaangażowanymi w proces próby prawd podstawowych. Ten proces próby, przedstawiony przez debatę między dwiema klasami, całkowicie zakończy się wraz z rychło nadchodzącym prawem niedzielnym, dokładnie tam, gdzie kończy się drugi rozdział Księgi Habakuka.
But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.
Lecz Pan jest w swojej świętej świątyni: niech cała ziemia milczy przed Nim. Habakuk 2:20.
The Lord will suddenly enter the temple of the one hundred and forty-four thousand, and all the earth will then keep silence, for the antitypical Day of Atonement will reach the judgment of the living. The prophetic history of Habakkuk chapter two ends at the soon coming Sunday law, and Jesus always identifies the end of a thing with the beginning of a thing.
Pan nagle wejdzie do świątyni stu czterdziestu czterech tysięcy, a cała ziemia wtedy zamilknie, gdyż antytypiczny Dzień Pojednania dojdzie do sądu nad żywymi. Prorocza historia drugiego rozdziału Księgi Habakuka kończy się na wkrótce nadchodzącym prawie niedzielnym, a Jezus zawsze utożsamia koniec czegoś z początkiem czegoś.
The judgment of the living began on September 11, 2001, but the judgment is a process. That process begins with the house of God, and then reaches a point where judgment comes upon those outside of the house of God. When the great buildings of New York City were brought down the judgment represented by the sealing angel going through Jerusalem and placing a mark upon those who sigh and cry for the abominations that are done in the church, and also the abominations done in the land began. At the soon coming Sunday law Christ will have finished the work of erecting the temple of the one hundred and forty-four thousand, and the destroying angels will bring judgment upon Jerusalem.
Sąd nad żywymi rozpoczął się 11 września 2001 roku, ale sąd to proces. Ten proces zaczyna się od domu Bożego, a następnie dochodzi do punktu, w którym sąd spada na tych, którzy są poza domem Bożym. Gdy runęły wielkie budowle Nowego Jorku, rozpoczął się sąd przedstawiony przez anioła pieczętującego, który przechodzi przez Jerozolimę i nakłada znak na tych, którzy wzdychają i płaczą z powodu obrzydliwości popełnianych w kościele, a także obrzydliwości popełnianych w kraju. Gdy wkrótce wejdzie w życie prawo niedzielne, Chrystus zakończy dzieło wznoszenia świątyni stu czterdziestu czterech tysięcy, a aniołowie zagłady sprowadzą sąd na Jerozolimę.
The one hundred and forty-four thousand are then lifted up as an ensign, and the judgment of the living commences for the other flock, represented by Edom, Moab and the chief of the children of Ammon in Daniel chapter eleven, verse forty-one.
Sto czterdzieści cztery tysiące zostają wówczas wzniesieni jako chorągiew, a sąd nad żyjącymi rozpoczyna się dla innej trzody, reprezentowanej przez Edom, Moab i naczelnika synów Ammonu w Księdze Daniela, rozdziale jedenastym, wersecie czterdziestym pierwszym.
Whether considering the Millerite movement of the first angel or the mighty movement of the third angel, the complete history of the reformatory movement represents an escalating revelation of truth, which culminates with the outpouring of the Holy Spirit. The outpouring of the Holy Spirit is the focus of the prophecies of the last days. This is why the foolish virgins have no oil and the wise do. The oil is the rain.
Niezależnie od tego, czy mówimy o ruchu millerowskim pierwszego anioła, czy o potężnym ruchu trzeciego anioła, cała historia ruchu reformacyjnego stanowi coraz pełniejsze objawienie prawdy, które kulminuje wylaniem Ducha Świętego. Wylanie Ducha Świętego jest centralnym punktem proroctw dni ostatecznych. Dlatego głupie panny nie mają oliwy, a mądre mają. Oliwa to deszcz.
They say, If a man put away his wife, and she go from him, and become another man’s, shall he return unto her again? shall not that land be greatly polluted? but thou hast played the harlot with many lovers; yet return again to me, saith the Lord. Lift up thine eyes unto the high places, and see where thou hast not been lien with. In the ways hast thou sat for them, as the Arabian in the wilderness; and thou hast polluted the land with thy whoredoms and with thy wickedness. Therefore the showers have been withholden, and there hath been no latter rain; and thou hadst a whore’s forehead, thou refusedst to be ashamed. Wilt thou not from this time cry unto me, My father, thou art the guide of my youth? Jeremiah 3:1–4.
