From Caesarea Philippi to Caesarea Maritima, with a stop along the way at the Mount of Transfiguration; Peter symbolizes the one hundred and forty-four thousand who arrive at the waymark of the feast of Trumpets in the line constructed upon the two lines of twenty-two verses of Leviticus twenty-three, in conjunction with the Pentecostal season in the time of Christ. Leviticus twenty-three, the cross, Pentecost and Cornelius sending for Peter; are all brought together line upon line with the symbolism of the third, sixth and ninth hours.

از قیصریهٔ فیلیپی تا قیصریهٔ مَریتیما، با توقفی در میان راه بر کوه تبدّل هیئت؛ پطرس نماد آن یکصد و چهل و چهار هزار نفری است که در خطی که بر دو خطِ بیست‌ودو آیه‌ایِ لاویان بیست‌وسه بنا شده است، همراه با فصل پنتیکاست در زمان مسیح، به نشانهٔ راهِ عید شیپورها می‌رسند. لاویان بیست‌وسه، صلیب، پنتیکاست، و فرستادنِ کُرنِلیوس در پیِ پطرس؛ همگی سطر بر سطر، با نمادپردازیِ ساعت سوم و ششم و نهم، به یکدیگر پیوند داده می‌شوند.

Christ at the third, sixth and ninth hour at the cross, Peter at the third and ninth hour at Pentecost and Cornelius at the ninth hour, Peter at the sixth hour at Joppa and the third hour at Caesarea Philippi connect with Daniel eleven verses thirteen through fifteen, for Caesarea Philippi is also Panium.

مسیح در ساعت سوم، ششم و نهم بر صلیب؛ پطرس در ساعت سوم و نهم در پنتیکاست و قرنیلیوس در ساعت نهم؛ و پطرس در ساعت ششم در یافا و در ساعت سوم در قیصریه فیلیپی، با دانیال یازده، آیات سیزده تا پانزده، مرتبط‌اند، زیرا قیصریه فیلیپی همان پانیوم نیز هست.

Peter was preaching the book of Joel at Pentecost and when Peter presented his message to Cornelius’s household the Holy Spirit was poured out upon the Gentiles, as it had been poured out upon the Jews at Pentecost. The outpouring of the Holy Spirit for the Jews and thereafter for the Gentiles, typified the outpouring of the Holy Spirit in the latter days. The outpouring in the latter days is twofold, beginning with a sprinkling at 9/11 that ultimately progresses to the proclamation of the Midnight Cry that reaches to the Sunday law and then becomes the loud cry of the third angel, where and when the latter rain is poured out without measure.

پطرس در پنتیکاست کتاب یوئیل را موعظه می‌کرد، و هنگامی که پطرس پیام خود را به اهلِ خانهٔ کرنیلیوس عرضه داشت، روح‌القدس بر امّت‌ها فرو ریخته شد، چنان‌که در پنتیکاست بر یهودیان فرو ریخته شده بود. فرو ریختنِ روح‌القدس نخست بر یهودیان و سپس بر امّت‌ها، نمونه‌ای بود از فرو ریختنِ روح‌القدس در ایّام آخر. این فرو ریختن در ایّام آخر دوگانه است: با پاشیدنی در 11/9 آغاز می‌شود که سرانجام به اعلامِ ندای نیمه‌شب پیش می‌رود، ندایی که تا قانونِ یکشنبه امتداد می‌یابد، و سپس به فریادِ بلندِ فرشتهٔ سوم بدل می‌گردد، جایی و زمانی که بارانِ آخر بی‌پیمانه فرو ریخته می‌شود.

Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain in the first month. And the floors shall be full of wheat, and the fats shall overflow with wine and oil. And I will restore to you the years that the locust hath eaten, the cankerworm, and the caterpiller, and the palmerworm, my great army which I sent among you. Joel 2:23–25.

پس، ای فرزندان صهیون، شادمان باشید و در یهوه خدای خود وجد نمایید؛ زیرا او باران نخستین را به اندازه به شما عطا کرده است، و برای شما باران را نازل خواهد ساخت، یعنی باران نخستین و باران آخرین را در ماه اوّل. و خرمنگاه‌ها از گندم پر خواهد شد، و حوض‌ها از شراب و روغن لبریز خواهد گردید. و سال‌هایی را که ملخ، و کرمِ غوزه‌خوار، و کرمِ برگ‌خوار، و ملخِ نابودکننده، یعنی آن لشکر عظیم من که در میان شما فرستادم، خورده‌اند، به شما باز خواهم گردانید. یوئیل ۲:‏۲۳–۲۵

Peter represents those who participate in the history of the former moderate sprinkling from 9/11 unto the Sunday law, and also the latter rain, which restores the “years” representing the four generations of Laodicean Seventh-day Adventism’s escalating rebellion destroyed. In the temple, at the ninth hour, Peter presented the book of Joel’s restoration of the years.

پیطرس اُن لوگوں کی نمائندگی کرتا ہے جو 9/11 سے اتوار کے قانون تک سابقہ معتدل چھڑکاؤ کی تاریخ میں شریک ہیں، اور نیز آخری بارش میں بھی، جو اُن “برسوں” کو بحال کرتی ہے جو لادیقیہ کے سیونتھ ڈے ایڈونٹزم کی بڑھتی ہوئی بغاوت کی چار پشتوں کی نمائندگی کرتے ہیں اور جو ہلاک کر دیے گئے تھے۔ ہیکل میں، نویں گھڑی پر، پیطرس نے یُوایل کی کتاب میں مذکور برسوں کی بحالی کو پیش کیا۔

Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. For Moses truly said unto the fathers, A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me; him shall ye hear in all things whatsoever he shall say unto you. And it shall come to pass, that every soul, which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people. Yea, and all the prophets from Samuel and those that follow after, as many as have spoken, have likewise foretold of these days. Acts 3:19–24.

پس توبه کنید و بازگشت نمایید تا گناهان شما محو گردد، تا ایام تازگی از حضور خداوند فرا رسد؛ و او عیسی مسیح را که پیش از این به شما موعظه شد، بفرستد؛ همان که آسمان می‌باید او را پذیرا باشد تا زمان‌های اعادهٔ همه‌چیز، که خدا از ازل به زبان جمیع انبیای مقدس خویش از آن سخن گفته است. زیرا موسی به‌راستی به پدران گفت: «یهوه، خدای شما، از میان برادرانتان نبی‌ای مانند من برای شما برخواهد انگیخت؛ او را در هر آنچه به شما گوید، بشنوید. و واقع خواهد شد که هر نفسی که آن نبی را نشنود، از میان قوم هلاک خواهد گردید.» آری، و همهٔ انبیا، از سموئیل و آنان که پس از او آمدند، هر چند تن که سخن گفته‌اند، از این ایام نیز پیشگویی کرده‌اند. اعمال ۳:‏۱۹–۲۴.

