کتاب دانیال — شمارهٔ یک‌صد و بیست

«روز دقیق و ساعت آمدن مسیح آشکار نشده است. نجات‌دهنده به شاگردان خود گفت که حتی خودِ او نیز نمی‌تواند ساعت ظهور ثانوی خویش را معلوم سازد. اما او به رویدادهای معینی اشاره کرد که به‌وسیلهٔ آنها بتوانند بدانند که آمدن او نزدیک است. او گفت: “و علامت‌ها خواهد بود در آفتاب و ماه و ستارگان.” “آفتاب تاریک خواهد شد و ماه نور خود را نخواهد داد و ستارگان آسمان فرو خواهند ریخت.” او گفت که بر زمین “تنگیِ امت‌ها خواهد بود با حیرت؛ و دریا و امواج آن خروشان خواهند بود؛ و دل‌های مردم از خوف و انتظارِ آن چیزهایی که بر زمین خواهد آمد، از حال خواهد رفت.”»

«و آنان پسر انسان را خواهند دید که با قدرت و جلال عظیم بر ابرهای آسمان می‌آید. و او فرشتگان خود را با آوای عظیمِ شیپور خواهد فرستاد، و آنان برگزیدگان او را از چهار باد، از کران تا کرانِ آسمان، گرد خواهند آورد.»

«نشانه‌ها در خورشید و ماه و ستارگان تحقق یافته‌اند. از آن زمان، زمین‌لرزه‌ها، طوفان‌ها، امواج مدّی، وباها و قحطی‌ها فزونی یافته‌اند. سهمگین‌ترین ویرانی‌ها، به‌وسیلهٔ آتش و سیل، یکی پس از دیگری با شتابی پیاپی در پی می‌آیند. فجایع هولناکی که هفته به هفته رخ می‌دهند، با لحن‌هایی جدّیِ هشدار به ما سخن می‌گویند و اعلام می‌دارند که پایان نزدیک است و این‌که به‌ضرورت، به‌زودی امری عظیم و قاطع به وقوع خواهد پیوست.»

«زمانِ آزمایشی دیگر چندان دوام نخواهد آورد. اکنون خدا دستِ بازدارندهٔ خود را از روی زمین برمی‌گیرد. مدت‌هاست که او به‌واسطهٔ روح‌القدسِ خویش با مردان و زنان سخن گفته است؛ اما آنان به این دعوت اعتنا نکرده‌اند. اکنون او به‌وسیلهٔ داوری‌های خود با قومِ خویش و با جهان سخن می‌گوید. زمانِ این داوری‌ها، زمانِ رحمت برای کسانی است که هنوز فرصتی نیافته‌اند تا حقیقت را بشناسند. خداوند با رأفت بر ایشان نظر خواهد افکند. دلِ رحمتِ او به جنبش آمده است؛ و دستِ او هنوز برای نجات دراز است. شمارِ بسیاری در این ایامِ آخر، که برای نخستین بار حقیقت را خواهند شنید، به آغلِ امان راه خواهند یافت.» Review and Herald, November 22, 1906.

«کار خدا در زمین، از عصری به عصر دیگر، در هر اصلاح بزرگ یا جنبش دینی، شباهتی چشمگیر از خود نشان می‌دهد. اصول رفتار خدا با انسان‌ها همواره یکسان است. جنبش‌های مهم زمان حاضر، نظایر خود را در گذشته دارند، و تجربهٔ کلیسا در اعصار پیشین، درس‌هایی بس گران‌بها برای زمانهٔ ما در بر دارد.» نبرد عظیم، 343.

خداوند به پیام‌های مکاشفه ۱۴ جایگاهشان را در سلسلهٔ نبوت عطا کرده است، و کار آنها تا پایان تاریخ این زمین نباید متوقف شود. پیام‌های فرشتهٔ اول و دوم همچنان حقیقتِ مخصوص این زمان‌اند، و باید به موازات این پیامی که در پی می‌آید پیش روند. فرشتهٔ سوم هشدار خود را با آوازی بلند اعلام می‌کند. «بعد از این امور،» یوحنا گفت، «فرشته‌ای دیگر را دیدم که از آسمان نازل می‌شد و قدرتی عظیم داشت، و زمین از جلال او منوّر گردید.» در این روشنایی، نور هر سه پیام با هم متحد شده است.» The 1888 Materials, 803, 804.

