مکاشفهٔ عیسی مسیح - شمارهٔ یازدهم

نخستین نبرد در منازعۀ عظیم میان مسیح و شیطان، در آسمانِ سوم با شورشِ لوسیفر آغاز شد، و آن نخستین نبرد، نمونۀ نبردِ آخر در آسمانِ اول است. جنگی دیگر نیز در پیش است، زیرا در پایانِ هزاره، شیطان برای اندک زمانی رها می‌شود و بر ضد اورشلیم یورش می‌برد، اما آن نبرد هیچ امکان پیروزی ندارد. نبردی که در آغاز در آسمانِ سوم رخ داد و نمایانگرِ نبرد در آسمانِ اول در پایان است، در زمانی انجام شد که درِ توبه هنوز گشوده بود.

“ښځه” چې امیندواره ده، د تاریخ په اوږدو کې د خدای کلیسا استازیتوب کوي، او د مسیح په تاریخ کې هغه د نارینه ماشوم، عیسی، د زېږولو په درشل کې وه. په وروستیو ورځو کې، هغه غبرګوني زېږوي. د یکشنبې د قانون څخه لږ مخکې، هغه د مکاشفې اووم فصل یو لک او څلوېښت زره زېږوي، او د یکشنبې د قانون پر مهال هغه د مکاشفې اووم فصل د ستر ګڼ‌شمېر د زېږولو د دردونو پیل کوي. د هغې غبرګوني یو شان نه دي، خو غبرګوني دي؛ او مشر زوی الیاس دی او کشر زوی موسی دی.

در آغازِ اسرائیلِ روحانی، اژدهای رومِ بت‌پرست در کمین بود تا طفلِ مذکر، عیسی، را ببلعد؛ و اکنون اژدهای رومِ جدید در انتظار است تا طفلِ مذکرِ صد و چهل و چهار هزار را ببلعد. همان‌گونه که رومِ بت‌پرست کلیسای مسیحیِ نخستین را مورد آزار و جفا قرار داد، رومِ جدید نیز در خلالِ بحرانِ قانونِ یکشنبه، آن جفا را تکرار خواهد کرد. در کلیسای مسیحیِ نخستین، زن برای مدتِ هزار و دویست و شصت سالِ واقعی به بیابان گریخت، و جفایِ بحرانِ قانونِ یکشنبه به‌وسیلهٔ چهل و دو ماهِ مکاشفه باب سیزدهم، آیهٔ پنج، نمادین شده است. در بیابان، قومِ خدا جایگاهی دارند که برای ایشان مهیا شده است، جایی که در آن خوراک داده می‌شوند و پرورش می‌یابند.

در مکاشفه باب هشت، و آیه سیزده، سه شیپور آخر به‌عنوان سه وای شناسانده شده‌اند. وای‌ها در مکاشفه، نمایانگر داوری‌های شیپورِ اسلام بر ضد قدرت‌هایی هستند که قوانین یکشنبه را به اجرا درمی‌آورند. در نبردی که در باب دوازده به تصویر کشیده شده است، نقش اسلام آنجا شناسانده می‌شود که می‌گوید: «وای بر ساکنان زمین و دریا! زیرا ابلیس با خشمی عظیم نزد شما فرود آمده است، چون می‌داند که زمانی اندک دارد.» آزاری که ایزابل از طریق شوهر مرتد خود، اخاب، به انجام می‌رساند، متوجه وحشِ «زمین» و وحشِ «دریا» است.

جنبشِ فرشتۀ نیرومندِ مکاشفۀ هجده، همانند هر جنبشِ اصلاحی، چهار نشانۀ اصلی دارد که به داوری منتهی می‌شوند و آن را نیز در بر می‌گیرند. برای جنبشِ فرشتۀ اوّل، آن چهار نشانه عبارت بودند از: ۱۱ اوت ۱۸۴۰، نخستین مأیوسی در بهار ۱۸۴۳، رسیدنِ پیامِ فریادِ نیمه‌شب از ۱۲ تا ۱۷ اوت ۱۸۴۴، و آغازِ داوری در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴. هر یک از آن چهار نشانه، همان مضمونِ فراگیرِ «زمان» را در خود داشت. ۱۱ اوت ۱۸۴۰ تحقّقِ نبوّتِ زمانیِ مکاشفه باب نه، آیه پانزده بود. نخستین مأیوسیِ ۱۸۴۳ بیانگرِ پیشگوییِ ناموفّقِ زمان بود. پیامِ فریادِ نیمه‌شب اصلاحِ آن پیشگوییِ زمانیِ پیش‌تر ناموفّق بود، و ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ تحقّقِ زمانِ پیشگویی‌شدۀ پیامِ فریادِ نیمه‌شب بود.

