The prophetic line which illustrates the testing represented by the formation of the image of the beast in the United States runs parallel with the three waymarks that represent the line of the Constitution. They run parallel to each other and they contribute specific information that addresses the other line. How is it that those who pass the image of the beast test will then be prepared to walk in the light that proceeds from the throne-room of God, during the time of persecution that begins at the Sunday law in the United States? What is it about the test of the formation of the image of the beast that seals the wise virgins into an experience which allows them to navigate through the period of persecution that begins at the Sunday law, when national apostasy is followed by national ruin, and Satan begins his marvelous works?

خط نبوتی‌ای که آزمایشی را که با تشکیلِ تصویرِ وحش در ایالات متحده نشان داده می‌شود، به تصویر می‌کشد، به‌موازاتِ سه نشانۀ راهی پیش می‌رود که خطِ قانون اساسی را نمایندگی می‌کنند. این دو خط با یکدیگر موازی‌اند و هر یک اطلاعاتی مشخص عرضه می‌دارند که به خطِ دیگر می‌پردازد. چگونه است که آنان که از آزمونِ تصویرِ وحش سرافراز بیرون می‌آیند، آنگاه آماده خواهند شد تا در نوری گام بردارند که از تالارِ تختِ خدا صادر می‌شود، در خلالِ زمانِ جفایی که با قانونِ یکشنبه در ایالات متحده آغاز می‌گردد؟ در آزمونِ تشکیلِ تصویرِ وحش چه چیزی نهفته است که باکره‌گانِ حکیم را در تجربه‌ای مُهر می‌کند که ایشان را قادر می‌سازد از میانِ دورۀ جفایی که با قانونِ یکشنبه آغاز می‌شود عبور کنند، هنگامی که ارتدادِ ملی به‌دنبالِ آن با ویرانیِ ملی همراه می‌گردد، و شیطان کارهای شگفت‌انگیزِ خود را آغاز می‌کند؟

“It is impossible to give any idea of the experience of the people of God who shall be alive upon the earth when celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended. They will walk in the light proceeding from the throne of God. By means of the angels there will be constant communication between heaven and earth. And Satan, surrounded by evil angels, and claiming to be God, will work miracles of all kinds, to deceive, if possible, the very elect.” Testimonies, volume 9, 16.

«تصور کردن تجربهٔ قوم خدا که در زمانی بر روی زمین زنده خواهند بود که جلال آسمانی با تکرار آزارهای گذشته درهم آمیخته است، ناممکن است. آنان در نوری که از تخت خدا صادر می‌شود، سلوک خواهند کرد. به‌وسیلهٔ فرشتگان، میان آسمان و زمین ارتباطی پیوسته برقرار خواهد بود. و شیطان، در حالی که به فرشتگان شریر احاطه شده و ادعای الوهیت می‌کند، انواع معجزات را به‌عمل خواهد آورد تا، اگر ممکن باشد، برگزیدگان را نیز بفریبد.» Testimonies, volume 9, 16.

Sister White comments on the message Christ presented in the synagogue in Capernaum recorded in John chapter six. Her comments are in The Desire of Ages, in the chapter titled The Crisis in Galilee. There she emphasizes that Christ made no effort to prevent the rebellion that occured in John six, though He knew full well He would lose more disciples then than at any other time in His ministry among men.

خواهر وایت دربارهٔ پیامی که مسیح در کنیسهٔ کَفَرناحوم عرضه کرد و در باب ششمِ انجیل یوحنا ثبت شده است، اظهارنظر می‌کند. اظهارات او در کتاب آرزوی اعصار، در فصلی با عنوان «بحران در جلیل» آمده است. او در آنجا تأکید می‌کند که مسیح هیچ کوششی برای جلوگیری از شورشی که در یوحنا ۶ رخ داد به عمل نیاورد، هرچند به‌خوبی می‌دانست که در آن هنگام بیش از هر زمان دیگری در دوران خدمت خویش در میان انسان‌ها، شاگردان بیشتری را از دست خواهد داد.

“When Jesus presented the testing truth that caused so many of His disciples to turn back, He knew what would be the result of His words; but He had a purpose of mercy to fulfill. He foresaw that in the hour of temptation every one of His beloved disciples would be severely tested. His agony in Gethsemane, His betrayal and crucifixion, would be to them a most trying ordeal. Had no previous test been given, many who were actuated by merely selfish motives would have been connected with them. When their Lord was condemned in the judgment hall; when the multitude who had hailed Him as their king hissed at Him and reviled Him; when the jeering crowd cried, ‘Crucify Him!’—when their worldly ambitions were disappointed, these self-seeking ones would, by renouncing their allegiance to Jesus, have brought upon the disciples a bitter, heart-burdening sorrow, in addition to their grief and disappointment in the ruin of their fondest hopes. In that hour of darkness, the example of those who turned from Him might have carried others with them. But Jesus brought about this crisis while by His personal presence He could still strengthen the faith of His true followers.

«هنگامی که عیسی آن حقیقتِ آزمونگر را عرضه کرد که سبب شد بسیاری از شاگردانش بازگردند، می‌دانست نتیجهٔ سخنانش چه خواهد بود؛ اما مقصودی از رحمت داشت که باید به انجام می‌رسانید. او پیش‌بینی می‌کرد که در ساعتِ وسوسه، یکایکِ شاگردانِ محبوبش به‌شدت آزموده خواهند شد. جان‌کَندنِ او در جتسیمانی، خیانت به او، و مصلوب شدنش، برای ایشان سخت‌ترین محنتی جان‌آزما می‌بود. اگر پیش از آن هیچ آزمون پیشینی داده نشده بود، بسیاری که تنها انگیزه‌های خودخواهانه آنان را به حرکت درمی‌آورد، با ایشان پیوسته می‌بودند. هنگامی که سرورشان در تالارِ داوری محکوم شد؛ هنگامی که انبوه مردمی که او را همچون پادشاه خود درود گفته بودند، بر او فریادِ تمسخر کشیدند و دشنامش دادند؛ هنگامی که جماعتِ استهزاکننده بانگ برآوردند: «مصلوبش کن!»—آنگاه که جاه‌طلبی‌های دنیوی ایشان نقش بر آب شد، این خودجویان، با انکارِ وفاداریِ خود نسبت به عیسی، افزون بر اندوه و یأسِ شاگردان از بر باد رفتنِ عزیزترین امیدهایشان، اندوهی تلخ و دل‌فرسا بر آنان تحمیل می‌کردند. در آن ساعتِ تاریکی، نمونهٔ کسانی که از او روی برگرداندند ممکن بود دیگران را نیز با خود ببرد. اما عیسی این بحران را در زمانی پدید آورد که هنوز می‌توانست با حضورِ شخصیِ خویش ایمانِ پیروانِ راستینِ خود را استوار سازد.»

“Compassionate Redeemer, who in the full knowledge of the doom that awaited Him, tenderly smoothed the way for the disciples, prepared them for their crowning trial, and strengthened them for the final test!” The Desire of Ages, 394.

