W jedenastym rozdziale Objawienia dwaj świadkowie zostają wzięci do nieba jako znak w "tej samej godzinie", w której upada "dziesiąta część miasta". W tej godzinie "drugie biada przeminęło; a oto trzecie biada nadchodzi rychło." Islam jest siódmą trąbą i trzecim "biada", które nadchodzi o "godzinie" "trzęsienia ziemi" prawa niedzielnego.
I usłyszeli potężny głos z nieba mówiący do nich: Wstąpcie tutaj. I wstąpili do nieba w obłoku, a ich wrogowie patrzyli na nich. I w tej samej godzinie nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi i dziesiąta część miasta runęła, a w trzęsieniu ziemi zginęło siedem tysięcy ludzi; a pozostali przestraszyli się i oddali chwałę Bogu nieba. Drugie biada przeminęło; oto trzecie biada rychło nadchodzi. I siódmy anioł zatrąbił; i rozległy się w niebie potężne głosy, mówiące: Królestwa tego świata stały się królestwami naszego Pana i Jego Chrystusa, i będzie królował na wieki wieków. A dwudziestu czterech starców, którzy siedzieli przed Bogiem na swoich tronach, upadło na twarze i oddało pokłon Bogu, mówiąc: Dziękujemy Ci, Panie Boże Wszechmogący, który jesteś i byłeś, i który masz przyjść, że wziąłeś w swe ręce wielką moc i objąłeś panowanie. I rozgniewały się narody, i przyszedł Twój gniew, i nadszedł czas umarłych, aby byli osądzeni, i abyś dał zapłatę sługom Twoim, prorokom, i świętym, i tym, którzy boją się Twojego imienia, małym i wielkim, i abyś zniszczył tych, którzy niszczą ziemię. I otworzyła się w niebie świątynia Boga, i w Jego świątyni ukazała się Arka Jego Przymierza; i były błyskawice, głosy, grzmoty, trzęsienie ziemi i wielki grad. Objawienie 11:12-19.
Dwaj świadkowie wstępują do nieba w obłoku, co proroczo przedstawia grupę aniołów. Jak wcześniej przytoczono w tych artykułach i jak to znajdujemy w Tablicach Habakuka, Siostra White wskazuje, że gdy poszczególne poselstwa, reprezentowane przez pierwszego, drugiego i trzeciego anioła, wchodzą do historii proroczej, są ukazywane jako pojedyncze anioły, natomiast poselstwo Wołania o północy jest przedstawione przez wielu aniołów. Dwaj świadkowie zostają uniesieni do nieba, gdy głoszą poselstwo Wołania o północy za pośrednictwem zastępu aniołów; w ten sposób zostają zabrani do nieba „w obłoku”.
Pod koniec poselstwa drugiego anioła ujrzałem wielkie światło z nieba, które świeciło na lud Boży. Promienie tego światła zdawały się jasne jak słońce. I usłyszałem głosy aniołów wołających: 'Oto Oblubieniec nadchodzi; wyjdźcie Mu na spotkanie!'
Był to okrzyk o północy, który miał nadać moc poselstwu drugiego anioła. Aniołowie zostali posłani z nieba, aby poruszyć zniechęconych świętych i przygotować ich do wielkiego dzieła, które było przed nimi. Najbardziej utalentowani ludzie nie byli pierwszymi, którzy otrzymali to poselstwo. Aniołowie zostali posłani do pokornych, oddanych osób i nakłonili ich, aby wznieśli okrzyk: „Oto nadchodzi Oblubieniec; wyjdźcie Mu na spotkanie!” Ci, którym powierzono ten okrzyk, pośpieszyli i w mocy Ducha Świętego głosili poselstwo, ożywiając swoich zniechęconych braci. To dzieło nie opierało się na mądrości i wiedzy ludzi, lecz na mocy Bożej, a Jego święci, którzy usłyszeli okrzyk, nie mogli mu się oprzeć. Najbardziej duchowi pierwsi przyjęli to poselstwo, a ci, którzy wcześniej przewodzili w dziele, jako ostatni je przyjęli i pomogli wzmóc okrzyk: „Oto nadchodzi Oblubieniec; wyjdźcie Mu na spotkanie!” Wczesne pisma, 238.
