نبرد پانیوم در اصل جنگی روحانی بود. درست پیش از قانون یکشنبه، هشتمین رئیسجمهور ــ که از زمان رونالد ریگان در هنگام پایان در سال ۱۹۸۹ ششمین رئیسجمهور است، و نیز آخرین رئیسجمهور جمهوریخواه است، و ثروتمندترین رئیسجمهور نیز هست، و همچنین تمام قلمرو جهانیگرایی را به جنبش درمیآورد ــ پروتستانیسم مرتد را در شکست دادن دین یونانیِ پان، که همان «وُکگرایی»ِ جهانیگرایی است، رهبری خواهد کرد. در آیات یازده و دوازده، تاریخی که با جنگ اوکراین در سال ۲۰۱۴ آغاز میشود، در آیه شانزده با قانون یکشنبه به پایان میرسد. آیه پانزده، نبرد پانیوم است، و نبرد پانیوم به نبرد آکتیوم میانجامد، که همان جنگ جهانی سوم است.
در ساعتِ «زلزلۀ عظیم» که همان قانونِ یکشنبه در آیۀ شانزدهم است، اسلامِ وایِ سوم به ایالات متحدۀ آمریکا حمله میکند، ملتها را به خشم میآورد و ویرانیِ ملی را پدید میآورد. نبردِ پانیوم همان رویدادی است که پیش از آن حمله واقع میشود. در زمانِ قانونِ یکشنبه، اتحادِ سهگانۀ اژدها، وحش و نبیِ کذّاب برقرار میگردد.
«Մեր ազգը, Աստծո օրենքի խախտմամբ պապության հաստատությունը պարտադրող հրամանագրով, իրեն ամբողջապես կկտրի արդարությունից։ Երբ բողոքականությունը իր ձեռքը կձգի անդունդի վրայով՝ բռնելու հռոմեական իշխանության ձեռքը, երբ նա կանցնի վիհի վրայով՝ ձեռք սեղմելու հոգևորապաշտության հետ, երբ այս եռակի միության ազդեցության ներքո մեր երկիրը կհրաժարվի իր Սահմանադրության յուրաքանչյուր սկզբունքից՝ որպես բողոքական և հանրապետական կառավարության, և միջոցներ կձեռնարկի պապական կեղծիքների ու մոլորությունների տարածման համար, այն ժամանակ մենք կարող ենք իմանալ, որ հասել է սատանայի հրաշազան գործունեության ժամանակը, և որ վախճանը մոտ է»։ Վկայություններ, հատոր 5, 451։
در آن هنگام، زخمِ مهلکِ پاپیّت بهطور کامل شفا یافته است، و او با حاکمیتی مطلق فرمان میراند تا سرانجام به پایان خود برسد و هیچکس به یاریاش نیاید. هنگامی است که روم مانعِ سوم را مغلوب میسازد که به سلطنت میرسد؛ چنانکه در دانیال باب هشت، آیهٔ نه، و در باب یازده، آیات شانزده تا نوزده، در قالبِ رومِ مشرک به تصویر کشیده شده است. هنگامی که رومِ پاپی سه شاخ را از میان برداشت، به مدت هزار و دویست و شصت سال با حاکمیتی مطلق فرمان راند، همانگونه که رومِ مشرک نیز پس از آنکه در نبردِ آکتیوم در سال 31 پیش از میلاد مصر، یعنی مانعِ سوم، را مغلوب ساخت، به مدت سیصد و شصت سال با حاکمیتی مطلق فرمان راند.