«رهایی‌بخشِ دلسوز، که با آگاهیِ کامل از هلاکتی که در انتظار او بود، با مهربانی راه را برای شاگردان هموار ساخت، آنان را برای سخت‌ترین آزمونشان آماده کرد، و برای امتحان نهایی تقویتشان نمود!» آرزوی اعصار، 394.

The Sunday law is the final test where character is manifested. Before the final test Christ, who never changes, allows a test by which His people’s eternal destiny will be decided. It is a test they must pass before they are sealed, and before their probation closes at the Sunday law. It is a prophetic test that prepares the wise virgins “for their crowning trial, and strengthens them for the final test!” Their “crowning trial” is their crowning test, for the wise virgins are those who are “purified, made white and tried.” The final test is their crowning trial, and in that testing time, the wise virgins “will walk in light proceeding from the throne of God”. What is it within the testing process represented as “the formation of the image of the beast” that prepares the wise virgins for the crowning trial and allows them to walk in the light proceeding from the throne of God. What is the light that proceeds from the throne of God?

قانون یکشنبه آخرین آزمونی است که در آن شخصیت آشکار می‌شود. پیش از آزمون نهایی، مسیح که هرگز تغییر نمی‌کند، آزمایشی را اجازه می‌دهد که به‌واسطهٔ آن سرنوشت جاودانی قوم او تعیین خواهد شد. این آزمایشی است که ایشان باید پیش از مُهر شدن، و پیش از آن‌که مهلتِ آزمونشان در قانون یکشنبه به پایان رسد، از آن سربلند بیرون آیند. این آزمونی نبوی است که باکره‌های حکیم را «برای آزمونِ تاج‌گذارِ ایشان مهیا می‌سازد، و آنان را برای آزمون نهایی نیرو می‌بخشد!» «آزمونِ تاج‌گذارِ» ایشان، آزمونِ تاجِ ایشان است، زیرا باکره‌های حکیم همان کسانی هستند که «پاک می‌شوند، سفید گردانیده می‌شوند و آزموده می‌گردند.» آزمون نهایی، آزمونِ تاج‌گذارِ ایشان است، و در آن زمانِ آزمایش، باکره‌های حکیم «در نوری که از تخت خدا صادر می‌شود، گام خواهند زد». آنچه در درون فرایندِ آزمون که به‌صورت «تشکیل تصویرِ وحش» بازنمایی شده است، باکره‌های حکیم را برای آزمونِ تاج‌گذار مهیا می‌سازد و به آنان امکان می‌دهد در نوری که از تخت خدا صادر می‌شود، گام بردارند، چیست؟ آن نوری که از تخت خدا صادر می‌شود چیست؟

And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. Revelation 8:1–5.

اور جب اُس نے ساتویں مُہر کھولی تو آسمان میں قریب آدھے گھنٹے تک خاموشی رہی۔ اور میں نے اُن سات فرشتوں کو دیکھا جو خدا کے حضور کھڑے رہتے ہیں؛ اور اُنہیں سات نرسنگے دیے گئے۔ اور ایک اَور فرشتہ آ کر قربان گاہ کے پاس کھڑا ہوا، اُس کے پاس سونے کا بخوردان تھا؛ اور اُسے بہت سا بخور دیا گیا تاکہ وہ اُسے سب مقدسوں کی دعاؤں کے ساتھ اُس سونے کی قربان گاہ پر چڑھائے جو تخت کے سامنے تھی۔ اور بخور کا دھواں، جو مقدسوں کی دعاؤں کے ساتھ تھا، فرشتے کے ہاتھ سے خدا کے حضور اوپر چڑھ گیا۔ پھر فرشتے نے بخوردان لیا، اور اُسے قربان گاہ کی آگ سے بھر کر زمین پر ڈال دیا؛ اور آوازیں، اور گرجیں، اور بجلیاں، اور بھونچال پیدا ہوا۔ مکاشفہ 8:1–5۔

In the last days, in the period where the parable of the ten virgins is being fulfilled and the one hundred and forty-four thousand are being sealed, the seventh seal is unsealed and it identifies fire being cast to the earth in answer to the prayers of the saints. The fire that is cast down in the final and perfect fulfillment of the parable of the ten virgins is the message of the midnight cry, as typified by the outpouring of the Holy Spirit at the Exeter camp meeting, and the outpouring of the Holy Spirit at Pentecost, which was there represented as fire. Notice Sister White’s commentary on the message of the midnight cry.

در ایام آخر، در دوره‌ای که مَثَلِ ده باکره در حال تحقق است و یکصد و چهل و چهار هزار نفر مهر می‌شوند، مُهر هفتم گشوده می‌شود و نشان می‌دهد که در پاسخ به دعاهای مقدسین، آتش بر زمین افکنده می‌شود. آتشی که در تحقق نهایی و کاملِ مَثَلِ ده باکره به زمین افکنده می‌شود، پیامِ فریادِ نیمه‌شب است؛ همان‌گونه که در ریزشِ روح‌القدس در اجتماع اردوییِ اکستر، و نیز در ریزشِ روح‌القدس در پنتیکاست، که در آنجا به صورت آتش به نمایش درآمد، به‌طور نمادین نشان داده شد. اکنون به تفسیرِ خواهر وایت دربارهٔ پیامِ فریادِ نیمه‌شب توجه کنید.

“Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259.

«کسانی که پیام نخست را رد کردند، از پیام دوم نیز نمی‌توانستند بهره‌مند شوند؛ و نیز از فریاد نیمه‌شب، که برای آماده ساختن ایشان بود تا به‌وسیلهٔ ایمان همراه با عیسی به قدس‌الاقداسِ قدس آسمانی وارد شوند، بهره‌ای نبردند. و با رد کردن آن دو پیام پیشین، فهم خود را چنان تاریک ساخته‌اند که هیچ نوری در پیام فرشتهٔ سوم، که راه ورود به قدس‌الاقداس را نشان می‌دهد، نمی‌بینند. دیدم که همان‌گونه که یهودیان عیسی را مصلوب کردند، کلیساهای اسمی نیز این پیام‌ها را مصلوب کرده‌اند؛ و از این‌رو هیچ شناختی از راهِ ورود به قدس‌الاقداس ندارند، و نمی‌توانند از شفاعت عیسی در آنجا بهره‌مند شوند. همچون یهودیانی که قربانی‌های بی‌فایدهٔ خود را تقدیم می‌کردند، آنان نیز دعاهای بی‌فایدهٔ خود را به آن بخشی تقدیم می‌کنند که عیسی آن را ترک کرده است؛ و شیطان، که از این فریب خشنود است، سیمایی دینی به خود می‌گیرد و ذهن این مسیحیان معترف را به‌سوی خود می‌کشاند، و با قدرت خود و آیات و عجایب دروغین خویش عمل می‌کند تا ایشان را در دام خود گرفتار سازد.» Early Writings, 259.