The blotting out of sins is the final work of Christ in the investigative judgment, and the blotting out begins at the house of God.

گناہوں کا مٹا دیا جانا تفتیشی عدالت میں مسیح کا آخری کام ہے، اور یہ مٹا دینا خدا کے گھر سے شروع ہوتا ہے۔

For the time is come that judgment must begin at the house of God: and if it first begin at us, what shall the end be of them that obey not the gospel of God? And if the righteous scarcely be saved, where shall the ungodly and the sinner appear? Wherefore let them that suffer according to the will of God commit the keeping of their souls to him in well doing, as unto a faithful Creator. 1 Peter 4:17–19.

زیرا زمان آن رسیده است که داوری از خانهٔ خدا آغاز شود؛ و اگر نخست از ما آغاز گردد، فرجامِ کسانی که از انجیلِ خدا اطاعت نمی‌کنند چه خواهد بود؟ و اگر پارسا به دشواری نجات یابد، بی‌دین و گناهکار کجا ظاهر خواهند شد؟ پس آنان که بر وفقِ ارادهٔ خدا رنج می‌کشند، جان‌های خویش را در نیکوکاری به او بسپارند، چونان به آفریننده‌ای امین. ۱ پطرس ۴:۱۷–۱۹.

Peter understood at Pentecost and also at Cornelius’ home in Caesarea by the sea, that the book of Joel was being fulfilled. Pentecost represents the Sunday law when judgment is finished for the house of God, and then moves to the Gentiles. His message at the Sunday law is the same message proclaimed at the arrival of the Midnight Cry. The alpha proclamation is the beginning of the prophetic period that ends with the omega proclamation. Peter represents those who proclaim the message, and the message begins with its empowerment, which is marked by the loosing of the ass of Islam. The ass is loosed to mark the beginning of the Midnight Cry, and it is loosed again at the Sunday law, which is the conclusion of the Midnight Cry.

پطرس در پنتیکاست، و نیز در خانهٔ کرنیلیوس در قیصریهٔ کنار دریا، دریافت که کتاب یوئیل در حال تحقق است. پنتیکاست نمایانگر قانون یکشنبه است، هنگامی که داوری برای خاندان خدا به پایان رسیده و سپس به سوی امّت‌ها منتقل می‌شود. پیام او در زمان قانون یکشنبه، همان پیامی است که در هنگام فرارسیدن ندای نیمه‌شب اعلام می‌شود. اعلامِ آلفا آغازِ دورهٔ نبوی است که با اعلامِ اُمگا به پایان می‌رسد. پطرس نمایانگر کسانی است که پیام را اعلام می‌کنند، و این پیام با توانمندسازیِ خود آغاز می‌شود، که با گشوده شدن الاغِ اسلام مشخص می‌گردد. الاغ گشوده می‌شود تا آغازِ ندای نیمه‌شب را نشان دهد، و بار دیگر نیز در زمان قانون یکشنبه گشوده می‌شود، که پایانِ ندای نیمه‌شب است.

Peter therefore also represents those who made the prediction of Islam’s strike upon the United States. Peter’s message at the Midnight Cry is a correction of the message that marked the first disappointment and the beginning of the tarrying time. Peter therefore represents those who proclaim the message of the Midnight Cry who have passed the first foundational test that arrived in 2024 and concluded May 8, 2025 with the election of the first American pope, in fulfillment of verse fourteen of Daniel eleven.

پس پطرس همچنین نمایندۀ کسانی است که حملۀ اسلام به ایالات متحدۀ آمریکا را پیشگویی کردند. پیام پطرس در فریاد نیمه‌شب، تصحیحِ پیامی است که نخستین مأیوسی و آغازِ زمانِ تأخیر را مشخص کرد. از این‌رو، پطرس نمایندۀ کسانی است که پیامِ فریاد نیمه‌شب را اعلام می‌کنند و از نخستین آزمونِ بنیادی که در سال ۲۰۲۴ فرا رسید و در ۸ مه ۲۰۲۵ با انتخابِ نخستین پاپِ آمریکایی به انجام رسید، در تحققِ آیۀ چهاردهمِ دانیال یازدهم، عبور کرده‌اند.

The period from the feast of Trumpets unto Pentecost is the third and litmus test of the Pentecostal season represented with Leviticus twenty-three. A principle of the three angels that Sister White identified is also simply basic math. She identifies that you cannot have a third message without a first and second. Because Peter preaches the book of Joel at the Pentecostal Sunday law, then he also teaches Joel at the beginning of the proclamation of the message of the Midnight Cry, which is the litmus and third test of the Pentecostal season. Peter therefore represents the faithful during the three-step testing process that began when the Revelation of Jesus Christ was unsealed, beginning on December 31, 2023. If Peter is there at the third step, he must have walked the two previous steps, for you cannot have a third without a first and second.

دورهٔ زمانی از عید شیپورها تا پنتیکاست، سومین و محکِ فصلِ پنتیکاست است که در لاویان بیست‌وسه به تصویر کشیده شده است. اصلی از اصولِ سه فرشته که خواهر وایت آن را مشخص ساخته است، همچنین به‌سادگی یک ریاضیاتِ ابتدایی نیز هست. او تصریح می‌کند که نمی‌توان پیامِ سومی داشت، مگر آنکه پیامِ اول و دوم وجود داشته باشد. از آنجا که پطرس در یک‌شنبه‌قانونِ پنتیکاست، از کتابِ یوئیل موعظه می‌کند، پس در آغازِ اعلامِ پیامِ فریادِ نیمه‌شب نیز یوئیل را تعلیم می‌دهد، که همان محک و سومین آزمونِ فصلِ پنتیکاست است. بنابراین، پطرس نمایندهٔ امینان در طیِ فرایندِ آزمونِ سه‌مرحله‌ای است که از هنگامِ گشوده شدنِ مکاشفهٔ عیسی مسیح آغاز شد، و آغاز آن در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ بود. اگر پطرس در گامِ سوم حضور دارد، پس ناگزیر باید دو گامِ پیشین را نیز پیموده باشد، زیرا نمی‌توان سومی را بدون اول و دوم داشت.

The period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand began at 9/11 and it opened up a three-step testing process represented by the trumpet call of 9/11 to return to the foundations, and then the test of the first disappointment of July 18, 2020 arrived. The third test of the history is the Sunday law. A prophetic wilderness arrived on July 18, 2020, and within that wilderness period, in July 2023 a “voice” began to cry, and then on December 31, 2023, twenty-two years after 9/11, the unsealing of the Revelation of Jesus Christ began. 2023 unto the Sunday law (when the perfect fulfillment of the 2,300 days is accomplished) identifies the period from 2023 unto the Sunday law as beginning with “23” and ending with “23,” for the closed door on October 22, 1844 typifies the closed door at the Sunday law. The 2300-year prophecy is represented by the “23” in 2,300.

