The Revelation of Jesus Christ - Number Seven

W jedenastym rozdziale Objawienia dwaj świadkowie zostają wzięci do nieba jako znak w "tej samej godzinie", w której upada "dziesiąta część miasta". W tej godzinie "drugie biada przeminęło; a oto trzecie biada nadchodzi rychło." Islam jest siódmą trąbą i trzecim "biada", które nadchodzi o "godzinie" "trzęsienia ziemi" prawa niedzielnego.

Dwaj świadkowie wstępują do nieba w obłoku, co proroczo przedstawia grupę aniołów. Jak wcześniej przytoczono w tych artykułach i jak to znajdujemy w Tablicach Habakuka, Siostra White wskazuje, że gdy poszczególne poselstwa, reprezentowane przez pierwszego, drugiego i trzeciego anioła, wchodzą do historii proroczej, są ukazywane jako pojedyncze anioły, natomiast poselstwo Wołania o północy jest przedstawione przez wielu aniołów. Dwaj świadkowie zostają uniesieni do nieba, gdy głoszą poselstwo Wołania o północy za pośrednictwem zastępu aniołów; w ten sposób zostają zabrani do nieba „w obłoku”.

W godzinie trzęsienia ziemi, które niszczy jedną dziesiątą miasta, ginie siedem tysięcy ludzi. Trzęsienie ziemi to prawo niedzielne w Stanach Zjednoczonych. W proroctwie miasto oznacza królestwo, a Stany Zjednoczone są jedną dziesiątą królestwa dziesięciu królów z Objawienia 17. Stany Zjednoczone zostają obalone podczas trzęsienia ziemi prawa niedzielnego i przestają być szóstym królestwem proroctwa biblijnego, a następnie stają się naczelnym królem spośród dziesięciu królów, siódmym królestwem proroctwa biblijnego, którzy zgodzą się oddać swoje królestwo papiestwu, które jest ósmym, a jest z siedmiu.

Dziesięciu królów Organizacji Narodów Zjednoczonych "zgadzają się", by "oddać swoje światowe 'królestwo bestii'". Mają "jedną myśl", tak jak "naradzali się jednomyślnie" w Psalmie 83. Achab był królem dziesięciu plemion, który dopuścił się bezprawnego związku nierządu z nierządnicą Tyru w Księdze Izajasza 23. Bezprawny związek Achaba i Jezebel był typem bezprawnego związku Heroda i Herodiady w czasach Eliasza, reprezentowanego przez Jana Chrzciciela. Herod był przedstawicielem Cesarstwa Rzymskiego, które w Księdze Daniela 7 składa się z dziesięciu rogów. Dziesięć rogów było zobrazowane przez królestwo dziesięciu plemion Achaba i obie te rzeczy stanowią świadectwo o dziesięciu królach Organizacji Narodów Zjednoczonych. Ponieważ Achab i Herod reprezentowali państwo w tych bezprawnych związkach, ich rola polegała na doprowadzeniu do prześladowania heretyków na rzecz nierządnicy Tyru, która śpiewa swoje pieśni pod koniec symbolicznych siedemdziesięciu lat.

Gdy zostaje wprowadzona ustawa niedzielna, bestia z ziemi przestaje panować jako szóste królestwo w proroctwie biblijnym, gdyż właśnie dopuściła się nierządu z Jezebel, po czym obejmuje przywództwo nad Organizacją Narodów Zjednoczonych. Następnie zmusza cały świat do ustanowienia ogólnoświatowego obrazu bestii, tak jak wcześniej uczyniono przy ustawie niedzielnej w jej kraju.

Achab, Herod, dziesięciu królów Cesarstwa Rzymskiego oraz dziesięciu królów Organizacji Narodów Zjednoczonych reprezentują smoka, który wyrusza, by wszcząć wojnę ze świętymi, gdyż to zawsze kochanek Izebel dokonuje prześladowań tych, których Izebel uznaje za heretyków.

Podczas trzęsienia ziemi związanego z ustawą niedzielną „siedem tysięcy” mężów zostaje „zabitych”. W Księdze Daniela 11:41 „wielu zostaje obalonych”. Ci, którzy upadną, gdy nadejdzie ustawa niedzielna, to laodycejscy Adwentyści Dnia Siódmego, którzy nie przygotowali się na kryzys. Liczba „siedem tysięcy” przedstawia resztkę ludu Bożego. Bóg powiedział Eliaszowi, w czasie kryzysu na górze Karmel, który symbolizuje kryzys ustawy niedzielnej, że w Izraelu było „siedem tysięcy”, którzy nie zgięli kolana przed Baalem. Apostoł Paweł to komentuje.