Mówią: Jeśli mąż oddali swoją żonę, a ona odejdzie od niego i stanie się żoną innego mężczyzny, czy może wrócić do niej znowu? Czyż ta ziemia nie będzie bardzo splugawiona? Lecz ty uprawiałaś nierząd z wieloma kochankami; jednak wróć znowu do mnie — mówi Pan. Podnieś oczy na wyżyny i zobacz, gdzie z tobą nie współżyto. Przy drogach siadywałaś, czyhając na nich, jak Arab na pustyni; i splugawiłaś tę ziemię swoim nierządem i swoją niegodziwością. Dlatego wstrzymane zostały deszcze, a deszczu późnego nie było; miałaś czoło nierządnicy, nie chciałaś się wstydzić. Czy nie zawołasz odtąd do mnie: Ojcze mój, tyś przewodnikiem mojej młodości? Jeremiasza 3:1–4.
In the passage (and all the prophets speak of the last days), God identifies that His people have played the harlot, to the point that they have a whore’s forehead. The whore of the last days is the papal power, and the forehead represents a purposeful decision. God’s people of the last days are wicked, but God is offering a final call, though they have reached a point where they have come to the same decision as the whore. They have developed a character represented by the fourth generation, where they are prepared to worship the sun as represented in the fourth generation of Ezekiel chapter eight.
W tym fragmencie (a wszyscy prorocy mówią o dniach ostatecznych) Bóg stwierdza, że Jego lud dopuścił się nierządu, do tego stopnia, że ma czoło nierządnicy. Nierządnica dni ostatecznych to władza papieska, a czoło oznacza zamierzoną decyzję. Lud Boży dni ostatecznych jest niegodziwy, ale Bóg kieruje do nich ostateczne wezwanie, choć doszli do punktu, w którym podjęli tę samą decyzję co nierządnica. Wykształcili charakter przedstawiony przez czwarte pokolenie, w którym są gotowi oddawać cześć słońcu, jak to przedstawiono w czwartym pokoleniu w ósmym rozdziale Księgi Ezechiela.
“The time has come for the true light to shine amid moral darkness. The third angel’s message has been sent forth to the world, warning men against receiving the mark of the beast or of his image in their foreheads or in their hands. To receive this mark means to come to the same decision as the beast has done, and to advocate the same ideas, in direct opposition to the word of God. Of all who receive this mark, God says, ‘The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb.’” Review and Herald, July 13, 1897.
„Nadszedł czas, aby prawdziwe światło zabłysło pośród moralnej ciemności. Poselstwo trzeciego anioła zostało ogłoszone światu, ostrzegając ludzi przed przyjęciem znamienia bestii albo jej obrazu na czołach lub na rękach. Przyjęcie tego znamienia oznacza dojście do tej samej decyzji, co bestia, oraz opowiadanie się za tymi samymi poglądami, w bezpośredniej sprzeczności ze Słowem Bożym. O wszystkich, którzy przyjmą to znamię, Bóg mówi: «Ten także pić będzie wino gniewu Bożego, które jest wylane bez domieszki do kielicha Jego zapalczywości; i będzie męczony ogniem i siarką w obecności świętych aniołów i w obecności Baranka».” Review and Herald, 13 lipca 1897.
Jeremiah is identifying God’s people of the last days as already possessing the whore’s forehead. They are on the verge of receiving the mark of the beast for they are “wicked.” In the passage just cited Sister White continues:
Jeremiasz przedstawia lud Boży czasów ostatecznych jako tych, którzy już mają czoło nierządnicy. Są o krok od przyjęcia znamienia bestii, gdyż są „niegodziwi”. W przytoczonym właśnie fragmencie Siostra White kontynuuje:
“If the light of truth has been presented to you, revealing the Sabbath of the fourth commandment, and showing that there is no foundation in the word of God for Sunday observance, and yet you still cling to the false Sabbath, refusing to keep holy the Sabbath which God calls ‘My holy day,’ you receive the mark of the beast. When does this take place?—When you obey the decree that commands you to cease from labor on Sunday and worship God, while you know that there is not a word in the Bible showing Sunday to be other than a common working-day, you consent to receive the mark of the beast, and refuse the seal of God. If we receive this mark in our foreheads or in our hands, the judgments pronounced against the disobedient must fall upon us. But the seal of the living God is placed upon those who conscientiously keep the Sabbath of the Lord.