د یک سل او څلوېښت زرو د مُهر لګېدو دوره په 9/11 کې پیل شوه، او دې د ازمایښت درې پړاویزه بهیر پرانیست، چې د 9/11 د شپېلۍ په غږ سره د بنسټونو پر لور د بېرته ستنېدو استازیتوب کوي؛ بیا د 2020 د جولای د 18 د لومړۍ ناهیلۍ ازموینه راورسېده. د دې تاریخ درېیمه ازموینه د یکشنبې قانون دی. په 2020 د جولای په 18 یوه نبوي دښته راورسېده، او د هماغې دښتې د دورې په منځ کې، د 2023 د جولای په میاشت کې یوه «آواز» په فریاد کولو پیل وکړ، او بیا د 2023 د دسمبر په 31، له 9/11 څخه دوه ویشت کاله وروسته، د عیسی مسیح د مکاشفې د مُهر پرانیستل پیل شول. له 2023 څخه د یکشنبې تر قانون پورې (کله چې د 2,300 ورځو بشپړ تحقق سرته رسېږي) هغه دوره له 2023 څخه تر د یکشنبې قانون پورې داسې پېژندل کېږي چې په «23» پیلېږي او په «23» پای ته رسېږي، ځکه چې د 1844 د اکتوبر په 22 تړل شوې دروازه د یکشنبې د قانون پر مهال د تړل شوې دروازې بېلګه ده. د 2300 کلنې نبوت استازیتوب په 2,300 کې د «23» له خوا کېږي.

1844 was the end of the history of the first and second angels. The history began with the arrival of the first angel in 1798, and it ended forty-six years later in 1844. Those forty-six years represent the Millerite temple that Christ suddenly came into in 1844. The human temple is designed upon “23” chromosomes for both male and female, thus marking “23” as a symbol of the work which Christ began in 1844. That work was to combine His divinity with our humanity. Jesus employs the natural world to illustrate the spiritual, and the work that began in 1844, at the conclusion of the 2,300 years is represented by the joining of the “23” male chromosomes with the “23” female chromosomes. When a man marries a woman, they become one flesh, and the marriage is what Christ began in 1844. The closed door of 1844 aligns with the closed door of the Sunday law, and the symbol of that closed door is “23.”

1844، پایان تاریخ فرشتۀ اول و دوم بود. این تاریخ با ظهور فرشتۀ اول در سال 1798 آغاز شد و چهل‌وشش سال بعد، در 1844، به پایان رسید. آن چهل‌وشش سال، هیکل میلری را نمایندگی می‌کند که مسیح در 1844 ناگهان به آن داخل شد. هیکل انسانی بر پایۀ «23» کروموزوم برای مرد و زن طراحی شده است؛ ازاین‌رو «23» به‌عنوان نمادی از کاری مشخص می‌شود که مسیح در 1844 آغاز کرد. آن کار این بود که الوهیت خویش را با انسانیت ما متحد سازد. عیسی از جهان طبیعی برای تصویر کردن امور روحانی استفاده می‌کند، و کاری که در 1844، در پایان 2,300 سال، آغاز شد، با پیوند «23» کروموزوم مردانه با «23» کروموزوم زنانه نمایانده می‌شود. هنگامی که مردی با زنی ازدواج می‌کند، آن دو یک تن می‌شوند، و ازدواج همان چیزی است که مسیح در 1844 آغاز کرد. درِ بستهٔ 1844 با درِ بستهٔ قانون یکشنبه هم‌راستا است، و نماد آن درِ بسته «23» است.

From December 31, 2023 unto the “23” of the Sunday law identifies a period that begins with an alpha “23” and ends with an omega “23.” It also represents the period of the temple of the one hundred and forty-four thousand. That very same history is a fractal of 9/11 unto the Sunday law. 1844 is represented by the number “23,” and it identifies the beginning of the investigative judgment of the dead. 9/11 identifies the beginning of the investigative judgment of the living, and therefore 9/11 also possesses the number “23.” The period of 9/11 unto the Sunday law is a period with an alpha “23” and an omega “23.” 2023 to the Sunday law is a fractal of 9/11 to the Sunday law, and it is where the temple of the one hundred and forty-four thousand is raised. The Millerite temple was a forty-six-year period, but in the latter days, time is no longer; and the Millerite forty-six years in the beginning of Adventism typifies the same period in the ending of Adventism, and that period begins and ends with “23,” producing the Millerite number forty-six.

د دسمبر ۳۱، ۲۰۲۳ څخه د یکشنبې د قانون تر «۲۳» پورې یوه دوره په ګوته کېږي چې د الفا «۲۳» سره پیلېږي او د اومیګا «۲۳» سره پای ته رسېږي. دا هم د یو لک او څلور څلوېښت زرو د هیکل دوره تمثیلوي. همدا عین تاریخ د ۹/۱۱ څخه تر یکشنبې د قانون پورې یوه فریکټل ده. ۱۸۴۴ د «۲۳» په شمېر استازیتوب کېږي، او دا د مړو د تحقیقي قضاوت د پیل نښه ده. ۹/۱۱ د ژوندیو د تحقیقي قضاوت پیل په ګوته کوي، او له همدې امله ۹/۱۱ هم د «۲۳» شمېر لري. د ۹/۱۱ څخه تر یکشنبې د قانون پورې موده هغه دوره ده چې الفا «۲۳» او اومیګا «۲۳» لري. ۲۰۲۳ څخه تر یکشنبې د قانون پورې موده د ۹/۱۱ څخه تر یکشنبې د قانون پورې د مودې یوه فریکټل ده، او همدلته د یو لک او څلور څلوېښت زرو هیکل پورته کېږي. د میلریانو هیکل شپږڅلوېښت کلنه دوره وه، خو په وروستیو ورځو کې نور وخت نشته؛ او د اډوېنټیزم په پیل کې د میلریانو شپږڅلوېښت کاله د اډوېنټیزم په پای کې د همدې دورې تمثیل کوي، او هغه دوره له «۲۳» سره پیلېږي او له «۲۳» سره پای ته رسېږي، چې په دې توګه د میلریانو شمېر، یعنې شپږڅلوېښت، رامنځته کوي.

All three of those histories represent a three-step testing process (the Millerites, 9/11 unto the Sunday law and 2023 unto the Sunday law). The history began with the trumpet call of Michael, who resurrected Moses and Elijah on December 31, 2023, and when Michael, who is Christ, resurrects, He does so with the sound of a trumpet.