W godzinie trzęsienia ziemi, które niszczy jedną dziesiątą miasta, ginie siedem tysięcy ludzi. Trzęsienie ziemi to prawo niedzielne w Stanach Zjednoczonych. W proroctwie miasto oznacza królestwo, a Stany Zjednoczone są jedną dziesiątą królestwa dziesięciu królów z Objawienia 17. Stany Zjednoczone zostają obalone podczas trzęsienia ziemi prawa niedzielnego i przestają być szóstym królestwem proroctwa biblijnego, a następnie stają się naczelnym królem spośród dziesięciu królów, siódmym królestwem proroctwa biblijnego, którzy zgodzą się oddać swoje królestwo papiestwu, które jest ósmym, a jest z siedmiu.
A dziesięć rogów, które widziałeś, to dziesięciu królów, którzy jeszcze nie otrzymali królestwa; lecz na jedną godzinę otrzymają władzę jako królowie wraz z bestią. Ci mają jeden zamysł i oddadzą swoją władzę i moc bestii. Ci będą walczyć z Barankiem, a Baranek ich zwycięży, bo jest Panem panów i Królem królów; a ci, którzy są z nim, są powołani, wybrani i wierni. I rzekł do mnie: Wody, które widziałeś, gdzie zasiada nierządnica, to ludy i tłumy, narody i języki. A dziesięć rogów, które widziałeś na bestii, znienawidzą nierządnicę, spustoszą ją i obnażą, zjedzą jej ciało i spalą ją ogniem. Bo Bóg włożył w ich serca, aby wykonali jego wolę, aby byli jednomyślni i oddali swoje królestwo bestii, aż wypełnią się słowa Boga. A kobieta, którą widziałeś, jest tym wielkim miastem, które króluje nad królami ziemi. Objawienie 17:12-18.
Dziesięciu królów Organizacji Narodów Zjednoczonych "zgadzają się", by "oddać swoje światowe 'królestwo bestii'". Mają "jedną myśl", tak jak "naradzali się jednomyślnie" w Psalmie 83. Achab był królem dziesięciu plemion, który dopuścił się bezprawnego związku nierządu z nierządnicą Tyru w Księdze Izajasza 23. Bezprawny związek Achaba i Jezebel był typem bezprawnego związku Heroda i Herodiady w czasach Eliasza, reprezentowanego przez Jana Chrzciciela. Herod był przedstawicielem Cesarstwa Rzymskiego, które w Księdze Daniela 7 składa się z dziesięciu rogów. Dziesięć rogów było zobrazowane przez królestwo dziesięciu plemion Achaba i obie te rzeczy stanowią świadectwo o dziesięciu królach Organizacji Narodów Zjednoczonych. Ponieważ Achab i Herod reprezentowali państwo w tych bezprawnych związkach, ich rola polegała na doprowadzeniu do prześladowania heretyków na rzecz nierządnicy Tyru, która śpiewa swoje pieśni pod koniec symbolicznych siedemdziesięciu lat.
"Królowie, władcy i gubernatorzy nałożyli na siebie piętno Antychrysta i są przedstawieni jako smok, który wyrusza, by prowadzić wojnę ze świętymi — z tymi, którzy zachowują przykazania Boże i mają wiarę Jezusa." Świadectwa dla kaznodziejów, 38.
Gdy zostaje wprowadzona ustawa niedzielna, bestia z ziemi przestaje panować jako szóste królestwo w proroctwie biblijnym, gdyż właśnie dopuściła się nierządu z Jezebel, po czym obejmuje przywództwo nad Organizacją Narodów Zjednoczonych. Następnie zmusza cały świat do ustanowienia ogólnoświatowego obrazu bestii, tak jak wcześniej uczyniono przy ustawie niedzielnej w jej kraju.
