کتاب دانیال - شماره چهل‌وسه

پس چون مکروهِ ویرانی را که دانیالِ نبی از آن سخن گفته است، در مکانِ مقدّس برپا ببینید، (هر که می‌خواند، دریابد:) آنگاه آنان که در یهودیه‌اند، به کوه‌ها بگریزند؛ آن که بر بام است، فرود نیاید تا چیزی از خانهٔ خود بردارد؛ و آن که در مزرعه است، بازنگردد تا جامهٔ خود را برگیرَد. وای بر آبستنان و بر شیردهندگان در آن روزها! امّا دعا کنید که گریختن شما نه در زمستان باشد و نه در روزِ سَبَّت؛ زیرا در آن هنگام مصیبتی عظیم خواهد بود، چنان‌که از آغازِ جهان تا کنون نبوده است و هرگز نیز نخواهد بود. و اگر آن روزها کوتاه نمی‌شد، هیچ بشری نجات نمی‌یافت؛ لیکن به‌خاطرِ برگزیدگان، آن روزها کوتاه خواهد شد. متّی 24:15–22.

और चौथा राज्य लोहे के समान बलवन्त होगा; क्योंकि जैसे लोहा सब वस्तुओं को टुकड़े-टुकड़े कर देता है और वश में कर लेता है, वैसे ही वह, उस लोहे के समान जो इन सब को चूर-चूर कर देता है, टुकड़े-टुकड़े करेगा और कुचल डालेगा। और जैसा तू ने उन पांवों और उंगलियों को कुम्हार की मिट्टी और लोहे से कुछ-कुछ बना हुआ देखा, वैसे ही वह राज्य विभाजित होगा; तौभी उसमें लोहे का कुछ बल रहेगा, क्योंकि तू ने लोहे को गीली मिट्टी के साथ मिला हुआ देखा। दानिय्येल 2:40, 41.

«کلیسای خدا بر زمین، در طی این دورهٔ طولانیِ آزارِ بی‌امان، به همان‌سان در اسارت بود که فرزندان اسرائیل در دوران تبعید در بابل به اسارت نگاه داشته شده بودند.» انبیا و پادشاهان، ۷۱۴.

در به صلیب کشیدن مسیح به‌دست یهودیان، نابودی اورشلیم نهفته بود. خونی که بر جلجتا ریخته شد، همان باری بود که آنان را برای این جهان و برای جهان آینده به ورطهٔ هلاکت فرو برد. در آن روز عظیم نهایی نیز چنین خواهد بود، آنگاه که داوری بر ردکنندگان فیض خدا فرود آید. مسیح، آن صخرهٔ لغزش ایشان، آنگاه بر آنان چون کوهی انتقام‌گیر ظاهر خواهد شد. جلال چهرهٔ او، که برای عادلان حیات است، برای شریران آتشی سوزاننده خواهد بود. گناهکار به سبب محبتِ ردشده و فیضِ خوارشمرده‌شده، هلاک خواهد گردید.

“බොහෝ උපමා සහ නැවත නැවත දෙන ලද අනතුරු ඇඟවීම් මඟින්, දෙවියන්ගේ පුත්‍රයා ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන් යුදෙව්වන්ට සිදුවන ප්‍රතිඵලය කුමක් වන්නේදැයි යේසුස් පෙන්වා දුන්නේය. මේ වචනවලින් උන්වහන්සේ, සිය ගැළවුම්කරුවා ලෙස උන්වහන්සේව පිළිගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කරන සෑම යුගයකම සියල්ලන්ටම ආමන්ත්‍රණය කරමින් සිටියේය. සෑම අනතුරු ඇඟවීමක්ම ඔවුන් සඳහාය. අපවිත්‍ර කළ මාලිගාව, අකීකරු පුත්‍රයා, බොරු ගොවියෝ, අවමානකාරී ගොඩනඟන්නෝ—මේ සියල්ලන්ටම සෑම පව්කාරයෙකුගේ අත්දැකීම තුළ සමානත්වයක් ඇත. ඔහු පසුතැවිලි නොවන්නේ නම්, ඔවුන් පූර්ව සංකේත කළ විනාශය ඔහුගේ වන්නේය.” The Desire of Ages, 600.