هر سهِ آن تاریخچه‌ها نمایانگر یک فرایند آزمونِ سه‌مرحله‌ای هستند (میلری‌ها، ۱۱ سپتامبر تا قانون یکشنبه، و ۲۰۲۳ تا قانون یکشنبه). این تاریخچه با ندای شیپورِ میکائیل آغاز شد؛ همان که در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ موسی و ایلیا را برخیزانید، و هنگامی که میکائیل، که همان مسیح است، مردگان را برمی‌خیزاند، این کار را با صدای شیپور انجام می‌دهد.

For the Lord himself shall descend from heaven with a shout, with the voice of the archangel, and with the trump of God: and the dead in Christ shall rise first. 1 Thessalonians 4:19.

زیرا خود خداوند با بانگِ بلند، با صدای رئیسِ فرشتگان، و با شیپورِ خدا از آسمان نازل خواهد شد؛ و مردگان در مسیح نخست برخاسته خواهند شد. ۱ تسالونیکیان ۴:۱۹

Michael is the archangel, and it is his voice in conjunction with the trump of God that resurrects, and the book of Jude informs us Michael resurrected Moses.

میکائیل فرشتۂ اعظم ہے، اور خدا کے نرسنگے کے ساتھ اُس ہی کی آواز مُردوں کو زندہ کرتی ہے، اور یہوداہ کا خط ہمیں بتاتا ہے کہ میکائیل نے موسیٰ کو زندہ کیا۔

Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 1:9.

میکائیلِ رئیس‌فرشتگان نیز، آنگاه که با ابلیس محاجّه می‌کرد و دربارهٔ بدن موسی نزاع داشت، جرأت نکرد بر او حکمِ اهانت‌آمیزی جاری سازد، بلکه گفت: «خداوند تو را توبیخ فرماید.» یهودا ۱:۹

Christ, as Michael the archangel, unsealed the Revelation of Himself on December 31, 2023, when He then resurrected Moses and Elijah, the two witnesses that were slain on July 18, 2020. Then the alpha external foundation test arrived. The angel that descended at 9/11 blew Jeremiah’s trumpet as He called the faithful back to the Millerite foundations, and in parallel with that, the trumpet of Michael introduced the test of the foundations. The test is represented by Daniel 11:14, where “the robbers of thy people” establish the external vision. The Millerites identified that it was Rome that fulfilled the verse, and established the vision.

مسیح، به‌عنوان میکائیلِ رئیسِ فرشتگان، در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ مکاشفۀ خویش را از مُهر گشود، آنگاه که سپس موسی و ایلیا، آن دو شاهدی را که در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ کشته شده بودند، برخیزانید. سپس آزمونِ الفایِ بنیادِ بیرونی فرا رسید. آن فرشته‌ای که در ۹/۱۱ فرود آمد، شیپورِ ارمیا را نواخت، آنگاه که امینان را به بنیادهای میلری بازمی‌خواند؛ و هم‌زمان با آن، شیپورِ میکائیل آزمونِ بنیادها را معرفی کرد. این آزمون در دانیال ۱۱:۱۴ به تصویر کشیده شده است، جایی که «رهزنانِ قوم تو» رؤیای بیرونی را برپا می‌دارند. میلری‌ها تشخیص دادند که این روم بود که آن آیه را به انجام رسانید و رؤیا را برقرار ساخت.

From May 8, 2025, the erection of the temple upon the corner and foundation stone began. Thirty years after 1996—when the message unsealed in 1989 was formally established—the process began to formalize the message unsealed on December 31, 2023.

از ۸ مهٔ ۲۰۲۵، برپاییِ هیکل بر سنگِ زاویه و سنگِ بنیاد آغاز شد. سی سال پس از ۱۹۹۶—آنگاه که پیامی که در ۱۹۸۹ گشوده شده بود به‌طور رسمی استقرار یافت—فرآیندِ رسمی‌ساختنِ پیامی که در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ گشوده شد، آغاز گردید.

The 1996 formalization of the 1989 message came two hundred and twenty years after its historical subject arrived in 1776. The 2023 unsealing followed twenty-two years after the 1996 formalization was confirmed at September 11, 2001, through the prophetic manifestation of Islam.

تدوین رسمیِ پیام ۱۹۸۹ در سال ۱۹۹۶، دویست و بیست سال پس از آن صورت گرفت که موضوع تاریخیِ آن در سال ۱۷۷۶ پدیدار شد. گشوده شدن مُهر در سال ۲۰۲۳، بیست و دو سال پس از آن تحقق یافت که تدوین رسمیِ ۱۹۹۶ در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، از طریق ظهور نبویِ اسلام، تأیید شد.

Peter represents the messengers of this sacred history who pass both the foundation and temple tests. The temple test includes the correction of the failed message of July 18, 2020. Thirty years after the message of 1989 was formalized in 1996, the test of the temple includes the work of correcting and then re-proclaiming the message of an Islamic strike upon Nashville, Tennessee. The formalization of the message of 1989 was represented by the publication of the magazine called the Time of the End in 1996. The magazine covered the last six verses of Daniel eleven, and it identified the Sunday law in the United States. Providentially an inactive ministry that had already been named Future for America years before was given to our ministry, by the previous directors of the ministry who had no light upon the message of 1989.

پطرس نمایندۀ پیام‌آوران این تاریخ مقدس است که هم از آزمونِ بنیاد و هم از آزمونِ معبد عبور می‌کنند. آزمونِ معبد شامل اصلاحِ پیامِ ناکامِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ نیز می‌باشد. سی سال پس از آن‌که پیامِ ۱۹۸۹ در سال ۱۹۹۶ صورت‌بندی شد، آزمونِ معبد شامل کارِ اصلاح و سپس اعلامِ مجددِ پیامِ ضربۀ اسلامی بر نشویل، تنسی است. صورت‌بندیِ پیامِ ۱۹۸۹ با انتشارِ مجله‌ای به نام «Time of the End» در سال ۱۹۹۶ بازنمایی شد. این مجله شش آیۀ آخرِ دانیال یازده را پوشش می‌داد و قانونِ یکشنبه در ایالات متحده را شناسایی می‌کرد. به‌طور مشیّت‌آمیز، خدمتی غیرفعال که سال‌ها پیش‌تر «Future for America» نام گرفته بود، از سوی مدیران پیشینِ آن خدمت ــ که هیچ نوری بر پیامِ ۱۹۸۹ نداشتند ــ به خدمتِ ما واگذار شد.

