The Hidden History of Verse Forty - Number Five

Powracając do rozpoznania ukrytej historii czterdziestego wersetu, wydaje się roztropne najpierw przypomnieć podstawy pierwszych czterech artykułów tej serii. Pierwszy z czterech artykułów w tej serii przedstawił proroczą interpretację, ukazując Chrystusa jako Lwa z pokolenia Judy (oraz Alfę i Omegę), który w przełomowych momentach odpieczętowuje części jedenastego rozdziału Księgi Daniela, aby kierować końcowym ruchem reformacji 144 000. Wskazuje on, że historia pierwszego i drugiego anioła jest zbieżna z historią poselstwa trzeciego anioła, a tym samym utożsamia rok 1989 (126 lat po adwentystycznym buncie z 1863 roku) jako moment, w którym Lew odpieczętował Daniela 11,40–45. Te odpieczętowane wersety przedstawiają śmiertelną ranę papiestwa z roku 1798, jej uzdrowienie poprzez potrójny związek smoka, bestii i fałszywego proroka, prowadzący dalej ku Armagedonowi na „wspaniałej świętej górze” z wersetu czterdziestego piątego. Gdy ruch stu czterdziestu czterech tysięcy zbliża się do rychło nadchodzącego prawa niedzielnego w Stanach Zjednoczonych, ukryta historia wersetu 40 (obejmująca lata od 1989 do owego prawa niedzielnego) zaczęła być odpieczętowywana w lipcu 2023 roku.

Opierając się na komentarzu Ellen White, że ta część zapieczętowanej księgi Daniela, która odnosi się do dni ostatnich, powoduje „wzrost poznania”, przygotowujący lud do ostania się. „Oliwa” jest utożsamiona z Duchem Świętym, Bożymi poselstwami i charakterem w przypowieści o dziesięciu pannach. Odpieczętowanie uruchomiło potrójny proces próby z Daniela 12:10, w którym wielu zostaje „oczyszczonych, wybielonych i wypróbowanych”. Ta historia przedstawia kilka proroczych punktów, w których proroctwo było odpieczętowywane, począwszy od roku 1989, 11 września 2001 oraz lipca 2023. Te różne odpieczętowania przedstawiają okres od 1989 do 11 września, okres od 11 września do rychło nadchodzącego prawa niedzielnego oraz okres czasu zwłoki od 18 lipca 2020 do 31 grudnia 2023, kiedy poselstwo Wołania o Północy jest stopniowo odpieczętowywane aż do prawa niedzielnego.

Przebudzenie kandydatów mających znaleźć się pośród stu czterdziestu czterech tysięcy, przedstawionych przez suche kości z 37. rozdziału Księgi Ezechiela oraz przez dwóch świadków z 11. rozdziału Apokalipsy, którzy stają, gdy zostają napełnieni Duchem, dokonuje się przez odpieczętowanie. Jeśli lud Boży nie zdoła się przebudzić na to „drogocenne światło”, ukazujące niebezpieczeństwa, takie jak potęga papiestwa i ustawa niedzielna, herezje ich przesiewają (oddzielając plewy od pszenicy). Wcześniejsze prorocze drogowskazy, takie jak ustawa Blaira z 1888 roku oraz Patriot Act, zostają wskazane jako prorocze ostrzeżenia. Artykuł stwierdza, że wszystkie wcześniejsze linie proroczej historii przedstawione w 11. rozdziale Księgi Daniela powtarzają się w wersetach 40-45. Artykuł wskazuje, że obraz bestii zostaje ukształtowany najpierw w Stanach Zjednoczonych, a następnie na świecie, co jest typologicznie przedstawione przez rok 321 i pierwszą ustawę niedzielną, po czym następuje globalny obraz bestii, typologicznie ukazany przez rok 538, gdy Michał powstaje i kończy się czas łaski.