اور وہاں سات بادشاہ ہیں: پانچ گر چکے ہیں، اور ایک ہے، اور دوسرا ابھی تک نہیں آیا؛ اور جب وہ آئے گا تو اسے تھوڑی دیر تک قائم رہنا ہوگا۔ اور وہ حیوان جو تھا اور نہیں ہے، وہی آٹھواں ہے، اور اُن سات ہی میں سے ہے، اور ہلاکت میں جاتا ہے۔ مکاشفہ 17:10، 11۔

عیسی به شاگردانی که گوش فرا می‌دادند، داوری‌هایی را اعلام کرد که قرار بود بر اسرائیل مرتد فرود آید، و به‌ویژه انتقام مکافات‌آمیزی را که به سبب رد کردن و مصلوب ساختن مسیحا بر ایشان خواهد آمد. نشانه‌های آشکاری پیش از آن اوج هولناک پدیدار می‌شد. آن ساعت هراس‌انگیز ناگهان و به‌سرعت فرا می‌رسید. و نجات‌دهنده پیروان خود را هشدار داد: «پس چون مکروه ویرانی را که دانیال نبی از آن خبر داده است در مکان مقدس برپا ببینید، (هر که می‌خواند، دریابد:) آنگاه آنان که در یهودیه باشند، به کوه‌ها بگریزند.» متی 24:15، 16؛ لوقا 21:20، 21. هنگامی که عَلَم‌های بت‌پرستانه رومیان در آن زمین مقدس، که چند فرسنگی بیرون از دیوارهای شهر امتداد داشت، برپا می‌شد، آنگاه پیروان مسیح می‌بایست امنیت را در گریختن بجویند. چون نشانه هشدار دیده می‌شد، آنان که می‌خواستند بگریزند، نباید هیچ درنگی می‌کردند. در سراسر سرزمین یهودیه، و نیز در خود اورشلیم، فرمان فرار باید بی‌درنگ اطاعت می‌شد. آن که اتفاقاً بر بام می‌بود، نباید به درون خانه‌اش فرود می‌آمد، حتی برای نجات گران‌بهاترین دارایی‌هایش. آنان که در کشتزارها یا تاکستان‌ها کار می‌کردند، نباید وقت بازگشتن برای برداشتن ردای رویین را که هنگام کار کردن در گرمای روز کنار گذاشته بودند، صرف می‌کردند. ایشان نباید لحظه‌ای درنگ می‌نمودند، مبادا در ویرانی همگانی گرفتار شوند.» جدال عظیم، 25.

“पापी न्यायों के यरूशलेम पर आने के विषय में उद्धारकर्ता की भविष्यवाणी की एक और पूर्ति होनी है, जिसके सामने वह भयंकर उजाड़पन केवल एक क्षीण छाया मात्र था। चुनी हुई नगरी की गति में हम उस संसार के दण्डादेश को देख सकते हैं जिसने परमेश्वर की करुणा को ठुकरा दिया है और उसकी व्यवस्था को पैरों तले रौंद डाला है। अपराध के अपने दीर्घ शताब्दियों के दौरान पृथ्वी ने मानव दुर्दशा के जो अंधकारमय अभिलेख देखे हैं, वे अत्यन्त भयावह हैं। उन पर मनन करते हुए हृदय व्याकुल हो उठता है, और मन क्षीण पड़ जाता है। स्वर्ग के अधिकार को अस्वीकार करने के परिणाम भयानक रहे हैं। परन्तु भविष्य के प्रकाशनों में इससे भी अधिक अंधकारमय दृश्य प्रस्तुत किया गया है। अतीत के अभिलेख—उथल-पुथल, संघर्षों और क्रान्तियों की वह दीर्घ परम्परा, ‘योद्धा के युद्ध का कोलाहल, और लोहू में लथड़े हुए वस्त्र’ (Isaiah 9:5)—उस दिन की विभीषिकाओं की तुलना में क्या हैं, जब परमेश्वर का रोकनेवाला आत्मा दुष्टों से पूर्णतः हटा लिया जाएगा, और वह फिर मानव-वासना तथा शैतानी क्रोध के प्रकोप को रोकने के लिए न रहेगा! तब संसार, पहले कभी नहीं की भाँति, शैतान के शासन के परिणामों को देखेगा।”