تحریکِ فرشتۂ سوم کے وہی چار سنگِ میل ہیں، کیونکہ وہ ہر اصلاحی سلسلے میں موجود ہوتے ہیں، اور جیسا کہ ہر اصلاحی سلسلے کے ان چاروں سنگِ میلوں میں ہوتا ہے، ہر سنگِ میل ایک ہی نبوی موضوع کا حامل ہوتا ہے۔ تیسرے افسوس کا اسلام، ایک لاکھ چوالیس ہزار کی تحریک میں ان چار سنگِ میلوں کا موضوع ہے۔ 11 ستمبر 2001 کو تیسرے افسوس کا اسلام چھوڑا گیا اور پھر روک دیا گیا۔ 18 جولائی 2020 کی ناکام پیش گوئی نے نیش وِل، ٹینیسی پر ایک اسلامی حملے کی نشان دہی کی، اور وہ تیسرے افسوس کے اسلام کی نمائندگی کرتی تھی۔ وہ پیغام جو مکاشفہ گیارہ کی گلی میں پڑی ہوئی خشک مردہ ہڈیوں کو بیدار کرتا ہے، پیامِ نصف اللیل کی کامل اور آخری تکمیل ہے، اور وہ نیش وِل کی پیش گوئی کی ایک اصلاح کی نمائندگی کرتا ہے (وقت کے عنصر کے بغیر)۔ اس کی تکمیل چوتھے سنگِ میل پر ہوگی، جو اتوار کے قانون کا وقت ہے، جہاں تیسرے افسوس کا اسلام ریاستہائے متحدہ پر اس کے سبب ضرب لگائے گا کہ وہ جلد آنے والے اتوار کے قانون کو نافذ کرے گا۔

هنگامی که این حقیقت شناخته شود، همراه با این واقعیت که جنبش عظیمِ فرشتهٔ سوم هشداری از داوریِ قریب‌الوقوع است، داوریِ اسلامی که به‌وسیلهٔ وایِ سوم نمادپردازی شده است، به‌سادگی می‌تواند به‌عنوان آن «وای»‌ای فهمیده شود که بر «زمین» و «دریا» آورده می‌شود.

قضاوت زندگان در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد، و از آن زمان تا قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، آزمونِ تشکیلِ صورتِ وحش در ایالات متحده جریان دارد. از زمان قانون یکشنبه تا هنگامی که میکائیل برخیزد و مهلتِ آزمایشِ انسان بسته شود، آنگاه باقیِ جهان به‌واسطهٔ تشکیلِ صورتِ وحش آزموده خواهد شد. خواه ادونتیست‌های روز هفتم در ایالات متحده در حال آزموده شدن باشند، و خواه پس از قانون یکشنبه تمام جهان در حال آزموده شدن باشد، این آزمون به‌عنوان آزمونی تعریف می‌شود که در آن سرنوشت ابدیِ ما تعیین خواهد شد. این همچنین همان آزمونی است که باید پیش از بسته شدن مهلتِ آزمایش در قانون یکشنبه، از آن سرافراز بیرون آییم. پدیدهٔ نبویِ آزمونِ صورتِ وحش که نخست در ایالات متحده و سپس بار دیگر در جهان رخ می‌دهد، برای درک صحیح، امری اساسی است.

هنگامی که نمادها فهمیده شوند، آنگاه آن بخش از مکاشفه باب سیزدهم که به این دو آزمونِ پیاپی، اما یکسانِ تصویرِ وحش می‌پردازد، به‌آسانی قابل تشخیص خواهد بود. این امر به دلایل گوناگون اهمیت دارد. یکی از این دلایل آن است که ارتباطاتِ فاسدی که لوسیفر در نخستین جنگ در آسمانِ سوم به کار گرفت، نشان می‌دهد که ارتباطاتِ فاسدِ شیطان چگونه بار دیگر در آخرین جنگ در آسمانِ اول ظاهر خواهد شد.