Drugi z czterech artykułów kontynuuje prorocze ramy, wskazując ustawę Patriot Act z 2001 roku jako „mówienie” Stanów Zjednoczonych w wypełnieniu Objawienia 13:11. Patriot Act była pierwszym z trzech konstytucyjnych odrzuceń, które są paralelą do trzech znaków rozpoznawczych na początku szóstego królestwa proroctwa biblijnego: Deklaracji Niepodległości z 1776 roku, Konstytucji z 1789 roku oraz ustaw o cudzoziemcach i podburzaniu z 1798 roku. Nieudana ustawa Blaira z 1888 roku, będąca próbą ustanowienia ogólnokrajowego prawa niedzielnego, została wycofana podobnie jak oblężenie Cestiusza w roku 66; oba te wydarzenia stanowią typ roku 2001, kiedy Patriot Act zapoczątkowała w Stanach Zjednoczonych okres próby obrazu bestii. Patriot Act odpowiada roku 1776 i zastąpiła angielskie prawo zwyczajowe „niewinny, dopóki nie udowodni się winy” rzymskim prawem cywilnym „winny, dopóki nie udowodni się niewinności”. Środkowy znak rozpoznawczy, reprezentowany przez rok 1789 — procesy Pelosi rozpoczynające się w styczniu 2022 roku — podeptał proceduralny i materialny wymóg należytego procesu prawnego poprzez polityczne nadużywanie prawa jako broni, operacje pod fałszywą flagą oraz korupcję agencji, jawnie odmawiając fundamentalnych praw. Te trzy znaki rozpoznawcze mówienia — w Patriot Act z 2001 roku, procesach Pelosi z 2022 roku oraz nadchodzącym prawie niedzielnym — stopniowo odrzucają każdą zasadę Konstytucji Stanów Zjednoczonych.

Wówczas protestantyzm podaje rękę papiestwu i spirytyzmowi w potrójnym przymierzu, w którym to momencie Stany Zjednoczone mówią jak smok, w pełni kształtują obraz bestii, dopełniają miary swego czasu próby i przestają istnieć jako szóste królestwo. Po narodowej apostazji następuje wtedy narodowa ruina. To przemówienie przy ustawie niedzielnej jest typologicznie ukazane przez początek i pierwszą ustawę niedzielną Konstantyna z roku 321, a następnie zakończenie i ostatnia ustawa niedzielna jest przedstawiona przez rok 538.

Wszystkie te wydarzenia są ukryte w proroczej historii Daniela 11,40, która biegnie równolegle do linii milleryckiej, a także do linii od Chrystusa do krzyża. Objawienie 12,15–16 przedstawia Konstytucję jako „ziemię”, która niegdyś pochłonęła powódź prześladowania smoka, lecz ostatecznie przemawia jak smok przy rychło nadchodzącym prawie niedzielnym. Ostrzeżenie Ellen White w Testimonies, tom 5 (strony 711 oraz 451, 452), że wszelkie ustawodawstwo religijne, które czyni ustępstwa na rzecz papiestwa, oraz że prawo niedzielne objawi ducha smoka, potwierdza, iż trzy kroki z lat 1776, 1789 i 1798 są drogowskazami, które typologicznie przedstawiają ostateczny trzyetapowy proces próby, kończący się próbą ostateczną, a proces próby jest tym, co przygotowuje lud Boży, aby mógł się ostać.

Trzeci artykuł rozwija dalej ostrzeżenia Ellen White zawarte w Testimonies, tom 5, strony 451, 452, stwierdzając, że nadchodzące wkrótce prawo niedzielne w Stanach Zjednoczonych wyznacza rozstrzygający moment, w którym naród ten całkowicie odłącza się od sprawiedliwości, dokonuje potrójnego związku (protestantyzm ujmujący się z romanizmem i spirytyzmem). Wówczas Stany Zjednoczone odrzucają wszelką zasadę konstytucyjną jako rząd protestancki i republikański oraz szerzą papieskie zwiedzenia. Jest to sygnał, że została osiągnięta granica Bożej cierpliwości, napełniając tym samym kielich nieprawości tego narodu i powodując odejście anioła miłosierdzia oraz zapoczątkowanie narodowej ruiny. Wtedy nadchodzi odpowiedź na wołanie męczenników spod piątej pieczęci: „Dokądże?”, gdy dopełnia się druga grupa papieskich męczenników. Duch smoka zostaje objawiony, gdy „ruch niedzielny” przemawia — służąc jako współczesna „ohyda spustoszenia” (o której mówił Daniel i do której odniósł się Chrystus) jako znak, by uciekać z miast przed zniszczeniem. Prawo niedzielne jest zwieńczeniem postępującego odrzucania Konstytucji, które rozpoczęło się w 2001 roku wraz z Patriot Act (ukazanym typologicznie przez Blair Bills z 1888 roku, oblężenie Cestiusza w 66 r. po Chr., chrzest Chrystusa, 11 sierpnia 1840 roku oraz The Declaration of Independence).