Jeśli przedstawiono ci światło prawdy, ukazujące szabat czwartego przykazania i wykazujące, że w Słowie Bożym nie ma podstaw do święcenia niedzieli, a jednak wciąż trwasz przy fałszywym szabacie, odmawiając uświęcania szabatu, który Bóg nazywa „Moim świętym dniem”, przyjmujesz znamię bestii. Kiedy to ma miejsce? — Gdy jesteś posłuszny dekretowi nakazującemu zaprzestanie pracy w niedzielę i oddawanie czci Bogu, wiedząc, że w Biblii nie ma ani słowa wskazującego, iż niedziela jest czymś innym niż zwykłym dniem roboczym, wyrażasz zgodę na przyjęcie znamienia bestii i odrzucasz pieczęć Boga. Jeśli przyjmiemy to znamię na czole lub na ręce, muszą spaść na nas wyroki ogłoszone przeciw nieposłusznym. Lecz pieczęć Boga żywego jest nakładana na tych, którzy sumiennie zachowują szabat Pana.
“‘And God saw that the wickedness of man was great in the earth, and that every imagination of the thoughts of his heart was only evil continually…. The earth also was corrupt before God, and the earth was filled with violence…. And God said unto Noah, The end of all flesh is come before me; for the earth is filled with violence through them; and, behold, I will destroy them with the earth.’ They were to be cut off because they had polluted the earth which God created to be enjoyed by a righteous people.
„I widział Bóg, że niegodziwość człowieka na ziemi była wielka i że wszystkie zamysły jego serca były ustawicznie tylko złe.... Ziemia także była skażona przed Bogiem, a ziemia była pełna gwałtu.... I rzekł Bóg do Noego: Nadszedł przede Mną kres wszelkiego ciała; gdyż ziemia jest pełna gwałtu przez nich; a oto Ja ich zniszczę wraz z ziemią.” Zostali mieć wytraceni, ponieważ skazili ziemię, którą Bóg stworzył, aby sprawiedliwy lud mógł się nią radować.
“‘As it was in the days of Noah,’ declared Christ, ‘so shall it be also in the days of the Son of Man.’ And is it not so? Anyone who will look into the daily papers may see a long list of crimes—drunkenness, theft, robbery, embezzlement, murder. Sometimes whole families are murdered, that man’s desires to possess money or goods that do not belong to him may be gratified. The world is indeed becoming as it was in the days of Noah, because men openly disregard God’s commands.” Review and Herald, July 13, 1897.
„Jak było za dni Noego — rzekł Chrystus — tak będzie też za dni Syna Człowieczego.” I czyż nie tak jest? Każdy, kto zajrzy do codziennej prasy, zobaczy długą listę przestępstw — pijaństwo, kradzież, rabunek, sprzeniewierzenie, morderstwo. Czasem morduje się całe rodziny, aby zaspokoić żądzę posiadania pieniędzy lub dóbr, które do niego nie należą. Świat istotnie staje się taki, jak za dni Noego, ponieważ ludzie jawnie lekceważą Boże przykazania. Review and Herald, 13 lipca 1897.
Jeremiah is identifying God’s people of the last days that are about to bow down to the sun, and when he does so he identifies that “the showers have been withholden, and there hath been no latter rain; and thou hadst a whore’s forehead, thou refusedst to be ashamed.” The “wicked” of God’s people in the last days are receiving no latter rain, and they refuse to be ashamed, for their thoughts have become continually evil, as represented by the history of Noah, and also by the chambers of imagery in the second abomination of Ezekiel chapter eight.
Jeremiasz wskazuje lud Boży dni ostatecznych, który ma się wkrótce pokłonić słońcu, i przy tym stwierdza: „wstrzymane zostały deszcze i nie było późnego deszczu; miałaś czoło nierządnicy, nie chciałaś się wstydzić”. „Niegodziwi” spośród ludu Bożego w dniach ostatecznych nie otrzymują późnego deszczu i nie chcą się wstydzić, gdyż ich myśli stały się ustawicznie złe, co ukazuje historia Noego, a także komnaty wyobrażeń w drugiej obrzydliwości z ósmego rozdziału Ezechiela.
