Objawienie Jezusa Chrystusa - numer dziesięć

Wielki konflikt między Chrystusem a Lucyferem (Niosącym Światło) rozpoczął się w niebie, a Bóg pozwolił na okres próby. Gdy Lucyfer szerzył swój bunt, dano czas, aby ujawniły się owoce buntu Niosącego Światło. Kiedy Bóg postanowił, że okres próby dobiegł końca, imię Lucyfera zmieniło się z Lucyfera, Niosącego Światło, na Szatana, Przeciwnika. Dla Szatana i aniołów, którzy przyłączyli się do jego buntu, okres próby dobiegł końca i zostali strąceni z nieba oraz skazani na ogień wieczny.

Wielki spór między Chrystusem a Szatanem następnie dotarł do Ogrodu Eden, i raz jeszcze Bóg wyznaczył czas próby. Gdy Szatan oskarżył Boga o kłamstwo w sprawie śmierci i owocu drzewa oraz uwiódł Ewę, by przyłączyła się do jego buntu, ponownie został dany czas, aby owoce buntu Szatana ujawniły się na ziemi, tak jak ujawniły się w niebie. Tam Szatan otrzymał dodatkowe imię Diabeł, co znaczy „Oskarżyciel”. Gdy czas próby (dla synów Adama, którzy przyłączyli się do buntu Szatana) dobiegnie końca, ci synowie Adama zostaną skazani na ogień wieczny.

Walka w niebie na początku Wielkiego Boju jest ilustracją walki na jego końcu, ponieważ Alfa i Omega zawsze ukazują koniec czegoś wraz z jego początkiem. Opis walki, która rozegrała się w niebie, poprzedzony jest ukazaniem się wielkiego znaku na niebie.

Gdy następuje ostateczny konflikt wielkiego boju między Chrystusem a Szatanem, który ma miejsce, gdy czas próby wciąż trwa, pole bitwy przedstawione jest w Objawieniu Jezusa Chrystusa jako znajdujące się w niebie. Ta prawda jest teraz odpieczętowywana. Apostoł Paweł mówi o trzech niebach.

Wojna, która na początku wielkiego konfliktu rozpoczęła się w trzecim niebie, kończy się na jego końcu w pierwszym niebie. Istnieją trzy nieba: pierwsze to niebo odnoszące się do atmosfery Ziemi. Drugie niebo to Słońce, Księżyc i gwiazdy. Trzecie niebo to to, co Siostra White nazywała „rajem” i reprezentuje miejsce, gdzie znajduje się tron Boży. To właśnie w bezpośredniej obecności Bożego centrum dowodzenia Nosiciel Światła, Lucyfer, zainicjował swój bunt.

Trzecie niebo to miejsce, dokąd niektórzy prorocy, w tym Siostra White, zostali zabrani w widzeniu. Gdy Paweł tam był, ukazano mu historię ożywienia martwych, wyschłych kości, które zostały zabite na ulicy 18 lipca 2020 roku, oraz następujących potem wydarzeń związanych z narodzinami stu czterdziestu czterech tysięcy. Pawłowi zabroniono dzielić się tą historią, ponieważ została ona przedstawiona jako historia, której nie było wolno „wypowiadać”. Paweł zmarł nieco ponad trzydzieści lat przed tym, jak Jan Objawiciel otrzymał widzenie Objawienia Jezusa Chrystusa. Jan, podobnie jak Paweł, słyszał to, co „wypowiedziało” siedem gromów, i jemu również powiedziano, aby nie pisał tego, co zostało „wypowiedziane”. To, co „wypowiedziało” siedem gromów, miało pozostać zapieczętowane aż do końca trzech i pół symbolicznego dnia, podczas których dwaj świadkowie leżeli martwi na ulicy.

Wszyscy prorocy świadczą o „ostatnich dniach” sądu śledczego, a te „ostatnie dni” dokładnie rozpoczęły się 11 września 2001 roku i doszły już do punktu, w którym zaczyna się pieczętowanie. Pieczętowanie zaczyna się z chwilą zakończenia trzech i pół symbolicznego dnia, gdy dwaj zabici świadkowie leżeli na ulicy. Wszyscy prorocy są ze sobą zgodni. Paweł widział pole bitwy ostatniej wojny czasu próby, która toczy się w pierwszym niebie. Pole bitwy ostatniej wojny czasu próby, toczącej się w pierwszym niebie, odpowiada polu bitwy pierwszej wojny czasu próby, która miała miejsce w trzecim niebie. Może się wydawać zbędne określać te pola bitew jako pola bitew wojny czasu próby, lecz Szatan, który był przeciwnikiem Chrystusa w pierwszej bitwie i jest przeciwnikiem stu czterdziestu czterech tysięcy w ostatniej bitwie, wie, że ma mało czasu. On wie, że to bitwa rozgrywająca się w obrębie czasu próby. A my?