In the Millerite history the test of the message of the midnight cry “was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary.” The message of the midnight cry that is now being developed is also represented as the testing of the formation of the image of the beast. They are both the test that leads to the close of probation where character is manifested. When the Millerites entered into the Most Holy Place by faith, their faith was once again tested. The faith of the one hundred and forty-four thousand will be tested at the Sunday law, but they are promised that they will be safe, for they will walk “in the light proceeding from” the seventh seal, which was opened when the message of the midnight cry began to be unsealed in July of 2023.

در تاریخ میلریتی، آزمونِ پیامِ فریادِ نیمه‌شب «این بود که ایشان را آماده سازد تا با ایمان همراهِ عیسی به قدس‌الاقداسِ حرمِ آسمانی داخل شوند.» پیامی که اکنون از فریادِ نیمه‌شب در حال گشوده شدن است نیز به‌منزلهٔ آزمونِ تشکیلِ صورتِ وحش معرفی شده است. هر دوی آن‌ها همان آزمونی هستند که به پایانِ مهلتِ فیض می‌انجامد، جایی که سیرت آشکار می‌گردد. هنگامی که میلریتی‌ها با ایمان به قدس‌الاقداس داخل شدند، ایمانِ ایشان بار دیگر آزموده شد. ایمانِ صد و چهل و چهار هزار تن در هنگامِ قانونِ یکشنبه آزموده خواهد شد، اما به ایشان وعده داده شده است که در امان خواهند بود، زیرا در «نوری که از» مُهرِ هفتم «صادر می‌شود» گام خواهند زد؛ همان مُهری که هنگامی گشوده شد که پیامِ فریادِ نیمه‌شب در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ آغاز به گشوده شدن کرد.

The message that was unsealed at that time is established through the methodology of line upon line, which is the methodology of the latter rain. The latter rain began to sprinkle in 2001, and the final testing of Adventism began. In July of 2023 the final period in the testing process that concludes at the Sunday law began when the message of the midnight cry, which is also the latter rain, which is also the increase of knowledge that is produced when the seventh seal is removed, and is also the unsealing of the seven thunders as well as the Revelation of Jesus Christ. All the lines that represent an unsealing of prophetic light are identified as being unsealed in the hidden history of verse forty of Daniel chapter eleven.

پیامی که در آن زمان مُهرگشایی شد، از طریق روش‌شناسیِ «خط بر خط» استوار می‌گردد، که همان روش‌شناسیِ بارانِ آخر است. بارانِ آخر در سال 2001 آغاز به باریدنِ خفیف کرد، و آزمونِ نهاییِ اَدوِنتیسم آغاز شد. در ژوئیهٔ 2023، آخرین دوره در فرایندِ آزمونی که با قانونِ یکشنبه به پایان می‌رسد آغاز شد، هنگامی که پیامِ فریادِ نیمه‌شب، که همان بارانِ آخر نیز هست، و همان افزایشِ معرفتی است که هنگام برداشته شدنِ مُهرِ هفتم پدید می‌آید، و نیز همان مُهرگشاییِ هفت رعد است، و همچنین مکاشفهٔ عیسی مسیح. تمامیِ خطوطی که نمایانگرِ مُهرگشاییِ نورِ نبوی هستند، چنین شناسایی می‌شوند که در تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهل از دانیالِ بابِ یازدهم مُهرگشایی شده‌اند.

In that hidden history the line of the Constitution’s three primary waymarks is represented. It is the line when church and state come together to form the image of the beast. It contains a prophetic line that addresses the presidents of the United States which illustrate the dynamics of the political struggles that occur in the history of the Republican horn of the earth-beast. That line includes the parallel histories of both major political parties of the United States. That line is closely related to the horn of apostate Protestantism from its beginning in 1844, until it usurps the control of the civil government at the Sunday law.

در آن تاریخِ پنهان، خطِ سه نشانهٔ اصلیِ قانون اساسی بازنمایی شده است. این همان خطی است که در آن کلیسا و دولت برای تشکیلِ صورتِ وحش به یکدیگر می‌پیوندند. این خط شاملِ یک خطِ نبوی است که رؤسای جمهورِ ایالات متحده را مخاطب قرار می‌دهد؛ رؤسایی که پویاییِ کشمکش‌های سیاسیِ رخ‌داده در تاریخِ شاخِ جمهوری‌خواهِ وحشِ زمینی را به تصویر می‌کشند. آن خط، تاریخ‌های موازیِ هر دو حزبِ عمدهٔ سیاسیِ ایالات متحده را در بر می‌گیرد. آن خط از آغازِ شاخِ پروتستانتیسمِ مرتد در سال 1844 تا زمانی که در قانونِ یکشنبه زمامِ حکومتِ مدنی را غصب می‌کند، ارتباطی تنگاتنگ با آن دارد.

The prophetic role of apostate Protestantism includes the witness of the Hasmonaean Dynasty as a symbol of apostate Protestantism. In the backdrop of the line of the horn of apostate Protestantism you also have the line of the Laodicean Seventh-day Adventist church. From the line of Laodicean Adventism you have the line of the one hundred and forty-four thousand. That hidden history also has the line of Islam of the third woe. Russia has a line, the United Nations has a line and of course, the papal power has a line.

نقش نبوتیِ پروتستانتیسمِ مرتد، شهادتِ سلسلهٔ حَسمونیان را نیز به‌عنوان نمادی از پروتستانتیسمِ مرتد دربر می‌گیرد. در پس‌زمینهٔ خطِ شاخِ پروتستانتیسمِ مرتد، خطِ کلیسای ادونتیستِ روزِ هفتمِ لائودیکیه را نیز دارید. از خطِ ادونتیسمِ لائودیکیه، خطِ صد و چهل و چهار هزار را دارید. آن تاریخِ پنهان همچنین خطِ اسلامِ وایِ سوم را نیز دربر دارد. روسیه خطی دارد، سازمانِ مللِ متحد خطی دارد و البته، قدرتِ پاپی نیز خطی دارد.

If a student of prophecy applies himself as a Berean living in the last days, he will feed upon the lines that are identified in the hidden history of verse forty. The student of prophecy will take the book out of the angel’s hand and eat it. Then when the final test of the Sunday law arrives, he will not only have come to understand the message of the midnight cry that was unsealed, but he will fully understand how the image of the beast was formed in the United States.

ਜੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਊਂਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਬੇਰੀਆਈ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਚਾਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਹਾਰ ਕਰੇਗਾ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚੋਂ ਪੁਸਤਕ ਲਏਗਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਖਾਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਆਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਾ ਕੇਵਲ ਉਸ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝੇਗਾ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।

The light of the seventh seal proceeds from the throne and in the context of the parable of the ten virgins it is the message of the midnight cry. The message of the midnight cry is what prepares the wise virgins for the period when the persecutions of the past are repeated.

نورِ مُهرِ هفتم از تخت صادر می‌شود و در چارچوبِ مَثَلِ ده باکره، همان پیامِ ندایِ نیمه‌شب است. پیامِ ندایِ نیمه‌شب همان چیزی است که باکره‌گانِ دانا را برای دوره‌ای آماده می‌سازد که در آن آزارها و جفاهای گذشته تکرار می‌شوند.