جنگِ آسمانِ اوّل، که با قانونِ یک‌شنبه آغاز می‌شود، در خلالِ دورهٔ آزمونِ صورتِ وحش برای تمامِ جهان به انجام می‌رسد. از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، دورهٔ آزمونِ صورتِ وحش در ایالاتِ متحده در حالِ وقوع بوده است. هنگامی که این دو دورهٔ آزمون را به‌صورتِ متوالی، نخست با ایالاتِ متحده و سپس با جهان، بازشناسیم، آنگاه می‌توانیم حقایقی را که در جنگِ مکاشفه باب دوازدهم بازنمایی شده‌اند، به تاریخِ ۲۰۰۱ تا قانونِ یک‌شنبه بازگردانیم. برای نمونه، ارتباطاتِ فاسدِ لوسیفر که به‌عنوانِ هیپنوتیزم تعریف می‌شود، در کاربردی معاصر، به‌وسیلهٔ قدرتِ اژدها در جریانِ نبردِ آسمانِ اوّلِ مکاشفه باب دوازدهم به کار گرفته خواهد شد. هیپنوتیزمی که اژدها در آن تاریخ به کار می‌گیرد، با این هدف است که کسانی را که ایزابل ایشان را مرتد معرفی کرده است، به قتل برساند.

در تاریخ ۲۰۰۱، تا قانون یکشنبه، آن دو شاهد در کوچهٔ سدوم و مصر به قتل رسیدند. در نخستین تحققِ مکاشفهٔ یازدهم، قومی که به‌وسیلهٔ سدوم و مصر نمایانده شده بود، فرانسه بود. فرانسه قومی نبوی است که از دو قدرت تشکیل شده است؛ همان‌گونه که امپراتوری ماد و پارس چنین بود، همان‌گونه که اسرائیل باستان در پادشاهی‌های منقسم خود چنین بود، و همان‌گونه که دو سبطِ یهودا، که به‌وسیلهٔ یهودا و بنیامین نمایانده می‌شدند، چنین بودند. همهٔ ملت‌های دوشاخ، به‌گونه‌ای نمادین، نمایانگر ملتِ دوشاخِ ایالات متحده هستند.

شهر سدوم و ملت مصر، نمایانگر دو شاخِ جمهوری‌خواهی (مصر) و پروتستانتیسم (سدوم) است. در سال ۲۰۲۰ دو شاخ کشته شدند: شاخِ جمهوری‌خواهی و شاخِ پروتستانتیسم. سپس هیپنوتیزمی که قدرت‌های اژدهاییِ جهانی‌گرا از طریق واسطهٔ شبکهٔ جهانیِ وب به کار گرفتند، به همان شیوه‌ای به کار بسته شد که در جنگِ پیشِ رویِ آسمانِ اول به کار بسته خواهد شد. با کنترل پیامی که شبکهٔ جهانیِ وب تولید می‌کرد، انتخابات ۲۰۲۰ به‌صورت علمی دست‌کاری شد تا نتیجه‌ای پدید آید که با فلسفهٔ جهانی‌گرایی هم‌خوان باشد. این صرفاً نمونه‌ای است از ضرورتِ درک این حقیقت که آزمونِ تصویرِ وحش نخست در ایالات متحده انجام می‌شود و سپس در جهان.

آزمونِ مہلت ساتویں دن کے ایڈونٹسٹوں کے لیے اتوار کے قانون کے نفاذ پر ختم ہو جاتی ہے۔ جو ممالک ریاستہائے متحدہ کی مثال کی پیروی کریں گے، وہ بھی اپنی مہلتِ آزمائش اسی طرح بند کر لیں گے جیسے ریاستہائے متحدہ نے کی۔

حرکات نهایی سریع‌اند.

برای درک آزمونِ تصویرِ وحش، به اندازه‌ای از کاربردِ فنیِ نبوتی نیاز است. برای آغاز، نشانِ وحش و تصویرِ وحش دو نمادِ متفاوت‌اند.

نشانِ وحش، یک‌شنبه‌داری است، و صورتِ وحش کلیسایی است که برای تحمیل تعالیم دینیِ خود از قدرتِ مدنی بهره می‌گیرد.

شبیه وحش، بیانگر اتحاد کلیسا و دولت است، با این ویژگی که کلیسا بر این رابطه حاکم باشد. ایزابل بر اخاب سلطنت می‌کرد، همان‌گونه که هیرودیا بر هیرود فرمان می‌راند. نشان وحش، نگاه‌داشتن یکشنبه است. شبیه وحش در طی دوره‌ای از زمان شکل می‌گیرد. نشان وحش، نمایانگر نقطه‌ای در زمان است. شبیه وحش به‌تدریج تکامل می‌یابد، اما تنها هنگامی به بلوغ کامل خود می‌رسد که قدرت آن را بیابد که دولت را وادار سازد احکام دینی خود را به تصویب برساند. آزمون با «تشکیل» شبیه وحش مرتبط است.

