مکاشفهٔ عیسی مسیح — شمارهٔ چهار

با این همه، من حقیقت را به شما می‌گویم؛ برای شما مفید است که من بروم؛ زیرا اگر نروم، تسلّی‌دهنده نزد شما نخواهد آمد؛ امّا اگر بروم، او را نزد شما خواهم فرستاد. و چون او بیاید، جهان را دربارۀ گناه، و پارسایی، و داوری ملزم خواهد ساخت. یوحنا ۱۶:‏۷، ۸

تسلی دهید، تسلی دهید قومِ مرا، خدای شما می‌گوید. با اورشلیم به دلجویی سخن گویید و او را ندا دهید که خدمتِ جنگیِ او به پایان رسیده، که گناهِ او آمرزیده شده است؛ زیرا از دستِ خداوند برای تمامی گناهان خویش دوچندان یافته است. آوای نداکننده‌ای در بیابان: راهِ خداوند را مهیا سازید، در صحرا شاهراهی برای خدای ما راست کنید. هر دره‌ای برافراشته خواهد شد، و هر کوه و تپه‌ای پست خواهد گردید؛ و کژی‌ها راست خواهد شد، و ناهمواری‌ها هموار. و جلالِ خداوند آشکار خواهد شد، و تمامی بشر آن را با هم خواهند دید؛ زیرا دهانِ خداوند این را گفته است. اشعیا 40:1–5

آواز گفت: ندا بده. و او گفت: چه چیز را ندا دهم؟ تمامی بشر علف است، و همهٔ جمال آن همچون گل صحراست: علف خشک می‌شود، گل پژمرده می‌گردد، زیرا روح خداوند بر آن می‌وزد؛ به‌راستی که قوم علف است. علف خشک می‌شود، گل پژمرده می‌گردد، لیکن کلام خدای ما تا ابد پایدار خواهد ماند. اشعیا ۴۰:‏۶–۸

«فرشتگان چهار باد را نگاه داشته‌اند؛ که به‌صورت اسبی خشمگین مجسم شده است، اسبی که می‌کوشد خود را برهاند و بر سراسر روی زمین بتازد و در مسیر خویش هلاکت و مرگ به بار آورد.»

“آیا بر همان آستانۀ جهان ابدی به خواب خواهیم رفت؟ آیا کُند و سرد و مرده خواهیم بود؟ آه، کاش در کلیساهای ما روح و نَفَس خدا در قوم او دمیده شود تا بر پاهای خویش بایستند و زنده شوند. ما نیاز داریم دریابیم که راه تنگ است و دروازه تنگ. اما هنگامی که از دروازۀ تنگ عبور می‌کنیم، فراخیِ آن بی‌حد و حصر است.” Manuscript Releases، جلد 20، 217.

او بعد از این چیزها، چهار فرشته را دیدم که بر چهار گوشۀ زمین ایستاده بودند و چهار بادِ زمین را بازمی‌داشتند، تا بادی بر زمین نوزد، نه بر دریا و نه بر هیچ درختی. و فرشتۀ دیگری را دیدم که از سوی مشرق بالا می‌آمد و مُهرِ خدای زنده را داشت؛ و او با آوازی بلند به آن چهار فرشته که به ایشان داده شده بود به زمین و دریا آسیب رسانند، ندا درداد، و گفت: به زمین و نه به دریا و نه به درختان آسیب مرسانید تا آنکه بندگان خدای خود را بر پیشانی‌های ایشان مُهر کرده باشیم. مکاشفه ۷:۱–۳

Y contemplé, y oí a un ángel volar por en medio del cielo, diciendo a gran voz: ¡Ay, ay, ay de los moradores de la tierra, a causa de los otros toques de trompeta de los tres ángeles que aún han de tocar! Apocalipsis 8:13.