Słowa „siedem tysięcy” reprezentują resztkę ludu Bożego, ale należy wziąć pod uwagę kontekst, w którym są symbolicznie utożsamiane. Mężowie obaleni podczas trzęsienia ziemi prawa niedzielnego stanowią resztkę niewiernych Adwentystów Dnia Siódmego, którzy tam i wtedy zostają wzięci do niewoli przez współczesny duchowy Babilon. W proroczej historii starożytnego dosłownego Izraela, gdy Babilon spustoszył Jerozolimę po raz drugi z trzech, resztka „siedmiu tysięcy” „dzielnych” mężów „z kraju” została wzięta do niewoli.

Gdy mocarze Jerozolimy zostaną obaleni podczas trzęsienia ziemi prawa niedzielnego, "trzecie biada nadchodzi szybko. I zatrąbił siódmy anioł." Trzecie biada to siódma trąba, w którą trąbi siódmy anioł. W "godzinie" "trzęsienia ziemi" prawa niedzielnego-Islam uderza!

Jedną z podstawowych cech islamu w czasie pierwszej i drugiej biady był historyczny fakt, że ich sposób prowadzenia wojny różnił się od powszechnych taktyk wojennych stosowanych w okresie, w którym wypełniali swoją proroczą rolę. Ich sposób walki polegał na uderzaniu nagle i niespodziewanie. Słowo „asasyn” wywodzi się z praktyk islamskich wojowników z tamtego okresu historii. Ich ataki były jak ataki japońskich kamikadze podczas II wojny światowej. Islamscy wojownicy spodziewali się zginąć, gdy dokonywali zamachu na swój cel. Z tego powodu częstą praktyką wśród wojowników było przygotowanie się na śmierć poprzez odurzenie się haszyszem przed atakiem, aby pomóc stłumić strach przed śmiercią. Gdy uderzali w swoje ofiary, działo się to nagle i niespodziewanie, a ich poleganie na haszyszu dla osiągnięcia pożądanego stanu umysłu, w połączeniu ze skrytym atakiem, stanowiło etymologiczną podstawę słowa „asasyn” ze względu na jego związek ze słowem „haszysz”.

Trzecie biada i siódma trąba "wkrótce nadchodzą."

Podobnie, 22 października 1844 roku posłaniec przymierza przyszedł „nagle” do Jego świątyni. Siostra White określiła „nagłość” przybycia posłańca przymierza, wskazując, że Jego przyjście było „nieoczekiwane”. Dlatego wszystkie cztery „przyjścia”, które wypełniły się 22 października 1844 roku, były nieoczekiwane i nagłe.

Przypowieść o dziesięciu pannach powtarza się co do joty; tak więc wszystkie cztery „przyjścia”, które wypełniły się 22 października 1844 roku, mają się ponownie wypełnić co do joty przy trzęsieniu ziemi, którym jest prawo niedzielne. Komentując przypowieść o pannach, siostra White dodaje do świadectwa, które wskazuje na nagłość i niespodziewaność, symbolizowane przez trzęsienie ziemi prawa niedzielnego, które jest doskonałym wypełnieniem Wołania o północy.

W czasie trzęsienia ziemi związanego z prawem niedzielnym Stany Zjednoczone przestają być szóstym królestwem proroctwa biblijnego. Resztka siedmiu tysięcy laodycejskich adwentystów, którzy nie przygotowali się na kryzys, okaże charakter przygotowany do przyjęcia znamienia bestii. Wtedy islam nagle i niespodziewanie przybywa, gdyż "trzecie biada szybko nadchodzi", gdy "siódmy anioł" zatrąbi!

Cztery „przyjścia”, które wszystkie wypełniły się 22 października 1844 roku, zostają następnie powtórzone. Pierwsze przyjście wskazało na otwarcie sądu, w wypełnieniu Daniela 8:14. Potwierdziło poselstwo pierwszego anioła, które ogłaszało, że „godzina” Jego sądu nadeszła. To wypełnienie jest typem „godziny” trzęsienia ziemi, która rozpoczyna się wraz z ustawą niedzielną i jest „godziną”, gdy islam sprowadza „Jego sąd” na Stany Zjednoczone z powodu uchwalenia ustawy niedzielnej.

Posłaniec przymierza w trzecim rozdziale Księgi Malachiasza nagle przyszedł do świątyni, którą wzniósł w ciągu czterdziestu sześciu lat, od 1798 do 1844 roku, aby zawrzeć przymierze z „Lewitami” historii millerystów. Podczas trzęsienia ziemi prawa niedzielnego posłaniec przymierza nagle przychodzi, aby wejść do świątyni wskrzeszonych suchych kości zmarłych, aby zawrzeć przymierze z „Lewitami” historii stu czterdziestu czterech tysięcy.