«اما در آن روز، همان‌گونه که در زمان ویرانی اورشلیم بود، قوم خدا رهایی خواهند یافت، یعنی هر که در شمار زندگان مکتوب یافت شود. اشعیا ۴:۳. مسیح اعلام کرده است که بار دوم خواهد آمد تا وفاداران خویش را نزد خود جمع کند: “آنگاه جمیع قبایل زمین سینه‌زنان خواهند نالید، و پسر انسان را خواهند دید که بر ابرهای آسمان با قوت و جلال عظیم می‌آید. و فرشتگان خود را با آواز بلند کرنا خواهد فرستاد، و برگزیدگان او را از چهار باد، از کران تا کران آسمان، فراهم خواهند آورد.” متی ۲۴:۳۰، ۳۱. آنگاه آنان که انجیل را اطاعت نمی‌کنند، به نَفَس دهان او هلاک خواهند شد و به ظهور درخشان آمدن او نابود خواهند گردید. دوم تسالونیکیان ۲:۸. شریران، همچون اسرائیلِ قدیم، خود را هلاک می‌سازند؛ ایشان به سبب گناه خویش سقوط می‌کنند. آنان با زندگیِ آکنده از گناه، خویشتن را چنان از هماهنگی با خدا دور ساخته‌اند، و سرشتشان چنان به شرارت تنزل یافته است، که تجلیِ جلال او برای ایشان آتشی سوزاننده است.»

«مردم باید برحذر باشند مبادا درسی را که در سخنان مسیح به ایشان رسانیده شده است، نادیده بگیرند. همان‌گونه که او شاگردان خود را از ویرانی اورشلیم هشدار داد و نشانه‌ای از خرابیِ نزدیک‌شونده به آنان بخشید تا بتوانند بگریزند، همان‌سان جهان را نیز از روز هلاکت نهایی هشدار داده و نشانه‌هایی از نزدیک شدن آن عطا کرده است تا هر که بخواهد، از غضبِ آینده بگریزد. عیسی اعلام می‌دارد: “و علامت‌ها در آفتاب و ماه و ستارگان خواهد بود؛ و بر زمین پریشانی امت‌ها.” Luke 21:25; Matthew 24:29; Mark 13:24–26; Revelation 6:12–17. آنان که این پیش‌نشان‌های آمدن او را می‌بینند، باید “بدانند که نزدیک است، بلکه بر درها.” Matthew 24:33. “پس بیدار باشید،” این است کلام هشداردهندهٔ او. Mark 13:35. آنان که به این هشدار توجه کنند، در تاریکی واگذاشته نخواهند شد تا آن روز ایشان را غافلگیر سازد. اما برای آنان که بیدار نخواهند بود، “روز خداوند همچون دزد در شب می‌آید.” 1 Thessalonians 5:2–5.» The Great Controversy, 36, 37.

«لیکن شہزادۂ نور اور شہزادۂ ظلمت کے درمیان کوئی اتحاد نہیں، اور نہ ہی اُن کے پیروکاروں کے درمیان کوئی اتحاد ہو سکتا ہے۔ جب مسیحیوں نے اُن لوگوں کے ساتھ متحد ہونے پر رضامندی ظاہر کی جو بت‌پرستی سے محض آدھے ہی تبدیل ہوئے تھے، تو وہ ایسی راہ پر چل پڑے جو انہیں حق سے بتدریج زیادہ سے زیادہ دور لے گئی۔ شیطان اس بات پر شادمان ہوا کہ وہ مسیح کے اتنے بڑے شمار کے پیروکاروں کو فریب دینے میں کامیاب ہو گیا تھا۔ پھر اُس نے اِن پر اپنی قدرت کو زیادہ کامل طور پر استعمال کیا، اور انہیں اُن لوگوں پر ظلم ڈھانے کے لیے اُبھارا جو خدا کے وفادار رہے تھے۔ کسی نے بھی اتنی اچھی طرح نہ جانا تھا کہ سچے مسیحی ایمان کی مخالفت کیسے کی جائے، جتنا اُن لوگوں نے جو کبھی اُس کے مدافع تھے؛ اور یہ مرتد مسیحی، اپنے نیم‌بت‌پرست ساتھیوں کے ساتھ مل کر، اپنی جنگ مسیح کی تعلیمات کے نہایت بنیادی خصائص کے خلاف لے گئے۔»

“برای آنان که می‌خواستند وفادار بمانند، ایستادگی استوار در برابر فریب‌ها و رجاساتى که در جامه‌هاى کَهَنوتى پنهان شده و به کلیسا راه یافته بودند، مستلزم کشاکشى جان‌فرسا بود. کتاب مقدس به‌عنوان معیار ایمان پذیرفته نمی‌شد. آموزهٔ آزادیِ دینی بدعت خوانده می‌شد، و پشتیبانان آن مورد نفرت قرار گرفته، طرد می‌شدند.