در دستور زبان، پسوند «ium» به پایان یک واژه افزوده میشود تا اسمی ساخته شود که بر مکان، حالت، یا مجموعهای از چیزی دلالت کند. این پسوند معمولاً در ساخت اصطلاحات فنی و علمی، بهویژه در شیمی و زیستشناسی، بهکار میرود. برای مثال: «stadium» به مکانی برای مسابقات ورزشی یا دیگر رویدادها اشاره دارد، «aquarium» به مکانی اشاره دارد که در آن جانداران یا گیاهان آبزی برای نمایش نگهداری میشوند، و «gymnasium» به مکانی برای ورزش یا تمرین بدنی اشاره دارد. در اصطلاحات علمی، «ium» غالباً برای دلالت بر یک عنصر یا ترکیب شیمیایی بهکار میرود، بهویژه هنگامی که آن عنصر یا ترکیب جداسازی یا کشف شده باشد. برای مثال: «sodium» به عنصری شیمیایی با نماد Na اشاره دارد، «calcium» به عنصری شیمیایی با نماد Ca اشاره دارد.
آغاز فرمانروایی برتر رومِ بتپرست در نبرد آکتیوم تحقق یافت، و نبرد پانیوم درِ ورود به جنگی را گشود که آکتیوم نمایندهٔ آن است؛ زیرا «حکم بر حکم» آکتیوم نمایانگرِ قانونِ یکشنبه است، هنگامی که پاپیّت بار دیگر بهگونهای برتر بر جهان حکم میراند.
اکتیوم نبردی دریایی بود، و پانیوم نبردی زمینی؛ ازاینرو، پیوند این دو نبرد، نمایانگر جنگی است جهانی که خشکی و دریا را دربر میگیرد. اکتیوم، که نامدارترین نبرد دریایی تاریخ باستان است، همچنین نمایانگر جنگی جهانی است، زیرا «آبهایی که دیدی، جایی که آن زن بر آن نشسته است، قومها و جماعتها و امتها و زبانها هستند.» پانیوم نمایانگر جنگی روحانی است که در یکشنبهقانونِ بهزودی فرا رسنده، با جنگی سیاسی درآمیخته است.
واژهٔ «Pan» هنگامی که بهعنوان اسم بهکار میرود، بسته به بافت، معانی متعددی دارد؛ اما در اساطیر یونان، پان خدای شبانان، گلهها، موسیقی روستایی، و بیابان است. او غالباً بهصورت پیکرهای نیمهانسان و نیمهبز تصویر میشود و به سبب دلبستگیاش به موسیقی و طبیعت شناخته شده است.
«بهعنوان آخرین و برجستهترین اقدام در نمایش بزرگ فریب، خودِ شیطان نقش مسیح را بر عهده خواهد گرفت. کلیسا مدتهاست که اظهار داشته است که ظهور نجاتدهنده را بهمنزلهٔ تحقق نهایی امیدهای خود انتظار میکشد. اکنون آن فریبدهندهٔ بزرگ چنین وانمود خواهد کرد که مسیح آمده است. در بخشهای مختلف زمین، شیطان خود را در میان انسانها بهصورت موجودی باوقار و باشکوه، با درخششی خیرهکننده، ظاهر خواهد ساخت که همانند توصیفی است که یوحنا در مکاشفه از پسر خدا ارائه داده است. مکاشفه 1:13–15.» The Great Controversy, 624.
پان خدایِ شبان است، و شبانِ حقیقی را تمثیل خواهد کرد. جعلِ هویتِ مسیح از سوی شیطان از هنگامِ قانونِ یکشنبه آغاز میشود، زیرا در «فرمان» آنگاه «میتوانیم» «بدانیم که زمانِ عملِ شگفتانگیزِ شیطان فرا رسیده و پایان نزدیک است».
لفظ «pan» میتواند همچنین به ظرفی کمعمق و پهنلبه برای پختوپز اشاره داشته باشد که برای سرخکردن، پختن، یا آمادهساختن غذا به کار میرود. جنگ نهایی بر اورشلیم روحانی متمرکز است، بر کوه مقدسی که همچون عَلَمی برافراشته شده است، و بر آن کوهی که گلهٔ دیگرِ خدا، که هنوز در بابل هستند، به سوی آن میگریزند. در آن زمان، همهٔ امتها بر ضد اورشلیم روحانی خواهند آمد، که بهعنوان «کاسه» (pan) شناخته میشود.