“In reviewing our past history, having traveled over every step of advance to our present standing, I can say, Praise God! As I see what God has wrought, I am filled with astonishment, and with confidence in Christ as leader. We have nothing to fear for the future except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.” Testimonies to Ministers, 31.

"جب میں اپنی گزشتہ تاریخ کا جائزہ لیتی ہوں، اور اپنی موجودہ حالت تک پیش رفت کے ہر ہر قدم سے گزری ہوں، تو میں کہہ سکتی ہوں، خدا کی حمد ہو! جب میں دیکھتی ہوں کہ خدا نے کیا کچھ انجام دیا ہے، تو میں حیرت سے بھر جاتی ہوں، اور بطور رہنما مسیح پر میرا اعتماد مضبوط ہو جاتا ہے۔ ہمیں مستقبل سے کسی بات کا خوف نہیں، سوائے اس کے کہ ہم اُس راہ کو بھول جائیں جس میں خداوند نے ہماری راہنمائی کی ہے، اور اپنی گزشتہ تاریخ میں اُس کی تعلیم کو۔" Testimonies to Ministers, 31.

The Lord is leading His people in the testing process that began in July 2023. His leading included opening up the prophetic Word in relation to the hidden history of verse forty. That history identifies how the image of the beast is formed in the United States, and of course much more than simply that element of end-time events. When we find ourselves in the crowning trial at the Sunday law, when the persecutions of the past are beginning to repeat, we “have nothing to fear for the future except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.”

خداوند قوم خود را در فرایندِ آزمونی که در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ آغاز شد، رهبری می‌کند. رهبریِ او شامل گشودنِ کلام نبوی در ارتباط با تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهل بوده است. آن تاریخ آشکار می‌سازد که چگونه صورتِ وحش در ایالات متحده شکل می‌گیرد، و البته بسیار فراتر از صرفاً آن بخش از رویدادهای زمانِ آخر را نیز در بر می‌گیرد. هنگامی که خود را در آزمونِ نهاییِ تاج‌گذار در قانونِ یکشنبه بیابیم، آنگاه که جفاهای گذشته آغاز به تکرار می‌کنند، «برای آینده هیچ چیز نداریم که از آن بترسیم، مگر آنکه راهی را که خداوند ما را هدایت کرده است، و تعلیمِ او را در تاریخِ گذشتهٔ ما، از یاد ببریم.»

At the Sunday law the “past history” will be repeated in the period of the formation of the image of the beast in the United States. The Lion of the tribe of Judah has unsealed the final message and led His people to the hidden history of verse forty. There He taught His people to not simply understand His prophetic Word, but also the privilege and responsibility to attain an experience qualified to be among those of His people who were to be His representatives in the final crisis.

در هنگام قانون یک‌شنبه، «تاریخ گذشته» در دورهٔ شکل‌گیری صورتِ حیوان در ایالات متحده تکرار خواهد شد. شیرِ سبطِ یهودا پیام نهایی را گشوده است و قوم خود را به تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهل هدایت کرده است. در آنجا او به قوم خود آموخت که نه تنها کلام نبویِ او را درک کنند، بلکه امتیاز و مسئولیتِ دست یافتن به تجربه‌ای را نیز دریابند که آنان را شایسته سازد تا در زمرهٔ کسانی از قوم او باشند که در بحران نهایی نمایندگان او خواهند بود.

One of the prophetic characteristics of those people is that they know how to walk by the light proceeding from the throne. That light is the light of the hidden history of verse forty, which describes in minute detail the religious, political, social and economic dynamics involved in erecting the image of the beast in the United States. The light which is recognized concerning this sacred history is produced through the application of line upon line, from here a little and there a little, and it is the light that describes the history when the persecutions of the past are once again initiated.

از ویژگی‌های نبوی آن قوم این است که می‌دانند چگونه به نوری که از تخت صادر می‌شود، سلوک کنند. آن نور، نورِ تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهل است؛ تاریخی که پویایی‌های دینی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادیِ دخیل در برپا ساختن تصویرِ وحش در ایالات متحده را با جزئیاتی دقیق توصیف می‌کند. نوری که دربارهٔ این تاریخِ مقدس شناخته می‌شود، از طریق به‌کارگیریِ «حکم بر حکم، از اینجا اندکی و از آنجا اندکی» پدید می‌آید، و همان نوری است که تاریخی را توصیف می‌کند که در آن آزارهای گذشته بار دیگر آغاز می‌گردند.

Those who understand the increase of knowledge are the wise, and the increase of knowledge is upon the formation of the image of the beast, and the wise will understand the history of the formation of the image of the beast in the world in advance of the arrival of that history. Jesus, as Alpha and Omega, always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

کسانی که افزایشِ معرفت را درک می‌کنند، حکیمان‌اند؛ و افزایشِ معرفت بر شکل‌گیریِ صورتِ وحش قرار دارد، و حکیمان تاریخِ شکل‌گیریِ صورتِ وحش را در جهان پیش از فرارسیدنِ آن تاریخ درخواهند یافت. عیسی، به‌عنوانِ الفا و امگا، همواره پایانِ یک چیز را با آغازِ آن چیز به تصویر می‌کشد.

It is worth noting that the passage where Sister White identifies that God’s people will walk in light proceeding from the throne is the conclusion of the first chapter in Testimonies, volume nine. The chapter begins on page eleven, so the chapter begins at nine-eleven and it ends describing the Sunday law. It describes the period where the image of the beast is formed and the one hundred and forty-four thousand are manifested, but only if you have the faith to see that chapter in such a fashion.

قابلِ توجہ بات یہ ہے کہ وہ اقتباس جس میں سسٹر وائٹ یہ بیان کرتی ہیں کہ خدا کے لوگ اُس نور میں چلیں گے جو تخت سے صادر ہوتا ہے، Testimonies، جلد نہم، کے پہلے باب کا اختتام ہے۔ یہ باب صفحہ گیارہ سے شروع ہوتا ہے؛ یوں باب نو-گیارہ سے شروع ہوتا ہے اور اس کا اختتام اتوار کے قانون کی توصیف پر ہوتا ہے۔ یہ اُس دور کو بیان کرتا ہے جب حیوان کی مورت قائم کی جاتی ہے اور ایک لاکھ چوالیس ہزار ظاہر کیے جاتے ہیں، لیکن صرف اسی صورت میں اگر آپ کے پاس اُس باب کو اس انداز میں دیکھنے کا ایمان ہو۔

Being the first section of volume nine, it opens with that identification, and employs the title, For the Coming of the King. It is clearly referencing not only the Second Coming of Christ, but also the parable of the ten virgins, for the section title then quotes Paul.

چونکہ یہ نویں جلد کا پہلا حصہ ہے، اس کا آغاز اسی شناخت کے ساتھ ہوتا ہے، اور عنوان استعمال کرتا ہے: بادشاہ کی آمد کے لیے۔ یہ واضح طور پر نہ صرف مسیح کی دوسری آمد کی طرف اشارہ کرتا ہے، بلکہ دس کنواریوں کی تمثیل کی طرف بھی، کیونکہ اس کے بعد حصے کا عنوان پولس کا قول نقل کرتا ہے۔

“Section 1—For the Coming of the King

"بخش ۱—برای آمدن پادشاه"

“‘Yet a little while, and He that shall come will come, and will not tarry.’ Hebrews 10:37.”