W 1840 roku potężny anioł zstąpił i nadał moc poselstwu pierwszego anioła. Protestanci tamtego pokolenia zostali wówczas poddani próbie i ostatecznie przylgnęło do nich miano buntu, gdy zostali nazwani córkami Babilonu. Imię Lucyfera również uległo zmianie podczas jego czasu próby. Potężny anioł, który zstąpił w 1840 roku, był typem potężnego anioła z osiemnastego rozdziału Księgi Objawienia, który zstąpił 11 września 2001 roku. Sąd śledczy nie rozpoczął się jeszcze w 1840 roku, gdyż miał nastąpić dopiero za cztery lata, lecz protestanci i tak stanowili prorocze przedstawienie sądu nad żywymi, ponieważ gdy anioł zstąpił w 1840 roku, rozpoczął się ich czas próby. Gdy anioł z osiemnastego rozdziału Księgi Objawienia zstąpił w 2001 roku, sąd w niebie przeszedł od sądu nad umarłymi do sądu nad żywymi.

18 lipca 2020 r. nadeszło pierwsze rozczarowanie dla ruchu trzeciego anioła, którego typem jest pierwsze rozczarowanie ruchu pierwszego anioła. W pierwotnym ruchu próba protestantów zakończyła się na kamieniu milowym pierwszego rozczarowania, a następnie rozpoczęła się próba pierwszego ruchu. 18 lipca 2020 r. proces sądu posunął się o kolejny krok naprzód, gdyż poselstwo, które miało nadejść na końcu pustyni trzech i pół dnia, nie tylko byłoby doskonałym i ostatecznym wypełnieniem poselstwa wołania o północy, ale także proroczo oznaczałoby nadejście zapieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy.

Proces pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy rozpoczął się w chwili ich narodzin, które były zarazem ich zmartwychwstaniem. Poselstwo czterech wiatrów ożywia martwe, suche kości, a poselstwo czterech wiatrów jest poselstwem pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy. Zarówno Paweł, jak i Jan widzieli i słyszeli tę właśnie historię, w której teraz żyjemy, historię „którą pragnęło ujrzeć wielu proroków i sprawiedliwych”. Historia potężnego ruchu trzeciego anioła, który został zapowiedziany w typie przez potężny ruch pierwszego anioła.

Tematem przewodnim początkowej wojny Lucyfera w niebie była komunikacja. Był nosicielem światła, który wykorzystał swoją pozycję, by wsączać błąd w umysły świętych aniołów. Powiedziano nam, że aniołowie, którzy ulegli jego buntowniczym ideom, nawet nie zorientowali się, że to Lucyfer zwiódł ich tak, by myśleli o Bogu to, co ostatecznie zaczęli myśleć. Był tak subtelny — jak wobec Ewy w ogrodzie — że aniołowie, którzy niegdyś byli święci, uwierzyli, iż myśli, które Szatan zaszczepił w ich umysłach, były ich własnymi, oryginalnymi myślami. Te ziarna ostatecznie wydały owoc wiecznego zniszczenia.

Ostatnia wojna, która rozegra się w pierwszym niebie, ma się wkrótce rozpocząć, a nie chodzi w niej o uwiedzenie świętych aniołów ani o uwiedzenie Ewy przez Szatana, lecz o jego uwodzenie całej ludzkości poprzez skażony proces komunikacji, przedstawiany jako znajdujący się w niebiosach. Chodzi o World-Wide Web; Szatan używa go, by wpajać ludziom idee, tak że ci ludzie nie wiedzą, iż uwierzyli kłamstwu, i w ten sposób okazali, że nie miłują prawdy. To apostoł Paweł stwierdził, że w "ostatnich dniach" ludzie przyjmą kłamstwo, ponieważ nie umiłowali "prawdy". Wszak widział on tę właśnie historię, w której dokonuje się to zadziwiające dzieło Szatana.