I zwodzi mieszkańców ziemi cudami, które dano mu czynić na oczach bestii, mówiąc mieszkańcom ziemi, aby uczynili obraz bestii, która miała ranę od miecza, a jednak ożyła. I dano mu tchnąć życie w obraz bestii, aby obraz bestii przemówił i sprawił, że wszyscy, którzy nie będą oddawać czci obrazowi bestii, zostaną zabici. I sprawia, że wszyscy, mali i wielcy, bogaci i ubodzy, wolni i niewolnicy, przyjmują znamię na prawej ręce albo na czole. I aby nikt nie mógł kupować ani sprzedawać, jeśli nie ma znamienia, imienia bestii albo liczby jej imienia. Objawienie 13:14–17.
Achab, Herod, dziesięciu królów Cesarstwa Rzymskiego oraz dziesięciu królów Organizacji Narodów Zjednoczonych reprezentują smoka, który wyrusza, by wszcząć wojnę ze świętymi, gdyż to zawsze kochanek Izebel dokonuje prześladowań tych, których Izebel uznaje za heretyków.
"A zatem chociaż smok przede wszystkim przedstawia Szatana, to w sensie wtórnym jest symbolem pogańskiego Rzymu." Wielki spór, 439.
Podczas trzęsienia ziemi związanego z ustawą niedzielną „siedem tysięcy” mężów zostaje „zabitych”. W Księdze Daniela 11:41 „wielu zostaje obalonych”. Ci, którzy upadną, gdy nadejdzie ustawa niedzielna, to laodycejscy Adwentyści Dnia Siódmego, którzy nie przygotowali się na kryzys. Liczba „siedem tysięcy” przedstawia resztkę ludu Bożego. Bóg powiedział Eliaszowi, w czasie kryzysu na górze Karmel, który symbolizuje kryzys ustawy niedzielnej, że w Izraelu było „siedem tysięcy”, którzy nie zgięli kolana przed Baalem. Apostoł Paweł to komentuje.
Pytam więc: Czy Bóg odrzucił swój lud? Przenigdy. Przecież i ja jestem Izraelitą, z potomstwa Abrahama, z pokolenia Beniamina. Bóg nie odrzucił swojego ludu, który wcześniej poznał. Czy nie wiecie, co Pismo mówi o Eliaszu, jak wstawiał się do Boga przeciw Izraelowi, mówiąc: "Panie, pozabijali twoich proroków i zburzyli twoje ołtarze; a ja zostałem sam i nastają na moje życie"? Lecz co mówi mu odpowiedź Boża? "Zachowałem sobie siedem tysięcy mężów, którzy nie zgięli kolana przed Baalem." Tak więc i teraz, w obecnym czasie, jest resztka według wybrania z łaski. List do Rzymian 11:1-5.
Słowa „siedem tysięcy” reprezentują resztkę ludu Bożego, ale należy wziąć pod uwagę kontekst, w którym są symbolicznie utożsamiane. Mężowie obaleni podczas trzęsienia ziemi prawa niedzielnego stanowią resztkę niewiernych Adwentystów Dnia Siódmego, którzy tam i wtedy zostają wzięci do niewoli przez współczesny duchowy Babilon. W proroczej historii starożytnego dosłownego Izraela, gdy Babilon spustoszył Jerozolimę po raz drugi z trzech, resztka „siedmiu tysięcy” „dzielnych” mężów „z kraju” została wzięta do niewoli.
I uprowadził Jojakina do Babilonu, a także matkę króla, żony króla, jego urzędników i możnych kraju; tych uprowadził do niewoli z Jerozolimy do Babilonu. A wszystkich dzielnych mężów — siedem tysięcy, oraz rzemieślników i kowali — tysiąc, wszystkich silnych i zdatnych do wojny — ich wszystkich król Babilonu uprowadził do niewoli do Babilonu. A król Babilonu ustanowił Mataniasza, stryja jego, królem w jego miejsce i zmienił jego imię na Sedecjasz. 2 Księga Królewska 24:15-17.