«مرا غالباً به مَثَلِ ده باکره ارجاع می‌دهند که پنج تن از ایشان دانا بودند و پنج تن نادان. این مَثَل تا به آخرین حرف تحقق یافته و تحقق خواهد یافت، زیرا کاربردی ویژه برای این زمان دارد و، همچون پیام فرشتهٔ سوم، تحقق یافته است و تا پایان زمان همچنان حقیقتِ حاضر خواهد بود.» Review and Herald, August 19, 1890.

«نورِ خاصی که به یوحنا عطا شد و در هفت رعد بیان گردید، ترسیمی از رویدادهایی بود که تحت پیام‌های فرشتهٔ اول و دوم به وقوع می‌پیوست. …»

«پس از آن‌که این هفت رعد صداهای خود را برآوردند، همانند آنچه دربارهٔ کتاب کوچک به دانیال گفته شد، این فرمان به یوحنا می‌رسد: “آنچه را هفت رعد برآوردند، مُهر کن.” اینها به رویدادهای آینده مربوط می‌شوند که در ترتیب خود آشکار خواهند شد.» The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

«تمثیلِ دس کنواریوں کا، جو متی 25 میں مذکور ہے، ایڈونٹسٹ لوگوں کے تجربہ کو بھی واضح کرتا ہے۔» The Great Controversy, 393.

«من فرصت‌های گران‌بهایی برای به‌دست آوردن یک تجربه داشته‌ام. من در پیام‌های فرشتهٔ اول، دوم و سوم تجربه‌ای داشته‌ام. فرشتگان چنین به تصویر کشیده شده‌اند که در میانهٔ آسمان پرواز می‌کنند، و برای جهان پیامی هشداردهنده را اعلام می‌دارند، پیامی که ارتباطی مستقیم با مردمی دارد که در روزهای آخر تاریخ این زمین زندگی می‌کنند. هیچ‌کس صدای این فرشتگان را نمی‌شنود، زیرا آنان نمادی هستند برای نمایاندن قوم خدا که در هماهنگی با عالمِ آسمان مشغول کارند. مردان و زنانی که به‌وسیلهٔ روح خدا روشن شده‌اند و به‌واسطهٔ حقیقت تقدیس یافته‌اند، این سه پیام را به‌ترتیبِ خود اعلام می‌کنند.» Life Sketches, 429.

و برای ایشان مَثَلی آورد و گفت: «به درخت انجیر و همهٔ درختان بنگرید؛ چون اکنون جوانه می‌زنند، خود از پیش خود می‌بینید و می‌دانید که تابستان نزدیک است. همچنین شما نیز، چون این امور را واقع‌شونده ببینید، بدانید که پادشاهی خدا نزدیک است. هرآینه به شما می‌گویم، این نسل نخواهد گذشت تا آنکه همهٔ اینها به انجام رسد. آسمان و زمین زایل خواهد شد، لیکن سخنان من هرگز زایل نخواهد شد.» لوقا 21:29–33.

„Pozorujte prokletí fíkovníku, který představuje židovský národ, pokrytý listím vyznání, avšak nenachází se na něm žádné ovoce. Kletba je vyslovena nad fíkovníkem, jenž představuje mravní, myslící, živou bytost, Bohem prokletou, žijící, jako žili Židé po této události ještě čtyřicet let, a přece mrtvou. Povšimněte si: ostatní stromy, představující pohany, nebyly pokryty. Byly bez listí a nijak nepředstíraly, že mají známost Boha. Jejich čas k nesení ovoce ještě nenastal.“ Special Testimonies for Ministers and Workers, číslo 7, 59–61.

«جهانِ امّت‌ها به‌وسیلهٔ درختانِ انجیرِ بی‌برگ و بی‌ثمر نمودار شده بود. امّت‌ها، همانند یهودیان، از دینداری تهی بودند؛ امّا ادعا نکرده بودند که در مقبولیّتِ خدا به‌سر می‌برند. آنان هیچ فخری به روحانیتِ متعالی نداشتند. ایشان از هر جهت نسبت به راه‌ها و اعمالِ خدا نابینا بودند. نزد آنان هنوز زمانِ انجیرها نرسیده بود. آنان همچنان چشم‌به‌راهِ روزی بودند که برای ایشان نور و امید به ارمغان آورد.» Signs of the Times, February 15, 1899.