«زیرا اندک زمانی دیگر، آن که باید بیاید خواهد آمد و تأخیر نخواهد کرد.» عبرانیان ۱۰:‏۳۷.

The following two verses are left off, but they contribute to the light in the passage.

دو آیتِ ذیل اگرچہ حذف کر دی گئی ہیں، تاہم وہ اس عبارت کے مفہوم کو مزید روشن کرتی ہیں۔

For yet a little while, and he that shall come will come, and will not tarry. Now the just shall live by faith: but if any man draw back, my soul shall have no pleasure in him. But we are not of them who draw back unto perdition; but of them that believe to the saving of the soul. Hebrews 10:37–39.

زیرا هنوز اندک زمانی باقی است، و آن‌که باید بیاید، خواهد آمد و درنگ نخواهد کرد. اما عادل به ایمان زیست خواهد کرد؛ و اگر کسی واپس بکشد، جان من از او خشنود نخواهد شد. لیکن ما از آنان نیستیم که واپس می‌کشند تا هلاکت؛ بلکه از آنانیم که ایمان می‌آورند برای نجات جان. عبرانیان ۱۰:‏۳۷–۳۹.

Paul was referring to Habakkuk where the faithful wise virgins are contrasted with those who Paul says “draw back unto perdition.” Habakkuk said it this way:

پولُس به حبقوق اشاره می‌کرد؛ جایی که باکره‌گانِ خردمندِ امین در تقابل با کسانی قرار داده می‌شوند که پولُس می‌گوید «برای هلاکت واپس می‌کشند». حبقوق آن را این‌گونه بیان کرد:

Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:4.

ببینید، جانِ او که متکبّرانه برافراشته شده است، در وی راست نیست؛ امّا عادل به ایمانِ خود زیست خواهد کرد. حبقوق ۲:۴.

Habakkuk’s tarrying time is the tarrying time of the ten virgins, and the chapter of the coming King, in connection with Paul’s words from Hebrews, identifies the perfect fulfillment and application of this chapter in the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That period began on September 11, 2001 and ends at the Sunday law, which is Laodicean Adventism’s last crisis, which in the parable of the ten virgins is the manifestation of character at the Sunday law. The last paragraphs of the chapter address the Sunday law, and the chapter begins by addressing September 11, 2001.

زمانِ تأخیرِ حَبَقّوق، همان زمانِ تأخیرِ ده باکره است، و فصلِ پادشاهِ آینده، در پیوند با سخنانِ پولُس در عبرانیان، تحقق و انطباقِ کاملِ این فصل را در دورهٔ مهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر مشخص می‌سازد. آن دوره در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد و در قانونِ یکشنبه پایان می‌یابد، که آخرین بحرانِ ادونتیسمِ لاodیسه‌ای است؛ بحرانی که در مَثَلِ ده باکره، ظهورِ شخصیت در قانونِ یکشنبه است. بندهای پایانیِ این فصل به قانونِ یکشنبه می‌پردازد، و فصل با پرداختن به ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز می‌شود.

“The Last Crisis

"آخری بحران"

“We are living in the time of the end. The fast-fulfilling signs of the times declare that the coming of Christ is near at hand. The days in which we live are solemn and important. The Spirit of God is gradually but surely being withdrawn from the earth. Plagues and judgments are already falling upon the despisers of the grace of God. The calamities by land and sea, the unsettled state of society, the alarms of war, are portentous. They forecast approaching events of the greatest magnitude.

«موږ د پای په زمانه کې ژوند کوو. د زمانې هغه نښې چې په چټکۍ سره پوره کېږي، اعلان کوي چې د مسیح راتګ نږدې دی. هغه ورځې چې موږ پکې ژوند کوو، جدي او مهمې دي. د خدای روح په تدریج، خو په یقیني ډول، له ځمکې څخه بېرته اخیستل کېږي. وباوې او قضاګانې لا له اوسه د خدای د فضل پر سپکوونکو راکوزېږي. د وچې او سمندر ناورینونه، د ټولنې ګډوډ حالت، د جګړې وېروونکي خبرتیاوې، د سترو نښو لرونکې دي. دا د تر ټولو ستر اهمیت لرونکو نږدې کېدونکو پېښو وړاندوینه کوي.»

“The agencies of evil are combining their forces and consolidating. They are strengthening for the last great crisis. Great changes are soon to take place in our world, and the final movements will be rapid ones.

«قدرت‌های شرارت نیروهای خود را با یکدیگر متحد می‌سازند و استحکام می‌بخشند. آنان برای آخرین بحران عظیم نیرومندتر می‌شوند. به‌زودی تغییرات بزرگی در جهان ما رخ خواهد داد، و حرکات نهایی سریع خواهند بود.»

“The condition of things in the world shows that troublous times are right upon us. The daily papers are full of indications of a terrible conflict in the near future. Bold robberies are of frequent occurrence. Strikes are common. Thefts and murders are committed on every hand. Men possessed of demons are taking the lives of men, women, and little children. Men have become infatuated with vice, and every species of evil prevails.

“دنیا کی حالت ظاہر کرتی ہے کہ مصیبت کے زمانے بالکل ہم پر آن پہنچے ہیں۔ روزانہ کے اخبارات قریب المستقبل میں ایک ہولناک کشمکش کی علامتوں سے بھرے ہوئے ہیں۔ دلیرانہ ڈکیتیاں کثرت سے وقوع پذیر ہو رہی ہیں۔ ہڑتالیں عام ہیں۔ ہر طرف چوریاں اور قتل کیے جا رہے ہیں۔ شیاطین کے قبضہ میں آئے ہوئے لوگ مردوں، عورتوں اور ننھے بچوں کی جانیں لے رہے ہیں۔ انسان بدکاری پر فریفتہ ہو گئے ہیں، اور ہر قسم کی بدی غالب ہے۔

“The enemy has succeeded in perverting justice and in filling men’s hearts with the desire for selfish gain. ‘Justice standeth afar off: for truth is fallen in the street, and equity cannot enter.’ Isaiah 59:14. In the great cities there are multitudes living in poverty and wretchedness, well-nigh destitute of food, shelter, and clothing; while in the same cities are those who have more than heart could wish, who live luxuriously, spending their money on richly furnished houses, on personal adornment, or worse still, upon the gratification of sensual appetites, upon liquor, tobacco, and other things that destroy the powers of the brain, unbalance the mind, and debase the soul. The cries of starving humanity are coming up before God, while by every species of oppression and extortion men are piling up colossal fortunes.