Okres formowania obrazu bestii w Stanach Zjednoczonych obejmuje złożoną, podwójną linię, obejmującą równoległe „rogi” republikański (polityczny) i protestancki (religijny), które ostatecznie jednoczą się w kościelno-państwowym egzekwowaniu ustaw niedzielnych. Relacja ta odzwierciedla papieską bestię z niewiastą sprawującą władzę nad bestią i w pełni objawia się przy obaleniu zasadniczej zasady Konstytucji, jaką jest rozdział Kościoła od państwa.

Wewnętrznie, próba czasu obrazu bestii bada kształtowanie charakteru (obraz Chrystusa przeciw obrazowi bestii szatana) pośród wszystkich ludzi, oddzielając panny mądre od głupich, podczas gdy zewnętrznie wskazuje na polityczne zmagania dni ostatnich, przymierza i złamane traktaty. Okres od roku 2001 aż do ustawy niedzielnej zapoczątkowuje skrapianie późnego deszczu (rozpoczynające się, gdy anioł z Objawienia 18 zstąpił 11 września 2001 roku, oświecając ziemię przez upadek wielkich budynków Nowego Jorku). 11 września rozpoczyna przesiew adwentyzmu dnia siódmego w stanie Laodycei poprzez przyjęcie lub odrzucenie poselstwa „małej książeczki”, która ma być spożyta, jak w Objawieniu 10. Pszenica i kąkol pozostają razem aż do ich rozdzielenia przy ustawie niedzielnej, gdy sto czterdzieści cztery tysiące zostaje wywyższonych jako sztandar oraz następuje nadejście pełnego wylania późnego deszczu podczas ogólnoświatowego formowania się obrazu bestii, przedstawionego typologicznie przez lata 321 do 538. Wówczas rozpoczyna się zgromadzanie wielkiego ludu z Babilonu i trwa aż Michał powstanie i czas łaski dobiegnie końca. Jest to zgodne z tym, że sąd rozpoczyna się najpierw od domu Bożego od 11 września, a następnie przechodzi do pracowników jedenastej godziny po ustawie niedzielnej.

Trzeci artykuł podkreśla, że przetrwanie okresu, w którym chwała niebiańska oraz dawne prześladowania zostają połączone i powtórzone, wymaga uprzedniego opanowania proroctwa za pomocą metody „wiersz po wierszu” z Izajasza 28. Metodę tę ilustrują godni Daniela, uczniowie Chrystusa przed Pięćdziesiątnicą oraz Szadrach, Meszach i Abed-Nego przy piecu ognistym, którzy przedstawiają tych, którzy są przygotowani, by niewzruszenie stać na słowach „Napisano”, pośród zadziwiających działań i podróbek szatana.

Czwarty artykuł wyjaśnia, że proroczy proces próby związany z formowaniem się obrazu bestii w Stanach Zjednoczonych przebiega równolegle do trzech konstytucyjnych drogowskazów i jest z nimi spleciony (Patriot Act w 2001 roku jako początkowe „przemawianie”, Pelosi Trials w 2022 roku jako etap środkowy oraz ustawa niedzielna jako etap końcowy). Proces próby przygotowuje mądre panny (144 000), aby mogły znieść ukoronowującą próbę prześladowania, która rozpoczyna się wraz z ustawą niedzielną, gdy narodowe odstępstwo prowadzi do zguby. Szatan następnie uwalnia zdumiewające podróbki (utrzymując, że jest Bogiem i czyniąc cuda), a niebiańska chwała łączy się z powtarzającymi się dawnymi prześladowaniami, umożliwiając ludowi Bożemu kroczenie niewzruszenie w świetle wychodzącym od tronu Bożego. To przygotowanie odzwierciedla strategię Chrystusa w szóstym rozdziale Ewangelii Jana (jak skomentowano w Życiu Jezusa, s. 394), gdzie dopuścił On surową próbę, aby wcześnie odsiać naśladowców kierujących się własnym interesem, umacniając swoją obecnością prawdziwych uczniów do ich ostatecznej próby (Getsemane, zdrada, ukrzyżowanie). Podobnie próba obrazu bestii — obejmująca zarówno wewnętrzne kształtowanie charakteru (obraz Chrystusa kontra obraz bestii Szatana), jak i zewnętrzny związek kościoła z państwem, obalający rozdział kościoła od państwa — przesiewa adwentyzm laodycejski. Próba oczyszcza mądrych przez przyjęcie niezapieczętowanego poselstwa za pośrednictwem metodologii „linijka po linijce” z Izajasza 28.