و بدیشان حکم شد که به علف زمین و هیچ سبزه و هیچ درخت آسیب نرسانند، بلکه فقط به آن مردمانی که مُهر خدا را بر پیشانی‌های خود ندارند. مکاشفه ۹:۴

«پس از مرگ محمد، در فرماندهی ابوبکر در سال ۶۳۲ میلادی جانشین او شد؛ او، به‌محض آنکه اقتدار و حکومت خود را به‌درستی استوار ساخت، نامه‌ای دوری به قبایل عربستان فرستاد که آنچه در پی می‌آید، بخشی از آن است:

«هنگامی که در جنگ‌های خداوند می‌جنگید، چون مردان رفتار کنید و پشت مگردانید؛ اما مبادا پیروزی شما به خون زنان و کودکان آلوده شود. هیچ درخت خرمایی را نابود نکنید و هیچ کشتزار غله‌ای را مسوزانید. هیچ درخت میوه‌ای را قطع نکنید و به چارپایان هیچ آسیبی مرسانید، مگر آنهایی را که برای خوراک می‌کشید. و هرگاه عهد یا شرطی بستید، بر آن استوار بمانید و به وعدهٔ خویش وفادار باشید. و در مسیر خود، کسانی دیندار را خواهید یافت که در صومعه‌ها به عزلت زیسته‌اند و مقصودشان آن است که بدین‌گونه خدا را خدمت کنند؛ ایشان را واگذارید، نه آنان را بکشید و نه صومعه‌هایشان را ویران کنید. و گروهی دیگر را خواهید یافت که به کنیسهٔ شیطان تعلق دارند و فرق سرشان تراشیده است؛ زنهار که جمجمه‌هایشان را بشکافید، و تا آن‌گاه که یا محمدی شوند یا جزیه بپردازند، به آنان امان ندهید.» اوریا اسمیت، دانیال و مکاشفه، 500.

اور اُس نے مجھ سے کہا، اے ابنِ آدم، اپنے پاؤں پر کھڑا ہو جا، اور مَیں تجھ سے کلام کروں گا۔ اور جب وہ مجھ سے کلام کر رہا تھا تو رُوح مجھ میں داخل ہوئی، اور اُس نے مجھے میرے پاؤں پر کھڑا کر دیا، تاکہ مَیں اُس کی سنوں جو مجھ سے کلام کر رہا تھا۔ حزقی ایل 2:1، 2۔

و از میان قوم‌ها و قبایل و زبان‌ها و امت‌ها، مردم پیکرهای بی‌جان ایشان را سه روز و نیم خواهند دید و نخواهند گذاشت که پیکرهای بی‌جان ایشان در قبرها نهاده شود. و ساکنان زمین بر ایشان شادی خواهند کرد و به عیش و سرور خواهند پرداخت و برای یکدیگر هدایا خواهند فرستاد، زیرا این دو نبی ساکنان زمین را عذاب می‌دادند. و پس از سه روز و نیم، روحِ حیات از جانب خدا به ایشان درآمد، و بر پاهای خود ایستادند؛ و خوفی عظیم بر آنان که ایشان را دیدند، فرو افتاد. مکاشفه 11:9–11

