تاریخِ پوشیدۂ آیهٔ چهل — شمارهٔ ده

“فرشته‌ای که در اعلام پیام فرشتهٔ سوم به آن می‌پیوندد، باید تمام زمین را با جلال خود روشن سازد. در اینجا از کاری با گستره‌ای جهانی و قدرتی بی‌سابقه خبر داده شده است. جنبش ظهور در سال‌های 1840–44 جلوه‌ای باشکوه از قدرت خدا بود؛ پیام فرشتهٔ اول به هر ایستگاه بشارتی در جهان رسانده شد، و در برخی کشورها بزرگ‌ترین علاقهٔ دینی پدید آمد که از زمان اصلاحات قرن شانزدهم تاکنون در هیچ سرزمینی دیده نشده بود؛ اما همهٔ اینها به‌وسیلهٔ جنبش نیرومندِ زیر آخرین هشدار فرشتهٔ سوم پشت سر گذاشته خواهد شد.” The Great Controversy, 611.

«دو شب پیش صحنه‌ای بسیار هول‌انگیز در برابر من گذشت. دیدم گوی عظیمی از آتش در میان چند عمارت زیبا فرود آمد و موجب نابودی فوری آن‌ها شد. شنیدم بعضی می‌گفتند: “ما می‌دانستیم که داوری‌های خدا بر زمین نازل خواهد شد، اما نمی‌دانستیم که به این زودی خواهد آمد.” دیگران گفتند: “شما می‌دانستید! پس چرا به ما نگفتید؟ ما نمی‌دانستیم.” از هر سو چنین سخنانی را می‌شنیدم.» نامه 217، 1904.

و ایشان را پادشاهی بر خود بود، یعنی فرشتهٔ هاویه، که نام او در زبان عبرانی اَبَدّون است، اما در زبان یونانی نامش اَپُلّیون است. مکاشفه 9/11.

«فرشتگان چهار باد را نگاه داشته‌اند؛ بادهایی که به صورت اسبی خشمگین مجسم شده‌اند که می‌کوشد خود را رها سازد و بر سراسر روی زمین بتازد، و در مسیر خویش ویرانی و مرگ را به همراه آورد.»

«آیا بر لبۀ همان جهان ابدی به خواب خواهیم رفت؟ آیا کُند و سرد و مرده خواهیم بود؟ آه، کاش در کلیساهای ما روح و نَفَس خدا در قوم او دمیده می‌شد تا بر پای‌های خویش بایستند و زنده شوند. ما نیاز داریم ببینیم که راه تنگ است و دروازه باریک. اما چون از دروازۀ تنگ بگذریم، فراخیِ آن بی‌حد و حصر است.» Manuscript Releases، جلد 20، 217.

Ja anděl Hospodinův postoupil dále a stanul na úzkém místě, kde nebylo cesty uhnout ani napravo ani nalevo. Když oslice spatřila anděla Hospodinova, klesla pod Balámem; i vzplanul Balámův hněv a bil oslici holí. Tu Hospodin otevřel ústa oslice a ona řekla Balámovi: Co jsem ti učinila, že jsi mne již potřetí zbil? Numeri 22,26–28.

«آیا اکنون این سخن منتشر شده است که من اعلام کرده‌ام نیویورک باید به‌وسیلهٔ موجی عظیم جارو شود؟ من هرگز چنین چیزی نگفته‌ام. آنچه گفته‌ام این است که، هنگامی که به بناهای عظیمی که در آنجا طبقه بر طبقه بالا می‌رفتند می‌نگریستم، گفتم: “چه صحنه‌های هولناکی روی خواهد داد، هنگامی که خداوند برخیزد تا زمین را به‌شدت بلرزاند! آنگاه سخنان مکاشفهٔ ۱۸:‏۱–۳ به انجام خواهد رسید.” تمامی باب هجدهم مکاشفه هشداری است دربارهٔ آنچه بر زمین خواهد آمد. اما دربارهٔ آنچه خاصتاً بر نیویورک خواهد آمد، نوری ویژه به من داده نشده است؛ جز این‌که می‌دانم روزی بناهای عظیم آنجا به‌وسیلهٔ چرخش و واژگون‌سازیِ قدرت خدا فرو افکنده خواهند شد. از نوری که به من داده شده است، می‌دانم که هلاکت در جهان است. یک کلمه از جانب خداوند، یک لمس از قدرت عظیم او، و این سازه‌های عظیم فرو خواهند ریخت. صحنه‌هایی رخ خواهد داد که هولناکیِ آنها را نمی‌توانیم تصور کنیم.» ریویو اند هرالد، ۵ ژوئیهٔ ۱۹۰۶.

مردمِ من از نبودِ معرفت هلاک می‌شوند؛ زیرا تو معرفت را رد کرده‌ای، من نیز تو را رد خواهم کرد تا دیگر برای من کاهن نباشی؛ و چون شریعتِ خدایِ خود را فراموش کرده‌ای، من نیز فرزندانت را فراموش خواهم کرد. هوشع ۴:۶.

«هنگامی که در نشویل بودم، با مردم سخن می‌گفتم، و در تاریکی شب، گوی عظیمى از آتش که مستقیماً از آسمان آمده بود، فرود آمد و بر نشویل قرار گرفت. از آن گوی، شعله‌ها همچون تیرها به هر سو بیرون می‌جهید؛ خانه‌ها در آتش فرو می‌رفتند؛ خانه‌ها می‌لرزیدند و فرو می‌افتادند. برخی از قوم ما در آنجا ایستاده بودند. گفتند: “همان است که انتظارش را داشتیم؛ ما این را انتظار داشتیم.” دیگران با اندوهی جانکاه دست‌های خود را می‌فشردند و برای رحمت به درگاه خدا فریاد برمی‌آوردند. گفتند: “شما از آن آگاه بودید، می‌دانستید که این می‌آید، و هرگز کلمه‌ای برای هشدار دادن به ما نگفتید!” چنان می‌نمود که گویی نزدیک است ایشان را پاره‌پاره کنند، از این اندیشه که هرگز به آنان چیزی نگفته بودند و هیچ هشداری به ایشان نداده بودند.» Manuscript 188, 1905.