Nieopieczętowane światło jest światłem siódmej pieczęci (Objawienie 8:1–5), objawionym jako ogień zrzucony na ziemię w odpowiedzi na modlitwy świętych, czego typem były języki ognia przy wylaniu Ducha w dniu Pięćdziesiątnicy. Nieopieczętowane światło zostało również przedstawione przez millerycki okrzyk o północy (który przygotował wejście przez wiarę do Miejsca Najświętszego) i który znajdzie swoje wypełnienie we współczesnym okrzyku o północy, odpieczętowanym w lipcu 2023 roku, w ukrytej historii Daniela 11:40.

Poselstwo pokropienia deszczu późnego od 11 września, wraz ze wzrostem poznania dotyczącego papiestwa i ustawy niedzielnej, towarzyszące odpieczętowaniu siedmiu gromów oraz ukryta historia wersetu czterdziestego — wszystko to zawiera się w odpieczętowaniu Objawienia Jezusa Chrystusa. Szczegółowe prorocze oświecenie dotyczące formowania się obrazu bestii, obejmujące zmagania zarówno republikańskiego, jak i protestanckiego rogu, partie polityczne, adwentyzm laodycejski, wyłonienie się 144 000, trzecie biada islamu, Rosję, ONZ, władzę papieską oraz paralelizmy hasmonejskie, uzdalnia mądrych do rozpoznania i przyjęcia Bożego prowadzenia bez zapominania o minionym kierownictwie (Testimonies to Ministers, 31).

Przez spożycie „małej księgi” (Objawienie 10), to jest przez uprzednie zinternalizowanie historii za pośrednictwem badań bereańskich, sto czterdzieści cztery tysiące zyskuje rozeznanie, by stać niewzruszenie na słowach: „Napisano”, pośród zwiedzeń szatana. Ich przygotowanie pozwala im uniknąć cofnięcia się ku zatraceniu (Hebrajczyków 10:37–39; Habakuk 2:4), a następnie zostają objawieni jako wypróbowani i doświadczeni zwycięzcy, którzy zachowują przykazania Boże (zwłaszcza czwarte) oraz wiarę Jezusa. To ci, którzy przechodzą przez ostateczny kryzys, w którym sprawiedliwy z wiary żyć będzie, chronieni przez aniołów, podczas gdy głupi (którzy odrzucają metodologię i poselstwo) stają wobec silnego zwiedzenia i pozostają bez nadziei. Jest to zgodne z rozdziałem For the Coming of the King z 9. tomu Testimonies (rozpoczynającym się na stronie 11), wraz z jego symboliką 9/11, wskazując tym samym okres od 9/11 do ustawy niedzielnej jako czas pieczętowania, w którym mądrzy rozumieją wypełnienie jedenastego rozdziału Daniela i nie boją się niczego poza zapomnieniem Bożego prowadzenia w minionych świętych historiach.

Cztery artykuły łącznie przedstawiają proroczą interpretację Chrystusa jako Lwa z pokolenia Judy oraz Alfy i Omegi, który w kluczowych momentach odpieczętowuje części jedenastego rozdziału Księgi Daniela, aby prowadzić końcowy ruch reformacyjny stu czterdziestu czterech tysięcy. W roku 1989, 126 lat po adwentystycznym „buncie” z 1863 roku, Lew odpieczętował Daniela 11,40–45, objawiając uzdrowienie śmiertelnej rany papiestwa z 1798 roku w potrójnym przymierzu (smoka, bestii i fałszywego proroka) z wersetu czterdziestego pierwszego i prowadząc ku Armagedonowi, „chwiebnej górze świętej”, gdzie w wersecie czterdziestym piątym papiestwo otrzymuje swój ostateczny sąd. Odpieczętowanie to zapoczątkowuje początek tego ruchu, wywołując „wzrost poznania” (Selected Messages, book 2) na temat „papiestwa i ustawy niedzielnej”, uruchamiając potrójną próbę bycia „oczyszczonymi, wybielonymi i doświadczonymi”, jak zostało to przedstawione w Daniela 12,10.

Będziemy kontynuować te rozważania w następnym artykule.