بارِ کلامِ خداوند برای اسرائیل است؛ خداوند میفرماید، همان که آسمانها را میگستراند و بنیاد زمین را مینهد و روح انسان را در اندرون او میسازد. اینک، اورشلیم را برای همۀ قومهای اطراف، جامِ لرزاننده خواهم ساخت، هنگامی که بر ضد یهودا و نیز بر ضد اورشلیم در محاصره باشند. و در آن روز، اورشلیم را برای همۀ قومها سنگی گرانبار خواهم گردانید؛ همۀ آنان که خود را به برداشتن آن مشغول سازند، پارهپاره خواهند شد، هرچند همۀ قومهای زمین بر ضد آن فراهم آیند. زکریا ۱۲:۱-۳.
یروشلیم نیز دیگ است، زیرا آن ظرفی است که این نمایش در آن به انجام میرسد. «دیگ» ظرفی برای پختوپز است.
پس او به من گفت: «ای پسر انسان، اینان همان مردمانی هستند که در این شهر شرارت را تدبیر میکنند و مشورتِ شریرانه میدهند؛ که میگویند: وقت نزدیک نیست؛ خانهها بنا کنیم؛ این شهر دیگ است و ما گوشت هستیم. پس بر ضد ایشان نبوت کن، نبوت کن، ای پسر انسان.» و روحِ خداوند بر من فرود آمد و به من گفت: «بگو؛ خداوند چنین میفرماید: ای خاندان اسرائیل، شما چنین گفتهاید؛ زیرا من چیزهایی را که به ذهن شما خطور میکند، یکایکِ آنها را، میدانم. شما کشتگان خود را در این شهر بسیار گردانیدهاید و کوچههای آن را از کشتگان پر ساختهاید. بنابراین، خداوند یهوه چنین میفرماید: کشتگان شما که در میان آن افکندهاید، ایشان گوشتاند و این شهر دیگ است؛ اما من شما را از میان آن بیرون خواهم آورد. شما از شمشیر ترسیدهاید؛ و من شمشیری بر شما خواهم آورد، میفرماید خداوند یهوه. و شما را از میان آن بیرون خواهم آورد و به دست بیگانگان تسلیم خواهم کرد و در میان شما داوریها اجرا خواهم نمود. شما به شمشیر خواهید افتاد؛ من شما را در سرحدّ اسرائیل داوری خواهم کرد؛ و خواهید دانست که من یهوه هستم. این شهر برای شما دیگ نخواهد بود و شما نیز در میان آن گوشت نخواهید بود؛ بلکه شما را در سرحدّ اسرائیل داوری خواهم کرد. و خواهید دانست که من یهوه هستم؛ زیرا در فرایض من سلوک ننمودهاید و احکام مرا بهجا نیاوردهاید، بلکه بر وفق رسوم امتهایی که گرداگرد شما هستند عمل کردهاید.» حزقیال 11:2–12.
در زبان انگلیسی، «pan» هنگامی که بهصورت پیشوند بهکار میرود، به معنای «جهانی»، «همه» یا «در سراسر» است. برای نمونه، «panorama» به نمایی گسترده یا جامع از یک ناحیه اشاره دارد، «pantheism» به این باور دلالت میکند که جهانْ الهی است، و «Pan-American» به چیزی اشاره دارد که همهٔ کشورهای قارههای آمریکا را دربر میگیرد. بنابراین، «pan» جنگی جهانی را مشخص میسازد.
شیطان با پرسشهای کماهمیت ذهنها را منحرف میسازد، تا مردم نتوانند با دیدی روشن و متمایز، امورِ بس مهم را ببینند. دشمن در حال طرحریزی است تا جهان را به دام افکند.