Jeremiah points the unashamed wicked of God’s people in the last days to “cry” “from” that “time” to “the guide of” their “youth.” The guide of the youth of Adventism was the two tables of Habakkuk and the jewels represented thereon. The only hope for breaking out of the wickedness that is about to bring eternal death upon the wicked of God’s people in the last days is to cry unto the God who was the guide at the beginning, which arrived at “the time of the end” in 1798.
Jeremiasz wskazuje bezwstydnym niegodziwym spośród ludu Bożego w dniach ostatecznych, by "wołali" "od" tamtego "czasu" do "przewodnika" ich "młodości". Przewodnikiem młodości adwentyzmu były dwie tablice Habakuka oraz klejnoty na nich przedstawione. Jedyną nadzieją na wyrwanie się z niegodziwości, która wkrótce sprowadzi wieczną śmierć na niegodziwych spośród ludu Bożego w dniach ostatecznych, jest wołanie do Boga, który był przewodnikiem na początku, gdy nadszedł "czas końca" w 1798 roku.
The issue in the history of the first or third angel is whether you receive or do not receive the latter rain. The latter rain began when the nations were angered on September 11, 2001.
Kwestia w historii pierwszego lub trzeciego anioła dotyczy tego, czy przyjmujesz, czy nie przyjmujesz późnego deszczu. Późny deszcz rozpoczął się, gdy narody się rozgniewały 11 września 2001 roku.
“At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.
W owym czasie, gdy dzieło zbawienia będzie dobiegać końca, na ziemię przyjdzie ucisk, a narody będą rozgniewane, jednak powstrzymywane, aby nie przeszkodzić dziełu trzeciego anioła. W tym czasie spadnie 'późny deszcz', czyli ochłoda od oblicza Pana, aby dodać mocy doniosłemu głosowi trzeciego anioła i przygotować świętych do wytrwania w czasie, gdy zostanie wylanych siedem ostatnich plag. Wczesne Pisma, 85.
The “latter rain,” which is also identified as “the refreshing,” began when the nations were angered, and at that time “the work of salvation” began to close. The four angels of Revelation seven hold the four winds in check while the sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished, and in Ezekiel chapter nine, that work is represented by angels placing a mark upon those who sigh and cry for the abominations done in Jerusalem. On September 11, 2001 the angels began the closing work of placing a mark upon the foreheads of the one hundred and forty-four thousand.
„Późny deszcz”, zwany także „odświeżeniem”, rozpoczął się, gdy narody się rozgniewały, i w tym czasie „dzieło zbawienia” zaczęło dobiegać końca. Czterej aniołowie z siódmego rozdziału Księgi Objawienia powstrzymują cztery wiatry, podczas gdy dokonuje się opieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy, a w dziewiątym rozdziale Księgi Ezechiela to dzieło jest przedstawione przez aniołów, którzy oznaczają znakiem tych, którzy wzdychają i płaczą z powodu obrzydliwości popełnianych w Jerozolimie. 11 września 2001 roku aniołowie rozpoczęli końcowe dzieło nakładania znaku na czoła stu czterdziestu czterech tysięcy.
The closing work of the third angel is accomplished during the outpouring of the latter rain, which is also “the refreshing”, which is a message.
Końcowe dzieło trzeciego anioła dokonuje się podczas wylania późnego deszczu, zwanego także „odświeżeniem”, które jest przesłaniem.
To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. Isaiah 28:12.
Którym rzekł: To jest odpoczynek, abyście dali odpocząć utrudzonym; i to jest pokrzepienie; jednak nie chcieli słuchać. Izajasza 28:12.
The message they refuse to hear in Isaiah is the message that is delivered by stammering tongues, and is the testing message that represents the methodology of “line upon line.”
Przesłanie, którego nie chcą słyszeć w Księdze Izajasza, to przesłanie przekazywane przez jąkające się języki i jest przesłaniem sprawdzającym, reprezentującym metodę „wiersz po wierszu”.
But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves. Isaiah 28:13–15.
Ale słowo Pana stało się dla nich: nakaz za nakazem, nakaz za nakazem; wers za wersem, wers za wersem; tu trochę, tam trochę; aby poszli i upadli wstecz, zostali rozbici, usidleni i pojmani. Dlatego słuchajcie słowa Pana, wy szydercy, którzy rządzicie tym ludem w Jerozolimie. Ponieważ powiedzieliście: Zawarliśmy przymierze ze śmiercią i z piekłem mamy porozumienie; gdy przejdzie bicz zalewający, nie dosięgnie nas, bo kłamstwo uczyniliśmy naszym schronieniem, a pod fałszem skryliśmy się. Izajasz 28:13–15.