Gdy mocarze Jerozolimy zostaną obaleni podczas trzęsienia ziemi prawa niedzielnego, "trzecie biada nadchodzi szybko. I zatrąbił siódmy anioł." Trzecie biada to siódma trąba, w którą trąbi siódmy anioł. W "godzinie" "trzęsienia ziemi" prawa niedzielnego-Islam uderza!
Jedną z podstawowych cech islamu w czasie pierwszej i drugiej biady był historyczny fakt, że ich sposób prowadzenia wojny różnił się od powszechnych taktyk wojennych stosowanych w okresie, w którym wypełniali swoją proroczą rolę. Ich sposób walki polegał na uderzaniu nagle i niespodziewanie. Słowo „asasyn” wywodzi się z praktyk islamskich wojowników z tamtego okresu historii. Ich ataki były jak ataki japońskich kamikadze podczas II wojny światowej. Islamscy wojownicy spodziewali się zginąć, gdy dokonywali zamachu na swój cel. Z tego powodu częstą praktyką wśród wojowników było przygotowanie się na śmierć poprzez odurzenie się haszyszem przed atakiem, aby pomóc stłumić strach przed śmiercią. Gdy uderzali w swoje ofiary, działo się to nagle i niespodziewanie, a ich poleganie na haszyszu dla osiągnięcia pożądanego stanu umysłu, w połączeniu ze skrytym atakiem, stanowiło etymologiczną podstawę słowa „asasyn” ze względu na jego związek ze słowem „haszysz”.
Trzecie biada i siódma trąba "wkrótce nadchodzą."
Podobnie, 22 października 1844 roku posłaniec przymierza przyszedł „nagle” do Jego świątyni. Siostra White określiła „nagłość” przybycia posłańca przymierza, wskazując, że Jego przyjście było „nieoczekiwane”. Dlatego wszystkie cztery „przyjścia”, które wypełniły się 22 października 1844 roku, były nieoczekiwane i nagłe.
"Przyjście Chrystusa jako naszego arcykapłana do miejsca najświętszego, w celu oczyszczenia świątyni, ukazane w Daniela 8:14; przyjście Syna Człowieczego do Sędziwego, przedstawione w Daniela 7:13; oraz przyjście Pana do Jego świątyni, przepowiedziane przez Malachiasza, są opisami tego samego wydarzenia; a jest to także przedstawione przez przyjście oblubieńca na wesele, opisane przez Chrystusa w przypowieści o dziesięciu pannach, u Mateusza 25." Wielki bój, 426.
Przypowieść o dziesięciu pannach powtarza się co do joty; tak więc wszystkie cztery „przyjścia”, które wypełniły się 22 października 1844 roku, mają się ponownie wypełnić co do joty przy trzęsieniu ziemi, którym jest prawo niedzielne. Komentując przypowieść o pannach, siostra White dodaje do świadectwa, które wskazuje na nagłość i niespodziewaność, symbolizowane przez trzęsienie ziemi prawa niedzielnego, które jest doskonałym wypełnieniem Wołania o północy.
Charakter ujawnia się w kryzysie. Gdy o północy rozległ się doniosły głos: «Oto oblubieniec nadchodzi; wyjdźcie mu na spotkanie», śpiące panny przebudziły się ze snu i okazało się, kto poczynił przygotowania na to wydarzenie. Obie strony zostały zaskoczone, lecz jedni byli przygotowani na tę nagłą sytuację, a drudzy zastani bez przygotowania. Charakter ujawnia się w okolicznościach. Sytuacje nadzwyczajne wydobywają prawdziwy hart ducha. Jakaś nagła i niespodziewana klęska, żałoba lub kryzys, nieoczekiwana choroba czy udręka, coś, co stawia duszę twarzą w twarz ze śmiercią, ujawni prawdziwą istotę charakteru. Okaże się, czy istnieje prawdziwa wiara w obietnice Słowa Bożego. Okaże się, czy dusza jest podtrzymywana przez łaskę, czy jest oliwa w naczyniu do lampy.