دښمن د عدالت په تحریفولو او د انسانانو زړونه د ځانغوښتې ګټې د غوښتنې څخه په ډکولو کې بریالی شوی دی. «او عدالت لیرې ولاړ دی، ځکه چې رښتیا په کوڅه کې لوېدلی دی، او انصاف نه شي ننوتلای.» اشعیا 59:14. په لویو ښارونو کې ډېر داسې خلک شته چې په بېوزلۍ او بدمرغۍ کې ژوند کوي، نږدې له خوړو، سرپناه او جامو بې‌برخې دي؛ په داسې حال کې چې په هماغو ښارونو کې داسې کسان هم شته چې له زړه د هیلو نه زیات څه لري، په عیش او عشرت کې ژوند کوي، خپلې پیسې په شاندارو سمبالو شویو کورونو، په شخصي سینګار، او لا بدتره، د نفساني خواهشاتو په پوره کولو، په شرابو، تنباکو، او نورو هغو شیانو لګوي چې د دماغ ځواکونه له منځه وړي، ذهن بې‌تعادله کوي، او روح ذلیلوي. د لوږې ځپلې بشریت فریادونه د خدای حضور ته پورته کېږي، په داسې حال کې چې انسانان د ظلم او زبېښاک په هر ډول سره سترې سترې شتمنۍ راټولوي.

“On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

«در یک موقعیت، هنگامی که در شهر نیویورک بودم، در ساعات شب فراخوانده شدم تا بناهایی را ببینم که طبقه بر طبقه به سوی آسمان سر برمی‌آوردند. این بناها با این تضمین معرفی می‌شدند که در برابر آتش مصون‌اند، و برای جلال‌بخشیدن به مالکان و سازندگانشان برپا شده بودند. این ساختمان‌ها هرچه بیشتر و بیشتر اوج می‌گرفتند، و در آنها گران‌بهاترین مصالح به کار رفته بود. آنان که این بناها از آنِ ایشان بود، از خود نمی‌پرسیدند: «چگونه می‌توانیم خدا را به بهترین وجه جلال دهیم؟» خداوند در اندیشه‌های آنان نبود.»

“I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

«با خود اندیشیدم: “ای کاش آنان که بدین‌گونه اموال خویش را صرف می‌کنند، می‌توانستند مسیر خود را چنان‌که خدا آن را می‌بیند، ببینند! ایشان بناهای باشکوه بر هم می‌انباشتند، اما برنامه‌ریزی و تدبیرشان در نظر فرمانروای عالم چه اندازه احمقانه است. آنان با تمامی قوای دل و ذهن در پی آن نیستند که چگونه خدا را جلال دهند. از این حقیقت غافل شده‌اند که این نخستین وظیفهٔ انسان است.”»

“As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

«هم‌زمان با برافراشته‌شدن این بناهای باشکوه، مالکانشان با غروری جاه‌طلبانه شادمانی می‌کردند که پولی در اختیار دارند تا آن را در ارضای خویشتن و برانگیختن حسد همسایگان خود به کار برند. بخش بزرگی از پولی که بدین‌سان سرمایه‌گذاری می‌کردند، از راه اجحاف و از راه در تنگنا نهادن فقیران به دست آمده بود. آنان فراموش کرده بودند که در آسمان، حساب هر معاملهٔ تجاری نگاه داشته می‌شود؛ هر دادوستد ناعادلانه، هر عمل فریبکارانه، در آنجا ثبت می‌گردد. زمانی فرا می‌رسد که انسان‌ها در فریب و گستاخی خویش به نقطه‌ای خواهند رسید که خداوند اجازه نخواهد داد از آن فراتر روند، و خواهند آموخت که برای بردباری یهوه حدّی هست.»

“The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.

«صحنه‌ای که سپس در برابر من گذشت، هشداری از آتش‌سوزی بود. مردان به ساختمان‌های بلند و به‌گمانْ ضدّحریق نگریستند و گفتند: «آن‌ها کاملاً ایمن‌اند.» اما این ساختمان‌ها چنان سوختند، گویی از قیر ساخته شده بودند. ماشین‌های آتش‌نشانی هیچ کاری نمی‌توانستند برای متوقف ساختن ویرانی انجام دهند. آتش‌نشانان قادر به به‌کار انداختن ماشین‌ها نبودند.»

“I am instructed that when the Lord’s time comes, should no change have taken place in the hearts of proud, ambitious human beings, men will find that the hand that had been strong to save will be strong to destroy. No earthly power can stay the hand of God. No material can be used in the erection of buildings that will preserve them from destruction when God’s appointed time comes to send retribution on men for their disregard of His law and for their selfish ambition.

«به من تعلیم داده شده است که چون وقت خداوند فرا رسد، اگر در دل‌های انسان‌های مغرور و جاه‌طلب هیچ تغییری پدید نیامده باشد، مردم خواهند یافت که همان دستی که برای نجات نیرومند بود، برای هلاک کردن نیز نیرومند خواهد بود. هیچ قدرت زمینی نمی‌تواند دست خدا را بازدارد. هیچ مصالحی را نمی‌توان در برپایی بناها به کار برد که چون زمان معیّنِ خدا فرا رسد تا به سبب بی‌اعتنایی انسان‌ها به شریعت او و جاه‌طلبی خودخواهانه‌شان بر آنان جزا فرستد، آن بناها را از ویرانی محفوظ دارد.»

“There are not many, even among educators and statesmen, who comprehend the causes that underlie the present state of society. Those who hold the reins of government are not able to solve the problem of moral corruption, poverty, pauperism, and increasing crime. They are struggling in vain to place business operations on a more secure basis. If men would give more heed to the teaching of God’s word, they would find a solution of the problems that perplex them.

«بسیاری نیستند، حتی در میان آموزگاران و رجال دولت، که علل زیربناییِ وضع کنونیِ جامعه را درک کنند. آنان که زمام حکومت را در دست دارند، قادر نیستند مسئلۀ فساد اخلاقی، فقر، تنگدستی، و افزایش جرم را حل کنند. ایشان بیهوده می‌کوشند تا امور تجاری را بر بنیادی استوارتر قرار دهند. اگر مردمان به تعلیم کلام خدا بیشتر توجه می‌کردند، راه‌حلی برای مسائلی که ایشان را سرگردان ساخته است می‌یافتند.»

“The Scriptures describe the condition of the world just before Christ’s second coming. Of the men who by robbery and extortion are amassing great riches, it is written: ‘Ye have heaped treasure together for the last days. Behold, the hire of the laborers who have reaped down your fields, which is of you kept back by fraud, crieth: and the cries of them which have reaped are entered into the ears of the Lord of Sabaoth. Ye have lived in pleasure on the earth, and been wanton; ye have nourished your hearts, as in a day of slaughter. Ye have condemned and killed the just; and he doth not resist you.’ James 5:3–6.