The Word of the Lord, which is the message of the rest and refreshing (the latter rain), that causes them to “go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken,” is given to “the scornful men, which rule this people which is in Jerusalem.” Jerusalem is where the angels mark those who sigh and cry, and the ancient men who have betrayed their trust are the first to fall.
Słowo Pana, które jest poselstwem odpoczynku i wytchnienia (późnego deszczu), które sprawia, że „idą, padają w tył, są skruszeni, usidleni i pojmani”, zostało dane „mężom szyderczym, którzy panują nad tym ludem, który jest w Jerozolimie”. Jerozolima jest miejscem, gdzie aniołowie znaczą tych, którzy wzdychają i zawodzą, a starcy, którzy zdradzili zaufanie, jakim ich obdarzono, pierwsi padają.
“The mark of deliverance has been set upon those ‘that sigh and that cry for all the abominations that be done.’ Now the angel of death goes forth, represented in Ezekiel’s vision by the men with the slaughtering weapons, to whom the command is given: ‘Slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary.’ Says the prophet: ‘They began at the ancient men which were before the house.’ Ezekiel 9:1–6. The work of destruction begins among those who have professed to be the spiritual guardians of the people. The false watchmen are the first to fall. There are none to pity or to spare. Men, women, maidens, and little children perish together.” The Great Controversy, 656.
Znak wybawienia został nałożony na tych, 'którzy wzdychają i płaczą z powodu wszystkich obrzydliwości, które się dzieją.' Teraz anioł śmierci wyrusza, przedstawiony w widzeniu Ezechiela przez mężów z narzędziami rzezi, którym dano rozkaz: 'Wytracajcie do szczętu starców i młodzieńców, panny, małe dzieci i kobiety; lecz nie zbliżajcie się do żadnego człowieka, na którym jest znak; i zacznijcie od Mojej świątyni.' Mówi prorok: 'Zaczęli od starców, którzy byli przed domem.' Ezechiela 9:1-6. Dzieło zniszczenia rozpoczyna się wśród tych, którzy podawali się za duchowych strażników ludu. Fałszywi strażnicy padają pierwsi. Nikt nie okazuje litości ani nie oszczędza. Mężczyźni, kobiety, panny i małe dzieci giną razem. Wielki Bój, 656.
We will continue to address the increase of knowledge that arrived in 1989, in the next article.
Będziemy kontynuować omawianie wzrostu wiedzy, który nastąpił w 1989 roku, w następnym artykule.
“One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.
Ten, który widzi to, co kryje się pod powierzchnią, który czyta serca wszystkich ludzi, mówi o tych, którzy otrzymali wielkie światło: 'Nie są udręczeni ani zdumieni z powodu swego moralnego i duchowego stanu.' Tak, wybrali własne drogi, a ich dusza ma upodobanie w swoich ohydach. Ja także wybiorę ich złudzenia i sprowadzę na nich ich lęki; bo gdy wołałem, nikt nie odpowiadał; gdy mówiłem, nie słuchali; lecz czynili zło w Moich oczach i wybierali to, w czym nie miałem upodobania.' 'Bóg ześle im silne zwiedzenie, aby uwierzyli kłamstwu', ponieważ 'nie przyjęli miłości prawdy, aby mogli być zbawieni', 'lecz upodobali sobie niesprawiedliwość.' Izajasza 66:3, 4; 2 Tesaloniczan 2:11, 10, 12.
“The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.
"Niebiański Nauczyciel zapytał: 'Jaki silniejszy obłęd może zwieść umysł niż pozór, że budujesz na właściwym fundamencie i że Bóg przyjmuje twoje uczynki, gdy w rzeczywistości prowadzisz wiele spraw według zasad tego świata i grzeszysz przeciwko Jehowie? O, to wielkie oszustwo, pociągające zwiedzenie, które opanowuje umysły, gdy ludzie, którzy niegdyś poznali prawdę, biorą formę pobożności za jej ducha i moc; gdy mniemają, że są bogaci i wzbogaceni w dobra i niczego nie potrzebują, podczas gdy w rzeczywistości potrzebują wszystkiego.'" Świadectwa, tom 8, 249, 250.