Na wszystkich przychodzą czasy prób. Jak się zachowujemy, gdy Bóg nas bada i doświadcza? Czy nasze lampy gasną, czy też wciąż podtrzymujemy ich płomień? Czy jesteśmy przygotowani na każdą ewentualność dzięki naszej więzi z Tym, który jest pełen łaski i prawdy? Pięć mądrych panien nie mogło przekazać swego charakteru pięciu nieroztropnym pannom. Charakter musimy kształtować jako jednostki. Review and Herald, 17 października 1895 r.
W czasie trzęsienia ziemi związanego z prawem niedzielnym Stany Zjednoczone przestają być szóstym królestwem proroctwa biblijnego. Resztka siedmiu tysięcy laodycejskich adwentystów, którzy nie przygotowali się na kryzys, okaże charakter przygotowany do przyjęcia znamienia bestii. Wtedy islam nagle i niespodziewanie przybywa, gdyż "trzecie biada szybko nadchodzi", gdy "siódmy anioł" zatrąbi!
Cztery „przyjścia”, które wszystkie wypełniły się 22 października 1844 roku, zostają następnie powtórzone. Pierwsze przyjście wskazało na otwarcie sądu, w wypełnieniu Daniela 8:14. Potwierdziło poselstwo pierwszego anioła, które ogłaszało, że „godzina” Jego sądu nadeszła. To wypełnienie jest typem „godziny” trzęsienia ziemi, która rozpoczyna się wraz z ustawą niedzielną i jest „godziną”, gdy islam sprowadza „Jego sąd” na Stany Zjednoczone z powodu uchwalenia ustawy niedzielnej.
Posłaniec przymierza w trzecim rozdziale Księgi Malachiasza nagle przyszedł do świątyni, którą wzniósł w ciągu czterdziestu sześciu lat, od 1798 do 1844 roku, aby zawrzeć przymierze z „Lewitami” historii millerystów. Podczas trzęsienia ziemi prawa niedzielnego posłaniec przymierza nagle przychodzi, aby wejść do świątyni wskrzeszonych suchych kości zmarłych, aby zawrzeć przymierze z „Lewitami” historii stu czterdziestu czterech tysięcy.
Podczas trzęsienia ziemi związanego z prawem niedzielnym Syn Człowieczy przychodzi do Ojca, aby otrzymać królestwo, w wypełnieniu Daniela 7:13, tak jak uczynił to 22 października 1844 roku, gdyż w "godzinie" trzęsienia ziemi rozbrzmiewają "głosy w niebie", które ogłaszają, że "królestwa tego świata stały się królestwami naszego Pana i Jego Chrystusa; i będzie On królował na wieki wieków." A dwudziestu czterech starszych, którzy siedzieli przed Bogiem na swoich tronach, upadli na twarze i oddali pokłon Bogu, mówiąc: "Dziękujemy Ci, Panie Boże Wszechmogący, który jesteś i byłeś, i który masz przyjść, ponieważ przejąłeś wielką swą moc i zacząłeś królować."
W godzinie trzęsienia ziemi, gdy nadchodzi Jego sąd, a dwaj świadkowie, wcześniej wskrzeszeni na ulicy, na której zostali zamordowani, powstają. Wtedy, niczym potężna armia, zostają uniesieni do nieba, podczas gdy resztka siedmiu tysięcy laodycejskich adwentystów zostaje powalona. Właśnie tam i wtedy mądra pszenica została oddzielona od głupiego kąkolu. Chrystus wtedy obejmuje swoje królestwo i rozbrzmiewa siódma trąba, która jest także trzecim biada, przychodzącym nagle i niespodziewanie, i wtedy "narody" są "rozgniewane, i nadszedł Twój gniew".