In 1996, our ministry became Future for America, and the publication was published which set forth the message that identified the future of America as represented in the last six verses of Daniel eleven. The United States had begun its prophetic rise in 1776, and “22” years later, at the time of the end in 1798, the United States began its role as the sixth kingdom of Bible prophecy, “220” years after 1776. In 1996, the message of the United States in prophecy was formalized. The “220” years from 1776, and the “22” years from that point to 1798 connect with William Miller who presented his first public discourse in 1831, “220” years after the publication of the King James Bible. The beginning and ending of Adventism emphasizes the formalization of the message that is unsealed at the time of the end.

در سال ۱۹۹۶، خدمت ما «آینده برای آمریکا» شد، و آن نشریه منتشر گردید که پیامی را مطرح می‌ساخت که آیندهٔ آمریکا را، چنان‌که در شش آیهٔ آخر دانیال یازدهم به تصویر کشیده شده است، شناسایی می‌کرد. ایالات متحده صعود نبویِ خود را در سال ۱۷۷۶ آغاز کرده بود، و «۲۲» سال بعد، در زمان آخر در ۱۷۹۸، ایالات متحده نقش خود را به‌عنوان پادشاهی ششمِ نبوتِ کتاب‌مقدس آغاز کرد، «۲۲۰» سال پس از ۱۷۷۶. در سال ۱۹۹۶، پیامِ ایالات متحده در نبوت صورت رسمی یافت. «۲۲۰» سالِ از ۱۷۷۶، و «۲۲» سالِ از آن نقطه تا ۱۷۹۸، با ویلیام میلر ارتباط می‌یابد که نخستین سخنرانی عمومی خود را در ۱۸۳۱، «۲۲۰» سال پس از انتشار ترجمهٔ کینگ جیمزِ کتاب‌مقدس، ارائه کرد. آغاز و پایان اَدونتیسم بر رسمیت‌یافتنِ پیامی تأکید می‌کند که در زمان آخر مُهرگشایی می‌شود.

Thirty years after 1996, in 2026, the test of the temple includes the work of correcting the message of July 18, 2020. Thus, the alpha message of 1989, the message for the final generation that was formalized in 1996, began a period of thirty years that ended with the test to correct and formalize a message. Those thirty years are a symbol of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand who will formalize the message of the Midnight Cry. Peter represents those who accomplish that work during the period of the second omega temple test.

سي سال پس از 1996، در سال 2026، آزمون هیکل شامل کارِ تصحیحِ پیامِ 18 ژوئیهٔ 2020 است. ازاین‌رو، پیامِ آلفای 1989، یعنی پیام برای نسلِ نهایی که در 1996 رسمیت یافت، دوره‌ای سی‌ساله را آغاز کرد که با آزمونِ تصحیح و رسمی‌ساختنِ یک پیام پایان یافت. آن سی سال، نمادی از کهانتِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر است که پیامِ فریادِ نیمه‌شب را رسمیت خواهند بخشید. پطرس نمایانگرِ کسانی است که آن کار را در خلالِ دورهٔ آزمونِ دومین هیکلِ اُمگا به انجام می‌رسانند.

Sister White informs us that God allows error to come in among His people, for the purpose of causing them to study.

وایتِ خواهر به ما آگاه می‌سازد که خدا اجازه می‌دهد خطا در میان قوم خود راه یابد، به این منظور که آنان را به مطالعه وادارد.

“God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold.”

“خدا قوم خویش را بیدار خواهد ساخت؛ اگر وسایل دیگر کارگر نیفتد، بدعت‌ها در میان ایشان راه خواهد یافت که آنان را غربال کند و کاه را از گندم جدا سازد. خداوند همهٔ کسانی را که به کلام او ایمان دارند فرا می‌خواند که از خواب برخیزند. نور گران‌بهایی آمده است که مخصوص این زمان است. این نور، حقیقتِ کتاب‌مقدسی است که خطراتی را که درست در برابر ما قرار دارند آشکار می‌سازد. این نور باید ما را به مطالعه‌ای جدّیِ کتب مقدّس و به دقیق‌ترین بررسیِ مواضعی که بر آن‌ها ایستاده‌ایم رهنمون شود.”

The statement is a portion of a passage that will end this article in its entirety. In the articles and in our Sabbath zoom meetings, I confused some symbols in our consideration of Daniel 11:10–15, and although we made the necessary corrections, I was diverted from pursuing a conclusion of the series of articles upon Panium—the battle that leads to the Sunday law. It is now time to return to Panium, and when we do, we will have the added line of evidence that is represented by Peter at Caesarea Philippi, which is Panium.

این بیان بخشی از عبارتی است که این مقاله را به‌طور کامل به پایان خواهد رساند. در مقالات و نیز در جلسات زوم سَبَتِ خود، در بررسی دانیال ۱۱:۱۰–۱۵ برخی از نمادها را خلط کردم، و هرچند اصلاحات لازم را انجام دادیم، از پی‌گیریِ نتیجه‌گیریِ مجموعه‌مقالات دربارهٔ پانیوم—نبردی که به قانون یکشنبه منتهی می‌شود—بازداشته شدم. اکنون زمان آن رسیده است که به پانیوم بازگردیم، و چون چنین کنیم، آن خطّ افزودهٔ شواهد را نیز خواهیم داشت که به‌وسیلهٔ پطرس در قیصریهٔ فیلپی، که همان پانیوم است، نمود یافته است.

We will now return to our considerations of verses ten through sixteen of Daniel eleven, which illustrate the hidden history of verse forty. We left off in September, so it has been roughly five months.

اکنون به بررسی آیات ده تا شانزدهِ دانیال یازده بازمی‌گردیم، آیاتی که تاریخ پنهانِ آیهٔ چهل را به تصویر می‌کشند. ما در سپتامبر در آنجا توقف کردیم، بنابراین تقریباً پنج ماه گذشته است.

“Peter exhorts his brethren to ‘grow in grace, and in the knowledge of our Lord and Saviour Jesus Christ.’ Whenever the people of God are growing in grace, they will be constantly obtaining a clearer understanding of His word. They will discern new light and beauty in its sacred truths. This has been true in the history of the church in all ages, and thus it will continue to the end. But as real spiritual life declines, it has ever been the tendency to cease to advance in the knowledge of the truth. Men rest satisfied with the light already received from God’s word and discourage any further investigation of the Scriptures. They become conservative and seek to avoid discussion.