Uwiedzenie ludzkości jest dokonywane przez globalistów Organizacji Narodów Zjednoczonych, którzy są mocą smoka. Globaliści Organizacji Narodów Zjednoczonych, zgodnie z proroctwem, składają się z królów i kupców. Królami są rządy, a kupcami są giganci technologiczni i międzynarodowi miliarderzy.

Wojna rozpoczyna się w chwili wprowadzenia prawa niedzielnego; w tym momencie Stany Zjednoczone stają się najważniejszym królem spośród dziesięciu królów. Stany Zjednoczone wtedy właśnie przemówiły jak smok, tym samym wyznaczając koniec szóstego królestwa bestii ziemskiej. Następnie wychodzi, aby zwieść cały świat przez cuda, które ma czynić na oczach bestii, cuda przedstawiane jako sprowadzanie ognia z nieba.

Kiedy wskrzeszone suche kości zmarłych, którzy zostali zamordowani na ulicy, zostają wzniesione do nieba jako znak, jednocześnie w niebie ma miejsce inny cud.

Wielki czerwony smok jest Szatanem, ale jest także pogańskim Rzymem.

Smok jest Szatanem, a w zastosowaniu wtórnym smok przedstawia pogański Rzym. W historii narodzin Chrystusa przedstawiony jest smok pogańskiego Rzymu; lecz pełne prorocze zastosowanie smoka dotyczy „dni ostatecznych”. W „dniach ostatecznych” smok jest reprezentowany przez dziesięciu królów Organizacji Narodów Zjednoczonych. Pojawiają się oni nie w historii narodzin Chrystusa, lecz w historii narodzin stu czterdziestu czterech tysięcy, których narodziny zostały typologicznie zapowiedziane przez narodziny Chrystusa.

Dziesięć rogów smoka to symbol jego konfederacji, a jego siedem głów z koronami na nich identyfikuje go jako siódmą głowę spośród ośmiu królestw proroctwa biblijnego, przedstawionych zarówno w posągu Nabuchodonozora w drugim rozdziale Księgi Daniela, jak i w ośmiu głowach z siedemnastego rozdziału Księgi Objawienia. Organizacja Narodów Zjednoczonych jest "innym znakiem na niebie", właśnie w tym czasie, gdy sztandar, który był niesiony na ulicy biegnącej przez dolinę martwych, suchych kości, zostaje wzniesiony ku niebu. Smok i niewiasta ukazują się jako znaki na niebie w czasie ustawy niedzielnej, która jest także właśnie tym momentem, kiedy za bestią z morza katolicyzmu również "idzie się w podziwie".

Świat podąża w podziwie za papieską bestią z morza 'po' zagojeniu się jej śmiertelnej rany, a rana ta zostaje uleczona przy wprowadzeniu prawa niedzielnego w Stanach Zjednoczonych. Za chorągwią, smokiem i bestią ludzie podążają w podziwie, począwszy od prawa niedzielnego w Stanach Zjednoczonych. Fałszywy prorok objawia najbardziej doniosłe z szatańskich cudów właśnie w tym samym czasie, gdyż to bezpośrednio po prawie niedzielnym, kiedy fałszywy prorok dopiero co zaczął mówić jak "smok", wyrusza, aby zwieść cały świat, i dokonuje swego zwiedzenia z nieba.

Wojna, która rozpoczęła się w trzecim niebie, kończy się w pierwszym niebie. Trójstronny sojusz smoka, bestii i fałszywego proroka jest w Biblii i Duchu Proroctwa określany jako złowrogie przymierze. W momencie wprowadzenia prawa niedzielnego trójstronny sojusz zaczyna prowadzić cały świat na wojnę przeciwko niewieście, maszerując ku Armagedonowi. W momencie wprowadzenia prawa niedzielnego zajmują pozycje na polu bitwy pierwszego nieba, a potem przegrywają! Gdy Rzym trzykrotnie w dziejach świata dochodzi do potęgi, zawsze najpierw pokonuje swego wroga, potem swego sojusznika, następnie swoją ofiarę, po czym upada.

"Wojna w niebie" w "dniach ostatecznych" nie jest metaforyczna; jest to wojna komunikacyjna, prowadzona w niebiosach. Z ust smoka, z ust bestii i z ust fałszywego proroka wychodzą "duchy demonów", które czynią "cuda". Słowo "duch" oznacza tchnienie, a tchnienie jest symbolem przesłania. Tchnienie z Ezechiela trzydzieści siedem ożywia martwe kości i czyni to, przekazując przesłanie islamu, które w Biblii jest przedstawione jako wiatr wschodni. "Duch", "wiatr" i "tchnienie" to to samo słowo, tłumaczone na te trzy angielskie wyrazy zarówno w hebrajskim, jak i w greckim.