«دنیاى بهاصطلاح مسیحى صحنۀ اعمالى عظیم و سرنوشتساز خواهد بود. مردانى که در مسند قدرتاند، به پیروى از پاپى، قوانینى وضع خواهند کرد که بر وجدان حاکم باشد. بابل همۀ امّتها را از شراب خشم زناى خود خواهد نوشانید. هر امّتى درگیر خواهد شد.» Selected Messages, book 3, 392.
لفظ «عمل» هنگامی که بهصورت اسم بهکار میرود، به معنای «تصمیم یا قانوننامهٔ رسمیِ مکتوبی است که بهوسیلهٔ یک نهاد قانونگذاری تصویب شده باشد.»
«Когда наша нация настолько отречётся от принципов своего правления, что издаст закон о воскресном дне, протестантизм этим самым актом протянет руку папству». Свидетельства, том 5, с. 712.
بهاصطلاح جهان مسیحی صحنهٔ اعمال یا کنشهای عظیم است، و هر ملت (pan) در آن درگیر خواهد شد. واژهٔ «act» همچنین میتواند به بخش یا پردهای از یک نمایش، فیلم، یا اجرای دیگر اشاره داشته باشد که معمولاً با مجموعهای خاص از رویدادها یا کنشها مشخص میگردد. واژهٔ «act» هنگامی که بهصورت فعل بهکار رود، بهمعنای انجام دادن عملی معین یا رفتار کردن به شیوهای خاص است. همچنین میتواند به تظاهر کردن یا ایفای نقش اشاره داشته باشد، چنانکه در بازی کردن در یک نمایش یا فیلم.
«دنیا صحنهٔ تئاتر است. بازیگران آن، یعنی ساکنانش، خود را مهیا میسازند تا نقش خویش را در آخرین نمایش بزرگ ایفا کنند. خدا از نظرها پنهان شده است. در میان تودههای عظیم بشر هیچ یگانگیای وجود ندارد، مگر آنگاه که انسانها برای تحقق مقاصد خودخواهانهٔ خویش با یکدیگر همپیمان شوند. خدا نظارهگر است. مقاصد او دربارهٔ اتباع عاصیاش به انجام خواهد رسید. جهان به دست انسانها سپرده نشده است، هرچند خدا برای مدتی به عناصر اغتشاش و بینظمی اجازه میدهد که حکمفرما باشند. قدرتی از زیر در کار است تا واپسین صحنههای بزرگ این نمایش را پدید آورد—یعنی شیطان که به صورت مسیح ظاهر میشود، و با نهایت فریب ناراستی در میان کسانی عمل میکند که در انجمنهای سری خود را به یکدیگر پیوند میدهند. آنان که تسلیم شور همپیمانی میشوند، نقشههای دشمن را به اجرا درمیآورند. علت، معلول را در پی خواهد داشت.»
«سرکشی نزدیک است که به نهایت خود برسد. آشفتگی جهان را فراگرفته است، و بهزودی هراسی عظیم بر انسانها نازل خواهد شد. پایان بسیار نزدیک است. ما که حقیقت را میشناسیم، باید خود را برای آنچه بهزودی چون شگفتیای سهمگین بر جهان فرو خواهد ریخت، آماده سازیم.» Review and Herald، 10 سپتامبر 1903.
پانیوم و اکتیوم نمایانگر جنگ جهانی سوم هستند. در آن جنگ، ظهوراتِ ماوراءطبیعی، آنگونه که خدای بزپیکر یونانی، پان، آن را مجسم میسازد، رخ خواهد داد. این جنگ با اجرای قانون یکشنبه بهعنوان یک «عمل» مرتبط خواهد بود. و این جنگ بهعنوان «آخرین صحنهها در نمایش بزرگ» شناخته میشود؛ زیرا نهتنها عملِ قانونیِ اجرای قوانین یکشنبه است، بلکه اوجِ نمایشِ انجیل نیز در ساعات پایانیِ مهلتِ آزمایشِ بشر بهشمار میآید. پیش از نبردی که در آن پانیوم و اکتیوم بهگونهای نبوی به هم میپیوندند، در آیه شانزدهم از باب یازدهم دانیال، سپاهِ ایامِ آخرِ خدا از پیش برانگیخته شده خواهد بود، و عَلَمِ ایشان، که همان رایت است، آنگاه برافراشته خواهد شد. معنای اصلیِ «رایت»، پرچمِ یک سپاه است.