تمایز میان تصویرِ وحش و نشانِ وحش، تا حدّ زیادی از فهم سنّتیِ ادونتیستی است. آنجا که ادونتیسم عموماً در این موضوع راه را گم می‌کند، در مکاشفهٔ سیزده است. آنان به‌نوعی فعالیت ایالات متحده را پس از قانون یکشنبه—آنگاه که جهان را وادار می‌سازد تصویری برای وحش برپا کند—با برپا شدنِ تصویرِ وحش در ایالات متحده درهم می‌آمیزند. این دو، دو دورهٔ نبوّتیِ متفاوت‌اند.

مسیح آمد تا عهد را با بسیاری برای یک هفته استوار سازد، و در میانهٔ آن هفته مصلوب شد. از این‌رو، آن هفته نمونهٔ آن دو دورهٔ زمانی است که در آنها تصویری از وحش شکل می‌گیرد. هفتهٔ مسیح به دو دورهٔ یکسان تقسیم شد که نمودار صورتِ مسیح است. آن دو دورهٔ زمانیِ آزمون در ایام آخر، صورتِ دجّال را نمودار می‌سازد.

در نخستین دورهٔ هزار و دویست و شصت روز، مسیح شهادتِ خویش را ادا کرد، و سپس بر صلیب جان سپرد. پس از آن، دوره‌ای همانندِ هزار و دویست و شصت روز پدید آمد که در آن شاگردان شهادت دادند، تا آن‌گاه که میکائیل در سنگسارِ استیفان برخاست. صلیب ممثلِ قانونِ یکشنبه است. دو دورهٔ آزمون، در ارتباط با تشکیلِ صورتِ وحش، دورهٔ نخست را در پیوند با صد و چهل و چهار هزار مشخص می‌سازند؛ آنان که به‌وسیلهٔ مسیح ممثل شده‌اند، و آن دوره به قانونِ یکشنبه ختم می‌شود که به‌وسیلهٔ صلیب ممثل گردیده است. آخرین دورهٔ همانندِ آزمون، که به‌وسیلهٔ کارِ شاگردان در زمانِ مسیح نمایانده شد، بر گروهِ عظیم متمرکز است، و پایانِ آن زمانی است که میکائیل برمی‌خیزد؛ نه در سنگسارِ استیفان، بلکه در پایانِ مهلتِ آزمایشِ بشر در دانیال ۱۲:۱.

بعضی از مردم از دیدن ترتیب واقعی رویدادها در مکاشفه باب سیزدهم، از آیه یازده به بعد، بازمی‌مانند، زیرا آنچه غالباً به نظر می‌رسد نوعی عدم تمایل عمدی به اذعان به این حقیقت است که هنگامی که ایالات متحده همچون اژدها سخن می‌گوید، این امر نشان‌دهنده شکل‌گیری کامل صورتِ وحش در ایالات متحده است. برای آنکه ایالات متحده قانونی برای رعایت یکشنبه وضع کند، باید صورتِ وحش در ایالات متحده پیش از قانون یکشنبه تشکیل شده باشد. اگر مقصود را درنمی‌یابید، چند بخش پیشین را که همین اکنون از «نبرد عظیم» نقل شد، بار دیگر بخوانید.

هنگامی که ایالات متحده در آیهٔ یازدهم از باب سیزدهم همچون اژدها سخن می‌گوید، این بیانگر اقدامِ مراجع قانون‌گذاری و قضایی است که به هدایت کلیساهای مرتد در ایالات متحده، قانونی یکشنبه را به تصویب می‌رسانند. فرمانِ قانونِ یکشنبه از دهانِ ایالات متحده صادر می‌شود.