Podczas trzęsienia ziemi związanego z prawem niedzielnym Syn Człowieczy przychodzi do Ojca, aby otrzymać królestwo, w wypełnieniu Daniela 7:13, tak jak uczynił to 22 października 1844 roku, gdyż w "godzinie" trzęsienia ziemi rozbrzmiewają "głosy w niebie", które ogłaszają, że "królestwa tego świata stały się królestwami naszego Pana i Jego Chrystusa; i będzie On królował na wieki wieków." A dwudziestu czterech starszych, którzy siedzieli przed Bogiem na swoich tronach, upadli na twarze i oddali pokłon Bogu, mówiąc: "Dziękujemy Ci, Panie Boże Wszechmogący, który jesteś i byłeś, i który masz przyjść, ponieważ przejąłeś wielką swą moc i zacząłeś królować."

W godzinie trzęsienia ziemi, gdy nadchodzi Jego sąd, a dwaj świadkowie, wcześniej wskrzeszeni na ulicy, na której zostali zamordowani, powstają. Wtedy, niczym potężna armia, zostają uniesieni do nieba, podczas gdy resztka siedmiu tysięcy laodycejskich adwentystów zostaje powalona. Właśnie tam i wtedy mądra pszenica została oddzielona od głupiego kąkolu. Chrystus wtedy obejmuje swoje królestwo i rozbrzmiewa siódma trąba, która jest także trzecim biada, przychodzącym nagle i niespodziewanie, i wtedy "narody" są "rozgniewane, i nadszedł Twój gniew".

Rozgniewanie narodów jest proroczą rolą islamu; rozpoczyna się w godzinie trzęsienia ziemi i trwa aż do zakończenia czasu łaski oraz siedmiu ostatnich plag, które są przedstawione słowami: "nadszedł Twój gniew." Pomiędzy prawem niedzielnym w Stanach Zjednoczonych a zakończeniem czasu łaski, kiedy gniew Boży objawia się w siedmiu ostatnich plagach, trzecie biada — symbol islamu; siódma trąba — symbol islamu; oraz rozgniewanie narodów — symbol islamu — są trzema symbolicznymi świadkami, że poselstwo Wołania o północy jest wypełnieniem nadejścia islamu w czasie prawa niedzielnego.

Podobnie jak na początku ruchu millerowskiego, poselstwo Wołania o Północy było sprostowaniem chybionego przewidywania. W historii millerowskiej chodziło o to, że zapowiadane wydarzenie nie nastąpiło. Na początku tej historii Filadelfianie głosili zapowiedź, która okazała się błędna, ponieważ Bóg trzymał swą rękę nad błędem na tablicy z 1843 roku.

W ruchu laodycejskim pod koniec Future for America Bóg nigdy nie zakrył tego błędu swoją ręką. To ludzkie ręce zakryły prawdę, że czas nie miał już być używany w zastosowaniach proroczych. Ludzkie ręce reprezentują ludzkie uczynki.

W końcowym ruchu stu czterdziestu czterech tysięcy błąd polegający na stosowaniu czasu był grzechem, gdyż zastosowanie proroczego czasu miało zostać zaniechane. Grzeszne stosowanie czasu było zobrazowane przez Mojżesza, który zlekceważył Boże polecenie obrzezania swego syna, a także przez Uzzę, który zlekceważył Boże polecenie, że tylko kapłani mogą obchodzić się z Arką. Nie było wolą Pana, aby którekolwiek z tych grzesznych działań lub zaniechań było popełniane przez lud Boży. Grzech ma tylko jedną definicję i jest nią przestąpienie prawa. Mojżesz przestąpił Boże prawo dotyczące obrzezania, Uzza przestąpił Boże prawo dotyczące sanktuarium, a ten ruch przestąpił Boże prawo prorocze. Starożytny Izrael został uczyniony depozytariuszem Bożego prawa, a ruch adwentowy zarówno na początku, jak i na końcu również został uczyniony depozytariuszem Bożych prawd proroczych.

W swoim strapieniu Zipporah natychmiast sama obrzezała ich syna, symbolizując w ten sposób skruchę, którą osoby zaangażowane w ten ruch powinny były niezwłocznie okazać za grzeszną bierność polegającą na dopuszczeniu, by zastosowanie czasu zostało powiązane z przesłaniem. Dawid podobnie okazuje głęboką skruchę z powodu czynu Uzzaha. Utrzymywanie przez ten ruch, że zastosowanie czasu w przepowiedni z 18 lipca 2020 r. było w jakiś sposób słuszne, że była to w jakiś sposób wola Boża, oznacza twierdzenie, że Mojżesz i Zipporah wcale nie musieli przestrzegać wyraźnych Bożych nakazów, a Bogu tak naprawdę nie zależało na tym, czy Uzzah dotknie arki. Przepowiednia dotycząca 18 lipca 2020 r. była fałszywa, a fałszywy był element czasu.

Te prawdy zostaną szerzej omówione w następnym artykule.