اَکت اور پان سے مُراد اَکتیوم اور پانیوم ہیں، اور اُس عجیب لسانیات دان نے دونوں معرکوں کے جغرافیہ، ناموں، اور تاریخ پر اختیار رکھا، کیونکہ یہ اُس تاریخ سے فوراً پہلے کی تاریخ ہے جو جلد آنے والے سنڈے لا کے عین پیش منظر میں واقع ہے۔ پانیوم کی جنگ 200 قبلِ مسیح میں ہوئی، اور آیت سولہ 63 قبلِ مسیح میں روم کے یروشلیم پر فتح پانے کی نشان دہی کرتی ہے۔
در میان تاریخِ ایّامِ آخر که با دورهٔ ۲۰۰ ق.م. تا ۶۳ ق.م. بازنمایی شده است، شکلگیریِ صورتِ وحش در ایالات متحده به انجام خواهد رسید، چنانکه با تاریخِ ۱۶۱ ق.م. تا ۱۵۸ ق.م. نمادین گردیده است. پیش از آن دورهای که حرکاتِ نهاییِ برپاداشتنِ صورتِ وحش در ایالات متحده واقع میشود، رویدادی خواهد بود که با قیامِ مودین در ۱۶۷ ق.م. بازنمایی شده است. این قیام، نمونهوارِ شورش بر ضدّ دینِ اجباریِ یونان است، و آن شورش به نشانهای راهنما منتهی خواهد شد که با بازتقدیسِ معبد در ۱۶۴ ق.م. نمایان شده است.
سال 164 پیش از میلاد در یهودیت به سبب معجزهٔ دوام یافتنِ روغنِ مقدّسِ بهاندازهٔ یک روز برای هشت روز گرامی داشته میشود. از اینرو، 164 پیش از میلاد، که پیش از 161 پیش از میلاد قرار دارد، معجزهای شیطانی را مشخص میسازد که برای قوم مرتدِ خدا به انجام رسید. این معجزه بهصورتِ یک روز که هشت روز را پدید میآورد بازنمایی شده است، و روغنِ همان روزِ نخست بود که تمامیِ آن هشت روز را تأمین کرد. این معجزه بر آن یک بخشی که از آن هفت بود واقع شد، و این علامتِ راه در همان تاریخی قرار داده شده است که در آن معمایِ آن هشتمی که از آن هفت است، بر هر دو شاخِ مرتدِ جمهوریخواه و شاخِ مرتدِ پروتستان به انجام میرسد.
مظاهرۀ معجزات شیطانی پیش از قانون یکشنبه که بهزودی خواهد آمد، با خدای یونانیِ پان مرتبط است. هنگامی که نبرد پانیوم بهوسیلهٔ ترامپ و پروتستانیسمِ مرتد برپا شده و به پیروزی برسد، «جعبۀ پاندورا» گشوده شده خواهد بود، و دیگر هیچ راهی برای حل مشکلاتی که آنگاه بر بشر رها میشوند وجود نخواهد داشت؛ زیرا «بهزودی وحشتی عظیم بر انسانها خواهد آمد. پایان، بسیار نزدیک است. ما که حقیقت را میدانیم، باید خود را برای آنچه بهزودی چون شگفتیای سهمگین بر جهان فرود خواهد آمد، آماده سازیم.»