همواره برای من شگفت‌آور بوده است که اَدونتیسم به‌سختی می‌تواند تشخیص دهد که هنگامی که آن وحشِ دوشاخِ زمینی مانند اژدها سخن می‌گوید، این امر صرفاً نشانگرِ قانونِ یکشنبه در ایالات متحده نیست، بلکه همچنین نشان می‌دهد که تصویرِ وحشِ دریاییِ پاپی به‌طور کامل شکل یافته است. برای آن‌که ایالات متحده قانونِ یکشنبه را به تصویب برساند، نخست باید ترکیبِ کلیسا و دولت به‌طور کامل پدید آمده باشد. کلیساهای مرتدِ ایالات متحده صرفاً در روز دوشنبه گرد هم نمی‌آیند، سپس روز سه‌شنبه نزد کنگره نمی‌روند و به کنگره نمی‌گویند که می‌خواهند تا روز چهارشنبه قانون‌گذاریِ یکشنبه تصویب شود. فرایندِ درهم‌آمیزی‌ای که میان کلیسا و دولت رخ می‌دهد، به‌عنوان «شکل‌گیری» تصویرِ وحش بازنمایی شده است؛ همانند «برپاشدن» تمثالِ زرین در باب 3 دانیال، و ساختنِ آن زمانی را دربر خواهد گرفت. تصویرِ وحش همان نظامی است که پاپیّت برای به قتل رساندنِ میلیون‌ها شهید در اعصارِ ظلمت به کار برد، و ایجادِ محیطِ اجتماعی و سابقهٔ حقوقیِ لازم برای اِعمالِ قانونِ یکشنبه، مستلزم تحولاتِ اجتماعی، سیاسی، مذهبی و اقتصادی است. آن تحولات، آزمونِ تصویرِ وحش را بازنمایی می‌کنند؛ آزمونی که «سرنوشتِ ابدیِ ما به‌وسیلهٔ آن تعیین خواهد شد»، و نیز آزمونی را بازمی‌نمایاند که باید «پیش از آن‌که مُهر شویم» از آن سرافراز بیرون آییم.

قانون یک‌شنبه همان بحرانِ نیمه‌شب است که تحقق نهایی و کاملِ مَثَلِ ده باکره را می‌یابد. در آن بحرانِ نیمه‌شب آشکار خواهد شد که آیا ما باکرگانِ حکیمِ فیلادلفیایی هستیم یا باکرگانِ جاهلِ لائودیکیه‌ای. جاهلان نشانِ وحش را دریافت می‌کنند و حکیمان مُهرِ خدا را. هر کسی که زمانی به کلیسای ادونتیست روز هفتم پیوسته، پیش از عضو شدن با فهرستِ حقایقِ آموزه‌ای موافقت کرده است؛ و از این‌رو، هر ادونتیستِ روز هفتم با نورِ حقیقتِ سَبْت مواجه شده است.

تشکیل صورتِ وحش در ایالات متحده از لحاظ نبوتی در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد. برای تأیید این حقیقت، چندین شاهد نبوتی وجود دارد. از آن زمان تا قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، ادونتیست‌های روز هفتم بر پایهٔ اینکه آزمون صورتِ وحش را با موفقیت بگذرانند یا در آن مردود شوند، سرنوشت ابدی خود را تعیین می‌کنند. من استدلال می‌کنم که شمار بسیار اندکی از ادونتیست‌های روز هفتم حتی می‌دانند که صورتِ وحش یک آزمون است. اندکی، اگر اصلاً کسی باشد، می‌دانند که چگونه می‌تواند یک آزمون باشد، و مهم‌تر از آن، نمی‌دانند برای قبولی در این آزمون چه چیزی لازم است. ما داوری می‌شویم، نه فقط بر اساس نوری که در اختیار داریم، بلکه همچنین بر اساس نوری که می‌توانستیم در اختیار داشته باشیم، اگر خود را به فهمِ افزایشِ معرفت وامی‌داشتیم. ازاین‌رو، کوریِ لائودیکیه بزرگ‌ترین کوری در شش هزار سالِ گناه است.

آزمونِ تشکیلِ صورتِ وحش با قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد به پایان می‌رسد، و اگر ما آن آزمون را نگذرانده باشیم، همراه با همهٔ دیگر باکره‌های نادانِ لائودیکیه که از به‌دست آوردنِ روغن امتناع ورزیدند، نشانِ وحش را دریافت خواهیم کرد. من اینجا در مقامِ دفاع از این نیستم که چرا بر این باورم که آزمونِ صورتِ وحش در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد و با قانونِ یکشنبه پایان می‌یابد. من فقط منطقِ نبویِ لازم را برای فهمِ نقشِ ایالات متحده، آن‌گونه که در مکاشفهٔ سیزدهم معرفی شده است، پس از آنکه قانونِ یکشنبه را به تصویب می‌رساند، مشخص می‌کنم. در آیهٔ یازده، او همچون اژدها سخن می‌گوید، و از آن نقطه به بعد مهم است که واژهٔ «او» را دنبال کنیم. صورتِ وحشی که ایالات متحده سپس جهان را وادار به برپا کردنِ آن می‌سازد، صورتِ وحش در ایالات متحده نیست، زیرا آن، پیشاپیش، به گذشته تعلق دارد.