Rozgniewanie narodów jest proroczą rolą islamu; rozpoczyna się w godzinie trzęsienia ziemi i trwa aż do zakończenia czasu łaski oraz siedmiu ostatnich plag, które są przedstawione słowami: "nadszedł Twój gniew." Pomiędzy prawem niedzielnym w Stanach Zjednoczonych a zakończeniem czasu łaski, kiedy gniew Boży objawia się w siedmiu ostatnich plagach, trzecie biada — symbol islamu; siódma trąba — symbol islamu; oraz rozgniewanie narodów — symbol islamu — są trzema symbolicznymi świadkami, że poselstwo Wołania o północy jest wypełnieniem nadejścia islamu w czasie prawa niedzielnego.
Podobnie jak na początku ruchu millerowskiego, poselstwo Wołania o Północy było sprostowaniem chybionego przewidywania. W historii millerowskiej chodziło o to, że zapowiadane wydarzenie nie nastąpiło. Na początku tej historii Filadelfianie głosili zapowiedź, która okazała się błędna, ponieważ Bóg trzymał swą rękę nad błędem na tablicy z 1843 roku.
W ruchu laodycejskim pod koniec Future for America Bóg nigdy nie zakrył tego błędu swoją ręką. To ludzkie ręce zakryły prawdę, że czas nie miał już być używany w zastosowaniach proroczych. Ludzkie ręce reprezentują ludzkie uczynki.
W końcowym ruchu stu czterdziestu czterech tysięcy błąd polegający na stosowaniu czasu był grzechem, gdyż zastosowanie proroczego czasu miało zostać zaniechane. Grzeszne stosowanie czasu było zobrazowane przez Mojżesza, który zlekceważył Boże polecenie obrzezania swego syna, a także przez Uzzę, który zlekceważył Boże polecenie, że tylko kapłani mogą obchodzić się z Arką. Nie było wolą Pana, aby którekolwiek z tych grzesznych działań lub zaniechań było popełniane przez lud Boży. Grzech ma tylko jedną definicję i jest nią przestąpienie prawa. Mojżesz przestąpił Boże prawo dotyczące obrzezania, Uzza przestąpił Boże prawo dotyczące sanktuarium, a ten ruch przestąpił Boże prawo prorocze. Starożytny Izrael został uczyniony depozytariuszem Bożego prawa, a ruch adwentowy zarówno na początku, jak i na końcu również został uczyniony depozytariuszem Bożych prawd proroczych.
W swoim strapieniu Zipporah natychmiast sama obrzezała ich syna, symbolizując w ten sposób skruchę, którą osoby zaangażowane w ten ruch powinny były niezwłocznie okazać za grzeszną bierność polegającą na dopuszczeniu, by zastosowanie czasu zostało powiązane z przesłaniem. Dawid podobnie okazuje głęboką skruchę z powodu czynu Uzzaha. Utrzymywanie przez ten ruch, że zastosowanie czasu w przepowiedni z 18 lipca 2020 r. było w jakiś sposób słuszne, że była to w jakiś sposób wola Boża, oznacza twierdzenie, że Mojżesz i Zipporah wcale nie musieli przestrzegać wyraźnych Bożych nakazów, a Bogu tak naprawdę nie zależało na tym, czy Uzzah dotknie arki. Przepowiednia dotycząca 18 lipca 2020 r. była fałszywa, a fałszywy był element czasu.
Te prawdy zostaną szerzej omówione w następnym artykule.
„Pan ukazał mi, że poselstwo trzeciego anioła musi zostać zaniesione i ogłoszone rozproszonym dzieciom Pana, i że nie należy go wiązać z czasem; bo czas nigdy więcej nie będzie próbą. Widziałam, że niektórzy popadali w fałszywe podniecenie wynikające z głoszenia czasu; że poselstwo trzeciego anioła jest mocniejsze niż czas. Widziałam, że to poselstwo może stać na własnym fundamencie, że nie potrzebuje czasu, by je wzmocnić, i że pójdzie w potężnej mocy, wykona swoje dzieło i będzie skrócone w sprawiedliwości.” Doświadczenia i widzenia, 48.