آن یکصد و چهل و چهار هزار نفر، کسانی هستند که بهوسیلهٔ قدرت تقدیسکنندهٔ کلام خدا مُهر شدهاند؛ همان کلامی که از طریق گشوده شدن مُهرهای مکاشفهٔ عیسی مسیح فراهم گردید. آن مکاشفه شامل چندین رشتهٔ مشخص از حقیقت است، و تعلیمِ تقدیسیافتهای دربارهٔ اینکه عیسی کیست، ارائه میدهد. او، بهعنوان کلام خدا، آن زباندانِ شگفتانگیز است که بر تمامی زبانهای بشری حاکم بوده است، زیرا بهواسطهٔ قدرت خود، هنگامی که بر برج بابل آشفتگی فرو بارید، زبانهای گوناگون را پدید آورد. او آن شمارندهٔ شگفتانگیز است که رازها را در اعدادی که در کلام خود مقرر داشته، و نیز در سراسر آفرینش خویش، نهان ساخته است. او مهارکنندهٔ تاریخ است، زیرا تاریخ، داستانِ «او» است. او زمین را آفرید و پس از طوفان، صورتِ جغرافیاییِ سیارهٔ زمین را تحت کنترل خود درآورد؛ و ازاینرو، جغرافیاهای گوناگونِ نبوی را که «حقایق» موجود در کلام او را تشکیل میدهند. آن یکصد و چهل و چهار هزار نفر، از جمله، نمایانگر کسانی هستند که ایمان به این را ظاهر میسازند که او همهچیز را آفریده است.
در ابتدا کلمه بود، و کلمه نزد خدا بود، و کلمه خدا بود. همان در ابتدا نزد خدا بود. همهچیز بهواسطهٔ او آفریده شد؛ و بدون او چیزی از موجودات به وجود نیامد. یوحنا ۱:۱–۳.
داستانِ صندوقِ پاندورا افسانهای از اساطیر یونان باستان است. این داستان عمدتاً در «کارها و روزها» اثرِ شاعر یونانی، هِزیود، و نیز در منابع گوناگون دیگرِ کلاسیک روایت شده است. آشکارا میتوان آن را بازگفتی از تجربهٔ حوّا در باغِ عدن دانست. نامِ «پاندورا» از اساطیر یونان باستان گرفته شده است. این نام از واژههای یونانیِ «pan» به معنای «همه» و «dora» به معنای «بخششها» مشتق شده است. پاندورا به معنای «برخوردار از همهٔ بخششها» است. حوّا نمادِ کلیساست، و همهٔ عطایا در درونِ کلیسای خدا یافت میشود.
در اساطیر یونان، پاندورا نخستین زن فانی بود که بهوسیلهٔ خدایان آفریده شد. بنا بر این اسطوره، او به دست هفائستوس و به فرمان زئوس، پادشاه خدایان، بهعنوان بخشی از نقشهای برای مجازات بشریت ساخته شد. هر یک از خدایان، عطایایی به پاندورا بخشیدند، از جمله زیبایی، ظرافت، هوش، و افسونگری. زئوس کوزهای به او داد (که در بازگوییهای متأخر، به صندوقی بدل شد) و به او دستور داد که تحت هیچ شرایطی هرگز آن را نگشاید. به حوا گفته شده بود که میتواند از هر درختی بخورد، جز از «درختی که در وسط باغ است.»