در آن هفت آیه، واژهٔ «او» هشت بار آمده است. هر بار که واژهٔ «او» به‌کار رفته، به همان «او»ی نخستین بازمی‌گردد؛ «آن‌که مانند اژدها سخن گفت»، یعنی در هنگام قانون یک‌شنبه در ایالات متحده. آزمونِ تصویرِ وحش که ادونتیست‌ها در ایالات متحده، هنگامی که ایالات متحده مانند اژدها سخن گفت، یا از آن سرافراز بیرون آمدند یا در آن مردود شدند، سپس برای ادونتیست‌ها در دیگر ملت‌های جهان، و نیز برای دیگر فرزندان خدا که هنوز در بابل هستند، تکرار می‌شود. بررسی ما دربارهٔ ایالات متحده در مکاشفهٔ سیزدهم در مقالهٔ بعدی ادامه خواهد یافت، اما بگذارید به شما یادآوری کنم که چرا در این زمان این حقیقت را بررسی می‌کنیم.

جنگی که با لوسیفر در آسمانِ سوم آغاز شد، نمونه و مظهرِ جنگی است که در هنگام قانونِ یکشنبه در آسمانِ اول آغاز می‌شود. ارتباطاتِ فاسدِ اژدها در هر دو نبرد به تصویر کشیده شده است. تجلّیِ امروزیِ ارتباطاتِ فاسدِ شیطان، بیانگرِ خلسهٔ هیپنوتیکی‌ای است که سیّارهٔ زمین در تاریخِ پس از قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، بدان گرفتار می‌شود. این فریب از طریقِ سیطرهٔ شبکهٔ جهانی بر آنچه «ابرشاهراهِ اطلاعات» نامیده می‌شود، به انجام می‌رسد. آن مجاریِ گوناگونِ «ابرشاهراهِ اطلاعات» عبارت‌اند از حوزه‌های اجتماعی، اقتصادی، دینی، به‌اصطلاح علمی، سرگرمی، و از همه مهم‌تر، مجرای رسانه‌های خبری.

وقتی این حقیقت شناخته شود که «بزرگراه ابرِ اطلاعات»، تجلّیِ معاصرِ ارتباطات هیپنوتیزمیِ شیطانی است، و نیز همان هیپنوتیزمِ ظریفی که شیطان در نبردِ فرشتگان در آسمانِ سوم به کار گرفت، آنگاه می‌توان اثبات کرد که «بزرگراه ابرِ اطلاعات» عنصری از آزمونِ «آخر»ِ تصویرِ وحش برای جهان است که پس از قانونِ یک‌شنبه رخ می‌دهد. در این صورت، به‌آسانی می‌توان تشخیص داد که آزمونِ «نخست»ِ تصویرِ وحش برای ایالات متحده نیز باید همان ارتباطاتِ فاسدِ شیطانیِ آزمونِ آخر را در خود داشته باشد. گواهیِ کارِ شیطان در فاسد ساختنِ «بزرگراه ابرِ اطلاعات» از قانونِ یک‌شنبه تا پایانِ مهلتِ آزمون، شواهدی را فراهم می‌آورد از این‌که قتلِ دو شاخِ جمهوری‌خواهی و باقی‌ماندهٔ پروتستانیسمِ راستین بر وحشِ زمین چگونه در سال 2020 به انجام رسید. این کار به‌وسیلهٔ «بزرگراه ابرِ اطلاعات» انجام شد، که یوحنا در مکاشفه یازده آن را «خیابان» می‌نامد.

گشوده شدنِ مُهرِ این حقایقِ نبوی، بخشی از آن چیزی است که باید به‌درستی فهمیده شود از سوی کسانی که قصد دارند آزمونِ صورتِ وحش را پشت سر گذارند؛ صورتی که نبیّه به‌روشنی دید که پیش از بسته شدنِ مهلتِ فیض و پیش از آنکه یکصد و چهل و چهار هزار نفر مُهر شوند، پدید خواهد آمد.