او به من گفت: «ای پسر انسان، آیا این استخوان‌ها می‌توانند زنده شوند؟» و من پاسخ دادم: «ای خداوندگار یهوه، تو می‌دانی.» باز به من گفت: «بر این استخوان‌ها نبوّت کن و به آنها بگو: ای استخوان‌های خشک، کلام خداوند را بشنوید. خداوندگار یهوه به این استخوان‌ها چنین می‌گوید: اینک من روح را در شما داخل خواهم کرد، و زنده خواهید شد. و بر شما پی‌ها خواهم نهاد، و گوشت بر شما خواهم رویانید، و شما را به پوست خواهم پوشانید، و روح را در شما خواهم گذاشت، و زنده خواهید شد؛ و خواهید دانست که من یهوه هستم.» پس چنان‌که مأمور شده بودم، نبوّت کردم؛ و چون نبوّت می‌کردم، آوازی برخاست، و اینک لرزشی پدید آمد، و استخوان‌ها به هم پیوستند، هر استخوانی به استخوان خود. و چون نگریستم، اینک پی‌ها و گوشت بر آنها برآمد، و پوست از بالا آنها را پوشانید؛ امّا در آنها روحی نبود. آنگاه به من گفت: «بر باد نبوّت کن؛ نبوّت کن، ای پسر انسان، و به باد بگو: خداوندگار یهوه چنین می‌فرماید: ای روح، از چهار باد بیا و بر این کشتگان بدم، تا زنده شوند.» پس چنان‌که او مرا امر فرموده بود، نبوّت کردم، و روح در آنها داخل شد، و زنده شدند، و بر پاهای خود ایستادند، لشکری بس عظیم. حزقیال 37:3–10.

اے صِیُّون، جو خوشخبری سناتی ہے، اونچے پہاڑ پر چڑھ جا؛ اے یروشلم، جو خوشخبری سناتی ہے، اپنی آواز زور سے بلند کر؛ اسے بلند کر، مت ڈر؛ یہوداہ کے شہروں سے کہہ، دیکھو، تمہارا خدا! دیکھو، خداوند خدا زور آور ہاتھ کے ساتھ آئے گا، اور اُس کا بازو اُس کے لیے حکومت کرے گا؛ دیکھو، اُس کا اجر اُس کے ساتھ ہے، اور اُس کا صلہ اُس کے حضور ہے۔ وہ چرواہے کی مانند اپنے گلّے کی پرورش کرے گا؛ وہ برّوں کو اپنے بازو میں جمع کرے گا، اور انہیں اپنے سینہ میں اٹھائے پھرے گا، اور جو دودھ پلاتی ہیں اُن کی نرمی سے راہنمائی کرے گا۔ کس نے پانیوں کو اپنی ہتھیلی میں ناپا، اور آسمان کو بالشت سے ناپا، اور زمین کی خاک کو پیمانہ میں سمیٹا، اور پہاڑوں کو ترازو میں، اور ٹیلوں کو پلّوں میں تولا؟ کس نے خداوند کی روح کی راہنمائی کی، یا اُس کا مشیر ہو کر اُسے سکھایا؟ اُس نے کس کے ساتھ مشورہ کیا، اور کس نے اُسے تعلیم دی، اور انصاف کی راہ میں اُسے سکھایا، اور اُسے معرفت سکھائی، اور فہم کی راہ اُس پر ظاہر کی؟ دیکھو، قومیں ڈول کی ایک بوند کے مانند ہیں، اور ترازو کے باریک غبار کے برابر جانی جاتی ہیں؛ دیکھو، وہ جزیروں کو نہایت حقیر چیز کے مانند اٹھا لیتا ہے۔ اور لبنان جلانے کے لیے کافی نہیں، اور اُس کے حیوان سوختنی قربانی کے لیے کافی نہیں۔ سب قومیں اُس کے حضور ہیچ ہیں؛ وہ اُس کے نزدیک نیست سے بھی کمتر اور باطل شمار ہوتی ہیں۔ یسعیاہ 40:9–17۔

یک هزار تن از نکوهشِ یک نفر خواهند گریخت؛ و از نکوهشِ پنج نفر شما خواهید گریخت، تا آن‌که چون عَلَمی بر فراز کوه، و چون نشانی بر تپّه‌ای برجا بمانید. و از این‌رو خداوند انتظار خواهد کشید تا بر شما فیض فرماید، و از این‌رو سرافراز خواهد شد تا بر شما رحمت آورد؛ زیرا خداوند خدای انصاف است؛ خوشا به حال همۀ آنان که منتظر او می‌مانند. اشعیا 30:17، 18