ਪੈਂਡੋਰਾ, ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ ਅਧੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪਰਲੋਭਨ ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਘੜਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ, ਪੀੜਾਵਾਂ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਤੇ ਵਿਪਤਾ ਫੈਲ ਗਈ। ਤਥਾਪਿ, ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਈ: ਆਸ। ਮਿਥਕ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੈਂਡੋਰਾ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਘੜਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਆਸ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਰੋਕੀ ਗਈ; ਜਦਕਿ ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਸ ਵੀ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਸ਼ਾਵਾਦ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਦੀ ਇੱਕ ਮੰਦਮ ਜਿਹੀ ਕਿਰਣ ਬਖ਼ਸ਼ੀ।
نبرد پانیوم به نبرد آکتیوم در قانون یکشنبهای که بهزودی خواهد آمد ملحق میشود، و قانون یکشنبهای که بهزودی خواهد آمد، بهوسیلهٔ آزمون در باغ عدن نمونهوار پیشنمایی شده بود. در باغ، آزمون صرفاً برای آدم و حوا بود، اما در ایام آخر، لازم بود که این آزمون تمامی نوع بشر را در سراسر جهان مواجه سازد. نخستین آزمونِ ایمان آوردن یا ایمان نیاوردن به کلام خدا در باغ، نمونهٔ آزمون نهاییِ قانون یکشنبه است. حوا در آن آزمون نخستین شکست خورد و سیلابهای مصیبت را بر نوع بشر گشود، چنانکه در اسطورهٔ پاندورا به تصویر کشیده شده است.
جب جنگِ پانیوم جنگِ ایکٹیم سے آ ملے گی، تو باغِ عدن میں جس آزمائش کی نمائندگی کی گئی تھی، وہ تمام بنی نوعِ انسان پر کھل جائے گی۔ اُس وقت دنیا کے لیے جو امید فراہم کی جائے گی، وہی وہ عَلَم ہے جو تمام دنیا کے دیکھنے کے لیے بلند کیا جاتا ہے (panorama)۔
اے اہلِ عالَم کے سب باشندو، اور زمین پر رہنے والو، دیکھو، جب وہ پہاڑوں پر جھنڈا بلند کرے؛ اور جب وہ نرسنگا پھونکے، تو سنو۔ یسعیاہ 18:3۔
موږ به دا مطالعه په راتلونکې مقاله کې دوام ورکړو.
«دنیا یک تئاتر است؛ بازیگران آن، یعنی ساکنانش، خود را آماده میسازند تا نقش خویش را در آخرین نمایش بزرگ ایفا کنند. در میان تودههای عظیم بشر هیچ یگانگیای وجود ندارد، مگر آنگاه که انسانها برای تحقق مقاصد خودخواهانهٔ خویش با یکدیگر همپیمان شوند. خدا ناظر است. مقاصد او دربارهٔ رعایای سرکش خویش به انجام خواهد رسید. جهان به دست انسانها سپرده نشده است، هرچند خدا برای مدتی به عناصر آشفتگی و بینظمی اجازه میدهد که فرمانروایی کنند. قدرتی از زیر در کار است تا آخرین صحنههای بزرگ این نمایش را پدید آورد—شیطان که به صورت مسیح میآید و با تمامی فریبکاریِ ناراستی در میان کسانی عمل میکند که خود را در انجمنهای مخفی به یکدیگر پیوند میدهند. آنان که تسلیم شورِ همپیمانی میشوند، در حال به اجرا درآوردن نقشههای دشمناند. علت، بهدنبالِ خود، معلول را خواهد آورد.»
“ہرگز کبھی بھی یہ پیغام اتنی عظیم قوت کے ساتھ لاگو نہیں ہوا جتنی کہ آج ہوتا ہے۔ دنیا بڑھتی ہی جا رہی ہے کہ خدا کے حقوق کو حقیر جانتی ہے۔ انسان گناہ میں دلیر ہو گئے ہیں۔ اہلِ عالم کی شرارت تقریباً ان کی بدی کے پیمانے کو بھر چکی ہے۔ یہ زمین قریب ہے کہ اس مقام تک پہنچ جائے جہاں خدا ہلاک کرنے والے کو اجازت دے گا کہ وہ اس پر اپنی مرضی پوری کرے۔ خدا کی شریعت کے بدلے انسانوں کے قوانین کا قائم کیا جانا، اور محض انسانی اختیار سے بائبل کے سبت کی جگہ اتوار کو سرفراز کرنا، اس ڈرامے کا آخری عمل ہے۔ جب یہ جانشینی عالمگیر ہو جائے گی، خدا اپنے آپ کو ظاہر کرے گا۔ وہ اپنی جلالی عظمت میں اٹھے گا تاکہ زمین کو سختی سے ہلا دے۔ وہ اپنے مقام سے نکل آئے گا تاکہ اہلِ عالم کو ان کی بدی کی سزا دے، اور زمین اپنا خون آشکار کرے گی، اور پھر کبھی اپنے مقتولوں کو نہ ڈھانپے گی۔”
«ما بر آستانۀ بحرانِ اعصار ایستادهایم. داوریهای خدا در پیِ یکدیگر، با شتاب، فرا خواهند رسید—آتش، و سیل، و زلزله، همراه با جنگ و خونریزی. در این زمان، نباید از رویدادهایی که هم عظیماند و هم تعیینکننده، شگفتزده شویم؛ زیرا فرشتۀ رحمت نمیتواند دیگر چندان دیرتر بماند تا بیتوبهگان را در پناه خود نگه دارد.»