پطرس برادران خود را exhort می‌کند که «در فیض و در معرفت خداوند و نجات‌دهنده ما عیسی مسیح رشد کنید.» هرگاه قوم خدا در فیض رشد می‌کنند، پیوسته به درکی روشن‌تر از کلام او دست خواهند یافت. آنان در حقایق مقدس آن، نور و زیبایی تازه‌ای تشخیص خواهند داد. این در تاریخ کلیسا در همه اعصار چنین بوده است، و بدین‌سان تا پایان نیز ادامه خواهد یافت. اما هرگاه حیات حقیقی روحانی رو به زوال می‌نهد، همواره گرایش بر آن بوده است که پیشرفت در معرفت حقیقت متوقف شود. مردم به نوری که پیش‌تر از کلام خدا دریافت کرده‌اند قانع می‌مانند و هرگونه بررسی بیشترِ کتب مقدس را دلسرد می‌کنند. آنان محافظه‌کار می‌شوند و می‌کوشند از بحث و بررسی پرهیز کنند.

“The fact that there is no controversy or agitation among God’s people should not be regarded as conclusive evidence that they are holding fast to sound doctrine. There is reason to fear that they may not be clearly discriminating between truth and error. When no new questions are started by investigation of the Scriptures, when no difference of opinion arises which will set men to searching the Bible for themselves to make sure that they have the truth, there will be many now, as in ancient times, who will hold to tradition and worship they know not what.

این واقعیت که در میان قوم خدا هیچ جدال یا هیجانی وجود ندارد، نباید به‌عنوان دلیلی قطعی بر این تلقی شود که آنان به آموزهٔ صحیح استوارانه تمسک می‌جویند. جای آن هست که بیم داشته باشیم مبادا ایشان میان حقیقت و خطا تمییزی روشن قائل نباشند. هنگامی که بر اثر بررسیِ کتبِ مقدس هیچ پرسش تازه‌ای مطرح نمی‌گردد، و هیچ اختلاف نظری پدید نمی‌آید که مردم را برانگیزد تا خود، برای اطمینان از اینکه حقیقت را در اختیار دارند، کتاب مقدس را بجویند و بکاوند، آنگاه بسیاری در این زمان نیز، همانند روزگاران کهن، به سنّت تمسک خواهند جست و چیزی را عبادت خواهند کرد که نمی‌دانند چیست.

“I have been shown that many who profess to have a knowledge of present truth know not what they believe. They do not understand the evidences of their faith. They have no just appreciation of the work for the present time. When the time of trial shall come, there are men now preaching to others who will find, upon examining the positions they hold, that there are many things for which they can give no satisfactory reason. Until thus tested they knew not their great ignorance. And there are many in the church who take it for granted that they understand what they believe; but, until controversy arises, they do not know their own weakness. When separated from those of like faith and compelled to stand singly and alone to explain their belief, they will be surprised to see how confused are their ideas of what they had accepted as truth. Certain it is that there has been among us a departure from the living God and a turning to men, putting human in place of divine wisdom.

«به من نشان داده شد که بسیاری از کسانی که مدّعی داشتن معرفتِ حقیقتِ حاضر هستند، نمی‌دانند به چه ایمان دارند. آنان ادلّهٔ ایمان خویش را درک نمی‌کنند. از کارِ مربوط به زمانِ حاضر، قدردانیِ درست و شایسته‌ای ندارند. هنگامی که زمانِ آزمایش فرا رسد، مردانی که اکنون برای دیگران موعظه می‌کنند، با بررسیِ مواضعی که بر آن ایستاده‌اند، خواهند یافت که چیزهای بسیاری هست که برای آن‌ها نمی‌توانند هیچ دلیلِ قانع‌کننده‌ای ارائه دهند. تا زمانی که بدین‌گونه آزموده نشده بودند، از جهلِ عظیمِ خود آگاه نبودند. و در کلیسا نیز بسیاری هستند که مسلّم می‌پندارند آنچه را بدان ایمان دارند، می‌فهمند؛ امّا تا هنگامی که مجادله‌ای برنخیزد، از ضعفِ خود آگاهی ندارند. وقتی از کسانی که هم‌ایمانِ ایشان‌اند جدا شوند و ناگزیر گردند که به‌تنهایی و منفرد بایستند و اعتقادِ خود را توضیح دهند، شگفت‌زده خواهند شد وقتی ببینند تصوّراتشان دربارهٔ آنچه به‌عنوان حقیقت پذیرفته بودند، تا چه اندازه آشفته است. مسلّم است که در میان ما روی‌گردانی از خدایِ زنده و روی‌آوردن به انسان‌ها پدید آمده است، به‌گونه‌ای که حکمتِ انسانی به جای حکمتِ الهی نهاده شده است.»

“God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth. Their faith must be firmly founded upon the word of God so that when the testing time shall come and they are brought before councils to answer for their faith they may be able to give a reason for the hope that is in them, with meekness and fear.

«خدا قومِ خود را برخواهد انگیخت؛ اگر وسایلِ دیگر کارگر نیفتد، بدعت‌ها در میانِ ایشان داخل خواهد شد تا آنان را غربال کند و کاه را از گندم جدا سازد. خداوند همهٔ کسانی را که به کلامِ او ایمان دارند فرا می‌خواند که از خواب بیدار شوند. نوری گران‌بها، مناسبِ این زمان، آمده است. این نور، حقیقتِ کتاب‌مقدسی است که خطرهایی را که درست بر ما سایه افکنده‌اند آشکار می‌سازد. این نور باید ما را به مطالعه‌ای جدیِ کتاب‌مقدس و دقیق‌ترین بررسیِ مواضعی که بر آن‌ها ایستاده‌ایم رهنمون شود. خدا می‌خواهد که همهٔ وجوه و مواضعِ حقیقت، با دعا و روزه، به‌طور کامل و پیگیرانه موردِ کاوش قرار گیرد. ایمانداران نباید بر گمان‌ها و تصوراتِ مبهم دربارهٔ آنچه حقیقت را تشکیل می‌دهد آرام گیرند. ایمانِ آنان باید استوارانه بر کلامِ خدا بنا شده باشد، تا چون زمانِ آزمون فرا رسد و برای پاسخ‌گویی دربارهٔ ایمانِ خود به حضورِ شوراها آورده شوند، بتوانند با حلم و خوف، دلیلی برای امیدی که در ایشان است ارائه کنند.»

“Agitate, agitate, agitate. The subjects which we present to the world must be to us a living reality. It is important that in defending the doctrines which we consider fundamental articles of faith we should never allow ourselves to employ arguments that are not wholly sound. These may avail to silence an opposer, but they do not honor the truth. We should present sound arguments, that will not only silence our opponents, but will bear the closest and most searching scrutiny. With those who have educated themselves as debaters there is great danger that they will not handle the word of God with fairness. In meeting an opponent it should be our earnest effort to present subjects in such a manner as to awaken conviction in his mind, instead of seeking merely to give confidence to the believer.