اور اُنہوں نے آسمان سے ایک بلند آواز سنی جو اُن سے کہہ رہی تھی، یہاں اوپر چلے آؤ۔ پس وہ بادل میں آسمان پر چڑھ گئے؛ اور اُن کے دشمن اُنہیں دیکھتے رہے۔ اور اُسی گھڑی ایک بڑا بھونچال آیا، اور شہر کا دسواں حصہ گر پڑا، اور اُس بھونچال میں سات ہزار آدمی ہلاک ہوئے؛ اور باقی لوگ خوف زدہ ہو گئے، اور آسمان کے خدا کو جلال دینے لگے۔ مکاشفہ 11:12، 13۔

اے تمام جہان کے باشندو، اور زمین کے رہنے والو، دیکھو، جب وہ پہاڑوں پر ایک علم بلند کرے؛ اور جب وہ نرسنگا پھونکے، تو سنو۔ یسعیاہ 18:3۔

«هیچ‌یک از ما هرگز مُهر خدا را دریافت نخواهد کرد مادامی که بر شخصیت‌های ما حتی یک لکه یا کدورتی باقی باشد. بر عهدهٔ ما نهاده شده است که نقایصِ شخصیت خود را برطرف کنیم و هیکلِ جان را از هر آلودگی پاک سازیم. آنگاه بارانِ آخِر بر ما فرو خواهد بارید، همان‌گونه که بارانِ اوّل بر شاگردان در روز پنطیکاست فرود آمد....»

“اے بھائیو، تم تیاری کے عظیم کام میں کیا کر رہے ہو؟ جو لوگ دنیا کے ساتھ متحد ہو رہے ہیں، وہ دنیوی سانچے کو قبول کر رہے ہیں اور حیوان کے نشان کے لیے تیار ہو رہے ہیں۔ اور جو اپنے نفس پر بھروسا نہیں رکھتے، جو اپنے آپ کو خدا کے حضور فروتن کرتے ہیں اور سچائی کی فرمانبرداری کے ذریعہ اپنی جانوں کو پاک کرتے ہیں، وہ آسمانی سانچے کو قبول کر رہے ہیں اور اپنی پیشانیوں پر خدا کی مہر کے لیے تیار ہو رہے ہیں۔ جب فرمان جاری ہوگا اور مہر ثبت کر دی جائے گی، تو ان کا کردار ابدیت تک پاک اور بے داغ قائم رہے گا۔” Testimonies, volume 5, 214–216.

«شخصیت در بحران آشکار می‌شود. هنگامی که در نیمه‌شب آن ندای جدی اعلام کرد: “اینک داماد می‌آید؛ به استقبال او بیرون آیید”، باکرگانِ خفته از خواب خود بیدار شدند، و آشکار شد که چه کسانی برای آن واقعه تدارک دیده بودند. هر دو گروه غافلگیر شدند، اما یکی برای آن وضعیت اضطراری آماده بود و دیگری بی‌آمادگی یافت شد. شخصیت به‌وسیلهٔ اوضاع و احوال آشکار می‌شود. موقعیت‌های بحرانی، جنسِ حقیقیِ شخصیت را نمایان می‌سازند. مصیبتی ناگهانی و پیش‌بینی‌نشده، سوگواری یا بحرانی، بیماری یا اندوهی غیرمنتظره، چیزی که جان را رو در روی مرگ قرار دهد، حقیقتِ درونیِ شخصیت را آشکار خواهد ساخت. آشکار خواهد شد که آیا ایمانِ واقعی به وعده‌های کلام خدا وجود دارد یا نه. آشکار خواهد شد که آیا جان به‌وسیلهٔ فیض پایدار نگاه داشته می‌شود، و آیا در ظرفِ چراغ، روغنی هست یا نه.»