کتابِ مقدّس مسیح کی دوسری آمد سے ذرا پہلے دنیا کی حالت کو بیان کرتی ہے۔ اُن لوگوں کے بارے میں جو لوٹ مار اور ظلم کے ذریعے بڑی دولت جمع کر رہے ہیں، یوں لکھا ہے: “تم نے آخری دنوں کے لیے خزانے جمع کر رکھے ہیں۔ دیکھو، مزدوروں کی وہ مزدوری جنہوں نے تمہارے کھیت کاٹے، جسے تم نے فریب سے روکے رکھا، فریاد کرتی ہے؛ اور کاٹنے والوں کی فریاد ربُّ الجنود کے کانوں تک پہنچ گئی ہے۔ تم نے زمین پر عیش و عشرت کی ہے اور نفس پرستی میں زندگی گزاری ہے؛ تم نے اپنے دلوں کو، گویا ذبح کے دن، پال پوس کر موٹا کیا ہے۔ تم نے راست باز کو مجرم ٹھہرایا اور قتل کیا؛ اور وہ تمہاری مزاحمت نہیں کرتا۔” یعقوب 5:3–6۔

“But who reads the warnings given by the fast-fulfilling signs of the times? What impression is made upon worldlings? What change is seen in their attitude? No more than was seen in the attitude of the inhabitants of the Noachian world. Absorbed in worldly business and pleasure, the antediluvians ‘knew not until the Flood came, and took them all away.’ Matthew 24:39. They had heaven-sent warnings, but they refused to listen. And today the world, utterly regardless of the warning voice of God, is hurrying on to eternal ruin.

“परन्तु समय के शीघ्र-पूर्ति होते चिन्हों द्वारा दी गई चेतावनियों को कौन पढ़ता है? संसारिक जनों पर उनका क्या प्रभाव पड़ता है? उनके मनोभाव में कौन-सा परिवर्तन दिखाई देता है? उससे अधिक नहीं, जितना नूह के दिनों के संसार के निवासियों के मनोभाव में दिखाई दिया था। सांसारिक व्यापार और सुख-विलास में मग्न होकर, जलप्रलय-पूर्व लोग ‘जब तक जलप्रलय आकर उन सब को बहा न ले गया, तब तक कुछ न जान पाए।’ मत्ती 24:39. उन्हें स्वर्ग-प्रदत्त चेतावनियाँ मिली थीं, परन्तु उन्होंने सुनने से इन्कार कर दिया। और आज भी संसार, परमेश्वर की चेतावनी की वाणी की सर्वथा उपेक्षा करते हुए, अनन्त विनाश की ओर तेजी से बढ़ा चला जा रहा है।”

“The world is stirred with the spirit of war. The prophecy of the eleventh chapter of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place.

«دنیا با روح جنگ به هیجان آمده است. نبوت فصل یازدهم دانیال نزدیک است به تحقق کامل خود برسد. به‌زودی صحنه‌های آشوبی که در نبوت‌ها از آن‌ها سخن گفته شده است، به وقوع خواهد پیوست.»

“‘“Behold, the Lord maketh the earth empty, and maketh it waste, and turneth it upside down, and scattereth abroad the inhabitants thereof…. Because they have transgressed the laws, changed the ordinance, broken the everlasting covenant. Therefore hath the curse devoured the earth, and they that dwell therein are desolate…. The mirth of tabrets ceaseth, the noise of them that rejoice endeth, the joy of the harp ceaseth.’ Isaiah 24:1–8.

«“اینک، خداوند زمین را تهی می‌سازد، و آن را ویران می‌کند، و آن را زیر و زبر می‌گرداند، و ساکنانش را پراکنده می‌سازد…. زیرا که ایشان از قوانین تجاوز کرده‌اند، فرایض را دگرگون ساخته‌اند، و عهد جاودانی را شکسته‌اند. از این‌رو لعنت، زمین را بلعیده است، و ساکنان آن به ویرانی گرفتار شده‌اند…. طربِ دف‌ها بازمی‌ایستد، غوغای شادمانان پایان می‌پذیرد، و شادیِ بربط خاموش می‌شود.» اشعیا 24:1–8.

“‘Alas for the day! for the day of the Lord is at hand, and as a destruction from the Almighty shall it come…. The seed is rotten under their clods, the garners are laid desolate, the barns are broken down, for the corn is withered. How do the beasts groan! the herds of cattle are perplexed, because they have no pasture; yea, the flocks of sheep are made desolate.’ ‘The vine is dried up, and the fig tree languisheth; the pomegranate tree, the palm tree also, and the apple tree, even all the trees of the field, are withered: because joy is withered away from the sons of men.” Joel 1:15–18, 12.

«¡Ay del día!, porque cercano está el día de Jehová, y vendrá como destrucción de parte del Todopoderoso…. La semilla se pudrió debajo de sus terrones, los graneros fueron asolados, los silos derribados, porque se secó el grano. ¡Cómo gimen las bestias! Las manadas de ganado están perplejas, porque no tienen pastos; aun los rebaños de ovejas están desolados». «La vid se secó, y pereció la higuera; el granado también, la palmera y el manzano; todos los árboles del campo se secaron; porque se extinguió el gozo de entre los hijos de los hombres». Joel 1:15–18, 12.

“‘I am pained at my very heart; … I cannot hold my peace, because thou has heard, O my soul, the sound of the trumpet, the alarm of war. Destruction upon destruction is cried; for the whole land is spoiled.’ Jeremiah 4:19, 20.

«دلِ من، دلِ من، در درونم به درد آمده است؛ … نمی‌توانم خاموش بمانم، زیرا تو، ای جان من، صدای کرنا و بانگِ جنگ را شنیده‌ای. هلاکت بر هلاکت ندا می‌شود، زیرا تمامی سرزمین به تاراج رفته است.» ارمیا ۴:۱۹، ۲۰۔

“‘I beheld the earth, and, lo, it was without form, and void; and the heavens, and they had no light. I beheld the mountains, and, lo, they trembled, and all the hills moved lightly. I beheld, and, lo, there was no man, and all the birds of the heavens were fled. I beheld, and, lo, the fruitful place was a wilderness, and all the cities thereof were broken down.’ Verses 23–26.

«بر زمین نگریستم، و اینک بی‌شکل و خالی بود؛ و به آسمان‌ها، و ایشان را هیچ نوری نبود. بر کوه‌ها نگریستم، و اینک می‌لرزیدند، و همهٔ تپه‌ها به‌سبکی جنبش می‌کردند. نگریستم، و اینک هیچ انسانی نبود، و همهٔ پرندگان آسمان گریخته بودند. نگریستم، و اینک جایِ بارور بیابانی بود، و همهٔ شهرهایش ویران شده بود.» آیات ۲۳–۲۶.

“‘“Alas! for that day is great, so that none is like it: it is even the time of Jacob’s trouble; but he shall be saved out of it.” Jeremiah 30:7.

«“آه! زیرا آن روز عظیم است، به‌گونه‌ای که هیچ روزی مانند آن نیست؛ و آن زمانِ تنگیِ یعقوب است؛ اما او از آن رهایی خواهد یافت.” ارمیا 30:7.»

“Not all in this world have taken sides with the enemy against God. Not all have become disloyal. There are a faithful few who are true to God; for John writes: ‘Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ Revelation 14:12. Soon the battle will be waged fiercely between those who serve God and those who serve Him not. Soon everything that can be shaken will be shaken, that those things that cannot be shaken may remain.