«مضطرب سازید، مضطرب سازید، مضطرب سازید. موضوعاتی که ما به جهان عرضه می‌کنیم، باید برای ما واقعیتی زنده باشند. مهم است که در دفاع از تعالیمی که آن‌ها را اصول بنیادین ایمان می‌شماریم، هرگز به خود اجازه ندهیم از استدلال‌هایی بهره گیریم که کاملاً استوار نباشند. این‌گونه استدلال‌ها ممکن است برای خاموش ساختن مخالف سودمند واقع شوند، اما موجب حرمت حقیقت نمی‌گردند. ما باید استدلال‌های استوار ارائه کنیم؛ استدلال‌هایی که نه تنها مخالفان ما را خاموش سازند، بلکه دقیق‌ترین و موشکافانه‌ترین بررسی را نیز تاب آورند. در میان کسانی که خود را برای مجادله‌گری پرورش داده‌اند، این خطر بزرگ وجود دارد که کلام خدا را با انصاف به کار نبرند. در رویارویی با یک مخالف، باید کوشش صمیمانه ما این باشد که موضوعات را به گونه‌ای عرضه کنیم که در ذهن او اقناع پدید آید، نه این‌که صرفاً در مؤمن اطمینان ایجاد کنیم.»

“Whatever may be man’s intellectual advancement, let him not for a moment think that there is no need of thorough and continuous searching of the Scriptures for greater light. As a people we are called individually to be students of prophecy. We must watch with earnestness that we may discern any ray of light which God shall present to us. We are to catch the first gleamings of truth; and through prayerful study clearer light may be obtained, which can be brought before others.

«هر اندازه هم که پیشرفت فکریِ انسان باشد، مبادا حتی برای لحظه‌ای گمان کند که دیگر نیازی به کاوشی ژرف و پیوسته در کتب مقدّس برای دریافت نوری بیشتر نیست. ما، به‌عنوان یک قوم، فراخوانده شده‌ایم که هر یک به‌طور فردی دانشجوی نبوت باشیم. باید با جدّیت مراقب باشیم تا هر پرتوی از نوری را که خدا به ما عرضه خواهد کرد، تشخیص دهیم. ما باید نخستین درخشش‌های حقیقت را دریابیم؛ و از طریق مطالعه‌ای آمیخته با دعا، می‌توان نوری روشن‌تر به دست آورد که بتوان آن را در برابر دیگران قرار داد.»

“When God’s people are at ease and satisfied with their present enlightenment, we may be sure that He will not favor them. It is His will that they should be ever moving forward to receive the increased and ever-increasing light which is shining for them. The present attitude of the church is not pleasing to God. There has come in a self-confidence that has led them to feel no necessity for more truth and greater light. We are living at a time when Satan is at work on the right hand and on the left, before and behind us; and yet as a people we are asleep. God wills that a voice shall be heard arousing His people to action.

«Όταν ο λαός του Θεού βρίσκεται σε άνεση και είναι ικανοποιημένος με τη σημερινή του διαφώτιση, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι Εκείνος δεν θα τον ευνοήσει. Είναι θέλημά Του να προχωρούν πάντοτε εμπρός, ώστε να λαμβάνουν το αυξανόμενο και διαρκώς αυξανόμενο φως που λάμπει γι’ αυτούς. Η παρούσα στάση της εκκλησίας δεν είναι ευάρεστη στον Θεό. Έχει εισχωρήσει μια αυτοπεποίθηση που τους έχει οδηγήσει να μη νιώθουν καμία ανάγκη για περισσότερη αλήθεια και μεγαλύτερο φως. Ζούμε σε καιρό κατά τον οποίο ο Σατανάς εργάζεται δεξιά και αριστερά, μπροστά και πίσω μας· κι όμως, ως λαός, κοιμόμαστε. Ο Θεός θέλει να ακουστεί μια φωνή που θα αφυπνίσει τον λαό Του σε δράση.

“Instead of opening the soul to receive rays of light from heaven, some have been working in an opposite direction. Both through the press and from the pulpit have been presented views in regard to the inspiration of the Bible which have not the sanction of the Spirit or the word of God. Certain it is that no man or set of men should undertake to advance theories upon a subject of so great importance, without a plain ‘Thus saith the Lord’ to sustain them. And when men, compassed with human infirmities, affected in a greater or less degree by surrounding influences, and having hereditary and cultivated tendencies which are far from making them wise or heavenly-minded, undertake to arraign the word of God, and to pass judgment upon what is divine and what is human, they are working without the counsel of God. The Lord will not prosper such a work. The effect will be disastrous, both upon the one engaged in it and upon those who accept it as a work from God. Skepticism has been aroused in many minds by the theories presented as to the nature of inspiration. Finite beings, with their narrow, short-sighted views, feel themselves competent to criticize the Scriptures, saying: ‘This passage is needful, and that passage is not needful, and is not inspired.’

«به‌جای آنکه جان را برای دریافت پرتوهای نور از آسمان بگشایند، برخی در جهتی مخالف عمل کرده‌اند. هم از طریق مطبوعات و هم از منبر، دیدگاه‌هایی دربارهٔ الهامِ کتاب‌مقدس عرضه شده است که تأیید روح یا کلام خدا را ندارد. بی‌تردید، هیچ انسان یا گروهی از انسان‌ها نباید بر خود روا دارد که در موضوعی به این درجه از اهمیت، نظریه‌هایی را پیش نهد، مگر آنکه “خداوند چنین می‌فرماید”ی آشکار برای پشتیبانی از آن داشته باشد. و هنگامی که انسان‌ها، دربرگرفته به ناتوانی‌های بشری، و کمابیش متأثر از تأثیرات پیرامون، و دارای گرایش‌های موروثی و پرورش‌یافته‌ای که از آن دورند که ایشان را حکیم یا آسمانی‌ذهن سازند، بر آن می‌شوند که کلام خدا را به محاکمه کشند و دربارهٔ اینکه چه چیز الهی است و چه چیز انسانی، داوری کنند، بی‌مشورت خدا عمل می‌کنند. خداوند چنین کاری را کامیاب نخواهد ساخت. اثر آن فاجعه‌بار خواهد بود، هم بر آن‌که به آن مشغول است و هم بر آنان که آن را همچون کاری از جانب خدا می‌پذیرند. بدبینی در ذهن بسیاری، به سبب نظریه‌هایی که دربارهٔ ماهیت الهام عرضه شده، برانگیخته شده است. موجودات متناهی، با دیدگاه‌های محدود و کوته‌بینانهٔ خود، خویشتن را شایستهٔ نقدِ کتب مقدس می‌شمارند و می‌گویند: “این بخش لازم است، و آن بخش لازم نیست، و الهام‌شده نیست.”»