«بحران بهتدریج بر ما سایه میافکند. خورشید در آسمان میتابد و مدار معمول خود را میپیماید، و آسمانها همچنان جلال خدا را اعلام میکنند. مردم هنوز میخورند و مینوشند، میکارند و بنا میکنند، نکاح میکنند و به نکاح میدهند. بازرگانان هنوز میخرند و میفروشند. مردم با یکدیگر برخورد و کشاکش دارند و برای بهدست آوردن برترین جایگاه رقابت میکنند. عشرتطلبان هنوز به تالارهای نمایش، مسابقات اسبدوانی، و قمارخانهها هجوم میآورند. هیجان در بالاترین حد خود حاکم است؛ با این همه، ساعتِ مهلتِ آزمایش بهسرعت به پایان میرسد، و هر پروندهای در شُرُف آن است که برای ابد داوری شود. شیطان میبیند که وقت او کوتاه است. او همهٔ عوامل خود را به کار گماشته است تا مردم فریب خورند، گمراه شوند، مشغول و مسحور گردند، تا آنگاه که روزِ مهلتِ آزمایش به پایان رسد و درِ رحمت برای همیشه بسته شود.»
«گناهکاری تقریباً به حد نهایی خود رسیده است. سردرگمی جهان را فراگرفته است، و بهزودی هراسی عظیم بر انسانها عارض خواهد شد. پایان بسیار نزدیک است. ما که حقیقت را میشناسیم، باید خود را برای آنچه بهزودی همچون شگفتیای سهمگین بر جهان فرود خواهد آمد، آماده سازیم.»
«در این زمانِ فراگیر شدنِ بیقانونی، میتوانیم بدانیم که آخرین بحرانِ عظیم نزدیک است. هنگامی که سرکشی در برابر شریعتِ خدا تقریباً همگانی شود، و قومِ او از سوی همنوعانِ خود تحت ظلم و آزار قرار گیرند، خداوند مداخله خواهد کرد.»
«ما بر آستانهٔ رویدادهای عظیم و پرهیبت ایستادهایم. نبوتها در حال تحققاند. تاریخی شگفت و پُرحادثه در دفترهای آسمان ثبت میشود. همهچیز در جهان ما در آشوب است. جنگها هست، و اخبار جنگها. امتها خشمگیناند، و زمان مردگان فرا رسیده است تا داوری شوند. رویدادها در حال دگرگونیاند تا روز خدا را که بهشتاب بسیار نزدیک میشود، پدید آورند. گویی تنها لحظهای کوتاه از زمان باقی مانده است. اما در حالی که هماکنون نیز امتی بر امتی و مملکتی بر مملکتی برمیخیزد، هنوز درگیری عمومی رخ نداده است. هنوز آن چهار باد نگاه داشته شدهاند تا بندگان خدا بر پیشانیهای خود مُهر شوند. آنگاه قدرتهای زمین نیروهای خود را برای آخرین نبرد بزرگ صفآرایی خواهند کرد.» Christian Service, 50, 51.