«در این جهان، همه با دشمن بر ضد خدا هم‌پیمان نشده‌اند. همه بی‌وفا نگشته‌اند. اندکی وفادار باقی مانده‌اند که نسبت به خدا صادق‌اند؛ زیرا یوحنا می‌نویسد: “اینان‌اند آنانی که احکام خدا و ایمانِ عیسی را نگاه می‌دارند.” مکاشفه ۱۴:۱۲. به‌زودی نبردی سخت میان آنان که خدا را خدمت می‌کنند و آنان که او را خدمت نمی‌کنند، درخواهد گرفت. به‌زودی هر آنچه بتوان آن را متزلزل ساخت، متزلزل خواهد شد، تا آن چیزهایی که متزلزل‌ناپذیرند، باقی بمانند.»

“Satan is a diligent Bible student. He knows that his time is short, and he seeks at every point to counterwork the work of the Lord upon this earth. It is impossible to give any idea of the experience of the people of God who shall be alive upon the earth when celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended. They will walk in the light proceeding from the throne of God. By means of the angels there will be constant communication between heaven and earth. And Satan, surrounded by evil angels, and claiming to be God, will work miracles of all kinds, to deceive, if possible, the very elect. God’s people will not find their safety in working miracles, for Satan will counterfeit the miracles that will be wrought. God’s tried and tested people will find their power in the sign spoken of in Exodus 31:12–18. They are to take their stand on the living word: ‘It is written.’ This is the only foundation upon which they can stand securely. Those who have broken their covenant with God will in that day be without God and without hope.

«شیطان شاگردی کوشا در مطالعهٔ کتاب مقدّس است. او می‌داند که وقتش کوتاه است، و در هر نقطه می‌کوشد تا کار خداوند را بر این زمین خنثی سازد. محال است بتوان تصوری از تجربهٔ قوم خدا که در آن زمان بر زمین زنده خواهند بود به دست داد، آنگاه که جلال آسمانی و تکرارِ آزارهای گذشته در هم آمیخته باشند. ایشان در نوری که از تخت خدا صادر می‌شود راه خواهند رفت. به‌واسطهٔ فرشتگان، ارتباطی پیوسته میان آسمان و زمین برقرار خواهد بود. و شیطان، در حالی که به فرشتگان شریر احاطه شده و ادعای الوهیت می‌کند، انواع معجزات را به عمل خواهد آورد تا، اگر ممکن باشد، برگزیدگان را نیز بفریبد. قوم خدا ایمنی خود را در انجام معجزات نخواهند یافت، زیرا شیطان معجزاتی را که به‌عمل آورده خواهد شد جعل و تقلید خواهد کرد. قوم آزموده و امتحان‌شدهٔ خدا قدرت خود را در آن نشانه‌ای خواهند یافت که در Exodus 31:12–18 از آن سخن گفته شده است. آنان باید بر کلام زندهٔ خدا بایستند: «مکتوب است.» این یگانه بنیادی است که بر آن می‌توانند به‌استواری بایستند. آنان که عهد خود را با خدا شکسته‌اند، در آن روز بی‌خدا و بی‌امید خواهند بود.»

“The worshipers of God will be especially distinguished by their regard for the fourth commandment, since this is the sign of God’s creative power and the witness to His claim upon man’s reverence and homage. The wicked will be distinguished by their efforts to tear down the Creator’s memorial and to exalt the institution of Rome. In the issue of the conflict all Christendom will be divided into two great classes, those who keep the commandments of God and the faith of Jesus, and those who worship the beast and his image, and receive his mark. Although church and state will unite their power to compel all, ‘both small and great, rich and poor, free and bond,’ to receive the mark of the beast, yet the people of God will not receive it. Revelation 13:16. The prophet of Patmos beholds ‘them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God,’ and singing the song of Moses and the Lamb. Revelation 15:2.

پرستندگان خدا به‌ویژه به سبب حرمت‌نهادنشان به فرمان چهارم ممتاز خواهند شد، زیرا این فرمان نشانهٔ قدرت آفرینندگی خدا و گواهِ حقِّ او بر حرمت و پرستش انسان است. شریران به سبب کوشش‌هایشان برای فرو ریختن یادبودِ آفریننده و برکشیدنِ نهادِ روم ممتاز خواهند شد. در موضوع این نبرد، تمام عالم مسیحیت به دو طبقهٔ بزرگ تقسیم خواهد شد: آنان که احکام خدا و ایمانِ عیسی را نگاه می‌دارند، و آنان که وحش و تصویر او را می‌پرستند و نشان او را می‌پذیرند. هرچند کلیسا و دولت قدرت خود را متحد خواهند کرد تا همه را، «خُرد و بزرگ، دولتمند و فقیر، آزاد و غلام»، وادار سازند که نشانِ وحش را بپذیرند، بااین‌همه قومِ خدا آن را نخواهند پذیرفت. مکاشفه 13:16. نبیِّ پطمس می‌بیند «آنان را که بر وحش و بر تصویرش و بر نشانش و بر عددِ نامش غالب آمده بودند، ایستاده بر دریای شیشه‌گون، در حالی که بربط‌های خدا را در دست دارند»، و آنان سرودِ موسی و برّه را می‌سرایند. مکاشفه 15:2.

“Fearful tests and trials await the people of God. The spirit of war is stirring the nations from one end of the earth to the other. But in the midst of the time of trouble that is coming,—a time of trouble such as has not been since there was a nation,—God’s chosen people will stand unmoved. Satan and his host cannot destroy them, for angels that excel in strength will protect them.” Testimonies, volume 9, 11–17.

«آزمون‌ها و ابتلائات هولناک در انتظار قوم خداست. روحِ جنگ، ملت‌ها را از یک کرانِ زمین تا کرانِ دیگر برمی‌انگیزد. اما در میانِ زمانِ تنگی‌ای که در پیش است—زمانِ تنگی‌ای چنان‌که از هنگامی که امتی پدید آمده است هرگز نبوده—قومِ برگزیدهٔ خدا استوار و بی‌تزلزل خواهند ایستاد. شیطان و سپاهش قادر نخواهند بود ایشان را هلاک کنند، زیرا فرشتگانی که در قوت برتری دارند از آنان محافظت خواهند کرد.» شهادت‌ها، جلد ۹، ۱۱–۱۷.

The one hundred and forty-four thousand, who are “God’s tried and tested people” His “chosen people” “will stand unmoved” when “the persecutions of the past” are repeated. The light they will “walk in” is the light of the message of the seventh seal, which is the midnight cry, which is the light identifying the formation of the image of the beast.

آن یک‌صد و چهل و چهار هزار نفر، که «قوم آزموده و امتحان‌شدهٔ خدا» و «قوم برگزیدهٔ» او هستند، هنگامی که «جفاهای گذشته» تکرار شوند، «بی‌حرکت و استوار خواهند ایستاد». نوری که آنان «در آن گام خواهند زد»، نورِ پیام مُهر هفتم است، که همان فریاد نیمه‌شب است، که همان نوری است که شکل‌گیریِ تصویر وحش را مشخص می‌سازد.