“Christ gave no such instruction in regard to the Old Testament Scriptures, the only part of the Bible which the people of His time possessed. His teachings were designed to direct their minds to the Old Testament and to bring into clearer light the great themes there presented. For ages the people of Israel had been separating themselves from God, and they had lost sight of precious truths which He had committed to them. These truths were covered up with superstitious forms and ceremonies that concealed their true significance. Christ came to remove the rubbish which had obscured their luster. He placed them, as precious gems, in a new setting. He showed that so far from disdaining the repetition of old, familiar truths, He came to make them appear in their true force and beauty, the glory of which had never been discerned by the men of His time. Himself the Author of these revealed truths, He could open to the people their true meaning, freeing them from the misinterpretations and false theories adopted by the leaders to suit their own unconsecrated condition, their destitution of spirituality and the love of God. He cast aside that which had robbed these truths of life and vital power, and gave them back to the world in all their original freshness and force.

مسیح در خصوص کتب مقدس عهد عتیق، که تنها بخشی از کتاب‌مقدس بود که مردم زمان او در اختیار داشتند، هیچ‌گونه دستورالعملی از آن دست نداد. تعالیم او برای آن طرح شده بود که اذهان ایشان را به سوی عهد عتیق معطوف سازد و مضامین عظیمی را که در آن عرضه شده بود، با وضوحی بیشتر در پرتو نور قرار دهد. قرن‌ها قوم اسرائیل خود را از خدا جدا ساخته بودند، و حقایق گران‌بهایی را که او به ایشان سپرده بود از نظر دور کرده بودند. این حقایق زیر قالب‌ها و مراسم خرافی پنهان شده بود، قالب‌ها و مراسمی که معنای حقیقی آن‌ها را مستور می‌ساخت. مسیح آمد تا آوار و زباله‌ای را که درخشش آن‌ها را تیره کرده بود، برطرف سازد. او آن‌ها را همچون گوهرهای گران‌بها در جایگاهی نو قرار داد. او نشان داد که نه‌تنها از تکرار حقایق کهن و آشنای پیشین روی‌گردان نیست، بلکه آمده است تا آن‌ها را در قوت و زیبایی حقیقی‌شان آشکار سازد؛ جلالی که مردمان زمان او هرگز آن را درنیافته بودند. او که خود پدیدآورندهٔ این حقایقِ مکشوف بود، می‌توانست معنای راستین آن‌ها را بر مردم بگشاید و آنان را از بدفهمی‌ها و نظریه‌های باطلی که رهبران، برای سازگار ساختن با وضعیت ناتقدیس‌یافتهٔ خویش، تهیدستی‌شان از روحانیت و فقدان محبت خدا، اختیار کرده بودند، رهایی بخشد. او آنچه را که این حقایق را از حیات و نیروی حیاتی تهی ساخته بود کنار افکند، و آن‌ها را با همهٔ طراوت و قوت نخستینشان به جهان بازگردانید.

“If we have the Spirit of Christ and are laborers together with Him, it is ours to carry forward the work which He came to do. The truths of the Bible have again become obscured by custom, tradition, and false doctrine. The erroneous teachings of popular theology have made thousands upon thousands of skeptics and infidels. There are errors and inconsistencies which many denounce as the teaching of the Bible that are really false interpretations of Scripture, adopted during the ages of papal darkness. Multitudes have been led to cherish an erroneous conception of God, as the Jews, misled by the errors and traditions of their time, had a false conception of Christ. ‘Had they known it, they would not have crucified the Lord of glory.’ It is ours to reveal to the world the true character of God. Instead of criticizing the Bible, let us seek, by precept and example, to present to the world its sacred, life-giving truths, that we may ‘show forth the praises of Him who hath called you out of darkness into His marvelous light.’

«اگر روح مسیح را داریم و با او همکار هستیم، بر عهدهٔ ماست که کاری را که او برای انجامش آمد، به پیش ببریم. حقایق کتاب‌مقدس بار دیگر به‌واسطهٔ رسوم، سنّت، و تعالیم باطل در پردهٔ ابهام فرو رفته‌اند. آموزه‌های نادرستِ الهیاتِ رایج، هزاران هزار تن را شکاک و بی‌ایمان ساخته است. خطاها و ناسازگاری‌هایی وجود دارد که بسیاری آنها را به‌عنوان تعلیم کتاب‌مقدس محکوم می‌کنند، حال آنکه در واقع، تفسیرهای نادرست از کلام مقدس‌اند که در طی اعصارِ تاریکیِ پاپی پذیرفته شده‌اند. انبوهی از مردم به تصوری نادرست از خدا دل بسته‌اند، همان‌گونه که یهودیان نیز، که به‌سبب خطاها و سنّت‌های زمان خود به گمراهی افتاده بودند، تصوری باطل از مسیح داشتند. «اگر آن را می‌دانستند، هرگز خداوندِ جلال را مصلوب نمی‌کردند.» بر عهدهٔ ماست که شخصیت حقیقی خدا را به جهان آشکار سازیم. به‌جای خرده‌گیری از کتاب‌مقدس، بیایید بکوشیم تا به‌وسیلهٔ تعلیم و نمونه، حقایق مقدس و حیات‌بخش آن را به جهان عرضه کنیم، تا «فضایل او را اعلام نمایید که شما را از ظلمت به نور عجیب خود خوانده است.»

“The evils that have been gradually creeping in among us have imperceptibly led individuals and churches away from reverence for God, and have shut away the power which He desires to give them.

جو بُرائیاں آہستہ آہستہ ہمارے درمیان سرایت کرتی رہی ہیں، اُنہوں نے بےمحسوس طور پر افراد اور کلیسیاؤں کو خدا کے لیے تعظیم سے دُور کر دیا ہے، اور اُس قدرت کو اُن سے روک دیا ہے جسے وہ اُنہیں دینا چاہتا ہے۔

“My brethren, let the word of God stand just as it is. Let not human wisdom presume to lessen the force of one statement of the Scriptures. The solemn denunciation in the Revelation should warn us against taking such ground. In the name of my Master I bid you: ‘Put off thy shoes from off thy feet, for the place whereon thou standest is holy ground.’” Testimonies, volume 5, 707–711.

«برادران من، بگذارید کلام خدا همان‌گونه که هست پابرجا بماند. مبادا حکمت بشری جسارت ورزد که از قوت حتی یک عبارت از کتب مقدس بکاهد. آن اعلامِ داوریِ هولناک در مکاشفه باید ما را از اتخاذ چنین موضعی برحذر دارد. به نام سرورم به شما فرمان می‌دهم: “کفش‌هایت را از پاهایت بیرون کن، زیرا مکانی که بر آن ایستاده‌ای زمین مقدس است.”» شهادت‌ها، جلد ۵، ۷۰۷–۷۱۱.