„Duchy”, które wychodzą z ust smoka, z ust bestii i z ust fałszywego proroka, reprezentują szatańskie komunikaty. W pierwszej bitwie w trzecim niebie — chodziło o skażoną komunikację, symbolizowaną przez skażonego nosiciela światła. W ostatniej bitwie w pierwszym niebie — ponownie chodzi o skażoną komunikację. Formą skażonej komunikacji, której Szatan użył w wojnie trzeciego nieba i której ma ponownie użyć w wojnie pierwszego nieba, był mesmeryzm, który we współczesnych czasach nazywa się hipnozą.

Hipnoza jest dziś stosowana na świecie przez gigantów technologicznych za pośrednictwem globalnej sieci, która wykorzystuje to, co nazywa się nauką nowoczesnej reklamy, lecz w rzeczywistości stanowi ostateczne wyrafinowanie starej, szatańskiej nauki hipnotyzmu. Globaliści, giganci technologiczni i miliarderzy zamierzają schwytać swoją ofiarę w „sieć” oszustwa, już utkaną na całym świecie. Szatańskie operacje psychologiczne wymierzone w cały świat, jeśli tak to ujmiemy. To szatańskie przekazy prowadzą świat do Armagedonu, a te szatańskie przekazy są głoszone na niebie w tym samym czasie, gdy trzej aniołowie zwiastują na niebie przesłanie Chrystusa.

„Duchy”, które pochodzą od każdego członka trójczłonowej unii, wychodzą z ich ust. Wypowiadanie się narodu jest działaniem jego rządu.

Jeremiaszowi obiecano, że jeśli oddzieli pszenicę od plew i nie wróci do plew (choć plewy mogą wrócić do niego), Bóg uczyni go swoimi "ustami".

Jeremiasz reprezentuje millerystów w ich pierwszym rozczarowaniu, którzy myśleli, że Bóg skłamał. Bóg nie skłamał; po prostu zakrył swoją ręką błąd na wykresie z 1843 roku. Jeremiasz otrzymał obietnicę, tak jak obiecano ją tym, którzy zostali rozczarowani 18 lipca 2020 roku; że jeśli odłączą się od nierozsądnych osób i szatańskich nauk, które były obecne przed rozczarowaniem, wówczas Pan uczyni Jeremiasza i tych, których on symbolizuje, swoimi „ustami”. Wykres z 1843 roku został sporządzony w wypełnieniu nakazu zawartego w drugim rozdziale Księgi Habakuka.

Pan, za pośrednictwem Habakuka, nakazał millerystom sporządzić tablicę z 1843 roku, a ta zawierała błąd, który Pan zakrył swoją ręką. Dlatego Jeremiasz stwierdza, że jego rozczarowanie było spowodowane ręką Bożą. Gdy po rozczarowaniu Pan poprowadził millerystów z powrotem do drugiego rozdziału Księgi Habakuka, zobaczyli obietnicę, że chociaż widzenie będzie się odwlekać, mają na nie czekać, bo nie skłamie, a na końcu "przemówi".

Wizja „mówiąca” przedstawiała treść proroczego poselstwa, a obietnica dana Jeremiaszowi brzmiała, że jeśli otrząśnie się z rozczarowania, powróci do zapału do poselstwa, jaki miał przed rozczarowaniem, i jeśli odróżni pszenicę od plew, stanie się „ustami” Boga i przedstawi poselstwo Wołania o Północy.

Ci, których reprezentuje Jeremiasz, zarówno w ruchu pierwszego, jak i trzeciego anioła, którzy wykonują nakaz powrotu, będą „ustami” Pana w wojnie przeciw złemu sprzysiężeniu, na polu bitwy pierwszego nieba. Przedstawią poselstwo Wołania o północy. Ci, których reprezentuje Jeremiasz, słyszą teraz „głos” na pustyni. Trzy i pół symbolicznego dnia to symbol proroczej pustyni.

W następnym artykule będziemy kontynuować nasze rozważania nad ostatnią bitwą wojny probacyjnej, która rozpoczęła się w trzecim niebie i kończy się w pierwszym niebie.