نه پسرِ غریب که خویشتن را به خداوند پیوسته است، بگوید: «خداوند مرا به‌کلی از قوم خویش جدا ساخته است»؛ و خصی نیز نگوید: «اینک من درختی خشک هستم.» زیرا خداوند به خصیانی که سَبَّت‌های مرا نگاه می‌دارند، و آنچه را که خشنودی من در آن است برمی‌گزینند، و به عهد من متمسک می‌شوند، چنین می‌گوید: «بدیشان، در خانه‌ام و در اندرون دیوارهایم، مکانی و نامی خواهم داد بهتر از پسران و دختران؛ ایشان را نامی جاودانه خواهم بخشید که منقطع نخواهد شد. و نیز پسرانِ غریب را که خویشتن را به خداوند می‌پیوندند تا او را خدمت نمایند، و نام خداوند را دوست بدارند، و بندگان او باشند، یعنی هر که سَبَّت را از بی‌حرمت ساختن نگاه دارد و به عهد من متمسک شود، ایشان را نیز به کوه مقدس خویش خواهم آورد، و در خانه دعای خویش شادمان خواهم ساخت؛ قربانی‌های سوختنی ایشان و ذبایح ایشان بر مذبح من مقبول خواهد افتاد؛ زیرا خانه من برای جمیع قوم‌ها خانه دعا نامیده خواهد شد.» اشعیا ۵۶:‏۳–۷.

آفتاب و ماه تاریک خواهند شد، و ستارگان درخشش خویش را بازخواهند گرفت. و خداوند نیز از صهیون غریده، و آواز خود را از اورشلیم برخواهد آورد؛ و آسمان‌ها و زمین متزلزل خواهند شد؛ اما خداوند امید قوم خویش و قوت بنی‌اسرائیل خواهد بود. پس خواهید دانست که من یهوه، خدای شما، هستم که در صهیون، کوه مقدس من، ساکنم؛ آنگاه اورشلیم مقدس خواهد بود، و دیگر هیچ بیگانه‌ای از میان آن عبور نخواهد کرد. یوئیل ۳:‏۱۵–۱۷

«مسیح به قوم خود فرمان داده بود که منتظر نشانه‌های آمدن او باشند و چون علائم پادشاهی را که در راه است ببینند، شادی کنند. او گفت: “و چون این چیزها شروع به واقع شدن کند، آنگاه به بالا بنگرید و سرهای خود را برافرازید، زیرا رستگاری شما نزدیک می‌شود.” او پیروان خود را به درختان شکوفای بهار اشاره کرد و گفت: “چون اکنون جوانه می‌زنند، خودتان می‌بینید و درمی‌یابید که تابستان نزدیک است. همچنین شما نیز، چون ببینید این چیزها واقع می‌شود، بدانید که ملکوت خدا نزدیک است.” لوقا 21:28، 30، 31.» نبرد عظیم، 308.

فصلِ درو گزر گیا، گرمی کا موسم تمام ہوا، اور ہم نجات نہ پا سکے۔ یرمیاہ 8:20۔

دښمن چې هغوی یې وکرل، ابلیس دی؛ حاصل د نړۍ پای دی؛ او رېبونکي فرښتې دي. متی ۱۳:۳۹.

«نباید گفته‌ای از نجات‌دهنده را وسیلهٔ ابطال گفته‌ای دیگر ساخت. هرچند هیچ‌کس روز و ساعت آمدن او را نمی‌داند، به ما تعلیم داده شده و از ما خواسته شده است که بدانیم چه زمانی نزدیک است. افزون بر این، به ما آموخته شده است که بی‌اعتنایی به هشدار او، و امتناع یا غفلت از دانستنِ زمانِ نزدیکیِ ظهور او، برای ما همان‌قدر مهلک خواهد بود که برای آنان که در روزگار نوح می‌زیستند، ندانستنِ زمانِ آمدنِ طوفان بود.» The Great Controversy, 371.

«ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹੁਣ ਹਿਲਾਈਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਯੁੱਧ, ਅਤੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੀਆਂ ਅਫ਼ਵਾਹਾਂ, ਤਲਵਾਰ, ਕਾਲ, ਅਤੇ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਫਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੂਰਜ, ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਏਗੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਵੀ। ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਲੋਕ ਸਿਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ।» Early Writings, 41.