«همه با زمان‌های آزمون روبه‌رو می‌شوند. ما در زیر امتحان و محکِ خدا چگونه رفتار می‌کنیم؟ آیا چراغ‌های ما خاموش می‌شوند؟ یا همچنان آن‌ها را افروخته نگاه می‌داریم؟ آیا به‌واسطۀ پیوند خود با او که لبریز از فیض و راستی است، برای هر وضعیت اضطراری آماده‌ایم؟ آن پنج باکرۀ دانا نتوانستند سیرت خود را به آن پنج باکرۀ نادان منتقل کنند. سیرت باید به‌وسیلۀ ما، به‌عنوان اشخاصی منفرد، شکل گیرد.» Review and Herald، 17 اکتبر 1895.

"ایک مایوسی، جنگ اور خونریزی کی روح ہے، اور وہ روح وقت کے بالکل اختتام تک بڑھتی جائے گی۔ جیسے ہی خدا کے لوگ اپنی پیشانیوں پر مُہر کیے جائیں گے—یہ کوئی ایسی مُہر یا نشان نہیں ہے جو دیکھا جا سکے، بلکہ حق میں ایسا استقرار ہے، ذہنی طور پر بھی اور روحانی طور پر بھی، کہ وہ جنبش نہ کھا سکیں—جیسے ہی خدا کے لوگ مُہر کیے جائیں گے اور جھنجھوڑے جانے کے لیے تیار ہوں گے، وہ آ پڑے گا۔ حقیقتاً، وہ تو پہلے ہی شروع ہو چکا ہے؛ خدا کے احکامِ عدالت اب ملک پر نازل ہو رہے ہیں، تاکہ ہمیں تنبیہ ہو، اور ہم جان سکیں کہ کیا آنے والا ہے۔" Manuscript Releases، جلد 1، 249۔

«عملِ روحُ‌القدس این است که جهان را از گناه، و از عدالت، و از داوری ملزم سازد. جهان فقط از راهِ دیدنِ کسانی که به حقیقت ایمان دارند و به‌وسیلهٔ حقیقت تقدیس شده‌اند، و بر اساس اصولی والا و مقدس عمل می‌کنند، و به‌گونه‌ای والا و متعالی خطِ تمایز میانِ کسانی را که احکامِ خدا را نگاه می‌دارند و آنان را که آن‌ها را زیر پای خود لگدمال می‌کنند آشکار می‌سازند، می‌تواند هشدار یابد. تقدیسِ روح، تفاوت میانِ کسانی را که مُهرِ خدا را دارند و آنان را که روزِ استراحتی جعلی را نگاه می‌دارند، مشخص می‌سازد. هنگامی که آزمون فرا رسد، به‌روشنی آشکار خواهد شد که نشانِ وحش چیست. آن، نگاه‌داشتنِ روزِ یکشنبه است. کسانی که پس از شنیدنِ حقیقت، همچنان این روز را مقدس می‌شمارند، امضای انسانِ گناه را بر خود دارند؛ همان که می‌پنداشت اوقات و شریعت را تغییر دهد.» Bible Training School, December 1, 1903.

تو نیز به بنی‌اسرائیل بگو: به‌راستی سَبَّت‌های مرا نگاه خواهید داشت، زیرا این نشانه‌ای است در میان من و شما در سراسر نسل‌های شما، تا بدانید که من یهوه هستم که شما را تقدیس می‌کنم. خروج 31:13.

ای تمامی ساکنان جهان و ای باشندگان زمین، چون او عَلَمی بر کوه‌ها برافرازد، بنگرید؛ و چون کرنا بنوازد، بشنوید. اشعیا ۱۸:۳

من در روز خداوند در روح بودم، و از پشتِ سرِ خود آوازی عظیم شنیدم، همچون صدای شیپور. مکاشفه ۱:۱۰.

بختور است آن‌که می‌خواند، و آنان که سخنان این نبوت را می‌شنوند و آنچه را در آن نوشته شده است نگاه می‌دارند؛ زیرا وقت نزدیک است. مکاشفه ۱:۳