«پس از کشمکشی طولانی و سخت، آن اندکِ وفاداران بر آن شدند که اگر آن کلیسای مرتد همچنان از رهایی خویش از دروغ و بت‌پرستی سر باز زند، هرگونه اتحاد با آن را منحل سازند. آنان دریافتند که اگر بخواهند از کلام خدا اطاعت کنند، جدایی ضرورتی مطلق است. جرئت نداشتند خطاهایی را که برای جان‌های خودشان مهلک بود تحمل کنند، و سرمشقی بر جای نهند که ایمان فرزندانشان و فرزندانِ فرزندانشان را به خطر اندازد. برای تأمین صلح و وحدت، آماده بودند هر امتیازی را که با وفاداری به خدا سازگار باشد بپذیرند؛ اما احساس می‌کردند که حتی صلح نیز اگر به بهای قربانی کردن اصول به دست آید، بهایی بس گزاف خواهد داشت. اگر وحدت تنها با مصالحه بر سر حقیقت و پارسایی حاصل می‌شد، پس بگذار اختلاف باشد، و حتی جنگ.» The Great Controversy, 45.

«ابدیت در برابر ما امتداد دارد. پرده در آستانهٔ کنار رفتن است. ما که این جایگاه خطیر و مسئولانه را اشغال کرده‌ایم، چه می‌کنیم، و به چه می‌اندیشیم، که چنین به محبت خودخواهانهٔ خویش نسبت به آسایش چنگ زده‌ایم، در حالی که جان‌ها در اطراف ما هلاک می‌شوند؟ آیا دل‌های ما یکسره بی‌احساس شده است؟ آیا نمی‌توانیم احساس کنیم یا دریابیم که برای نجات دیگران کاری بر عهدهٔ ماست؟ ای برادران، آیا شما از آن گروه هستید که با داشتن چشم نمی‌بینند، و با داشتن گوش نمی‌شنوند؟ آیا عبث است که خدا معرفت ارادهٔ خود را به شما داده است؟ آیا عبث است که او هشدار پس از هشدار برای شما فرستاده است؟ آیا اظهارات حقیقت ابدی را دربارهٔ آنچه در شرف آمدن بر زمین است باور دارید، آیا باور دارید که داوری‌های خدا بر فراز مردم آویخته است، و آیا با این همه هنوز می‌توانید در آسایش بنشینید، سست، بی‌مبالات و عیش‌دوست؟»

«اکنون زمانی نیست که قوم خدا دل‌بستگی‌های خود را استوار سازند یا گنج خویش را در جهان بیندوزند. زمانی چندان دور نیست که، همانند شاگردان نخستین، ناچار خواهیم شد در مکان‌های متروک و خلوت پناه بجوییم. همان‌گونه که محاصرهٔ اورشلیم به‌وسیلهٔ سپاهیان روم علامت فرار برای مسیحیان یهودیه بود، همچنین به‌دست گرفتن قدرت از سوی ملت ما در حکمی که سبت پاپی را به اجرا درمی‌آورد، برای ما هشداری خواهد بود. آن‌گاه وقت آن خواهد بود که شهرهای بزرگ را ترک کنیم، تا در آمادگی برای ترک شهرهای کوچک‌تر، به خانه‌های دورافتاده در جاهای خلوتِ میان کوه‌ها برویم. و اکنون، به‌جای آنکه در اینجا در پی مسکن‌های گران‌قیمت باشیم، باید خود را برای رفتن به وطنی بهتر، یعنی وطنی آسمانی، آماده سازیم. به‌جای آنکه دارایی خود را در ارضای نفس صرف کنیم، باید بیاموزیم که صرفه‌جویی کنیم. هر استعدادی که خدا به امانت سپرده است، باید برای جلال او در رساندن هشدار به جهان به کار گرفته شود. خدا برای همکاران خود کاری در شهرها دارد. مأموریت‌های ما باید پشتیبانی شوند؛ مأموریت‌های تازه باید گشوده شوند. پیشبرد کامیاب این کار مستلزم هزینه‌ای اندک نخواهد بود. خانه‌های عبادت لازم است تا مردم بتوانند دعوت شوند که حقایق مربوط به این زمان را بشنوند. دقیقاً برای همین منظور، خدا سرمایه‌ای را به مباشرین خود سپرده است. مگذارید اموال شما در بنگاه‌های دنیوی بسته و مقید شود، به‌گونه‌ای که این کار بازداشته گردد. دارایی خود را در جایی قرار دهید که بتوانید آن را برای منفعتِ آرمان خدا به کار برید. گنج‌های خود را پیش از خود به آسمان بفرستید.» Testimonies, volume 5, 464.